Lolita (Omegaverse) [MinHwan,NielOng,LinHoon]

ตอนที่ 5 : Episode4: I want you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,128 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61

Lolita

Episode 4 : I want you

Song: Jung Seung Hwan - If It Is You

By: Sirinyyy

 

 

 






 

มีคนเคยบอกไว้ว่าเมื่อใดที่มีรักก็จะมีความสุข

ผมสงสัยว่าใครกันที่บอกเรื่องนั้น

เพราะผมรู้จักเพียงความรัก ที่ทำได้เพียงแอบมองคุณจากข้างหลัง

ผมต้องการคุณมากแค่ไหน คุณเคยรับรู้บ้างไหม?

 

.

 

.

 

.

 

 

         

     เกิดมาจนอายุสามสิบปี มินฮยอนไม่เคยต้องอดทนอะไรขนาดนี้มาก่อนในชีวิต อัลฟ่าหนุ่มนอนอ่านหนังสือวรรณกรรมเล่มหนาอยู่บนโซฟาผ้ากำมะหยี่สีขามตัวใหญ่ ที่ขาของเขามีเจ้าแมวสก๊อตติสโฟลล์สีขาวเหมือนปุยนุ่นนอนอยู่และที่อกของเขา มีเจ้าเด็กน้อยผมสีน้ำตาลอ่อนที่น๊อคไปตั้งแต่เขาเปิดหนังสืออ่านหน้าแรก

 

 

 

แค่ได้กลิ่นเขาเจ้าตัวน้อยก็ผล็อยหลับไปเหมือนอดหลับอดนอนมาหลายคืน

แต่….

เขานอนไม่หลับโว้ยยยยยยยยยยย

 

 

คิมแจฮวานผู้ไม่รู้อะไรเลย และไม่เคยรู้เลยว่าผู้ใหญ่อย่างเขาต้องใช้ความอดทนมากขนาดไหนในการยับยั้งชั่งใจไม่ให้เผลอทำอะไรล่วงเกิน แค่ผิวกายของเขาสัมผัสกับผิวนุ่มลื่นของเด็กน้อยก็รู้สึกเหมือนกระไฟที่ไหลไปทั่วตัว กลิ่นของดอกทิวลิปลอยฟุ้งแตะจมูกของเขาทำให้รู้สึกสดชื่นกว่ากลิ่นของดอกไม้จริงที่ปลูกเอาไว้หลังวังเสียอีก

 

 

          “มาขอให้ฉันเล่านิทานให้ฟังแล้วชิงหลับไปตั้งแต่ยังไม่ถึงสิบบรรทัดแรกเนี่ยนะเจ้าตัวแสบเขกหัวทุยๆของคนที่นอนอยู่บนอกเขาไปหนึ่งทีพลางบีบแก้มนิ่มด้วยความหมันเขี้ยว เด็กน้อยขยับตัวพร้อมส่งเสียงอื้ออึงในลำคอเมื่อโดนก่อกวน

 

 

          “โอเคฉันขอโทษไม่รู้ทำไมต้องรู้สึกผิด แต่ตอนนี้เขาเหมือนกำลังแกล้งลูกหมาตัวน้อยๆตอนหลับยังไงก็ไม่รู้ มินฮยอนหยัดตัวลุกขึ้นช้าๆพลางใช้มือประคองศีรษะของอีกคนให้แนบอกเอาไว้ วางหนังสือวรรณกรรมเล่มหนาลงบนโต๊ะเล็กๆ ก่อนจะใช้ลำแขนแกร่งช้อนคนตัวเบาขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน

 

 

ร่างสูงเดินตรงไปที่ห้องนอนของตน เตียงหลังใหญ่ที่ผ้าปูที่นอนเป็นสีเทาถูกจัดวางหมอนกับผ้าห่มอย่างเป็นระเบียบ อัลฟ่าสูงศักดิ์วางเด็กน้อยลงบนเตียงอย่างแผ่วเบาพร้อมกับห่มผ้าให้อีกคนจนถึงหน้าอก ถอนหายใจออกมาพลางเท้าเอวอย่างใช้ความคิดมันไม่มีทางอื่นแล้ว นอกจากนอนด้วยกันอีกคราเหมือนกับวันนั้น

 


 

แต่วันนี้มันไม่เหมือนกัน

ตรงที่เขารู้สึกร้อนรุ่มจนแทบบ้า

 



 

          “ถึงเธอจะเป็นของฉัน แต่เธอก็ยังเด็กเหลือเกินทิวลิปเกลี่ยปอยผมสีน้ำตาลอ่อนของคนตัวเล็กออกพลางกดจูบหนักลงบนขมับเล็กของอีกคนสูดกลิ่นของดอกทิวลิปให้เต็มปอดก่อนจะหันหลังและเดินเข้าห้องน้ำไปแบบเงียบๆ

 

 

ถึงแม้ฉันจะเป็นเจ้าของเธอ

แต่ฉันก็ไม่อยากพรากผู้เยาว์หรอกนะเจ้าตัวแสบ



 

 

   คิมแจฮวานนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงกว้างมาร่วมสิบนาทีแล้ว คนตัวเล็กเท้าคางจ้องมองไปที่ใบหน้าสมบรูณ์แบบที่เหมือนพระเจ้าจงใจปั้นมาอย่างดีไม่ผิดเพี้ยนของมินฮยอน นึกอิจฉาในใจอยู่ลึกๆที่พระองค์ทรงรูปงามได้ขนาดนี้

 

          “เธอกำลังทำให้ฉันทำตัวไม่ถูกนะทิวลิปเอ่ยขึ้นทั้งๆที่ยังไม่ลืมตาเหมือนเช่นเคย คิมแจฮวานยิ้มกว้างก่อนที่จมูกรั้นจะได้กลิ่นหอมละมุนของกาแฟที่มันแรงขึ้นกว่าเดิมจากจุดไหนซักจุดบนร่างกายของอัลฟ่าหนุ่ม

 

 




กลิ่นนั่นมันแรงจนเขารู้สึกมึนหัว

และอีกความรู้สึกหนึ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

 

 

 

คือร้อนร้อนแปลกๆ ร้อนไปทั้งตัว

อยากแต่ไม่รู้ว่าอยากอะไร

แต่ความอยากนั่นมันช่างเบาบางเหลือเกิน



 

 

          “แจฮวาน!อัลฟ่าสูงศักดิ์ร้องขึ้นเสียงหลงเมื่อเด็กน้อยฝังจมูกของตนเองลงบนจุดหลังหูของเขาดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของคนตัวเล็กเข้มขึ้นจนแทบจะเต็มวงเหมือนแมวไม่มีผิด เสียงหอบหายใจเล็กๆดังขึ้นยามที่เจ้าตัวไล่สูดดมไปตามลำคอของเขา

 

 

          “คุณอาน้องน้องอยาก

 

          “แจฮวานเธอใจเย็นๆก่อน

 

ดึงคนตัวเล็กให้ออกห่างจากตนพลางรวบข้อมือทั้งสองข้างเอาไว้ไม่ให้เด็กน้อยปัดป่ายไปทั่วร่างกายของเขาโอเมก้ายามที่เกิดอาการกระสันจะไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อย่างสิ้นเชิง และยิ่งเพิ่งจะเคยเกิดอาการแบบนี้แล้วด้วยนั้น ไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะมีสติ ฮีทที่สองยังไม่มาถึง นี่เป็นแค่อาการเริ่มต้นก่อนเข้าฮีทที่สองเท่านั้น

 

 

          “ร้อนร้อนไปหมดพยายามดึงข้อมือของตัวเองออกจากมือใหญ่ของอีกคน ไม่ไหวเขากำลังจะลงแดงตายอยู่แล้ว ทรมาน ทรมานเหมือนกำลังโดนไฟสุม ความต้องการบางอย่างที่มันทำให้เขารู้สึกกระวนกระวาย บางอย่างที่เด็กน้อยไม่รู้ว่ามันคืออะไร

 

 

          “ได้โปรดปล่อยผมแววตาสีน้ำตาลเข้มที่บัดนี้กลมโตขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อยจ้องมองมาที่เขาด้วยความอ้อนวอน มินฮยอนควานหาโทรศัพท์ที่ไม่รู้ว่าเอาไปทิ้งไว้ที่ไหนในยามคับขันเช่นนี้

 

          “มีใครอยู่ข้างนอกมั้ย!!!

 

          “ให้ตายเถอะ เธออยู่ที่นี่ก่อนนะคิมแจฮวาน ห้ามไปไหนเด็ดขาดปล่อยข้อมือของอีกคนก่อนจะปิดประตูล็อคด้านนอกเอาไว้ไม่ให้เด็กน้อยหนีหายไปไหน อัลฟ่าหนุ่มวิ่งมาหยิบโทรศัพท์ที่วางเอาไว้อยู่บนโต๊ะทำงานก่อนจะโทรออกหาใครบางคนด้วยความร้อนใจ

 

ขายาววิ่งเข้ามาภายในห้องนอนของตน ดวงตาคมสอดส่องหาโลลิต้าตัวน้อยที่ไม่รู้หนีไปอยู่ส่วนไหนของห้อง เสียงเปิดน้ำฟักบัวในห้องน้ำทำให้ขาทั้งสองข้างของเขาจำเป็นต้องก้าวไปตามเสียงนั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

 

          “ทิวลิป

 

เอ่ยเรียกอีกคนเสียงเบาด้วยความสงสารจับใจ เด็กน้อยนั่งกอดเข่าอยู่ใต้ฝักบัวที่เปิดน้ำเย็นจัด กายเล็กเปียกปอนตั้งแต่หัวจรดเท้า เนื้อตัวสั่นเทาเพราะความหนาวเย็นแต่ก็ไม่มีอะไรที่สามารถดับความร้อนในกายของเขาได้เลยแม้แต่น้อย

 

 

        คุณอาครับ

 

 

          “ผมทรมานมากเลยน้ำเสียงสั่นเครือทำให้ชายหนุ่มต้องย่อตัวดึงคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอด มือใหญ่ลูบหัวของเด็กน้อยไปพลางๆสลับกับกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู

 

          “ไม่เป็นไรไม่เป็นไรแล้วนะ ฉันจะอยู่กับเธอเอง

 

.

 

.

 

.

 

 

   องซองอูพลิกกายนอนคว่ำพลางซุกใบหน้าลงกับผ้าปูที่นอนผ้าลื่นสีเลือดนกของตน ทุกอย่างในห้องนี้เขาเป็นคนเลือกเองทั้งหมดเพราะยังไงเสียแดเนียลก็ไม่เคยมานอนห้องนี้อยู่ดี กายเปลือยเปล่าภายใต้ผ้าห่มสีเดียวกันที่หมิ่นเหม่อยู่ที่สะโพกสวย ร่อยรอยที่เกิดจากการขบกัดสลับกับดูดดึงยังคงปรากฏไม่เคยจางหาย และเหมือนจะไม่มีวันจางเลยแม้สักวัน

 




 

เขาเหมือนเป็นเครื่องระบายอารมณ์ของแดเนียล

วันไหนอารมณ์ดีก็เจ็บน้อย

วันไหนขุ่นเคืองใจก็เจ็บมาก

เขาเป็นถึงเจ้าชายจากประเทศอื่นแต่อยู่อย่างไร้ศักดิ์ศรีที่นี่

 




 

          “ไม่คิดจะลุกไปไหนหน่อยหรือไงร่างหนาเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีผ้าขนหนูพันอยู่ที่เอวช่วงล่าง เส้นผมสีดำสนิทเปียกลู่ไปตามใบหน้าและถูกเจ้าตัวเสยขึ้นลวกๆ องซองอูเบิกตากว้างด้วยความแปลกใจเมื่อเห็นแดเนียลยังอยู่ที่นี่

 

          “คุณทำไม?”

 

          “ที่นี่เป็นห้องของเธอคนเดียวหรือไงเช็ดผมที่เปียกชื้นของตัวเองก่อนจะนั่งลงที่ข้างเตียงข้างๆกับคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่ ร่างสูงโน้มตัวลงมาหาเจ้าของกลิ่นโรสแมรี่พร้อมกับขบเบาๆที่ลาดไหล่ขาว

 

          “คุณพอแล้ว

 

          “ทำไม? เดี๋ยวนี้หัดขัดขืนหรอไง?”

 

          “เราเจ็บไปหมดแล้วให้คุณอีกไม่ไหวหรอกหยัดตัวขึ้นนั่งบนเตียงและรู้สึกว่าอะไรที่มั่งคั่งค้างอยู่ภายในมันกำลังจะไหลย้อนออกมาเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนของเขา ร่างบางบ่นพึมพัมในลำคอก่อนจะร้องโอดโอยเบาๆยามที่เริ่มขยับตัว

 

          “ให้ตายเถอะเหนอะตัวชะมัดคุณปล่อยใน

 

          “จะบ่นอะไรกันนักกันหนา

 

          “หยิบเสื้อคลุมให้ผมหน่อยได้มั้ยครับชี้ไปที่เสื้อคลุมอาบน้ำผ้าลื่นที่ตกอยู่ที่ปลายเตียง เขาเหนื่อยล้าเกินกว่าจะเดินไปหยิบมันด้วยตัวเอง เมื่อคืนแดเนียลเอาแต่ใจมากกว่าทุกครั้งและมันทำให้เขาแทบจะสำลักทุกครั้งที่คนตัวใหญ่ใสกายเข้ามา

 

          “ฉันไม่ใช่คนใช้ของเธอ

 

          “โถ่คุณก็แค่ อ๊ะ!ร้องขึ้นด้วยความตกใจเมื่อสองแขนแกร่งช้อนตัวของตนจนลอยขึ้นจากที่นอน แขนเล็กโอบคออีกคนเอาไว้กันตก ดวงตาที่แฝงไปด้วยความไม่เข้าใจจ้องมองไปยังใบหน้าหล่อดุดันของคนตัวสูงกว่าที่วางเขาลงในอ่างอาบน้ำอย่างแผ่วเบา

 

 

เขาเห็นความกังวลปะปนกับความรู้สึกผิดในแววตาคู่นั้น

รู้สึกผิดงั้นหรือ?

 

 

          “วันนี้คุณทำตัวแปลก

 

เอ่ยขึ้นด้วยความสงสัยเมื่อแดเนียลเอื้อมเปิดก๊อกน้ำและทำให้อุณหภูมิของน้ำอุ่นพอดี มือใหญ่กวักน้ำอุ่นลูบกายของอีกคนแผ่วเบาก่อนจะกดสบู่เหลวใส่มือของตน ดวงตารื้นน้ำของซองอูมองอีกคนนิ่งด้วยความไม่เข้าใจและมันทำให้เขาอยากจะร้องไห้ มันเหมือนความอบอุ่นที่เขาต้องการมาเนิ่นนานกำลังจะถูกเติมเต็มช้าๆ

 

 

          “เมื่อคืนฉันฝัน

 

          “ฝันหรือครับ?”

 

           “ฝันถึงเด็กผู้ชาย เขาเรียกฉันว่าพ่อ

 

 

 

            “และเรียกเธอว่าแม่

 

          “เธอคิดว่าความฝันมันจริงได้ซักแค่ไหนหรือซองอู?”

 

.

 

.

 

.

 

 

        

          “กระหม่อมฉีดยาลดอาการฮีทให้แล้วครับ ลดการทรมานก่อนอาการฮีทรอบที่สองจะมาถึงได้ประมาณแปดสิบเปอร์เซ็น พระองค์มิต้องทรงเป็นห่วง เขาจะไม่ทรมาน

 

ชายหนุ่มร่างเล็กสวมเสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อนกับกางเกงสแลคสีขาวเอ่ยขึ้น เขาวางถาดเข็มฉีดยาเอาไว้ที่โต๊ะข้างเตียงพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและแย้มยิ้มน่ารักให้กับอัลฟ่าราชวงศ์ที่ยืนทำสีหน้ากังวลอยู่ข้างๆ

 

          “เธอแน่ใจแล้วใช่มั้ย จีฮุน

 

          “โถ่ท่านพี่ เชื่อใจรุ่นพี่ผมหน่อยสิครับ เขาเป็นหมอฝีมือดีอีกคนนึงเลยน๊าน้ำเสียงกวนอารมณ์ของเจ้าเด็กซนที่นั่งไขว้ห้างอยู่ที่เก้าอี้นวมที่จัดเอาไว้อยู่มุมห้องทำให้มินฮยอนต้องขมวดคิ้ว

 

          “หยุดพูดเสียงดังซักทีเถอะ ควานลิน โลลิต้าของฉันต้องการพักผ่อน

 

          “โลลิต้าของฉันต้องการพักผ่อน แบะๆๆๆๆขมุบขมิบปากล้อเลียนคนเป็นพี่ ก่อนจะต้องเงียบปากลงเมื่อได้ยินเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ถึงแม้ว่าเขาจะชอบตอนพี่มินฮยอนหงุดหงิด แต่การโดนโกรธนี่ไม่ใช่เรื่องที่น่าโดนเสียเท่าไหร่เพราะพี่มินฮยอนจะแปลงร่างเป็นมารทุกครั้งที่โกรธ

 

 

          “ขอบคุณหมอมากนะครับที่รีบมาทั้งๆที่เพิ่งจะออกเวร

 

          “ไม่เป็นไรเลยครับ กระหม่อมอาจจะไม่รู้เรื่องคำราชาศัพท์เสียเท่าไหร่ต้องขอประทานอภัยด้วย

 

          “ผมก็เจ้าชาย พี่ไม่เห็นพูดกับผมแบบนี้บ้างเลยอ่ะเจ้าเด็กแสบลุกจากเก้าอี้นวมพลางวางแขนพาดคอของรุ่นพี่คนสนิทเอาไว้หลวมๆ

 

          “แกมันเจ้าชายเก้ตีมือของอีกคนที่รุ่มร่ามจนน่าโมโห ความลินยิ้มกว้างจนเห็นเหงือกสีแดงก่อนจะหันไปก้มหัวให้คนเป็นพี่ชายเป็นเชิงเคารพ

 

          “ถ้าน้องตื่น โทรเรียกผมก็แล้วกันนะท่านพี่ จะมาตรวจให้อีกที

 

          “อือขอบใจ ไปนอนเถอะเพิ่งออกเวรมาไม่ใช่หรือ?” เอื้อมมือตบบ่าของคนเป็นน้องพร้อมกับนวดเบาๆ สีหน้าของควานลินถึงแม้จะยังสดใสแต่ก็แฝงความเหนื่อยล้าเอาไว้อยู่ไม่น้อย ควานลินโบกมือลาพี่ชายแท้ๆของตนก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ ทิ้งเอาไว้เพียงแค่กลิ่นของความกังวลใจของอัลฟ่าสูงศักดิ์ผู้นี้เท่านั้นที่ยังลอยคลุ้งอยู่

 

 

 

ถึงแม้จะกังวลเรื่องของโลลิต้ามากแค่ไหน แต่มินฮยอนก็ยังคงมีหน้าที่ของตนที่ต้องไปทำ ร่างสูงถอดเสื้อสูทสีน้ำตาลเข้มของตนออกให้แม่บ้านนำไปเก็บให้เข้าที่ เขาวางกระเป๋าเอกสารและซองข้อสอบที่เหล่านักศึกษาเป็นคนทำเอาไว้บนโต๊ะทำงาน ขายาวรีบก้าวมาที่ห้องนอนของตนด้วยความร้อนใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกไม่มีสมาธิในการทำอะไรนอกจากจดจ่ออยู่กับโลลิต้าตัวน้อยของเขา

 

 

          “คุณอารอยยิ้มสดใสของเด็กน้อยที่อยู่ในชุดนอนเสื้อเชิ้ตคอจีนสีน้ำเงินเข้มตัวโคร่ง ส่งยิ้มมาให้กับเขา แจฮวานส่งถ้วยซุปคืนให้กับคนรับใช้ก่อนจะคว้าหมับเข้าที่แขนของเขาและแนบแก้มลงมาเช่นเคยด้วยความออดอ้อน

 

 

          “เป็นอย่างไรบ้างนั่งลงบนเตียงข้างๆเจ้าตัวเล็กพลางยกมือขึ้นลูบศีรษะของอีกคนไปพลางๆ แจฮวานถูกแก้มของตัวเองลงบนมืออีกข้างของเขา ก่อนที่เจ้าตัวจะสูดกลิ่นกาแฟเข้าจนเต็มปอด

 

          “น้องทำให้คุณอาลำบากอีกแล้วใช่มั้ยครับช้อนสายตามองเขาด้วยความรู้สึกผิด มินฮยอนดึงแก้มใสที่มันยืดได้จนอีกคนร้องฮือในลำคอ

 

          “เธอนี่จริงๆเลยใครสอนให้แทนตัวเองแบบนี้กัน

 

          “คุณอาไม่ชอบหรือครับ น้องนึกว่าคุณอาจะชอบเสียอีก

 

เอ่ยถามตาแป๋วจนหัวใจของชายวัยสามสิบแทบจะล้มเหลวลงไปตรงนั้นให้รู้แล้วรู้รอด แจฮวานเหมือนเครื่องผลิตความน่ารักไม่มีผิด เป็นหุ่นยนต์เหมือนในเกมส์ DETROIT หรือยังไงกัน ถูกตั้งโปรแกรมมาให้ทำตัวน่ารักไปทั่วแบบนี้ใครจะทนไหว

 

 

          “ทำไมเธอทานข้าวน้อยเอ่ยเชิงดุเมื่อเห็นข้าวต้มในถ้วยยังคงเหลืออีกเยอะ แจฮวานหลบสายตาของอีกคน ก่อนจะถอยไปนั่งพิงพนักขอบเตียง

 

          “น้องไม่ชอบข้าวต้มเลยครับ น้องหิวซูชิ น้องกินไข่หวานแทนไม่ได้หรอครับ?” มินฮยอนถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจ นั่นเป็นเพราะเขาประเคยซูชิที่เจ้าตัวชอบทานมาตั้งแต่อยู่บ้านจีซองให้แท้ๆ ยิ่งเป็นไข่หวานที่เชฟในวังทำให้เจ้าตัวยิ่งทำตาโตเหมือนเจอของที่อร่อยในชีวิตซะอย่างงั้น

 

          “หมอบอกให้เธอทานอาหารอ่อนไปก่อน

 

          “โถ่

 

          “จะให้หม่อมฉันยกไปเก็บแล้วนำมาถวายใหม่หรือไม่เพคะกระหม่อม

 

          “ไม่ต้อง เอามาให้ฉันว่าพลางรับถ้วยข้าวต้มจากหญิงรับใช้ มินฮยอนใช้ช้อนคนเบาๆ ก่อนจะตักขึ้นมาแบบพอดีคำและเป่าให้อีกคนช้าๆ

 

          “ขืนตามใจเขามากแล้วเกรงว่าจะเอาแต่ใจ

 

เอ่ยเสียงเรียบพลางยกช้อนไปจ่อที่ริมฝีปากสีสด คิมแจฮวานอ้ารับข้าวต้มไปอย่างเสียไม่ได้ เกรงกลัวสายตาดุๆยามที่มองมาที่เขาด้วยความตำหนิเสียเหลือเกิน มินฮยอนใช้นิ้วโป้งปาดไปที่มุมปากของเด็กน้อยเบาๆหลังจากที่ทานเสร็จ แจฮวานยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าสีหน้าของคุณอาของเขาเริ่มดีขึ้นแล้ว

 

          “ถ้างั้นน้องต่อด้วยซูชิเลยได้มั้ยครับคุณอา?”

 

          “แจฮวานกดน้ำเสียงลงต่ำจนคนเด็กกว่าหน้ายู่ลง ร่างสูงวางถ้วยลงบนถาดเงินและโบกมือเป็นเชิงไล่ให้สาวใช้ออกไปรอข้างนอก เขาถอนหายใจออกมาอีกเฮือกใหญ่ก่อนจะยื่นมือไปแตะที่ข้างแก้มของเด็กที่กำลังน้อยใจเพราะซูชิ

 

 

          “รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นห่วงดวงตากลมโตเงยหน้าสบเข้ากับดวงตาคมดุของเขา แววตาวูบไหวเล็กๆของแจฮวานจุดประกายบางอย่างในหัวใจของชายหนุ่มสูงศักดิ์ผู้นี้ แจฮวานอาจจะไม่เคยรู้สึกรักใครแบบคนรัก แต่ไม่ใช่ว่าจะรู้สึกไม่ได้

 

 

          “สิ่งที่มันกำลังจะเกิดหลังจากนี้มันจะเป็นอย่างไรหรือครับ?” เอ่ยถามคนแก่กว่า มือเล็กของแจฮวานทาบลงบนมือแกร่งที่อยู่ข้างแก้มของตนเด็กน้อยเอียงหัวพลางถูไถแก้มลงกับฝ่ามือนั่นอย่างเคยชิน ดวงตากลมช้อนมองอีกคนที่มองเขาอยู่เช่นกัน

 

 

          “เธอยังเด็กทิวลิป

 

          “ขอโทษนะครับ ที่ยังทำเรื่องแบบนั้นให้คุณอาไม่ได้

 

          “เธอรู้หรือ ว่าเรื่องแบบนั้นมันคืออะไรเด็กน้อยหลบสายตาของเขาแก้มใสขึ้นสีเปร่งปรั่งดูน่ารักน่าชังกว่าเดิม มินฮยอนดึงมือออกจากข้างแก้มและใช้มือนั่นเชยคางมนของอีกคนขึ้นให้สบตากับตนเหมือนเดิม

 

          “น้อง

 

          “แล้วเธอรู้หรือ ว่าเรื่องแบบนั้นมันควรจะเริ่มยังไง

 

          “มะ-ไม่รู้ครับ

 

          “งั้นหรือ

 

 

ร่างสูงโน้มตัวลงกดริมฝีปากของตนลงบนริมฝีปากสีสดของคนเด็กกว่าที่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ สัมผัสนุ่มนวลและอบอวลไปด้วยกลิ่นของกาแฟ ไร้การดูดดึงรุกล้ำให้อีกคนตกใจไปมากกว่านี้ มินฮยอนละจากความละมุนและกลิ่นของดอกทิวลิปตรงหน้าออกมาด้วยความเสียดาย กดจมูกลงที่ข้างแก้มนุ่มๆอีกหนึ่งทีพร้อมกับแย้มยิ้มออกมาบางๆ

 

 

ไม่รู้ว่าตอนนี้แก้มของโลลิต้าตัวน้อย

กับมะเขือเทศอันไหนมันจะแดงกว่ากัน

 

 

           “นี่ถือเป็นบทลงโทษที่เธอดื้อไม่ยอมทานข้าว

 

          “แต่ถ้าเธออยากรู้ว่าเรื่องนั้นมันเป็นยังไง

 

 

 

 

          “เอาไว้ฉันจะสอนให้ทีหลังก็แล้วกัน

 

.

 

.

 

.

 

Talk



แฮชแท็ก #ภัยสังคม ให้องค์ชายได้มั้ยนิ

อย่าล่อลวงน้องงงงงงงงงงง

ขอบคุณทุกคนที่เอ็นดูโลลิต้าตัวน้อยของเรานะคะ

ฝากเป็นกำลังใจให้เราได้ที่แท็ก #ลลตมฮ ด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.128K ครั้ง

1,450 ความคิดเห็น

  1. #1431 kpyd (@Kampiyada) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 23:47
    หวดาเางฟฟงฟฝหาาฟาฟ
    #1431
    0
  2. #1428 mutate (@kyosan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 22:56
    คุกคุกคุก 55555555555
    #1428
    0
  3. #1411 kismaiook (@kismaiook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 03:37
    อมก เราจะตายพร้อมมินฮยอนมั้ยนิ
    #1411
    0
  4. #1399 amagine (@amagine) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 19:57
    โอ้หม่ายก้อด้เใวเกเดดิาด
    #1399
    0
  5. #1377 Minaverever1 (@Barcodekung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 21:53
    ชอบแฮชแท็ก #ภัยสังคม 555555 น้องยังเด็กนะองค์ชายยยย เนียลองคือแซ้บแซ่บ
    #1377
    0
  6. #1362 fifafang (@fifang) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 14:22
    ร้ายมากเพคะ ร้ายมาก
    #1362
    0
  7. #1350 porr_jm (@porr_jm) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:37
    น้องเด็กนะองค์ชาย
    #1350
    0
  8. #1337 POOJA PATITA (@yupa2515) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 12:39
    คุกนะองค์ชาย
    #1337
    0
  9. #1316 rorakeiei (@rorakeiei) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 15:14
    คุก คุก คุก

    #เนียลอง จะร้องไห้แล้ว
    #1316
    0
  10. #1300 AB_AMX2N (@BbpLu1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 15:11
    คุณตำนวดดดดด คนร้ายอยู่ทางนี้ค่าาา
    #1300
    0
  11. #1295 NratKhCh (@noona35790) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 15:11
    ภัยสังคมม องค์ชายคือภัยสังคมมมม
    #1295
    0
  12. #1275 Teed (@2027939) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 00:29
    หย้าร้อนไปกมด เขิน
    #1275
    0
  13. #1252 dalea (@dearnatima) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 19:25
    น้องกลายเป็นหินไปแล้ว55555 เอ็นดูได้แต่อย่าเพิ่งล่อลวงสิค้าองค์ชาย
    #1252
    0
  14. #1193 planktonenteen (@planktonenteen) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 02:59
    องค์ชายคะ คุกนะคะองค์ชาย!!! ท่องไว้เพคะว่าคุกๆๆๆๆ
    #1193
    0
  15. #1165 DLIM_11 (@DLIM_11) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 13:56
    กรี๊ดๆๆๆๆ
    #1165
    0
  16. #1155 Hibarin Bgnk (@nigalala) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 10:31
    กลิ่นม่าเนียลองแรงมากกกก
    #1155
    0
  17. วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 10:21
    โอ้โหน้องงงงงงงง ใจพี่
    #1130
    0
  18. #1001 nininicecece (@nininicecece) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 08:51
    องค์ชายท่องไว้ น้องยังเด็ก!!!
    #1001
    0
  19. #991 tkkjnp (@tkkjnp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 23:51
    ทิวลิปเป็นดอกไม้ กินไม่ได้นะองค์ชาย! 55555555 มีความน่ารักกก ติดตามยาวๆเลยค่าา
    #991
    0
  20. #988 BeMyJP_ (@poochaya_nit) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 19:30
    แหมมมมองค์ชายยยยยยยยยยย หลงน้องก็บอกกกกกกกกกกกก อรุ่ม
    #988
    0
  21. #965 may-twchn94 (@may-twchn94) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 16:20

    แง๊ เขินน แต่พี่เนียลกะซองอูนี่เศร้าจัง จะร้องงง TT^TT

    #965
    0
  22. #838 Damura (@damura) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 01:14
    กรี๊ดดด น้องยังเด็กนะคะองค์ชาย งื้ออออออออ
    #838
    0
  23. #811 mesp´∀`~ (@mespoppaps) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 07:36
    อรุ่มมมม
    #811
    0
  24. #802 Paloys93 (@ployhae) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 13:42
    กรี๊ดดดดดด สอนเลยค่ะคุณอาาาา ><
    #802
    0
  25. #746 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 06:58
    แดนนนนน ทำตัวดีขึ้นเพราะฝันหรอ? อยากมีลูกใช่มั้ยอะ? แต่น้องงงงงงงง ทำไมน่ารักขนาดนี้กันคะลูก~~~ คุณอาก็ขยันล่อลวงน้องมากๆ ค่ะ -//////-
    #746
    0