เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,914,652 Views

  • 27,141 Comments

  • 28,062 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    60,921

    Overall
    3,914,652

ตอนที่ 185 : ภาค 3.1 ตอนที่ 23 มังกรสายฟ้าสีเขียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13857
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 954 ครั้ง
    20 ก.ย. 61

การค้นพบความลับบนกำแพงประตูมังกรทำให้เมอร์ลินศึกษาอย่างจริงจัง

 

เขาไม่สนว่าวันเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ ภายในหัวล้วนเต็มไปด้วยเรื่องราวของอักขระเวทย์และอำนาจอักขระ

 

จนกระทั่งวันหนึ่งสายตาของเขาก็เปลี่ยนไป ในดวงตาปรากฏความรู้แจ้งบางอย่าง กลิ่นอายรอบข้างเกิดการเปลี่ยนแปลง การแสดงออกที่ลึกล้ำเปิดเผยพลังที่ยิ่งใหญ่

 

มือน้อยสะบัด แรงกดดันอันไร้รูปพลันเกิดการสั่นสะเทือน พื้นดินในรัศมีร้อยเมตรพลันปรากฏพลังบางอย่างที่มองไม่เห็นพุ่งขึ้นราวกับผืนน้ำซัดกระโจนขึ้นสู่ท้องฟ้า

 

ซูม!

 

เมอร์ลินมองภาพนั้นอย่างเย็นชา ภายในใจปรากฏความยินดีเล็กๆ

 

แรงกดดันนี้ไม่ต่างจากแรงกดดันในขอบเขตดินแดนอักขระที่ซัดเป็นแนวราบเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่ว่าแรงกดดันนี้กลับอยู่ในการควบคุมในมือของเมอร์ลิน

 

ทันทีที่เมอร์ลินสะบัดมือและกำมัน

 

คลื่นแรงกดดันอันไร้รูปเมื่อครู่ก็ไหลมารวมกันราวกับก้อนน้ำทรงกลมที่ทอประกายสีเขียว

 

สีเขียวที่ราวกับแก่นแท้ สีเขียวที่เป็นตัวแทนของดินแดนอักขระขั้นสีเขียว

 

เมอร์ลินค่อยๆ บิดมือช้าๆ แรงกดดันอันไร้รูปที่ราวกับก้อนน้ำทรงกลมก็ค่อยๆ กลมเกลี้ยงสะท้อนแสงสีเขียววาบวับราวกับมันคือก้อนดินที่เมอร์ลินกำลังปั้นขึ้นอย่างปราณีต

 

“ผู้ใช้อักขระสามารถใช้งานแรงกดดันนี้ได้อย่างใจ รูปแบบทั้งหมดขึ้นอยู่กับจินตนาการของผู้ใช้ บางคนใช้มันสร้างอาวุธ บางคนใช้มันสร้างกับดัก บางคนใช้มันสร้างที่อยู่อาศัย หรือบางคนควบคุมมันให้แทรกซึมสู่ร่างกายรักษาอาการบาดเจ็บได้ตามต้องการ” เมอร์ลินเอ่ยทวนความรู้ที่ได้รับมา

 

แท้จริงแล้วอำนาจอักขระนั้นไม่ต่างจากการควบคุมพลังปราณเซียนเลยแม้แต่น้อย เมอร์ลินสามารถควบคุมปราณเซียนให้เป็นรูปร่างได้ตามต้องการ

 

เมอร์ลินไม่ได้เรียนวิชายุทธ์ของผู้ฝึกตน วิชาพื้นฐานคือรวบรวมปราณและบังคับพลังปราณ เขาสามารถบังคับพลังปราณให้เป็นกระบี่ ให้เป็นฝ่ามือโจมตีคู่ต่อสู้ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับจินตนาการ

 

แต่ทว่าอำนาจอักขระดูเหมือนจะแตกต่างจากพลังปราณเซียนที่มันสามารถบังคับให้คงรูปอยู่ได้นาน

 

ม่านพลังของผู้ใช้อักขระสามารถคงอยู่ได้เป็นหลายสิบปี หากมีผลึกแก่นเวทย์ค่อยเสริมเป็นพลังต้นกำเนิด ม่านพลังนั้นอาจจะอยู่ได้นานถึงร้อยๆ ปี ซึ่งแตกต่างจากพลังปราณเซียน พลังปราณเซียนนั้นคงอยู่ได้แค่ชั่วขณะ มีคุณสมบัติอย่างดีในการโจมตี มีวิถีการทำลายที่รุนแรง

 

อำนาจอักขระจึงมีจุดเด่นในเรื่องของพลังป้องกันเสียมากกว่า แต่ใครจะรู้ว่าแท้จริงแล้วหากรู้จักใช้อำนาจอักขระ พลังนี้อาจจะน่าครั่นครามทำให้ศัตรูเกรงกลัว

 

เมอร์ลินพลันดีดนิ้วชี้ขึ้นต่อจากการกำมือ อำนาจอักขระที่กลมเกลี้ยงแวววาวนั้นพลันมีหนามแหลมโผล่ออกมา

 

การบังคับรูปร่างของอำนาจอักขระ พูดเหมือนจะทำได้แต่แท้จริงแล้วมันเป็นสิ่งที่ยาก

 

ผู้เชี่ยวชาญอำนาจอักขระบางคนสามารถสร้างอาวุธที่มีความซับซ้อน สร้างกับดักที่สุดจะยุ่งยาก หรือแม้กระทั่งสร้างบ้านเรือนอาคารที่โอ่อ่าได้ด้วยการใช้อำนาจอักขระ

 

ตอนนี้เมอร์ลินกำลังค่อยๆ ฝึกการบังคับพลังอำนาจอักขระ

 

เมื่อเคลื่อนไหวมือน้อยอีกทีหนึ่ง อำนาจอักขระของเขาก็กลายเป็นมีดที่แหลมคมตามใจนึก

 

พรึบ! วิ้ง!

 

มีดเล่มนี้มีความแหลมคมราวกับมีดศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถกรีดแทงได้ทุกอย่าง พลังอักขระสรรสร้างเป็นรูปร่าง ความแข็งแกร่งของมีดเล่มนี้ขึ้นอยู่กำระดับพลังสมาธิ

 

พลังสมาธิยิ่งสูง สิ่งของที่สร้างยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปด้วย

 

ยิ่งหากมีระดับพลังอักขระที่สูง ความแข็งแกร่งของอำนาจอักขระก็จะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

 

“ทะลวง!

 

เมอร์ลินตัดปลายนิ้วให้มีดดิ่งลง มีดขนาดยักษ์ที่โปร่งใสและแวววาวไปด้วยแสงสีเขียวก็พุ่งลงพื้นดินอย่างรุนแรง

 

ตูม!

 

พื้นดินถูกทะลวงลึกราวห้าเมตร พลังอำนาจทำลายล้างทำให้พื้นแตกกระจายเป็นหลุมใหญ่ รอบๆ หลุมมีพื้นดินที่แตกระแหงราวกับเป็นใยแมงมุม

 

“ใช้ได้!” เมอร์ลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พึงพอใจ

 

เมอร์ลินลองสะบัดมือเปลี่ยนรูปร่างของอำนาจอักขระให้กลายเป็นอาวุธหลายรูปแบบ เขาทดลองทำมันซ้ำๆ ไปมาเพื่อให้เกิดความชำนาญ

 

เมอร์ลินพบว่าหากต้องการสร้างอำนาจอักขระให้มีรูปร่างใหญ่ขึ้น พลังสมาธิที่ต้องจ่ายออกไปก็มากขึ้นตามไปด้วย อีกทั้งเมื่อมันใหญ่เกินไป ระดับของพลังอักขระที่ไม่เพียงพอก็จะทำให้อำนาจอักขระคงรูปร่างได้ไม่นานนัก

 

ยิ่งเมอร์ลินใช้พลังสมาธิที่มากเกินไป ผลข้างเคียงของมันคืออาการตึงมึนและตามมาด้วยอาการปวดหัวอย่างรุนแรง

 

ทุกๆ พลังล้วนมีขีดจำกัดของมัน

 

เมอร์ลินฝึกฝนอำนาจอักขระอยู่หลายวันจนเริ่มเชี่ยวชาญ

 

วันนี้ก็เช่นกัน มันเป็นวันที่เมอร์ลินจะฝึกฝนเป็นวันสุดท้าย มือน้อยเคลื่อนไหวโบกไปมาอย่างคล่องแคล่ว

 

อำนาจอักขระรวมตัวกันเป็นดาบยักษ์อันโปร่งใสปรากฏจากความว่างเปล่าฟันทแยงลงมา พื้นดินปรากฏอำนาจทำลายอย่างรุนแรง พริบตาดาบยักษ์นั้นก็เปลี่ยนค้อนขนาดใหญ่ที่เกรียงไกร ค้อนยักษ์ทุกลงพื้นดิน อำนาจพลังทำลายล้างมหาศาลแผ่ออกมา แผ่นดินพลิกตลบซัดม้วนแผ่ขยายออกไป บดขยี้ทำลายจนเกิดเป็นหลุมมหึมา

 

“ฟู่... พลังของอำนาจอักขระร้ายกาจไม่น้อย ถึงเวลาแล้วที่ข้าจะเอาคือมังกรสายฟ้าสีเขียว”

 

กล่าวจบร่างของเมอร์ลินก็ปรากฏอักขระตัวหนึ่งด้านหลัง ทันทีที่อักขระเวทย์ตัวนั้นปะทุพลังออกมาร่างเล็กก็พุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็ว

 

ซูม!

 

เสียงของร่างเล็กพุ่งแหวกอากาศ แรงกดดันทั้งหลายราวกับมีดสายฟ้าฝ่าออกจากกัน

 

พริบตาร่างของเมอร์ลินก็มาถึงประตูมังกรสีเขียว

 

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ดินแดนอักขระขั้นสีเขียว สายฟ้าสีเขียวที่เต็มไปด้วยความโกลาหลก็ก่อตัวเป็นมังกรสายฟ้าสีเขียว

 

กรร!

 

มังกรสายฟ้าสีเขียวคำรามสนั่นฟ้าสะเทือนดิน กลางอากาศปรากฏสายฟ้าปราบเปรียบทรงพลัง

 

ดวงตาที่ดุร้ายมองเมอร์ลินอย่างเกรี้ยวกราด

 

ไม่จำเป็นต้องเอื้อนเอ่ยคำพูดใดๆ การโจมตีที่ราวกับสายฟ้าแลบพุ่งไปยังร่างเล็กทันที

 

ครืน!

 

หางยักษ์ที่เต็มไปด้วยสายฟ้าถูกเหวี่ยงออกไป

 

ดวงตาของเมอร์ลินไม่มีท่าทางเกรงกลัวการโจมตีนี้เลยแม้แต่น้อย มือน้อยโบกออกไปอย่างรวดเร็ว

 

กำแพงที่โปร่งใสขนาดมหึมาปรากฏขึ้นตั้งตระหง่านห่างจากเมอร์ลินเพียงไม่กี่เมตรภายในพริบตา

 

ปัง!

 

หางมังกรที่เต็มไปด้วยสายฟ้าที่ร้ายกาจปะทะกับกำแพงโปร่งใสเสียงดังสนั่น สร้างคลื่นสั่นสะเทือนกระจายออกไป

 

เมอร์ลินยังคงยืนสง่า มองมังกรสายฟ้าสีเขียวอย่างเย่อหยิ่ง

 

“ครั้งนี้เจ้าไม่ใช่ฝ่ายที่ได้เปรียบอีกต่อไป จงสยบต่อข้าซะตอนนี้”

 

ร่างเล็กที่หยิ่งทะนง วาดฝ่ามือออกไปอย่างรวดเร็ว พลังที่มีรูปร่างโปร่งใสสั่นสะเทือนเปลี่ยนรูปร่างเป็นของแหลมพุ่งโจมตีสัตว์ร้ายในทันที

 

ตูม! ตูม! ตูม!

 

หนึ่งจุดคือหว่างคอ หนึ่งจุดคือใต้ปีก และอีกหนึ่งจุดคือช่วงอก

 

ของแหลมที่โปร่งแสงโจมตีมังกรสายฟ้าสีเขียวอย่างแม่นยำ

 

มังกรสายฟ้าสีเขียวถึงกับล่าถอยไปสามก้าวจนทรงตัวแทบไม่ได้ นัยน์ตาที่เต็มปรากฏสายฟ้าเต็มไปด้วยความไม่ยอม

 

เมื่อตั้งตัวได้ปีกสายฟ้าอันทรงพลังก็กระพืออย่างรุนแรง เกิดคลื่นแรงกดดันซัดม้วน ฟ้าดินสั่นสะท้าน สายฟ้านับไม่ถ้วนถูกซัดกระจายออกไป

 

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

 

การแสดงออกของเมอร์ลินยังคงวางเฉย ในสายตาไม่แยแสต่อสายฟ้าเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังพุ่งตัวขึ้นสูงเผชิญหน้า มือน้อยโบกออกไป

 

ม่านพลังโปร่งใสที่มีความหนากว่าหนึ่งเมตรปรากฏเป็นรูปของร่ม ต่อต้านสายฟ้าที่รุนแรง

 

ตูม! ตูม! ตูม!

 

แม้ว่าอานุภาพของสายฟ้าจะรุนแรง แต่มันก็ไม่สามารถเจาะผ่านม่านพลังโปร่งใสของเมอร์ลินไปได้

 

ร่างเล็กยังคงพุ่งทะยานออกไป ลอยตัวอยู่ในอากาศ เสื้อคลุมและผมสีเงินโบสะบัดอย่างรุนแรง สองดัชนีชี้ไปราวกับดาบ กวาดออกไปเบื้องหน้า

 

“ฟันออกไป!

 

พลังโปร่งใสกลายเป็นของแหลมที่มีความคมสุดหยั่ง กวาดล้างออกไปราวกับคมดาบที่ฟันสะพายแล่ง อำนาจที่น่าครั่นครามแหวกอากาศ อากาศโดยรอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

 

ความคมที่โปร่งใส่ฟันไปยังร่างของมังกรสายฟ้าอย่างรวดเร็ว

 

มังกรสายฟ้าสีเขียวพลิกตัวกลับแล้วคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราด

 

เสียงคำรามของมันเปี่ยมไปด้วยอำนาจของสายฟ้า สร้างแรงสั่นสะเทือนเขย่าอากาศ ก่อเกิดเป็นพลังการโจมตีที่ไร้รูปร่างกระจายออกไป

 

ตูม!

 

เสียงคำรามของมังกรสายฟ้าสีเขียวเขย่าฟ้าดินปะทะกับคมดาบที่โปร่งใสของเมอร์ลินอย่างรุนแรง จากการปะทะกันของทั้งสอง คลื่นสั่นสะเทือนที่เต็มไปด้วยการทำลายล้างพัดกระจายออกไปทันที

 

แผ่นดินพลิกตลบ คลื่นทำลายล้างซัดม้วนออกไป แต่ทว่าคมดาบที่โปร่งใสยังคงไว้ซึ่งความคม ตัดผ่านพลังคำรามของมังกรสายฟ้าสีเขียวราวกับตัดเต้าหู้

 

อ๋าว!

 

มังกรสายฟ้าสีเขียวกรีดเสียงร้องคำรามออกมาอย่างเจ็บปวด ร่างซีกหนึ่งของมันถูกคมดาบที่โปร่งใสตัดผ่าน ร่างมหึมาโซซัดโซเซ สายฟ้าสีเขียวแผ่กระจายออกไปเต็มท้องฟ้า

 

เมอร์ลินลอยตัวเหยียดหลังตรง ท่าทางสงบเยือกเย็น สบายผ่อนคลายอารมณ์ ใบหน้ายังคงยืนอย่างเฉยเมยราวกับกำลังยืนอยู่ในสวนหลังบ้าน

 

ร่างกายหยุดยืนบนท้องฟ้าอย่างเย่อหยิ่ง

 

ในตอนนี้เมอร์ลินมีความมั่นใจมหาศาล ราวกับว่าจะสยบมังกรสายฟ้าสีเขียวเมื่อไหร่ก็ได้

 

มังกรสายฟ้าสีเขียวได้รับบาดเจ็บ ปีกข้างหนึ่งถูกฟันสะพายแล่ง สายฟ้าที่เป็นส่วนหนึ่งของร่างกระจายออกไป คลื่นมิติที่บิดเบี้ยว ปรากฏสายฟ้าฟาดลงไปยังร่างของมังกรสายฟ้าสีเขียว

 

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

 

ทันทีที่สายฟ้าสีเขียวเหล่านั้นสัมผัสกับร่างกายมังกร

 

มังกรสายฟ้าสีเขียวที่กำเนิดมาจากความบิดเบี้ยวของดินแดนแห่งนี้ก็เพิ่มพูนพลังขึ้นอย่างมหาศาล บาดแผลที่มีสมานเข้าหากัน สายฟ้าสีเขียวที่ทรงอำนาจขยายลุกลามไปทั่ว

 

เมอร์ลินขมวดคิ้วมุ่น สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

 

“มังกรตัวนี้ราวกับสามารถฟื้นฟูได้อย่างไม่มีขีดจำกัด สายฟ้าสีเขียวเหมือนเป็นดั่งแหล่งพลังงานของมัน”

 

มังกรสายฟ้าสีเขียวกระพือปีกพร้อมกับคำรามออกมา ท้องฟ้าอากาศรอบๆ คล้ายกับรับความกดดันนี้ไม่ไหว สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง สายลมแรงกระทบเกรี้ยวกราด สายฟ้ากระพริบแปรบปราบ ก่อให้เกิดคลื่นสนั่นทำลายล้าง พุ่งตรงเข้าหาเมอร์ลินราวกับสึนามิ

 

“หืม ...” ร่างเล็กคำรามเสียงต่ำออกมา

 

มุมขอบตากระตุก ใบหน้าเผยอารมณ์ตึงเครียดอย่างไม่เคยมีมาก่อน อารมณ์ในดวงตาของเมอร์ลินเปลี่ยนมาเป็นจริงจังมากขึ้น

 

มือน้อยโบกออกไป อักขระเวทย์ตัวหนึ่งที่ทรงพลังประทับเข้าที่ร่าง

 

ทันทีที่พลังของอักขระเวทย์สำแดงฤทธิ์ เพียงเสี้ยววินาทีความเร็วเพิ่มขึ้นถึงขีดสุด ร่างกายโอนเอนปรากฏเป็นเงาติดตานับไม่ถ้วน หลบหลีกคลื่นสายฟ้าเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว

 

ดวงตาของเมอร์ลินมีแสงเย็นชาวาบขึ้น

 

“ทะลวง!

 

มือน้อยโบกออกไปอย่างคล่องแคล่ว พลังที่โปร่งใสปรากฏออกมาเป็นรูปร่างคล้ายกับปลายของหอก พุ่งทะลุทะลวงออกไป สะท้านฟ้าสะเทือนดิน

 

เสียงโจมตีทางอากาศดังขึ้นอย่างกึกก้อง คลื่นความสั่นสะเทือนน่าน่าหวาดกลัวพัดกระหน่ำดั่งสายฟ้าที่ไร้เสียง หากมีผู้คนที่มองดูการต่อสู้นี้อยู่ พวกเขาจะต้องเกิดความหวาดหวั่นขวัญผวา

 

เพียงเสี้ยวปลายหอกที่โปร่งแสงของเมอร์ลินก็พุ่งตรงไปถึงร่างของมังกรสายฟ้าสีเขียว พลังที่ทะลุทะลวงมาพร้อมกับพายุที่บ้าคลั่ง โจมตีออกไปอย่างไร้ความปราณี

 

ปัง!

 

ปลายหอกที่โปร่งแสงของเมอร์ลินราวกับกำลังแหวกคลื่นทะเลออกจากกัน ร่างของมังกรสายฟ้าสีเขียวถูกเจาะทะลุทะลวง ร่างกายถูกคว้านเป็นรูขนาดใหญ่อย่างน่าหวาดกลัว

 

อ๋าว!

 

มังกรสายฟ้าสีเขียวคำรามกรีดร้องอย่างเจ็บปวด ความบิดเบี้ยวของบรรยากาศเกิดขึ้นอีกครั้ง สายฟ้านับไม่ถ้วนถูกฟาดลงมาอย่างมืดฟ้ามัวดิน

 

เพียงไม่กี่อึดใจ อาการบาดเจ็บของมังกรสายฟ้าสีเขียวก็ถูกรักษาจนหายดีอีกครั้ง

 

“ไม่ดีแล้ว ดูเหมือนว่ามังกรตัวนี้จะสามารถฟื้นฟูตัวเองได้ตลอดเวลา พลังฟื้นฟูของมันราวกับไม่มีที่สิ้นสุด การกำราบมังกรตัวนี้ไม่ใช่เรื่องที่ง่าย” เมอร์ลินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียดพร้อมกับทะยานตัวออกไปโจมตีมังกรสายฟ้าสีเขียวอีกครั้ง

 

ปัง! ปัง! ปัง!

 

บนท้องฟ้าเกิดเสียงสะเทือนเลือนลั่นดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างของทั้งสองประสานงากันสร้าง คลื่นกระเพื่อมปั่นป่วนม้วนตลบอย่างน่าตกใจซัดกระหน่ำออกไป ราวกับพายุเฮอริเคนบดบังท้องฟ้า

 

เมอร์ลินรับมือมังกรสายฟ้าสีเขียวได้อย่างไม่เพลี่ยงพล้ำ มิหนำซ้ำยังเหนือกว่าไม่ด้อยกว่า

 

ทุกครั้งที่มังกรสายฟ้าสีเขียวบาดเจ็บ มันจะคำรามออกมา โลกที่บิดเบี้ยวสายฟ้าที่แปรปรวนจะคอยฟื้นฟูพลังของมันอยู่เรื่อยๆ อย่างไม่จบไม่สิ้น

 

“ไม่ได้การแล้ว ... หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ดวงจิตของข้าจะต้องเหนื่อยล้า มีโอกาสเผยจุดอ่อนให้มังกรตัวนั้นโจมตีได้” เมอร์ลินเอ่ยพร้อมกับคิดค้นหาวิธีกำราบมังกรสายฟ้าสีม่วง

 

แม้ว่าเมอร์ลินจะสามารถต่อสู้ชนะมีชัยเหนือกว่า แต่กว่าพลังการฟื้นฟูที่ไม่จบไม่สิ้นนั้นทำให้มังกรสายฟ้าสีเขียวอยู่ในสภาพไร้เทียมทาน เมอร์ลินย่อมไม่อาจอยู่ในสภาพนี้ได้ตลอดไป

 

ทันทีที่ดวงจิตเหนื่อยล้า พลังก็จะอ่อนแรงลง เปิดเผยช่องว่างให้มังกรโจมตี

 

เมอร์ลินสู้พลางถอย ในหัวกำลังคิดวิธีการรับมือกับมังกรตัวนี้

 

“หากไม่สามารถกำราบมังกรตัวนี้ได้ การก้าวเข้าสู่ขอบเขตขั้นสีม่วงนั้นจะเป็นเพียงแค่ฝัน”

 

ไม่อาจแก้โจทย์ที่บานประตูได้ ประตูมังกรก็จะไม่เปิดออก

 

หากยังมีมังกรตัวนี้ต่อกวนต่อไป ต่อให้เมอร์ลินอยู่ที่นี่ไปทั้งชีวิต ก็ไม่สามารถเปิดประตูมังกรม่วงได้

 

แต่ทว่าในตอนนั้นเอง ในหัวของเมอร์ลินก็ปรากฏความคิดบางอย่าง

 

ร่างเล็กสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วหรี่ตาลง บนหน้าปรากฏรอยยิ้ม

 

“จริงสิ ... ยังมีวิธีนั้นอยู่”

 

ดวงตาของเมอร์ลินก็เป็นประกาย มือน้อยโบกสะบัดอย่างรวดเร็ว อำนาจอันน่าพลั่นพลึงแผ่กระหน่ำออกมา

 

อักขระเวทย์ตัวหนึ่งส่องแสงสีทองปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าในพริบตา แผ่กลิ่นอายอำนาจศักดิ์สิทธิ์ออกมา

 

อักขระระดับศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้คือสมบัติของโซโลมอน มันไม่ได้มีอำนาจในการโจมตี แต่ทว่ามันกลับมีความสามารถที่เขย่าท้องฟ้าโยกคลอนแผ่นดิน

 

“มาจบเรื่องนี้กันเถอะ ... เจ้ามังกร” เมอร์ลินกล่าวด้วยน้ำเสียงอันเย็นยะเยียบ เสื้อผ้าสะบัดแม้ไร้แรงลม ผมเผ้าลอยสยาย บนร่างปรากฏกลิ่นอายที่ลึกล้ำราวกับภาพมายา

 

 

.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงภาค 3 ตอนที่ 168 (จบภาค 3)
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 954 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #25180 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 00:41

    Thank you

    #25180
    0
  2. #24980 QueenOfMars (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 17:56
    เมอร์ลินจัดการมันลูกก
    #24980
    0
  3. #24930 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 14:04

    ขอบคุณครับ

    #24930
    0
  4. #24760 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 01:12
    รอตอนต่อไป
    #24760
    0
  5. #24758 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 19:30
    อักขระจับมาเป็นเบ๊
    #24758
    0
  6. #24756 boynareta (@boynareta) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 13:01
    จับเอามาเป็น 1 ในคอลเลกชั่นแน่นอน
    #24756
    0
  7. #24755 noomnim66 (@noomnim66) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 06:04
    รอออออ
    #24755
    0
  8. #24754 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 20:28
    ขอบคุณครับ
    #24754
    0
  9. #24753 0847264362 (@0847264362) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 19:42
    อ่านได้ครึ่งตอนแบตหมดก่อน ได้กลับมาอ่านใหม่555 สนุกมากสู้ๆครับ
    #24753
    0
  10. #24752 Gouyjeng (@Gouyjeng) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 19:01
    ขอบคุณคับ ลุ้นมาก
    #24752
    0
  11. #24751 영 재 cute (@0996894556) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 17:57
    ขอบคุณค่าาาา
    #24751
    0
  12. #24750 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 17:39
    ขอบคุณครับ
    #24750
    0
  13. #24749 MaNop Oulue (@nopsaran00) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 16:47
    ฆ่าไม่ได้ก็จับมันขังไว้ซะสิ
    #24749
    0
  14. #24748 Lost_Memories (@hassanlove11) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 16:31
    น้ำๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #24748
    0
  15. #24747 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 16:00
    มาอีกเร็วๆนะไรท์
    #24747
    0