Fic.Got7 >> ข้ามภพมาวาดรัก [ MarkBam ]

ตอนที่ 32 : บทที่ 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 912
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    22 เม.ย. 62


บทที่ 31







"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!! หากว่าพวกเจ้าไม่หยุดข้าจะโกรธพวกเจ้าทั้งคู่เลย!!!"      สิ้นเสียงที่แสดงออกถึงความโกรธของแบมแบม ปีศาจสาวทั้งสองคนก็ถึงกับหยุดกึกลงไปแทบจะในทันที เพราะด้วยกลัวว่าคนตรงหน้าจะโกรธตามที่ได้กล่าวเอาไว้จริงๆ

"ขะ....ข้าหยุดแล้วเจ้าอย่าโกรธข้าไปเลยนะหนี่เอ๋อร์คนดีของข้า"      หรงจ่ายนางรีบปรี่เข้ามาสวมกอดร่างบางของแบมแบมเอาไว้อย่างออดอ้อน

"ข้าขอโทษนะหนี่เอ๋อร์ข้าไม่ได้ตั้งใจ"       เจินหรงก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิดด้วยใจจริง ซึ่งนั่นก็เรียกรอยยิ้มน้อยๆให้ปรากฏบนใบหน้าของแบมแบมได้ไม่น้อย

"ไยพวกเจ้าถึงไม่ยอมทำตัวน่ารักๆแบบนี้ใส่กันบ้างล่ะ?? ทั้งๆที่พวกเจ้าก็เคยเป็นสหายกันมากมาก่อนมิใช่หรือ??"     ไม่เข้าใจจริงๆแค่เรื่องผิดใจกันเล็กๆน้อยๆแต่ทำไมพวกนางถึงได้ปล่อยให้มันยืดเยื้อกินเวลามายาวนานถึงเพียงนี้ ทำไมพวกนางถึงไม่ยอมปรับความเข้าใจกันสักที

"ใครจะไปทำใส่นางปีศาจจิ้งจอกเจ้าเล่ห์กัน!!! คนเดียวที่ข้าจะทำตัวเช่นนี้ใส่ก็มีแค่เจ้ากับสาวๆในหอนางโลมของข้าเท่านั้นแหละ...ส่วนกับนางน่ะหรอฝันไปเถอะ ชิ!!!"

"ข้าก็จะพูดดีๆแล้วก็ทำตัวดีๆแค่กับเจ้าคนเดียวเท่านั้นแหละหนี่เอ๋อร์....ส่วนผู้อื่นอย่าหวัง!!!"     เจินหรงไม่ยอมพูดเปล่าแถมนางยังเดินตรงปรี่เข้ามาหาเค้าที่ถูกหรงจ่ายสวมกอดเอาไว้อยู่ทันทีก่อนที่จะ


เพี๊ยะ!!!


"ปล่อย!!! หากเจ้าเมาแล้วเจ้าก็ควรกลับเรือนไม้หอมของเจ้าไปซะ!!! อย่ามาทำตัวลุ่มล้ามกับหนี่เอ๋อร์ของข้าเช่นนี้!!!!"      เจินหรงนางตีลงไปที่แขนอวบๆของหรงจ่ายที่กำลังสวมกอดเอวบางของแบมแบมเอาไว้อยู่ไปเต็มแรงฟังได้จากเสียงเพี๊ยะที่ดังเน้นๆ

"ข้าเจ็บนะเจ้าจิ้งจอกบ้า!!!! แล้วอีกอย่างนะ...ข้าจะกลับหรือไม่กลับเรือนไม้หอมมันก็เรื่องของข้าเจ้าไม่มีสิทธิ์มายุ่ง!!!"   หรงจ่ายว่าพรางเดินไปนั่งลงบนเตียงใหญ่ของแบมแบม ก่อนที่จะค่อยๆทิ้งตัวลงนอนแล้วแกล้งหลับไป  

"ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะเจ้าตะขาบอ้วน!!!! เจ้าไม่มีสิทธิ์มานอนบนเตียงของหนี่เอ๋อร์เช่นนี้นะ!!!! ลงไป!!!!"     เจินหรงว่าพรางฉุดกระชากแขนของหรงจ่ายอย่างเอาเป็นเอาตาย

"ข้าไม่ลง!!!! ข้าจะนอนปล่อยข้านะ...ปล่อยข้า!!!!"     เอาเข้าไป....นี่ข้าจะต้องมาคอยห้ามพวกนางแบบนี้อีกนานมั้ยเนี่ย  เอา...เอาเข้าไปเชิญทำตามที่พวกเจ้าสบายใจเลยแล้วกัน ข้าจะไม่ยุ่งด้วยแล้ว!!! แบมแบมพูดในใจก่อนที่เดินไปล้างมือล้างหน้าให้เรียบร้อยในระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังทะเลาะกันอยู่ แบมแบมเดินกลับมายืนมองทั้งคู่ทะเลาะกันอีกพักหนึ่งก่อนที่จะ....

"เอาล่ะๆหากว่าพวกเจ้าเลิกทะเลาะกันแล้วก็รีบแยกย้ายกันไปนอนได้แล้วนะนี่ก็ดึกมากแล้ว และตอนนี้ข้าก็ง่วงมากล่ะ...ขอข้านอนก่อนนะ"     แบมแบมว่าพรางตบปุ๊ๆไปที่หมอนใบโปรดทีสองทีก่อนที่จะล้มตัวลงแล้วก็นอนหลับไปในที่สุด ท่ามกลางใบหน้างุนงงของปีศาจสาวทั้งสองตน

"หนี่เอ๋อร์เจ้าหลับแล้วจริงหรือ??"     หรงจ่ายละความสนใจจากคนที่กำลังยื้อยุดกันอยู่และหันกลับมาให้ความสนใจกับคนที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆแทน  แต่ไม่ว่านางจะพยายามสะกิดคนข้างๆเท่าไหร่แต่อีกคนกลับไม่สนใจ

"งั้นข้าก็จะนอนบ้างก็แล้วกันนะ"    หรงจ่ายว่าพรางเตรียมที่จะนอนหลับไปด้วยอีกคนแต่....

"กลับเรือนเจ้าไปเดียวนี้เลยนะเจ้าตะขาบ!!!! มือน่ะมือ...เจ้าห้ามเอามืออ้วนๆของเจ้ามานอนกอดหนี่เอ๋อร์ของข้านะเจ้าบ้า!!!"    เจินหรงก็ยังคงไม่ยอมละความพยายามที่จะไล่นางให้กลับไปที่เรือนไม้หอม ไม่ว่ายังไงนางก็จะไม่ยอมปล่อยให้หรงจ่ายได้นอนกอดหนี่เอ๋อร์ของนางมากไปกว่านี้อีกแล้ว

"ข้าไม่ลุก!!! ทำไม?? หรือว่าเจ้าอิจฉาที่ข้าได้นอนกอดหนี่เอ๋อร์อย่างนั้นหรือ??"     หรงจ่ายเอ่ยถามกับอีกคนด้วยน้ำเสียงยียวน

"ใครมันจะไปอิจฉาเจ้ากัน!!! หึ!!! เจ้านอนได้แล้วไยข้าจะนอนบ้างมิได้??"    ทันทีที่พูดจบเจินหรงนางก็รีบเดินไปอีกฝากฝั่งหนึ่งของเตียงที่แบมแบมนอนอยู่ แต่นางก็เว้นที่ว่างเอาไว้อยู่เผื่อว่าเจินหรงอยากจะขึ้นมานอนด้วยบ้าง และก็ไม่ผิดไปจากที่แบมแบมคาดเท่าไหร่นัก

"ข้าขอนอนข้างๆเจ้าได้หรือไม่หนี่เอ๋อร์??"   นางเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ

"ก็ขึ้นมาสิ...."     แบมแบมตอบไปเพียงแค่นั้นก่อนที่จะนอนหลับไป เจินหรงนางแย้มยิ้มออกมาด้วยความสุขใจก่อนที่จะค่อยๆก้าวขึ้นเตียงมานอนหลับพริ้มไปพร้อมๆกัน การนอนด้วยกันสามคนแบบนี้ก็ดูเหมือนว่ามันจะมีข้อดีของมันอยู่นั่นก็คือ...
        การสัมผัสกันผ่านการนอนกอดคนกลางอย่างแบมแบมเช่นนี้มันก็ค่อยๆสร้างสายใยบางอย่างที่เคยขาดหายไปนานแสนนานให้ค่อยๆก่อตัวขึ้นมาใหม่อีกครั้งภายในจิตใจของปีศาจสาวทั้งสอง ความอบอุ่นที่ถูกส่งผ่านอ้อมกอดให้แก่กันและกันในวันนี้นั้นมันได้สร้างความผูกพันให้แก่หญิงสาวทั้งสามคนให้มันแน่นแฟ้นขึ้นไปอีก


       เช้าวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วทั้งซู่เม่ยและเจินหรงต่างก็ตื่นขึ้นมาทำหน้าที่ของตนตั้งแต่เช้ามืด แต่ไม่ว่าซู่เม่ยหยิบจับหรือทำอะไรนางก็มักจะรู้สึกตัวเสมอว่ากำลังถูกจับตามองอยู่ ซู่เม่ยเองนางก็เข้าใจไปว่าเรื่องทั้งหมดนั้นเป็นเพียงแค่นางหวาดระแวงไปเอง หรือว่ามันคือความจริงกันแน่

"คุณหนูเจ้าคะ...ตื่นเถอะนะเจ้าคะเช้าแล้วเจ้าค่ะ..."     เจินหรงเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว การอยู่ด้วยกันหลายๆคนเช่นนี้ นั่นจึงทำให้เจินหรงนางไม่อาจที่จะเรียกคนที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงได้อย่างสนิดสนมเช่นเคย

"นี่เจ้าน่ะ!!! หน้าที่ปลุกคุณหนูให้ตื่นนอนมันคือหน้าที่ของข้า...ไม่ใช่หน้าที่ของเจ้าอย่าล้ำเส้นให้มันมากนักนะ!!"    ซู่เม่ยนางเอ่ยขึ้นมาด้วยความไม่พอใจ ทั้งๆที่หน้าที่คนสนิดของคุณหนูมีเพียงข้าคนเดียวก็น่าจะเพียงพอแล้วแท้ๆแต่นี่อะไร?? ไยนายท่านถึงได้ส่งนังคนนี้มาให้คอยอยู่ใกล้ๆคุณหนูด้วยอีกคนก็ไม่รู้!!!!

"ใครเป็นผู้บอกเจ้ากันว่าหน้าที่ปลุกคุณหนูหรือคอยรับใช้คุณหนูอย่างใกล้ชิดจะต้องมีเพียงแค่เจ้าผู้เดียวเท่านั้น??"    เจินหรงนางเองก็ตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ด้วยเช่นกัน

"ถึงมิต้องมีผู้ใดบอกทุกคนในเรือนนี้ต่างก็รู้ๆกันอยู่แล้ว ว่าหน้าที่ดูแลคุณหนูอย่างใกล้ชิดน่ะมันคือหน้าที่ของข้า"    ทั้งที่เพิ่งจะได้รับเข้ามาอยู่ในเรือนแท้ๆ แต่นังนี่มันกล้าดียังไงถึงได้มาเสนอหน้ามาแย่งทำหน้าที่สำคัญเช่นนี้แทนข้า

"งั้นเจ้าก็ควรจะรู้ไว้ด้วยนะว่านายท่านน่ะยกหน้าที่ดูแลคุณหนูให้ข้าแล้ว...ส่วนเจ้าก็ไปหาหน้าที่อื่นทำซะสิ...อย่ามัวมามายืนอยู่ที่นี่ให้เกะกะลูกตาข้า!!!"     เป็นแค่มนุษย์น่ารังเกียจแท้ๆอย่างหวังว่าเจ้าจะเอาชนะข้าได้เลย ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่การต่อปากต่อคำกับมนุษย์โง่ๆแต่ข้าก็จะไม่ยอมตกเป็นลองนางเด็ดขาด!!!

"เจ้าน่ะสิที่ต้องไปทำหน้าที่อื่น!!!! หน้าที่ดูแลคุณหนูมันคือหน้าที่ของข้าหลีกไปซะนังเด็กใหม่!!!"

"หุบปาก!!!! พวกเจ้าจะเถียงกันอีกนานมั้ย?? นี่มันห้องนอนของข้าหากอยากจะทะเลาะกันก็ไปทำที่อื่นแต่ต้องมิใช่ที่นี่"     แบมแบมเปิดผ้าห่มขึ้นมาด้วยความโมโห ก็จะให้เค้าอารมณ์ดีได้ยังไงกันล่ะก็นี่มันยังเช้าอยู่เลยนี่หน่า....แถมพอกำลังหลับสบายๆก็ดันต้องมาทนนอนฟังเสียงของโวยวายของนังคนทรยศซู่เม่ยกับเจินหรงอีก แล้วแบบนี้จะไม่ให้เค้าอารมณ์ขุ่นมัวได้ยังไงไหว

"แต่คุณหนูเจ้าคะ?? นางกำลังแย่งหน้าที่ของบ่าวนะเจ้าคะ!!!"     ซู่เม่ยรีบปรี่เข้าไปเกาะแขนเล็กๆของแบมแบมเอาไว้แน่นอย่างขอความเห็นใจ หากว่าเป็นเมื่อเค้าก็คงจะรู้สึกเห็นใจนางอยู่ไม่น้อที่อยู่ๆก็ถูกแย่งหน้าที่สำคัญไปแบบนี้ แต่ขอโทษนะ...เพราะตอนนี้เค้าไม่ได้คิดที่จะสงสารหรือเห็นใจคนทรยศอย่างนางเลยแม้แต่น้อย

"แล้วอย่างไร?? ข้าขอสั่ง!!! ต่อไปนี้ผู้ใดมาถึงเตียงข้าก่อนก็ให้ผู้นั้นรับหน้าที่ดูแลข้าในวันนั้นไปก็แล้วกันส่วนผู้ที่มาช้า...ก็ให้ไปช่วยแม่เฒ่าเหอดูแลสวนดอกไม้ของข้าแทนเข้าใจตรงกันแล้วนะ...ไปเถอะเจินหรงข้าอยากอาบน้ำแล้ว"     แบมแบมว่าพรางเดินผ่านหน้าของซู่เม่ยไปโดยที่ไม่คิดจะสนใจนางเลยสักนิด  
      ซู่เม่ยจ้องหน้าเจินหรงด้วยเจ็บแค้น ฝากเอาไว้ก่อนเถอะนังเจินหรง!!! ยังไงหน้าที่นี้ก็จะต้องเป็นของข้าอีกครั้ง คอยดูเถอะเจ้ากับข้ายังไงก็จะต้องเห็นดีกันสักวัน!! นางปรามาสไว้ในใจก่อนที่จะเดินปั้นปึงออกไปท่ามกลางรอยยิ้มอย่างผู้ชนะของเจินหรงที่กำลังช่วยแบมแบมอาบน้ำอยู่อย่างสบายอารมณ์




     "น้องหญิง!!!!! น้องหญิงเจ้าอยู่หรือไม่!!!!"     เสียงโหวกแหวกโวยวายของโหย่วเจียนดังขึ้นแถวๆเขตเรือนนอนของน้องสาวผู้เป็นที่รัก หลังจากที่โหย่วเจียนฟื้นจากอาการมึนเมาสิ่งแรกที่เค้านึกถึงเลยนั่นก็คือ....น้องสาวเพราะว่าเค้าต้องการที่จะมั่นใจว่านางกลับมาแล้วจริงๆ

"น้องอยู่ทางนี้เจ้าค่ะ พี่ใหญ่"     แบมแบมเดินออกมาจากเรือนกล้วยไม่ของนางพร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้ผู้เป็นพี่ชาย

"น้องหญิงของพี่.....พี่คิดถึงเจ้าหรือเกินน้องรัก ฟอด!!! ฟอด!!! "     โหย่วเจียวเอ่ยออกมาด้วยความดีใจ ก่อนที่จะโถมกายเข้ามากอดรัดร่างบางของแบมแบมเอาไว้จนจมอก ใบหน้าคมก้มลงหอมแก้มนางไปฟอดใหญ่

"พอแล้วเจ้าคะพี่ใหญ่....ดูสิหอมจนแก้มน้องซ้ำไปหมดแล้วเจ้าคะ"    

"หึหึ!!! เจ้าก็พูดเกินจริงไปแล้วพี่หอมแก้มเจ้าเพียงแค่นี้คงมิถึงกับซ้ำหรอกมั้ง"    โหย่วเจียนกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มสดใส 

"ตอนนี้หายเมาแล้วหรือเจ้าคะ?? น้องก็นึกว่าพี่ใหญ่เมาหนักจนลุกไม่ไหวแล้วเสียอีก คิกคิก!!!"      แบมแบมเอ่ยเย้ากับพี่ชายเล่นพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ ซึ่งก็แน่นอนอยู่แล้วว่าพอโหย่วเจียนได้ยินเช่นนั้นก็มีอาการเขินอายอย่างเห็นได้ชัด หมดกันภาพลักษณ์ที่แสนดีของพี่ชายผู้นี้ที่สั่งสมมานับสิบปีต้องมาพังลงเพราะสุราเพียงแค่ไม่กี่สิบไห

"เอาล่ะๆน้องไม่แกล้งพี่ใหญ่แล้วก็ได้เจ้าคะ แต่น้องมีข้อแม้นะเจ้าคะ......คืนนี้พี่ใหญ่จะต้องพาน้องออกไปเที่ยวเทศกาลด้วยนะเจ้าคะ"     ใบหน้าหวานช้อนตาขึ้นมามองโหย่วเจียนอย่างออดอ้อน

"ย่อมได้หากว่าน้องหญิงต้องการ"      ใครมันจะไปกล้าตอบปฏิเสธใบหน้าออดอ้อนของน้องสาวผู้เป็นที่รักได้ลงคอกันล่ะ ถึงจะมีแต่คนผู้นั้นก็ต้องมิใช่โหย่วเจียนผู้นี้เป็นแน่

"จริงๆนะเจ้าคะ!!!! พี่ใหญ่ใจดีที่สุดเลยเจ้าคะ เอ๊ะ!!!! นั่นมัน"    แบมแบมว่าพรางชี้ไปที่เหยี่ยวตัวใหญ่ที่ค่อยๆบินโฉบลงมาช้าๆ ซึ่งโหย่วเจียนเองก็ยืนแขนออกไปให้มันเกาะด้วยความคุ้นชินก่อนที่มือหนาจะแกะเอากระบอกสารที่ติดอยู่บนขาของมันออกมา ใบหนาคมแสดงออกถึงความกังวลอย่างเห็นได้ชัด

"พี่ใหญ่.....เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือเจ้าคะ?? ไยใบหน้าของพี่ใหญ่ถึงได้ดูกังวลมากเช่นนี้"

"เอ่อ.....น้องหญิงคือว่า....คืนนี้เห็นทีว่าคงจะมิได้พาเจ้าออกไปเที่ยวงานเทศกาลเสียแล้วล่ะ....พอดีว่าองค์ชายสามมีงานลับให้พี่ต้องรีบไปทำให้น่ะ...."    ทั้งๆที่เคยบอกเอาไว้แล้วแท้ๆว่าจะพาออกไปเที่ยวแต่กลับต้องผิดสัญญาข้านี่ช่างเป็นพี่ชายที่ไม่เอาไหนเสียจริง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่นด้วยความรู้สึกผิด มือเรียวเล็กของแบมแบมเอื้อมออกไปประครองหน้าของโหย่วเจียนเอาไว้ราวกับว่าล่วงรู้ความคิดของคนตรงหน้า


"พี่ใหญ่เจ้าคะ...อย่ากังวลไปเลยเจ้าค่ะถึงอย่างไรงานส่วนรวมก็ย่อมสำคัญกว่าอยู่แล้ว...น้องเข้าใจเจ้าค่ะ"     ไม่มีสิ่งใดที่จะเยียวยาจิตใจของโหย่วเจียนยามที่รู้สึกผิด ได้ดีเท่ากับคำพูดและรอยยิ้มแสนหวานของน้องสาวผู้เป็นที่รักคนนี้อีกแล้ว


"เจ้าไม่โกรธพี่หรอกหรือหนี่เอ๋อร์??"    โหย่วเจียนถามย้ำ


"ไม่เลยเจ้าคะ...น้องเข้าใจความจำเป็นของพี่ใหญ่"    เพราะถึงพี่ใหญ่ไม่พาไปน้องก็จะแอบออกไปกันเองอยู่แล้วเจ้าคะ


"เช่นนั้นไว้พี่จะพาเจ้าออกไปเที่ยวคราวหลังก็แล้วกันนะ"   พอพูดจบพี่ใหญ่ก็รีบหมุนตัวเดินกลับออกไปทันที  ส่งสัยว่าจะเป็นงานด่วนจริงๆแฮะ....ดูสิจากเดิมที่พี่ใหญ่ทำเพียงแค่เดินเร็วๆก็เปลี่ยนเป็นวิ่งแทนแล้วนั่นน่ะ เฮ่อ....เอาเถอะข้าเองก็มีเรื่องที่จะต้องทำบ้างแล้วเหมือนกัน


"เจินหรง!!!!"    แบมแบมเรียกหาอีกคนเสียงดังลั่น ไม่รู้ว่าป่านนี้เจินหรงนางแอบตามซู่เม่ยไปถึงไหนแล้ว นี่ขนาดข้าเองก็บอกไปแล้วแท้ๆว่าหากนังสองแม่ลูกนั่นคิดจะทำอะไรซู่เม่ยมันก็จะคาบข่าวมาบอกข้าเองแท้ๆ แต่นางกลับบอกว่ายังไม่ไว้ใจ และกลัวว่าเคล็ดวิชาลับนั้นจะยังไม่สมบูรณ์แบบ


"เจินหรง....เจ้าหายไปที่ใดมารึ"      แบมแบมเอ่ยถามพรางยกแขนขึ้นมากอดอกพองแก้มน้อยๆให้อีกคนรู้ว่านางกำลังไม่พอใจ


"ข้าก็แอบตามนังคนทรยศของเจ้าไปน่ะสิ"     นางตอบเสียงเรียบ 


"แล้วได้ความว่าเช่นไรเล่า??"      พนันได้เลยว่านางจะต้องไม่ได้อะไรก็เพราะว่าหากมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นจริงข้าก็ต้องรับรู้ได้แล้วล่ะ


"เจ้าไม่ต้องมาแกล้งถามข้าเลย....รู้งี้ข้าเชื่อฟังเจ้าซะตั้งแต่แรกข้าก็ไม่ต้องเสียแรงวิ่งไปวิ่งมาให้เหนื่อยเปล่าเช่นนี้หรอก"       เจินหรงเอ่ยออกมาเบาๆหากนางไม่ดื้อก็คงจะไม่ต้องมาเหนื่อยเปล่าเช่นนี้ ต่อไปนี้ไม่ว่าหนี่เอ๋อร์จะพูดอะไร เจินหรงผู้นี้จะยอมทำตามแต่โดยดี


"เห็นมั้ยเล่า...ข้าก็เคยบอกเจ้าไปแล้วว่าไม่มีสิ่งใดที่จะอยู่เหนือการควบคุมของเคล็ดวิชาลับหุ่นเชิญบูชายัญของข้าไปได้หรอก"      เอาเถอะนี่ก็ถือว่ามันเป็นผลดีต่อตัวของเจินหรงเอง เพราะไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามที่เราได้เรียนรู้มันด้วยตัวเองเรามักจะเข้าใจมันได้ดีเสมอมากกว่าการที่เราคอยเชื่อและทำตามสิ่งที่คนอื่นบอก


"ข้าเชื่อเจ้าแล้วล่ะ.....ตกลงเรื่องงานลอยกระทงไฟคืนนี้พี่ใหญ่ของเจ้าจะพาไปหรือไม่??"    เจินหรงเอ่ยถามในขณะที่กำลังเดินตามแบมแบมมาติดๆ


"ได้ไปสิ.....แต่ไม่ใช่พี่ใหญ่หรอกนะที่จะเป็นผู้พาข้าไป....."






มาแล้วจ้าาา....ยังมีคนรออ่านอยู่มั้ยเอ่ย?? 

ในส่วนของตอนหน้านั่นคุณหนูจอมแสบของเราจะแอบหนีเที่ยวอีกแล้วจร้า

ยังไงก็ต้องช่วยกันเม้นให้ไรท์ด้วยนะคะห้ามอ่านแล้วเงียบนะเข้าใจมั้ย

และที่สำคัญถ้าพวกตัวไม่ช่วยกันเม้นไรท์ก็จะหายไปหลายๆวันเลยคอยดูสิเพราะงั้น

จงเม้น!!!!!






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

460 ความคิดเห็น

  1. #307 GoseMh (@110549jinyong) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 21:55
    ไฟท์ติ้งจ้าาาา ไรท์เตอร์
    #307
    0
  2. #306 ny_p (@noeyny4001) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 14:38
    รอเจ้าไรท์เอ๋อร์~
    #306
    1
    • #306-1 ny_p (@noeyny4001) (จากตอนที่ 32)
      23 เมษายน 2562 / 14:39
      **รอเจ้าค่ะไรท์เอ๋อร์~ พิมพ์ตก555
      #306-1
  3. #305 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 12:29

    หนี่เอ๋อร์จะหนีเที่ยวอีกแล้วหรอระวังจะถูกพี่อี้จับฟัดนะเจ้าค่ะ+555
    #305
    0
  4. #304 aeayzii (@aeayzii) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 11:40

    รออ่านอยู่จ้า
    #304
    0
  5. #303 Khunmoo (@Khunmoo) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 08:40
    รอค้าบบบ
    #303
    0
  6. #302 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 08:17
    ยังรอเสมอๆๆค่าาาา
    ระวังพี่อี้จับตีก้นน้าาาาา
    #302
    0
  7. #301 Chutikan-palmmy (@Chutikan-palmmy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 01:48
    รออยู่นะคะ ไฟท์ติ้ง
    #301
    0
  8. #300 Ammttha (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 00:25

    ยังรออยู่คร้าๆๆแต่องค์ชายสามจะออกโรงเมื่อไรจ้าวคะ?

    #300
    0
  9. #299 ppssbb (@ppssbb) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 23:12

    รอเธออยู่นะจ๊ะ😉😉
    #299
    0
  10. #298 polijyuonhjf (@polijyuonhjf) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 22:48

    จะซนอีกแล้วสินะกันต์หนี่#รอ#ไรท์สู้ๆ
    #298
    0
  11. #294 Viimary1987 (@Viimary1987) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 20:58
    อ่าวววว ไรท์ กลับมาก๊อนนนนน
    #294
    0
  12. #293 MN kiriya (@Minasaji) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 20:19
    รออออออ
    #293
    1
  13. #292 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 20:09

    ไรท์!!!!! เปิดตอนนี้ทำไมเปิดก่อนผมยังไม่ได้อ่านเล๊ย!!!!
    #292
    1