เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,914,647 Views

  • 27,141 Comments

  • 28,062 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    60,916

    Overall
    3,914,647

ตอนที่ 196 : ภาค 3.1 ตอนที่ 34 กุญแจแห่งโซโลมอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15321
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1013 ครั้ง
    20 ก.ย. 61

ร่างของทั้งสองทะลุความว่างเปล่ามาปรากฏยังอีกฟากหนึ่งของเมืองหลวงที่อยู่ไกลกว่าห้าสิบกิโลเมตร

 

ด้วยความสามารถของต้นกล้าพลังธาตุมืดทำให้เมอร์ลินสามารถใช้มิติเคลื่อนย้ายไปในแต่ละที่ภายในอาณาจักรอารากอนได้ตามใจนึก

 

เพียงเวลาไม่นานก็ถึงช่วงเวลาแห่งค่ำคืนแล้ว

 

ทั้งสองปรากฏตัวที่เทือกเขาแห่งหนึ่งที่อยู่กลางป่าลึก

 

“เจ้านี่ยังเยี่ยมยอดเสมอเลยนะเมอร์ลิน” เจ้าชายอาเธอร์ยืนกลางอากาศแล้วกล่าวอย่างยิ้มๆ

 

“ขอบใจที่ชม แต่ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่ได้มาอย่างง่ายดาย” เมอร์ลินกล่าวเสียงเรียบ การแสดงออกของเขายังคงสุขุมลุ่มลึกอยู่เสมอ

 

“ก็จริงของเจ้า แม้แต่ข้าเองที่มีฐานะเป็นเจ้าชาย แต่ก็ใช่ว่าจะสามารถครอบครองได้ทุกสิ่ง” เจ้าชายอาเธอร์กล่าวพร้อมกับถอนหายใจออกมา ภายในหัวของเขากำลังคิดถึงใบหน้าของคนรัก

 

มนุษย์กับสัตว์อสูรรักกัน มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

 

เส้นทางความรักนี้เต็มไปด้วยความยากลำบาก ไม่ว่าจะมองในมุมฝั่งไหนก็ล้วนลำบากทั้งสิ้น

 

เมอร์ลินเห็นเจ้าชายอาเธอร์ทำหน้าสลดแต่เขาก็ไม่ได้เอ่ยปลอบใดๆ ทั้งสิ้น

 

เรื่องความรักของคนสองคน ไม่ใช่เรื่องที่คนนอกจะเข้าไปยุ่งได้ อีกอย่างเขานั้นก็ไม่อยากจะไปยุ่งเกี่ยวด้วยอยู่แล้ว

 

“อย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย ข้ายังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องเตรียมการ เร่งมือเข้าเถอะข้าจะได้รีบไปทำธุระของข้าต่อ”

 

เมอร์ลินไม่แยแสต่ออารมณ์ที่อ่อนไหวของเจ้าชายอาเธอร์เลยแม้แต่น้อย

 

ความจริงก็คือความจริง ความจริงที่มีปัญหาก็คือความจริง ปัญหานั้นมีไว้ให้แก้ ไม่ได้มีไว้ตีหน้าเศร้า

 

เมอร์ลินไม่อยากเอ่ยให้มากความ ตอนนี้เขาต้องการทำธุระของเขาให้เสร็จๆ ไป

 

จากที่เจ้าชายอาเธอร์พูดมา มันมีความเป็นไปได้ว่าของบางสิ่งนั้นอาจจะเกี่ยวข้องกับสมบัติของโซโลมอน

 

เมอร์ลินนั้นภาวนาเป็นอย่างยิ่งว่าของสิ่งนั้นจะเป็น “กุญแจแห่งโซโลมอน”

 

“เจ้านี่ช่างใจร้อนเสียจริง” อาเธอร์เอ่ยแกมหยอก ใบหน้าที่เคยหมอกเศร้าเปลี่ยนมาเป็นสดใสอย่างฉับพลัน

 

“ลงมือได้แล้ว” เมอร์ลินเอ่ยเสียงเย็นพร้อมกับโบกมือออกไปครั้งหนึ่ง

 

เวิง!

 

ม่านพลังอักขระสีม่วงก็ก่อตัวปกคลุมพื้นที่ในรัศมีห้าร้อยเมตรอย่างรวดเร็ว พลังแรงกดดันที่ร้ายกาจทำให้อากาศถึงกับสั่นกระเพื่อม

 

“ได้ ได้ ได้ ข้าจะใช้ภูษาวิญญาณของข้าเดี๋ยวนี้” เจ้าชายอาเธอร์มองไปที่เมอร์ลิน เขายิ้มและเอ่ย

 

“เพื่อนคนนี้ของเขาช่างไม่มีอารมณ์ขันเขาเสียเลย วันๆ ได้แต่แสดงออกด้วยท่าทางที่เย็นชา” เจ้าชายอาเธอร์คิดในใจ

 

ในตอนนั้นเองท่าทีของเจ้าชายอาเธอร์ก็เปลี่ยนไป แววตาของเขากลายเป็นจริงจังมากยิ่งขึ้น

 

“จงปรากฏ เอ็กแคลิเบอร์”

 

สิ้นเสียงคำราม ท้องฟ้าก็พลันมือครึ้มอย่างฉับพลัน อากาศเปิดเสียงหวีดหวิว ความว่างเปล่าเบื้องหน้าถูกบิดม้วน วัตถุหนึ่งค่อยๆ ปรากฏออกมา ช่วงพริบตาเดียวดาบศักดิ์สิทธิ์ที่งดงามก็ปรากฏอยู่ในมือของเจ้าชายอาเธอร์

 

ตึก ตึก

 

ในช่วงเสี้ยวเวลาหนึ่ง ดวงตาข้างขวาของเมอร์ลินก็เกิดความรู้สึกตอบสนอง

 

“ความรู้สึกนี้!” อารมณ์ในดวงตาของเมอร์ลินแสดงออกซึ่งความประหลาดใจ

 

มันเป็นความรู้สึกที่คุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง ครั้งหนึ่งเขาเคยสัมผัสความรู้สึกนี้มาก่อน

 

สายตาคมที่อยู่ภายใต้หน้ากากสีขาวจ้องมองไปยังดาบศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในมือของเจ้าชายอาเธอร์

 

รูปร่างของดาบเอ็กแคลิเบอร์นั้นเปลี่ยนไป เมอร์ลินจำได้ว่าในตอนนั้นที่เมอร์ลินขอดูดาบเอ็กแคลิเบอร์มันไม่ใช่รูปร่างแบบนี้

 

“มันคืออาวุธวิญญาณ การที่มันเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของมันได้ นั่นไม่ใช่เรื่องที่แปลก” เมอร์ลินคิดในใจ

 

เจ้าชายอาเธอร์ที่เรียกอาวุธวิญญาณของตนเองออกมาเสร็จแล้วเขาก็เอ่ยกับเมอร์ลินว่า “ข้าจะใช้ภูษาวิญญาณละนะเมอร์ลิน”

 

“อืม” เมอร์ลินคำรามเสียงต่ำออกมาอย่างเข้าใจ

 

เจ้าชายอาเธอร์เริ่มตั้งสมาธิ จิตของเขากำลังสื่อสารกับอาวุธวิญญาณ ทันทีที่จิตของทั้งสองมั่นคงตั้งมั่น ชายหนุ่มก็คำรามระเบิดอำนาจออกมา

 

“จงตื่นขึ้นมา เอ็กแคลิเบอร์”

 

ซูม!

 

ทันที่ที่สิ้นเสียงของเจ้าชายอาเธอร์ ดาบเอ็กแคลิเบอร์ก็กลายเป็นลำแสงสีทองที่ราวกับแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ส่งมาจากสวรรค์พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

 

แสงสีทองส่องสว่างอย่างเจิดจ้าค่อยขยายตัวออกไปราวกับเสายักษ์ต้นหนึ่งที่กำลังค้ำท้องฟ้าเอาไว้

 

เกิดเสียงครืนเครงราวกับแสงสีทองกำลังเขย่านภา ฟ้าดินส่งเสียงราวกับกัมปนาทดังออกมาถี่ๆ

 

ในเวลาไม่กี่อดใจแสงสีทองที่เหมือนเสายักษ์ก็ค่อยๆ หดเล็กลง

 

ตึบ ตึบ ตึบ!

 

ดวงตาเลเมเกทันเริ่มส่งสัญญาณออกมาถี่ๆ เมอร์ลินเริ่มรับรู้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยมากขึ้น

 

ทันทีที่แสงสีทองเหล่านี้ค่อยๆ จางหาย ใจกลางของมันก็ปรากฏชายหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่ในร่างชุดเกราะสีทองส่องประกายระยิบระยับลอยตัวอยู่กลางอากาศ

 

แม้ในมือของเจ้าชายอาเธอร์จะมีดาบสีทองที่โปร่งใส รูปร่างงดงาม เปล่งประกายไปด้วยอำนาจที่แข็งแกร่งอยู่ในมือ

 

แต่นั่นก็ยังไม่น่าสนใจเท่าตราสัญลักษณ์หนึ่งที่ปรากฏอยู่กลางชุดเกราะสีทองของเจ้าชายอาเธอร์

 

ภูษาวิญญาณของเอ็กแคลิเบอร์นั้นเต็มไปด้วยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ แต่ทว่าตรงสัญลักษณ์นั้นกลับเป็นไปความกลิ่นอายที่เก่าแก่และโบราณ ราวกับว่ามันเป็นตัวตนที่แปลกแยกออกไป ไม่ได้มาจากแห่งที่มาเดียวกัน

 

“อ๊ากกกกก”

 

จู่ๆ เมอร์ลินก็ส่งเสียงกรีดร้อง มือน้อยทั้งสองข้างพยายามกุมไปที่ตาข้างขวาของเขา

 

เจ็บปวด!

 

ทรมาน!

 

ความรู้สึกที่รุนแรงกำลังปรากฏขึ้นกับดวงตาข้างนั้น

 

“เจ้าเป็นอะไรไป ... เมอร์ลิน” เจ้าชายอาเธอร์ตะโกนด้วยสีหน้าที่น่าเป็นห่วง

 

แต่ในขณะที่เขาพยายามจะพุ่งเข้าเข้าไปหาเมอร์ลินนั้น

 

แสงสีทองที่เก่าแก่และโบราณก็ปะทุออกมาจากดวงตาข้างขวาของเมอร์ลิน

 

พุง! พุง! พุง!

 

ทันทีที่แสงสีทองที่เก่าแก่และโบราณนั้นปรากฏ วงเวทย์ที่ลึกล้ำก็ปรากฏออกมาเป็นชั้นๆ

 

ร่างภูษาวิญญาณของเจ้าชายอาเธอร์ถูกตรึงด้วยพลังที่มองไม่เห็น

 

พลังนี้ราวกับสามารถสะกดได้ทุกสิ่ง กระทั่งเจ้าชายอาเธอร์ที่เป็นจอมเวทย์ในร่างภูษาวิญญาณก็ยังไม่สามารถขยับร่างกายได้

 

เมอร์ลินรู้สึกอ่อนแรงลง เขารู้สึกเหมือนกับว่าพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่ากำลังควบคุมร่างกายของเขาในตอนนี้

 

สองมือที่เคยกุมดวงตาข้างขวาเอาไว้ตกลงไปอยู่ข้างกาย

 

ร่างเล็กในเรือนผมสีขาวล่องลอยกลางอากาศราวกับมีบางสิ่งควบคุมอยู่

 

สำนึกของเมอร์ลินในตอนนี้รับรู้เพียงความเจ็บปวดทรมานของดวงตา ในวินาทีนี้เขาไม่สามารถควบคุมร่างกายของเขาได้เลยแม้แต่น้อย

 

“เมอร์ลินนี่มันเกิดอะไรขึ้น!” เจ้าชายอาเธอร์ตะโกนออกมาอย่างตกใจ เขาที่ไม่สามารถขยับตัวได้มองเห็นร่างของเมอร์ลินที่ลอยตัวอย่างไม่มีแรงอยู่กลางอากาศ

 

ในตอนนั้นเองวงเวทย์ที่ลึกลับก็เริ่มขับเคลื่อนพลัง อำนาจสีทองที่เก่าแก่และโบราณเริ่มเคลื่อนที่

 

อากาศที่ว่างเปล่าปรากฏลองแสงสีทองออกมาจากวงเวทย์และหลังจากนั้นเองละอองแสงสีทองที่ระยิบระยับก็ก่อตัวควบแน่นกลายเป็นรูปร่างของมือสีทองข้างหนึ่ง

 

มือนั้นพุ่งตรงไปที่ร่างของเจ้าชายอาเธอร์ในทันที

 

แม้ชุดเกราะสีทองของเจ้าชายอาเธอร์จะมีกลิ่นอายเหมือนกับมือสีทองอยู่ส่วนหนึ่ง แต่ทว่าพลังของมันกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

 

มือสีทองข้างนั้นคว้าจับสัญลักษณ์ที่ปรากฏกลางอกของชุดเกราะสีทอง

 

ในตอนนั้นเองมือสีทองก็ได้พยายามกระชากตราสัญลักษณ์นั้นออกมาทันที

 

“อ๊ากกกกก!”

 

เจ้าชายอาเธอร์กรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวดทรมาน ความรู้สึกของเขาในตอนนี้กำลังเหมือนถูกใครบางคนกระชากหัวใจของเขาออกจากร่าง

 

พุซึ!

 

ในที่สุดตราสัญลักษณ์นั้นก็หลุดออกมา

 

ทันทีที่มันอยู่ในมือของมือสีทอง ตราสัญลักษณ์ก็ส่องแสงเปล่งประกายราวกับดวงดาวดวงหนึ่งบนท้องฟ้า

 

เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น

 

ทุกอย่างเหมือนภาพย้อนกลับ มือสีทองพุ่งถอยหลังกลับเข้าในไปวงเวทย์สีทอง ส่วนวงเวทย์สีทองก็สลายเป็นละอองแสงและพุ่งกลับไปที่ดวงตาข้างขวาของเมอร์ลิน

 

ฮวง!

 

มหาเวทย์บทที่สาม “อาร์สทิวร์เกียโกเอเทีย” !

 

เสียงประหลาดที่เก่าแก่และโบราณดังขึ้นในหัวของเมอร์ลิน

 

ในตอนนั้นเองดวงตาข้างขวาก็ปรากฏสัญลักษณ์หนึ่งที่สลักอยู่ในดวงตา

 

ทันทีที่เมอร์ลินได้สติ เขาก็รับรู้ตัวตนถึงสิ่งที่เขาได้ครอบครอง พลังที่เก่าแก่และโบราณกำลังเคลื่อนไหวอย่างในร่างของเขา สร้างความรู้สึกที่แปลกใหม่และน่าตื่นตะลึง

 

“เป็นมันจริงๆ ด้วย มันคือกุญแจแห่งโซโลมอน” เมอร์ลินกล่าวออกมาอย่างตื่นเต้น

 

สัญลักษณ์สีทองที่คล้ายกับอักขระตัวหนึ่งปรากฏบนดวงตาข้างขวาของเมอร์ลิน

 

เมอร์ลินสามารถสั่งการมันได้อย่างใจนึก

 

ทันทีที่เขาเปิดใช้พลังของกุญแจ ตราสัญลักษณ์สีทองก็ปรากฏบนดวงตา อำนาจทุกอย่างของโซโลมอนนั้นดูเหมือนจะควบคุมได้ง่ายขึ้น ราวกับพลังทั้งหมดได้ถูกกุญแจนี้ปลดล็อก

 

ท่าทางของเมอร์ลินสงบเยือกเย็น สบายผ่อนคลายอารมณ์มากยิ่งขึ้น

 

“เมื่อถือครองกุญแจนี้ดูเหมือนว่าข้าจะสามารถใช้พลังของโซโลมอนได้ดั่งใจ”

 

ตราสัญลักษณ์สีทองเปล่งประกายบนดวงตาข้างขวา

 

“มาลองทดลองพลังกันหน่อยเป็นไง” เมอร์ลินกล่าวพร้อมกับยื่นมือออกไปเบื้องหน้า

 

“มหาเวทย์อาร์สนโกเอเทีย!”

 

ทันที่เมอร์ลินตะโกนเรียกชื่อมหาเวทย์โซโลมอนบทที่สอง “อาร์สนโกเอเทีย” กุญแจแห่งโซโลมอนเรืองแสงออกมาอย่างโชติช่วง กงล้อสีทองภายในมิติแห่งดวงตาก็หมุนอย่างบ้าคลั่ง

 

เพียงเวลานั้นไม่นานกงล้อสีทองนั้นก็หยุดลง อักขระสีทองตัวหนึ่งปรากฏอยู่ในตำแหน่งที่เข็มทิศชี้

 

ในตอนนั้นเองอักขระสีทองก็ปรากฏออกมาจากความว่างเปล่งพร้อมกับส่งเสียงคำรามที่ดังสนั่นลั่นฟ้า อักขระนั้นแตกสลายและกลายเป็นวงเวทย์สีทองขนาดใหญ่วงหนึ่ง ประแสงสีทองพวยพุ่งขึ้นอย่างระยิบระยับ

 

อากาศสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

 

สิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่และโบราณค่อยๆ ปรากฏออกมาจากวงเวทย์สีทองนั้น

 

“บูเออร์!”

 

เสียงคำรามของตัวตนที่น่าครั่นครามดังกึกก้องไปทั้งท้องฟ้า จอมปีศาจรูปร่างประหลาดค่อยๆ ปรากฏตัวออกมา

 

จอมปีศาจบูเออร์ปรากฏตัวขึ้นในวงเวทย์สีทอง มันมีใบหน้าเหมือนหนู มีแฝงคอเหมือนสิงโต และรอบๆ ศีรษะมีเท้าที่คล้ายกับเท้าของม้าอยู่ 5 ข้างรายรอบ

 

แม้ตัวตนของจอมปีศาจจะมีรูปร่างที่แปลกประหลาด แต่กลิ่นอายของพลังที่แผ่ออกมานั้นไม่ใช่ล้อเล่น

 

“นะ นี่ นี่มันกลิ่นอายของขอบเขตมหาจอมเวทย์!”

 

เจ้าชายอาเธอร์ช็อคร่างกายคล้ายกับแข็งทื่อ อารมณ์งงงวย เมื่อเห็นจอมปีศาจที่เก่าแก่และโบราณปรากฏตัว

 

เมอร์ลินหรี่ตาลงมองไปที่ร่างของจอมปีศาจบูเออร์อย่างสนใจ

 

ในตอนนั้นเองเขาก็สังเกตเห็นบางสิ่ง

 

“นั่นมัน ... ตราสัญลักษณ์!”

 

จอมปีศาจบูเออร์มีตราสัญลักษณ์ของกุญแจโซโลมอนกำกับอยู่บนร่าง มิหนำซ้ำท่าทางของมันกลับดูสงบเสงี่ยมต่างจากจอมปีศาจตนก่อนๆ ที่เมอร์ลินเคยอัญเชิญออกมา

 

ในตอนนั้นเองเมอร์ลินก็เกิดความสนใจต้องการจะทดลองบางอย่าง

 

“พุ่งออกไป!” เมอร์ลินออกคำสั่งด้วยจิตสั่งการตามใจนึก

 

จอมปีศาจบูเออร์ที่เคยนิ่งเฉย พลันขยับร่างกายพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าและทะยานไปในทิศทางที่เมอร์ลินสั่งการทันที

 

“ทำลาย!”

 

ดวงตาของเมอร์ลินราวกับมีสายฟ้าสีทองแลบออกมา

 

หลังจากสั่งการ จอมปีศาจบูเออร์ที่ลอยอยู่กลางท้องฟ้าก็ระเบิดพลังออกมาจนฟ้าดินสั่นสะเทือน อำนาจขอบเขตมหาจอมเวทย์พรั่งพรูออกมาอย่างเอ่อล้น

 

ขาทั้งห้าปรากฏแสงสีทองที่บาดตา ร่างกายหมุนควงอย่างรุนแรง

 

ร่างของจอมปีศาจบูเออร์พุ่งไปยังภูเขาลูกหนึ่ง

 

ตูมมมมมมมม

 

ฟ้าสนั่นแผ่นดินสะเทือน คลื่นพลังทำลายล้างได้แผ่ขยายล้างออกไป ยอดเขาสั่นสะเทือน ผืนดินแยกออก ก้อนหินขนาดใหญ่กระจัดกระจายยุ่งเหยิง ต้นไม้เก่าแก่ถูกถอนรากถอนโคน ล่องลอยในอากาศอย่างวุ่นวาย ภายในช่วงเวลาชั่วพริบตา ภูเขาที่เคยตั้งตระหง่านก็ถูกจอมปีศาจบูเออร์ทำลาย

 

เจ้าชายอาเธอร์มองดูภาพนั้นอย่างตกตะลึงอ้าปากค้างจนคางเกือบจะตกมาถึงพื้น

 

ภายในใจรู้สึกหวาดหวั่นเต็มไปด้วยความรู้สึกที่น่าสะพรึง

 

“แม้ข้าจะสามารถใช้ภูษาวิญญาณได้ แต่ความห่างระหว่างข้ากับเมอร์ลินนั้นยังอยู่ไกลลิบตา อัญเชิญสิ่งมีชีวิตโบราณที่มีพลังขอบเขตมหาจอมเวทย์ออกมา เพียงหนึ่งการโจมตีสามารถทำลายภูเขาได้ลูกหนึ่ง ในแผ่นดินนี้จะมีซักกี่ตัวตนที่สามารถเทียบเท่าเขาได้”

 

เจ้าชายอาเธอร์รู้สึกสลดใจ มองร่างที่ลอยอยู่กลางอากาศของเมอร์ลินด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย

 

“ข้าคิดว่าข้าได้เข้าใกล้เจ้าแล้วแท้ๆ แต่ความจริงนั้นมันเป็นเพียงแค่ความเพ้อฝัน”

 

เจ้าชายอาเธอร์ส่ายศีรษะของตนเองไปมา ภายในใจพยายามจะยินดีต่อเมอร์ลิน แต่ลึกๆ แล้วเขาก็อดที่จะอิจฉาเพื่อนตัวน้อยไม่ได้

 

ใบหน้าภายใต้หน้ากากสีขาวเผยรอยยิ้มออกมา ภายในใจรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก

 

“การครอบครองกุญแจแห่งโซโลมอนนั้นเหมือนการเปิดประตูของการใช้สมบัติแห่งโซโลมอน แม้ว่าข้าในตอนนี้จะมีพลังบ่มเพาะแค่เพียงขอบเขตผู้ฝึกหัด แต่ทว่ากุญแจนั้นกลับทำให้ข้าสามารถใช้มหาเวทย์ของโซโลมอนได้”

 

เมอร์ลินโบกมือออกไปครั้งหนึ่ง ตราสัญลักษณ์ก็เปล่งแสง

 

ร่างของบูเออร์ค่อยๆ สลายจนกลายเป็นละอองสีทองที่เปล่งแสงระยิบระยับ

 

“ไม่ต้องมีการบ่มเพาะที่สูงล้ำและไม่ต้องจ่ายพลังเวทย์จำนวนมากก็สามารถเรียกใช้จอมปีศาจที่มีพลังเทียบเท่าขอบเขตมหาจอมเวทย์ได้ มิหนำซ้ำกุญแจยังเป็นตัวกำกับควบคุมจอมปีศาจได้เป็นอย่างดี มันทำให้ข้าสามารถสั่งการจอมปีศาจได้ตามใจนึก” เมอร์ลินรู้สึกตื่นเต้นอย่างห้ามไม่อยู่ ภายในใจเกิดความฮึกเหิมรู้สึกลิงโลด

 

ยังมีอีกหนึ่งมหาเวทย์ที่เมอร์ลินพึ่งได้รับมา เขาคิดเอาไว้ว่าจะหากโอกาสทดลองใช้มันสักครั้ง แต่คงไม่ใช่ตอนนี้

 

เจ้าชายอาเธอร์ในร่างปลดภูษาวิญญาณออกเรียบร้อยแล้วทะยานตัวไปหาเมอร์ลิน

 

ร่างเล็กเก็บความรู้สึกที่พลุ่งพล่าน มือน้อยสะบัดออกไป

 

ม่านพลังอักขระสีม่วงที่ครอบคลุมพื้นที่ไว้ก็จางหายและสลายไปในทันที

 

“เมอร์ลิน ... นี่เจ้า ... เจ้า”  เจ้าชายอาเธอร์แทบจะไม่รู้จะพูดกับเพื่อนตัวน้อยคนนี้อย่างไรดี

 

ดวงตาของเมอร์ลินปรากฎรอยยิ้ม

 

“ขอบใจเจ้ามาอาเธอร์ ในที่สุดเจ้าก็ทำให้ข้าได้รับสมบัติที่ตามหา”

 

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ยินดีกับเจ้าด้วย ดูเหมือนว่าเจ้าจะพัฒนาขึ้นอีกแล้ว” เจ้าชายอาเธอร์ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา พร้อมกับตบไปที่ไหล่ของเมอร์ลิน

 

ร่างเล็กไม่ได้ถือสาในการถึงเนื้อถึงตัวของอาเธอร์แต่อย่างใด

 

“ดูเหมือนว่าจะได้เวลาที่ข้าจะต้องไปเยี่ยมเยือนเพื่อนเก่าแล้ว” เมอร์ลินกล่าวอย่างอารมณ์ดี

 

“เพื่อนเก่า?”

 

“หึหึ ถูกต้องแล้วเพื่อนเก่า”

 

เจ้าชายอาเธอร์ไม่ต้องการจะเซ้าซี้เรื่องเพื่อนของเมอร์ลินมากนัก เขาจึงเอ่ยถามเรื่องที่เขาต้องการจะรู้

 

“แล้วไหนเจ้าบอกว่าช่วงนี้เจ้ายุ่งๆ อยู่ อีกทั้งเจ้าได้ให้สัญญากับซามัวเรื่องการเดินทางไปเทือกเขาไร้ทัดทานเพื่อช่วยเหลือเธอ”

 

“การไปพบเพื่อนเก่าของข้าคือหนึ่งในเรื่องที่ข้าต้องทำก่อนจะไปช่วยซามัว”

 

เจ้าชายอาเธอร์ตาโตขึ้นมาทันที ดูเหมือนเขาเริ่มจะเข้าใจบางอย่างแล้ว

 

“หรือว่าเขาคือคนที่ช่วยซามัวออกมาจากเทือกเขาไร้ทัดทานได้”

 

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า จะพูดอย่างนั้นก็ไม่ผิดนัก” เมอร์ลินหัวเราะและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูมีเลศนัย

 

“หากเป็นอย่างนั้นให้ข้าไปกับเจ้า” เจ้าชายอาเธอร์เสนอตัวช่วยเหลือในทันที เมื่อเพื่อนเก่าของเมอร์ลินสามารถช่วยเหลือซามัวได้ หากเป็นอย่างนั้นเขาเองก็อยากช่วยอีกแรง

 

เมอร์ลินส่ายศีรษะ

 

“ไม่ได้หรอกที่ที่ข้าจะไป เจ้าไม่สามารถเข้าไปได้”

 

เจ้าชายอาเธอร์ทำหน้างุนงง ภายในใจเต็มไปด้วยความสงสัย

 

“แล้วที่ที่เจ้าจะไปมันคือที่ไหน ทำไมข้าถึงเข้าไปกับเจ้าไม่ได้”

 

เมอร์ลินจ้องไปที่ดวงตาของเจ้าชายอาเธอร์ มือน้อยสะบัดชายแขนเสื้อครั้งหนึ่งและเอ่ย

 

“ที่ที่เพื่อนเก่าของข้าอาศัยอยู่ก็คือ ... หอคอยมหาเวทย์”



.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 7 ภาค 4 ตอนที่ 18
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 4
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.013K ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #26317 AiJaewa (@AiJaewa) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 01:03
    คิดถุงจอร์มุนกานนนต์
    #26317
    0
  2. #26183 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 08:54
    น่อวววไปหามุนกานต์แฮะ
    #26183
    0
  3. #25163 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 11:41

    ขอบคุณครับ

    #25163
    0
  4. #25102 Palalim- (@Palalim-) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 11:39
    รอค่าาาา
    #25102
    0
  5. #25095 Zetstty_Letty (@Zetstty_Letty) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 07:57
    ออกมาเป็นเบ้ให้เมอร์ลิน^^
    #25095
    0
  6. #25094 Gouyjeng (@Gouyjeng) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 21:48
    จอมเวทย์ มุนกาต์จะได้ออกมาแล้วสิ
    #25094
    0
  7. #25093 IKEBANA AIYATO (@conanpunch) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 18:28
    ในที่สุดจอร์มุนกาต์ก้จะได้มีบทอีก5555
    #25093
    0
  8. #25090 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 17:23
    ตื่นเตันๆ
    #25090
    0
  9. #25088 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 16:33
    ขอบคุณครับ
    #25088
    0
  10. #25087 영 재 cute (@0996894556) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 15:20
    ว้าวววววว
    #25087
    0
  11. #25086 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 14:48
    พร้อมรบแล้วสินะ 555
    #25086
    0
  12. #25085 hi69 (@liontan12) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 14:23
    อาเธอร์!!!!!! ถ้าอิฉานักก็จับทำเมียมันทั้งเมอลินทั้งซามัวเลยสิ!!!
    #25085
    0
  13. #25084 เมจิคไรท์ (@miadidor1) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 12:46

    มาแล้วๆๆ ตาลุงจอมมุนกาน รอก่อนนะอาเทอร์ เมอร์ลินจะช่วยเจ้ากับซามัวให้อยู่ด้วยกันแล้ว ต้องเกิดสงครามครั้งใหญ่แน่ๆ

    #25084
    0
  14. #25083 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 12:02
    หายไปเลยมุนกาน
    #25083
    0
  15. #25082 ปะการังสีดำ (@supinya32) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 11:49
    กว่าจะมาถึงจอมุนกานกลายเป็นปุ๋ยคุยกับรากมะม่วงไปแล้ว55555
    #25082
    0
  16. #25081 Mikimiki015 (@vip_minmy) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 11:39
    เราก็คิดถึงเพื่อนเก่าของเมอร์ลินค่ะ
    #25081
    0
  17. #25080 Zero9typ (@Zero9typ) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 11:38
    และแล้ว ก็ถึงคิวของจอร์มุนการ
    #25080
    0
  18. #25079 Nikki night (@SabwilalYoounan) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 10:53
    กว่าจะไปหาาา
    #25079
    0
  19. #25078 จิล (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 10:47

    เมอลินคงไม่ไปยำกับบรรพบุรุษตัวเองหรอกใช่ไหม ตาลุงนี่เป็นบรรพบุรุษแน่นอนช่ายป่าวก็เขาเป็นเจ้าของภูเขาลูกที่4

    #25078
    0
  20. #25077 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 09:52
    รอตอนต่อไป
    #25077
    0
  21. #25076 catoblivious (@catoblivious) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 09:46
    รอค่าาาาา กำลังสนุกเลยยยย
    #25076
    0
  22. #25075 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 09:29
    กำลังจะได้กลับไปที่คอหอย อีกครั้งนึงแล้ว จะปลดปล่อยคนผู้นั่นออกมาได้มั้ย??
    #25075
    0
  23. #25074 matsawatgame (@matsawatgame) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 09:29
    เว้ยยย ...ค้างงงง
    #25074
    0
  24. #25073 bamelhm (@bamelhm) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 09:16
    ค่างทุกตอน
    #25073
    0
  25. #25072 Khimmaxxi (@Khimmaxxi) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 09:03

    ค้างมากโคตรรรร
    #25072
    0