[Fic Reborn I KHR] หวนคืนความรักแห่งกุหลาบ

ตอนที่ 13 : Blood moon

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 มี.ค. 62




ภเгคк ค๓๏

' Blood moon '





- Ichika Hime -

' Where did you go! '











     เสียงกระซิบเรียกปลุกตื่นจากภวังห้วงความฝันในยามราตรีดังแว่วก้องข้างหู ฝ่ามือบางยันกายลุกนั่งกระพริบตาถี่ ๆ ปรับทัศนคติการมอง นิ้วแหย่ก้อนกลมข้างหางตาออก คอเอียงมองผู้ปลุกตนด้วยสายตาที่ไม่ค่อสบอารมณ์เสียเท่าไหร่


     "ไม ไปเดินเล่นในป่าเป็นเพื่อนข้าเสียหน่อยได้หรือไม่" ไมร้องอุทานฉงนสลัดคราบกุลสตรีออกเสียหมด ลมหายใจถอดถอนลงส่ายมือไล่ให้ไปพ้นหน้า


     "ได้ เจ้าก็ลุกยืนเสียที จักได้ไปเดินกันให้จบ ๆ เสียซะ" ดั่งแสงอาทิตย์น้อยเจิดจรัดทอดแสงสาดขอบคุณในนํ้าใจที่หล่อนได้ตอบตกลงปลงใจ


     "อืม ไปกันเสียเถิด" สองสตรีสาวเดินร่อนเร่กลางป่ายามบัดนี้มืดมิดทะมึนรอบด้าน แสงส่องไสวกลมเล็กเกิดเสียงรอบข้างกายยามรัตติกาลนี้ช่างเหมาะเจาะกันเสียจริง เสียงฝีเท้าข้างกายเลือนหายวับไปเหมือนหลอกตาเจ้าหล่อน



หล่อนหายไปไหน!



     "ไม.. เจ้าอยู่ไหน ออกมาเถิด ข้ามิได้เล่นนะ" สิ่งที่ฮิเมะได้ตอบรับกลับมาคือความเงียบเชียบดั่งป่าช้า ร่างกายเริ่มสั่นระริก ๆ ตาหรี่ลงเป็นการเตือนว่านํ้าตาแห่งความกลัวกำลังจะเอ๋อล้น ขาหุบย่อกอดกายซุกใบหน้าลงสะอื้น


     "จะ-เจ้าทิ้งข้าไว้คนเดียวรึไม ไม่เอานะ อย่าทิ้งข้าสิ อย่าทิ้งข้า.. ฮึก!" เสียงร้องรํ่าไห้ดังทั่วอณาบริเวณ ฝีเท้าหนักอึ้งย่างก้าวใกล้เข้ามาหมายจะจับตัวหล่อนโดยที่เจ้สตัวมิอาจทราบได้ว่ามีผู้ใดอยู่ด้านหลัง


     "เจ้าร้องไห้? เป็นอะไรมากรึเปล่าอิชิกะ" เมื่อหล่อนรู้ว่าใครเข้ามาถามก็ร้องไห้โฮโผ่เข้าอ้อมกอด วงแขนสองข้างรัดตัวแน่นพร้อมสะอื้นใส่ยูกาตะผืนบาง


     "อยู่กับข้าก่อน ข้ากลัว ข้ากลัว.. กลัวเหลือเกิน ฮึก! ฮือออออ" ฝ่ามือหนาสากวางบนศรีษะสตรีน้อยผู้รํ่าไห้อยู่ตรงอก นิ้วเกลี่ยปอยผมทัดหูกระซิบถ้อยคำอ่อนหวานชวนเชิญพร้อมส่งสายตาเจ้าเล่ห์ปานจะกลืนกินไปทั่วทั้งกายทั้งใจ


     "เจ้ากลัวอันใดรึ ถ้าเจ้ากลัว ก็มาพักพิงข้าเสียเถิด.." ดวงตาหุบลงขยับหัวขึ้นลงซุกอกสูดกลิ่นกายหอมกรุ่น ปากขยับรอยยิ้มเล็กผ่อนคลายปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปกับการเคลิบเคลิ้มจนโดนผลักกระแทกลงกับพื้นแผ่นดินหญ้าเขียวขจี


ดวงตาไม่สบอารมณ์ในท่าทียั่วยวนโดทำไม่รู้เรื่องของหล่อนทำเขาอารมณ์ฉุนควบคุมตนเองไมได้จนเผลอสถบรุกลํ้าเส้นที่ควรจะเป็นอยู่ไปเสียแล้ว



อย่ามาทำท่าทางอ่อยกันแบบนี้นะเฟ้ย!



     "ท่านจักทำอันใ-- อื้ม!" ถ้อยคำถูกกลืนกินหายลงไปกับถ้วงทำนองการบรรเลงตวัดปลายลิ้นจู่โจมลง ปากอื่ออึงครางเสียงหลงหลุดลอยเล็ดลอดยั่วสวาดบุรุษตรงหน้า ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดชิมความหวานจากปากเล็กโดยการบีบคางเปิดทาง ท้วงท่าการประกบปากจูบเป็นดั่งมืออาชีพที่ชํ่าชองในด้านทางเพศ ลิ้นรุกลํ้าอย่างรวดเร็วโดยปล่อยเป็นบางช่วงให้หล่อนโต้กลับมาบ้าง 


ร่างบางหน้าขึ้นสีฉาดฉ่านสีเถือกยันใบหู กายร้อนรุ่มไปทั่วทั้งตัว


     ลิ้นแลกลิ้น


     แน่นอนว่านี้คือการจูบแบบผู้ใหญ่ที่เขาทำกันอย่างปกติถ้าเป็นคู่รักกัน แต่กลับเธอและเขามันไม่ใช่ ทั้งสองไม่ใช่สามีภรรยา หรือคู่หมั้นกันเลยเสียสักนิด เป็นแค่เพียงคนรู้จักกันประปรายพบหน้ากันเพียงบางครั้งเสียเท่านั้น


     "เจ้ายั่วยวนข้าก่อนเองนะ ข้ามิผิด" ปากถอนออก ลิ้นเลียมุมปากที่มีคราบนํ้าเชื่อมความสัมพันธ์ พร้อมยันตัวลุกจูงมือบางออกเดิน


     "ทะ-ท่านจักพาข้าไปที่ไหน! ปล่อยข้านะ!" ข้อมือเหวียงสะบัดแกะให้มือตนหลุดออกจากพันธนาการของบุรุษผู้นี้


     "ถ้าข้าปล่อย เจ้าก็เดินกลับคนเดียวเสียเองนะ" ฮิเมะชะงักกับคำพูดแทงกลางอก ในหัวได้คิดวนหมุ่นไปมาพร้อมความสงสัยมากมายล้นเหลือ


เขารู้ได้เยี่ยงไรว่าข้ากลัวการอยู่ตัวคนเดียวยามคํ่าคืน ข้ายังมิได้ปริปากบอกเสียยสักคำเลย! รู้ได้เยี่ยงไร! เยี่ยงไร!


     "ท่านรู้!?"


     "ใช่"


     "ถ้ารู้แล้วเจ้าก็ช่วยเงียบปากตามข้ามาเสียดี ๆ ซะ ข้าจะพาเดินออกจากป่าเอง" เพียงเท่านั้นคนข้างกายก็เงียบปาก ไม่พูดอะไรสักคำระหว่างที่คนตรงหน้าจูงมือพากลับเรือน


     ท้ายที่สุดทั้งสองคนก็เดินกลับเข้าเรือนโดยสวัสดิภาพ รีบอร์นเดินไปส่งฮิเมะหน้าห้องของเธอ และเดินกลับห้องตนเองหลับสู่ห้วงนิทราในยามรัตติกาล ' พระจันทร์สีเลือด '


S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

46 ความคิดเห็น

  1. #44 Haruka Hart<3 (@Arisara_KareN) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 07:07
    หลังจากไล่กดใจอย่างเดียวมานานเพราะไม่รู้จะตอมเม้นยังไงดี(?)เราก็กลับมาแล้วค่ะ---

    ยัยไมมมมมมมมมม หายไปไหนรูกกกกกกกกกกกกก ทำไมทิ้งฮิเมะจังไว้คนเดียว! เอ๊ะ.. หรือโดนใครฉุดไปไหนหว่า.. (?)
    #44
    1
    • #44-1 Karasaki Ukino (@Satangandomsin) (จากตอนที่ 13)
      25 มีนาคม 2562 / 11:03
      อุ๊ยยย จะใช่รึเปล่าน้าาา ทำไมถึงทิ้งไว้คนเดียว!?
      #44-1
  2. #43 polytome (@polytome) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 20:41

    จะรออ่านตอนต่อไปค่ะ
    #43
    2
    • #43-1 Karasaki Ukino (@Satangandomsin) (จากตอนที่ 13)
      24 มีนาคม 2562 / 20:42
      ฮือออออ ขอบคุณมากค่ะ! มีแรงใจล้นเหลือเลย!

      ขอคอมเม้นหน่อยได้ไหมคะ ว่าการบรรยายของไรท์มันแย่รึเปล่า ไรท์ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่เลย
      #43-1
    • #43-2 polytome (@polytome) (จากตอนที่ 13)
      24 มีนาคม 2562 / 21:40
      การบรรยายก็ดีค่ะ ไม่สะดุดเลยลื่นไหลค่ะ สื่ออารมณ์ได้ดีมากค่ะ
      #43-2