เมียจ้าง [Bee x Cris]

ตอนที่ 17 : (กลัว)เมีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    13 ส.ค. 61

หลังจากกลับมาจากโรงพยาบาล น้ำทิพย์ก็เอาแต่นั่งเหม่อรอให้คนตัวเล็กของเขากลับมา รอแล้วรอเล่าจนถึงเวลาอาหารเย็น ศิรินก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับมา เขาไม่รู้ตัวเลยว่านั่งเหม่อมานานแค่ไหนแล้วจนกระทั่งรู็สึกถึงสัมผัสอุ่นๆที่ไหล่ 

"บีมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า" ผู้หญิงหน้าคมว่าอย่างนั้นก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆน้ำทิพย์

"บี เอ่อ..."น้ำทิพย์อึกอักก่อนจะระบายยิ้มให้มรกต เรื่องของเขามันไม่มีวันมีใครเข้าใจได้หรอก บีแค่เครียดๆเรื่องงานนิดหน่อยน่ะ"

"งั้นเหรอ แต่มี่ว่าไม่น่าใช่แค่เรื่องงานแล้วนะ" ในสายตาของมรกตเธอก็ยังเห็นบีเป็นคนรัก เพียงแต่เลิกกันไปแล้วเท่านั้นเอง เธอรู้ตัวว่ายังรักเขา มันอาจจะไม่ได้รู้สึกแบบแต่ก่อน แต่เธอไม่เคยรู้สึกว่าเขาเป็นแค่เพื่อนคนหนึ่ง เธอรู้จักน้ำทิพย์ดี หรือบางทีอาจจะรู้จักดีกว่าตัวเขาเองด้วยซ้ำ 

"มี่หมายความว่าไง" น้ำทิพย์เลิกคิ้ว

"ถึงเราจะเลิกกันไปนานแล้ว...แต่บีนี่ไม่เปลี่ยนเลยเนอะ" ใช่...เขาไม่เปลี่ยนจริงๆ มรกตมองแววตานิ่งๆของน้ำทิพย์แววตาที่ไม่มีใครเหมือน เธอคิดว่าเธอเป็นไม่กี่คนหรอกที่อ่านเขาออกจากแววตาเฉยชานี่

"ยังไงอ่ะ มี่ตั้งใจจะบอกอะไรบี"

"บีกับเลขาคนนั้น ไม่ได้เป็นแค่เจ้านายกับลูกจ้าง ใช่มะ"

"..." น้ำทิพย์นิ่งเงียบมองหญิงสาวอย่างอึ้งๆ ก่อนจะหบลตาก้มหน้าลง 

"เขาดูเศร้าๆนะตอนที่มี่เข้ามาอ่ะ ถ้าบีรู้ว่าจะทำให้เขาไม่สบายใจ ก็ไปขอโทษเขาซะนะ"

"มี่ คือบีกับเขาเรา..."

"มี่คิดว่าบีรักเขา ไม่รู้สิ มี่อาจจะเดาผิดก็ได้ แต่คนที่รู้ก็คือบีนะ บีคนเดียวแหละที่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไป"

มรกตลอบมองเสี้ยวหน้าของอีกคนอยู่เงียบๆ ปล่อยให้เขาได้ใช้ความคิดไป เธอปฏิเสธไม่ได้เลยจริงๆว่าเธอยังรักเขา ยิ่งได้กลับมาอยู่ใกล้ เขาแทบทำให้เธอลืมเรื่องเลวร้ายที่ผ่านมาไปหมด แต่เธอไม่คิดจะไปแย่งเขาคืนมาหรอกนะ เธอรู้ดีว่าเขาตัดเธอออกจากชีวิตไปนานแล้ว ซึ่งมันก็น่าชื่นชมที่บีไม่จมปลักอยู่กับอดีต 

"บี...มี่ขอถามคำนึงได้มั๊ย"

"ได้สิ ว่ามาเลย"

"บีก็เขา...มีอะไรมากว่าเจ้านายกับเลขาใช่มั๊ย"

"คือ..."

"มีอะไรแบบที่ไม่ใช่แค่วันไนท์อ่ะ บีรักเขาใช่มั๊ย"

"คือ...ใช่......."

"มี่ยินดีด้วยนะ ที่บีรู้ใจตัวเอง เขาคงเข้าใจผิดเรื่องมี่อยู่แน่ๆ อธิบายให้เขาเข้าใจนะ ความรักมันหายากนะรู้มั๊ย เจอแล้วก็เก็บรักษาไว้ดีๆล่ะ" มรกตมองนัยน์ตาน้ำทิพย์ด้้วยแววตยิ้มๆ สำหรับเธอมันคงจบแล้วจริงๆ ให้เขาได้ไปเจอรักครั้งใหม่ที่มันน่าจะดีกว่าเดิมจะดีกว่า

/

น้ำทิพย์มองเห็นศิรินกำลังเดินเข้าบ้านหลังจากที่เขานั่งรอเธออีกครู่หนึ่ง จริงๆก็สักชั่วโมงกว่าได้ นานพอที่เบาจะสามารถขึ้้นไปเปิดโน้ตบุ๊คนั่งอ่านสรุปการประชุมในห้องทำงานได้ แต่สุดท้ายเขาก็พบว่าตัวเองไม่ได้ขยับไปไหนจนกระทั่งมองเห็นเธอ

"ค..คุณบี" ศิรินอึกอักเล็กน้อยตอนที่มองมาหาเขา เธอยอมรับว่ากลัวเขาจะโวยวายใส่เธออีกยกใหญ่ แต่ไม่...น้ำทิพย์ทำเพียงนั่งมองเธอครู่หนึ่งก่อนจะสาวเท้าเข้ามาหาเธอด้วยหน้านิ่งไป

"ทำแผลมันนานขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมถึงกลับเอาป่านนี้" น้ำเสียงเขาไม่ได้มีน้ำโหแต่อย่างใด เขาเพียงพูดเสียงเรียบๆแล้วมองเธอนิ่งๆ หารู้ไม่ว่าไอ้ท่าทางแบบนี้มันยิ่งทำให้เธอกระวนกระวายจิตมากกว่าเก่าซะอีก

"ก็แค่ แวะเข้าไปหาคุณแม่ก่อนกลับค่ะ ไม่ได้ไปไหนอย่างที่คุณคิดหรอก" ถึงจะหวั่นใจยังไงแต่เธอก็ไม่ลืมว่าเขาทำอะไรไว้บ้าง อย่าคิดนะว่าเธอจะไม่กล้าโกรธเขา ในเมื่อเขาขอโอกาสจากเธอ เขาก็ต้องทำให้เธอรักเขาสิ! ไม่ใช่มาปล่อยเลยตามเลยไม่คิดจะง้อกันแบบนี้

"ชอบทำเหมือนรู้นะว่าฉันคิดอะไร" น้ำทิพย์ยังคงยียวนด้วยมบหน้านิ่งไป

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวนะคะ คริสอยากพักผ่อน" พอทำท่าจะเดินหนีเข้าจริงๆน้ำทิพย์ก็เลิ่กลั่ก เขาอยากจะให้้เธอนอนกับเขาอย่างทุกวันแต่ไม่รู้อะไรมาจุกอยู่ที่ลำคอ จึกได้แต่อ้ำอึ้งอย่างคนซื่อบื่อ ไม่เห็นจะรู้สึกว่าตัวเองคูลแบบเมื่อก่อนเลย!  

"ถ้าไม่มีอะไรก็ปล่อยมือคริสค่ะคุณบี" ศิรินยังคงเล่นตัวต่อไป

"มี ฟังฉันก่อนได้มั๊ยล่ะ..." นั่นไง สุดท้ายเขาก็พ่ายแพ้ให้เธอจนได้ อยากให้พนักงานที่บริษัทมาเห็นหน้าหงอยๆของคุณบีตอนนี้จังเลย จะยังกลัวกันอยู่มั๊ยนะ

"ค่ะ" ตอบสั้นๆแบบนี้แหละ ให้เขารู้สึกผิดซะบ้าง

"ฉันขอโทษ..." น้ำทิพย์ยอมปริปากพูดออกมาจนได้ ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกที้เขาขอโทษเธอ แต่ศิรินรู้ว่าสำหรับน้ำทิพย์น่ะ จะขอโทษได้แต่ละครั้งนั่นยากเย็นขนาดไหน

"แล้วยังไงคะ" ร่างบางกอดอกมองร่างสูงอย่างเหนือกว่า

"ขอโทษที่ใช้อารมณ์กับเธอ แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันขอโทษไอ้หมอนั่นนะ" แต่คุณบีก็วังคงเป็นคุณบี บางทีศิรินก็อยสกจะบ้าตายกับน้ำทิพย์เวอร์ชั้นนี้ อยากจะขอโทษแต่มือข้างนึงก็ถือทิฐิก้อนโตเอาไว้ มันจึงหนักอ้ำๆอึ้งๆอยู่อย่างนี้



"คุณบีคะ ฉันไม่ได้โกรธที่คุณจะหวงฉัน แต่ฉันโกรธที่คุณไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ แล้วทำให้คนอื่นเขาเดือดร้อนแบบนี้"

"ก็–"

"แล้วก็เรื่องที่คุณจะไม่ชอบคุณหมอน่ะ มันคนละเรื่องกับที่คุณไปทำเขาบาดเจ็บแล้วก็เสียงานเสียการนะคะ คุณทำผิดคุณก็ควรจะขอโทษเขา"

"อืม ฉันขอโทษแล้วกันนะ ที่ทำเขาเจ็บตัวน่ะ เธอคงจะห่วงเขามาสินะ ฉันเข้าใจ เอาเป็นว่าทีหลังฉันจะไม่ทำอีกแล้วกัน พอใจมั๊ยล่ะ" น้อยใจจนได้ พอได้ยินศิรินพูดถึงปรมะอย่างนั้นเขาก็อดคิดไท่ได้ว่าหรือจริงๆแล้วจะเป็นเขาเองที่เป็นส่วนเกิน

"ที่ไม่ให้ทำน่ะคือโวยวายอย่างที่ทำวันนี้นะคะ...แต่ที่หวงคริสน่ะ .....ไม่ต้องเลิกนะคะ..." ศิรินหน้าแดงระเรื่อจากคำพูดตัวเอง เธอก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าตัวเองจะกล้าพูดออกไป แต่เพียงเงยหน้าขึ้นเธอก็มองเธอรอยยิ้มของคนตัวสูงที่พยายามจะเก๊กขรึม

ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้ๆร่างเล็กตรงหน้าก่อนจะเลื่อนใบหน้ามาที่ข้างหูจนร่างบางรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ เขากระซิบบางอย่างแล้วเดินจากไป ทิ้งไว้แต่คนหน้าหมวยที่ยืนหน้าแดงกับหัวใจที่เต้นระรัวจนจะกระเด็นออกมาข้างนอก



"หวงน่ะ ฉันเลิกไม่ได้หรอก...ก็...รักไปแล้วนิ"



...



น้ำทิพย์พยายามซ่อนใบหน้าแดงๆจากคนตัวเล็กด้วยการเก๊กขรึมเดินหนีไป ส่วนอีกฝ่ายก็ใจเต้นระรัวจนทำอะไรไม่ถูก คนบ้า// บอกรักกันอย่างนี้ก็ได้เหรอ

น้ำทิพย์เปิดประตูเข้ามาในห้องนอน ก่อนจะนั่งลงสงบสติอารมณืที่กระเจิดกระเจิงภายใต้หน้านิ่งๆให้สงบลง นี่เขาพูดออกไปแบบนั้นจริงๆหรือ แทบไม่อยากจะเชื่อตัวเองเลยจริงๆ นี่ผู้หญิงคนเดียวทำให้เขาเป็นขนาดนี้ได้เลยหรือไง ทำไมครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งก่อน เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นฝ่ายอยู่ใต้อำนาจศิรินด้วยซ้ำ ถ้านี่เป็นเมื่อก่อนเขาคงจะหัวเราะการกระทำแบบนี้แล้วมองว่ามันไร้สาระ แต่พอมาเจอกับตัวเขาก็รับรู้เลยว่าตัวเองก็เป็นแค่เด็กอ่อนหัดด้านความรัก เพียงเพราะศิรินคนเดียว 




[ก็อกๆๆ]

น้ำทิพย์เคาะประตูบานเดิมที่คุ้นเคย ใช่ นั่นมันห้องศิริน เขาเพิ่งรู้สึกตัวตอนจะเข้านอนว่าเตียงมันว่างแปลกๆหลังจากสติหลุดลอยเพราะมัวแต่คิดถึงคนหน้าหมวยคนนั้น แต่กลับลืมคิดไปเสียสนิทเลยว่าศิรินที่ควรจะนอนเตียงเดียวกับเธอนั้นกลับไปนอนห้องตัวเองเสียแล้ว

"คะคุณบี" ร่างเล็กในชุดนอนแขนยาวกับกางเกงขาสั้นที่เข้าชุดกันดูงัวเงีย ดูก็รู้ว่าเธอเข้านอนแล้วแต่ถูกร่างสูงปลุกขึ้นมาเพียงเพราะเหตุผลแสนเอาแต่ใจ แถมขาก็ยังไม่หายดี ต้องเดินกระเผลกออกมาเปิดประตูให้เขาอีก

"ไปนอนห้องฉันมั๊ย" ศิรินเลิกคิ้ว

"คะ?"

"ก็...อยากกอด" น้ำทิพย์ส่งสายตาออดอ้อนไปโดยไม่รู้ตัว และมันก้เกือบจะทำให้อีกคนหลุดยิ้ม แต่...แค่เกือบเท่านั้นล่ะ

"นี่คุณบีปลุกคริสมาเพราะเรื่องแค่นี้เหรอคะ" ไหนๆก็ไหนๆเล่นตัวซักหน่อยแล้วกัน!

"ก็แค่อยากนอนด้วย เธอเป็นเมียฉันนี่ ก็ต้องนอนกับฉันสิ" น้ำทิพย์พยายามกลบเกลื่อนความเขินด้วยการขอร้องแกมบังคับ แต่มีเหรอศิรินจะรู้ไม่ทัน

"เมียในความหมายของคุณเนี่ย เป็นแบบไหนกันคะ แบบในสัญญาหรือเปล่า" ได้ทีก็เอาใหญ่เชียว น้ำทิพย์คิด แต่คนมีความผิดอย่างเขาก็ไม่กล้าทำอะไรมาก นอกจากจะยืนนิ่งๆต่อไป

"ก็เธอไง เมียในความหมายของฉันคือเธอคนเดียว" พอเขาพูดแบบนี้มันก็ทำให้เธอนึกไปถึงผู้หญิงหน้าคมที่เขาพาเข้าบ้านมา ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกนะ กะจะแค่แกล้งน้ำทิพย์เล่นเท่านั้นเอง แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเขายังไม่ได้อธิบายเรื่องเมื่อบ่ายเลย เธอก็รู้สึกงอนเขาขึ้นมาหน่อยๆ

"เหรอคะ แน่ใจแล้วเหรอคะ" ศิรินมองน้ำทิพย์เง้างอนจนเขาแทบปรับอารมณืไม่ทัน นี่เขากำลังจะต้องง้อเธอเหรอ

"หมายความว่าไงคะ?"

"..."

"อ๋อ...เรื่องเอมี่น่ะเหรอ เขาเป็นแฟนเก่าฉันเอง..."

แฟนเก่า...

แฟนเก่า...

แฟนเก่า...

เคยได้ยินไหมว่าคำนี้ส่งผลต่อความมั่นคงของชีวิตคู่ บางที่ศิรินก็อยากจะลองลืมเหตุผลทั้งหมดแล้วงอนเขาโดยไม่ฟังอะไรต่อเลย ผู้หญิงหลายคนคงเป็นอย่างนั้น ไม่ใช่เพราะความงี่เง่า ไม่ใช่เพราะเอาแต่ใจ แต่เพราะรักต่างหาก

"ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ คุณบีก็กลับไปได้แล้วนะคะ คริสจะนอน" ว่าจบก็ทำท่าจะปิดประตู ถ้าไม่มีมือใครมาดันบานประตูนั่นไว้ก่อนน่ะสิ

"เดี๋ยวสิ ฉันยังอธิบายไม่จบเลย ให้ฉันเข้าไปก่อนได้มั๊ย นะคะ" บ้าจริง แค่คำว่า นะคะ ศิริน ท่องไว้! 

"ง่วงแล้วค่ะ"

"ต้องงอนฉันแน่ๆ"

"ไม่ได้งอนค่ะ แค่ยังไม่อยากคุยด้วย"

"แต่ฉันอยากคุยกับเธอนะ... ถ้าไม่อยากนั่งคุย เรานอนคุยกันก็ได้นะคะ"

"คุณบี!"

ศิรินพยายามจะปิดประตูอีกครั้งแต่ก็ต้องชะงัก เพราะเขาเริ่มจะอธิบายทุกอย่างออกมา

"เอมมี่เป็นแฟนเก่าฉันก็จริง แต่เราเลิกกันสิบกว่าปีแล้ว เพราะเขาไปแต่งงานใหม่ที่เมืองนอก แล้วนี่เขามีปัญหาครอบครัวนิดหน่อย เขาเลยมาขออยู่กับฉันก่อน" ...

"..." ศิรินเงียบทั้งที่เธอก็ตั้งใจฟัง 

"เขาไม่เหลือใครแล้วนะ ฉันเลยเห็นใจ แต่ฉันไม่เคยคิดจะกลับไปคบกับเขานะคะ" ร่างเล็กกระพริบตาปริบๆ เธอยอมเข้าใจเขาก็ได้ ด้วยความที่เป็นคนเห็กอกเห็นใจคนอื่นอยู่เป็นทุนเดิม ศิรินเลยไม่คิดอยากจะทำตัวเป็นคนไม่มีเห็นผล

"ให้ฉันนอนด้วยนะ หรือจะไปนอนกับฉันก็ได้" น้ำทิพย์ที่จนปัญญาจึงยอมออดอ้อนคนตัวเล็กของตัวเองจนได้

"ก็ได้ค่ะ อยากจะนอนก็นอน" ศิรินว่าแค่นั้นแล้วหันหลังกลับเข้าไปให้ห้องตัวเอง แต่ท่าทางเย็นชาแบบนั้นใครๆก็รู้ว่าเธอยังต้องงอนอยู่แน่ๆ

"อุ๊ย!" น้ำทิพย์โผเข้ากอดร่างเล็กจากด้วนหลังจนอีกฝ่ายตกใจ แถมยังสูดดมกลิ่นหอมจากแก้มเธออย่างเอาแต่ใจจนศิรินหน้าแดง

"ปล่อยนะ ทำอะไรของคุณ" ศิรินขมวดคิ้วทั้งที่ใจก็อยากจะยิ้ม

"งอนฉันเหรอ ง้อนะ หายงอนได้มั๊ย" เขาเลือกใล้น้ำเสียงที่อ่อนโยนกลับเธอ หวังจะให้คนตัวเล็กหายงอน เขารู้ว่าเธอเข้าใจเหตุผลทุกอย่างแล้ว เพียงแค่ยังงอนเขาอยู่เท่านั้น

บ้าจริง แค่เขาทำแค่นี้ก็หุบยิ้มแทบไม่ไหวแล้วงั้นเหรอ ฮึ้ยย! น้ำทิพย์คนบ้า ศิรินได้แต่คิดในใจพลางขบกรามแน่นก็จะบิดตัวหนีอ้อมกอดอย่างเกี่ยงงอน

"คริส..." น้ำทิพย์เรียกเสียงอ่อยเมื่อพบว่าคราวนี้ศิรินคงจะไม่หายงอนง่ายๆ

"นอนได้แล้วค่ะ อย่าพูดเยอะ" ร่างเล็กพยายามตัดความรำคาญโดยการทิ้งตัวนอนหันหลังลงที่เตียงอีกฝั่งหนึ่ง

"เธอจะไม่หายงอนฉันจริงๆเหรอ" นั่น! น้ำทิพย์คิดแผนชั่วร้ายได้แล้วน่ะสิ

"..."

"งั้นฉันไม่ง้อแล้วนะ ฉันเหนื่อยแล้วเหมือนกัน"

"..." คำพูดของเขากระตุกใจศิรินได้เป็นอย่างดี นี่เบื่อเธอแล้วจริงๆสินะ สุดท้ายเขาก็เห็นเธอเป็นแค่ของเล่นจริงๆใช่มั๊ย

"..."

ศิรินซุกใบหน้าหมวยลงกับหมอนข้างที่ตนกอดไว้ ปล่อยให้น้ำตาค่อยๆไหลซึมเข้าไปทีละน้อย โดยที่อีกคนไม่รู้เลยว่าตัวเองทำอะไรเอาไว้

น้ำทิพย์รอปฏิกิริยาตอบสนองจากร่างเล็กข้างๆ แต่ก็ไม่เห็นเจ้าหล่อนจะขยับตัวซักนิด หลายนาทีที่เขานอนมองแผ่นหลังของเธออย่างหวังว่าจะให้ร่างเล็กหันมาหากัน แต่ก็ไม่

น้ำทิพย์วางมือบนแผ่นหลังศิรินเบาๆ แต่เจ้าหล่อนก็ยังคงนิ่ง

"คริสคะ หลับแล้วเหรอ"

"..."

"คริส.."

"ที่อยากมานอนกับคริส คุณบีคงไม่อยากแค่นอนใช่มั๊ยคะ"

"คะ?" ศิรินพลิกตัวกลับมานอนหงาย เผยให้เห็นดวงตาที่แดงนิดๆ ไม่ได้มากพอที่เขาจะสังเกตุเห็น

"ถ้างั้น...อยากทำอะไร ก็ทำเถอะค่ะ" น้ำทิพย์เลิกคิ้ว แววตาเขาบ่งบอกว่าเขากำลังสงสัยกับสิ่งที่เธอพูด

"คริสหมายความว่าไงคะ" คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันน้อยๆ

"คริสขอโทษค่ะ ที่ลืมตัวไปหน่อย คริสไม่มีสิทธิ์มางี่เง่าใส่คุณแบบนี้ด้วยซ้ำ" ดวงตาเรียวสบเข้ากับดวงตาน้ำทิพย์ แววตาน้อยเนื้อต่ำใจมองไปที่เขาอย่างปิดไม่มิด มันกระตุกใจเขาทุกครั้งที่เห็นมีัน

"อย่าพูดอย่างนั้นซีคะ ที่ฉันพูดไป ฉันแค่ล้อเล่นเองนะ" น้ำทิพย์รับรู้ทันทีว่าคนตัวเล็กของเขาคงเก็บคำพูดนั้นไปคิดมากจนน้อยใจแบบนี้ ลืมไปเสียสนิทว่าเขาไม่ควรไปสะกิดปมในใจเธอ

"..." ศิรินนิ่งเงียบ ในจังหวะที่เขาขยับตัวมาใกล้ และเขาก็หยุดชะงักเมื่อมองตัวตาเรียวที่บวมแดงหน่อยๆ

"เธอร้องไห้เหรอ" เขารู้สึกชาวาบไป ไม่คิดว่าแค่รอยน้ำตาของเธอจะทำให้ตนใจหายขนาดนี้

"ป..เปล่า ค่ะ" ยิ่งเขาทำท่าทางอบอุ่นแบบนี้ ก้อนสะอื้นมันก็ยิ่งจุกอยู่ในคอ

"ต่อไปนี้...ไม่ต้องร้องไห้คนเดียวอีกแล้วนะคะ ฉันขอโทษนะ" มือเรียวส่งไปลูบผมอีกคนเบาๆขณะที่ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันไม่ถึงคืบ

"ฉันรักเธอ ที่ฉันพูดน่ะ ไม่เคยโกหกเธอนะ" เขากดริมฝีปากลงบนแก้มเนียนเบาๆ อย่างทะนุถนอม

"เข้าใจมั๊ยคะ"

ศิรินเพียงพยักหน้าน้อยๆแล้วหลับตาซึมซับจูบแสนอ่อนโยนที่เขามอบให้

"คริส...คริสก็รักคุณบีนะคะ"

"ฉันรู้... หายงอนฉันแล้วนะ"

"อื้ม"

พอเห็นศิรินยิ้มได้เขาก็เบาใจ อย่างน้อยเธอคงหายโกรธน้ำทิพย์แล้ว

"งั้นหายงอนฉันแล้ว เรามา'รัก'กันแทนดีกว่าเนอะ" ทันทีทันใด ความเจ้าเล่ห์ของน้ำทิพย์ไม่เคยหยุดได้จริงๆ อย่ารัก ในแบบที่ใครๆก็รู้ว่าหมายถึงอะไร

"คนบ้า...นอนไปเลยค่ะ" ศิรินยิ้มเขินเขากาอนจะมุดหน้าลงกับอกอุ่นของเขา ใครจะรู้ว่าเธอเสพติดกลิ่นหอมของเขาไม่ต่างจากที่เขาเสพติดเธอเลย

สองร่างมอบจูบให้กันเป็นครั้งสุดท้ายของวันก่อนจะพากันเข้าสู่ห้วงนิทรา อ้อมแขนอุ่นยังคงทำหน้าที่โอบกอดกันอย่างไม่คิดจะปล่อยออกจากกันแม้แต่วินาทีเดียว 


50%


อย่าโกรธไรท์เด้ออ นี่ก็พยายามอัพแล้ว555 อย่าเพิ่งหายไปไหนน้าาา (น้องคริสอ้อน) ขอบคุณที่ติดตามค่า ติชมได้เลยยัง เม้นเยอะไรท์จะมีกำลังใจแต่งเยอะนะะ555
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

447 ความคิดเห็น

  1. #447 ืnabutnow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 16:17

    สนุกมากค่ะนี่อ่านรวดเดียวจบตอนเลย คุณบีจีบเก่งมากส่วนคุณคริสก้อ้อนน่ารักชอบๆ แต่ตัดนายปรมะออกไปได้มั้ยรำคาญใจ 555

    #447
    0
  2. #446 tu-_-||hongkim (@tukkisunisa1) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 03:13

    ไรท์ กลับมาต่อนะ

    #446
    0
  3. #445 JiraBC (@daw-301) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:26
    ไรท์จ๋าาาา เขาพึ่งมาตามอ่านทีเดียวเลย คุณบีน่ารักเนอะ แล้วคริสก็น่ารักเหมือนกันเนอะ อยากเห็นความน่ารักของคู่นี้อีกน้าาาา น้าาาาา มาต่อเถอะน้าาาาาา อ้อนวอนนนน
    #445
    0
  4. #444 Yoyi Sanmee (@yoyopwt) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 00:00
    ไรท์จ๋ามาต่อหน่อยเร้วววว
    #444
    0
  5. #443 4530656 (@4530656) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 23:35
    ยังรอเสมอค่าาา
    #443
    0
  6. #442 Karn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 22:02

    รอไรท์มาต่ออยู่นะคะ รออ่านค่าาา

    #442
    0
  7. #441 Sbc_m (@SPB_Unknow) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 08:56

    เป็นกำลังให้นะคะ รออ่านตอนต่อไปอยู่น้าา
    #441
    0
  8. #439 kanrangsit (@kanrangsit) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 13:03

    ไรท์ฮะ สนุกมากฮะ อัพไวไวหน่อยได้มั้ยฮะ ไม่เอามาม่าน้า
    #439
    0
  9. #434 Karn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 20:50

    น่าร๊ากกกกก รออ่านๆค่ะ

    #434
    0
  10. #432 ppp232 (@ppp23) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 07:04

    กรุบมากค่ะคุณบีคนดี
    #432
    0
  11. #431 jureeporn5013 (@jureeporn5013) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 18:57

    รอน้าาา
    #431
    0
  12. #430 ijaowhann (@ijaowhann) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 07:12
    ไรท์ เราสวย
    #430
    1
  13. #428 nanaki_yui (@nanaki_yui) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 23:59
    จะหายไปไหนได้...เสพติดเรื่องนี้ไปแล้ว รอเธอที่ท่าน้ำเสมอ อ้าวผิดเรื่อง555...ปมในใจของคริสนี่ต้องใช้ความรักมากขนาดไหนถึงจะแก้ได้คะไรท์
    #428
    0
  14. #427 JijiPoompech (@JijiPoompech) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:39
    น่ารักกกก ><
    #427
    0
  15. #426 PuengWaleerat (@PuengWaleerat) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 20:57
    หูยยดีใจ คิดว่าไรท์ลืมกันแล้วว
    #426
    0
  16. #425 Juonnnnn (@Juonnnnn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 20:53
    น่ารักกกกกก เราจะรอน้าาาาา :)
    #425
    0
  17. #424 nokManeerat_nok (@nokManeerat_nok) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 20:47

    เย้ไรท์กลับมาแล้ว

    #424
    0
  18. #423 homesixth (@homesixth) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:10
    มาแล้ว ดีใจที่กบับมาต่อ
    ตอนแรกนึกว่าเอมี่จะมาม่า หวานน่ารักไปอีก
    #423
    0
  19. #422 002200anan (@002200anan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 18:33
    ไรท์อัพแล้วววววว ดีใจจ รอนะคะ
    #422
    0
  20. #421 AmolvanMN (@AmolvanMN) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 18:23
    ไรท์มาอัพแล้วววว รอไรท์มานานแสนนาน ทรมานวิญญาณหนักหนา ทำไมเพลงมันบอกอายุจัง 555555 ช่างเถอะ
    #421
    0
  21. #420 Arsathai (@Arsathai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 18:02
    รออ่านเสมอนะไรท์ กำลังเขินเลยอะ
    #420
    0
  22. #419 Sbc_m (@SPB_Unknow) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:38
    รอไรท์เสมอ เป็นกำลังให้นะคะ^^
    #419
    0
  23. #418 Horizon-i (@Horizon-i) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:18
    คถ น้าาาส
    #418
    0
  24. #417 clubbc (@clubbc) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:08
    เกือบจะงอนคุณบีแล้วนะที่พามี่เข้าบ้าน
    #417
    0
  25. #416 AuJariya (@AuJariya) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:02
    คิดถึงไรท์จังเลยยยย รอได้ค่ะ สู้ๆ มาเร็วมาช้ายังไงเราก็รอ คุณบีคนขี้หวงดูใจเย็นขึ้น อิอิ นี่แหละน๊าาาคนกลัวเมีย
    #416
    0