เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,937,903 Views

  • 27,225 Comments

  • 28,115 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    84,172

    Overall
    3,937,903

ตอนที่ 15 : ขายยา (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1080 ครั้ง
    8 พ.ย. 60

หลังจากนั้นเองเมอร์ลินก็นำน้ำยาเหล่านั้นไปตรวจสอบราคา เขาเดินทางออกจากพื้นที่ของโรงเรียนโดยสวมชุดคลุมเก่าๆ สีฟ้าที่ดูมอซอตัวหนึ่ง ชุดคลุมนี้ปิดใบหน้าของเขาได้อย่างมิดชิด

 

เมอร์ลินเดินสำรวจสอบถามราคาของน้ำยาต่างๆ ในตลาดไปเรื่อยๆ

 

เมืองวอเดอร์เซี่ยนนั้นเป็นเมืองใหญ่ที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของศาสนจักรแห่งแสง ตึกเรือนบ้านช่องล้วนแต่เป็นสถานที่ใหญ่โต แฝงด้วยศิลปะวัฒนธรรมที่เกี่ยวกับคำสอนของศาสนจักรแห่งแสง

 

กระนั้นสถานที่แห่งนี้ยังเป็นแห่งรวมตัวของเหล่าพ่อค้าของทุกอาณาจักรอีกด้วย เนื่องจากสถานที่ตั้งของศาสนจักรแห่งแสงนั้นตั้งอยู่กึ่งกลางของดินแดน นั่นจึงเป็นจุดรวมตัวของพ่อค้าจากทั่วทุกสารทิศ

 

ซึ่งทางศาสนจักรก็เต็มใจเปิดรับพ่อค้าเหล่านั้นอย่างเต็มใจ เพราะภาษีจากการซื้อขายสินค้าภายในเมืองนั้นทำให้ศาสนจักรแห่งแสงเป็นอีกตัวตนหนึ่งที่มีความมั่งคั่งเป็นอย่างมาก

 

เมอร์ลินสังเกตเห็นว่าแทบทุกร้านล้วนมีสัญลักษณ์รูปดวงอาทิตย์ทอแสงประดับไว้หน้าร้านทุกแห่ง สัญลักษณ์นี้คือเครื่องหมายยืนยันว่าพวกเขาได้รับการพิทักษ์จากศาสนจักรแห่งแสง 

 

เมอร์ลินเดินสำรวจร้านค้าไปเรื่อยๆ จนมาถึงร้านขายอุปกรณ์เวทมนต์แห่งหนึ่ง เขาสังเกตเห็นแหวนเวทย์ที่วางแสดงโชว์ไว้ที่หน้าร้าน

 

ร้านแห่งนี้มีขนาดใหญ่โตและมีการประดับตกแต่งที่หรูหรา ทว่าหน้าร้านกลับมีแหวนเวทย์ที่มีมูลค่าสูงแสดงโชว์อยู่ เจ้าของร้านนั้นไม่เกรงกลัวผู้อุกอาจขโมยมันออกไปหรืออย่างไร

 

แวบหนึ่งเมอร์ลินก็สังเกตเห็นพลังงานของอักขระเวทย์สีฟ้าที่เคลือบรอบตู้แสดงสินค้าหลังนี้

 

เมอร์ลินเข้าใจในทันทีที่เขาสังเกตเห็น ตู้กระจกหลังนี้ถูกผู้ใช้อักขระลงอักขระเวทย์เอาไว้ แน่นอนว่าไม่มีผู้ใดกล้าที่จะขโมยมัน และสิ่งนี้ก็เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่ง มันหมายความว่าเจ้าของร้านแห่งนี้ต้องมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้ใช้อักขระอย่างแน่นอน

 

ผู้คนต่างรู้ว่าหากผู้ใดได้รับการคุ้มครองจากผู้ใช้อักขระ แน่นอนว่าคนผู้นั้นย่อมเป็นคนที่ไม่อาจยั่วยุได้

 

ภายในตู้กระจกปรากฎแหวนเวทย์อยู่ 4 - 5 วง ป้ายแสดงราคาที่ติดไว้นั้นแทบจะทำให้คนธรรมดาผู้หนึ่งถึงกับเหงื่อตกเมื่อเห็นราคาของมัน

 

แหวนเวทย์แต่ละวงมีราคาถึง 2 ไดมอน นั่นหมายความว่าผู้ที่จะเป็นเจ้าของแหวนเวทย์แต่ละวงได้พวกเขาจะต้องจ่ายเงินถึง 2 ล้านเซนี่

 

เงินจำนวนนี้ไม่ใช่จำนวนที่เล็กน้อย รายได้แต่ละเดือนของคนธรรมดาพวกเขาได้รับเพียงแค่ 15,000 เซนี่เท่านั้น แหวนเวทย์หนึ่งวงจึงเป็นสิ่งที่คนธรรมดาไม่อาจจะถามถึง

 

ความคิดที่จะเป็นเจ้าของแหวนเวทย์ของเมอร์ลินนั้นจึงต้องถูกระงับไว้ชั่วคราวเมื่อเจอกับราคานี้ แน่นอนว่าหากเขาสามารถทำรายได้จากการขายน้ำยาได้ เขาจะต้องหาซื้อแหวนเวทย์ซักวงมาเป็นเจ้าของให้ได้

 

เมอร์ลินตัดใจแล้วเดินจากไปในทันที

 

เมื่อเดินไปเรื่อยๆ เมอร์ลินก็พบกับพ่อค้าเร่ตามข้างทางมากมายหลายร้าน บางร้านนั้นมีการวางขายน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์อยู่ด้วย เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงได้รีบเข้าไปถามไถ่ถึงราคาของน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์

 

คำตอบที่เมอร์ลินได้รับคือน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ระดับต่ำนั้นมีราคา 8,000 เซนี่

 

8,000 เซนี่!

 

น้ำยาระดับต่ำมีราคาถึง 8,000 เซนี่ เชียวหรือ?

 

เมอร์ลินได้ถามเหตุผลของราคาน้ำยาเหล่านี้กับพ่อค้า เขาได้รับคำตอบว่าเหตุที่น้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์มีราคาสูงนั่นเป็นเพราะว่า ยาที่สามารถฟื้นฟูพลังเวทย์ได้นั้นมีอยู่ 2 ชนิดด้วยกัน นั่นก็คือชนิดเม็ดกับชนิดน้ำ

 

การใช้งานของแต่ละชนิดนั้นต่างกัน ชนิดเม็ดจะมีราคาที่ต่ำกว่าชนิดน้ำ

 

นั่นเป็นเพราะว่ายาฟื้นฟูพลังเวทย์ชนิดเม็ดนั้นจะแสดงผลโดยการค่อยๆ ฟื้นฟูพลังเวทย์จำนวนหนึ่ง ซึ่งจะต้องใช้เวลาอยู่พอสมควร แต่ยาฟื้นฟูพลังเวทย์ชนิดน้ำต่างกัน ผลของน้ำยาชนิดน้ำนั้นทำให้พลังเวทย์จะถูกเติมเต็มในทันที โดยที่ผู้ใช้เวทมนต์ไม่ต้องเสียเวลามาก

 

ดังนั้นแล้วยาชนิดน้ำจึงเป็นที่นิยมกว่าชนิดเม็ดและมีราคาที่สูงกว่า

 

ด้วยคุณสมบัติในการเติมเต็มพลังเวทย์ที่ถูกใช้ออกไปนั้น จึงทำให้น้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ระดับต่ำชนิดน้ำมีราคาถึง 8,000 เซนี่ แต่หากเป็นชนิดเม็ดนั้นกลับมีราคาแค่เพียง 2,000 เซนี่เท่านั้น

 

แน่นอนว่าสำหรับผู้ใช้เวทมนต์ไม่ว่าจะเป็นชนิดน้ำหรือชนิดเม็ด พวกเขาก็ไม่สามารถจะใช้จ่ายได้อย่างฟุ่มเฟือย การจะใช้ยาในแต่ละครั้งพวกเขาจึงต้องคิดอย่างถี่ถ้วนเพื่อไม่ให้เสียเงินโดยสูญเปล่า

 

เมื่อเมอร์ลินเดินสำรวจไปอีกเรื่อยๆ เขาพบกับน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ระดับกลาง ราคาของมันขายอยู่ที่ 50,000 เซนี่ ส่วนน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ระดับสูงนั้นมีราคาถึง 150,000 เซนี่

 

นั่นเป็นราคาที่สูงเป็นอย่างมาก คนธรรมดาต้องทำงานหาเงินถึง 3 เดือนจึงจะสามารถซื้อยาเพิ่มเวทย์ขนาดกลางได้เพียงหนึ่งขวด ส่วนระดับสูงนั้นไม่ต้องพูดถึง

 

ใบหน้าของเมอร์ลินพลันปรากฏรอยยิ้ม อีกไม่นานเขาย่อมเป็นเศรษฐีคนหนึ่ง

 

เมอร์ลินไม่อาจปิดกั้นอาการยินดีของเขาเอาไว้ได้ ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนโลกใด ยานั้นถือว่าเป็นของที่มีค่าและมีราคาแพงแทบทั้งสิ้น คนจำนวนไม่น้อยที่มีฐานะร่ำรวยจากการค้าขายยา

 

เมอร์ลินกระชับห่อผ้าที่ถืออยู่แล้วเดินออกไปเพื่อหาร้านที่จะขายน้ำยาของเขา

 

เมื่อเดินไปได้ระยะทางหนึ่ง เมอร์ลินก็พบกับร้านขายยาที่มีการตกแต่งไม่ได้หรูหรามาก เมื่อมองจากด้านหน้าร้านมันคือร้านขายยาขนาดกลางที่ไม่ใหญ่โตอะไรมาก

 

เมอร์ลินตัดสินใจเลือกร้านนี้ สองเท้าของเขาก้าวเข้าไปในร้านนั้นทันที

 

ภายในร้านเขาพบกับชั้นวางของมากมายที่บรรจุไปด้วยกล่องลังสินค้า บางชั้นบรรจุกล่องสินค้าที่วางไว้หมิ่นเหม่น่าหวาดเสียว สินค้ามากมายถูกยัดจนแน่นเอียดทำให้ภายในร้านดูคับแคบลงถนัดตา

 

ด้านหน้าของเคาน์เตอร์นั้นไร้คนดูแล และดูเหมือนว่าเมอร์ลินจะเป็นลูกค้าเพียงคนเดียวที่อยู่ในร้านนี้

 

"เจ้าของร้าน ... มีใครอยู่บ้าง ... เจ้าของร้านอยู่ไหม?"

 

เมอร์ลินตะโกนเรียกเจ้าของร้านอยู่พักหนึ่ง ในตอนนั้นเองเสียงของชายแก่คนหนึ่งก็ขานรับ

 

"อ่า ... คุณลูกค้า ... ข้าต้องขออภัยด้วย ที่ให้รอนาน ไม่ทราบว่าท่าน ....”

 

คำพูดที่เต็มไปด้วยหัวใจที่บริการนั้นถูกหยุดชะงัก เมื่อเจ้าของร้านพบกับร่างของลูกล้า

 

เจ้าของร้านหรี่ตาลงและพูดด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป

 

“มีอะไรเจ้าเด็กน้อย"

 

เสียงของเจ้าของร้านที่ตอนแรกเอ่ยออกมานั้นเป็นไปอย่างอ่อนน้อม พลันเปลี่ยนแปลงเป็นเกรี้ยวกราดและไร้มารยาท สายตาของเขานั้นจับจ้องไปที่เด็กชายร่างเล็กที่สวมใส่ชุดคลุมสีฟ้าที่ดูมอซอ

 

เมอร์ลินนั้นมองข้ามและไม่ใส่ใจกับพฤติกรรมนี้ เขาเพียงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ

 

"ข้าต้องการขายน้ำยาเพิ่มเวทย์"

 

เจ้าของร้านมองเด็กน้อยและเอ่ยออกมาอย่างไม่พอใจ

 

"หืม … ออกไปจากที่นี่ซะเด็กน้อย ยาเพิ่มเวทย์ระดับต่ำมีอยู่แทบเกลื่อนเมืองและที่นี่ก็มีอยู่มากมาย ข้าไม่รับซื้อของพวกนั้นอีกแล้ว"  น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย

 

เมื่อได้ยินแล้วหัวคิ้วของเมอร์ลินก็ขมวดย่นเข้าหากัน

 

"แต่น้ำยาเพิ่มเวทย์ที่ข้าจะขายไม่ใช่ระดับต่ำ"

 

เจ้าของร้านมีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้มีความรู้สึกยินดีแต่อย่างใด

 

"แล้วมันเป็นระดับใด?"  เจ้าของร้านพูดพลางยิ้มเยาะไปยังเมอร์ลิน แน่นอนว่าเขาไม่เชื่อว่าเด็กที่แต่งตัวมอซอเช่นนี้จะมีของดีมาเสนอขายให้กับเขา

 

"อย่างนั้นท่านก็ดูด้วยตาของท่านเอง” เมอร์ลินนำห่อผ้าวางลงที่เคาน์เตอร์และเปิดห่อผ้าออกมา

 

ภายในห่อผ้านั้นบรรจุน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ระดับสูง 20 ขวด

 

"น้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ระดับสูง! เจ้าได้สิ่งนี้มาได้อย่างไร" เจ้าของร้านมองขวดน้ำยาเหล่านั้นด้วยสายตาที่ไม่เชื่อ เมื่อสังเกตการแต่งตัวของเด็กน้อยคนนี้มันเป็นไปไม่ได้เลยว่าเขาจะมีสิ่งของที่มีมูลค่าสูงเหล่านี้ไว้ครอบครอง

 

"ข้ามาที่นี่เพื่อขายมันเท่านั้น เรื่องอื่นไม่ใช่ธุระของท่าน" เด็กน้อยตอบด้วยท่าทีที่ราบเรียบและหยาบคาย

 

เมื่อเจ้าของร้านได้ยินเช่นนั้น หัวคิ้วของเขาก็ถูกขมวดเป็นปม เขาหลี่ตาลงพร้อมกับใช้สายตาสังเกตเด็กน้อย

 

"ตกลง ... ข้าจะรับซื้อมันไว้ในราคาขวดละ 90,000 เซนี่" เจ้าของร้านพูดด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดและเฉยเมย

 

สีหน้าของเมอร์ลินเปลี่ยนไปในทันทีเมื่อได้ยินราคาที่ถูกเสนอมา

 

“ตาแก่นี่กำลังคิดว่าข้าเป็นลูกแกะให้เขาเชือด? เมอร์ลินคิดในใจอย่างไม่สบอารมณ์

 

เมอร์ลินหยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่งและเอ่ยออกมา

 

"นี่ท่านกำลังรีดเลือดจากข้า? ทำไมราคามันถึงต่ำกว่าราคาตลาดขนาดนี้" น้ำเสียงของเมอร์ลินเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

 

เจ้าของร้านนั้นยิ้มและเอ่ย

 

"ฮิฮิ ... แน่นอนว่าที่ข้าให้ราคาที่ต่ำกว่าราคาตลาด นั่นก็เพราะของที่เจ้านำมาขายนั้นเป็นของร้อน มันไม่มีทางที่เด็กอย่างเจ้าจะมีสิ่งของเหล่านี้ได้ ที่ข้ารับซื้อมันนั้นถือว่ามีน้ำใจแก่เจ้ามากแล้ว”

 

สีหน้าของเมอร์ลินแสดงออกซึ่งความไม่พอใจมากขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดของเจ้าของร้าน

 

"เหลวไหล! น้ำยาพวกนี้เป็นของข้า มันไม่ใช่ของที่ขโมยมาอย่างแน่นอน ราคาของมันจะต้องไม่ต่ำกว่า 150,000 เซนี่"

 

เจ้าของร้านนั้นอมยิ้มและระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

 

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า … เจ้าเด็กน้อยนี่ช่างพูดจาเหลวไหล จริงอยู่ที่น้ำยาเพิ่มเวทย์ระดับสูงที่มีขายในตลาดนั้นมีราคาอยู่ที่ 150,000 เซนี่ แต่นี่เจ้านำมาขายในร้านยา กฎของการรับซื้อราคานั้นย่อมถูกกว่าราคาตลาดอยู่แล้ว ที่นี่ไม่ใช่สถานที่เจ้าจะมาวิ่งเล่นได้ หากไม่ขายก็เก็บมันไปให้พ้นหน้าข้าซะ" เจ้าของร้านกล่าวด้วยใบหน้าที่เย้ยหยัน

 

เมอร์ลินสูดลมหายใจเข้าลึกครั้งหนึ่ง เขากลับมารักษาอารมณ์ให้ราบเรียบอีกครั้งและเอ่ยต่อ

 

"ราคามากกว่า 150,000 เซนี่นั้นย่อมถูกต้องแล้ว เพราะน้ำยาของข้าเหล่านี้นั้นพิเศษกว่าน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ระดับสูงทั่วไป เพราะมันคุณสมบัติแฝงซ่อนอยู่"

 

"เจ้ากำลังพูดเรื่องเหลวไหลอะไรกัน?" เจ้าของร้านพูดออกมาอย่างมีอารมณ์

 

"หึ หากท่านไม่เชื่อก็จงพิสูจน์ด้วยตาของท่านเองว่าน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์เหล่านี้นั้นแตกต่างจากน้ำยาเพิ่มเวทย์ทั่วไปอย่างไร"

 

เมอร์ลินหยิบน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ขึ้นมาขวดหนึ่งและยกมันให้อยู่ในระดับสายตาของเจ้าของร้าน

 

ชายแก่เจ้าของร้านเพ่งตามองไปที่ของเหลวที่อยู่ในขวด ครู่หนึ่งเขาก็แสดงแววตาที่ตกใจออกมา เขาพบสิ่งผิดปกติที่แตกต่างจากน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ทั่วไป

 

ด้วยความไม่แน่ใจเจ้าของร้านจึงคว้าน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ขวดหนึ่งขึ้นมาตรวจสอบ เมื่อสังเกตให้ดีแล้วลักษณะของน้ำยาเหล่านี้มีสีฟ้าเข้มที่เหมือนกับน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ทั่วไป แต่มันยังมีสิ่งหนึ่งที่แตกต่างออกไป นั่นคือภายในน้ำยานั้นมีละอองสีทองเคลื่อนที่ไปมาราวกับมีชีวิต

 

เจ้าของร้านตกอยู่ในภวังค์และจ้องมองขวดน้ำยาอย่างไม่เชื่อสายตา สายตาของเขานั้นเปลี่ยนไปจากเดิม เขาสูดลมหายใจเข้าลึกและเอ่ย

 

"ฮืม ... แล้วคุณสมบัติแฝงที่เจ้าพูดถึงมันคืออะไร?" น้ำเสียงของเจ้าของร้านเปลี่ยนเป็นจริงจังมากขึ้น

 

เมอร์ลินนั้นอมยิ้มและเอ่ย

 

"น้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ระดับสูงเหล่านี้ เมื่อผู้ใช้เวทมนต์ดื่มมันเข้าไป นอกจากจะช่วยในการฟื้นฟูพลังเวทย์แล้ว มันยังมีความสามารถพิเศษในการลดระยะเวลาการร่ายเวทย์ได้ถึง 30 % ภายในระยะเวลา 5 นาที” เมอร์ลินหยุดและเอ่ยต่อ “ดังนั้นแล้วมันจึงเป็นน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ที่มีคุณสมบัติดีกว่าน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ทั่วไป แน่นอนว่ามันย่อมมีมูลค่าที่สูงกว่า 150,000 เซนี่ซึ่งเป็นราคาทั่ว" เมอร์ลินค่อยๆ เอ่ยและอธิบาย

 

เจ้าของร้านทำท่าใช้ความคิดอยู่ครู่และเอ่ยด้วยเสียงหัวเราะ

 

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า  เจ้าเด็กน้อยอย่ามาล้อเล่นกับตาแก่คนนี้ อย่างเจ้าน่ะหรือจะรู้จักคุณสมบัติพิเศษเหล่านี้ ข้านั้นไม่ใช่หมูที่จะให้เจ้ามาหลอกต้มได้ง่ายๆ” เจ้าของร้านหยุดและกล่าวด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป “ไปซะ อย่าให้ข้าถึงกับต้องลงมือทุบตีเจ้า"

 

แม้ว่าเจ้าของร้านจะได้ฟังคุณสมบัติของน้ำยาทั้งหมดจากเมอร์ลินแล้ว แต่ก็ใช่ว่าเขาจะเชื่อในสิ่งต่างๆ เหล่านั้น เขาจึงเอ่ยปากไล่เด็กน้อยคนนี้ให้ออกไปจากร้านของเขาทันที แค่เขาต้องมานั่งฟังเรื่องโกหกเหล่านี้ก็ทำให้เขาเสียเวลามากพอแล้ว

 

"ฮืม!"

 

เมื่อได้ยินคำพูดที่อวดดีของเจ้าของร้าน เมอร์ลินก็ที่คำรามออกมาไม่ได้ เสียงคำรามของเขานั้นแฝงไปด้วยพลังปราณเซียน

 

อำนาจของพลังปราณเซียนนั้นทำให้ร้านทั้งร้านเกิดการสั่นไหว ทุกสิ่งภายในร้านถึงกับโยกคลอน กล่องสินค้ากล่องหนึ่งที่ถูกวางเกยอยู่เหนือศีรษะของเจ้าของร้านนั้นร่วงหล่นลงมาอย่างเสียการทรงตัว

 

แม้ว่าเมอร์ลินเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ไม่พอใจ แต่เขาก็ไม่ได้มีจุดประสงค์ที่จะทำลายร้านนี้

 

เมอร์ลินดึงไม้กายสิทธิ์ออกมาแล้วตวัดปลายไม้ไปมาอย่างรวดเร็ว พลันอักขระเวทย์สีฟ้าตัวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ อักขระเวทย์ตัวนั้นเปลี่ยนสภาพกลายเป็นวงเวทย์อย่างรวดเร็ว

 

ทันใดนั้นเองเหนือศีรษะของชายแก่เจ้าก็ร้านก็ปรากฏม่านพลังประหลาดคล้ายกับกระจกแก้วสีฟ้า

 

ตึ้ง!

 

กล่องไม้กระแทกเข้ากับม่านพลังที่คล้ายกับกระจกแก้วนั้น

 

เหตุการณ์ทุกอย่างนั้นเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

ชายแก่เจ้าของร้านนั้นเต็มไปด้วยความตะลึง ใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยความงงงวย ร่างทั้งร่างของเขากลายเป็นสั่นสะท้าน สมองของเขากำลังประมวลสิ่งต่างๆ ที่เกิด

 

ทันใดนั้นเองสีหน้าของเขาซีดลงและเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน  

 

"ผู้ใช้อักขระ" ใบหน้าของเจ้าของร้านนั้นเต็มไปด้วยความตกใจและเอ่ยคำๆ หนึ่งออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ

 

“เด็กน้อยคนนี้คือผู้ใช้อักขระ เทพแห่งโชคลาภกำลังมาเยือนยังร้านของข้า” เจ้าของร้านอดที่จะคิดในใจไม่ได้

 

ในชีวิตหนึ่งของเหล่าพ่อค้านั้นการได้พบเจอผู้ใช้อักขระคนหนึ่งนั้นถือเป็นโชคดีของโชคดี อย่างที่รู้กันว่าหากพ่อค้าคนใดได้ผูกมิตรกับผู้ใช้อักขระแล้วล่ะก็ เขานั้นก็จะกลายเป็นผู้ที่ถูกเงินทองทับถมไปจนตาย

 

ชายแก่เจ้าของร้านนั้นตื่นเต้นจนลนลาน

 

"ท่านไม่คิดจะหลบออกไปจากที่นั่น หรือท่านจะยืนรอให้กล่องมันหล่นใส่หัวของท่าน?" เมอร์ลินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและไร้ซึ่งอารมณ์

 

ชายแก่เจ้าของร้านได้สติเมื่อได้ยินคำพูดของเมอร์ลิน เขาก้าวเท้าเคลื่อนตัวออกมาจากจุดนั้นทันที

 

เมอร์ลินสะบัดไม้กายสิทธิ์อีกครั้งหนึ่งม่านพลังที่ราวกับกระจกแก้วนั้นก็สลายหายไป

 

กล่องไม้นั้นก็ร่วงตกลงยังพื้นในทันใด

 

ตูม

 

สิ่งของภายในกล่องนั้นแตกกระจายออกมาและเสียหาย แต่ทว่าใบหน้าของชายแก่เจ้าของร้านนั้นกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขานั้นไม่มีท่าทีว่าจะสนใจความเสียหายเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย

 

แน่นอนว่าความเสียหายเหล่านี้นั้นเทียบไม่ได้กับการให้ความสนใจกับผู้ใช้อักขระที่อยู่ตรงหน้านี้

 

"ผู้ใช้อักขระ"

 

ชายแก่เจ้าของร้านพูดออกมาราวกับกำลังเพ้อฝัน สายตาเขามองไปยังเด็กน้อยด้วยความคาดหวัง

 

ใบหน้าของเขานั้นประดับไปด้วยรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลา เขานั้นยิ้มราวกับคนบ้า

 

มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อว่าเด็กน้อยคนนี้จะเป็นถึงผู้ใช้อักขระ ผู้ใช้อักขระนั้นไม่น่าจะมีอายุน้อยถึงขนาดนี้

 

แม้ว่าเจ้าของร้านจะไม่ได้เห็นใบหน้าผู้ใช้อักขระตัวน้อยนี้ได้อย่างชัดเจน แต่น้ำเสียงที่เขาได้ยินนั้นคือเสียงของเด็กน้อยคนหนึ่ง ชายร่างเล็กที่สวมชุดคลุมสีฟ้าที่แสนมอซอนี้จะต้องเป็นเด็กอย่างแน่นอน

 

หากว่าชายชราไม่เห็นด้วยตาของเขาเอง เขาจะต้องไม่เชื่อแน่ๆ ว่าเด็กน้อยคนนี้คือผู้ใช้อักขระ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.08K ครั้ง

81 ความคิดเห็น

  1. #27060 sankananchanok (@sankananchanok) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:40

    .... . คำถามแรก

    1. ทำไมไม่เปลี่ยนร้านขายอ่ะ

    2. เหมือนอายุเยอะแต่ทำเหมือนเด็กเกินไป

    3. บรรยายซ้ำซาก

    4. 2ปี ได้แค่ขั้นเดียวเองอ่อ จริงยุที่ ค่อยๆไปแต่อันนี้มันช้าเกินไป


    #27060
    0
  2. #26643 petch714 (@petch714) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 06:25
    บรรยายซ้ำละก็ใช้คำซ้ำเยอะเกินไปหน่อยนะ แต่เนื้อเรื่องสนุกดี
    #26643
    0
  3. #26310 🍥 Mo Chi 🍉 (@--Shadow--) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:03
    ถึงตัวจะเป็นเด็กแต่สมองเป็นผู้ใหญ่ ของจริงเลย
    #26310
    0
  4. #26289 DN_Phufa (@DN_Phufa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 14:04
    ยิ้มราวกับคนบ้า กัญชาใช่มั้ย
    #26289
    0
  5. #25896 Num21335 (@Num21335) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 13:58
    เปลียนไปขายร้านอื่นเถอะ
    #25896
    0
  6. #25581 Pup_sky (@Pup_sky) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 22:20
    ทำไมไม่ให้เมอร์ลินเป็นคนบรรยายเรื่องอ่ะ ทำไมต้องบุคคลที่3บรรยาย เนื้อเรื่องดีนะ แต่เสียดาย
    #25581
    1
  7. #24570 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 17:55

    Thank you

    #24570
    0
  8. #24317 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 13:11
    ลดเวลาในการร่ายเวทย์นี่ลดยังไงอ่ะ แรปร่ายเวทย์หรอ
    #24317
    3
    • #24317-2 Ponesun (@Ponesun) (จากตอนที่ 15)
      24 สิงหาคม 2561 / 08:08
      ช่าย คือไม่ต้องไปยืนบ่นเวทย์นานๆไง แล้วมันจะช่วยเวลาหนีหรือสังหารคู่ต่อสู้ง่ายๆ คือได้เปรียบกว่าคนอื่น ที่กินน้ำยาระดับสูงแต่ไม่มี พลังแฝง
      #24317-2
    • #24317-3 sweettime_jod (@sweettime_jod) (จากตอนที่ 15)
      25 กันยายน 2561 / 20:34
      ไม่เห็นต้องใช้ยา พุดให้เร็วขึ้นก็พอป่ะ
      #24317-3
  9. #24013 Famemocca (@Famemocca) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 01:07
    นี่ขนาดรีไรท์อ่ะนะ ไม่เข้าใจอารมณ์เมอลินจะขึ้นๆลงๆทำไม อ่านและตะหงิดแปลกๆ
    #24013
    0
  10. #23862 MilkyMulan (@raffee-rooof) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 16:40
    จะเปิดตัวทำไม๊ ไม่เชื่อก็ไม่ขายสิ!
    #23862
    0
  11. #23804 Kakuya (@phanphakone) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 15:50
    น้ำนี่มันอะไรกันเยอะอะไรขนาดนี้ เนื้ออยู่ไหนข้ามองห่าเนื้อไม่เห็น
    #23804
    0
  12. #23745 Soranomika (@Soranomika) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 21:11

    รอบหน้าหาร้านใหม่

    #23745
    0
  13. #23562 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 14:59

    เริ่มทำธุรกิจกันได้เลย อิอิ

    #23562
    0
  14. #23461 buzakiku (@buzakiku) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 20:44
    ใช่! หมั่นไส้คนขายจริง
    #23461
    0
  15. #23212 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 01:21
    หมันไส้ตาคนขายนี่จริงๆไม่ว่าจะอ่านครั้งแรกหรือครั้งนี้
    #23212
    0
  16. #21779 Conflagration (@leafre-algorithm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 03:36
    นี่คือชีวิตที่ไร้ความเสี่ยง
    #21779
    0
  17. #21310 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 21:52
    เป็นผม ไม่ขายแล้วร้านนี้
    #21310
    0
  18. #20827 ployploypim (@ploypim2543) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 17:20
    จริงๆแบบถ้านี่เป็นเมอร์ลินนี่ไม่ขายให้ร้านนี้อะ ไปขายกับร้านอื่นดีกว่า ร้านนี้ดูแบบดูถูกคนอื่นมาก ทำไมต้องมาทำกับร้านนี้ ไม่เข้าใจตั้งแต่ยังไม่รีไรท์จนถึงรีไรท์แล้ว
    #20827
    0
  19. #20425 [chen] (@chentaka) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 19:06
    เห็นชื่อตอนแวบแรก คิดในใจ"ไม่นะเมอร์ลิน ไม่น่าเลย" *=*
    #20425
    0
  20. #20381 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 11:34
    อ่านต่อไปแล้วคุณจะทราบค่ะว่า ใครคือเจ้านายที่แท้ทรู55555555
    #20381
    0
  21. #20380 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 11:31
    สนุกมากกกกค่ะ
    #20380
    0
  22. #20379 MrXaou (@lokiloss) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 11:26
    อ่านกี่รอบก็ยังไม่ชอบใจนิสัยเจ้าของร้านคนนี้อยู่ดี
    #20379
    0
  23. วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 10:32
    เอาไปประมูลก็เปิดเผยตัวดิ พับผ่า เสี่ยงกว่าไปขายในร้านเยอะ อีกอย่าง เจ้าของร้านไม่บอกใครหรอก ผลประโยชน์ทั้งนั้น
    #20378
    0
  24. #20377 tople55 (@tople55) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 09:21
    ขอตอนต่อไป
    #20377
    0
  25. #20114 PaJth (@Payare2559) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 16:13
    ออกจากร้าน ไม่เอา เปลี่ยนๆ
    #20114
    0
  26. #13106 auannie (@songchien) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 17:46
    อื่มม ถึงกับต้องเผยพลัง ว่าเป็นผู้ใช้อักขระ ผมว่าค่อนข้างโง่นะ เพราะเดิมทีผู้ใช้อักขระ มีไม่ถึง 6 คน เมื่อตัวเองเปิดเผยเป็นคนที่ 6 ด้วยพลังยังน้อยนิดถ้าความลับรั่วออกไป เนื่องจากกิเลสความมักใหญ่ใฝ่สูงของทั่วทั้งโลกตามล่าแน่ๆ ทั้งคนดีทั้งคนแล้ว วิธีการชั่วร้ายต่างๆนาๆปัญหาตามมาไม่จบไม่สิ้น แทนที่จะใช้วาทะศิลป์ เล่เหลี่ยม กลยุทธ ในการต่อรองซื้อขาย ดูจะมีประโยชน์กว่าการเสี่ยงให้คนทั่วโลกคนหาและตามราวี
    #13106
    1
    • #13106-1 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 15)
      8 พฤศจิกายน 2560 / 11:33
      อ่านต่อไปคุณก็จะทราบค่ะ ว่าใครคือนายที่แท้ทรู55555555
      #13106-1