The New Eden สงครามเทวทูตแห่งสวนศักดิ์สิทธิ์

ตอนที่ 47 : ตอนที่ 15 ครึ่งหนึ่งของวัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

ตอนที่ 15 ครึ่งหนึ่งของวัน


     "ไม่คิดจะให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์หน่อยหรอ" 

     "...ไม่ทันแล้ว หึ หึ ฮ่า...ฮ่าๆๆๆ" 

     ฟิโอเร่ระเบิดหัวเราะต่อหน้าหัวหน้าทีมบราโว่ ภายในห้องสอบสวนที่มีโต๊ะหนึ่งตัวกั้นกลางระหว่างพวกเขา กระจกเงาทั้งสี่ด้านมีบานประตูเหล็กแทรกอยู่ที่ด้านหนึ่ง กระจกหนึ่งด้านนั้น คือกระจกเงาที่อีกฝั่งหนึ่งสามารถมองเข้าไปภายในห้องได้ กล้องวงจรปิดติดอยู่ที่มุมห้องใกล้กับเพดานทั้งสี่มุม ช่องอากาศติดอยู่เหนือเพดานกลางห้อง

     "ไม่ทันอะไร เราได้ตัวแกกับฟิโรมาแล้ว ที่เหลือก็แค่รอ" หัวหน้าทีมบราโว่กล่าวด้วยเสียงเรียบ "ไปจ้างพวกไททันจากที่ไหน"

     "ไปถามยัยเลขาฯนั่นเอาสิ" ฟิโอเร่จ้องตาฝ่ายตรงข้าม "อ้อ เธอไม่อยู่แล้วนี"

     หัวหน้าทีมบราโว่จ้องมองอีกฝ่ายอย่างเงียบๆ ก่อนที่จะลุกออกจากห้องไป ทิ้งให้ฟิโอเร่อยู่ในห้องเพียงลำพัง

     "เขาให้ข้อมูลตรงกันครับ" หัวหน้าทีมบราโว่รายงาน เมื่อเขาเข้ามาอีกห้องหนึ่งซึ่งอยู่ด้านข้าง

     ภายในห้องด้านข้าง ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกสามารถมองเห็นอีกห้องหนึ่งได้ จอภาพสองจอขนาดใหญ่ปรากฏภาพของผู้ที่หัวหน้าทีมบราโว่สนทนาด้วย หนึ่งคือ นิลกาฬ อีกจอหนึ่งคือ เกรบ 

     "คิดว่าไงครับ ท่านเกรบ" นิลกาฬกล่าว

     "แววตาของเขาไม่ได้โกหก ข้อมูลสำคัญอยู่ที่ตัวเลขาฯอย่างแน่นอน" เกรบกล่าว

     "ให้ตายสิ กระทรวงมหาดไทยเรียกตัวไปงั้นหรือ คงต้องสืบข้อมูลมากกว่านี้ครับ" นิลกาฬเริ่มหัวเสีย

     "ทางเราเองก็สงสัยเช่นกัน เลยแอบส่งโดรนติดตามเป้าหมายไปแล้วครับ พวกเขามุ่งหน้าไปที่เมืองบางกอกใหม่"

     "รอบคอบมาก Cola" เกรบกล่าวชื่นชม

     "ทางฟิโรได้สติขึ้นมาบ้างหรือยัง" นิลกาฬถาม

     "เรียกว่าได้สติคงไม่ถูกนัก เขามีอาการคลุ้มคลั่ง"

     โคล่าส่งภาพจากห้องควบคุมตัวฟิโรให้ทั้งสอง ฟิโรนอนอยู่บนเตียงพยาบาลและถูกตรึงไว้กับเตียง เขานอนนิ่งลืมตาค้าง ปากของเขาขยับตลอดเวลา

     "ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย ท่านฟอร์รา ช่วยข้าด้วย ยัยปีศาจนั่น ข้าปล่อยมัน ช่วยด้วย ช่วยด้วย..."

     เสียงในภาพเงียบลง

     "ก่อนหน้านี้เขาเอาแต่ก่นด่าและสาปแช่งเลขาฯของเขาเอง แล้วก็คลั่งเอามากด้วยครับ เราจึงต้องตรึงเขาไว้" หัวหน้าทีมบราโว่กล่าว

     "จะบอกว่า ฟิโรกับฟิโอเร่ ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นเลยหรอ" นิลกาฬถามอย่างหงุดหงิด

     "ในตอนนี้...ใช่ครับ พวกเขาไม่รู้"

     "เราส่งคนของ SA ไปตรวจสอบข้อมูลพวกเขาแล้ว คาดว่ากำลังจะไปถึง  อาจได้ข้อมูลเพิ่มเติม" เกรบกล่าว

     "รับทราบครับ หากได้ข้อมูลเพิ่มเติมจะติดต่อไปอีกครั้ง"

     ภาพบุคคลทั้งสองหายวับออกไปจากจอภาพ 

     "สิ้นสุดการติดต่อ" โคล่ากล่าว

     หัวหน้าทีมบราโว่โน้มตัวลงถามทีมโคล่า "ทำไมต้องเป็น SA ที่เข้ามาสืบสวนด้วย"

     "เกรบ ผู้ก่อตั้งสำนักงานและเป็นผู้ปกครองทั้งสามเขต มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับคนของฟอร์ราอย่างมากครับ"

     "พวกมันก็เป็นบริษัทย่อยของฟอร์รา แบบนี้ไม่รู้สึกแปลกหรอ"

     "มันก็จริงนะครับ"

     ในตอนนั้นเองลูกทีมบราโว่เปิดประตูเข้ามาด้วยท่าทีร้อนรน

     "หัวหน้า คนจาก SA มาแล้วครับ"

     "กี่คน"

     "สองครับ ชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง"

     ทันใดนั้นเอง ภายในห้องสอบสวนฟิโอเร่ ชายและหญิงสาวจาก SA เข้าไปในห้องเรียบร้อยแล้ว

     "เฮ้ย ใครให้เข้าไป..." หัวหน้าทีมบราโว่ขึ้นเสียง


      "หา...นั่นมัน คิระ นี่"


     "รู้จักหรือครับ"

     "อืม ปล่อยไปก่อน รอดูท่าทีก่อน"

     ชายในชุดและผ้าคลุมสีดำโบกมือมาทางพวกเขาผ่านกระจกเงา หญิงสาวอีกคนที่มีผมสีบลอนด์ทอง ใบหน้าสวยได้รูปยืนขวางประตูเอาไว้ ชุดเดรสที่เปิดผิวกายด้านข้างดูวาบหวาม ทว่าสัดส่วนของเธอก็ทำให้ดูเข้ารูปและงดงามมากกว่า

     ชายหนุ่มภายในห้องต่างตื่นตาที่ได้เห็นหญิงสาวสวยภายในเขตทหารแห่งนี้ สายตาเธอเหลือบมองตรงไปที่พวกเขาราวกับไร้กระจกขวางกั้น ทำให้พวกเขาตัวลีบในทันที เว้นแต่หัวหน้าทีมบราโว่ เขายังคงสบตาไปที่ดวงตาสองสีของเธอ

     "แกมาทำอะไรที่นี่" ฟิโอเร่ถาม เมื่อเห็นฝ่ายตรงข้ามเป็นคิระ

     "ผู้ติดตามของเจ้าหล่ะ" คิระถามโดยไม่สนใจคำถามของฟิโอเร่

     "..." ฟิโอเร่หลบสายตาจากคิระ

     "เขาพยายามช่วยเจ้า ไม่ให้เข้าไปข้องเกี่ยวจนวินาทีสุดท้าย แต่สุดท้ายเจ้าก็มาอยู่นี่"

     "..." ฟิโอเร่ก้มหน้าลง "มันเริ่มแย่ลง ตั้งแต่ฟิโรได้พบกับยัยนั่น"

     ประตูห้องเปิดออก ตึง! วาเลนไทน์ขัดประตูเอาไว้ ซองเอกสารสีน้ำตาลถูกยื่นมาผ่านช่องว่าง

     "หัวหน้าให้เอามาให้ครับ" ลูกทีมบราโว่กล่าว

     วาเลนไทน์รับซองนั้นมาแล้วยื่นให้กับคิระ เธอกลับไปที่หน้าประตูและปิดมันลง คิระเทซองเอกสารออกมา เอกสาร รูปภาพกองอยู่บนโต๊ะ เขาหยิบรูปใบหนึ่งยื่นให้ฟิโอเร่ดู

     "ใช่ ยัยนี่แหละ"  ฟิโอเร่เงยหน้าขึ้น "เธอทำให้ฟิโรไว้ใจจนเขาตั้งให้เป็นเลขาฯส่วนตัว ผู้ติดตามของฟิโรก็มิอาจรั้งไว้ได้ เธอทำทุกอย่างเพื่อกำจัดผู้ที่ขวางทางเธอ แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานก็ตาม แต่เธอเป็นคนทำแน่"

     "ไททัน ที่เข้าโจมตีเรา มันเริ่มได้ไง"

     "ฉันไม่รู้ พวกเราลงทุนร่วมกันเพื่อขยายธุรกิจ..."

     "และในการดูแลธุรกิจ ต้องใช้คนจำนวนมากในการดูแลจากมาเฟียท้องถิ่น" คิระกล่าวแทรก "จึงเลือกพวกไททันที่หลงเหลืออยู่"

     "ไม่ เราไม่เลือกพวกมันแน่ ฟิโรจัดการเรื่องนี้ แน่นอนว่าเขาต้องให้เลขาฯดำเนินการแน่" 

     คิระลุกขึ้นจากเก้าอี้ในทันที วาเลนไทน์เปิดประตูออกไปก่อนตามด้วยคิระ

     "เฮ้ย! เดี๋ยวก่อน..."

     พวกเขาทั้งสองไม่สนใจฟิโอเร่อีก ประตูห้องด้านข้างถูกเปิดออกอย่างรุนแรง 

     "เลขาฯของฟิโรออกไปนานแค่ไหนแล้ว" คิระถาม

     "จากที่ Charlie บอกก็เกือบสองชั่วโมงแล้วครับ" โคล่ากล่าว 

     "ทราบไหมว่าเรื่องอะไร" 

     ทุกคนในห้องส่ายหัวอย่างพร้อมเพรียงกัน

     "ไม่พ้นเรื่องผลประโยชน์กับการเมืองแหง" ลูกทีมบราโว่กล่าว



     เมื่อสอบถามข้อมูลจากฟิโอเร่แล้ว คิระและวาเลนไทน์มาที่ห้องควบคุมตัวของฟิโรโดยมีหัวหน้าทีมบราโว่นำทาง

     "เขาคงไม่สามารถให้ข้อมูลได้มากนักหรอกครับ" หัวหน้าทีมกล่าว

     "เรากำลังรอคนที่จะถามเขาได้" วาเลนไทน์กล่าว


     ที่บริเวณลานจอดเฮลิคอปเตอร์ของเขตทหาร ฮ.ลำหนึ่งของเอกชนลงจอดที่ลานดังกล่าว ผู้ที่ลงมาเป็นคนแรกคือชายผู้สวมชุดสูทและผ้าคลุมฮูดสีดำ ตามด้วยชายร่างอ้วนในชุดสูทสีขาว และสุดท้ายคือหญิงสาวที่สวมชุดคลุมยาวสีขาวหม่น เธอสวมหน้ากากครึ่งหน้าบนอีกครึ่งด้านล่างปิดด้วยผ้าสีขาวยาวถึงต้นคอ

     ทั้งสามเดินตรงไปยังรถฮัมวี่ของทหารที่จอดรอใกล้ๆ กับฮ.ที่ลงจอดและขึ้นไปบนรถโดยที่รอบๆ มีทหารพร้อมอาวุธเฝ้าระวัง

     รถฮัมวี่ขับไปตามเส้นทางภายในเขตทหาร ผ่านสนามบินของกองทัพและโรงจอดพาหนะมากมาย จนถึงส่วนอาคารอเนกประสงค์ 

     ผ่านไปครู่หนึ่งพวกเขาก็ต้องสะดุดสายตากับอาคารอเนกประสงค์อาคารหนึ่ง ที่ลานด้านหน้ามีรถหุ้มเกราะที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วน รอยไหม้ การบิดเบี้ยวของโลหะ รวมถึงรอยเลือด ทหารที่ลานนั้นหลายคนช่วยกันทำความสะอาดรถหุ้มเกราะและจัดเตรียมอุปกรณ์ต่างๆ ที่ต้องใช้ในสนาบรบ หลายคนได้รับบาดเจ็บมีผ้าพันแผลไปทั่วร่างกาย แต่เขาก็ยังคงนั่งบรรจุกระสุนใส่ลงซองกระสุน

     เมื่อรถจอดที่ด้านหน้าอาคารดังกล่าว ผู้โดยสารทั้งสามเดินลงจากรถ หญิงสาวก็ก้าวเดินอย่างเร่งรีบตรงเข้าไปภายในอาคารจนลูกทีมอัลฟ่าต้องขวางเธอไว้ก่อน เพราะเกรงอันตรายจะเกิดขึ้นภายในอาคาร

     "มีธุระอะไรที่นี่ครับ" 

     "ข้ามาหาท่านฟิโร หลีกทางด้วย" หญิงสาวส่งจิตสังหารผ่านหน้ากากของเธอออกไป

     "ใจเย็นก่อน วิเวียน" ชายในชุดสูทสีขาวกล่าว "เรามาตามคำเชิญของศูนย์ประสานงาน"

     "อ้อ งั้นเชิญที่ชั้นสามครับ" ลูกทีมอัลฟ่าหลีกทางให้พวกเขา

     หญิงสาวก้าวเดินอย่างเร็วจนกระทั่งออกตัววิ่งขึ้นบันได โดยทิ้งอีกสองคนไว้ข้างหลัง

     "ท่านฟิโร" หญิงสาวร้องเรียกเมื่อถึงชั้นสาม

     ที่บริเวณทางเดิน มีชายหญิงทั้งหมดสามคนยืนอยู่ที่หน้าห้องหนึ่ง เธอรู้ได้ตามสัญชาตญาณว่าผู้ที่เธอตามหาต้องอยู่ที่นั่น จึงวิ่งตรงไปในทันที

     "ท่านฟิโร" เธอแทรกตัวผ่านวาเลนไทน์และคิระที่ยืนหน้ากระจกของห้องที่คุมตัวฟิโรเอาไว้

     หัวหน้าทีมบราโว่เห็นดังนั้นจึงจะรีบหยุดเธอ ทว่าวาเลนไทน์ยกมือขึ้นห้าม

     "เธอมาถึงแล้ว คนที่จะคุยกับฟิโรได้" 

     วิเวียนยืนเกาะที่บานกระจก และร้องเรียกฟิโรจากภายนอกห้อง ในตอนนั้นเองฟิโรที่
นอนพึมพัมอยู่บนเตียงก็หมดสติไป

     หัวหน้าหน่วยบราโว่เห็นดังนั้นจึงรีบปลดล็อกประตูเพื่อรีบเข้าไปดูอาการ

     "อย่า!" คิระและวาเลนไทน์ต่างร้องห้ามและดึงตัวหัวหน้าหน่วยออกมา

     ทว่าวิเวียนกลับเข้าไปภายในห้องได้ก่อนที่พวกเขาจะห้ามทัน 

     เปรี๊ะ!

     ทันทีที่วิเวียนแตะตัวฟิโร สายฟ้าจากร่างของฟิโรช็อตไปที่มือของเธอ จนเธอต้องดึงมือกลับ

     "คำสาป!" คิระกล่าว

     คิระวิ่งเข้ามาภายในห้องและจับที่ใบหน้าของฟิโร สายฟ้าช็อตที่มือของคิระอย่างต่อเนื่อง แต่เขาก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา

     ตึง!!

     ฟิโรกระชากสายรัดหนังที่ข้อมือขาดออกและคว้าคอเสื้อของคิระ เขาดิ้นอย่างทุรนทุรายบนเตียงอย่างรุนแรง สายรัดหนังเริ่มทำให้ผิวหนังบาดเจ็บเป็นรอยแดง คิระกดหน้าผากฟิโรที่ฝืนเกร็งลงกับหมอนและเริ่มกล่าวบางอย่าง

     วิเวียนตรงเข้ามาจับตัวฟิโรอีกครั้งทว่าครั้งนี้กลับไม่ถูกไฟฟ้าช็อต

     "ท่านฟิโร" วิเวียนกล่าวเรียกอีกครั้ง

     "จงกลับไปหานายของเจ้า" คิระกล่าวคำส่งกลับ

     ฟิโรค่อยๆ หายเกร็งตัวและสงบลงในไม่ช้า คิระกระโดดลงจากเตียงพยาบาลและจัดคอเสื้อของเขา วิเวียนยังคงกุมมือของฟิโรข้างที่เขากระชากสายรัดออก

     "ว..วิ...เวียน"

     เสียงนั้นดึงความสนใจของทุกคนภายในห้อง วิเวียนดูดีใจมากกว่าคนอื่น แม้ว่าจะใส่หน้ากากปิดบังอยู่ก็ตาม

     "ฉัน...ขอ...โทษ...ขอโทษ" เสียงของฟิโรแผ่วเบาและอ่อนแรง

     ไม่นานหมอและพยาบาลต่างก็วิ่งหน้าตื่นมาที่ห้อง หัวหน้าทีมบราโว่ วาเลนไทน์และคิระถอยออกจากห้องไป วิเวียนยังคงอยู่ที่เดิมจนกระทั่งพยาบาลต้องเชิญออกไป วิเวียนจึงยอมออกไปแต่โดยดี

     "นี่มันบ้าอะไรกัน" หัวหน้าทีมถาม

     คิระและวาเลนไทน์ต่างหันมองหน้ากัน และคิระเป็นคนที่จะให้คำตอบเอง

     "เป็นส่วนหนึ่งของภารกิจ เราเปิดเผยทั้งหมดไม่ได้" 

     "ผมกังวลเรื่องเดียว นี่จะเป็นอันตรายต่อทีมของผมไหม"

     "ตอนนี้...ไม่" 

     "นี่เกี่ยวข้องกับอาวุธชีวภาพของไททันไหม" หัวหน้าทีมบราโว่โพล่งถาม

     "หืม" คิระเพ่งมองเขาอย่างสนใจ 

     แต่แล้วคิระและวาเลนไทน์ก็เชื่อมโยงในสิ่งที่หัวหน้าทีมต้องการจะสื่อสารได้ 

     "ส่วนใหญ่ ไม่เกี่ยวข้องกัน" คิระตอบ 

     "อ้อ นี่เป็นความลับนะ"

     "ทราบแล้วครับ จะระวัง" หัวหน้าทีมตอบรับ

     ตึง!!

     เสียงกระแทกมาจากห้องสอบสวนฟิโอเร่ คิระ วาเลนไทน์และหัวหน้าทีมบราโว่ต่างรีบกลับไปที่ห้องดังกล่าว

     "ทำบ้าอะไรลงไป!" วิโอเล่ทุ่มฟิโอเร่ลงกับโต๊ะกลางห้อง

     "ผมไม่ได้ทำ!" ฟิโอเร่กล่าว

     "ใจเย็นก่อนสิ" ลูกทีมบราโว่ใช้แขนขวางกั้นทั้งสอง แต่ไม่ได้ผลมากนัก

     วิโอเล่เริ่มลงมือทุบตีฟิโอเร่ที่นอนอยู่บนโต๊ะ ฟิโอเร่ได้แต่ยกแขนขึ้นป้องกัน

     "ก็บอกว่าไม่ได้ทำ!"

     "ทำอะไรไว้แกต้องรับมันสิ!" วิโอเล่ตะคอกใส่ "ฉันไม่เคยสอนให้แกทำอย่างนี้"

     ลูกทีมบราโว่แทรกกลางได้สำเร็จ แต่วิโอเล่ก็ยังกระโจนเข้าใส่ฟิโอเร่ลูกชาย ด้วยขนาดตัวของวิโอเล่ทำให้ลูกทีมบราโว่เซไปตามแรงจนเข้าถึงตัวฟิโอเร่อีกครั้ง ชายในสูทและผ้าคลุมสีดำ ผู้ติดตามวิโอเล่ทำเพียงยืนดูอย่างสงบนิ่ง

     หัวหน้าทีมบราโว่เองก็เข้ามาช่วยลูกทีมของเขา แยกตัวฟิโอเร่ออกห่าง

     "ก็บอกว่าไม่ได้ทำไง ฟังกันบ้างสิวะ" ฟิโอเร่ปาดเลือดกำเดาของเขา

     "แกกล้าขึ้นเสียงกับฉันหรอ! หา!" วิโอเล่ชี้หน้า

     "โว้ ใจเย็นครับ เขาไม่ได้ทำจริงๆ" หัวหน้าทีมบราโว่ช่วยไกล่เกลี่ย

     เมื่อวิโอเล่ได้ยินดังนั้นก็ดูประหลาดใจ และสงบมากขึ้น ฟิโอเร่มองอีกฝ่ายด้วยความเอือมระอาพร้อมกับบีบสันจมูกไปด้วย

     "เอาหล่ะ ในเมื่อได้คำตอบแล้ว ที่เหลือก็คือทำให้กระจ่างชัด" ผู้ติดตามของวิโอเล่กล่าว "พร้อมกลับไปที่บริษัทฟอร์ราหรือยังครับ"

     วิโอเล่หันขวับเดินออกจากห้องไปก่อน ที่หน้าห้อง เขาเหลือบมองมาทางคิระครู่หนึ่งก่อนจากไปอย่างเงียบๆ ผู้ติดตามวิโอเล่เดินออกจากห้องพร้อมกับฟิโอเร่ พวกเขาจากไปโดยไม่ได้กล่าวอะไรอีก

     ทางด้านวิเวียนนั้น เธอยังคงเฝ้ามองฟิโรจากภายนอกด้วยความเป็นห่วง แน่นอนว่าเธอยังไม่คิดจะกลับในตอนนี้

     "ผมจะรายงานให้ทางศูนย์ประสานงานทราบนะครับ" หัวหน้าทีมบราโว่บอกคิระและวาเลนไทน์ก่อนเดินเข้าไปยังห้องข้างๆ ของห้องสอบสวน

     คิระและวาเลนไทน์จึงเดินตามเข้าไปด้วยเพื่อรายงานให้เกรบเช่นกัน



บนทางหลวงจากเขตทหารใกล้กับเขตที่แปด มุ่งหน้าลงไปทางใต้

     ภายในรถยนต์แบบสี่ที่นั่ง หญิงสาวผู้สวมชุดเดรสแบบทางการ มีคราบเลือดเปรอะเปื้อนเต็มไปหมด เธอนั่งข้างหลังคนขับ 

     "เธอคิดจะทำอะไรกันแน่" ชายที่ยั่งข้างหญิงสาวถามออกไป

     "ก็ทำตามข้อตกลง" หญิงสาวตอบเสียงเรียบ

     "ตามที่ตกลงไว้ ไม่ได้ให้เข้าโจมตีเขตที่เจ็ดนี" 

     "อย่างน้อยก็ล่อให้ผู้ปกครองทั้งสามเขตออกห่าง SA"

     "นั่นอยู่ในแผนตั้งแต่แรกใช่ไหม ช่วยยืนยันทีสิ"

     "รอดูไปก่อน มันอยู่ในแผนแน่นอน"

     "งั้นแผนของเธอก็ผิดพลาด ที่ไม่สามารถเก็บผู้ปกครองได้"

     "ใช่ นั่น ข้ายอมรับ แต่ก็ไม่ได้แย่นัก"

     หญิงสาวดึงเข็มขัดนิรภัยมาล็อกตัวเธอ

     ตูม!!

     รถยนต์ถูกอัดกระแทกอย่างแรงจนพลิกไปด้านหนึ่งพร้อมกับเปลวไฟที่ลุกโชนขึ้น รถอีกคันหนึ่งที่ตามมาก็เช่นเดียวกัน มันถูกระเบิดลอยขึ้นเหนือพื้นและตกลงมาอย่างแรง

     รถหุ้มเกราะวิ่งตรงเข้ามาจอดในพื้นที่เกิดเหตุในเวลาไม่กี่อึดใจ กองกำลังติดอาวุธก้าวลงมาจากรถหลายคน หมวกเหล็กแบบพิเศษซึ่งมีหน้ากากปิดใบหน้าอันเป็นเอกลักษณ์ 

     ปังๆ! 

     ไททันคนหนึ่งยิงผู้ที่ตะเกียกตะกายคลานออกจากซากรถ

     ตึง!! 
     
     ประตูรถคันแรกปลิวละลิ่วไปไกล หญิงสาวในชุดเดรสเปื้อนเลือดคลานออกมาจากรถทางฝั่งประตูที่กระเด็นออกไป

     "นายท่าน" ไททันคนหนึ่งเข้าไปหาเธอแล้วคุกเข่าลง

     "มุ่งหน้าไปยังบางกอกใหม่ แล้วเริ่มเตรียมการ" เธอกล่าว


      "ท่านบาเรอัล อดใจรอไม่ไหวแล้ว"





Vivienne


2 ความคิดเห็น