Fic.Got7 >> ข้ามภพมาวาดรัก [ MarkBam ]

ตอนที่ 24 : บทที่ 24 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 0
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    2 เม.ย. 62




บทที่ 24






"เจ้าจงไปจัดการผู้ที่คอยขัดขวงและเป็นศัตรูของข้าให้มันพินาศไปจนหมดสิ้นเดี๋ยวนี้!!!"      พอสิ้นคำสั่งของกันต์นี่เท่านั้น ร่างปีศาจอันใหญ่โตของมันก็พุ่งทะยานเข้าใส่ม่านพลังที่ถูกกางอยู่ปากถ้ำอย่างรวดเร็วราวกับลูกธนูที่พุ่งออกจากแล่ง


"เปรี้ยงๆๆๆ"   เสียงดังสนั่นหวั่นไหว แสงของสายฟ้าที่แลบแปลบปลาบเป็นระยะ บวกกับสายฝนที่กระหน่ำตกลงมาอย่างบ้าครั่ง ภายในป่าช่างดูมืดมิดจนเริ่มจะทำให้เจินหรงและเสี่ยวเปารู้สึกหวั่นวิตกอยู่ไม่น้อย ว่าเพราะอะไร ทำไมกันต์นี่ถึงได้มีพลังปราณที่น่าหวาดกลัวเช่นนี้ได้ แล้วไอ้ปีศาจท่าทางน่าเกียจน่ากลัวตนนั้นมันคือตัวอะไรกันแน่.....


"หนี่เอ๋อร์......ปีศาจตัวนั้นมันคือตัวอันใดกันแน่"     เจินหรงเอ่ยถาม


"เซอร์เบอรัส..มันเป็นหมาเฝ้าประตูนรก ในยุคสมัยของข้าไม่ว่าผู้ใดต่างก็รู้จักมันทั้งนั้น เพราะมันขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใดมันก็สามารถฆ่าและทำลายได้ ไม่เว้นแม้แต่เทพ...."     นางตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่นั่นกลับสร้างความตกใจให้กับเจินหรงและเสี่ยวเปาได้ไม่น้อย  ร่างบางยืนนิ่งปล่อยให้สายฝนตกกระทบใบหน้า นางยืนจ้องมองดูเซอร์เบอรัสที่กำลังทำลายม่านอาคมของท่านเทพเจ้าน้ำเต้าลงอย่างช้าๆ จนในที่สุดม่านอาคมนั้นก็แหลกสลายลงไปจนหมดสิ้น

       กันต์นี่เดินตรงเข้าไปภายในถ้ำด้วยท่วงท่าดุจนางพญา ดวงตาเรียวสวยจ้องดิ่งไปยังความมืดมิดของถ้ำ นางรับรู้ได้ด้วยจิตว่าปีศาจของนางกำลังต่อสู้โรมรันอยู่กับอะไรบางอย่างอยู่ภายในถ้ำ และนางก็พอจะเดาออกว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกซะจาก...สัตว์เทพของท่านเทพเจ้าน้ำเต้า


"หากแน่จริงจงโผล่หัวออกมาเดี๋ยวนังเทพเจ้าเล่ห์!!!! หากเจ้ายังไม่ยอมออกมาข้าจะทำลายสัตว์เทพของเจ้าทิ้งซะ"     ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่นางจะมาเอ่ยทักทายเทพพันธุ์นั้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนหรอกนะ  และที่สำคัญตอนนี้สัตว์เทพของท่านเทพเจ้าน้ำเต้า มันกำลังเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำให้แก่เซอร์เบอรัสของนาง เท้าใหญ่ๆของมันเหยียบหย่ำอยู่บนลำตัวของเจ้าสัตว์เทพตัวนั้น  เจ้าหมาสามหัวของนางไม่ยอมปล่อยให้โอกาสงามๆเช่นนี้หลุดลอยไปง่ายๆ หัวข้างหนึ่งของมันขย่ำงับและกระชากซ้ำๆเข้าไปที่ลำคอของเจ้าสัตว์เทพ มันส่งเสียงร้องออกด้วยความเจ็บปวด


"บังอาจ!!! เจ้าเด็กอวดดี!!! เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงได้มากล่าววาจาข่มขู่เช่นนี้กับข้า"   จู่ๆร่างของท่านเทพเจ้าน้ำเต้าก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้านาง  กันต์นี่ยกยิ้มอย่างพอใจเพราะนี่ก็แสดงว่าสัวต์เทพตัวนั้นต้องสำคัญกับนางมากแน่ๆ


"ปีศาจรับใช้ผู้ซื่อสัตย์แห่งข้า จงกลับมาเพื่อปกป้องข้าผู้เป็นนายของเจ้าจากศัตรูที่อยู่เบื้องหน้าของข้าเดี๋ยวนี้!!!!"    เหงื่อกาฬไหลทะลักออกมา เพราะปีศาจของนางมันไม่ยอมกลับมาและดูเหมือนว่ามันกำลังติดใจกับรสชาติหอมหวานของเลือดสัตว์เทพ และอีกเหตุผลนั่นก็คือเหล่าสัตว์อาคมพวกนี้มันจะปฏิบัติตามคำสั่งที่ได้รับมาอย่างเคร่งครัด มันจะต่อสู้จนกว่าจะพ่ายแพ้กันไปข้างหนึ่ง และนั่นก็ถือเป็นการวัดระดับพลังปราณของผู้ที่ใช้พวกมันไปในตัวว่าใครจะมีพลังเหนือกว่ากัน

      ดังนั้นเมื่อกันต์นี่ยกเลิกคำสั่งไปกลางคัน มันจึงไม่ยอมกลับมาง่ายๆตามคำสั่งของนาง


"จงกลับมาเซอร์เบอรัส!!!!"    นางเพิ่มพลังปราณธาตุมืดลงไปในวงแหวนเวทย์อีกเป็นเท่าตัว....เพื่อที่จะดึงมันกลับมาให้ได้ ดวงตาของนางเริ่มแข็งกร้าวขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยความไม่พอใจเพราะไม่ว่าจะทำยังไงเจ้าหมาสามหัวมันก็ยังไม่ยอมกลับมา 

       กันต์นี่จึงดึงปิ่นปักผมที่เสียบอยู่ออกมาก่อนที่นางจะร่ายเวทย์แปลกๆที่อยู่ๆมันก็ผุดขึ้นมาในก่อนที่นางจะปักปิ่นลงไปกลางวงแหวน   เจ้าหมาสามหัวมันดิ้นรนเล็กน้อยก่อนที่มันจะยอมรับฟังคำสั่งของนางแต่โดยดี มันรีบกระโดดพุ่งตัวมาหานางอย่างรวดเร็ว มันเดินมาหยุดยืนด้านหลังของนางอย่างยอมแพ้


"เท่านี้ก็น่าจะรู้ได้แล้วนะว่าเจ้าน่ะสู้ศิษย์รักของข้าไม่ได้"   อยู่ๆท่านเทพเซียนพิษก็ปรากฏตัวออกมายืนขวางระหว่างพวกนางทั้งสองคน เพราะหากว่าท่านเซียนยังคงปล่อยให้กันต์นี่โกรธไปมากกว่านี้ ก็คงจะไม่เป็นผลดีต่อท่านเทพเจ้าน้ำเต้าเป็นแน่เพราะถึงจะได้ชื่อว่าเป็นเทพแต่ถึงอย่างไรกายเดิมของนางก็ยังคงเคยเป็นมนุษย์อยู่ดี


"เจ้าเอาสิ่งใดมาพูดกัน...ว่าข้าสู้นางไม่ได้...ข้าเป็นเทพส่วนนางเป็นเพียงแค่มนุษย์จะมีปัญญาอะไรมาสู้ข้าได้"   ท่านเทพเจ้าน้ำเต้ากล่าว


"หึ!!!! งั้นท่านก็จะเป็นเทพตนแรกที่ถูกทำลายด้วยน้ำมือของมนุษย์ หากว่าท่านยังไม่ยอมคืนคนรักมาให้ข้า!!!"    นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก นิ้วเรียวสวยชี้หน้าท่านเทพเจ้าน้ำเต้าอย่างคาดโทษ


"แล้วเจ้ามีอันใดมาแลกเปลี่ยนกับข้าหรือไม่เล่า??"  ท่านเทพเจ้าน้ำเต้าแสร้งถามกับกันต์นี่ด้วยใจนึกสนุก เพราะแต่เดิมนางก็ไม่คิดที่จะช่วยเหลือใครจริงๆจังๆอยู่แล้ว เพียงแต่ที่นางทำไปทั้งหมดนั่นก็เพราะว่า นางอยากที่จะเห็นเหล่าชายหญิงที่ต่างก็คิดว่าความรักของตนนั้นยิ่งใหญ่แต่พอเอาเข้าจริง กลับไม่มีใครกล้าพอที่จะแลกชีวิตเพื่อคนที่ตัวเองบอกว่ารักนักรักหนาเลยแม้แต่คนเดียว สุดท้ายความรักที่มั่นคงและยิ่งใหญ่ก็ไม่เคยมีจริงทุกอย่างล้านแล้วแต่เป็นคำลวง

      นางก็อยากจะกล่าวเช่นนั้นอยู่หรอกเพียงแต่ว่านางเพิ่งได้พบกับชายผู้หนึ่งที่โง่งมถึงขั้นยอมแลกทุกอย่าง เพียงเพื่อหวังว่าหญิงคนรักยังคงมีชีวิตอยู่ต่อไป ถึงแม้ว่าหญิงคนรักจะจำตนเองไม่ได้เลยก็ตาม หึ!!! ช่างโง่งมยิ่งนัก!!! เพราะฉะนั้นนางจะต้องทรมานองค์ชายสามไปนานๆจนกว่าจะเลิกเชื่อในความรักและอ้อนวอนขอความตายจากนางไปในที่สุด


"หากข้าจะบอกว่า....ข้าขอแลกมันกับชีวิตของท่านล่ะ...จะว่าอย่างไรดีเจ้าคะท่านเทพ??"



50%


"หึหึ....หากสมมุติว่าเจ้าฆ่าข้าได้จริง....แล้วเจ้าจะหาคนรักของเจ้าเจออย่างนั้นหรือ??"   เกลียด...เค้าเกลียดสายตาที่มองอย่างดูถูกของท่านเทพเจ้าน้ำเต้า....เกลียดสายตาที่คอยแต่จะหยามเหยียด เหมือนกับว่าเค้าและทุกคนบนโลกใบนี้คือทาสคือของเล่นแก้เบื่อ.....และเค้านี่แหละที่จะทำให้ท่านเทพไร้คุณธรรมได้รู้จักคำว่าเจ็บปวด


"แล้วอย่างไร....อย่างน้อยๆหากว่าท่านตายพลังปราณของท่านก็จะสูญสลาย...เมื่อถึงเวลานั้นการค้นหาและรักษาพี่อี้ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับข้า..."     เค้าสังเกตุได้ว่าในแววตาของท่านเทพเจ้าน้ำเต้ามีความกังวลอยู่ไม่น้อย ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้นแต่ท่านเทพเจ้าน้ำก็ยังไม่ละทิ้งความถือดี ใบหน้าดงามปรากฏรอยยิ้มร้ายขึ้นมาประดับก่อนที่นางจะกล่าวต่อ


"เซอร์เบอรัสจงกลับไป!!! นี่หากท่านเป็นเทพ....ท่านรู้หรือไม่ ว่าเทพไม่ถูกกับสิ่งใดมากที่สุด"   กันต์นี่ถามด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบหลังจากที่นางได้ปลดปล่อยเซอร์เบอรัสให้กลับไปยังที่ๆมันจากมา.....


"ไยท่านจึงไม่ตอบ...หากว่าท่านไม่รู้ข้าก็จะช่วยตอบให้เพราะสิ่งที่ไม่ถูกกับเทพที่สุดนั่นก็คือมารเช่นพวกข้า ซึ่งนั่นมันก็เป็นกฏตายตัวที่ไม่ว่าใครต่างก็รู้ดีในเหตุผลข้อนี้อยู่แล้วใช่หรือท่านเทพเจ้าน้ำเต้าผู้ถูกเนรเทศจากแดนสวรรค์"     กันต์นี่ค่อยๆสาวเท้าเข้าไปใกล้ๆนางมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ จนร่างของพวกนางห่างกันเพียงไม่ถึงคืบ เสียงสายฝนที่กระหน่ำตกลงมากระทบพื้นดินหน้าถ้ำนั่นกลับไม่ได้ช่วยทำให้อารมณ์ของกันต์นี่เย็นลงเลยแม้แต่น้อย 


"แล้วเช่นไร....เจ้าก็เป็นเพียงแค่ลูกศิษย์ของไอ้เฒ่าพิษเจ้าเล่ห์ หึ!!! ถึงเจ้าจะเป็นมารจริงข้าก็ไม่เคยคิดกลัว"   ท่านเทพเจ้าน้ำเต้ากล่าว "และอีกอย่าง...ถึงเจ้าจะเอาชนะข้าได้แต่ถึงอย่างไรองค์ชายสามก็ไม่รอด เพราะกว่าที่เจ้าจะหาเจอ...ธาตุไฟของชายผู้นั้นก็คงจะแตกซ้านจนตายไปแล้วก็ได้  ฮ่าฮ่าฮ่า!!!"   เสียงหัวเราะที่บ่งบอกได้ว่าเจ้าของเสียงนั้นมีความสุขมากแค่ไหน ยามเมื่อได้เห็นใบของนังเด็กถือดีคนนั้นร้อนรนราวกับจะขาดอากาศหายใจ ทั้งๆที่อยู่ภพนู้นก็ดีอยู่แล้วแท้ๆแต่นี่กลับดั้นด้นกลับมาหาที่ตายถึงที่นี่


"ข้าจะฆ่าเจ้าซะ!!! นังแก่สารเลว!!!!"   ร่างกายของนางไหวสั่นด้วยแรงโทสะดวงตาแดงก่ำราวกับสีเลือด กันต์นี่ตะโกนออกมาด้วยความด้วยจิตอาฆาต


 "พลั่ก!!!!"   ด้วยความโกรธนั่นจึงทำให้นางไม่ทันระวัง ร่างบางของกันต์นี่จึงถูกถีบกระเด็นไปกระแทกเข้ากับผนังถ้ำอย่างจัง ซึ่งนั่นก็ทำให้เจินหรงที่ถูกท่านเทพเซียนพิษห้ามไม่ให้เข้ามายุ่งรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก  เจินหรงนางฉวยโอกาสในตอนที่ท่านเทพเซียนพิษกำลังเพ่งจิตทำอะไรสักอย่างอยู่ รีบพุ่งตัวเข้ามาหมายจะประครองสหายของนางเพียงแต่


"ฮ่าฮ่าฮ่า มัวมองไปทางไหนกันนังโง่!!!"  เสียงหัวเราะเย้ยหยันออกจากปากของฝ่ายตรงข้ามนั้นยิ่งสร้างความแค้นเคืองให้กับกันต์นี่เป็นอย่างมาก


"เจินหรง เสี่ยวเปา พวกเจ้าจงไปตามหาพี่อี้ให้เจอส่วนนังเทพแก่สารเลวนี่ข้าจะจัดการนางเอง"     นางสั่งเสียงเรียบ ก่อนที่กันต์นี่จะรีบพยุงกายขึ้นมา  สายตาของนางวาวโรจน์เต็มไปด้วความเกลียดซังและนางจะต้องหาทางเอาคืนท่านเทพเจ้าน้ำเต้าให้สาสมที่สุด สมองของกันต์นี่เร่งรีบคิดหาทางเอาคืนอย่างหนักและในที่สุดนางก็คิดบางอย่างขึ้นมาได้


"นังแก่น้ำเต้า!!! ตายซะเถอะ!!"   นางคำรามก่อนจะปลดปล่อยพลังปราณสีดำทะมึนออกมาอย่างรวดเร็ว สายพลังนั้นพุ่งผ่านร่างท่านเทพเจ้าน้ำเต้าไปอย่างเฉียดฉิว 


"ตูม!!!!!  ตึง!!!!"   เสียงระเบิดของพลังปราณธาตุมืด ดังกึกก้องจากด้านหลังของท่านเทพเจ้าน้ำเต้าแต่อีกฝ่ายกลับไม่ได้สนใจที่จะมอง


"ฮ่าฮ่าฮ่า!!! นังเด็กโง่...เจ้าปล่อยพลังไปที่ใดกัน??"  กันต์นี่แสยะยิ้มก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงยียวนว่า 


"ข้าก็ปล่อยมันไปที่สุดที่รักของเจ้ายังไงล่ะ"  ท่านเทพเจ้าน้ำเต้ารีบหันไปในทิศทางที่ท่านอาจารย์ของกันต์นี่กำลังยืนนิ่งเงียบทำอะไรสักอย่างอยู่ทันที และนั่นก็ถือว่าเข้าแผนเพราะกว่าที่นางจะรู้ตัว สัตว์เทพของนางก็คงถูกพลังฝ่ามือดูดวิญญาณของกันต์นี่ฉูบเอาวิญญาณเทพออกจากร่างไปจนหมดก่อนพอดี 


"นี่นังเฒ่า...ไม่ใช่ท่านอาจารย์ของข้าสักหน่อย....แต่เป็นสัตว์เทพที่เจ้ารักต่างหากเล่า...ไม่แน่ป่านนี้มันคงจะตายไปแล้วมั้ง เพราะตอนนี้ร่างกายของข้ามันมันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังยิ่งนัก"   น้ำเสียงหวานพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี และมันก็ไม่ได้ผิดไปจากสิ่งที่กันต์นี่พูดเลยแม้แต่น้อยเพราะตอนนี้ร่างกายของเค้ามันสัมผัสได้ถึงพลังลังปราณมากมายที่กำลังไหลเวียนไปทั่ว


"นี่เจ้าลวงข้ารึ!!!!"  ท่านเทพเจ้าน้ำเต้าตะโกนก้องออกมาอย่างเจ็บปวด นางรีบผลุนผลันผละออกไปจากเค้าทันทีด้วยความเป็นห่วง สัตว์เทพแสนรักของนางที่ถือได้ว่าเป็นของแทนใจเพียงสิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่ ในความทรงจำอันดีระหว่างนางและท่านเทพเซียนพิษก่อนที่อีกฝ่ายนั่นจะหันหลังให้นางและไปเลือกเดินในเส้นทางมารแทนที่จะเป็นเทพเฉกเช่นที่เคยให้สัญญากับนางเอาไว้ 


"ข้าลวงเจ้าเมื่อใดกัน...ข้าก็เพียงแต่บอกว่าสุดที่รักของเจ้า..หึหึ..ข้ายังไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าเป็นท่านอาจารย์ของข้าน่ะ"    ที่หมดมันคือเรื่องโกหกเพราะกันต์นี่รู้มาอยู่ก่อนแล้วว่า ในอดีตคนที่ท่านเทพเจ้าน้ำเต้ารักมากนั่นก็คือ...ท่านเทพเซียนพิษอาจารย์ของเค้านั่นเอง และเจ้าสัตว์เทพตัวนั้นมันคือตัวแทนเพียงหนึ่งเดียวของท่านอาจารย์ที่เหลือทิ้งไว้ให้นาง.....แต่แล้วมันอย่างไรเล่า..ก็ในเมื่อนางไม่ยอมคืนคนที่เค้ารักมาเค้าก็จะพรากสิ่งที่นางรักเพียงหนึ่งเดียวไปด้วยเช่นกัน


"ไม่นะไม่!!! เจ้าจะต้องไม่ตายสิลูกรักของข้า"   น้ำตาของนางไหลออกมาราวกับว่ากำลังจะขาดใจ แต่ถึงแม้ว่ากันต์นี่จะเห็นแบบนั้นเค้าก็ไม่ได้มีความคิดที่จะมีความสงสารนางเลยแม้แต่น้อย กลับกันเค้ากลับรู้สึกสะใจมากกว่าเดิม


"ฮ่าฮ่าฮ่า...เป็นเช่นไรบ้างกับการที่จะต้องสูญเสียสิ่งสำคัญที่สุดไปน่ะ...เจ้าสนุกดีรึเปล่า"   ท่านเทพเจ้าน้ำเต้าหันกลับมาจ้องหน้าเค้าอย่างโกรธแค้น ก่อนที่นางจะหันกลับมาพยายามชุปชีวิตให้กับสัตว์เทพของนางต่อ แต่ไม่ว่านางจะพยายามสักกี่ครั้งทุกอย่างก็ล้วนแล้วแต่สูญเปล่า


"อ้อ...ข้าลืมบอกเจ้าไปอย่างนะว่า....ไม่มีใครที่จะสามารถคืนชีวิตให้กับมันได้นอกจากข้า...."    รอยยิ้มที่แสนจะเยือกเย็นผุดขึ้นบนใบหน้าของกันต์นี่ ใครบ้างจะรู้ว่าแค่ความรักก็สามารถเปลี่ยนคนที่แสนจะซุกซนและอ่อนโยนให้กลายเป็นคนที่โหดเหี้ยมและเยือกเย็นได้ถึงเพียงนี้


"หนี่เอ๋อร์....."    เสียงเรียกของเจินหรง มันทำให้เค้ารีบหันกลับไปมองด้วยความหวังว่าพวกนางจะเจอพี่อี้กับหรงจ่ายแล้ว แต่แล้วเค้าก็ต้องผิดหวังเพราะภาพที่เค้าเห็นมันมีเพียงแค่เจินหรงกับเสี่ยวเปาเท่านั้น......


"แล้วพี่อี้ล่ะ...พวกเจ้าหาไม่เจอหรือ??"  กันต์นี่เอ่ยถามด้วยสีหน้าและแววตาผิดหวัง


"ข้าขอโทษ.....พวกข้าพยายามแล้วแต่ถึงอย่างไรก็หาพวกเค้าไม่เจอ...ขนาดเพลิงจิ้งจอกของข้าเองก็ยังหาไม่เจอเช่นกัน..."      นี่สินะคือสิ่งที่ท่านเทพเจ้าน้ำเต้าเคยบอกเอาไว้ว่า ต่อให้ฆ่านางได้..แต่ถึงอย่างไรก็จะหาพี่อี้ไม่พบอยู่ดี


"ท่านอาจารย์เจ้าคะ....ท่านรู้หรือไม่ว่าพี่อี้ของข้าอยู่ที่ใด??"    ท่านอาจารย์คือความหวังเดียวของนางแล้วในตอนนี้


"องค์ชายสามยังคงถูกกักขังอยู่ที่นี่แหละ...เพียงแต่ถูกนังเฒ่าน้ำเต้าเก็บซ่อนเอาไว้อีกฝากฝั่งที่เป็นดินแดนเทพ...ที่ซึ่งปีศาจและพวกที่มีพลังมารแบบข้าและพวกเจ้าเข้าไปไม่ได้"    ท่านเทพเซียนพิษกล่าว


"แล้วหรงจ่ายเล่าเจ้าคะ!!! หรงจ่ายนางก็เป็นปีศาจแล้วแบบนี้นางจะไม่แย่เอาหรอกหรือท่านเซียน??"    เจินหรงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เพราะถึงพวกนางจะมีเรื่องผิดใจกันมาหลายร้อยปีแล้วก็ตาม แต่ถึงอย่างไรพวกนางก็เคยสนิดสนมกันราวกับพี่น้องมาก่อน


"เจ้าต้องรีบหน่อยแล้วล่ะศิษย์รัก...ไม่เช่นนั้นเจ้าตะขาบน้อยนั้นไม่รอดแน่"    มันก็ไม่แปลกหาปีศาจต้องเข้าไปอยู่ในเขตของดินแดนเทพนานๆพลังปีศาจของหรงจ่ายก็คงจะต้องถูกชำระล้างจนนางหายไปในที่สุด


"หึ!!!! เจ้าทำข้าได้แสบนักนะนังแก่สารเลว...หากเจ้าจับคนของข้าไปไว้ในดินแดนเทพ....งั้นจะเป็นเช่นไรหากว่าข้าจะทำเช่นนั้นบ้าง!!!"





ก่อนอื่นเลยต้องขอโทษทุกคนด้วยนะคะที่เมื่อวานไม่ได้มาอัพให้ตามสัญญา....พอดีไรท์ติดธุระนอกบ้านกว่าจะกลับมาก็ดึกมากกกกแล้วอ่ะ ไม่ว่ากันเนอะและที่สำคัญอย่าลืมเม้นกันด้วยนะคะนักอ่านที่รัก





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

479 ความคิดเห็น

  1. #474 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 22:21
    ขอหนักๆลูก ร้ายนักนังเฒ่าเจ้าเล่ห์
    #474
    0
  2. #223 kuchaporn (@kuchaporn) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 22:38

    รออยู่นะสู้ๆนะไรท์
    #223
    0
  3. #222 kuchaporn (@kuchaporn) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 22:37
    กันต์นี่จัดหนักๆเลยลูก
    #222
    0
  4. #221 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 15:49
    รอๆๆๆ
    ลุ้นๆๆๆ
    กันต์นี่ ไฟท์ติ้งๆๆๆ
    #221
    0
  5. #220 KallayaBuate (@KallayaBuate) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 13:17
    ทำไมน้องไม่อ่อนโยน ^^
    #220
    0
  6. #219 SWEET-LOVER (@SWEET-LOVER) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 13:11
    รออออออ
    #219
    0
  7. #218 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 13:01
    ในเมือไม่ยอมคืนพี้ให้ก็ต้องจัดหนักไปเลยลูก!!
    #218
    0
  8. #217 Jiberita (@Jiberita) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 12:29
    กันต์นี่โหดดี
    #217
    0
  9. #215 aeayzii (@aeayzii) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 10:37
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png รอคอยมาต่อบ่อยๆๆนะค่ะ
    #215
    0
  10. #214 MooAye (@MooAye) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 19:58
    ฆ่ามัน!!!!!
    #214
    0
  11. #213 kuchaporn (@kuchaporn) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 07:11
    สนุกมากอะ//อีน้ำเต้ส-ต้องตาย
    #213
    0
  12. #210 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 01:28
    รอๆๆค่ะ
    ทีมกันต์นี่ค่าาาา
    #210
    0
  13. #209 Ammttha (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:35

    รอเลยค่ะงานนี้อยู่ข้างกันต์นี่งานนี้

    #209
    0
  14. #208 KallayaBuate (@KallayaBuate) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:20
    รอนะคะ
    #208
    0
  15. #207 Jiberita (@Jiberita) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:01
    ท่านเทพเจ้าน้ำเต้าดูมีปมเรื่องความรักนะ5555
    #207
    0
  16. #206 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:01

    แรกๆนึกว่าจะดีที่ไหนได้...ป้ามันก็แค่เทพแก่เก็บกดดีๆนี่เอง!!....รอนะคับไรท์
    #206
    0
  17. #205 aeayzii (@aeayzii) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 22:56

    มาต่ออีกนะค่ะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png

    #205
    0
  18. #204 SWEET-LOVER (@SWEET-LOVER) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 22:54
    น้องแบมๆม่ใสแล้วว รอค่าาา
    #204
    0
  19. #202 ploy_TMTC (@ploy-tmtc) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 22:30
    ฆ่ามันเลยกันหนี่ว์
    #202
    0
  20. #201 Khunmoo (@Khunmoo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 22:30
    เอิ่ม.. นังน้ำเต้า

    รอน้าาา
    #201
    0