เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,939,007 Views

  • 27,227 Comments

  • 28,117 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    85,276

    Overall
    3,939,007

ตอนที่ 228 : ภาค 3.2 ตอนที่ 66

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 771 ครั้ง
    12 พ.ย. 61

ลิงยักษ์ตัวมหึมา ขนของมันเปล่งประกายสีเงินราวกับโลหะที่แข็งแกร่ง ทั่วร่างปรากฏพลังเทียบเท่าขอบเขตนักรบเวทย์ กำลังต่อสู้อยู่กับหมาป่าตัวใหญ่ยักษ์ที่มีเขาสามเขา ขนสีดำยาวราวกับเหล็กกล้า พลังรบแข็งแกร่งไม่แพ้กัน

 

สัตว์ทั้งสองตัวกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด

 

ทุกๆ การโจมตีรุนแรงเป็นอย่างมาก

 

แต่ที่น่าสังเกตยิ่งกว่านั้นก็คือเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ นั้นคอยเป่าขลุ่ยเป็นระยะๆ

 

ขลุ่ยที่เขาเป่าออกมานั้นเต็มไปด้วยอำนาจของอักขระ ทุกๆ ครั้งของการเป่าจะมีอักขระเวทย์วิถีหนึ่งเรียงรายออกมา

 

อักขระเวทย์เหล่านั้นจะพุ่งไปยังร่างของหมาป่าสามเขาและเพิ่มพลังโจมตีหรือทักษะประหลาดให้กับมัน

 

เมอร์ลินที่สังเกตในระยะไกล ไม่ต้องการที่จะให้เด็กคนนั้นผิดสังเกต

 

ผู้ที่ลอยตัวได้บนอากาศ นอกจากขอบเขตจอมเวทย์แล้วก็มีเพียงแต่ผู้เชี่ยวชาญธาตุลมเท่านั้นที่สามารถทำได้

 

ร่างเล็กร่อนลงมาจากฟ้าและมุ่งหน้าไปยังจุดต่อสู้ของสัตว์อสูร

 

เขาต้องการที่จะไปสังเกตวิธีต่อสู้ของผู้ควบคุมสัตว์อสูรอย่างใกล้ชิดและอีกนัยน์หนึ่งเขาต้องการสอบถามเส้นทางที่จะเข้าไปในเมืองกับเด็กผู้นั้นด้วย

 

เด็กหนุ่มผู้ควบคุมหมาป่าสามเขาผู้นั้นดูจากรูปร่างแล้วน่าจะอายุประมาณสิบห้าปี รูปร่างของเขานั้นมีขนาดใหญ่โตกว่าเมอร์ลิน

 

ดวงตาของเด็กหนุ่มจ้องไปที่การต่อสู้อยู่ตลอดเวลา

 

ดูเหมือนว่าหมาป่าสามเขานั้นจะมีระดับที่ต่ำกว่าลิงยักษ์เล็กน้อย แต่เมื่อได้รับการสนับสนุนจากเด็กหนุ่มพลังรบของมันจึงไม่ด้วยกว่าคู่ต่อสู้เลย

 

เด็กหนุ่มเป่าขลุ่ยในท่วงทำนองที่ต่างออกไป อักขระเวทย์สีฟ้าวิถีหนึ่งก็พุ่งเข้าสู่ร่างของหมาป่าสามเขา

 

อะวู๋ ....

 

สัตว์ร้ายคำรามออกมาครั้งหนึ่ง ในปากก็พ่นเปลวเพลิงที่ร้ายกาจออกไปแผดเผาคู่ต่อสู้

 

ตูม!

 

แสงของเปลวเพลิงสว่างวาบ

 

ลิงยักษ์ที่ถูกเปลวเพลิงเผาผลาญเข้าไปเต็มๆ ร่างทั้งร่างเกิดไฟลุกท่วม

 

พลังรบลดลงอย่างฮวบฮาบ

 

ดวงตาของลิงยักษ์นั้นเต็มไปด้วยความไม่ยอม ภายในวินาทีนั้นเองพลังมหาศาลในร่างก็ระเบิดออกมา อักขระเวทย์สีดำที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายด้านลบสาดกระจายเป็นวงกว้าง

 

ซูม!

 

อักขระสีดำรายล้อมร่าง ส่งเสียงคำรามราวกับภูผีวิญญาณโหยหวน

 

บนร่างของลิงยักษ์ระเบิดพลังอย่างตูมตาม บาดแผลที่ถูกไฟไหม้ถูกแทนที่ด้วยลวดลายอักขระสีดำดูน่าสะพรึงเป็นอย่างมาก

 

โฮกกกกกกกกก

 

ลิงยักษ์อยู่ในสภาวะคลั่งส่งเสียงคำรามอย่างกึกก้อง พลังรบของมันเพิ่มขึ้นอย่างเท่าตัว จากเดิมที่อยู่ในขอบเขตนักรบเวทย์กลับทะยานขึ้นเข้าสู่ขอบเขตจอมเวทย์

 

กลิ่นอายด้านลบที่น่าหวาดกลัว สาดกระจายคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ

 

"แย่แล้วสัตว์อักขระกำลังเข้าสู่สภาวะคลั่ง" เด็กหนุ่มที่ถือขลุ่ยปรากฏสีหน้าที่ตกใจ อารมณ์ในดวงตารู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยในสถานการณ์ที่เปลี่ยนไป

 

เขายกขลุ่ยขึ้นมาและบรรเลงอีกท่วงทำนองหนึ่งในทันที

 

อักขระเวทย์สีฟ้าเรียงรายออกไปผสานเข้ากับร่างของหมาป่าสามเขา

 

ในตอนนั้นเองร่างของหมาป่าสามเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลง อักขระเวทย์สีฟ้าเหล่านั้นกระตุ้นพลังภายในร่าง บนร่างของหมาป่าสามเขาปรากฏปีกสีฟ้างอกออกมาจากกลางหลัง

 

พลังรบเพิ่มสูงขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง

 

ยังไม่เท่านั้นเด็กหนุ่มยังเปลี่ยนท้วงทำนองบรรเลงเสียงขลุ่ยที่ต่างออกไป

 

ทันทีอักขระเวทย์สีฟ้าประสานเข้ากับร่าง กรงเล็บของหมาป่าก็ปรากฏแสงที่เปล่งประกาย พลังโจมตีจากกรงเล็บแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม

 

โฮก!

 

ลิงยักษ์ไม่ปล่อยให้ศัตรูของมันเพิ่มเขี้ยวเล็บไปมากกว่านี้ ร่างมหึมากระโจมเข้าใส่ในทันที

 

พละกำลังของลิงยักษ์เทียบเท่าได้กับขอบเขตจอมเวทย์ ไม่เท่านั้นความเร็วยังเพิ่มสูงขึ้นอย่างน่าหวาดกลัว

 

เพียงพริบตา

 

ร่างทั้งร่างของหมาป่าสามเขาก็ถูกจับชูขึ้นและเหวี่ยงออกไป

 

โครม!

 

ร่างนั้นลอยกระเด็นไปอย่างรุนแรง ต้นไม้ที่ขวางทางถูกกวาดผ่านจนล้มเป็นแถบๆ

 

เด็กหนุ่มมีสีหน้าครึ้มลง อาการดูย่ำแย่

 

เขาเริ่มเป่าขลุ่ยอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันที่อักขระสีฟ้าจะได้เข้าประสานกับร่างของหมาป่าสามเขา ร่างมหึมาของลิงยักษ์ก็ไปปรากฏอยู่ตรงนั้นแล้ว

 

ตูม!

 

ลิงยักษ์ยกสองแขนและทุบลงไปอย่างรุนแรง

 

ดีที่ก่อนหน้านี้หมาป่าได้รับพลังเสริมจากเด็กหนุ่ม มันจึงพลิกตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่รอดพ้นอาการบาดเจ็บ ปีกข้างหนึ่งถูกลิงยักษ์ทุบจนแหลกละเอียด ร่างกายได้รับผลกระทบจากคลื่นกระแทกการโจมตีของลิงยักษ์ จึงได้รับบาดเจ็บภายใน

 

"ไม่ดีแล้ว ... กลับมา!"

 

ในตอนนั้นเอง เมื่อเด็กหนุ่มเห็นท่าไม่ดี เขาจึงนำกระดาษที่ว่างเปล่าม้วนหนึ่งออกมา

 

ทันทีที่เสียงของเขาสิ้นลง ร่างของหมาป่าสามเขาก็กระพริบและสลายกลายเป็นอักขระวิถีหนึ่งเป็นเส้นสาย

 

อักขระเหล่านั้นพุ่งเข้าไปในม้วนกระดาษของเด็กหนุ่มทันที

 

ม้วนกระดาษที่เคยว่างเปล่า บัดนี้มันกลับปรากฏเป็นภาพวาดของหมาป่าสามเขาอยู่ในนั้น

 

"นั่นมันอะไรกัน?"

 

เมอร์ลินที่มองดูอยู่รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

 

"หรือว่าที่จริงแล้วหมาป่าตัวนั้นไม่ใช่สัตว์อสูร แต่มันเป็นอักขระวิถีหนึ่ง"

 

เขานั้นมองดูเหตุการณ์นี้มาตั้งแต่ต้นจนจบ

 

สัตว์อสูรทั้งสองเป็นสัตว์อสูรที่เขาไม่เคยพบมาก่อนทั้งในดินแดนมนุษย์หรือดินแดนเทือกเขาไร้ทัดทาน

 

พลังที่สัตว์อสูรทั้งสองปลดปล่อยออกมา ดูเผินๆ แล้วพลังของพวกมันนั้นคล้ายกับพลังเวทย์มาก แต่ทว่าจริงๆ แล้วมันไม่ใช่ พลังที่ปลดปล่อยออกมาเมอร์ลินรับรู้ว่ามันคือพลังของอักขระ

 

แทบจะเรียกได้ว่าสัตว์อสูรในดินแดนแห่งนี้เต็มไปด้วยพลังบ่มเพาะอักขระที่แข็งแกร่ง

 

แต่ที่น่าแปลกใจไปยิ่งกว่านั้นก็คือวิธีการที่เด็กคนนั้นใช้ เขาสามารถใช้วิถีอักขระเพิ่มพลังรบให้กับสัตว์อสูรได้ มิหนำซ้ำยังเรียกสัตว์อสูรเข้าไปเก็บเป็นภาพวาดได้อีกด้วย

 

"ศาสตร์แห่งอักขระของดินแดนแห่งนี้ช่างลึกล้ำโดยแท้"

 

เด็กหนุ่มเมื่อเรียกเก็บสัตว์อสูรของตนแล้ว เขาจึงเตรียมตัวหนีในทันที

 

เขาหยิบม้วนกระดาษม้วนหนึ่งขึ้นมา

 

เมื่อม้วนกระดาษนั้นถูกคลี่ออกมา ภาพวาดที่อยู่ในม้วนกระดาษนั้นก็กระโจนออกมาราวกับมีชีวิต

 

พลังอักขระที่หนาแน่นก่อรูปร่างเป็นม้าสีขาวตัวหนึ่งที่มีเขาอันแหลมคมอยู่ตรงกลางของหน้าผาก

 

แต่ทว่า

 

ยังไม่ทันที่เด็กหนุ่มคนนั้นจะได้ขึ้นควบขี่ม้าตัวนั้น ลิงยักษ์ก็เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุด ภาพนั้นราวกับเส้นแสงสีเงินเส้นหนึ่งพุ่งออกไป

 

โครม!

 

ม้าสีขาวเขาเดียวที่ถูกเรียกออกมาถูกลิงยักษ์ชนจนกระเด็นออกไป ไม่เท่านั้นม้าตัวนั้นยังได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงจนร่างสลายกลายเป็นอักขระวิถีหนึ่งจางหายไปกับความว่างเปล่า

 

"ไม่นะ ม้าของข้า" ใบหน้าของเด็กหนุ่มกลายเป็นซีดเผือด ร่างทั้งร่างกายเป็นสั่นเทิม

 

หากไม่มีม้าตัวนั้นแล้วเขาจะหนีรอดจากเงื้อมมือเจ้าลิงยักษ์ตัวนี้ไปได้อย่างไร

 

เดิมทีแล้วเขาต้องการที่จะมาจับมันกลับไป เพราะเห็นว่ามันเป็นสัตว์อสูรที่มีพลังรบไม่เท่าไหร่ สามารถนำไปพัฒนากลายเป็นสัตว์รบที่แข็งแกร่งได้

 

แต่มิคาด ในช่วงเวลาสุดท้ายลิงยักษ์ตัวนี้กลับสามารถใช้อักขระแห่งความคลุ้มคลั่งได้ พลังรบพุ่งขึ้นไปถึงขีดสุด ทั้งพละกำลังและความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างน่ากลัว

 

ยังไม่ทันทีเขาและสัตว์รบจะได้ทำอะไร สัตว์รบของเขาก็ถูกจัดการจนราบคาบเสียหมดแล้ว

 

ในช่วงวินาทีเป็นตายนั้นเอง

 

เมอร์ลินที่มองดูเหตุการณ์มาตั้งแต่ต้นจนจบ ในที่สุดเขาก็ยอมเปิดเผยตัว

 

เวลานี้เขาไม่มีทางเลือกมากนัก

 

แทนที่เขาจะเดินทางสุ่มไปมั่วๆ สู้เอ่ยถามเด็กหนุ่มคนนี้ไปตรงๆ จะดียิ่งกว่า

 

ขอเพียงพบพิกัดที่อยู่ของเมือง เขาก็สามารถติดต่อกับเอมิเรียให้ช่วยเหลือได้

 

กระนั้นเขาก็ไม่อาจเปิดเผยตัวได้มากนัก การบ่มเพาะของเขานั้นอยู่เพียงขอบเขตผู้ฝึกหัด วงเวทย์บ่มเพาะสลักอักขระไว้มากมาย กลิ่นอายพลังเวทย์ที่แผ่ออกมาเทียบเท่ากับนักรบเวทย์

 

การจะสู้มือเปล่ากับลิงยักษ์นั้นอาจทำให้เด็กหนุ่มคนนี้ตกใจเกินไป

 

ทางที่ดีเขาจึงไม่ควรเปิดเผยฝีมือให้มากนัก เพราะดินแดนแห่งนี้ไม่ใช่ที่ของเขาและเป็นที่รู้กันดีว่าคนในดินแดนแห่งนี้ไม่ต้อนรับผู้ที่มาจากต่างดินแดน

 

ดินแดนแห่งนี้จึงเป็นดินแดนที่ถูกเรียกว่าดินแดนต้องห้ามของมนุษย์

 

เมอร์ลินใช้อาวุธระดับต่ำสุดที่เขามี

 

ดาบอักขระขั้นสีเขียว

 

อาวุธชิ้นนี้คือหนึ่งในอาวุธที่เมอร์ลินทดลองสร้าง ความแข็งแกร่งของมันนั้นห่างไกลจากอาวุธปัจจุบันที่เขาสร้างออกมามากนัก

 

ร่างเล็กถือดาบและพุ่งทะยานออกไป

 

ในวินาทีเป็นตายของเด็กหนุ่ม

 

ลำแสงของดาบเล่มหนึ่งก็ฟันทแยงลงมา พลังเวทย์ระดับนักรบเวทย์และพลังของต้นไม้ร้อยปีธาตุลมเสริมส่งกัน ทำให้ความรุนแรงของมันสามารถต่อต้านกับลิงยักษ์ได้ไม่ยากนัก

 

เคล้ง!

 

ลิงยักษ์รับรู้ถึงอันตรายในเสี้ยววินาที พลังมหาศาลที่อยู่ภายในร่างระเบิดออกมาอย่างฉับพลัน ทั่วร่างปรากฏอักขระสีดำที่มีกลิ่นอายด้านลบเคลื่อนไหวอย่างเลือนลาง

 

แรงปะทะของดาบนี้ทำให้ร่างมหึมาถึงกับถอยออกไปหลายก้าว

 

"รีบหนีเร็วเข้า!" เมอร์ลินกล่าวอย่างเยียบเย็น

 

เด็กหนุ่มนั้นมีท่าทีรนรานเล็กน้อย เขารู้สึกตกใจกับเหตุการณ์เมื่อครู่เป็นอย่างมาก

 

เมื่อเขาตั้งสติได้ เด็กหนุ่มก็รีบนำของหนึ่งออกมาทันที

 

ของสิ่งนั้นคือวัตถุสีดำที่คล้ายกับรูปจำลองเล็กๆ

 

เด็กหนุ่มโยนมันออกไปกลางอากาศ วัตถุสีดำนั้นก็เกิดการเปลี่ยนแปลง อำนาจอักขระวิถีหนึ่งระเบิดออกมาเป็นเส้นสาย

 

ที่สุดแล้วอักขระวิถีนั้นก็ก่อตัวจนกลายเป็นของสิ่งหนึ่งที่มีรูปร่างประหลาดตา มันมีลักษณะแผ่นแบนๆ สีดำ ยกตัวเหนือพ้น สามารถลอยได้

 

"นี่คืออุปกรณ์เวทมนต์ของดินแดนแห่งนี้หรือ?" เมอร์ลินคิดในใจ

 

ในตอนนั้นเอง

 

ดูเหมือนว่าลิงยักษ์จะยังไม่เลิกลา ใบหน้าของมันนั้นกลายเป็นคลุ้มคลั่งมากกว่าเดิม

 

ร่างมหึมากระโจนเข้าหาเมอร์ลินอย่างว่องไว อำนาจของที่เทียบเท่ากับขอบเขตจอมเวทย์ทะลักออกมา สร้างความหวาดหวั่นให้กับผู้คนเป็นอย่างมาก

 

เมอร์ลินไม่ต้องการที่จะตอแยกับลิงยักษ์ตัวนี้อีกต่อไป

 

เขาส่งพลังเข้าไปกระตุ้นดาบอักขระขั้นสีเขียวในมือ แสงสีเขียวก็พลันเปล่งพลังสว่างอย่างเจิดจ้า

 

เมอร์ลินเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พร้อมกับแสงสีเขียวที่บาดตา

 

ซวบ!

 

แสงสีเขียวไม่เพียงปะทะกับอำนาจพลังเวทย์ที่อยู่ในขอบเขตจอมเวทย์ แต่มันกระทั่งทะลวงผ่านร่างของลิงยักษ์ไปอย่างง่ายดาย

 

เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่บนแผ่นกลมแบนสีดำเปิดเผยสีหน้าประหลาดใจ

 

เมื่อมองไปยังดาบสีเขียวที่อยู่ในมือของเมอร์ลิน ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย

 

"นั่นคืออาวุธอักขระขั้นสีเขียวอย่างนั้นหรือ?"

 

ตูม!

 

ร่างมหึมาถูกแสงสีเขียวของดาบเล่มนั้นกวาดผ่าน สวนบนของลิงยักษ์หล่นลงมาตกลงกับพื้นถูกหั่นสะพายแล่งออกเป็นสองซีก

 

เด็กหนุ่มมองดูอย่างอ้าปากค้าง รู้สึกตื่นตะลึงเป็นอย่างมาก

 

"เด็กคนนี้สามารถจัดการกับสัตว์อสูรที่อยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่งได้" เด็กหนุ่มมองเมอร์ลินด้วยสายตาที่ไม่เชื่อ

 

หากไม่ได้เห็นด้วยตนเองกับตา เขาย่อมไม่มีทางเชื่อเรื่องนี้อย่างแน่นอน

 

เด็กน้อยคนหนึ่งจะสามารถจัดการสัตว์อสูรที่มีพลังรบเทียบเท่ากับขอบเขตจอมเวทย์ได้อย่างไร มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

 

แต่เมื่อสายตาของเด็กหนุ่มเหลือบไปเห็นดาบที่อยู่ในมือของเด็กน้อยแล้ว ความคิดของเขาก็เปลี่ยนไป

 

"มันจะต้องเป็นเพราะดาบอักขระขั้นสีเขียวเล่มนั้นอย่างแน่นอน"

 

เด็กหนุ่มไม่เชื่อเป็นเด็ดขาดว่าเด็กน้อยคนหนึ่งจะสามารถจัดการลิงยักษ์ตัวนี้ได้ หากไม่มีดาบเล่มนั้นเด็กน้อยคนนี้ย่อมไม่สามารถทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างแน่นอน

 

เมื่อลิงยักษ์ถูกจัดการ เด็กหนุ่มก็ไม่จำเป็นต้องหนีอีกต่อไป

 

เขากระโดดลงจากอุปกรณ์เวทมนต์ของเขา และเก็บมันเข้าไปในแหวนเวทย์

 

ครู่หนึ่งร่างทั้งร่างของลิงยักษ์ก็เกิดการเปลี่ยนแปลง อักขระสีดำปรากฏและม้วนตัวรวมกันครอบคลุมร่างทั้งร่างของลิงยักษ์

 

วูบ!

 

ลมหอบหนึ่งพัดกระจายออกไป อักขระสีดำที่เรียงร้อยเข้าด้วยกันสลายและจางหายไปกับอากาศ

 

"ว่าแล้วเชียว มันจะต้องไม่ใช่สัตว์อสูรธรรมดา" เด็กหนุ่มสบทออกมาคนเดียว

 

เมอร์ลินที่ได้ยินอย่างชัดเจน กำลังเก็บความสงสัยเอาไว้

 

"ดูเหมือนว่ายังมีอีกหลายสิ่งที่เขายังไม่รู้สินะ" เมอร์ลินคิดในใจ

 

เมื่อจัดการลิงยักษ์เสร็จแล้วเขาก็เด็กไปหาเด็กหนุ่มด้วยท่าทีที่สบายๆ ราวกับเดินในสวนหลังบ้าน

 

"ขอบใจเจ้ามากที่ช่วยข้า" เด็กหนุ่มกล่าวขอบคุณเมอร์ลินโดยที่สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ดาบที่เมอร์ลินถืออยู่อย่างไม่วางตา

 

"ไม่เป็นไร"

 

"ไม่ทราบว่าเจ้ามาทำอะไรที่นี่ ผู้ปกครองของเจ้าไม่ห่วงแย่หรือ?" เด็กหนุ่มเอ่ยอย่างสงสัย เด็กคนนี้อายุน้อยเกินไปที่จะมาเดินเล่นคนเดียวในป่า มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเข้ามาในป่าแห่งนี้คนเดียว

 

"ข้าพลัดหลงกับพี่สาวของข้า เจ้าพอจะทราบไหมว่าเมืองที่ใกล้ที่สุดนั้นไปทางไหน?"

 

เด็กหนุ่มเมื่อได้ยินดังนั้นเขาก็ยิ้มออกมา

 

"ได้สิ ข้าจะบอกเจ้าเอง" เด็กหนุ่มเปลี่ยนท่าทีเป็นสบายๆ แล้วเดินเข้าหาเมอร์ลิน

 

นิ้วของเขาชี้ไปยังทิศทางหนึ่งของป่า

 

"เจ้าเห็นภูเขาลูกนั้นหรือไม่ ถ้าเจ้าข้ามภูเขาลูกนั้นไปอีกสักประมาณยี่สิบกิโลเมตรเจ้าก็จะเจอเมืองกิรัน เมืองที่อยู่ในเขตปกครองทิศเหนือ พี่สาวของเจ้าอาจจะไปรอเจ้าอยู่ที่นั่นก็ได้"

 

เมอร์ลินมองไปตามทิศทางที่เด็กหนุ่มชี้ออกไป ตอนนั้นเองอารมณ์ในดวงตาของเขาก็เริ่มขุ่นเคือง

 

ในเวลาเดียวกันเด็กหนุ่มที่อยู่ไม่ห่างจากเมอร์ลินมากนัก เขาก็นำม้วนกระดาษม้วนหนึ่งออกมา

 

ซูม!

 

สัตว์อสูรที่มีรูปร่างเหมือนงูพุ่งออกมาจากภาพวาดนั้นทันที งูตัวนี้มีขนาดลำตัวที่ยาวถึงห้าเมตร ลำตัวลายเป็นปล้องๆ สีแดงดำ ลักษณะท่าทางนั้นทรงพลังไปด้วยอำนาจของพิษเป็นอย่างมาก

 

"สัตว์อสูรตัวนี้เคลื่อนที่ได้รวดเร็วยิ่งกว่าลูกธนู มันมีพิษที่ร้ายแรงเป็นอย่างมาก ต่อให้อยู่ในขอบเขตจอมเวทย์ก็ไม่สามารถต้านทานพิษของมันได้ เมื่อครู่ต่อให้เจ้าไม่มาช่วยข้า ข้าก็สามารถจัดการลิงยักษ์ตัวนั้นได้อยู่แล้ว ถ้าจะโทษก็ต้องโทษที่เจ้าแสหาเรื่องเอง ... ตายซะเถอะเจ้าเด็กน้อย ... ดาบอักขระขั้นเขียวเล่มนั้นจะต้องเป็นของข้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เด็กหนุ่มคิดในใจอย่างร้ายกาจ

 

ฟ่อออออ

 

งูที่ร้ายกาจพุ่งออกไปในระยะประชิดเข้าโจมตีเมอร์ลินอย่างรวดเร็ว

.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 8 ภาค 4
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 4
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 771 ครั้ง

35 ความคิดเห็น

  1. #26416 bossvorkorn (@bossvorkorn) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:05
    อย่าให้เอ็ดเวิร์ด เป็นอย่าง-เด็กนี้น่ะ แม่งทรยศ!!!
    #26416
    0
  2. #26392 DN_Phufa (@DN_Phufa) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:09
    เด็กน้อย
    #26392
    0
  3. #26391 QueenOfMars (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:21
    เมอร์ลินเค้าอุตส่าห์ช่วย เนรคุณอะ แย่ๆๆ
    #26391
    0
  4. #26042 Zerlia (@zerlia) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:09

    อีเด็กแสบ!!!

    #26042
    0
  5. #25974 BlackRisk (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 07:22

    ตบเกรียน แล่วจับมาเป็นคนรับใช้ สบายไปเมอลิน

    #25974
    0
  6. #25973 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 00:44
    ไม่รู้จักสำนึกแล้วยังโง่อีก
    #25973
    0
  7. #25972 หัวเผือกสีม่วง (@sunisaaiw1992) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 00:36
    เลววววมากก
    #25972
    0
  8. #25970 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 21:32
    อยากลองดีสินะ
    #25970
    0
  9. #25969 Namtip2002 (@Namtip2002) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 18:15
    เด็กนรกหนอยยแหนะ!
    #25969
    0
  10. #25967 อาวุธไร้ตา (@f-rebellione) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 15:26
    เอ็งสิตาย!!! คนเลวมีทุกที่จริงๆครัชท่านผู้อ่าน

    #อย่าไว้ใจทางอย่าวางใจคนจะจนใจเอง
    #25967
    0
  11. #25966 sumomoji (@sumomoji) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 09:09

    งูเห่าชัดๆ

    #25966
    0
  12. #25965 SATANGnaphatsorn (@SATANGnaphatsorn) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 07:37
    ripล่วงหน้านะหนุ่มน้อย555555555555
    #25965
    0
  13. #25964 เอกภพไร้ขอบเขต (@beer36) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 02:23

    ปักเดธแฟล็กมิดด้ามhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-02.png

    #25964
    0
  14. #25963 Sky Indy (@yodfhon20) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 23:19
    เล่นงานผิดคนแล้วป่ะ5555

    อุดสาดช่วย
    #25963
    0
  15. #25960 proudofyoumysuho (@MBB__TuAn) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 21:24
    รนหาที่ตายมาก
    #25960
    0
  16. #25959 noomnim66 (@noomnim66) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 20:58
    ไหงโดนงูแว้งกัดเฉย555
    #25959
    0
  17. #25957 whitedevil6653 (@whitedevil6653) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 18:47
    จะเล่นงานก็เล่นผิดคนแล้วครับน้อง ขอไว้อาลัยให้ตัวประกอบAล่วงหน้า...นึกว่าจะได้ร่วมทางกันอยู่แล้วเชียว 555
    #25957
    0
  18. #25956 ลั่ว ต้าหมิง (@pgl3021) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 18:03

    ตายเสียเถอะ!!!

    #25956
    0
  19. #25954 SCice (@SCice) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 16:02

    ขอบคุณครับ

    #25954
    0
  20. #25953 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 15:11

    คิดผิดซะแล้ว แบบนี้ต้องฆ่าทิ้ง

    #25953
    0
  21. #25952 Baeky_CY (@Pitchayapak1302) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 12:13

    โลภหลาย ตายซ่ะ //บาย~~~
    #25952
    0
  22. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 12:06
    ได้รับศพ 1 ea
    #25951
    0
  23. #25950 บอย (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 12:00

    สวมรอยแมร่ง

    #25950
    0
  24. #25949 muea16884 (@muea16884) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 11:50
    ไอหนูเอ้ย คงไปที่ชอบที่ชอบซะเถอะ - เป็นเผ่าพันอันสูงส่งกว่ามนุษ เเต่นิสัย สันดานก็ไม่ต่างกันเลย เห้อ ความโลภครอบงำ บังตา Rip เด็กน้อย 1 EA
    #25949
    1
    • #25949-1 TaN-ICE (@TaN-ICE) (จากตอนที่ 228)
      12 พฤศจิกายน 2561 / 11:57
      ripเด็ย2ea👏ไม่น่ารอดนะคับ
      #25949-1
  25. #25948 blueLemonsoda (@kikuza004) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 11:29
    เอ้า เฉยยยยยน
    #25948
    0
  26. #25938 KnightN00 (@KnightN00) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 10:01
    เหมือนหมาป่าเวล10ไปหือกะเวล70ที่เดินผ่านมา
    #25938
    2
    • #25938-1 ebony967 (@ebony967) (จากตอนที่ 228)
      12 พฤศจิกายน 2561 / 10:08
      เหมือนดูโปเกมอนสู้กัน
      #25938-1
    • #25938-2 muea16884 (@muea16884) (จากตอนที่ 228)
      12 พฤศจิกายน 2561 / 11:59
      คล้ายกับ NPC ลับ เวล 70 ที่ปิดบังความสามารถ เอาอาวุธ ที่ระดับต่ำสำหรับตัวเอง ไปช่วยเหลือ ผู้เล่น เวล 10 จัดการ มอนสเตอคลั่ง เเต่อาวุธระดับต่ำสำหรับ เวล 10 คือ อาวุธ ระดับพิเศษ เเล้วผู้เล่นคิดว่า NPC เด็กน้อยนี่ คงเก่งได้เพราะอาวุธ เลยจะใช้ลอบโจมตีโดยงูพิษ งูพิษเวล 10 ไปจัดการกับ เวล 70 เด็กน้อยงูพิษเอ้ย เสียดายเกมๆนี่ ตายเเล้วไม่ฟื้นเเล้วน้ะ 55555
      ปล. NPC ลับ ตัวนี่เเหละ ( เมอลิน ) จะทำให้ โลกที่นี่ปั่นป่วนเเน่
      #25938-2