Fic.Got7 >> ข้ามภพมาวาดรัก [ MarkBam ]

ตอนที่ 36 : บทที่ 35 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    4 พ.ค. 62




บทที่ 35




"แต่ถึงอย่างไรเจ้าก็ไม่ควรที่จะเป็นผู้หนีไปเองเช่นนี้!!!"      นางกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ


"ไยข้าจะต้องเป็นฝ่ายรอให้เจ้าหนีขบวนเกี้ยวไปเองด้วยเล่า...หากเป็นเช่นผู้ที่เสียหน้าก็ต้องเป็นข้าและสกุลหลี่น่ะสิ เหอะ!!! อย่าหวัง!!!"     โหย่วเจียนกล่าวก่อนจะยกจอกเหล้าขึ้นมาดื่ม



ปัง!!!!!!



"เจ้ามันเห็นแก้ตัวยิ่งนัก!!!!!"     เหมยจิ้งตบโต๊ะเสียงดังลั่นด้วยความโกรธแค้นที่มีต่อชายตรงหน้า แบมแบมเองก็รู้สึกตกใจไม่ใช่น้อย จนทำให้องค์ชายสามต้องค่อยๆลูบมือนางที่เกาะกุมกันอยู่เบาๆเพื่อเป็นการปลอบขวัญคนรักตัวน้อยของพระองค์


"แล้วอย่างไร?? ข้ายอมเป็นผู้ที่เห็นแก่ตัวเพื่อรักษาชื่อเสียงของสกุลหลี่ ยังดีกว่าปล่อยให้เจ้าหนีไปเองแล้วปล่อยให้สกุลหลี่ของข้าต้องมัวหมอง"     โหย่วเจียนพูดออกไปตามที่คิด เรื่องชื่อเสียงของสกุลนั่นถือว่าสำคัญเป็นที่สุด


"ข้าชังน้ำหน้าเจ้ายิ่งนักโหย่วเจียน!!!!"       เหมยจิ้งเอ่ยขึ้นมาด้วยใบหน้าบึ่งตึง


"ข้าเองก็มิได้ชอบพอน้ำหน้าของเจ้าสักเท่าใดหรอกนะ"     แต่ดูเหมือนว่ารอบๆโต๊ะนี้จะไม่ได้มีเพียงแค่คู่ของพี่ใหญ่ที่นั่นที่ทำท่าว่าจะกำลังกินหัวกัน เพราะเท่าที่เค้าสังเกตดูแล้วคู่ของหรงจ่ายกับท่านพี่เจียเอ่อร์เองก็ไม่ต่างกัน


"ไอ้ลูกเต่าเจียเอ่อร์ที่ทางก็มีออกตั้งกว้างไยเจ้าไม่รู้จักถอยออกไปให้มันห่างๆข้าหน่อยห๊ะ!!!"      หรงจ่ายกัดฟันถามด้วยความรำครญใจ


"ไม่เอา~ ก็ข้าอยากจะนั่งดื่มใกล้ๆเจ้า"      ยิ่งว่าก็เหมือนยิ่งยุเพราะยิ่งหรงจ่ายนางขยับหนีท่านพี่เจียเอ่อร์ก็ยิ่งขยับตาม แบมแบมอมยิ้มกับสิ่งที่คนทั้งคู่ทำด้วยความขบขัน


"เจ้ายิ้มอันใดหรือหนี่เอ๋อร์??"      องค์ชายสามกระซิบถามกับคนข้างกายด้วยความสงสัย


"พี่อี้ก็ลองสังเกตดูสิเพคะตรงนั้นน่ะ...."      แบมแบมพยักพเยิดหน้าให้องค์ชายสามหันไปมองทางหรงจ่ายและเจียเอ่อร์ จากครั้งแรกพวกเค้าต่างก็แยกเขี้ยวยิงฟันใส่กันแต่ตอนนี้กลับกำลังดวนเหล้ากันอย่างเอาเป็นเอาตาย


"พี่ก็นึกว่าเจ้ายิ้มด้วยเรื่องอันใดกัน....หนี่เอ๋อร์พี่ว่าเราไปกันเถอะ"     องค์ชายสามกระซิบบอกกับนางเบาๆ เพราะตอนนี้น่าจะเป็นเวลาที่เหมาะเจาะที่สุด


"แล้วพี่ใหญ่กับสหายของน้องล่ะเพคะ??"       แบมแบมเอ่ยถามเสียงเบา


"ไม่เป็นไร...ปล่อยเอาไว้เช่นนี้แหละ...หรือว่าเจ้าไม่ต้องการที่จะอยู่กับพี่ตามลำพังหรอกหรือ??"     องค์ชายสามกระซิบถามข้างๆหูของนางด้วยน้ำเสียงออดอ้อน


"นะ....น้องก็อยากอยู่กับพี่อี้ตามลำพังเช่นกันเพคะ"    แบมแบมตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงและใบหน้าแดงก่ำ พวกคุณคงไม่รู้หรอกว่าการถูกคนรักจ้องมองด้วยใบหน้าและแววตาออดอ้อนในระยะประชิดเช่นนี้ มันส่งผลต่อการเต้นของหัวใจมากแค่ไหน


"เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ...พี่มีที่ดีๆอยากจะพาเจ้าไปดู"      พูดจบองค์ชายสามก็ฉวยมือน้อยๆของนางให้เดินตามออกไปจากหอนางโลมแห่งนี้ เจินหรงมองตามคนทั้งคู่ที่เดินห่างออกไปเรื่อยๆด้วยความเป็นห่วง แต่เจินหรงเองก็รู้ดีว่ายามนี้หนี่เอ๋อร์คงต้องการที่จะอยู่กับคนที่นางรักตามลำพัง


"เจ้าไม่ตามน้องหญิงของเจ้าไปหรอกหรือ??"     เหมยจิ้งเอ่ยถามกับโหย่วเจียนด้วยความสงสัย เพราะไม่ใช่ว่าทุกคนจะไม่รู้ว่าสองชายสามกับกันต์นี่ได้แอบหนีออกไปจากโต๊ะแล้วแต่ที่ไม่เข้าใจนั่นก็คือ.....ทำไมโหย่วเจียนถึงได้แสร้งทำเป็นว่าไม่รู้


"ข้าก็แค่อยากให้น้องหญิงของข้าได้ใช้เวลาอยู่กับคนที่นางรักบ้างก็เท่านั้น"      โหย่วเจียนเอ่ยด้วยน้ำเสียบราบเรียบผิดปกติ 


"เจ้ากำลังไม่พอใจเช่นนั้นหรือเจ้าหมาป่าเดียวดาย??"       เมื่อเหมยจิ้งพูดจบนางก็ได้รับสายตาแข็งๆกลับไปแทนคำตอบ ก่อนที่โหย่วเจียนจะยกจอกเหล้าขึ้นมาดื่มและจากนั้นทั้งโต๊ะก็ตกอยู่ในความเงียบ



"พี่อี้จะพาน้องไปที่ใดหรือเพคะ??"      แบมแบมเอ่ยถามขึ้นในขณะที่กำลังเดินตามองค์ชายสามไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง ไม่มีเสียงตอบกลับใดๆจากคนที่กำลังเดินจูงมือนางอยู่เลยแม้แต่น้อยนอกจากรอยยิ้มแสนหวานที่พระองค์มอบกลับมาให้ก็เพียงเท่านั้น


"พี่อี้เพคะ....พระองค์จะไม่พูดกับน้องสักคำเลยหรือเพคะ"     


"แล้วเจ้าอยากจะให้พี่พูดสิ่งใดเล่า?? เจ้าจะให้พี่พูดว่า พี่ไม่ชอบใจที่เจ้าเข้าไปในสถานที่เช่นนั้น หรือเจ้าจะให้พี่พูดว่าพี่ไม่ต้องการเห็นเจ้าไปยิ้มให้ผู้อื่น...."       องค์ชายสามพูดในสิ่งที่พระองค์คิดออกมาจนหมดสิ้น ทั้งๆที่พระองค์เองก็รู้ดีว่าคนรักตัวเล็กของพระองค์หาได้คิดเกินเลยกับผู้ใดไม่


"พี่อี้ทรงหึงหวงน้องหรือเพคะ??"        



ต่อจร้าา 100%


"แล้วเจ้าคิดว่าเป็นเช่นไรเล่า??"     องค์ชายสามว่าพรางหยุดยืนอยู่กับที่เพื่อรอฟังคำตอบจากคนรักตัวน้อยของพระองค์ และคำตอบที่ได้กลับมานั้นก็แทบที่จะทำให้องค์ชายสามอยากจะส่งขบวนเกี้ยวไปรับนางมาเป็นเจ้าสาวซะเดียวนี้เลย


"พี่อี้หรงอย่าหึงหวงน้องไปเลยเพคะ.....เพราะถึงอย่างไรทั้งกายทั้งใจของน้องก็มอบให้พี่อี้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียวอยู่แล้วเพคะ"       มือหนาลูบไปตามเรียวหน้าหวานที่แดงก่ำของนางด้วยความรักและเอ็นดูไปด้วยในเวลาเดียวกัน


"เจ้ากำลังจะทำให้พี่อดใจไม่ไหวนะรู้หรือไม่...หื้ม"      ใบหน้าคมคายของพระองค์ค่อยๆเลือนเข้ามาสบตากับนางในระยะที่ลมหายใจของทั้งคู่สัมผัสใบหน้าของกันและกันได้


"ก็ไม่จำเป็นต้องอดใจเลยนิเพคะพี่อี้"      ริมฝีปากอวบอิ่มของแบมแบมค่อยๆเลือนเข้าไปแนบชิดกับริมฝีปากขององค์ชายสามเบาๆ ดวงตาคมเบิกกว้างด้วยความตื่นตกใจเพราะพระองค์ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า....คนรักตัวน้อยของพระองค์จะเป็นผู้เริ่มจูบก่อนเช่นนี้


"หากเจ้าพูดเช่นนั้นพี่ก็จะไม่อดใจอีกต่อไปแล้วล่ะ"       องค์ชายสามว่าพรางช้อนร่างบางของแบมแบมขึ้นมาอุ้มเอาไว้อยู่แนบอก ก่อนที่จะองค์ชายสามจะรีบใช้พลังปรานของพระองค์พานางเหาะหายไปท่ามกลางความมืด



   "ที่นี่สวยจังเลยเพคะพี่อี้...."       แบมแบมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าที่ฉางอานยังมีสถานที่สวยงามเช่นนี้อยู่อีก ทุ่งดอกไม้แห่งนี้ถึงแม้ว่าจะอยู่ในยามค่ำคืนแต่พวกมันกลับส่องแสงเรืองรองราวกับว่าเป็นเวลากลางวันอย่างน่าประหลาดใจ


"เดี๋ยวยังมีสิ่งที่สวยกว่านี้อีกนะ"    องค์ชายสามว่าพรางค่อยๆผ่อนแรงลงในขณะที่กำลังลอยตัวอยู่เหนือทุ่งดอกไม้ แบมแบมกระพริบตาปริบๆอย่างคนที่ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเท่าไหร่นัก ก็ที่ๆองค์ชายสามพานางลงมายืนอยู่นั่นมันควรจะเป็นทุ่งดอกไม้สิ แต่นี่มันกลับไม่ใช่แบบนั้นทุ่งดอกไม้ที่ควรจะมีกลับหายไป

         เพราะสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ากลับกลายเป็นทะเลสาบที่มีดอกบัวสวยๆกำลังออกดอกชูช่อไสวอยู่เต็มท้องน้ำทั้งๆที่ตอนนี้มันควรจะหุบอยู่แต่ที่นี่กลับไม่เป็นเช่นนั้น ดอกบัวพวกนั้นมันชูช่อสวยงามราวกับว่าพวกมันอยู่เหนือกาลเวลา


"เจ้าชอบหรือไม่?? ที่นี่คือบึงมายามันจะปรากฏขึ้นเฉพราะเมื่อมันได้สัมผัสกับพลังปราณขั้นสูง"      องค์ชายสามเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าคนรักตัวน้อยของพระองค์เอาแต่จ้องมองบึงมายาอยู่เช่นนั้น องค์ชายสามจับมือน้อยๆของแบมแบมเอาไว้ก่อนที่จะพากันก้าวเดินไปยังท่าน้ำ ที่ตอนนี้มีเรือลำโตประดับตกแต่งอย่างสวยงามจอดรอเทียบท่าอยู่


"คืนนี้ไปนั่งเรือเล่นกับพี่สักครั้งนะหนี่เอ๋อร์"      องค์ชายสามออกปากชวนก่อนที่พระองค์จะค่อยๆพานางลงเรือไปด้วยกัน เมื่อทั้งคู่ก้าวเข้ามานั่งในเรือเรียบร้อยแล้ว เรือลำโตก็แล่นฉิวออกจากท่าโดยที่ไม่ต้องมีคนพาย


"หู้วววว.....บึงแห่งนี้สวยสมชื่อบึงมายาจริงๆเลยเพคะพี่อี้...งือ~พระองค์ดูสิเพคะน้ำใสมากกกกกก"      ระหว่างนั้นริมฝีปากเล็กๆก็ยังพูดจาเจื้อยแจ้วไม่หยุด มือน้อยๆกวักน้ำขึ้นมาสาดใส่ดอกบัวที่กำลังชูช่ออยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า  พอองค์ชายสามเห็นการกระทำอันแสนน่ารักแบบนี้ของแบมแบมแล้วก็อดที่จะมอบความรักให้นางอีกไม่ได้ 

        จมูกโด่งก้มลงมาฉกฉวยหอมแก้มนวลใสของคนรักตัวน้อยไปฟอดใหญ่ สายตาของพระองค์ยามจ้องมองดูคนตรงหน้านั้นล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก


"พี่ขอจูบเจ้าได้หรือไม่หนี่เอ๋อร์??"       คนตรงหน้าไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธคำขอนั้นแต่อย่างใด ดวงตากลมโตค่อยๆปิดลงช้าๆพร้อมรอรับสัมผัสจากชายคนรักด้วยความเต็มใจ


"พี่รักเจ้าหนี่เอ๋อร์....."         เสียงกระซิบสุดท้ายของพระองค์จบลงพร้อมกับใบหน้าคมที่ก้มลงมาประทับจูบนางช้าๆ อย่างแผ่วเบาสัมผัสที่อ่อนหวานและพันธนาการนางเอาไว้ด้วยอ้อมกอดที่แสนอบอุ่น สัมผัสจากจูบที่แสนนิ่มนวลค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ หัวใจของคนทั้งคู่เริ่มเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง องค์ชายสามเริ่มรุกคืบระดมจูบและหอมแก้มนวลสวยของคนรักตัวน้อยเป็นว่าเล่น


"พะ....พี่อี้เพคะ"


"หืม~"     องค์ชายสามครางรับในลำคอเบาๆในระหว่างที่พระองค์กำลังไล่จูบไปตามลำคอขาวสวยของนาง


"น้องว่าพอก่อนดีหรือไม่เพคะพี่อี้??"     แบมแบมค่อยๆเอามือยันหน้าอกขององค์ชายสามเอาไว้เบาๆเพราะด้วยกลัวว่าหากผลักแรงเกินไปก็กลัวว่าคนรักจะน้อยใจเอาได้ ยิ่งอีกฝ่ายชอบทำตัวไม่สมวัยเช่นนี้อยู่ด้วยแล้วใหญ่


"เจ้าอยากให้พี่หยุดเพียงแค่นี้หรือหนี่เอ๋อร์??"       องค์ชายสามกล่าวด้วยน้ำเสียงติดเสียดายนิดๆแต่ก็ยอมปล่อยนางออกจากอ้อมกอดแต่โดยดี


"งืม~น้องก็เป็นลูกมีพ่อมีแม่นะเพคะ....หากทำเกินกว่านี้ไปน้องก็กลัวว่าจะทำให้พี่ใหญ่ผิดหวังที่อุส่าห์เชื่อใจยอมปล่อยให้น้องออกมาอยู่กับพี่อี้เพียงลำพังเช่นนี้"       แบมแบมพูดออกไปตามที่คิด เพราะนางไม่ต้องการที่จะทรยศความไว้ใจที่ผู้เป็นพี่ชายมอบให้ในครั้งนี้


"พี่เข้าใจเจ้า....แต่อย่าห่วงไปเลยยอดดวงใจของพี่เพราะถึงอย่างไรเจ้าก็จะต้องเป็นของพี่อยู่ดี....เช่นนั้นแล้วครั้งนี้พี่จะยอมปล่อยเจ้าไปก่อน"     องค์ชายสามว่าพรางกดจูบลงไปบนริมฝีปากอวบอิ่มของนางช้าๆ


"น้องขอขอบคุณพี่อี้มากนะเพคะที่ยอมเข้าใจน้อง"       ก็จะไม่ให้เค้าพูดแบบนี้ได้ยังไงล่ะเพราะเค้าเองก็เคยเป็นผู้ชายมาก่อน และการที่จะให้มาหยุดทั้งๆที่อีกฝ่ายกำลังมีอารมณ์เช่นนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ


"หากว่าการที่พี่หยุดแล้วมันจะช่วยรักษาเกียรติของเจ้าเอาไว้ได้พี่ก็ยินดีที่จะทำ"     องค์ชายสามเอ่ยพรางดึงนางขึ้นมานั่งบนตัก ก่อนที่พระองค์จะวาดวงแขนเข้ามาโอบกอดรอบๆเอวบางของนางเอาไว้อย่างรักใคร่


"น้องรักพี่อี้นะเพคะ...รักมาก....เพราะที่น้องกลับมามีชีวิตได้อีกครั้งเช่นนี้ทั้งหมดก็ล้วนเป็นเพราะพี่อี้...ขอบคุณจริงๆนะเพคะที่ยอมแลกทุกๆอย่างเพื่อให้น้องได้มีชีวิต"      อยู่ๆน้ำตาก็ค่อยๆไหลออกมา น้ำตาที่ไหลออกมานั้นมันเต็มไปด้วยความรู้สึกต่างๆที่อัดแน่นอยู่ในนั้น


"เจ้าร้องไห้หรือ....ไยเจ้าจึงร้องไห้ออกมาเช่นนี้?? เจ้าเสียใจที่ได้กลับมาพบพี่เช่นนั้นหรือ??"        องค์ชายสามแสร้งถามด้วยใบหน้าและแววตาผิดหวัง


"เปล่านะเจ้าคะ!!! น้องดีใจต่างหากล่ะเพคะที่ได้กลับมาพบพี่อี้เช่นนี้"



           



มาต่อให้แล้วนะเจ้าคะ

พวกตัวก็อย่าใจร้ายกับไรท์ด้วยการไม่ยอมเม้นได้รึเปล่า??

ก็กว่าไรท์จะแต่งได้แต่ละตอนนั้นน่ะมันยากนะรู้มั้ย

บางทีไรท์ก็ต้องนั่งคิดเนื้อเรื่องจนแทบจะอดหลับอดนอน

เพราะงั้นพวกตัวก็ช่วยเม้นกันหน่อยนะเห็นใจไรท์ด้วย

เรื่องที่จะขอก็มีแค่นี้แหละ บ๊ายบี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. #336 polijyuonhjf (@polijyuonhjf) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 22:47

    ฮือ อารมณ์แบบหวานเว่อร์ #รอ#ไรท์สู้ๆ
    #336
    0
  2. #335 Khunmoo (@Khunmoo) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:26
    เค้าอยากดัยncแร้วววว
    #335
    0
  3. #334 Muaylek_MB9397 (@Muaylek_MB9397) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:04
    รีบไปขอมาเป็นชายาได้แร้ว พี่อี้
    #334
    0
  4. #333 Cake_chonticha (@Cake_chonticha) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 20:37

    เขิงงงง
    #333
    0
  5. #332 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 20:14

    พี่อี้~ถ้าจะขนาดนี้แล้วล่ะก็ส่งเกี้ยวมารับหนี่เอ๋อร์เข้าจวนเถอะ
    #332
    0
  6. #331 yok1122 (@yok1122) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 17:04
    น่ารักค่ะ. กลับไปแต่ง เลย
    #331
    0
  7. #330 Jiberita (@Jiberita) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 16:51
    พี่อี้กลับไปแต่งงานกับน้องเถอะเพค่ะ
    #330
    0
  8. #329 Khunmoo (@Khunmoo) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 06:33
    พี่อี้ขี้หึง
    #329
    0
  9. #328 narissarasanjo1 (@narissarasanjo1) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 05:20
    หึงเก่งงงงง555
    #328
    0
  10. #327 Jiberita (@Jiberita) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 00:47
    น่าจะหึงมากด้วย แต่ถ้าน้องถามว่าแล้วพี่อี้มาหอนางโลมทำใม พี่อี้ต้องเกียมตัวตอบให้ดีนะเพค่ะ
    #327
    0
  11. #326 kawfang093 (@kawfang093) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 00:21
    อ่า!พี่อี้หึงแล้ว
    #326
    0