ตอนที่ 353 : (นอกเรื่อง) บันทึกการเดินทางไปกราบพระบรมศพ ร.9 ตามประสาสาวๆ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 711
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    31 ก.ค. 60

#ซุบซิบกับสะใภ้อินเดีย (22 ก.ค.60) 
อีห่านกลับมาแล้วจ้า ไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆมาเพื่อไปกราบพระบรมศพ ร.9 เรานัดกันตอนวันเสาร์ เวลา 11.30 น. เพื่อไปเดินเที่ยวในตัวเมืองก่อน แล้วก็ค้างคืนแถวนั้นเพื่อให้สะดวกต่อการไปกราบพระบรมศพในเวลาเช้าตรู่ของวันอาทิตย์

ขอเล่าข้ามๆไปเลย ว่า...นานๆอีห่านจะเจอเพื่อนๆสักทีก็จะแบบคุย กิน เที่ยวกันกระจาย แต่โนแอลกอฮอลล์นะจ๊ะ กลุ่มเราไม่นิยมอบายมุขทุกประเภท ตะลอนเดินย่านบางลำพู - ท่าพระอาทิตย์ - สนามหลวง - ท่าเตียน - ถนนข้าวสาร กว่าจะกลับถึงที่พัก ล่อไป 3 ทุ่มกว่า หลับกันตอน 4 ทุ่ม

ที่พักของเราเป็น Hostel แถวข้าวสารที่เหมาะกับพวก Bagpacker นอนรวมกัน 5 คน ในห้องมีเตียงสองชั้น 3 เตียง (สามารถนอนได้ 6 คน) ห้องน้ำใช้รวมทั้งชั้น (คือ ทุกห้องพักจะมาใช้ห้องน้ำนี้ร่วมกัน) แน่นอน ว่า...ไม่มีคนไทยเลยนอกจากกลุ่มพวกเรา มีแต่ฝรั่งมังค่าตาน้ำข้าวเท่านั้น

มีความฮาของอีห่านตรงที่พวกเราทยอยกันใช้ห้องน้ำ ผลัดกันไปเรื่อยๆ อีห่านเองก็อาบน้ำอาบท่าเรียบร้อย แต่ก่อนจะนอนดันอยากเข้าห้องน้ำอีกครั้งเพราะกลัวปวดฉี่ตอนกลางคืน (กลัวสุกี้น้ำ - ผีนั่นล่ะ) ไม่อยากตื่นมากลางดึกแล้วต้องไปเข้าห้องน้ำตามลำพัง แล้วก็ดันดื่มน้ำเยอะมากก่อนนอนเพราะเหนื่อยจากการตะลอนเดินทัวร์เมือง

จังหวะที่เพื่อนๆยังไม่หลับแต่ใกล้เข้านอน อีห่านก็รีบออกไปเข้าห้องน้ำ คราวนี้ระหว่างเข้าอยู่ก็ได้ยินเสียงคุยกันหน้าห้องน้ำ เลยคิดว่าต้องเป็นพวกฝรั่งที่มารอต่อคิว ก็ไม่อะไรไง แต่ก็แบบเกรงใจนิดๆเพราะตัวเองนุ่งชุดนอนแบบสายเดี่ยวกระโปรงสั้นๆ ไม่มีผ้าคลุมอะไรเลย แต่ก็เอาวะ...ใจกล้าหน้าด้าน เปิดประตูออกไป

อื้อหือ...เอาซะความเกรงใจในชุดนอนตัวเองหายเลย เพราะเปิดไปเจอฝรั่งสองคน (น่าจะเป็นคู่รัก) ยืนแปรงฟันตรงอ่างล้างหน้าหน้าห้องน้ำ ผู้หญิงนุ่งบิกินี หุ่นเซี้ยะเว่อร์ ผู้ชายก็หุ่นงามนุ่งกางเกงในแนบเนื้อ พกข้าวหลามมากินกันด้วย 18+ อีห่านก็แบบขอตัวเดินผ่ากลางไปเนื่องจากทางแคบมาก...รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในนิทานเรื่องสโนว์ไวท์กับคนแคระทั้ง 7 ไม่ได้เป็นสโนว์ไวท์นะ เป็นคนแคระ คือ หัวอีห่านเนี่ยสูงเท่าอกพวกเขาสองคนเท่านั้นเอง ฮึกๆๆๆ...ครั้นจะมองทางตรงก็เจอหน่มน้มชายหญิงเฉียดสายตา พอก้มต่ำ อ้าว...เจอกระบอกข้าวหลาม...ไม่รู้จะเอาสายตาไปไว้ไหน 555555+

เอาก้มลงต่ำละกัน แอร๊ยยยย!

พอจัดการทำธุระส่วนตัวเสร็จก็พร้อมนอน... ซึ่งตอนนั้นเป็นเวลา 4 ทุ่มแล้ว มีเวลาแค่ 4 ชม. เท่านั้น เพราะต้องตื่น ตี 2 แล้วออกเดินทางไปสนามหลวง ตี 3 ตอนแรกอีห่านก็กังวลกลัวนอนไม่หลับ เพราะว่าเป็นโรคนอนไม่หลับด้วย...แต่ก็สวดมนต์ไหว้พระก่อนนอนขอให้หลับง่ายๆ

และแล้วก็หลับจริงๆ...โดยไม่รู้เรื่องเลยว่าตอนกลางคืนมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง.....

(โปรดติดตามต่อตอน 2)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

950 ความคิดเห็น