ตอนที่ 21 : บทที่ 18 พิธีปักปิ่น (รีไรท์) (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 171 ครั้ง
    5 ม.ค. 62





พรึบ พรึบ เสียงสายลมตีกระทบใบหน้าทำให้เฟิ่งเซียนที่กำลังรู้สึกตกใจอยู่พลันได้สติ 


ดวงตาคมโตหันมองไปยังเจ้าของแขนแกร่งเห็นเพียงใบหน้าด้านข้างที่มีหน้ากากปิดบังไปกว่าครึ่ง คราก่อนแม้นจะปรากฏกายเพียงครู่ก็ทำให้เฟิ่งเซียนรู้สึกตาพร่าไปไม่น้อย ครั้นพอมีโอกาสได้มองเห็นระยะประชิดเช่นนี้ก็พาลทำให้นางนั้นอับจนคำพูด


จมูกโด่งเป็นสันรับกับเรียวปากบางสีแดงระเรื่อ ทำให้เฟิ่งเซียนเผลอตัวกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ กระทั่งคางเรียว และสันกรามได้รูปของบุรุษไร้ที่มายังแทบจะฉุดดึงสติของหญิงสาวผู้ที่ขึ้นชื่อว่ามีภูมิต้านทานความหล่อเหลาจากโลกก่อน


...เพียงใบหน้าครึ่งซีกลมหายใจของนางยังสะดุดขนาดนี้หากได้พินิจมองทั้งใบหน้าไม่ช่วงชิงลมหายใจของนางไปเลยหรือ


น่าอับอาย น่าอับอายยิ่งนัก


เฟิ่งเซียนกระแอมไอดึงสติตัวเองก่อนจะรวบรวมความคิด และอ้าเรียวปากอิ่มขึ้นเล็กน้อยเพื่อเตรียมเปล่งเสียงต่อว่าทว่าเพียงดวงตาคมดุคู่นั้นปรายตามองมากลับทำให้นางกลืนคำพูดลงไปอย่างเสียมิได้


" หากรอเจ้าให้ออกจากป่าแสงจันทร์คาดว่าดวงจันทร์คงลอยเด่นบนท้องฟ้าแล้วกระมัง " เสียงทุ้มเอ่ยออกมาแฝงแววหยอกเย้าทำให้ร่างบางสะบัดใบหน้าหนีอย่างเถียงไม่ออก


" เช่นนั้นท่านก็ควรกลับไปก่อน " เสียงใสลอดไรฟันเบาๆอย่างไม่อาจยอมความทำให้อ้อมแขนแกร่งกระชับเอวบางให้แน่นขึ้นกว่าเดิมด้วยความหมั่นเขี้ยว


" หืม เจ้าคงจะไม่รู้ว่าพืชธาตุไม้ในป่าแสงจันทร์กำลังมอมเมาเจ้าให้หลงระเริงจนลืมเวลา " เสียงแหบพร่ากระซิบใกล้ใบหูของเฟิ่งเซียนจนนางต้องหดคอหนีก่อนจะตอบกลับอ้อมแอ้มด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยทว่าแฝงความดื้อรั้น


" ข้าย่อมต้องรู้ " แท้จริงแล้วมีพืชเช่นนั้นด้วยหรือแม้นางจะรู้จักพืชสมุนไพรทุกชนิดที่สามารถปรุงโอสถได้ทว่าพืชร้ายกาจเช่นนี้เหตุใดอาจารย์จึงไม่เคยบอก


" โอ้ เป็นเช่นนั้น " ร่างสูงพยักเป็นเชิงรับรู้ก่อนจะหยักมุมปากขึ้นเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น

กระนั้นผู้ที่ชิดใกล้ดังเช่นเฟิ่งเซียนเหตุใดจะมองไม่เห็น


" ท่านควรปล่อยข้าได้แล้ว ชายหญิงไม่ควรชิดใกล้กันนะเจ้าคะ " มือบอบบางพยายามแกะมือแกร่งอย่างยากลำบากทว่ากลับไร้ความหมาย


" เจ้าสวมอาภรณ์ของบุรุษย่อมต้องเป็นบุรุษมิใช่หรือ " น้ำเสียงยียวนดังขึ้นก่อนเสียงหัวเราะต่ำจะดึงออกมาแผ่วเบา


" ท่าน! " ใบหน้าเรียบนิ่งของเฟิ่งเซียนฉายแววขุ่นเคืองแต่ก่อนนางจะทันได้โวยวายบุรุษผู้นี้กลับพานางทะยานลงไปหยุดยืนบนหลังคาบ้านหลังหนึ่งที่ซึ่งอยู่ไม่ไกลไปจากหลังจวนแม่ทัพ


" ในเมื่อเจ้ารู้ว่าตัวว่าเจ้าเป็นสตรี เช่นนั้นแล้วเจ้าควรระวังตัวให้มากกว่านี้รู้หรือไม่ " น้ำเสียงทุ้มที่แฝงแววตำหนิพาลอ่อนโยนลงในตอนท้าย ก่อนที่เจ้าของคำพูดจะเอื้อมมือไปปัดเกลี่ยไรผมที่คลอเคลียแก้มนวลขึ้นไปทัดไว้ข้างหูเล็ก จากนั้นจึงเร้นกายจากไปทันที

...ทิ้งเฟิ่งเซียนให้ยืนเรียบเรียงความคิดอยู่แต่เพียงผู้เดียว

เนิ่นนานที่หญิงสาวยังคงจมอยู่ในห้วงภวังค์อันไร้รูปลักษณ์ กระทั่งน้ำเสียงคุ้นเคยพลันดังขึ้นไม่ไกล


" เซียนเอ๋อร์ " เฟิ่งเซียนยั้งคิดก่อนจะหันไปยังที่มาของเสียงเรียก

" อาจารย์ " ดวงตาของเฟิ่งเซียนเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเป็นผู้ใด

" อืม "


หนึ่งอาจารย์ หนึ่งศิษย์ที่ไม่อาจบอกได้ว่าเป็นบุรุษหรือสตรีได้พากันใช้วิชาตัวเบาออกจากที่ตรงนั้นเพื่อกลับไปคุยกันยังจวน เงาร่างทั้งสองเคลื่อนไหวเร็วบ้างช้าบ้างสลับกันไปไม่ถึงหนึ่งก้านธูปก็พากันมาถึงจวนแม่ทัพอวี้

 

เฟิ่งเซียนพาอาจารย์เข้าไปหาท่านพ่อและท่านแม่ ทั้งปล่อยให้ผู้ใหญ่ทั้งสามนั่งคุยกันจนถึงมื้ออาหารเย็น จากนั้นจึงได้ร่วมกันรับประทานอาหารอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา


" เฟิ่งเอ๋อร์ พรุ่งนี้แม่จะให้เสี่ยวอิงและคนอื่นๆไปเรียกเจ้าในยามอิ๋นนะลูกรัก " ฮูหยินอวี้เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเฟิ่งเซียนวางตะเกียบ

" เจ้าค่ะท่านแม่ "


เฟิ่งเซียนหลังจากอิ่มแล้วนั้นก็ยังคงนั่งคุยกับทุกคนสักพักทั้งถามไถ่อาจารย์ในหลายๆเรื่องจากนั้นจึงขอตัวกลับเรือนก่อนส่วนที่พักของอาจารย์นั้นท่านพ่อได้บอกให้สาวใช้ไปจัดเตรียมเรือนไว้รอแล้ว

 

หลังจากพิธีปักปิ่นพรุ่งนี้เสร็จสิ้นนางคงเดินทางกลับไปพร้อมกับอาจารย์ทันทีแม้จะยังไม่ทันได้หายคิดถึงครอบครัวและยังเที่ยวไม่ทั่วเมืองหลวงก็จำต้องเตรียมตัวลาจากไปอีกครา


...ไม่เป็นไร อดเปรี้ยวไว้กินหวาน เมื่อใดที่นางสำเร็จวิชา  เมื่อนั้นนางจะกลับมาเก็บเกี่ยวทุกสิ่งอีกครั้งอย่างแน่นอน

 


ค่ำวันนั้น ณ จวนเสนาบดีฟาง

แสงจากโคมไฟภายในจวนเสนาบดีฟางถูกจุดให้ส่องสว่างไสวมากเกินกว่าปกติ หากสังเกตให้ดีจะพบเห็นว่าทั่วทั้งจวนนั้นเต็มไปด้วยทหารในชุดเครื่องแบบมือปราบกำลังยืนควบคุมบุคคลผู้หนึ่งอยู่

 

เกิดความโกลาหลขึ้นครั้นมือปราบได้เข้าควบคุมตัวผู้เป็นเจ้าของจวน 


บ่าวรับใช้ทั้งชายและหญิงต่างพากันหวั่นวิตกในเหตุการณ์ที่ไม่เคยคาดคิดจนทิ้งงานการออกมายืนชะเง้อคอยมอง กระทั่งเหล่าบรรดาฮูหยินและอนุของเสนาบดีฟางเมื่อได้ยินรายงานจากบ่าวรับใช้คนสนิทก็รีบพากันวิ่งวุ่นออกมาร่ำไห้ขอความเป็นธรรมอยู่หน้าเรือนรับรอง

 

เสนาบดีฟาง ฟางจ้านหลิวไม่ได้หลบหนีเพียงแต่ยืนนิ่งกรอกตาไปมาราวกับกำลังกังวลในบางสิ่งบางอย่างและแม้ว่าไฟที่ส่องสว่างภายในจวนแห่งนี้จะถูกจุดจนครบหมดทุกดวงแล้วแต่ก็ยังคงถูกความมืดมิดโรยตัวจนเห็นเพียงใบหน้าสลัวๆเท่านั้นจึงไม่อาจมีมือปราบคนใดทันได้สังเกตเห็นอาการลุกลี้ลุกลนของชายร่างอวบอ้วนผู้เป็นเจ้าของจวน เว้นแต่พิรุธเล็กน้อยเท่านี้ไม่อาจรอดพ้นสายตาอันเฉียบคมของบุรุษปริศนาที่มีพลังปราณไม่ธรรมดา

 

มือเรียวของบุรุษลึกลับในชุดรัดกุมสีดำสนิทดึงบางอย่างออกมาจากสาบเสื้อก่อนจะเกิดประกายแสงสีเงินวูบหนึ่งขึ้นเมื่อเขาวาดสะบัดแขนออกไปอย่างรวดเร็ว 


ดวงตาเรียวภายใต้หน้ากากสีรัตติกาลหรี่มองตรงไปยังทิศที่ฟางจ้านหลิวยืนอยู่ ครั้นสังเกตเห็นใบหน้าอวบอัดเริ่มเหยเกบิดเบี้ยวก็พาลยกมุมปากเรียวขึ้นเล็กน้อยด้วยประกายความพึงพอใจอยู่เต็มเปี่ยม

 

ขณะเดียวกัน จู่ๆฟางจ้านหลิวก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นบริเวณหน้าท้องโป่งนูนจึงรีบยกมือสั้นป้อมลูบถูอาภรณ์ในบริเวณที่รู้สึกทว่ากลับไม่ได้มีสิ่งใดผิดปกติเลยแม้แต่น้อย 

...หารู้ไม่ว่าตนได้โดนพิษบางชนิดที่จะออกฤทธิ์ในอีกหนึ่งชั่วยามข้างหน้าเสียแล้ว


เป็นพิษจากหนอนพิษธรรมดาขนาดตัวเต็มวัย หากผู้ใดที่ต้องพิษนี้จะรู้สึกหัวใจเต้นรัวเร็วกระทั่งเกิดความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสขึ้นบริเวณทรวงอกราวกับกำลังถูกมีดจ้วงแทงก่อนจะลุกลามไปทั่วทั้งสรรพางค์กายในเวลาต่อมา


เนื่องจากพิษค่อยๆกำจายสู่หัวใจทันทีที่เข้าไปในร่างกาย หากเสนาบดีฟางต้องการโอสถถอนพิษได้อย่างทันท่วงทีแล้วนั้นจำต้องแลกกับการสารภาพความผิดที่ได้กระทำมาทั้งหมด หาไม่แล้วชีวิตน้อยๆของเสนาบดีฟางคงมอดดับลงในยามรุ่งอรุณของวันใหม่อย่างไม่ต้องใคร่สงสัย

 

เมื่อบุรุษชุดดำเห็นว่าเป้าหมายถูกเข็มเล่มเล็กฝังอยู่ภายในร่างกายเรียบร้อยแล้ว มือหนาก็สอดมือเข้าไปหยิบขวดกระเบื้องบริเวญอกแกร่งก่อนจะโยนส่งไปยังเงาดำเงาหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากนั้นจึงเร้นกายหายไปอย่างไร้ร่องรอย

 

ต่อหน้าผู้คนมากมายเสนาบดีฟางถูกมือปราบประกาศให้ควบคุมตัวนำพาไปสอบสวนยังกรมอาญาเพราะได้ปรากฏหลักฐานการยักยอกเงินภายในกรมพระคลังขึ้น กระนั้นเบื้องหลังแล้วมือปราบกลับนำพาเสนาบดีฟางไปยังคุกลับภายในวังหลวงแทนเป็นเหตุให้จวนตระกูลฟางยามนี้เต็มไปด้วยความอับอายและตึงเครียดเป็นที่สุด

 

สถานการณ์ยิ่งย่ำแย่กว่าเดิม เมื่อภายหลังจากควบคุมตัวฟางจ้านหลิวไปได้ไม่นานก็เกิดเหตุให้จวนตระกูลฟางตื่นตระหนกตกใจขึ้นอีกครั้ง


" กรี๊ดดดดดด "  ขณะที่อนุลี่หมิงกำลังเดินเท้ากลับไปยังเรือนนอนของนางก็พลันได้ยินเสียงบุตรสาวกรีดร้องจึงรีบเดินย้อนกลับไปยังเรือนของบุตรสาวโดยทันที


เสียงเอะอะโวยวาย และเสียงข้าวของแตกกระจาย ทำให้อนุลี่หมิงรีบเร่งฝีเท้าให้เร็วกว่าเดิม จวบจนมองเห็นการกระทำอันแสนจะสิ้นคิดของบุตรสาวแล้วก็ให้ตกใจกับความเสียหายที่เกิดขึ้น


' อ่า บุตรสาวนางช่างโง่งมยิ่งบิดาถูกจับยังบังอาจทำลายข้าวของ นี่ไม่เท่ากับทิ้งเงินตำลึงให้หลุดลอยไปหรอกหรือ ' อนุลี่หมิงนึกในใจก่อนจะรีบเข้าไปห้ามปรามบุตรสาว


 " ไม่ ไม่จริง เอามันออกไป พวกเจ้าเอามันออกไปให้หมด " ฟางลี่มี่ขว้างปาข้าวของที่อยู่ใกล้มือออกไปนอกเรือนจนแตกกระจายเต็มพื้นพร้อมกับตะคอกสั่งให้บ่าวรับใช้นำคันฉ่องออกห่างจากนางจนหมดทุกอัน


" เกิดอันใดขึ้นลี่เอ๋อร์ " น้ำเสียงร้อนรนปนตำหนิของมารดาทำให้ฟางลี่มี่หยุดชะงักมือลงก่อนจะหันกายวิ่งเข้าไปหา


" ฮึก ท่านแม่ ข้า..เหตุใดใบหน้าข้าจึง.." อนุลี่หมิงที่ได้ยินน้ำเสียงสั่นเครือของบุตรสาวก็คลายโทสะลงหลายส่วน จากนั้นจึงเพ่งมองสำรวจไปยังใบหน้าของบุตรสาวนาง


ภาพที่ปรากฏในครรลองสายตา แม้จะไม่ชัดเจนเท่าใดนักเพราะแสงตะเกียงที่วูบไหวแต่ใบหน้าที่เคยงดงามของบุตรสาวนางในยามนี้กลับหมองหม่นลงและเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งวัยอย่างเห็นได้ชัด

 

มือของอนุลี่หมิงพลันสั่นสะท้านรุนแรงขึ้นเมื่อปลายนิ้วนางแตะลงบนใบหน้าของบุตรสาวแล้วสัมผัสได้ถึงความหยาบกระด้างราวกับสะเก็ดแผลที่แห้งกรัง ทั้งเมื่อไล่สายตาไปยังลุ่มผมของบุตรสาวก็ให้รู้สึกบีบ1คั้นหัวใจยิ่งนัก ด้วยความแห้งกรอบกอปรกับเส้นผมบางเส้นของบุตรสาวได้แปรเปลี่ยนเป็นสีขาวประปรายไปทั่วทั้งศีรษะ


" เกิดอันใดกับเจ้ากันลี่เอ๋อร์ ..พวกเจ้าที่อยู่ด้านนอกรีบไปตามท่านเทพโอสถมาประเดี๋ยวนี้ " อนุลี่หมิงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาพลางตวาดสั่งสาวใช้เมื่อไม่เห็นว่ามีผู้ใดออกไปตามเทพโอสถ


" เป็นนังนั่น ต้องเป็นนังอวี้เฟิ่งเซียนแน่ๆเลยเจ้าค่ะท่านแม่ เป็นมันที่ทำให้ใบหน้าของข้ากลับกลายเป็นเช่นนี้ " ความเคียดแค้นทำให้นิ้วของฟางลี่มี่กระชับแน่นขึ้นจนเล็บจิกลงไปบนแขนอวบของอนุลี่หมิง

 

" ใจเย็นก่อนเถิดลี่เอ๋อร์ ยามนี้ท่านพ่อของเจ้าเพิ่งถูกมือปราบควบคุมตัวไปเวลานี้พวกเรายังไม่เหมาะที่จะกระทำการวู่วามใดๆทั้งสิ้น รอให้ท่านเทพโอสถมาตรวจ และรักษาอาการของเจ้าก่อนดีหรือไม่ " อนุลี่หมิงดึงมือบุตรสาวออกมาปรบหลังมือเบาๆอย่างปลอบประโลมก่อนจะลูบแขนตัวเองหวังให้ความเจ็บปวดทุเลาลง


" เจ้าค่ะท่านแม่ "

" แม่สัญญาว่าจะทวงความเป็นธรรมให้แก่เจ้าแน่นอนลี่เอ๋อร์ " แววตามาดร้ายวาบผ่านดวงตารีเล็กของอนุลี่หมิงก่อนจะจางหายไปเมื่อเหม่อมองไปยังบุตรสาว

" ฮึก เจ้าค่ะท่านแม่ "



__________________________________________________________________________________



- ฝากนิยายเรื่องใหม่ของไรท์ไว้ด้วยนะคะ


--คำโปรย-- 

               อาจารย์สำนักอสรพิษเช่นนางเหตุใดจึงถูกลอบสังหารด้วยสาเหตุอันไร้แก่นสารเช่นนี้เพียงคำว่า'ริษยา'กลับถีบนางให้กระเด็นหลงภพทิ้งน้องสาวน้องชายที่รัก จนพบปะชีวิตอันแสนวุ่นวายและบุรุษน่าตายที่พูดจาแสนประหลาด 

และ อย่าลืมติดตามเพจเพื่อดูแจ้งเตือนจากไรท์ด้วยน้าาา <3 ขอบคุณค่ะ


  





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 171 ครั้ง

2,205 ความคิดเห็น

  1. #2022 ItsmeHiochi (@ItsmeHiochi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:06

    อ่านข้ามได้มั๊ยเนี้ยยยย

    #2022
    0
  2. #2006 nekojungza (@nekojungza) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 23:34

    สนุกจนวางไม่ลงเลยจ้า รีบมาต่อไวๆนะไรท์
    #2006
    0
  3. #2004 kikijajakiki (@kikijajakiki) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:27
    สองคนแม่ลูกก็โง่จัง พ่อโดนจับไปแล้วจะมีอะไรไปแก้แค้น ดูท่าจะไม่ตายดี
    #2004
    0
  4. #2002 เรฟามีร์ (@bestwills) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 18:32
    สนุกมากๆเลยค่ะ รอน้า.
    #2002
    0
  5. #2001 passionfas11 (@passionfas11) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 18:18

    ขอบคุณค่ะ
    #2001
    0
  6. #1530 เดะดอย (@9762) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 09:43
    อ่ะจ้า เรือท่านอ๋องเน้ออออ
    #1530
    0
  7. #1528 Mam Phornphen (@tongmam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 07:49
    รักไรท์ที่สุด มาอัพบ่อย แถมยาวจุใจ ขอบคุณค่ะ
    #1528
    0
  8. #1527 คนที่รอมานาน (@puccaaa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 03:32
    กรีดร้อง รีดจะเอาท่านอ๋อง..เเค่กๆๆ...เอ่อ จะบอกว่ารีดจะขึ้นเรือท่านอ๋อง
    #1527
    0
  9. #1524 puipuijaa (@puipuijaa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 00:10

    เรือชินอ๋องขอรับ
    #1524
    0
  10. #1523 BBPKK_ (@someonepp) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 23:31
    นางเอกโคตรเทพอ่ะ ชอบบบบ555 ว่าแต่....ยังตามมาอีกหรอ เหอะ ลำไย
    #1523
    1
    • #1523-1 คนที่รอมานาน (@puccaaa) (จากตอนที่ 21)
      19 สิงหาคม 2561 / 03:34
      อย่าลำไยนางเลยค่ะ นางน่าสงสารอยู่นะ ให้นางมาตามดูเสี่ยวเซียนสมหวังกับท่านอ๋องสะใจกว่า
      #1523-1
  11. #144 kungjung75 (@kungjung75) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 17:52
    รอค่า    
    #144
    0
  12. #143 green5658 (@green5658) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 17:40
    รอค่าาาา
    #143
    0
  13. #141 NEKO_NEKO23 (@NEKO_NEKO23) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 17:38
    ยกมือเลยค่ะะะ
    #141
    0
  14. #140 Ros Chailunna (@lunna) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 17:35
    รอคร้าาา ชอบเรื่องนี้มากเลย เข้ามาดูวันนึงหลายรอบมาก ฮ่าๆๆๆๆ
    #140
    0
  15. #139 Vanidear (@Vanidear) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 17:24
    รออออออ
    #139
    0