Apple of Eden รัก ผิด ล็อค {Yaoi} {fanfic SingtoKrist}

ตอนที่ 45 : Chapter 42

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,550
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 203 ครั้ง
    12 มิ.ย. 60





 (เจอกันในบล็อก)





ผมรู้สึกตัวตื่นตอนสายร่างกายสดชื่นกระปรี้กระเปร่ามากเป็นพิเศษ คนในอ้อมกอดยังคงนอนหลับสนิทอยู่เหมือนเดิม มองใบหน้าใสที่หลับตาพริ้มหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ ดูน่ารัก บริสุทธ์ไร้เดียงสาจนพอใจแล้วก็ค่อยๆขยับตัวออกจากเค้าช้าๆ คุณเมียพลิกตัวหนีไปอีกทางเมื่อผมดึงแขนออกจากใต้ศรีษะเค้า แต่ไม่ได้ตื่น


พอล้างหน้าเสร็จเรียบร้อยผมก็เดินออกมาจากห้องนอน เจอพี่เมียนั่งหน้าบูดอยู่บนโซฟา อยากจะขำเหมือนกันแต่เด็กนี่คงไม่มีอารมณ์ล้อเล่นกับผมแน่ๆ


"คิดว่าจะตื่นซักเที่ยงซะอีก เสียงดังลั่นห้องจนถึงตีสองตีสาม ไม่คิดว่ามันมากเกินไปรึไง น้องผมไม่ใช่ตุ๊กตายางนะ" พอเจอหน้าผมเดินออกมาก็ปากดีเชียว


"ไม่คิดบ้างล่ะว่าน้องนายอาจจะเป็นคนขอร้องให้ฉันทำเอง" ที่จริงผมไม่ปากหมาพูดจาดูถูกคนที่ตัวเองรักแบบนี้หรอกนะ แต่อันนี้แค่อยากจะแกล้งพี่เมียเท่านั้นเอง


"เออ ผมรู้ว่าน้องผมมันแรด แล้วนี่ยังไม่ตื่นอีกรึไง ต้องด่าซะหน่อยแล้ว"


"คงจะตื่นไหวหรอก ปล่อยให้เค้านอนต่ออีกซักหน่อยเถอะ คริสคงเหนื่อยมาก" ผมยกไหล่ตอบกลับไป อีกฝ่ายก็เงยหน้าขึ้นมองตาขุ่น เหมือนคริสจริงๆเลยไอ้วิธีการมองค้อนเนี่ย


"แน่ล่ะ ครางลั่นแบบนั้นไม่เหนื่อยคงแปลก หึ้ยยยย"


"หงุดหงิดนักก็กลับไปหานายเล็กสิ จะได้หาย"


"ไอ้บ้า //////////////" หืม? เด็กนี่เขินเป็นด้วย หน้าแดงเชียว


"ทำไม อายเหรอ" ผมโน้มตัวลงไปใกล้คนที่นั่งอยู่บนโซฟา มือข้างนึงยกผ่านตัวเค้าไปยันพนักพิงโซฟาเอาไว้


"ใครอาย ไม่มีเว้ย อย่ามาทะลึ่งนะ คิดจะเป็นพญาเทครัวรึไง"


"หา? อย่างนายเนี่ยนะ เด็กกะโปโลแบบนี้น่าพิศวาสตรงไหน สู้เมียฉันไม่ได้เลยซักนิด" ผมรีบถอยออกมาก่อนที่พี่เมียจะเข้าใจผิด ถึงจะหน้าเหมือนกันก็ไม่ได้แปลว่าจะน่ารักเหมือนคุณเมียหรอกนะ


"เออ รู้ก็ดี ถ้าผมรู้ว่าพี่ไม่ได้รักคริสจริงเมื่อไหร่ เตรียมตัวตายได้เลย"


"นายก็ดีแต่ใช้กำลัง หัดอ่อนโยนแบบน้องชายบ้างสิ" ไม่ใช่ว่าอยากจะสั่งสอนหรอก เด็กนรกแบบนี้พูดไปก็ไม่ฟัง แค่ไม่อยากให้คุณเมียปวดหัวเพิ่มเพราะความดื้อรั้นเอาแต่ใจของมันก็เท่านั้นเอง


"คริสก็คือคริส ผมก็คือผม คนละคนกันป่ะล่ะ" ดูมันกวนประสาทดิ


"ก็ตามใจเหอะ อย่าทำคริสเดือดร้อนก็แล้วกัน" ผมเลิกใส่ใจเดินเข้าไปในครัว เปิดตู้เย็นรื้อดูว่ามีอะไรที่พอจะทำเป็นอาหารได้บ้าง


มีผัก กับหมู พอดีเลย ร่างเพลียๆแบบนั้นคงต้องข้าวต้มแล้วล่ะ กินอาหารอย่างอื่นคงได้ป่วยพอดี ถ้ามีข้าวต้มอุ่นๆจะได้กินยาดักไว้ด้วย พรุ่งนี้คุณเมียมีเรียนสาย คงนอนได้นานหน่อย ยังไงผมก็คงอิ่มไม่รังแกเค้าไปอีกหลายวัน หึหึ


"ทำไร?"


"ข้าวต้มหมู" ผมเหลือบตามองคนที่ตามเข้ามาในครัว คาร์ลชะโงกหน้าผ่านไหล่เข้ามาดูในหม้อแล้วทำหน้าทึ่ง


"พี่ทำกับข้าวเป็นด้วยเหรอ?"


"ทำไมจะไม่เป็น ฉันไม่ได้จับจดแบบนายนี่"


"พูดดีดีไม่ประชดเป็นป่ะวะ นี่อุตส่าห์ไม่ด่าเรื่องพาน้องผมย้ายมาอยู่ด้วยกันแล้วนะ" 


แล้วไง คิดว่าผมต้องใส่ใจถามความเห็นเค้าเวลาจะเอาเมียเข้าบ้านเหรอวะ ใครแคร์ ถ้าเป็นพ่อแม่เมียก็ว่าไปอย่าง แต่เพื่อเห็นแก่ความสงบสุขเพราะยังไงอีกหน่อยก็ต้องเป็นครอบครัวเดียวกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ นายเล็กรักคาร์ลจะตายไป ผมเลยเลือกที่จะตอบกลับดีๆ


"ฉันไปออกค่ายบ่อย ไหนจะต้องดูแลนายเล็กตั้งแต่เด็กๆก็ทำเป็นทุกอย่างนั่นแหละ แต่ก็แค่อาหารง่ายๆนะ"


"เล็กก็ทำอาหารเป็นเหอะ อร่อยด้วย เคยทำสปาเก็ตตี้กุ้งให้กิน ฝีมือเหมือนเชฟโรงแรมห้าด้าว"


"อวด?"


"เปล่า" เปล่าเหี้ยไรล่ะ อวดผัวตัวเองชัดๆ หรือว่าข่มวะ


"รักกันไว้ก็ดีแล้ว ฉันจะไม่ยุ่งเรื่องของนายกับน้องชายอีก ที่ทำไม่ใช่เพื่อเอาใจคริสหรอกนะ แต่เห็นว่านายปรับปรุงตัวแล้วจริงๆ ตอนนี้คบกับนายเล็กแค่คนเดียวแล้วใช่รึเปล่า"


".........อือ เล็กเป็นคนดี ดีเกินไป บางครั้งผมก็คิดนะว่าเค้าควรเจอคนที่ดีกว่านี้ ไม่น่ามาหลงรักคนชั่วๆอย่างผมที่ตั้งใจมาหลอกเค้าตั้งแต่แรกหรอก" อยู่ๆคาร์ลก็พูดออกมา น้ำเสียงที่บ่งบอกความจริงใจนั่นทำให้ผมเหลือบไปมองหน้ามันนิดหน่อย แต่ไม่ได้พูดอะไร


"รู้รึเปล่า เค้ารู้ว่าผมหลอกเค้า แต่กลับทำเหมือนไม่รู้อะไร คนโง่น่ะ คงดูละครหลังข่าวมากไป คิดว่าความดีจะชนะใจคนได้ทุกคนล่ะมั้ง"


"แล้วได้รึเปล่าล่ะ ถ้าไม่ได้ นายคงไม่มาอยู่ตรงนี้ ได้ยินคริสบอกว่านายเป็นผู้เป็นคนขึ้นเยอะเลยนี่"


"เพราะน้องชายพี่นั่นแหละ ถึงได้บอกไงว่าโง่ ทั้งหล่อ ทั้งรวย โปรไฟล์ดีทุกอย่าง กลับมาคุกเข่าอ้อนวอนขอความรักจากไอ้เด็กเหลือขออย่างผม ไม่เรียกโง่จะเรียกอะไร"


น่าแปลกที่ผมไม่รู้สึกโกรธเลยซักนิดที่คนที่เคยเกลียดขี้หน้ากำลังยืนด่าน้องชายตัวเอง คงเพราะสีหน้าและสายตาที่อ่อนโยนเวลาคาร์ลพูดถึงนายเล็กล่ะมั้ง


"ก็คงจริง ไม่โง่คงไม่เอาเงินเป็นแสนๆไปให้นายใช้หนี้โดยไม่ทวงคืนซักบาทหรอก" ผมตอบพร้อมกับตักน้ำซุปในหม้อขึ้นมาชิม


"พี่รู้!!"


"เงินมากขนาดนั้นไม่รู้ก็บ้าแล้ว ถึงพ่อกับแม่จะเป็นคนเซ็นต์เช็คให้นายเล็ก แต่พวกท่านบอกฉันทุกอย่าง"


"แล้วพ่อกับแม่รู้รึเปล่าว่า..เอ่อ เล็กให้เงินนั่นกับผม"


"ถ้ารู้ นายคงกระเด็นออกจากบ้านไปนานแล้วล่ะ ไม่ได้อยู่เสวยสุขหรอก" ได้บอกรึเปล่า ว่าคาร์ลไปค้างที่บ้านผมบ่อยมากจนแทบจะเรียกว่าย้ายไปอยู่ที่นั่นกันแล้ว


"ทำไมล่ะ?"


"ทำไมอะไร"


"ทำไมพี่ไม่บอก พี่เกลียดผมนี่ นี่เป็นวิธีง่ายๆเลยที่จะกำจัดผมนะ"


"เห้ออออ โง่รึเปล่า ก็เพิ่งบอกไปว่าจะไม่ยุ่งกับเรื่องของพวกนายอีกแล้ว อะไรที่น้องชายฉันมีความสุข ฉันไม่อยากจะขวาง ในเมื่อนายทำตัวดีขึ้นแล้ว ก็จะไม่ยุ่ง ดีกับน้องฉันให้มากๆก็พอ"


"......................."


"......................."


".....ขอบคุณนะ พี่สิงโต ทั้งที่ผมทำแต่เรื่องเลวร้าย ไม่ว่าจะพี่ เล็ก หรือแม้แต่คริส ก็ให้อภัยผมเสมอ"


ผมหันกลับไปมองคาร์ลเต็มๆตา เอาตะหลิวตีหัวคนที่ก้มหน้าทำท่าจะร้องไห้ไปทีนึง


"อย่ามาดราม่า ฉันปลอบเป็นแค่เมียตัวเองเท่านั้นแหละ หิวรึยัง กินข้าวต้มได้นะ ฉันไปปลุกคริสมากินข้าวก่อน"


"แหวะ อย่าหวานให้มาก น่าหมั่นไส้"


"หมั่นไส้ก็กลับไปสิ มาอยู่เป็นก้างอยู่ได้"


"วันนี้ก็กลับแล้วน่า รู้แล้วว่าพี่หลงน้องผมหัวปักหัวปำแค่ไหน มีทำอาหารเช้าให้ มีหน้าตาเบิกบานยังกะสาวน้อยเพิ่งมีความรัก หึหึ" สีหน้าเยาะเย้ยสะใจที่เห็นผมกลายเป็นทาสน้องชายตัวเองได้ ทำให้ผมคิดอยากจะถีบไอ้เด็กบ้านี่ออกจากห้องไปจริงๆ ไม่ติดว่ามันเป็นพี่เมียล่ะก็นะ

 




หลังจากวันนั้นคาร์ลก็กลับไปจริงๆ แต่คงหนีกันไม่พ้นหรอก ในเมื่อมันเป็นคนรักของน้องชาย พอวันเสาร์วนมา เราสี่คนก็ต้องกลับมาเจอหน้ากันอีกครั้ง


"มาแล้วเหรอลูก เป็นยังไงบ้างน้องคริส ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน แม่บอกให้มากินข้าวกันบ้างก็ไม่มาเลย" แม่ยืนยิ้มหวานรอต้อนรับลูกสะใภ้คนโตอยู่ที่ประตูหน้าบ้าน พอเจอคริสเดินลงจากรถก็พุ่งตัวใส่ทันที


"ช่วงนี้น้องเรียนหนักน่ะแม่ ใกล้มิดเทอมแล้ว ไหนๆแม่ก็นัดกินข้าววันนี้พร้อมกับพ่อแล้วก็เลยพามาวันนี้ทีเดียว" พ่อผมเพิ่งกลับมาถึงเมื่อวาน แต่นัดคริสกับคาร์ลมาทานข้าวไว้ล่วงหน้าหลายวันแล้ว เห่อกันซะจริง


"ขอโทษนะครับ ยังไงผมจะพยายามมากินข้าวด้วยอีกนะครับก่อนที่แม่จะกลับ" คริสยกมือไหว้ทักทาย เสร็จแล้วก็อ้อน พูดแบบนั้นแม่ก็ชอบน่ะสิ


"ถ้ายุ่งมากก็ไม่เป็นไรจ้า ไม่ต้องมาที่บ้านก็ได้ ไว้แม่ให้แม่ครัวที่นี่ทำอาหารอร่อยๆ แล้วเอาไปทานที่คอนโดตาสิงดีมั้ย จะได้ไม่เหนื่อย ไม่ต้องเกรงใจด้วยนะ แม่กลับมาพักผ่อน ว่างสุดๆไม่มีอะไรทำ"


"ได้สิครับ" คริสตอบกลับยิ้มๆ


"งั้นเข้าบ้านเถอะจ๊ะ ตาเล็กกับน้องคาร์ลมาแล้ว พ่อเค้าอยากเจอน้องคริสจะแย่" แม่รีบควงสะใภ้คนโตเดินนำผมที่หัวเน่าไปเรียบร้อยแล้วหนีไปก่อนเลย


พ่อเองก็ดูจะถูกใจไม่น้อยที่ได้สะใภ้เป็นฝาแฝด ทั้งบ้านตอนนี้มีแต่เสียงหัวเราะ นานๆครอบครัวผมจะพร้อมหน้ากันแบบนี้ เรียกว่าในรอบสี่ห้าเดือนแล้วมั้งที่คนในครอบครัวรวมตัวกันครบ น้องชายผมถึงได้ยิ้มหน้าไม่หุบเลย


เสียงรถหน้าบ้านทำให้พวกเราหยุดการสนทนา แม่ยิ้มกว้างแล้วลุกขึ้น


"สงสัยน้าอรจะมาแล้ว วันนี้แม่ชวนน้าอรกับหนูอ้อนมาทานข้าวด้วยนะ ไม่ว่ากันใช่มั้ยจ๊ะ" พูดเสร็จท่านก็เดินออกไปต้อนรับเพื่อนรักตัวเอง


น้าอรเป็นเพื่อนสนิทแม่ตั้งแต่มัธยมต้น พวกผมก็ได้เจอบ้างแต่ไม่บ่อยเพราะว่าแม่ตัวเองยังไม่ค่อยจะได้เจอเลย กับลูกสาวน้าอรเองก็ได้เจอแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้น รู้สึกแม่จะบอกว่าน้องเค้าเพิ่งขึ้นปีหนึ่งปีนี้เอง


"เด็กๆ นี่น้าอรเพื่อนแม่นะ" แม่เดินนำสองคนแม่ลูกที่มาใหม่ เริ่มแนะนำตัวทุกคนเสียงสดชื่น


"ตาสิงตาเล็กจำน้าอรกับน้องอ้อนได้รึเปล่า"


"จำได้ครับ สวัสดีครับน้าอร" ผมยกมือไหว้ พร้อมกับน้องชาย


"โตเป็นหนุ่มกันหมดแล้วนะเนี่ย ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี นี่น้องอ้อน ตาสิงกับตาเล็กจำได้รึเปล่า" น้าอรรับไหว้เสร็จก็แนะนำลูกสาวตัวเอง


ลูกสาวน้าอรยกมือไหว้ผมกับนายเล็ก จากนั้นก็ส่งยิ้มหวานท่าทางเอียงอายมาให้ผม...ผม?


"แล้วนี่?" น้าอรมองเลยไปที่คริสกับคาร์ล "โหห ฝาแฝด นี่ใครน่ะเพื่อนลูกชายเหรอ"


"อ้อ สองคนนี้น้องคริส กับน้องคาร์ล" แม่แนะนำทีละคน ที่จริงผมว่าแม่จำไม่ได้หรอกว่าคนไหนเป็นคนไหน แต่ว่าคริสนั่งใกล้ผมและคาร์ลนั่งใกล้นายเล็กก็เลยดูออก แล้ววันนี้แฟนน้องชายยังใส่ช๊อปแสดงความเป็นวิศวะเต็มที่ ถึงแม้จะคนละสีกับมหาวิทยาลัยของผมก็เถอะ


"ทำไมแต่งตัวแบบนี้" ผมชะโงกหน้าไปหาพี่เมีย หลังจากแนะนำตัวกันเสร็จแล้วปล่อยให้ผู้ใหญ่คุยกันไป


"อาจารย์นัดสอนชดเชย นี่ลงเลปเสร็จก็พุ่งมาเลยเนี่ย เล็กไปรับขับรถยังกะจะบิน พี่ยังมาสายกว่าอีก" คาร์ลหันมาบอก


"พอดีฉันนัดเพื่อนต้องไปแบ่งหน้าที่ทำรายงานกลุ่มน่ะ เพิ่งจะเสร็จเอง" คริสขยับเข้ามาช่วยแก้ตัวให้


"นี่เด็กๆจ๊ะ พากันไปนั่งคุยที่ศาลาในสวนดีกว่านะ บรรยากาศกำลังดี เดี๋ยวถึงเวลาอาหารเย็นแล้วแม่จะให้คนไปตาม หนูอ้อนไปกับพี่ๆเค้านะลูก ตรงนี้มีแต่คนแก่คุยกันคงน่าเบื่อ" แม่หันมาพูดสั่ง พวกเราเลยพยักหน้าแล้วเตรียมตัวลุกขึ้น


"ไปครับน้องอ้อน" นายเล็กส่งยิ้มให้ลูกเพื่อนแม่ แล้วเราก็พากันออกจากห้องนั้นมา


"พี่สิงโต จำอ้อนได้รึเปล่าคะ" ระหว่างที่เดินไปในสวนน้องอ้อนก็เดินมาเคียงคู่ส่งรอยยิ้มให้


"จำได้สิ ปีนี้น้องอ้อนเข้ามหาวิทยาลัยแล้วใช่รึเปล่า คณะไหนล่ะ?" ผมถามและยิ้มให้ตามมารยาท ยังไงก็ลูกสาวเพื่อนแม่


"บัญชีค่ะ นี่อ้อนเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับพี่สิงโตนะคะ"


"อ้าวเหรอ ทำไมพี่ไม่เคยเจอน้องอ้อนเลย"


"อาจจะเจอแล้วแต่พี่จำไม่ได้ก็ได้นะคะ น่าน้อยใจจัง"


"ขอโทษด้วยนะ ช่วงปีสี่พี่เรียนหนักมาก มีแต่วิชาเมเจอร์ไม่ได้ไปคณะอื่นหรอก ส่วนมากอยู่แต่คณะตัวเอง"


"ถ้าอย่างนั้นคราวหลังก็มาทานข้าวกับอ้อนที่โรงอาหารบัญชีบ้างนะคะ หรือไม่เราก็ไปทานกลางวันข้างนอกกันบ้าง"


"อ้อ ได้สิ ไว้พี่จะชวนน้องอ้อนทานข้าวนะ แต่ว่าพวกเพื่อนๆพี่อาจจะเถื่อนกันไปบ้างนิดหน่อย เด็กวิศวะน่ะ คงไม่ถือสาใช่มั้ย"


"เหรอคะ" น้องอ้อนยิ้มแหยๆมาให้ เราเดินถึงศาลาพอดีเลยไม่ได้คุยต่อ


"หิวแล้วอ่ะเล็ก มีไรรองท้องมั้ย" พอทิ้งตัวลงนั่ง คาร์ลก็เริ่มงอแง


"มีสิ เล็กสั่งให้ป้าเค้ายกขนมมาให้แล้ว รอแป๊บนะ"


"อย่าเสียมารยาทสิคาร์ล นี่ไม่ใช่บ้านเรานะ" คริสก็ดุพี่ชายตัวเอง ตกลงใครพี่ใครน้อง


"ไม่เป็นไรหรอกคริส ที่รักก็เป็นแบบนี้แหละ กินไม่เคยอิ่ม"


"เล็ก!!!!"


"คาร์ลอย่าตะคอกสิ เราไม่ได้อยู่กันเองนะ คุณเล็กกับพี่สิงโตมีแขกด้วยเห็นรึเปล่า" คริสดุคาร์ลอีกรอบ ถึงผมกับคาร์ลจะพูดกันดีๆแล้ว แต่ก็อดจะสะใจไม่ได้ว่ะ


"ขำไร ดูเมียตัวเองโน่น ไม่ใช่เอาแต่ป้อสาว" คาร์ลพาลใส่ผมอีก


"คาร์ล" แล้วก็โดนน้องชายฝาแฝดดุเป็นรอบที่สาม


"คุณคาร์ลเป็น เอ่อ เป็นแฟนกับพี่เล็กเหรอคะ" น้องอ้อนมองหน้าแต่ละคนสลับไปมา


"อ้อใช่ น้องอ้อน คาร์ลเป็นแฟนพี่เอง"


"อ้อ" น้องอ้อนรับคำแล้วทำหน้าแปลกๆ อาจจะรับไม่ได้ล่ะมั้ง คาร์ลเห็นเลยชักสีหน้า แต่ก็โดนคริสทำตาดุใส่อีกเลยได้แต่หงุดหงิดไปตามเรื่องตามราว


"จริงสิคะพี่สิงโต พี่เรียนวิศวะต้องเก่งพวกสแตทใช่รึเปล่าคะ ถ้ายังไงพี่มีเวลาว่างอ้อนอยากขอคำแนะนำบ้าง..."


"ติวน่ะเหรอ ใกล้สอบมิดเทอมแล้วนี่เนอะ" ผมไม่ค่อยอยากจะรับปากเท่าไหร่เลย ถึงจะไม่ได้เจ้าชู้ตัวพ่ออย่างไอ้คุณ แต่ก็พอรู้ว่าน้องอ้อนมองผมยังไง ไม่อยากให้คุณเมียไม่สบายใจ แล้วก็ไม่อยากให้แม่ต้องผิดใจกับเพื่อนรักด้วย การไม่เอาตัวไปยุ่งเกี่ยวกับน้องอ้อนมากเกินจำเป็นน่าจะดีที่สุด


"น้องอ้อนสนิทกับพี่สิงโตจังเลยนะครับ" อยู่ๆคริสก็หันไปพูดกับลูกสาวเพื่อนสนิทแม่ผมด้วยสีหน้ายิ้มแย้มใจดี


"ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ ตอนเด็กๆอ้อนเคยมาเล่นที่นี่สองสามครั้ง พี่สิงโตใจดีกับอ้อนตลอดเลย"


"งั้นเหรอครับ แต่ว่าช่วงนี้พี่สิงโตเค้ามีโปรเจคเรียนจบ ไหนจะต้องช่วยงานที่บริษัทอีก บางทีไม่กลับมาค้างที่ห้องก็บ่อยไป พี่คิดว่าพี่สิงโตคงไม่ค่อยว่างติวให้น้องอ้อนเท่าไหร่ เอาแบบนี้มั้ย ถึงพี่จะไม่ได้เรียนวิศวะแต่ก็เก่งพวกวิชาคำนวน เราเองก็เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน วันไหนน้องอ้อนว่างนัดพี่ได้นะ พี่ติวให้" คริสยังคงยิ้มหวาน


แต่ผมทำไมหนาวหลังแปลกๆ คาร์ลนี่ไม่ต้องให้พูดถึง สายตาที่มองผมเหมือนจะบอกว่า 'ดูไว้ซะน้องชายกูกำลังจะประกาศความเมีย'


"แล้วพี่คริส เป็นเพื่อนกับพี่สิงโตได้ยังไงคะ ไม่ได้เรียนคณะเดียวกันเหรอ หรือว่ามาที่นี่เป็นเพื่อนแฟนพี่เล็ก" น้องอ้อนดูจะไม่พอใจเท่าไหร่ สังเกตจากน้ำเสียงห้วนๆและหน้าตึงๆ


"เปล่าหรอก แม่พี่สิงโตชวนพี่มาทานข้าวน่ะ พ่อดีคุณพ่อเพิ่งกลับมาพวกท่านก็เลยอยากเจอ จริงสิมานั่งกันแบบนี้จะน่าเกลียดรึเปล่าครับ ผมว่าผมไปช่วยในครัวดีกว่ามั้ย" คริสตอบน้องอ้อนเสร็จก็หันมาหาผม


"ไม่ต้องหรอก ในครัวคนเยอะแยะแล้ว นั่งเล่นอยู่นี่แหละ" ผมยกมือโอบไหล่คริสเอาไว้ เห็นหน้าใสๆแล้วอดไม่ได้ที่จะลวนลาม เลยแตะจมูกลงไปที่ขมับทีนึง


"แต่ผมเกรงใจ"


"เกรงใจทำไม บ้านนี้ก็เหมือนบ้านคริสนั่นแหละ ดูคาร์ลสิ มาอยู่ตั้งนานไม่เห็นเคยเข้าไปช่วยทำกับข้าวเลย"


"แล้วมันมาเกี่ยวกับผมได้ไงวะ" ไอ้เด็กตัวแสบบ่นเบาๆ


"ก็ไม่เคยช่วยจริงๆนี่" ผม


"ผมทำกับข้าวไม่เป็น ให้ผสมปูน ทำซีเมนต์แทนได้มั้ยล่ะ"


"แล้วแต่สิ ถ้านายคิดว่านายเล็กกินของพวกนั้นได้ ฉันไม่สนอยู่แล้วเพราะเมียฉันทำกับข้าวเป็น"


"ตอนสิบขวบมันยังทอดไข่เจียวไหม้อยู่เลย" คาร์ลชี้มาที่คริส


"นั่นเพราะนายเอาแต่เร่งบอกว่าหิวต่างหากล่ะ ไม่อย่างนั้นก็ไม่ไหม้หรอก"


"พอแล้ว ไม่ต้องเถียงกัน ที่รักหิวไม่ใช่เหรอ ขนมมาแล้วกินสิ" นายเล็กรีบแทรกก่อนที่สองแฝดจะก่อสงครามอีกรอบ


"เอ่อ นี่ พี่สิงโตกับพี่คริส เอ่อ เป็น..เป็นอะไรกันคะ" สีหน้าน้องอ้อนดูซีดกว่าตอนที่ถามเรื่องนายเล็กกับคาร์ลเยอะเลย


"เป็นแฟนครับ" อันนี้ผมไม่ทันได้ตอบนะ คุณเมียรีบตอบก่อนแบบไม่ทิ้งระยะคิดเลย แถมยังซบหัวลงมาบนไหล่แล้วช้อนตาขึ้นมองผมด้วย


แม่งเอ๊ย ไม่ได้ฟัดมาหลายวันเพราะเรียนหนัก คืนนี้จะจัดยันฟ้าเหลืองเลยคอยดู


"มองหน้าแบบนี้คืออยากโดนใช่มั้ยเมีย" ผม


"อะไรของพี่เนี่ย" เท่านั้นแหละ คริสดีดตัวออกจากผม มองรังเกียจกันอีกต่างหาก


"ตกลงพี่สิงโตมีแฟนแล้ว แล้วเป็นผู้ชายด้วยเหรอคะ" น้องอ้อนมองหน้าผมแล้วช็อคหนักขึ้น คือทำไมต้องถามล่ะ ผมก็เรียกเมียเต็มปากเต็มคำอยู่เนี่ย


"ครับ คริสเป็นเมียพี่" ผมยิ้มรับ ตอบกลับด้วยเสียงสุภาพ จากนั้นน้องอ้อนก็เงียบไปจนถึงเวลาอาหาร

 



"คุณน้ารู้รึเปล่าคะ ว่าพี่สิงโตกับพี่เล็กมีแฟนแล้ว?" ระหว่างเสียงหัวเราะบนโต๊ะอาหาร อยู่ๆน้องอ้อนก็พูดโพล่งขึ้นมา สีหน้ายิ้มแย้มแต่แววตาเหมือนกำลังสะใจอะไรบางอย่าง ผมก็ไม่ได้โง่หรอกนะ แต่แค่เฉยไม่ได้แคร์อยู่แล้ว


"อ้าว ทำไมจะไม่รู้ล่ะน้องอ้อน ก็สองคนนี้ไง เค้าคบกันมาหลายเดือนแล้ว" แม่ผมก็งงไปสิ ชี้ไปที่คริสกับคาร์ลแล้วทำหน้าเหมือนว่า นั่งกันอยู่ในบ้านนี่จะไม่รับรู้ได้ยังไง


บางทีผมอยากถามว่าน้องเรียนมหาวิทยาลัยได้ไงครับ ท่าทางแม่ผมปลื้มสองแฝดหนักขนาดนี้คงไม่ใช่แค่เพื่อนลูกชายหรอก เรียกเสียงอ่อนเสียงหวานทุกคำ


"แล้ว แล้วคุณน้ารับได้เหรอคะ" พอน้องอ้อนรู้ว่าแม่ผมรับรู้แล้ว ก็ยิ่งอึ้งไปอีก


"ตอนแรกก็ตกใจนะ น้าเองก็ลำบากใจเหมือนกัน" แม่ผมทำหน้าเครียดนิดๆ ยิ้มฝืนๆ น้องอ้อนรีบพูดต่อทันที


"คุณน้าลำบากใจ ทำไมไม่ลองทบทวนดูใหม่อีกซักครั้งล่ะคะ"


ทบทวนอะไรวะ นี่คือจะยุให้แม่ผมสั่งให้เลิกกันงั้นเหรอ ผมเห็นนายเล็กขมวดคิ้วมองด้วยสายตาไม่พอใจ ส่วนคาร์ลก็เกือบจะทิ้งช้อนส้อมลงบนจานไม่ติดว่าอยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่นะ


"ทบทวน? เรื่องอะไรน้องอ้อน แค่น้าลำบากใจที่ไม่รู้จะหาทางแยกน้องคริสกับน้องคาร์ลยังไงเท่านั้นเอง น้องอ้อนแยกออกเหรอ น้าล่ะกลุ้มใจ มีแค่ลูกชายตัวดีนี่แหละที่แยกออก ทั้งที่หน้าตาออกจะเหมือนกันขนาดนี้"


"อ้อ สรุปแม่กลุ้มใจที่แยกสองคนนี้ไม่ออก?" นายเล็กถามแล้วยิ้มหวานไปให้น้องอ้อนที่หน้าเสีย แผนพังล่ะสิ


"พ่อเองก็แยกไม่ค่อยออกเหมือนกัน ดีที่วันนี้คาร์ลกับคริสแต่งตัวไม่เหมือนกัน ถ้าวันไหนแต่งตัวชุดเดียวกันคงแยกยากน่าดู" พ่อ


"ที่จริงผมกับคริสเคยจะแกล้งพี่สิงโตนะพ่อ ช่วงที่สองคนนี้คบกันใหม่ๆ เราเล่นสลับตัวกัน แต่ความแตกในวินาทีเดียว เซ็งมากเลย" แล้วคาร์ลก็เริ่มเล่าวีรกรรมที่สลับตัวกับคริสแกล้งผมอย่างละเอียด เล่าถึงเรื่องที่คริสหึงผมกับคาร์ลจนคริสทำหน้าไม่ถูก


ไอ้ตัวแสบแฟนน้องชายพี่เมีย ดึงบรรยากาศบนโต๊ะอาหารกลับมาสนุกสนานอีกครั้ง ไม่มีใครสนใจน้องอ้อนอีก แอบเห็นแม่เธอมองดุๆใส่ด้วย


"ขอบคุณนะครับแม่ พ่อ วันนี้อาหารอร่อยมากเลย" คริสยกมือไหว้ หลังมื้ออาหารเราก็รีบกลับกันเลยเพราะว่าค่ำมากแล้ว


"วันหลังมาทานข้าวด้วยอีกนะ แม่กับพ่อไม่ได้สนุกแบบนี้นานแล้ว แม่รักน้องคริสกับน้องคาร์ลนะลูก เรื่องอื่นไม่ต้องไปคิดมาก ความสุขของลูกๆคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับพ่อแม่นะ" เหมือนแม่ผมเองก็คงพอจะรู้บ้างว่าน้องอ้อนตั้งใจจะทำอะไร แต่เพราะเป็นลูกสาวเพื่อนสนิทเลยพูดอะไรมากไม่ได้


ต่อให้อีกฝ่ายต้องการอะไร แต่ถ้าเราวางเฉย เค้าก็ทำอะไรไม่ได้หรอก ผมมั่นคงกับคริสไม่มีทางเปลี่ยนใจและนิสัยผมมันก็ไม่ใช่สุภาพบุรุษเท่าไหร่อยู่แล้วด้วย ตรงไปตรงมา ไม่ก็คือไม่ ผมมั่นใจว่าระหว่างเราจะไม่มีปัญหามือที่สามแน่นอน


ยกเว้นไอ้พวกเหี้ยที่คิดจะจีบเมียผมเท่านั้น กระทืบแหลกไส้แตกก็ว่ากันไป


ผมพาคริสเดินออกจากบ้านลงมาขึ้นรถ แม่ก็พาน้าอรกับน้องอ้อนออกมาส่งที่รถเหมือนกัน ระหว่างที่แม่ผมกับน้าอรคุยกันเดินผ่านพวกเราไป น้องอ้อนก็หยุดมองหน้าคริสไม่วางตา สายตาไม่พอใจนัก แต่คุณเมียผมไม่สนใจซักนิด


"พี่สิงโตครับ กลับห้องของเราเลยมั้ย"


น้องอ้อนหน้าตึงทันที


"หึหึ ไปสิครับเมีย" ผมตอบแล้ว ก้มลงไปหอมแก้มนิ่มๆทีนึงแล้วพาคริสขึ้นรถโดยไม่สนใจลาลูกสาวเพื่อนแม่

 



พรึ่บบ


"ทำไรครับ?" ผมมองคนที่อยู่ๆก็กระโดดขึ้นมานั่งบนตัวผมหลังอาบน้ำเสร็จ กลิ่นตัวหอมสบู่กรุ่นทำให้ผมแทบเขวี้ยงโทรศัพท์ในมือไปฟัดบั้นเอวขาวๆแทน


"หึง ได้รึเปล่าครับ" เด็กดื้อกัดปากสีหน้าลุ้นรอคำตอบ


"ได้สิ คริสมีสิทธ์นี่ แต่ไม่ต้องหึงให้เสียเวลาหรอก พี่รักเราคนเดียว มีเราคนเดียว ไม่เคยคิดมองคนอื่นเลย"


"ถึงอย่างนั้นก็หึง"


"แล้วจะให้พี่ทำยังไงล่ะ ขังพี่ไว้แล้วล่ามโซ่ดีมะ? หรือว่าลากเข้าห้องจับมาข่มขืน"


"วิธีแบบนั้นมีแต่คนเถื่อนอย่างพี่เท่านั้นแหละที่จะทำ"


"งั้นพี่ควรทำยังไงให้เมียหายหึงครับ" ผมยิ้มเจ้าเล่ห์


"...........รักผมมากๆสิ"


"จัดไปครับเมีย เดี๋ยวจะรักให้ถึงเช้าเลย" ผมตอบรับ รั้งเอวเค้ามากอดไว้แน่น จับอีกฝ่ายพลิกตัวลงไปใต้ร่าง


เด็กดื้อมีเหรอจะยอมแพ้ มุมปากยกยิ้มยั่วยวน สองมือโอบตรงรอบคอดึงรั้งผมให้โน้มลงไป 'รัก' ตัวเองทันที


เป็นการหึง และง้อ ที่แสนจะหวานซึ้งกว่าครั้งไหนๆ เพราะพอหึงคริสก็จะขี้ยั่วขึ้นอีกหาสิบเปอร์เซ็นต์


บอกแล้วว่าเมียผมน่ะ เห็นเงียบๆความร้ายกาจเพียบนะครับ ไม่อย่างนั้นจะเอาผมอยู่หมัดขนาดนี้เหรอ


ผมทั้งรักทั้งหลงจะแย่อยู่แล้ว....เด็กดื้อของผม


-End-

..............................................................

ยังเหลือสเป คุณบอมน้าาาาา ใครรอคุณบอมไม่นานเกินรอ

เรื่องหลักจะย้ายไปที่ นู๋มาเฟีย คาดว่าเรื่องนั้นยาวเอาเรื่องอยู่

ยังไงฝากติดตามด้วยจ้า

ขอบคุณที่ติดตามฟิคเรามาตลอด มีคนอ่านเราก็มีกำลังใจจะแต่ง รักทุกคนเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 203 ครั้ง

2,704 ความคิดเห็น

  1. #2681 Kamobee (@BeeSangprow) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 00:17

    ขอบคุณสำหรับนิยายสนุกๆแบบนี้นะคะ

    ชอบอย่างแรงงงงงคร้า
    #2681
    0
  2. #2668 Patida9 (@Patida9) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 16:19
    คริสหึงได้น่ารักมาก
    #2668
    0
  3. #2647 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 18:16
    ครอบครัวดีจริงๆ เข้าใจลูกๆ ไม่บังคับ ส่วนคนนอกก็ไม่สนใจ น้องแมวน้อยก็หึงพี่แถมมีวิธีง้อแบบที่พี่ชอบด้วย สนุกมาก เดินเรื่องลื่นไหลได้ดี สางไม่ลงเลย ขอบคุณไรต์มากกกกก
    #2647
    0
  4. #2480 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 15:54
    ร้ายกาจจจจจจ น้องอ้อนนี่หน้าแตกหลายตลบละ 5555555 ชอบฟีลตอนที่สิงชะโงกหน้าไปถามคาร์ลว่าทำไมวันนี้แต่งตัวงี้มา มันแสดงถึงความสนิทกันของ2คนนี้มากกว่าก่อน ตรงนี้เราว่ามันโคตรฟีลกู๊ดเลยยย

    จบอีกก็ใจหายอีกละ ถึงแม้ว่าเราจะตามมาอ่านช้าก็เถอะ 555
    #2480
    0
  5. #2475 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 11:48
    ไหนใครว่าคริสหัวอ่อน ถถถถถ
    #2475
    0
  6. #2446 ลูกกวาด (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 00:41
    ใครจะมองว่าคริสเรียบร้อยหัวอ่อนก็คิดไปเถอะบอกได้เลยว่าคริสนี้ร้ายกว่าที่คิดจริงๆชอบเรื่องนึ้สนุกมากๆ จริงๆไม่อยากให้จบเลยยังชอบท่านประธานอยู่เลยรอติดตามเรื่องต่อๆไปครับ
    #2446
    0
  7. #2427 My Boy (@jyfb) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 12:43
    ไม่อยากให้จบเลย แง้ๆๆๆT^T
    #2427
    0
  8. #2426 KACI_CARY (@charinya_kam) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 05:44
    รักกกกก 
    #2426
    0
  9. วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 00:16
    งื้อออ ทั่นประธานหื่นจนตอนสุดท้าย-/- คริส หนูร้ายไม่เบานะคะกับความหวงหลัวนี้
    จบแล้วเหรอเนี่ย ใจหายจังเหมือนผ่านไปไม่กี่ตอนเอง ขอบคุณที่เเต่งฟิคดีๆมาให้อ่านกันนะคะ จะติดตามเรื่องต่อไปเรื่อยๆเลยย
    #2424
    0
  10. #2423 ฉีXลิu (@Muevejang) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 23:45
    คิดถึงอ้ายพี่
    #2423
    0
  11. #2422 ryokiller13 (@ryokiller13) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 23:02
    สรุปแล้วววว เรื่องนี้ทุกคนหื่นหมดเลยยนยย!!! สนุกมากๆเลยไรท์ ชอบมากเลยค้าบบบบ จะติดตามอ่านทุกเรื่องเลยน้าาาาา เป็นกำลังใจให้ค้าบบบบบบบ
    #2422
    0
  12. #2421 วิภาวรรณ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 22:44
    เป็นฟิคอีกเรื่องหนึ่งที่สนุกมากคะมีหลากหลายอารมณ์จริงๆ จะติดตามผลงานและจะเป็นกำลังใจให้ต่อไปนะคะ
    #2421
    0
  13. #2420 jeeniediamond (@jeeniediamond) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 22:27
    โอ๊ะ อ่านไปอ่านมาจบซะแบ้วววว
    #2420
    0
  14. #2418 ลืม.... (@letgoza) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 21:54
    จบแว้วอ่ะ งืออออ คงคิดเถิงงงงงน่าดู
    #2418
    0
  15. #2417 a_liew (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 21:49
    แอบสงสารคาร์ลนิดนึงงงงง ต้องนอนฟังหนังสดทั้งคืน #กร๊ากกกกกก

    จะมาแกล้งเค้านะ แต่โดนผัวเมียคู่นี้เอาคืนซะงั้น 55555

    จริง ๆ คาร์ล นิสัยใช้ได้ ติดจะดื้อกับห้าวไปนิด - -''

    ตอนที่ขอโทษพี่สิง ก็รับรู้ได้ว่าน้องสำนึกผิดจริง ๆ

    ก็นึกจะว่าจะเข้าโหมดหวานแหว๋ว? แต่ไม่เท่าไหร่ ก็กัดกันอีกแล้ว = =*

    สงสารน้องนี.. พอดีว่าอิพี่สิงเค้าหลงเมียหนักมากกกกกกก... #ลากกอไก่ไปให้ถึงดาวอังคาร

    แต่ก็นะ พอดีว่ามีเมียแซ่บถึงใจขนาดนี้ มองคนอื่นก็โง่แล้ววว



    TT - TT จบแล้วอ่ะ ฮรึกกกกกก..

    แฮปปี้เอ็นดิ้งแบบสุดๆๆๆๆ

    เราจะนึกถึงสองแฝด ฮืออออออ....

    และความหื่นของอิพี่จะเป็นที่ประทับใจไปอีกนานนนนน #เดี๋ยวๆๆๆๆ



    #2417
    0
  16. #2416 parksukie (@parksukie) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 21:06
    เอาจริงๆนะ อ่านมาจนถึงตอนจบเราว่าคริสนี่ร้ายกว่าคาร์ลเยอะเลยหล่ะ 55555 ยั่ว หึงเก่งอีก ท่านประธานไปไหนไม่รอดหรอกกกกก
    #2416
    0
  17. #2415 Hare-Akira (@hare21mrk) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 20:22
    ว้ายยยยยยยย เด็กดื้อเธอแซ่บมากอ่ะบอกเลย. เริ่มๆเรื่องน่าสงสารมากมาย. แต่พอได้เป็นเมียทั่นประธานนี่ความเมียข่มผัวมาเต็มมาก นี่ก็เป็นตอนจบที่ร้อนแรงจัง แอบเสียดายที่จบเร็ว ชอบเรื่องนี้อ่ะ ชอบบบบบบบบบบ ขอบคุณนะคะไรท์สำหรับฟิคสนุกๆที่อัพสม่ำเสมอ เราชอบที่ไรท์อัพไม่ห่างกันนานมาก ทำให้ไม่ขาดช่วงนาน อิอิ รออ่านเรื่องต่อไปน๊าาาา >\\\< ชอบแท็กนี้ #เมียใสๆไม่มีอยู่จริง
    #2415
    0
  18. #2414 JJ_II_BB (@JJ_II_BB) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 19:53
    จะจบแล้วหรอเนี่ย
    #2414
    0
  19. #2413 koyzaa2545 (@koyzaa2545) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 19:42
    ขอ#เมียใสๆที่(เคย)มีตัวตน
    #2413
    0
  20. #2410 นายหลวงโอเซฮุน (@hunnee_exo) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 18:44
    #เมียใสๆไม่มีอยู่จริง #อ่อยยังไงให้ดูใสๆ
    #2410
    0
  21. #2409 pimhunzz (@pimhunzmackey) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 18:09
    เห็นเงียบๆ เด็กดื้อนี่ซ่อนความร้ายกาจเพียบเลยนะ 5555 คงคิดถึงแย่เลยย รอสเปเลยค้าบบ ^^
    #2409
    0
  22. #2408 เดือนกับตะวัน (@DaoKubTawann) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 17:59
    ตอนแรกคิดว่ายังไม่จบ พออ่านถึงคำว่าend อ้าวววววจบแล้วเหรอออ ฮือออออ คงคิดถึงทั่นประธานกับเด็กดื้อมากแน่เลยยยยย ขอสเปทั่นประธานกับเด็กดื้อด้วยได้มั้ยคะ แต่เด็กดื้อร้ายเงียบจริงๆ ไม่งั้นคงเอาทั่นประธานที่ร้ายและเจ้าเล่ห์ขนาดนั้นไม่อยู่แน่(ขำมากอ่านตอนที่เด็กดื้อแสดงความเป็นเมีย5555) อยากถามว่าเด็กดื้อใสใสณต้นเรื่องกับเด็กดื้อไสยไสยท้ายเรื่องนั้นใช่คนเดียวกันมั้ย อารมณ์ประมาณเหมือนตอนที่อยากถามว่าพี่อาทิตย์กวนๆเมื่อต้นเรื่องกับพี่อาทิตย์แบ๊วๆหวานๆท้ายเรื่องนั่นใช่คนเดียวกันมั้ย555555
    #2408
    0
  23. #2407 ~Micky~ (@mee-kihae) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 17:14
    ความร้อนแรงและความร้ายกาจนี้
    งืออออออ น้องคริสใสๆ ไม่มีจริง 5555
    พวกเธอมันร้ายกันทุกคน เด็กดื้อหึงได้น่าฟัดเชียว เป็นพี่สิงจะฟัดให้จมเตียงทุกคืนเลย ทำไมเธอร้อนแรงและเป็นนางแมวได้ขนาดนี้ เขินวนไปสิ ฮืออออออออออ
    เป็นไงล่ะชะนี นกวนไปนะ เธออย่ามาตีหน้าตาใส แฝดมีความร้ายกาจ ชอบ ต้องอย่างนี้สิ 5555
    แต่จบแล้วอ่ะ ยังไม่อยากให้จบเลย ยังอยากอ่านเรื่องราวของท่านประธานกับเด็กดื้อต่อ
    ปล. ขอสเปได้ไหมคะ สักตอนก็ยังดี T T
    #2407
    0
  24. #2404 Kongkang (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 13:32
    น้องคริสนี่แรดแบบที่คาร์ลบอกจริงๆ 555+
    #2404
    0
  25. #2403 laksikapingping (@laksikapingping) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 13:31
    ระเบิดตู้มมมมมมมมมมม. กลายเป็นโกโก้ครัชชชช
    #2403
    0