Apple of Eden รัก ผิด ล็อค {Yaoi} {fanfic SingtoKrist}

ตอนที่ 2 : Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,943
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 222 ครั้ง
    5 เม.ย. 60





Singto


"มึงอย่าลืมร่างหนังสือทำเรื่องขอยืมอุปกรณ์ให้เสร็จก่อนพรุ่งนี้นะไอ้แบงค์จะได้เอาไปให้อาจารย์เซ็นซักที อีกสองอาทิตย์จะไปค่ายแต่อุปกรณ์อะไรไม่มีซักอย่าง จะใช้มือขุดดินเหรอวะ"


[เอาน่าอีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว เดี๋ยวคืนนี้กูส่งไปให้มึงเช็คอีกทีทางไลน์นะ แค่นี้ก่อนนะไอ้สิงกูจะไปรับแฟนกินข้าว]


ผมเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ไม่ได้โทรกลับไปโวยวายเรื่องที่งานยังค้างเต็มไปหมดแต่เพื่อนเวรกลับไปรับแฟนไปกินข้าวอย่างไม่แคร์ ถ้าพรุ่งนี้งานไม่เสร็จพร้อมวางอยู่ตรงหน้าผม ได้เห็นดีกันแน่ เพื่อนก็เพื่อนเถอะ


"โธ่เว๊ย ทำไมไม่รับโทรศัพท์เนี่ยคริส" ผ่านห้องรับแขกก็เจอน้องชายกำลังนั่งหงุดหงิดอยู่บนโซฟาตัวเดิมที่มันเคยพาแฟนมาทำอะไรกันเมื่อสองสามวันก่อน ท่าทางแบบนั้นคงไม่ใช่ว่าทะเลาะกันหรอกนะ แต่ถ้าเลิกกันได้ก็ดี


"เป็นอะไรเล็ก" ผมหยุดที่หลังโซฟา มองเด็กที่เคยนิสัยดีกลายเป็นคนก้าวร้าวด้วยการจะขว้างโทรศัพท์ลงบนพื้น แต่หยุดไปซะก่อนเพราะเสียงของผมดังขัด


"ปะ เปล่าพี่สิงโต นี่พี่จะไปข้างนอกเหรอ"


"เปล่าอะไร นายหงุดหงิดอยู่เนี่ย"


"คริสไม่รับโทรศัพท์เลย ตั้งแต่วันก่อนที่มาบ้าน ก็ติดต่อไม่ได้อีกเลย"


"ก็ดีแล้วนี่ นายคงไม่ได้จริงจังกับคนนี้หรอกใช่มั้ย คนมีอีกตั้งมากมายหาเอาใหม่สิ นายทั้งเรียนเก่ง รูปหล่อ บ้านรวย จะไปสนใจอะไรกับเด็กแบบนั้น"


"พี่สิงโต!! อย่าพูดแบบนี้อีกนะ ไม่อย่างนั้นผมจะไม่คุยกับพี่อีก คริสเป็นคนที่ผมรัก และคิดจะจริงจัง เราสัญญากันแล้วว่าจะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต"


ผมอยากจะตอบโต้ไปเหลือเกินว่า น้องผมคงคิดไปเองคนเดียวมากกว่า คนที่อ่อยได้แม้กระทั่งพี่ชายแฟนน่ะ คงไม่ได้คบน้องผมแค่คนเดียวหรอก แต่เพราะรักน้องมาก ไม่อยากเห็นนายเล็กเสียใจ เลยทำได้แค่เงียบเอาไว้


"พี่จะออกไปข้างนอก วันนี้คงไปนอนที่คอนโดฯ แต่พ่อกับแม่จะกลับบ้าน อย่าออกไปเถลไถลที่ไหนล่ะ"


"ผมอยู่ปีสองแล้วนะพี่ ไม่ใช่เด็กๆ ผมจะไปตามหาคริส พี่ห้ามผมไม่ได้หรอก" พูดจบน้องชายผมก็ผลุนผลันออกไปไม่ฟังเสียงเรียกเลย ทิ้งให้ผมหงุดหงิดอยู่คนเดียว


ทำไมถึงได้โง่ขนาดนี้นะ


เด็กคนนั้นมีดีตรงไหนกัน นอกจากยั่วและปั่นหัวนายเล็กไปวันๆ

 

ตอนบ่ายผมนัดกับเพื่อนกลุ่มวิศวะด้วยกันเพื่อมาซื้อของสำหรับการเข้าค่ายอีกสองอาทิตย์ข้างหน้า ทั้งของกินและของใช้สำหรับนักศึกษาที่มีจิตอาสาจะไปค่าย เราเรียกสั้นๆว่าค่ายสร้าง


ก็คือการไปสร้างโรงเรียนให้น้องๆในชนบทที่ห่างไกลความเจริญ เป็นการแบ่งปันที่ดี ทั้งสอนให้ผู้ใหญ่รู้ว่ามีอีกหลายชีวิตที่ลำบากกว่าเรา และทำให้ผู้รับรู้ว่าพวกเค้าไม่ได้ถูกทอดทิ้งไว้โดยไม่มีใครเหลียวแล


ส่วนมากคนที่ไปก็จะเป็นนักศึกษาจากคณะวิศวะของพวกผมนี่แหละ และมีเด็กศิลปกรรมศาสตร์อีกสามคนที่อาสาไปสอนน้องวาดรูประหว่างที่เราสร้างโรงเรียน เพื่อให้น้องมีรอยยิ้ม ระยะเวลาของค่ายอาสาก็สิบห้าวัน ไม่มีปัญหาเรื่องเรียนแน่นอนเพราะว่าอีกสองอาทิตย์ก็ปิดเทอมพอดี


"มีอะไรอีกวะเนี่ย?" คุณ ยกกระดาษรายชื่อของที่ต้องซื้อขึ้นมาอ่านทวนอีกครั้ง



"เวรแล้วครับเพื่อน กูลืมซื้อข้าวสาร" เป๊บทำตาโตเกือบจะเบะปากอยู่แล้ว เมื่อของที่ลืมซื้อคือสิ่งที่สำคัญที่สุด


คนกว่าร้อยชีวิตจะอยู่ยังไงสิบห้าวันโดยไม่มีข้าวกินวะ ลืมอะไรไม่ลืม แต่พอเจอผมจ้องหน้า มันก็ยิ่งเบะยิ่งกว่าเดิมแล้วรีบพูดประจบ


"อย่าทำหน้าดุสิครับ ไอ้คุณสิง แค่ลืมระหว่างซื้อของ ไม่ได้ไปลืมบนยอดดอย ไปเอาตอนนี้ก็ยังทัน มึงกินน้ำตาลมาเหรอวะ อารมณ์ไม่ดีขนาดนี้"


"กูไม่ใช่หมา"


"ก็ไม่ได้ว่าเป็นหมา หมาบ้านกูไม่เห็นกินน้ำตาลเลย หมาบ้านกูกินไก่ย่างห้าดาวต่างหาก"


"มึงรู้ใช่มั้ยว่ากูอารมณ์ไม่ดี อยากเจอว้ากเหรอวะ"


"เอาน่าๆ มึงก็ใจเย็นไอ้สิง ไอ้เป๊บมันไม่ใช่เด็กปีหนึ่งมึงก็ไม่ได้เป็นเฮดว้ากแล้ว กรุณาดูด้วย นี่เพื่อนครับ ไม่ใช่ส้วม อย่ามาระบายของเสียกับพวกกู มึงก็เหมือนกันไอ้เป๊บ อย่าไปกวนตีนมัน รีบๆไปซื้อข้าวสารซะ เถียงกันไปมาเดี๋ยวก็ลืมอีกรอบหรอก" คุณรีบแทรกด้วยความเป็นคนมีเหตุผลของมัน


ผมรู้สึกผิดนิดหน่อยที่เอาปัญหาครอบครัว เรื่องน้องชายกับแฟนน้องชายมาลงที่พวกมัน ทั้งๆที่การลืมซื้อข้าวสารก็ไม่ได้ว่าจะร้ายแรงอะไร เรายังไม่ได้ออกจากซุปเปอร์ไปจ่ายตังค์ด้วยซ้ำ แค่เดินไปเอาก็จบ ผมกลับทำหน้าดุใส่ทุกคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้อง


"กูขอโทษ พอดีเครียดเรื่องน้องว่ะ เดี๋ยวกูไปเอาข้าวให้ละกัน เจอกันที่รถเลยนะ แยกจ่ายแล้วเอาใบเสร็จมารวมก็แล้วกัน ข้าวมันหนักกูจะขนไปเลย" ไม่ใช่ซื้อแค่ถุงสองถุงนี่หว่า คนเกือบร้อยกับเวลาสิบห้าวันนะครับ


"แล้วมึงจะขนยังไงคนเดียววะ เดี๋ยวก็หลังหักหรอก" เป๊บมันถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง ยิ่งทำให้ผมรู้สึกผิดไปกันใหญ่


"ได้สิ ใส่รถเข็นไปที่รถก็แบกลง ทะยอยทีละห้ากระสอบเอา มึงต้องซื้อกันอีกนานนี่หว่า จะได้ไม่เสียเวลา"


"เอางั้นก็ได้ แต่เสร็จแล้วไปรอที่ร้านเดิมได้ป่ะวะ กูหิวข้าว กินข้าวก่อนกลับ" คุณ


"ก็ได้"


เราตกลงกันได้ ผมก็แยกตัวออกไปคนเดียว ปล่อยให้อีกสองคนไปเลือกซื้อของอย่างอื่นที่เยอะและยุ่งยากกว่าการแบกข้าวสารยี่สิบกระสอบไปที่รถยนต์


ผมทำหน้าที่ของตัวเองจนเสร็จ เหงื่อซ่กแต่ก็ยังพอไหว จากตอนแรกที่คิดว่าไม่หิว พอเจอข้าวสารที่ต้องแบกและต้องเดินไปมาหลายรอบเพื่อซื้อและเอาไปเก็บที่รถ ท้องก็เริ่มร้อง เลยส่งข้อความไปบอกเพื่อนอีกสองคนว่าจะไปนั่งในร้านก่อนซึ่งพวกมันก็โอเคบอกว่าอีกไม่นานก็เสร็จ


"วันนี้อยากกินอะไรเหรอคริส" เสียงผู้ชายคนนึงไม่สามารถดึงความสนใจได้เท่ากับชื่อที่เค้าเรียก


ถึงคนชื่อนี้จะมีเป็นล้าน แต่ผมก็ยังอยากจะหันกลับไปมองด้านหลังอยู่ดี และเจ้าของชื่อก็เป็นคนคนเดียวกับคริสที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนน้องชายผมด้วย


นี่มันอะไรกัน


"ไม่รู้เหมือนกันครับพี่แซน พี่อยากกินอะไรล่ะ ผมยังไงก็ได้" คริสตอบกลับไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มสดใส


"คริสเลือกสิครับ นานๆเราจะเจอกันที พี่อยากตามใจเรามากกว่า"


"ถ้าอย่างนั้นเอาเป็น ก๋วยเตี๋ยวไก่ตุ๋นมั้ยครับ พี่แซนชอบ"


"พี่เพิ่งบอกว่าจะตามใจคริสนะครับ ทำไมมาตามใจพี่ล่ะ แฟนใครเนี่ย น่ารักเกินไปแล้ว" ผู้ชายตัวสูงขาวหน้าตาตี๋ๆหันไปบีบจมูกคนข้างๆ การกระทำที่คนอื่นอาจจะมองว่าน่ารัก แต่สำหรับผม


ไม่เลยซักนิด


แฟนงั้นเหรอ แปลว่าคบซ้อนจริงๆสินะ ที่ผ่านมาผมอาจจะคิดอยู่ตลอดโดยไร้หลักฐาน แต่พอมาเห็นและได้ยินเต็มตาแบบนี้ ความรู้สึกเกลียดก็ยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก


แล้วท่าทางใสซื่อนั่นคืออะไรวะ แอ๊บเป็นเด็กดีงั้นเหรอ ทั้งที่เวลาอยู่กับน้องชายผมกลับทำตัวยั่วยวนให้มันหลงหัวปักหัวปำ หรือว่าคบแต่ละคนก็คนละบุคลิกกัน


"พี่แซนเข้าไปก่อนก็ได้ครับ ผมจะไปห้องน้ำหน่อย" คริสหันไปบอกไอ้แฟนหน้าโง่ของตัวเอง สองคนนั้นมองหน้าเหมือนจะรำราจากกันซักห้าหกปี ไม่ใช่ไปเข้าห้องน้ำแค่ไม่กี่นาที


รักกันมากใช่มั้ย ถ้าให้ผมเดา ไอ้หมอนี่คงเป็นตัวจริง ส่วนน้องชายผมก็เป็นธนาคารเคลื่อนที่ให้หลอกเอาเงินมาเลี้ยงผู้ชายอีกทีรึเปล่าวะ


ผมเดินตามคริสไปทางห้องน้ำโดยไม่ให้เค้ารู้ตัว เจ้าตัวเลี้ยวไปทางห้องน้ำจริงๆ ผมจึงเดินตามเข้าไป ยืนรออยู่ด้านหน้าประตู คิดว่าพอออกมาแล้วเจอหน้าผม เค้าจะทำสีหน้ายังไง ตกใจแค่ไหน และจะแก้ตัวเรื่องไอ้หน้าตี๋นั่นว่าเป็นอะไรกัน แค่นั้นก็สะใจแล้ว


แค่ไม่กี่นาทีคนที่ผมรอก็เปิดประตูห้องน้ำออกมา ตกใจนิดหน่อยที่เกือบจะชนผมที่ยืนขวางทางออกอยู่ สายตาจ้องแบบสงสัย ก่อนจะเอ่ยปากพูด


"ขอโทษนะครับ ขอทางหน่อย"


เดี๋ยวสิ มันควรเป็นประโยคนี้เหรอ แต่ช่างเถอะ


"มากับใคร อย่าคิดว่าไม่เห็นนะ"


คริสทำสายตาแปลกใจ แต่ไม่เท่ากับเค้ามองผมเหมือนคนไม่รู้จักกัน แสดงละครเหรอวะ แนบเนียนมาก แค่แว่บแรกเมื่อกี้ก็เหมือนคนไม่รู้จักจริงๆ


"คุณเป็นเพื่อนพี่แซนเหรอครับ?"


"อย่ามาตลกนะคริส ฉันเป็นเพื่อนเล่นรึไง" ผมคว้าต้นแขนดึงเข้ามาหาตัว จ้องด้วยสายตาที่เริ่มจะโกรธ ตัวเองทิ้งให้น้องชายผมแทบคลั่งแล้วมาเสพสุขกับชู้อย่างนั้นเหรอ


"นี่คุณ จะทำอะไรน่ะ ปล่อยผมนะ ผมเจ็บ" คริสนิ่วหน้าพยายามดึงแขนออก มองผมด้วยความหวาดกลัว


"ถ้าคิดจะมีคนอื่น ก็ไปเลิกกับนายเล็กซะ อย่ามาทำตัวคบซ้อนแบบนี้"


"พูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย แล้วคุณเป็นใคร?"


"เป็นใครงั้นเหรอ ก็เป็นคนที่นายพยายามจะยั่วขึ้นเตียงด้วยแต่ไม่สำเร็จไง หรือพอพลาดจากฉันก็ไปคว้าไอ้หน้าจืดนั่น ทิ้งน้องชายฉันเอาไว้ นายนี่มันจะร้ายกาจไปถึงไหน หลอกใช้ผู้ชาย ขายตัวแลกเศษเงิน!!"


เพี้ยะ


ฝ่ามือเล็กฟาดลงมาบนใบหน้าผมเต็มแรง ถึงมันจะเจ็บไม่มากแต่ก็ทำให้ผมหน้าสะบัดไปได้เหมือนกัน


"คริส!!" ผมแทบไม่เชื่อว่าเค้าจะกล้าตบหน้าผมที่เป็นพี่ชายของแฟนตัวเอง


"ไอ้บ้า นี่นายเป็นคนบ้ารึเปล่าเนี่ย อยู่ดีๆมากล่าวหากัน ผมไปทำแบบนั้นตอนไหน ถ้าไม่ยอมปล่อย ผมจะร้องให้คนช่วยแล้วนะ"


"ก็ร้องสิ ดูซิว่าใครจะกล้าเข้ามาช่วย กลับไปกับฉันเดี๋ยวนี้เลย" ผมลากคริสออกมาจากห้องน้ำ ตรงไปที่ทางเดิน เจ้าตัวพยายามดิ้นขัดขืน แต่ตัวเล็กแค่นั้นสู้แรงผมไม่ได้หรอก


"ปล่อยนะเว้ย ไอ้บ้า มันเกินไปแล้วนะ จะพาผมไปไหน"


"ไปบ้านฉันไง"


"หา ไปบ้าน ไปทำไม นี่นายเป็นโรคจิตเหรอ"


"ฉันจะพานายไปหานายเล็ก ไปแฉให้รู้กันไปเลยว่านายเป็นคนยังไง คบซ้อน หลายใจ หลอกเอาเงินผู้ชายไปวันๆ"


"นี่ไอ้บ้า อย่ามาดูถูกกันนะ นายต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆถึงได้มาหาเรื่องกันแบบนี้ ท่าทางก็ดี หรือว่าอากาศมันร้อนจนเพี้ยนไปแล้วรึไง จำคนผิดรึเปล่า"


คำพูดของคริสทำให้ผมชะงัก ท่าทางเค้าเหมือนไม่รู้เรื่องจริงๆ ทั้งสายตาและความหวาดกลัว ถ้าแสดงได้แนบเนียนขนาดนี้ ต้องเป็นนักแสดงมืออาชีพแล้วล่ะ หรือว่าผมจะเจอคนหน้าเหมือน


"นายชื่อคริสรึเปล่า" เพื่อความแน่ใจ ผมเลยถามเค้าอีกครั้ง พยายามระงับสติตัวเอง


"ใช่"


"เรียนสถาปัตย์ปีสอง" ผมพยายามเค้นหาข้อมูลเท่าที่ตัวเองรู้ในสมอง เพราะไม่ชอบหน้าเค้าเท่าไหร่ คุยกันก็ไม่บ่อย เลยไม่ได้ใส่ใจจะจำ


"....ใช่ นายรู้ได้ไงเนี่ย เรารู้จักกันเหรอ"


"อย่ามาล้อเล่นนะคริส ก็นายนั่นแหละถูกแล้วหน้าตาแบบนี้ ชื่อนี้ เรียนคณะนี้ จะมีอีกกี่คนในโลกกัน"


"มีสิ ก็..." คริสกำลังจะอ้าปากพูดบางอย่าง แต่สายตาเหลือบไปมองเห็นอะไรด้านหลังซะก่อน "พี่แซน"


"นี่มันเรื่องอะไรกันคริส ผู้ชายคนนี้เป็นใคร" ไอ้หน้าตี๋เดินตรงมาที่เรา แกะมือผมที่จับต้นแขนคริสอยู่ออก ประคองแฟนตัวเองเอาไว้ในอ้อมกอดและมองผมแบบศัตรู


"ผมไม่รู้พี่แซน เค้าต้องเป็นคนเสียสติแน่ๆ ผมไม่รู้จักเค้า" พอเจอแฟนตัวเองก็สำออยทำหน้าจะร้องไห้ฟ้องทันทีเลยนะ เห๊อะ แสดงได้แนบเนียนจริงๆ


"นี่คุณ มายุ่งอะไรกับแฟนผม ถ้าไม่อยากให้ผมเรียกรปภก็รีบไปซะ สติไม่ดีรึเปล่าเนี่ย" ไอ้ตี๋มองผมตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาดูถูกจนน่าหมั่นไส้


"คุณสิสติไม่ดี ถึงได้โง่คบกันคนแบบนี้เป็นแฟนน่ะ เค้านอกใจคงไม่เคยรู้สินะ หรือรู้แต่แกล้งไม่รู้รอให้เค้าหาเงินมาให้ล่ะ"


"นี่พูดบ้าอะไรน่ะ" คริสร้องลั่นตกใจคำพูดของผมจนทำอะไรไม่ถูก


"อะไรกันน่ะคริส มันพูดเรื่องอะไร" ไอ้ตี๋เริ่มหันไปหาแฟนตัวเองอย่างสงสัย


"ผมไม่รู้พี่แซน ผมเข้าห้องน้ำดีๆ อยู่ๆคนนี้ก็มาดักไว้ แล้วพูดเหมือนผมไปคบใครซักคนนึง ผมไม่รู้เรื่อง" เห๊อะ ทำใสซื่อไปเถอะ


"ไม่รู้เรื่องเหรอ นายไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้ ผมจะบอกคุณไว้นะ ว่าแฟนคุณน่ะ มีแฟนอยู่แล้วคือน้องชายของผม คบกันได้สองเดือนแล้ว วันก่อนยังไปเอากันที่โซฟาที่บ้านอยู่เลย"


ผมมองผู้ชายสองคนหน้าซีดอ้าปากค้าง คนตัวสูงกว่าว่าช็อคแล้ว แต่คนตัวเล็กนี่สิ ช็อคหนักมาก


"แฟนน้องชาย เค้าบอกคุณเหรอว่าเค้าชื่อคริส"


"ในที่สุดก็ยอมรับแล้วสินะ คริส ไปหานายเล็กกับฉัน ฉันจะยืนยันกับมันว่านายนอกใจมัน อยากจะคบชู้ทำตัวเหลวแหลกแค่ไหนก็ไปเลิกกันซะ อ้อ นายน่ะ ถ้าไม่รู้เรื่องจริงๆจะบอกให้นะ ว่าผู้ชายคนนี้น่ะ ได้หมดแหละ ขอให้ได้เงิน กับผมเค้ายังเลยจะลากขึ้นเตียงเลย เพราะผมรวยไงล่ะ" ผมหันไปบอกไอ้ตี๋ให้เอาบุญ เผื่อมันจะตาสว่างไม่ถูกหลอกสวมเขา


"จริงเหรอคริส ที่เค้าพูดมา ไม่จริงใช่มั้ย" ไอ้ตี๋ยังทำตัวโคตรน้ำเน่า ด้วยการเขย่าไหล่คริสด้วยสีหน้าไม่เชื่อ แต่สายตาเชื่อไปแล้วเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์


"ไม่จริงนะพี่แซน เรื่องนี้ผมอธิบายได้ นั่นไม่ใช่ผม" คริสเริ่มร้องไห้ คงหวังว่าน้ำตาจะเอาชนะทุกอย่างได้สินะ


"หึ ตอนขอเงินน้องชายผม ก็ร้องไห้แบบนี้แหละ ออดอ้อนจนนายเล็กแทบหมดตัว"


"นี่หยุดซักที!!" คริสหันมาตวาดผมเสียงดัง สายตาโกรธจัดจ้องเขม็งมา


"นายนั่นแหละหยุดคริส ที่นัดพี่มาขอยืมเงินก็เพราะอย่างนี้ใช่มั้ย เห็นพี่เป็นเหมือนไอ้โง่คนนึงไว้สูบเงินเหมือนกันสินะ" อื้อหือ นี่หลอกเอาเงินไอ้หมอนี่ด้วยเหรอเนี่ย โคตรร้ายเลยว่ะ เด็กอะไร


"ไม่ใช่นะพี่แซน ผมไม่ได้หลอกพี่นะ พี่ชายผมมีปัญหา ผมแค่จะยืมไปก่อน" ดราม่าสุดๆเลยว่ะ ผมไม่เคยได้ยินว่าเค้ามีพี่ชายเลยซักครั้ง ทำไมเวลาความแตกชอบเอาญาติพี่น้องมาอ้างวะ


"ที่พี่แปลกใจ คือทำไมทีพี่ขอ คริสถึงไม่ยอมบ้าง เราคบกันตั้งเกือบปี แต่คริสกลับอ้าขาให้คนที่คบกันแค่สองเดือนงั้นเหรอ ทำไม มันจ่ายมากกว่าพี่รึไง" ไอ้ตี๋บีบแขนคริสไว้แน่น มองด้วยสายตาโกรธ สำหรับผู้ชายด้วยกันอย่างผม พอมันอ้าปากแบบนี้ผมก็รู้แล้วว่ามันคบคริสเพราะหวังอะไร


ผีเน่ากับโลงผุจริงๆ ต่างคนต่างคบกันเพื่อหวังผลประโยชน์งั้นเหรอเนี่ย


เพี้ยะ


"อย่ามาดูถูกผมนะ" ฝ่ามือเล็กตบลงไปบนใบหน้าคนที่ยืนฝั่งตรงข้าม ซึ่งครั้งนี้ไม่ใช่ผม แต่เป็นไอ้ตี๋นั่น


"ทำไมจะดูถูกไม่ได้ มึงเองก็ขายตัวให้ผู้ชายคนอื่นไม่ใช่รึไง มาทำตัวดีหยิ่งในศักดิ์ศรีบอกว่าไม่พร้อมๆ ให้กูรอ ที่ไหนได้ เพราะกูจ่ายมึงน้อยไปสินะ มาสิ กูให้สองหมื่นฟรีๆเลย แต่ไปห้องกูกัน" ไอ้ตี๋เผยธาตุแท้ตัวเองออกมา


พอมองสีหน้าคริสที่ช็อคจนไม่รู้จะช็อคยังไง ชั่ววูบนึงผมรู้สึกสงสารขึ้นมา แต่พอคิดถึงการกระทำของเค้าแล้ว ผมก็สะใจมากกว่า


"พี่แซน" เสียงเรียกจากคนช็อคสุดขีดแผ่วเบาเหมือนจะขาดใจ คงไม่เคยเห็นแฟนตัวเองหยาบคายหรือมีแววตาเหมือนสัตว์ป่าแบบนี้สินะ


"ก่อนจะเลิกกัน กูขอเอาให้สะใจก่อนเถอะ อุตส่าห์ถนอมมาเป็นปี มีผัวมากี่คนแล้วล่ะ"


คริสทำหน้าเหมือนถูกตบจนหน้าชา มองแฟนเหมือนไม่เชื่อสายตาตัวเอง


"ไอ้พี่แซน ไอ้ชั่ว ไอ้เลว เราเลิกกัน" คริสฟาดมือลงบนแขนไอ้ตี๋ไม่ยอมหยุดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลแทบจะขาดใจ


"เออ กูเลิกแน่ กับคนมั่วมาไม่เลือกน่ะ ไม่เก็บไว้ทำเมียหรอกเว้ย แต่ก่อนเลิก มึงต้องไปกับกู" ไอ้ตี๋ปัดมือคริสออกง่ายๆ ลากแขนคนที่ร้องไห้เสียใจไปทางหน้าห้างฯ


"ไม่ ฮึก ปล่อยนะพี่แซน อย่าทำผม ฮือออออ"


"เงียบซะ ยังไงมึงก็ไม่รอดหรอก ...ฮัลโหล พวกมึงอยากชิมแฟนกูมั้ย มาที่คอนโดฯด่วนเลย เดี๋ยวกูพามันไป"


ไอ้เหี้ย นี่จะลากไปจัดการคนเดียวผมก็ว่ารุนแรงแล้วนะสำหรับคนที่ไม่เต็มใจ นี่โทรตามเพื่อนมาด้วยเหรอวะ


"ไม่นะ ช่วยด้วย ใครก็ได้ ช่วยด้วย ฮืออออ" เสียงร้องไห้อย่างหมดหวังทำให้ผมเริ่มรู้สึกว่าตัวเองทำเกินไป แต่ก็ไม่ใช่ความผิดผมทั้งหมดรึเปล่าวะ ไอ้นั่นมันเลวของมันเอง


"เรื่องของผัวเมีย ไม่ต้องเสือก" ไอ้ตี๋ตวาดผู้ชายคนนึงที่ทำท่าอยากจะเข้าไปช่วยอย่างไม่สนใจเลยว่า เมียที่มันพูดเต็มปาก คือผู้ชาย แต่อีกฝ่ายก็ยอมถอยโดยดี


"ปล่อยเหอะว่ะ" แล้วก็มีคนเสือกจนได้ ไอ้ผู้ชายตัวสูงคนนึงในชุดกางเกงยีนส์เสื้อยืดสีดำและช๊อปสีแดงสด ขยับไปคว้าข้อมือไอ้ตี๋และดึงออกจากแขนเล็กที่ตอนนี้ขึ้นเป็นรอยมือสีแดง


"มึงอย่าเสือก มึงก็แค้นไม่ใช่รึไง ที่มันหลอกน้องมึง หรือสนใจอยากไปร่วมด้วย ตามมาสิวะ" มันตวาดไอ้คนเสือก


ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ไอ้คนที่เข้าไปช่วยและบรรยายไปเมื่อสองบรรทัดบน ...คือผมเอง


ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงช่วย อาจจะเพราะผมเลวไม่พอล่ะมั้ง


"ไอ้สวะ มึงแม่งโคตรเลวเลย ถึงกูจะไม่ชอบคริส แต่ก็ไม่สารเลวเท่ามึงหรอก ไสหัวไปให้พ้นแล้วอย่ามายุ่งกับคริสอีก"


"มึงนั่นแหละไสหัวไป นั่นคนของกู มึงไม่เกี่ยว"


"ไม่เกี่ยว? ไม่เกี่ยวเหรอวะ" ผมยกเท้าถีบเข้ากลางตัวมันเต็มแรงจนร่างไอ้ตี๋เซถลาลงไปกับพื้น ตามไปกระทืบซ้ำจนมันร้องโอดโอย ขอร้องให้หยุดทั้งที่เมื่อกี้ปากเก่ง


ปี๊ดดดดดดดดดดดดด


เสียงนกหวีดจากรปภทำให้ผมหยุดเท้าค้างกลางอากาศ หันไปมองคนที่ร้องไห้จนน้ำตาท่วม จับข้อมือลากออกจากห้างตรงไปที่รถ


ขืนอยู่ต่อ ก็ต้องไปเคลียกับตำรวจแน่

 




"ฮืออออ..ฮึกกกก"


"เลิกร้องไห้ซักที มันน่ารำคาญ" ผมสบถมองคนข้างๆที่ออกรถมาได้สิบนาทีแล้วยังร้องไห้ไม่หยุด ทำไมมันซวยแบบนี้วะ ข้าวก็ไม่ได้กิน จับได้ว่าแฟนน้องชายนอกใจ แล้วยังต้องมาช่วยอีก


มึงจะคนดีไปไหนไอ้สิงโต


"แต่ พี่แซน..ฮือ..พี่แซน"


"เลิกพูดถึงไอ้เวรนั่นซักที มันจะเอาเพื่อนมารุมโทรมนายอยู่แล้ว ไม่ได้ยินเหรอ"


"พี่แซนไม่ใช่คนแบบนั้น ฮึก"


"หูหนวกรึไง มันโทรตามเพื่อนอยู่ ที่ผ่านมามันก็สร้างภาพเป็นคนดีเพื่อหลอกนาย เหมือนนายไงที่สร้างภาพหลอกมันหวังจะเอาเงิน"


"ผมไม่ได้ทำแบบนั้น คุณเข้าใจผิด"


"ช่างเถอะ ฉันไม่อยากฟังคำแก้ตัว ฉันรู้จักนายดีกว่าที่นายคิดนะคริส คนที่ฟังว่าฉันมีเงินจะให้นายได้ไม่ใช่นายเล็กก็กระโจนมายั่วฉันทันทีน่ะ อย่าคิดว่ารู้ไม่ทัน ที่ช่วยไว้ก็แค่ไม่อยากทำตัวเป็นสวะเหมือนไอ้ตี๋นั่นเท่านั่นเอง"


"............"


คริสเงียบไป ผมขับรถมาจอดหน้าหอพักในมหาวิทยาลัยตามที่เค้าบอก ระหว่างทางเราต่างคนต่างไม่พูดกันอีกเลย ผมมองหอพักในของคริสแล้วแปลกใจ ไม่ได้แปลกที่เค้าพักหอใน แต่แปลกที่ไม่เคยรู้เลยว่าเค้าเรียนที่เดียวกับผมด้วย


"ขอบคุณครับที่มาส่ง ถึงคุณจะเป็นคนทำลายชีวิตผมก็เถอะ" ไอ้เด็กบ้านี่ยกมือไหว้แต่ปากจิกกัดจนน่าโมโห


"คนอย่างนายไม่น่าจะเสียใจกับเรื่องแบบนี้นะ ผู้ชายของนายมีเป็นโหล พลาดไปคนนึงก็หาใหม่มาแทนสิ แต่คนๆนั้นต้องไม่ใช่นายเล็ก"


"นี่คุณ.."


"ฟังฉันอย่างเดียวก็พอ ฉันขอทวงบุญคุณที่ช่วยเอาไว้เมื่อกี้เลยนะ นายไปเลิกกับนายเล็กซะ มันคลั่งจะตายอยู่แล้วที่ติดต่อนายไม่ได้น่ะ รับโทรศัพท์มันแล้วบอกเลิกกันไป ฉันจะไม่แฉนาย แต่ถ้าไม่ฟัง เรื่องวันนี้จะถึงหูนายเล็กทั้งหมด เข้าใจมั้ย"


"............"


"ว่าไงล่ะ" ผมทวงถามคำตอบอีกครั้งเมื่ออีกฝ่ายเงียบ


"ได้ ผมจะจัดการเรื่องน้องชายคุณให้" คริสรับคำแล้วลงจากรถไป


เห็นมั้ยล่ะ สุดท้ายก็ยอมรับจนได้


แต่น่าแปลกใจจริงๆว่าทำไมเค้าถึงได้แกล้งทำเป็นไม่รู้จักผมกัน วิธีแบบนั้นมันวิธีของคนโง่เท่านั้นแหละที่คิดว่าจะพ้น ท่าทางก็ดูแปลกๆไปนะวันนี้


ช่างเหอะ ถ้าไม่มายุ่งกับน้องชายผมอีก ก็คงไม่มีความจำเป็นอะไรต้องข้องเกี่ยวกัน


ผมขับรถออกจากตรงนั้น พยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองให้ปกติ และกลับไปจัดการเรื่องค่ายอาสาต่อ



...............................................

มีคนเดาเรื่องคริสถูกหลายคอมเม้นมากอ่ะ ปรบมือๆๆๆ

เนื้อหาส่วนใหญ่จะอยู่ที่พาร์ทพี่สิงนะคะ พาร์ทคริสอาจจะมีบ้างแต่น้อยมาก

เรื่องนี้จะแตกต่างจากแนวที่เคยแต่ง โดยเฉพาะคาแรคเตอร์ตัวเอก

ชอบไม่ชอบติชมได้น้า

ปล.ไอ้พี่แซนแม่งโคตรเลวอ่ะ เกลียดดดด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 222 ครั้ง

2,704 ความคิดเห็น

  1. #2657 Ingly_sk (@Ingly_sk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 19:50
    อหหหหห
    #2657
    0
  2. #2653 Makito_Alio (@Makito_Alio) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 21:20
    ในหัวนี่เด้งขึ้นมาเลย -พี่คาร์ลลลลลลลลลลลลลล!!!!
    #2653
    0
  3. #2650 Totojubu (@Totojubu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 23:20
    ทั้งพี่ทั้งแฟน-_-‘ คริสมาหาเราก็ได้
    #2650
    0
  4. #2649 Totojubu (@Totojubu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 23:20
    ทั้งพี่ทั้งแฟน-_-‘ คริสมาหาเราก็ได้
    #2649
    0
  5. #2587 parnparntheloser (@parnparntheloser) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 13:20
    อีคาร์ลใช่มะ
    #2587
    0
  6. #2542 Sutthida0211 (@Sutthida0211) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 00:56
    มีพี่แบบนี้ไม่มีดีกว่า
    #2542
    0
  7. #2532 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 18:36
    เดาๆ คาร์ลใช้ชื่อคริสไปทำชั่วแน่
    #2532
    0
  8. #2490 phon_zaa (@phonzaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 21:34
    สงสารคริสจัง
    #2490
    0
  9. #2343 littleloved (@littleloved) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 17:56
    น้องคริสผู้โชคร้ายกับพี่สิงผู้ที่ไม่รู้ ที่แน่ๆคือ-พี่แซนมันโคตรมหาสารเลวมากถึงมากที่สุด เลิกกับมันไปก็ดีแล้วน้องคริสพี่สิงเค้ารออยู่ อรั้ยยยยย
    #2343
    0
  10. #2277 Fukii03 (@netnapannl2003) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 17:09
    โห่ ไรว้าาา ชื่อคาร์ลก็บอกไปสิ่ว่สชื่อคาร์ลล เอาชื่อมาอ้างทำไม ดูดิ วุ่นนว่ยยหมดแล้วว โอ้ยยย
    #2277
    0
  11. #994 creamsarang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 15:38
    คนเลวคนนั้นคือคาร์ลแน่ๆ โถคริสทำไมต้องเกิดมาเจอพี่ชายแบบนี้ล่ะ ซวยจริงๆ
    #994
    0
  12. #160 0062k_0206a (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 16:07
    พี่สิงร้ายยยจัง มาดักรอถึงหน้าห้องน้ำ แต่ที่ทำไปก็เพื่อน้องชาย กำลังจะบอกว่าพี่แซนนี่เชื่อผู้ชายคนอื่นมากกว่าแฟนตัวเองอีกหรอ!! แต่พอทุกอย่างเฉลย โหยยยยเลวกว่าที่คิด เป็นแบบที่พี่สิงคิดจริงๆ คบเพราะหวังจริงๆสินะ แล้วยังจะลากไปรุมอีก โอยยย หัวเสีย เอาตรงๆ ความโชคร้ายในความโชคดีนะ เพราะความร้ายกาจของพี่สิง ทำให้คริสเลิกกับคนเลวๆ นี่ถือว่าคุ้มนะ



    กำลังตามอ่านค่ะ^^

    ขอบคุณสำหรับฟืคนะคะ
    #160
    0
  13. #77 Amphai Komnoy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 09:29
    พี่สิงใจเย็นๆนะแล้วฟังหน่อยสงสารคริสจังคาร์ลแกทำร้ายน้ องแบบนี้ได้ไง
    #77
    0
  14. #59 คนอ่าน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 17:19
    โง๊ยยย ชอบๆมาก รออ่านเลยฮ่ะ ><
    #59
    0
  15. #57 Lady.Mild (@lady-faible) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 20:29
    โอ้ยยย สงสารคริส ทำไมคาร์ลทำแบบเน๊!
    #57
    0
  16. #56 TrebleClef (@TrebleClef) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 05:20
    ชอบคาแรคเตอร์พี่สิงเรื่องนี้มากกกกกกกก
    ปกติพี่สิงของไรต์เรื่องที่ผ่านๆมาไม่เคยเปิดฉากบู้มาก่อนเลย
    ชอบความแบดนี้ ><
    #56
    0
  17. #55 b_22 (@doubble) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 23:57
    เกลียดความคิดเรื่องการรุมโทรมมาก มันต่ำช้า สามานย์ ไม่ควรเกิดในสมองของคนที่เรียนในระดับปัญญาชน พี่แซนสมควรโดนธรณีสูบค่ะ ตายไปซะ หนักแผ่นดิน!
    #55
    0
  18. #54 Mentos (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 19:19
    คาร์ลแน่ๆๆ ฝาแฝดอีกคน ทำไมถึงได้ทำกับน้องแบบนี้เนี่ย นิสัยไม่ดีสงสารคริสไม่รู้เรื่องอะไรเลย
    #54
    0
  19. #53 a_liew (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 22:05
    -___-' กำลังอึ้งงงงง...

    น้องคริสของเลาโดนกระทำอีกแล้วววววว

    แฝดสินะ กล่อมน้องไม่สำเร็จ เลยลงมือเอง

    อยากให้เจอนะ จะจับผูกไว้ที่ระเบียง ให้เป็นปลาแดดเดียวเลยคอยดู๊ววววว -*-
    #53
    0
  20. #52 a_liew (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 22:05
    -___-' กำลังอึ้งงงงง...

    น้องคริสของเลาโดนกระทำอีกแล้วววววว

    แฝดสินะ กล่อมน้องไม่สำเร็จ เลยลงมือเอง

    อยากให้เจอนะ จะจับผูกไว้ที่ระเบียง ให้เป็นปลาแดดเดียวเลยคอยดู๊ววววว -*-
    #52
    0
  21. #51 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 21:14
    อย่าบอกนะว่าคริสจะไปค่ายด้วย 15 วันเลยนะ ตายแล้ว ตายแล้วววว
    #51
    1
    • #51-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 2)
      6 เมษายน 2560 / 22:55
      หุหุ นั่นสิ ต่ายแล้ววววว
      #51-1
  22. #50 Bear (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 18:54
    สักพักพี่สิงรู้ว่าคริสมีอีกคน ขอถีบพี่สิงได้ไหม 😂😂
    #50
    0
  23. #49 thitaree24 (@Thitaree24) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 10:40
    ตบเรียงตัวได้มั้ย? ทุกคนเลยยกเว้นคริสตัวจริง
    #49
    0
  24. #48 P'prae ELF (@frery) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 09:55
    อ่อ ที่แท้ก็มีแฝดใช่ไหม คริสโคตรซวยอ่ะ นึกว่าพี่แซนจะเป็นคนดี ที่ไหนได้หวังฟัน เลวมาก พี่สิงเข้าใจคริสผิดไปถึงไหนแล้ว
    #48
    0
  25. #47 koyzaa2545 (@koyzaa2545) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 09:40
    พี่สิงค้ะ ทำไมหนูน่าถีบให้ตกรถขนาดนี้คะ อยากเข้าไปตบนายเอกจะได้มั้ย วุ้ย โทดทีเค้ารุนแรงไปนิ้สนึง
    #47
    0