Apple of Eden รัก ผิด ล็อค {Yaoi} {fanfic SingtoKrist}

ตอนที่ 39 : Chapter 36

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 200 ครั้ง
    8 มิ.ย. 60




Bom's Talk


"บอม!!" เออ กูรู้จักชื่อตัวเองมั้ยล่ะ


ทำไมแต่ละวัน ต้องเริ่มด้วยการมีใครซักคนเรียกชื่อผมจากใต้ตึกคณะทันทีที่ผมโผล่หัวหล่อๆเข้าไปด้วยวะ ไม่เดี่ยวก็ต้อม หรือไม่ก็เพื่อนๆในคณะด้วยกัน เรียกแม่งทุกวันจนคนรู้จักผมกันหมดแล้ว ผมนี่ดังพอๆกับเดือนวิศวะปีสี่เลยตอนนี้


จะไม่ดังได้ไง ในเมื่อไปลากคอมันลงมาจูบกลางเด็กวิศวะเป็นร้อย แถมขอเค้าคบอย่างหน้าด้านๆด้วย หลังจากวันนั้นเดินไปไหนใครก็ชี้หน้าแล้วเรียกแฟนพี่คุณ แฟนไอ้คุณกันทั้งนั้น


"เรียกไมวะ" ผมทิ้งตัวลงนั่งข้างไอ้เดี่ยวคนที่เรียกผม ดิ่งหัวลงกระเป๋าที่วางบนโต๊ะเป็นกิจวรรตประจำวันไปแล้ว


"ก็เปล่า เรียกเฉยๆกลัวมึงไม่เห็น วันนี้ผัวมึงไปไหนล่ะ"


"กูไม่มีผัว มึงกวนตีนละไอ้เดี่ยว ถ้าไม่ใช่เพื่อนจะถีบตกบ่อปลาคราฟหลังคณะแม่ง" อ้อ วิศวะเรามีบ่อปลาคราฟด้วยน๊ะจ๊ะ เกร๋อย่าบอกใคร


"อู้ยยย เมียโหด แต่โหดแบบนี้ก็ดี พ่อบ้านใจกล้าของมึงจะได้ไม่กล้าไปเจ้าชู้ไข่เรี่ยราดที่ไหนอีก" ต้อมแม่งก็เหี้ยพอกัน สามัคคีรวมพลังมาสู้ปากผม


"ขอร้องเหอะ พวกมึงก็รู้ว่ากูคบกับไอ้พี่มันทำไม แค่คนอื่นแซวกูก็ลำบากใจชิบหายแล้ว พวกมึงเป็นเพื่อนสนิทกูไม่เห็นใจกูเลยเหรอวะ" เอาจริงๆผมเบื่อนะ ถ้ารู้ว่าการประชดกิ๊กไอ้พี่แล้วจะต้องมาถูกทุกสายตาจับจ้องแบบนี้ วันนั้นให้เจ๊กิ๊บกับเจ๊ต่ายกระทืบแทนจบๆไปดีกว่า


"เป็นไรวะ ปกติมึงไม่ได้ซีเรียสนี่หว่า สองสามวันมานี่อารมณ์ไม่ดีเลยนะมึง" พอผมไม่เล่น เดี่ยวมันก็เลิกเล่นเปลี่ยนมาทำหน้าจริงจังแทน


"หอกูไฟไหม้ ให้นั่งขำไงวะ"


"อ้าว ก็มึงได้ที่อยู่แล้วไง จะย้ายไปอยู่กับผัว เอ๊ย พี่คุณไม่ใช่เหรอ" ต้อม


"ไม่รู้ว่ะ" ตอนแรกที่ถูกล่อลวงด้วยการแก้แค้นก็น่าสนใจอยู่หรอกนะ แต่นานๆไปไฟแห่งการแก้แค้นมันมอดดับ ยัยพวกนั้นไม่ได้มายุ่งอะไรกับผมอีก รุ่นพี่ปีสามดาววิศวะอย่างพี่อิ้งค์ก็หายหน้าไปเลย เลยไม่รู้ว่าคิดถูกรึเปล่าที่จะย้ายไปอยู่กับพี่มัน


ไหนจะเรื่องที่พนันกับเฮียสิงไว้อีก


ผมรู้สันดานตัวเองดีนะ ว่าเป็นพวกปากพล่อย ใครท้าไม่ได้ ถึงจะดูว่าฉลาดแต่จริงๆก็โง่ตกหลุมที่ตัวเองขุดเอาไว้อยู่ตลอด อย่างกรณีไอ้ปลาก็เหมือนกัน เสียเงินเป็นหมื่นๆค่ากระเป๋าปราด้าเพื่อจ้างมันเป็นแฟนแค่อาทิตย์เดียวแถมไม่ได้ช่วยอะไรเลย สุดท้ายก็ต้องลงเอยด้วยการเป็นแฟนพี่คุณอยู่ดี


แล้วยังเรื่องที่ไปอวดดีคบไอ้พี่แก้แค้นที่โดนกิ๊กมันสาดน้ำถูพื้นใส่อีก สะใจแป๊บเดียว แต่อาจจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิตก็ได้


ถ้าหัวใจของผมเกิดไปตกหลุมที่ตัวเองขุดเอาไว้อีกหน


"บอม" เสียงคุ้นหูดังอยู่ที่เดิมๆ เหตุการณ์เดิมๆ และผมก็ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปเหมือนเดิม


"อือ ว่า?" แค่นอนฟุบโต๊ะหนุนกระเป๋าแล้วส่งเสียงออกไปแบบเบื่อๆเซ็งๆ


"พรุ่งนี้กูไปรับที่หอนะ จะไปช่วยเก็บของแล้วย้ายเลย" พรุ่งนี้วันศุกร์แล้วเหรอ


".............."


"เป็นไรรึเปล่า" ไอ้พี่มันนั่งลงข้าง รู้สึกเหมือนมืออุ่นๆทาบลงมาที่ต้นคอคล้ายจะวัดไข้


"เปล่า" ผมปล่อยให้ไอ้พี่มันแตะไป อยากจับตรงไหนก็จับไปเหอะ ไม่ได้ห้าม แต่ก็ไม่ได้กระตือรือร้นอะไร เสียงที่ตอบกลับไปออกจะเฟลด้วยซ้ำ


"มึงโกรธอะไรกูเหรอ" น้ำเสียงไอ้พี่ก็เลยเหมือนจะกังวลขึ้นมาอีกห้าสิบเปอร์เซ็นต์


"เปล่า ไอ้ต้อม ไอ้เดี่ยว ขึ้นเรียนเหอะว่ะ เดี๋ยวอาจารย์ล็อคห้อง" ผมตอบไอ้พี่แค่สั้นๆ เงยหน้าไปพยักหน้าให้กับเพื่อนสองคนแล้วเดินขึ้นห้องโดยไม่มองหน้าคนที่กำลังเป็นห่วงอยู่ด้วยซ้ำ


"มึงเป็นไรวะไอ้บอม ทะเลาะกับพี่คุณเหรอ" พ้นบันไดมาได้ไม่ไกล ต้อมก็เริ่มถามซักไซ้อีกรอบ


"เปล่า"


"แล้วมึงเป็นไร ท่าทางนอยด์ๆ" เดี่ยว


"กู......เห้อ ไม่รู้ว่ะ" ผมเป็นไรน่ะเหรอ ผมเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าผมเป็นอะไร


อาจจะกำลัง......กลัว ล่ะมั้ง

 



หลังเลิกเรียนผมแทบอยากจะพุ่งออกจากห้องเป็นคนแรก อารมณ์ดีกว่าเมื่อเช้าอย่างกับหน้ามือหลังตีน สงสัยว่าจะนอนไม่ค่อยพอเท่าไหร่ ตอนเช้าทีไรผมก็ซึมๆนอยด์ๆทุกที ตอนนี้โอเคละ


"หิวข้าวววว ไปๆไอ้เดี่ยว ไอ้ต้อม แดกข้าวเหอะ" ผมชวนเพื่อนที่เดินตามออกมากินข้าวเย็นด้วยกัน ตอนแรกว่าจะชวนคริส แต่ช่วงนี้เฮียสิงติดมันแจไม่ปล่อยตัวให้คนอื่นได้มีโอกาสเชยชม ไปรับไปส่งไม่มีขาด เดี๋ยวพาไปกินข้าว เดี๋ยวพาไปซื้อของเข้าห้อง กว่าจะกลับก็ทุ่มสองทุ่มโน่น


ไอ้คริสเลยทำตัวเป็นลูกสาวใจแตกไปแล้วตอนนี้ทั้งที่เมื่อก่อนถึงหอไม่เคยเกินห้าโมง


"ไปดิวะ กูหิวจะเป็นลมแล้วเนี่ย อาจารย์ปล่อยเลทตั้งครึ่งชั่วโมง" เดี่ยวมองนาฬิกา ท้องฟ้าด้านนอกใกล้จะมืด


เราสามคนกอดคอกันไปกินอาหารที่ร้านตามสั่งแถวๆหอง่ายๆนี่แหละ พรุ่งนี้วันศุกร์สบายตรงที่ไม่มีเรียน อาจารย์ประกาศงดคลาสในไลน์กลุ่ม ความสุขสันต์จะได้นอนตื่นสายเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมระริกระรี้ขึ้นมาอีกนิดจากเมื่อเช้าไง


"คืนนี้ไปกินเหล้ากันมั้ยวะ พี่อาร์มเลี้ยง" ต้อมเงยหน้าจากโทรศัพท์มือถือที่แชทคุยกับพี่รหัสมันขึ้นมาถามพวกผมสองคน


"ดีเหรอวะ เกรงใจว่ะ พี่เค้าจะเลี้ยงสายรึเปล่า" ใจจริงผมอยากกินเหล้านะ ไม่ได้ดูดเอาแอลกอฮอล์เข้าร่างกายตามสไตล์เด็กวิศวะมาเป็นอาทิตย์ๆละ ครั้งสุดท้ายนี่ก่อนไปค่ายสันทนาการโน่นเลย แต่ก็ต้องตอบให้ดูเป็นคนมีมารยาทนิดหน่อยเอาไว้ก่อน


"อย่ามาตอแหล พี่มันเลี้ยงเมื่อไหร่มึงก็ไปประจำ ทำเป็นเกรงใจนะมึง" ต้อม


"งี้มึงบอกพี่อาร์มไว้ก่อนดิว่าพวกกูจะไปด้วย" เดี่ยว


"ไม่เป็นไร พี่มันบอกว่าวันนี้เลี้ยงวันเกิด ปิดร้านดื่มกินเต็มที่ไม่อั้น" ต้อม


"ป๋าชิบหาย กูรักพี่อาร์มมมมม" ผมร้องกับความขยันเปย์ของรุ่นพี่ ที่อื่นเป็นไงไม่รู้ แต่ปีสี่วิศวะรุ่นนี้ รวยเกือบทุกคน แถมใจป๋าทุกคนด้วย เลี้ยงน้องทีเลี้ยงใหญ่เลี้ยงโตเกือบทั้งคณะ เฮียผมก็เหมือนกัน มันเคยปิดร้านเลี้ยงออกบ่อย


"เลี้ยงวันเกิดแบบนี้ก็ต้องมีของขวัญไปให้ดิวะ" เดี่ยวพูดเหมือนนึกขึ้นได้ จะไปกินฟรีแล้วยังเสือกไม่มีของขวัญก็ทุเรศไป แต่จะให้อะไรคนรวยล่ะ มีแม่งทุกอย่าง แม้แต่สาวๆยังไม่เคยขาดอ่ะพี่อาร์มของไอ้ต้อม


"ของกูมีละ หึหึ" ผมยกยิ้มลอยตัวเหนือปัญหา จำได้ว่ามีเสื้อยืดรณรงค์ยืดอกพกถุงป้องกันเอดส์อยู่ตัวนึงที่ได้มาฟรี ใหม่ๆไม่ได้ใส่ เพราะตัวมันใหญ่ไป น่าจะพอดีกับไซส์พี่อาร์ม


แม่งมั่วนัก กูให้อันนี้แหละเป็นของขวัญ ฮ่าๆๆๆ




พอตกลงกันได้เราก็รีบกินข้าวรีบแยกย้ายกันกลับห้อง ผมพุ่งดิ่งไปรื้อตู้เสื้อผ้า หยิบเอาเสื้อยืดมาใส่กล่องห่อผูกโบว์เป็นอันจบ จากนั้นก็อาบน้ำแต่งตัวหล่อๆรอเวลาไปเมา


แกร๊ก


"กลับมาแล้วเหรอที่รัก" ผมยืนเซ็ตผมหน้ากระจก หันไปทักทายรูมเมทที่จะอยู่ด้วยกันอีกไม่นาน ไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วยซ้ำ เรียกว่าคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายละ ช่วงหลังชอบแกล้งมัน ได้ยินเฮียเรียกมันที่รักๆบ่อยๆ เลยเรียกบ้าง


"จะออกไปข้างนอกเหรอบอม แล้วไม่เก็บของเตรียมไว้รึไง" คริสมองหน้าผมงงๆ แต่ไม่ได้คัดค้านคำว่าที่รัก สงสัยจะชินไปละ


"ของไม่เยอะหรอก แค่โยนๆใส่กล่องใส่กระเป๋าก็เอาไปได้ละ ไม่มานั่งละเมียดละไมพับๆจัดๆแบบมึงแน่ เดี๋ยวต้องเอาไปจัดอีกรอบอยู่ดี พรุ่งนี้กูไม่มีเรียนค่อยกลับมาเก็บ พอดีวันนี้พี่ปีสี่เค้าเลี้ยงวันเกิดน่ะ"


"หาเรื่องกินเหล้ากันน่ะสิ" คริสบ่น


"เหอะ อย่ามาบ่นกูเล้ยยย กูมันกำลังจะเป็นอดีตรูมเมท โน่นไปบ่นอนาคตรูมเมทมึงเหอะ วันนี้เฮียต้องไปแน่ เพราะพี่อาร์มกับเฮียก็สนิทกัน มึงมาอยู่นี่แบบนี้ รู้หรือไม่รู้วะ"


"รู้แล้ว พี่สิงโตบอกแล้วล่ะ"


"แหมมมม มีความรายงานเมีย กลัวกันจนหัวหดแล้วเฮียกู หึหึ"


"บ้าน่าบอม พี่เค้าเป็นพี่ พูดอะไรแบบนั้นกัน"


"แล้วมึงไม่ไปรึไง งานนี้สาวๆคงเยอะ ไม่ไปคุมเฮีย เดี๋ยวมีคนอื่นมาอ่อยเอานะเว้ย"


"ไม่เอาอ่ะ เราเชื่อใจพี่เค้า อีกอย่างเราไม่ชอบที่เสียงดังๆ เหล้าก็ไม่ดื่มด้วย ไปก็กลัวเค้าไม่สนุกกันเปล่าๆ" โถถถถ ไอ้คนดี ไอ้เมียแห่งชาติ ไอ้เมียในฝันของผู้ชายทั้งหลาย


"แปลว่าเฮียชวนละมึงไม่ไปงั้นสิ" ผมเดา คริสก็พยักหน้ารับ ผิดจากที่คิดที่ไหน ช่วงนี้เฮียสิงติดเพื่อนผมจะตายไป ไม่ปล่อยให้คลาดสายตาเลยถ้าไม่ใช่เวลาเรียน แม้แต่ตอนเรียนกลางวันยังไปรับมานั่งกินข้าวที่คณะอ่ะคิดดู


"เออ มึงไม่ต้องห่วงเดี๋ยวกูดูผัวมึงให้ แต่ก็ไม่มีอะไรน่ากังวลซักนิด เพราะกูกินเหล้ากับเฮียมาสองปี ไม่เคยไปมั่วกับสาวไหนเลยซักครั้ง มันไม่เจ้าชู้เหมือน...."


"เหมือน?" คริสที่นั่งเก็บของอยู่เห็นผมเงียบไปก็หันกลับมามอง


"เปล่า ไม่มีอะไร งั้นมึงก็เก็บของไปก่อนละกัน อันไหนที่เราแชร์กันจะเอาก็เอาไปเหอะ กูยกให้ อันไหนไม่เอาก็ทิ้งไว้ ถ้ากูไม่ใช้พรุ่งนี้ขนไปทิ้งเอง คืนนี้กูอาจจะกลับดึก หรือไม่กลับนะ ถ้าเมามากจะนอนหอไอ้เดี่ยวมันเลย ไม่ต้องรอนะจ๊ะที่รัก" ผมสั่งเพื่อนรัก หอเดี่ยวมันใกล้ร้านกว่าที่นี่ อีกอย่างหลังเที่ยงคืนหอในก็ปิดแล้วล่ะ ซึ่งผมไม่คิดว่าตัวเองจะกลับทัน เพราะตัวกูนั้นไม่ใช่ซินเดอเรลล่า และกูไม่ได้ขี่ฟักทองไปผับ

 



ผมนั่งแท็กซี่มาลงที่ผับที่ต้อมไลน์มาบอก อยู่ค่อนข้างไกลจากมหาวิทยาลัยไปนิดเลยไม่เคยมาซักครั้ง ท่าทางหรูหราน่าดู การตรวจบัตรอะไรก็เป็นการเป็นงาน แต่เนื่องจากวันนี้พี่อาร์มมันปิดร้านทั้งร้าน แค่บอกว่ามางานวันเกิดกับตรวจอาวุธนิดหน่อยก็เข้างานได้แล้ว


ภายในร้าน แสงสีเสียงไม่ต่างจากตอนปกติ เสียงดังยังไงก็ดังอย่างนั้น ผมก็ชินไม่ได้อะไร ดีออกกินเหล้าแล้วคึกดี ที่แตกต่างออกไปคงเป็นบรรยากาศไม่ได้วุ่นวายเหมือนกับตอนร้านเปิดทั่วไป ด้านในมีแต่เด็กวิศวะประมาณนึงน่าจะยังมาไม่ครบ ตอนนี้เพิ่งจะสี่ทุ่ม แต่เจ้าของงานนั่งที่โซฟาด้านในแล้ว


ผมเดินลึกเข้าไปเพื่อที่จะเอาของขวัญไปให้เจ้าของวันเกิดและทักทายตามมารยาทค่อยไปแรดทีหลังกับพวกเดี่ยวต้อมซึ่งคู่นั้นก็ยังไม่มาเหมือนกัน


แล้วขาสองข้างก็หยุดชะงักกับภาพตรงหน้าที่เห็น


ผู้หญิงหน้าตาสะสวยแต่งตัวด้วยชุดแซคเกาะอก ความสั้นชายกระโปรงแค่คืบร่นขึ้นไปจนเผยขาอ่อนท่ามกลางผู้ชายทั้งโต๊ะ เธอกำลังนั่งอยู่บนตักอยู่ชายคนนึงที่ก็คุ้นหน้าดีพอกัน


ยัยพี่อิ้งค์ที่หายหน้าไปหลายวัน กับไอ้พี่ที่ตอนนี้ได้ชื่อว่าเป็นแฟนผม


ใจจริงก็อยากจะวิ่งหนีออกไปจากตรงนี้แบบพวกนางเอกในละครนะ แต่นั่นไม่ใช่นิสัยผมไง อีกอย่างผมอยากพิสูจน์อะไรบางอย่างด้วย


พิสูจน์คำสัญญาที่คาสโนว่าเคยให้ไว้


ถ้าทำไม่ได้จะได้ใช้เป็นข้ออ้างเลิกแล้วไปหาหออื่นอยู่ซะเลย พอคิดได้อย่างนั้น สองขาก็ขยับอีกครั้งไปยืนตรงมุมมืดด้านหลังโซฟาที่สองคนนั้นนั่งกันอยู่


"ลงไปนะอิ้งค์ พี่บอกแล้วไงว่าเรื่องของเรามันจบไปแล้ว" เสียงไอ้พี่ฟังดูดุๆ แถมพยายามจะดึงมือยัยพี่อิ้งค์ออกด้วย แต่นั่นไม่ใช่คนไง นางสปีชีส์ตุ๊กแก ไม่มีทางแกะหลุดง่ายๆด้วยมาดสุภาพบุรุษอย่างไอ้พี่แน่นอน


"โธ่พี่คุณ อย่าใจร้ายกับอิ้งค์สิ เราคบกันมาตั้งหลายเดือน อยู่ๆจะทิ้งกันง่ายๆ ไม่ให้อิ้งค์ทำใจเลยรึไง"


ตอนนี้บางคนบนโต๊ะเริ่มมองเห็นผมบ้างแล้ว นอกจากพี่อาร์มเจ้าภาพ ไอ้พี่ เฮียสิง ก็ยังมีปีสี่อีกสองสามคนที่คุ้นหหน้ากันดี แต่ไม่ใช่แก็งค์เจ๊กิ๊บกับพี่แบ็งค์หรอก สงสัยยังมาไม่ถึง


คนที่เห็นหน้าผมคือรุ่นพี่ปีสี่เพื่อนพี่อาร์มที่คงรู้ว่าผมกับไอ้บ้ากามที่ถูกกิ๊กเก่านั่งตักอยู่เป็นอะไรกัน เลยพยายามจะสะกิดบอกเพื่อนนตัวเอง แต่ผมส่ายหน้าและส่งสายตาขอร้องเอาไว้ พี่เค้าเลยต้องนิ่งไปปั้นหน้าไม่ถูก


"พอเถอะอิ้งค์ ถ้าพูดไม่รู้เรื่องก็ไม่ต้องมาคุยกัน พี่บอกหลายครั้งแล้วนะว่าตอนนี้พี่มีคนที่พี่คบด้วยอยู่แล้ว และพี่จริงจัง ทำไมอิ้งค์พูดไม่รู้เรื่อง"


"ไม่ ทำไมอิ้งค์ต้องยอม อิ้งค์มาก่อนไอ้เด็กนั่น อิ้งค์ก็เมียพี่คนนึงเหมือนกันนะ"


"ถ้าเมาก็กลับบ้านไปอิ้งค์ ลงไปจากตักพี่ด้วย พี่ไม่อยากให้มันรุนแรง"


"พี่คุณ!"


"อย่าคิดว่าพี่ไม่โกรธนะเรื่องที่พวกอิ้งค์ไปคอยระรานบอม ที่ผ่านมาพี่จะไม่พูดถึงมันอีก แต่ถ้ามีครั้งต่อไป พี่ไม่ไว้หน้าใครแน่ๆ"


"พี่เห็นมันสำคัญนักเหรอ พี่รักมันมากรึไง"


"ใช่ พี่รักบอม รักคนเดียว และรักมาตลอดด้วย" เสียงไอ้พี่มันหนักแน่นจริงจังมาก ถึงขนาดออกแรงเพิ่มขึ้นเพื่อดันตุ๊กแกออกจากตัวลงไปนั่งที่โซฟาข้างๆตัวแทนได้


"พี่ไม่เคยเป็นแบบนี้ ทำไมพี่ทำกับอิ้งค์แบบนี้"


"อิ้งค์ พี่บอกไปหมดทุกอย่างแล้วนะ เราจบกันด้วยดีไม่ได้เหรอ"


"ไม่ ไม่มีทาง เราแอบคบกันก็ได้นี่ อิ้งค์สัญญาว่าจะไม่ไปยุ่งกับเด็กนั่นอีก แล้วก็จะไม่บอกมันด้วยว่าเราสองคนยังคบกันอยู่ นะพี่คุณ อิ้งค์รักพี่คุณนะ"


โอ้ยยยยย น้ำเน่าว่ะ


"ขอโทษด้วยนะอิ้งค์ แต่พี่สัญญากับบอมไปแล้ว ว่าพี่จะไม่ทำอีก พี่ไม่อยากเห็นบอมเสียใจ ไม่อยากผิดสัญญาอีกแล้ว"


ตอนนี้พี่ๆบนโต๊ะเริ่มสังเกตเห็นผมมากขึ้น ทั้งพี่อาร์ม ทั้งเฮียสิงก็หันมาเจอแล้ว ดูสายตาที่พวกพี่มันมองล้อผมสิ ดีนะที่ตรงนี้มืด ผมยังไม่ทันเมาก็รู้สึกร้อนๆแล้วว่ะ โดยเฉพาะตรงหน้า


"แต่พี่คุณจะทำแบบนี้กับอิ้งค์ไม่ได้! อิ้งค์ไม่ยอมเลิก ยังไงอิ้งค์ก็ไม่ยอมเลิก!" ยัยพี่อิ้งค์ลุกขึ้นยืนวี้ดๆอย่างเกรี้ยวกราดท่ามกลางสายตาของโต๊ะอื่นๆที่มองมา ซึ่งก็รุ่นพี่รุ่นน้องกันนี่แหละ


ผมถอนหายใจเบื่อหน่าย ก่อนจะเดินเข้าไปตรงนั้นและนั่งลง


บนตักไอ้พี่คุณ


"บอม!" ไอ้พี่มันดูตกใจน่าดู พอๆกับยัยพี่อิ้งค์แล้วก็คนอื่นๆนั่นแหละ ที่อยู่ๆผมก็ผุดขึ้นมาจากตักพี่มันได้


"มาก็น่าจะโทรบอกกันบ้าง ไม่คิดจะไปรับเลยรึไง งอนนะ" ผมยกมือขึ้นคล้องคอไอ้พี่ แล้วทำหน้างอนแบบเสแสร้ง สายตาไม่ได้แลไปที่ยัยพี่อิ้งค์เลย


"กูโทรหามึงเป็นร้อยสายแล้ว ข้อความก็ส่ง อ่านแล้วก็ไม่ตอบ" อันนี้จริง ก็ตอนนั้นผมนอยด์ๆ ไม่อยากคุยกับไอ้พี่มันนี่ เลยแกล้งทำเป็นไม่สนใจ


"ขอโทษ ปิดเสียงไว้ตอนเรียนแล้วไม่ได้เปิดกลับ บอมลงไปอาบน้ำแล้วก็รีบมาเนี่ยแหละ ไม่โกรธนะ ง้อๆ" อันนี้สตอล้วนๆ


"หึหึ" ไอ้พี่มันตาวาวที่เห็นผมซบหัวลงไปที่ไหล่มัน เสียงหัวเราะเหมือนรู้ทันว่าที่ผมทำเพื่อประชดยัยพี่อิ้งค์ แต่ก็ยังฉวยโอกาสยกมือขึ้นมาโอบเอว สมกับเป็นคาสโนว่าตัวพ่อจริงๆ


"พี่คุณ อิ้งค์ไม่ยอมนะ" ยัยพี่อิ้งค์เริ่มเต้นโชว์สเตปสลับขาไปมาบนส้นสูง


ผมปรายตาขึ้นไปมอง แล้วทำท่าตกใจชนิดที่ออสก้าต้องเอารางวัลมาฟาดหัวกับความไม่เนียนนี้


"พี่อิ้งค์ อยู่ตรงนี้ด้วยเหรอครับ ผมไม่เห็นเลย สวัสดีครับ ขอโทษนะถ้าไม่ได้ยกมือไหว้ พอดีมือไม่ว่าง กำลังง้อแฟนอยู่" ผมไล้มือตัวเองไปบนบ่ากว้างอย่างอ้อยอิ่ง ยั่วทั้งยัยพี่อิ้งค์ทั้งไอ้พี่คุณ รายหลังนี่มือเริ่มไม่อยู่สุขละ


"แก๊!!" ยัยพี่อิ้งค์ชี้หน้าอาฆาต จะเข้ามาลากผมออกไปจากตักไอ้พี่ แต่ผมกอดไว้แน่น จงใจเบียดตัวเองเข้าไปหาคนตัวใหญ่กว่า


"โอ๊ะ พี่คุณ บอมกลัว พี่อิ้งค์จะทำอะไรบอมไม่รู้"


"หยุดนะอิ้งค์ พี่เคยเตือนแล้วนะว่าอย่ายุ่งกับบอม จะไปไหนก็ไป อย่าให้มีเรื่อง เกรงใจไอ้อาร์มมันบ้าง นี่วันเกิดมันนะ" พี่คุณเงยหน้าตวัดสายตาดุๆไปทางยัยพี่อิ้งค์จนเธอชะงัก เล็บยาวๆห่างจากแขนผมไปแค่ไม่กี่เซ็นต์ เกือบไปแล้ว


"พี่คุณ" แล้วเธอก็ส่งเสียงอ้อนตัดพ้อต่อว่ามาให้


"โว๊ะ รำคาญว่ะ ตื๊อไม่เลิก พูดดีๆไม่รู้เรื่องใช่ป่ะ ต้องให้จัดการขั้นเด็ดขาดใช่มะ" ผมเริ่มหมดความอดทน เพราะตัวเองไม่ใช่คนทนอะไรได้นานๆอยู่แล้ว นิสัยผมไม่ใช่พวกขี้อ้อน แต่เป็นพวกปากหมา ด่าทีกัดทีเจ็บถึงทรวงมากกว่า


"แก ไอ้เด็กบ้า พี่คุณเห็นฤทธ์มันรึยัง ยังจะเอามันลงอีกเหรอ" ยัยพี่อิ้งค์ได้ทีทำเสียงอ่อนเสียงหวานเป็นนางเอกได้แฉตัวร้าย


"แล้วไง ผมจะดี จะร้าย ยังไงพี่คุณก็เลือกผมอยู่ดี ของแบบนี้มันแข่งวาสนากันไม่ได้หรอกนะ ขุ่นพี่อิ้งค์"


"แก"


"โอ้ยยยย แกๆอยู่ได้ อย่าให้ผมจิกเรียกบ้างนะ แก่กว่าแค่ปีเดียว แถมทำตัวไม่น่าเคารพอีก เห็นรึเปล่าว่ารุ่นพี่นั่งกันเต็มเนี่ย ไม่อายรึไงมาตื๊อผู้ชายที่เค้าไม่เอาน่ะ ไม่เห็นแก่หน้าเหี่ยวๆของตัวเองก็เห็นแก่หน้าพี่อาร์มบ้าง ป้าจะพังงานพี่อาร์มรึไง" ผมเอาพี่รหัสไอ้ต้อมมาขู่ ใครๆก็รู้ว่าพี่อาร์มเวลาดีก็ดีใจหาย เวลาร้ายผู้หญิงแม่งก็กระทืบนะจ๊ะ


ยัยพี่อิ้งค์ชะงักแล้วหันกลับไปมองหน้าพี่อาร์มทันที เจ้าภาพนั่งหน้าบูดบึ้งแบบพร้อมระเบิดได้ทุกเวลา สายตาจ้องยัยพี่อิ้งค์แบบเขม่นสุดๆ


"เอ่อ" นางถึงกับพูดไม่ออก เผลอถอยเท้าไปสองก้าว


"เอาแบบนี้จบสวยๆนะ พี่คุณเลือกมาเลย ว่าจะเลือกบอม หรือยัยป้า ถ้าเลือกยัยป้า บอมจะไปเอง รำคาญว่ะ ไม่อยากมีเรื่องแย่งผู้ชายแม่งเสียศักดิ์ศรีชิบหาย" อันนี้พูดจริงนะ เผื่อไอ้พี่มันยังอยากได้ยัยพี่อิ้งค์อยู่ก็ถือว่าผมซวยไปละกัน


"พี่ก็ต้องเลือกบอมอยู่แล้ว เพราะพี่รักบอมแค่คนเดียว" ไอ้พี่มันตอบทันทีแบบไม่ต้องคิดเลย


"ชัดมะ จบนะ" ผมหันกลับไปหายัยพี่อิ้งค์ สีหน้าเรียบสนิท ในใจลึกๆแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่หน้าไม่แหก


"จำไว้เลยนะพี่คุณ ต่อให้กลับมาง้ออิ้งค์ก็ไม่ไปคืนดีด้วยแน่" ยัยพี่อิ้งค์ทำหน้าเจ็บใจ ฝากคำพูดไว้แบบไม่อยากให้ตัวเองเสียหน้าไปมากกว่านี้ แล้วเดินกระทืบเท้าออกไปจากงาน


"ขอโทษว่ะพี่อาร์ม อ่ะนี่ของขวัญ เดี๋ยวผมขอตัวกลับเลยละกัน" พอยัยพี่อิ้งค์ออกไป ผมก็ยื่นของขวัญกล่องเล็กให้เจ้าของวันเกิด จะยันตัวลุกจากตักไอ้พี่ แต่แขนพี่มันแข็งชิบหาย รัดแน่นไม่ยอมปล่อยเลย


"เห้ย รีบไปไหนวะ กินเหล้ากันก่อนดิ มึงไม่ได้ผิดซักหน่อย" เจ้าของวันเกิดปรับสีหน้าเป็นคนใจดีปกติ พูดด้วยเสียงชิวๆ มือก็แกะของขวัญไปด้วย


"งานจะกร่อยป่ะวะ" ผมตอบอย่างเกรงใจ


"มึงไม่ได้ทำอะไรนะบอม อีกอย่างกูไม่ได้มีอะไรกับอิ้งค์หรือใครแล้วนะ มึงต้องเชื่อกู กูมีมึงคนเดียว" ไอ้พี่รีบชิงพูด สีหน้าสายตาดูกังวลมากว่าผมจะเข้าใจผิด ซึ่งผมก็แค่เออออไปตามเรื่อง


"อือ"


"บอม.."


"ไอ้บอม ไอ้ตัวแสบ นี่มึงแช่งกูป่ะวะ" ก่อนที่ไอ้พี่มันจะได้พูดอะไรต่อ เสียงเจ้าของวันเกิดก็ดังขัดซะก่อน ผมละสายตาจากพี่มันหันไปหาพี่อาร์มแล้วหัวเราะลั่น ตอนเห็นเจ้าของวันเกิดกางเสื้อยืดสีขาว สรีนคำว่า พกถุงวางใจ ปลอดภัยไร้เอดส์


"ฮ่าๆๆๆๆ นี่น้องห่วงเลยนะพี่อาร์ม เอาไว้เตือนสติ"


"มึงไปเตือนผัวมึงเหอะ" คนอุตส่าห์หวังดีแล้วดูไอ้พี่อาร์มมันสวนมาดิ


"ใครผัว ผมนี่ผัว" ผมประกาศกร้าว ทำเอาเฮียสิงขำกลิ้งเพราะเฮียมันเข้าใจดี พอๆกับไอ้พี่ที่สะดุ้งนิดหน่อย นอกนั้นทำหน้างง


"ไรของมึง อย่าบอกนะว่ามึงเป็นผัวแล้วไอ้คุณเป็นเมีย กูไม่เชื่อ" พี่อาร์ม


"คอยดูไปละกัน หึหึ"


"โว๊ะ กูไม่คุยกับมึงละ เด็กเวร" แล้วพวกไอ้พี่อาร์มก็หันไปคุยกันเอง เลิกสนใจผมจริงๆ


"พี่ครับเอาว้อดก้าขวดนึง" ผมก็เลิกสนใจเจ้าภาพ หันไปสนใจเอาแอลกอฮอล์เข้าร่างกายดีกว่า อิอิ


"เล่นวอดก้าแต่หัววัน เดี๋ยวก็เมาเร็วหรอกมึง" เจ้าของตักที่แม่งไม่ยอมปล่อยผมออกไปซักทีขยับหน้ามากระซิบ มาคลอเคลียอยู่นั่น ผมหดคอ


"ไรวะ จะห้าทุ่มแล้ว หัววันอะไร แล้วไม่ต้องยื่นหน้ามาใกล้น่า"


"ก็เพลงมันดัง กูกลัวมึงไม่ได้ยิน"


"อย่ามาแถ ไม่เนียนเว้ย จะหาเรื่องลวนลามก็บอก"


"ถ้าบอก แล้วยอมมั้ย?"


"ไม่ยอม.......แล้วจะนั่งอยู่แบบนี้เหรอ" ตอนแรกกะโวยวายนั่นแหละ แต่เหลือบไปเห็นเฮียสิงก่อน เลยคิดเรื่องข้อตกลงรถสปอร์ตขึ้นมาได้ เสียงห้วนๆตอนแรกเลยเปลี่ยนเป็นเสียงหวานยั่วยวนแทนในตอนท้าย


ผมกรีดยิ้มส่งไปให้พี่คุณ ขยับตัวจัดท่าให้นั่งสบายบนตักมากขึ้น ถึงมอมเหล้าไม่ได้ แต่ถ้าพอกรึ่มๆน่าจะโอเคนะ เฮีย


.........................................................

ตอนหน้าใครจะกดใครระหว่างตัวแสบเจ้าแผนการณ์อย่างบอม

หรือคาสโนว่าอย่างไอ้พี่ ใครจะถูกกด 5555555

ขอเค้าไปซื้อปลาทูนึ่งแม่กลองก่อนนะ เมี้ยวว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 200 ครั้ง

2,704 ความคิดเห็น

  1. #2680 zzzwanmaizzz (@zzzwanmaizzz) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:03
    บอมหนูพับความผัวเก็บใส่กล่องไปเถอะลูก 555555
    #2680
    0
  2. #2641 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 15:07
    บอมแผนการเยอะนะเรา จะสู้แรงพี่เค้าไหวเหรอ
    #2641
    0
  3. #2539 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 16:32
    บอมมมมมม เอาจริงสิ จะรอดไหมล่ะ
    #2539
    0
  4. #2524 phon_zaa (@phonzaa) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 23:14
    โอ๊ยยยเจ้าบอมดูท่าอยากจะเปงผัวแต่ไม่ดูตัวเองเล้ยยยย
    #2524
    0
  5. #2180 creamsarang (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 08:26
    โถถถบอมคิดผิดแล้วหนู อย่าลืมสิว่ากำลังเล่นกับคาสโนว่าตัวพ่ออยู่อ่ะ เอาพี่คุณไม่อยู่หรอก
    #2180
    0
  6. #2162 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 23:15
    บอมจะกดพี่คุณได้เหรออออออ ????????????
    #2162
    0
  7. #2136 Amphai Komnoy (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 22:10
    บอมตอนนี้เราให้สามดาวไปเลยแต่เด็กดื้อเราเป็นลูกสาวใจแตกตั้งแต่ตอนไหนเนี่ยยยยย!!!!!!
    #2136
    0
  8. #2134 Raknok (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:39
    น้องแมวนอกจากปลาทู อยากกินอะไรอีกไหมลูก
    #2134
    1
  9. #2133 ลูกกวาด (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:08
    บอมคะเปลี่ยนจากหวังรถจากเฮียสิงเป็นอ้อนขอจากว่าที่สามีปลอดภัยกว่านะคะ อย่าเสี่ยงกับอีพี่คุณเลยแกกดเค้าไม่รอดหรอก
    #2133
    0
  10. #2132 jazzeluv59 (@jazzeluv59) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 20:34
    ขอให้บอมกด-พี่ได้นะ "ถ้าพี่รักผมต้องยอมให้ผมกด" 5555
    #2132
    0
  11. #2131 นายหลวงโอเซฮุน (@hunnee_exo) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 20:28
    ยกรางวัลให้ขุ่นแม่บอมเลยข่ะ!!
    #2131
    0
  12. #2130 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 20:05
    บอมจะได้รถสปอร์ตมั้ยนะ ใครกดใครลุ้นกัน หวังว่าบอมไม่เผลอใจนะ รอค่ะรอ
    #2130
    0
  13. #2129 tor (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 19:37
    ย๊ากกกรอนะคะ

    เชียร์พี่คุณกด1ค่ะ555555
    #2129
    0
  14. #2128 bestapinya (@bestapinya) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 19:20
    อุ้ยจะเอาปลาทูกี่เข่ง555
    #2128
    0
  15. #2127 ++BoTaN++ (@bootan2526) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 19:17
    สงสารบอมดีไหมเนี่ย
    #2127
    0
  16. #2126 Pooykung (@Pooykung) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 17:55
    แมวกับปลาย่างไหมเนี้ย รอฟินต่อนะ
    #2126
    0
  17. #2125 G_ttps (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 17:52
    ตอนหน้าบอมได้อยู่บนแน่ลูก

    .





    .





    ออนทอบ 5555555
    #2125
    0
  18. #2123 Qwerty1 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 17:45
    ตอนหน้า ขอบอมแค่เกือบพลาดก็พอ. จะได้มีลุ้นต่อไป



    ไร้ท์ชอบลวง แค่ไปซื้ออาหารแมว แต่แมวอาจไม่หม่ำก็ได้
    #2123
    0
  19. #2122 veen (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 17:15
    จะต้องซื้อปลาทูล่อให้แมวออกมากี่เข่งดีค่ะ บอมแกจะเอาอะไรไปกดท่านพี่ได้ รู้สึกว่าเฮียสิงของบอมจะไม่เสียรถสปอร์ตนะ
    #2122
    0
  20. #2121 koyzaa2545 (@koyzaa2545) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 17:10
    อ้ากกก เค้าไปซื้อปลาทูด้วยคนน้า การี้ดดดดดด
    #2121
    0
  21. #2120 pupaeqM_ (@pupae2211) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 17:03
    เตรียมตัวรับมือกับสถานะภรรยาเถอะบอม 555555555555555
    #2120
    0
  22. #2119 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 16:43
    ตลกตรงบอมด่าคริสว่าลูกสาวใจแตก ด่าเพื่อนทำไม!55555555555 นุ้งบอมนี่แซ่บได้ไงเจ้จริงๆค่ะชอบ~ ขอให้สมหวังนะลูกบอม~~~
    #2119
    0
  23. #2118 มีนา (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 16:39
    การกระทำของนายไม่ได้มีความสามีเลยบอมเอ๊ยยยย
    #2118
    0
  24. #2117 nongpla103 (@nongpla103) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 16:34
    ขอทุ่มหมดกระเป๋า เหมาปลาทูนึ่งแม่กลองด้วยคน...
    #2117
    0
  25. #2116 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 16:20
    เห้ออออ
    #2116
    0