เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,928,438 Views

  • 27,197 Comments

  • 28,098 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    74,707

    Overall
    3,928,438

ตอนที่ 103 : ภาค 2 ตอนที่ 29 ข่าวร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1159 ครั้ง
    25 ก.พ. 61

            พลังอักขระสีฟ้าของเมอร์ลินส่องประกายเจิดจ้าเป็นที่สุด

           

สีฟ้าที่เป็นแก่นแท้นั้นกลายเป็นคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัว บดขยี้อากาศจนเกิดเป็นเสียงระเบิดออกมาถี่ๆ ราวกับฟ้าร้อง อำนาจการโจมตีพุ่งเข้าปะทะการโจมตีลำแสงทำลายล้างของเรน

 

            การปะทะกันนั้นทำให้ผู้ฟังสั่นสะท้าน

 

            ระดับของการโจมตีของเมอร์ลินนั้นเหนือกว่าอย่างเด่นชัด

 

            ลำแสงเส้นนั้นถูกรูปแบบอำนาจการโจมตีกลืนกินราวกับจมไปในบ่อโคลน

 

            อำนาจการโจมตีของเมอร์ลินนั้นยังไม่หยุดเคลื่อนที่ อาจที่มีรูปแบบคล้ายกับระลอกคลื่นน้ำพุ่งเข้าหาเรนไปเรื่อยๆ

 

            ทุกที่ที่มันเคลื่อนผ่านทำให้พื้นเวทีนั้นถูกบดขยี้จนแตกกระจาย แผ่ขยายออกเป็นวงกว้างไปเรื่อยๆ ปิดกั้นทางหนีของเรน

 

            จนกระทั่งระลอกคลื่นโจมตีนั้นรุกไล่จนเรนหมดสิ้นหนทาง ถูกไล่บี้จนเกือบจะติดกับม่านพลังอักขระที่ถูกกางไว้

 

            สีหน้าของเรนกลายเป็นย่ำแย่ลงเรื่อยๆ เขาพยายามดิ้นรนโดยใช้บทเวทย์ทั้งหมดที่เขามีซัดออกมาอย่างเต็มที่

 

            แต่ทว่า ... เวทย์ทั้งหมดนั้นกลับไร้ผล

 

            เวทย์ทั้งหมดนั้นถูกกลืนกินโดยอำนาจการโจมตีของเมอร์ลิน มันถูกทำให้สลายราวกับจนลงไปในบึงโครน

 

            เรนหน้าซีดเผือก การแสดงออกของเขานั้นกลายเป็นรนราน

 

            เขากำลังถูกอำนาจการโจมตีของเมอร์ลินไล่บี้จนติดกับม่านพลัง

 

            “พอแล้ว! พอได้แล้ว!” อาจารย์แพทตันระเบิดเสียงคำรามราวกับเสียงของฟ้าร้อง

 

            การแสดงออกมาของเขานั้นเต็มไปด้วยร้อนรน ในสายตาของเขามันเห็นได้ชัดว่าเรนนั้นไม่มีทางต้านทานอำนาจอักขระของเมอร์ลินได้

 

            ลูกศิษย์ของเขากำลังจะถูกบดขยี้

 

            วึม ... วึม ... วึม!

 

            อำนาจการโจมตีรูปแบบระลอกคลื่นกำลังเคลื่อนที่บดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางหน้า

 

            แพทตันรีบพุ่งออกมาด้วยท่าทีที่ร้อนรน หากเด็กคนนั้นไม่หยุดมือ เรนลูกศิษย์ของเขาจะต้องถูกรูปแบบระลอกคลื่นนั้นบดขยี้เข้ากับม่านพลังจนร่างแหลกละเอียด

 

            “ไอ้สวะเอ้ย หยุดมือได้แล้ว ข้าสั่งให้เจ้าหยุด หยุด!” แพทตันระเบิดเสียงออกมาอย่างกึกก้อง

 

            รีบวาดฝ่ามือคลายม่านพลังอักขระอย่างร้อนรน เขาต้องคลายม่านพลังนั้นโดยเร็ว ไม่เช่นนั้นแล้วพลังของเจ้าสารเลวน้อยนั่นจะบดขยี้ร่างของเรนจนกลายเป็นกองเลือด

 

            ทันทีที่แพทตันลงมือ ม่านพลังที่มีรูปร่างคล้ายโดมสีฟ้านั้นก็ค่อยๆ สลาย

 

            แต่ทว่า ...

 

            ดูเหมือนมันจะไม่ทันการ รูปแบบการโจมตีระลอกคลื่นนั้นกำลังจะบดขยี้ร่างของเรนแล้ว

 

            “อาจารย์! ช่วยข้าด้วย!” เรนหวีดเสียงร้องออกมาอย่างหวาดกลัว ใบหน้าของเขานั้นขาวซีดราวกับกระดาษ

 

            วึม ... วึม ... วึม!

 

            “เรน!”

 

            เพล้ง!

 

            ตูมมมม!

 

            รูปแบบระลอกคลื่นที่แผ่ขยายจนใหญ่นั้นบดเบียดม่านพลังอักขระจนเร่งให้มันแตกสลายได้รวดเร็วมากยิ่งขึ้น

 

            เป็นเคราะห์ดีของเรนที่ม่านพลังอักขระนั้นแตกสลายไปเสียก่อน

 

            แต่กระนั้นร่างของเขาก็ถูกผลักกระเด็นออกไป จนไถลไปกับพื้นดินนับสิบเมตร

 

            ก่อนที่เมอร์ลินจะทำการยับยั้งรูปแบบอำนาจพลังการโจมตี จนระลอกคลื่นนั้นหายไป

 

            พรึบ!

 

            เมอร์ลินเผยรอยยิ้ม อารมณ์ไม่แยแส

 

            เขาได้คำนวณมาก่อนหน้านี้แล้วว่าทุกอย่างต้องออกมาเป็นแบบนี้

 

            ตั้งแต่ต้นจนจบเขาไม่ได้มีความต้องการที่จะฆ่าคน แม้ว่าจะถูกยั่วยุเพียงใดก็ตาม

 

            “สั่งสอนแค่นี้คงพอ สำหรับคนปากเสียอย่างเจ้า” เมอร์ลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เหยียดหยาม ก่อนจะหัวเราะเล็กๆ ออกมา

 

            ทันใดนั้นโลกก็เงียบลง ทุกคนต่างอึ้งตะลึงงัน ไม่มีใครเชื่อในสายตาของตัวเอง

 

            “นั้นมัน ... พลังอักขระเวทย์ขั้นสีฟ้า” ทันทีที่ชายคนหนึ่งเอ่ยออกมา เสียงพูดคุยก็เริ่มดังอย่างไม่หยุดยั้ง

 

            “เด็กคนนั้นก็เป็นผู้ใช้อักขระ”

 

            “ไม่น่าเชื่อ มีผู้ใช้อักขระปรากฏขึ้นอีกหนึ่งคน”

 

            ภายใต้สายตาที่ตกใจของทุกคน ปรากฏความประหลาดใจนับไม่ถ้วน

 

            คนที่ตกใจมากที่สุดนั้นก็คืออาจารย์แพทตัน เขาไม่คิดเลยว่าคู่มือของลูกศิษย์ของตนจะเป็นผู้ใช้อักขระ ใบหน้าของเขาแสดงอาการตกใจเป็นอย่างมาก

 

            การลงมือของเด็กน้อยนั้นมีค่าพอที่จะตำหนิฝีมือของเรน

 

            แต่กระนั้นการเอ่ยพาดพิงนั่นก็เป็นสิ่งที่มากเกินไป แพทตันไม่พอใจในจุดนี้เป็นอย่างมาก

 

            สีหน้าของเมอร์ลินไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อย ใบหน้านั้นเย็นชาราวกับไม่แยแสกับสิ่งใด

 

            เมอร์ลินไม่ได้ใช้อำนาจขั้นสีเขียวแต่เขาใช้อำนาจอักขระขั้นสีฟ้าเพียงเท่านั้น

 

            บนร่างแผ่อำนาจอักขระที่น่ากลัว กดขี่จนทำให้ผู้คนหายใจไม่สะดวก

 

            เมื่อไร้ซึ่งม่านพลังอักขระ ผู้คนจึงสัมผัสกับพลังของเมอร์ลินได้อย่างชัดเจน

 

            ไม่น่าเชื่อเลยว่า เพียงเด็กน้อยนักรบเวทย์สามวงเวทย์จะสามารถสร้างแรงกดดันที่กดขี่ผู้คนขนาดนี้ได้

 

            “เมอร์ลิน เจ้า!”

 

            ใบหน้าของแพทตันเผยอารมณ์โมโหออกมา ดวงตานั้นจ้องเมอร์ลินอย่างโกรธแค้น

 

            แพทตันรีบถลาไปดูอาการของลูกศิษย์คนโปรดของเขาเป็นอันดับแรก

 

            แม้จะรอดจากการถูกบดขยี้ แต่ด้วยแรงกระแทกของรูปแบบพลังระลอกคลื่นนั้นก็ทำให้เรนได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัส ใบหน้าซีดเผือก เลือดเสียกระอักย้อนออกมา

 

            แพทตันรีบใช้เวทย์รักษา รักษาอาการเบื้องต้นให้แก่เรน ไม่นานอาจารย์แพทย์ก็มาถึงและนำตัวเรนไปเพื่อรักษาต่อ

 

            แพทตันมองเมอร์ลินอย่างโกรธแค้น จ้องมองด้วยแววตาพร้อมที่จะลงมือ

 

            แน่นอนว่าเขาไม่สามารถปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปได้ เขาจะต้องล้างแค้นให้กับลูกศิษย์ของเขา

 

            แต่ก่อนที่แพทตันจะลงมือ จู่ๆ ก็มีชายผู้หนึ่งวิ่งพรวดพราดเข้ามายังลานประลองอย่างกระหืดกระหอบ เขาวิ่งตัดผ่านเวทีการประลองโดยไม่สนสายตาของผู้ใดและวิ่งตรงไปยังที่อยู่ของอัสลาน

 

            “ท่านผู้อำนวยการ ท่านผู้อำนวยการ ... แฮ่กๆ ... ข้ามีข่าวด่วนที่จะต้องแจ้งให้ท่านทราบ” ชายผู้นั้นรีบแจ้งข่าวอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เขาหยุดครู่หนึ่งและเอ่ยต่อ

 

            “กษัตริย์ ... กษัตริย์อารากอนสิ้นพระชนม์แล้ว ทางการมีคำสั่งให้อัศวินโต๊ะกลมทุกคนไปประชุมที่พระราชวังเป็นการด่วน”

 

            ข้อความจากชายผู้นั้นสร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้คนเป็นอย่างมาก เสียงพูดคุยนั้นเริ่มแตกตื่น

 

            การสูญเสียประมุขของอาณาจักร มันคือหายนะของอาณาจักร

 

            ผู้คนเกิดความระส่ำระสาย เหตุการณ์นี้อาจเป็นจุดเริ่มต้นฟันเฟืองของหายนะ

 

            เมื่อไร้ซึ่งผู้นำ อาณาจักรข้างเคียงล้วนจ้องที่จะเล่นงานอาณาจักรอารากอน

 

            แต่ก็ถือว่ายังพอมีโชคอยู่บ้าง ที่ก่อนหน้านี้กษัตริย์ได้ทำการแต่งตั้งพระอนุชาเป็นผู้สืบทอดไว้แล้ว เขาคนนั้นก็คือดยุกโคว บิดาของอาเธอร์นั่นเอง

 

            ข่าวการสูญเสียนี้ทำให้ผู้คนตกใจเป็นอย่างมาก รวมทั้งแพทตันก็ด้วย ความคิดที่จะแก้แค้นนั้นถูกหยุดอย่างฉับพลัน แน่นอนว่าหลังจากนี้จะต้องมีเรื่องสำคัญที่ต้องจัดการ

 

            ปัญหาเรื่องเมอร์ลินจึงเป็นปัญหาที่เล็กน้อยไปโดยปริยาย เขาไม่ควรจะใส่ใจปัญหาเล็กน้อยในตอนนี้

 

            เมอร์ลินเองก็เช่นกัน ในตอนนี้เขาหันมาสนใจเรื่องการสิ้นพระชนม์ของกษัตริย์มากกว่า

 

            “เรื่องนี้ดูเหมือนมีกลิ่นแปลกๆ มันจะเกี่ยวกับเรื่องของเอริกไหมนะ” เมอร์ลินคิดเงียบๆ

 

            เสียงของฝูงชนเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ จนอื้ออึงไปทั้งลานประลอง

 

            เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว ทุกคนต่างหวาดกลัวในสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้

 

            สงครามนั้นนำมาซึ่งความสูญเสีย ไม่มีใครต้องการมัน

 

            อัสลานรีบลุกขึ้นด้วยใบหน้าเคร่งเครียด แม้แต่เขาเองก็รู้สึกเสียการทรงตัวกับข่าวนี้

 

            การแสดงออกของเขานั้นดูเร่งรีบ เตรียมพร้อมที่จะออกไปเข้าร่วมประชุมตามที่ได้รับรายงาน

 

            “ช้าก่อน ... ท่านผู้อำนายการ” เมอร์ลินรีบเอ่ยก่อนที่อัสลานกำลังจะจากไป

 

            การที่อัสลานออกไปในครั้งนี้ ไม่แน่ว่าเขาจะกลับมาเมื่อไหร่

 

            เมอร์ลินต้องการทราบเรื่องของเอริกเป็นอย่างแรก เขาจึงต้องหาโอกาสที่จะพูดคุยกับอัสลานในตอนนี้

 

            เด็กน้อยย่างเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ใต้ฝ่าเท้าเหยียบย่างดวงจันทร์ พริบตาร่างก็พุ่งออกไปเป็นแสง ปรากฏเข้าใกล้อัสลานอย่างรวดเร็ว

 

            นี่ไม่ใช่เวทย์มิติแต่มันคือการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่เป็นขีดสุด

 

            หลายคนนั้นจ้องมองการเคลื่อนไหวนั้นด้วยท่าทีที่ประหลาดใจ

 

            อัสลานชะงักเล็กน้อยก่อนที่จะมองไปยังเมอร์ลินด้วยใบหน้าที่สงสัย

 

            “เมอร์ลิน เรื่องของเจ้าเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้ข้าไม่มีเวลาที่จะพูดคุย” อัสลานกล่าวอย่างจริงจัง

 

            เมอร์ลินส่ายศีรษะและเอ่ย

 

            “ไม่ได้ เรื่องของข้านั้นก็สำคัญเช่นกัน การที่ข้ามาที่นี่ในวันนี้ไม่ได้มาเพราะการประลองศิษย์หลัก แต่มาเพื่อพบท่านโดยเฉพาะ” เมอร์ลินเองก็กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงจังเช่นกัน นัยน์ตาสีน้ำเงินที่ลึกล้ำนั้นฉายประกายความมุ่งมั่นราวกับเสาของสวรรค์ที่ตั้งตระหง่าน

 

            “เอาไว้ทีหลัง ตอนนี้ข้ากำลังรีบ” อัสลานทอดถอนหายใจและทำท่าจะจากไปเสียเดี๋ยวนี้

 

            แต่เมอร์ลินนั้นไม่ยอม เขาเคลื่อนกายเข้าไปขวางทางอัสลาน มิหนำซ้ำยังเดินหน้าเข้าประชิด

 

            ผู้คนที่อยู่ข้างๆ นั้นแทบจะหายใจไม่ทั่วท้อง

 

            อัสลานนั้นเป็นตัวตนเช่นไร ใครบ้างจะไม่รู้ เขาคือจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้อำนวยการของโรงเรียนเวทย์อารากอน และเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มอัสวินโต๊ะกลม

 

            การกระทำของเมอร์ลินนั้นดูเหมือนสิ้นคิด

 

            กล้าที่จะขวางทางอัสลาน นั่นเท่ากับว่าเป็นการยั่วยุ ช่างเป็นการกระทำที่มุทะลุบ้าบิ่นเป็นอย่างมาก

 

            เมอร์ลินไม่แยแสใดๆ ทั้งสิ้น พริบตาร่างของเขาก็เข้าประชิดกับอัสลาน และส่งคำพูดผ่านอากาศดังขึ้นในหัวของอัสลาน

 

            “เรื่องที่ข้าจะพูดคือเรื่องของเอริก”

 

            ทันทีที่ได้ยินคำพูดของเมอร์ลิน อัสลานก็ถึงกับต้องหยุดชะงัก

 

            สถานการณ์ของเอริกในตอนนี้คือฐานะกบฏ ด้วยความจริงที่ไม่ชัดเจนนี้จึงทำให้เขาตกเป็นผู้ต้องหาโดยยัดเยียด

 

            เด็กคนนี้กล้าที่จะพูดคุยเรื่องของเอริกกับเขา

 

            ในตอนที่พบกันครั้งแรก เมอร์ลินนั้นเป็นผู้ที่เอริกให้มาส่งจดลับที่สำคัญ นั่นหมายความว่าเอริกได้ให้ความสำคัญกับเด็กน้อยคนนี้ไม่น้อย

 

            อัสลานไม่รู้เบื้องลึกในความสำคัญของคนทั้งสอง แต่ก็พอจะคาดได้ว่าเมอร์ลินนั้นอยู่ฝั่งของเอริกแน่ๆ

 

            สถานการณ์ของเขาในตอนนี้จึงยากที่จะปฏิเสธคำขอของเด็กคนนี้

 

            เมอร์ลินเมื่อเห็นท่าทางของอัสลานที่เปลี่ยนและให้ความสนใจในคำพูดของเขา เขาจึงเอ่ยต่อ

 

            “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ข้าจะวังหลวงกับท่าน ระหว่างทางพวกเราสามารถคุยเรื่องราวต่างๆ ได้” เมอร์ลินยื่นข้อเสนอ

 

            อัสลานมองเด็กน้อยอย่างครุ่นคิด ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก

 

            “เห้อ เอาอย่างนั้นก็ได้ เช่นนั้นเจ้าก็ตามข้ามา ป่านนี้รถม้าคงเตรียมพร้อมแล้ว” ในที่สุดอัสลานก็ยอมแพ้ เขายอมทำตามความต้องการของเมอร์ลิน

 

            “ในเมื่อท่านรีบ อย่างนั้นข้าจะทำตามที่ข้ารับปาก ข้าจะไปส่งท่านเอง ให้ข้าไปส่งท่านรับรองว่ารวดเร็วยิ่งกว่ารถม้าเวทมนต์ของท่านเสียอีก”

 

            เมอร์ลินเดินนำไปอย่างลิ่วๆ

 

            อัสลานส่ายศีรษะไปมาและยอมเดินตาม

 

            แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเมอร์ลินจะใช้พาหนะใด แต่สถานะของผู้ใช้อักขระของเด็กน้อย คงจะไม่เอ่ยอะไรออกมาเล่นๆ แน่นอน

 

            เมอร์ลินพาอัสลานมายังลานกว้างของลานประลอง เขาเรียกกระบี่ไม้ออกมาจากแหวนเวทย์และโยนมันขึ้นท้องฟ้า

 

            มือน้อยตวัดวาดผ่านอากาศ อักขระเวทย์นับไม่ถ้วนก็ปรากฏออกมาอย่างสลัวๆ หลอมรวมเข้ากับกระบี่ไม้

 

            กระบี่ไม้นั้นเปล่งประกายแสงที่เป็นอำนาจของอักขระเวทย์ออกมาอย่างเจิดจ้า รอบตัวกระบี่ไม้มีอักขระไหลเวียนอยู่นับไม่ถ้วน

 

            ทันใดนั้นเองกระบี่ไม้ก็พลันขยายใหญ่ขึ้น ความใหญ่โตของมันนั้นราวกับเรือลำหนึ่งที่สามารถบรรทุกคนนับสิบได้

 

            กระบี่ยักษ์นั้นล่องลอยอยู่กลางอากาศ อักขระเวทย์จำนวนมาเคลื่อนไหววนอยู่รอบๆ อย่างสลัวๆ

 

            ผู้คนต่างมองการกระทำนั้นอย่างอ้าปากค้าง กระทั่งอาจารย์แพทตันเองก็ยังไม่เชื่อสายตาตัวเอง

 

            เด็กคนนี้สามารถสร้างอักขระเวทย์ได้รวดเร็วถึงเพียงนี้

 

            “ไปกันเถอะ ข้าจะไม่ส่งท่านให้ถึงที่เอง” กล่าวจบร่างของเมอร์ลินก็ทะยานขึ้นไปยืนบนกระบี่ยักษ์

 

            เด็กน้อยยืนบนกระบี่ยักษ์อย่างสง่างาม เสื้อผ้าที่กระพือไปตามสายลมนั้นทำให้ตัวตนของเขาสูงส่งราวกับเทพเจ้าท่ามกลางสายตานับพันนับหมื่นคู่ที่กำลังจับจ้องอยู่

 

            กระบี่ไม้เล่มนี้เป็นอาวุธกึ่งเวทมนต์และไสยเวทย์

 

            ด้วยพลังระดับเริ่มแรกของขั้นแตกหน่อและขอบเขตจอมเวทย์ เมื่อเมอร์ลินควบคุม ศักยภาพทางด้านความเร็วของมันย่อมเหนือจินตนาการ

 

            แม้ว่าอัสลานจะเป็นจอมเวทย์ที่สามารถบินได้ แต่เมื่อเทียบกับกระบี่ไม้เล่มนี้ ความเร็วของจอมเวทย์นั้นนับว่าห่างจากกระบี่ไม้ขั้นหนึ่ง

 

            อัสลานมองกระบี่ยักษ์เล่มนั้นอย่างตื่นตา เขาคิดว่านี่คือสิ่งประดิษฐ์ของเมอร์ลิน

 

ผู้ใช้อักขระคนหนึ่งสามารถสร้างอุปกรณ์เวทมนต์ขึ้นมาได้นั่นนับว่าไม่แปลก

 

ไม่นานอัสลานก็ลอยตัวขึ้นไปยืนบนกระบี่ยักษ์

 

            เมอร์ลินวาดมือครั้งหนึ่ง ม่านพลังอักขระก็ครอบคลุมร่างของเขาและอัสลาน

 

            ม่านพลังนี้ทำหน้าที่ไม่ให้แรงลมและสิ่งกีดขวางบนอากาศพุ่งเข้ามากระทบ แม้แต่สายฝนหรือละอองฝุ่นก็ไม่สามารถทะลวงผ่านม่านพลังนี้ได้

 

            เมื่อเห็นว่าพร้อมแล้ว เมอร์ลินจึงตวัดมือออกไป

 

            อักขระเวทย์จำนวนมากร้อยเรียงออกมานับหลายวิถี ขับเคลื่อนกระบี่ยักษ์ให้พุ่งออกไปราวกับดาวหาง กลายเป็นลำแสงเส้นหนึ่งที่พุ่งสู่เส้นขอบฟ้าภายในพริบตา

 

            ซูม!

 

            กระบี่ยักษ์จากไปทิ้งไว้เพียงเสียงบดอากาศที่น่าสะพรึง ผู้คนนั้นต่างมองดูด้วยความตกตะลึง พวกเขานั้นเห็นเพียงเส้นแสงที่ขาวที่ถูกทิ้งไว้บนท้องฟ้า

 

            ผู้คนนั้นตกตะลึงในความสามารถของเมอร์ลินเป็นอย่างมาก ไม่เว้นแม้แต่เมลดี้ผู้ที่เป็นอาจารย์ เธอนั้นได้แต่มองจนอ้าปากค้าง

 

            แม้จะรู้ว่าเมอร์ลินคือผู้ใช้อักขระ แต่พวกเขาก็ไม่คิดเลยว่าเด็กน้อยคนนั้นจะสามารถสร้างอุปกรณ์เวทมนต์ที่วิเศษขนาดนี้ขึ้นมาได้

 

            พ่อค้าที่มาดูการประลองนั้นต่างตาลุกวาว หากพวกเขาสามารถผูกมิตรกับเมอร์ลินได้

 

            ไม่แน่ว่าสินค้าชิ้นนี้อาจจะได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม สร้างความร่ำรวยอย่างไม่รู้จบให้แก่พวกเขา

 

            กระบี่ยักษ์ที่บินออกไปไม่นาน เมื่อถึงจุดหนึ่งเมอร์ลินก็บังคับกระบี่ยักษ์ให้หยุด พร้อมกับกางม่านพลังป้องกันเสียงลอดผ่านขึ้นมาอีกชั้นหนึ่งเพื่อป้องกันการสอดแนม

 

            เมอร์ลินเลือกสถานที่พูดคุยของพวกเขาคือกลางอากาศ

 

            เด็กน้อยมองอัสลานและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

 

            “เอาล่ะ ทีนี้พวกเราก็สามารถพูดคุยกันได้แล้ว ข้อขอถามท่านตามตรง ...” เมอร์ลินหยุดครู่หนึ่งและเอ่ยต่อ “เอริกเคยเล่าเรื่องความสัมพันธ์ของข้ากับเขาให้ท่านฟังหรือไม่?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.159K ครั้ง

182 ความคิดเห็น

  1. #26688 Moimase (@Moimase) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 11:22
    เดี๋ยวววนะะะ อักขระขั้นเขียวไม่ใช่เรอะทำไมถึงมาเป็นสีฟ้าอีกเเล้วว
    #26688
    1
    • #26688-1 ZinCyan (@ZinCyan) (จากตอนที่ 103)
      9 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:38
      เลือกใช้ขั้นฟ้าค่ะ
      #26688-1
  2. #24678 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 03:03

    Thank you

    #24678
    0
  3. #23150 PinyaTecha (@PinyaTecha) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 14:10
    <p>ระวังคำผิดหน่อย โดยเฉพาะ คำที้สะกดด้วยตัว "รอเรือ" และ "ลอลิง"</p><p>โคลน ไม่ใช่ โครน</p><p>ซีดเผือด ไม่ใช่ ซีดเผือก (หัวเผือก หัวมัน)</p><p>ไป ไม่ใช่ ไม่</p><p>ลนลาน ไม่ใช่ รนราน</p><p>และควรตรวจคำก่อน เพราะใช้คำซ้ำๆ กัน ในประโยคเดียวกัน บ่อยมาก ถือเป็นการใช้คำที่ฟุ้มเฟื่อย</p>
    #23150
    0
  4. #23139 KoonNes (@ggtlemer) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 19:48
    กะเรียนหายยย
    #23139
    0
  5. #22450 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 02:28
    ขอบคุณครับ
    #22450
    0
  6. วันที่ 16 เมษายน 2561 / 14:44
    กะเรียนข้าาา
    #22415
    0
  7. #21965 Sudarat-W (@Sudarat-W) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 11:11
    เปลี่ยนเนื้อหาหรอคะ อันเก่าดูตื่นตาตื่นใจกว่านี้เยอะเลย
    #21965
    0
  8. #21827 _Late_ (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 15:38
    อยากอ่านภาค 3 แล้ววววว ฮรือ
    #21827
    0
  9. #21738 aonkiki (@aonkiki) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:40
    ฆ่าเราเถอะ ถ้าจะค้างแบบนี้ T×T
    #21738
    0
  10. #21736 boyboyman (@boyboyman) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:02
    ตีพิมพ์เถอะครับ จะได้จอง5555
    #21736
    0
  11. #21734 #DESTINY# (@MarkTC) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:10
    รอครับๆๆๆ สนุกมาก
    #21734
    0
  12. #21732 Catmanee (@ambell1239) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:15
    กะเรียนหายอ่ะ ไม่อลังเลย
    #21732
    0
  13. #21731 ทาสของเหมียว (@iiizo) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:09
    ค้างงง่ะ
    #21731
    0
  14. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:28
    อุส่าดองสุดท้ายก็ค้างร้องแปป
    #21730
    0
  15. #21729 mel-em (@mel-em) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:55
    รอนะคะ ค้างมากกกกกก TT
    #21729
    0
  16. #21728 Nutnichr Ratchasee (@smile_noii) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:35
    นกหายงะ แต่กระบี่ก็โอนะ
    #21728
    1
  17. #21727 prech_pooh (@prech_pooh) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:29
    พีคมาก~ จากขี่นกกระเรียน(ใช่มะ) มาขี่กระบี่แทน ^_^
    #21727
    0
  18. #21726 Polsilp Pumprasert (@markymar) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:07
    แงๆๆๆๆ ไม่อลังเรยยย เอานกคืนมาๆๆๆ
    #21726
    0
  19. #21725 cloudy_sky2 (@Cloudy_sky) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:12
    โอยยอยากอ่านต่ออออๆๆๆ
    #21725
    0
  20. #21724 cloudy_sky2 (@Cloudy_sky) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:07
    มาแล้วววๆๆๆๆ
    #21724
    0
  21. #21722 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:31
    ค้างงงงงงง
    #21722
    0
  22. #21721 NuengMontian (@NuengMontian) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:30
    เอาอีกๆ
    #21721
    0
  23. #20162 Wanz Luvz (@narakstory) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 06:19
    สนุกค่ะ
    #20162
    0
  24. #19933 TripleR (@romehothot) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 13:31
    เหมือนดูนารูโตะอะ มันส์ดี
    #19933
    0
  25. #18125 ทามามะ (@memi1234) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 19:10
    อื้อหืออย่างมันส์ 99ดาราหล่อเลยตอนนี้
    #18125
    0