เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,915,946 Views

  • 27,144 Comments

  • 28,074 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    62,215

    Overall
    3,915,946

ตอนที่ 237 : ภาค 3.2 ตอนที่ 75

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 805 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61


ร่างเล็กใช้วิถีอักขระเพิ่มความเร็ว ทำให้เขาเคลื่อนไหวได้รวดเร็วมาก

 

กลุ่มคนที่ไล่ล่ามองเห็นเพียงเบื้องหลังของเขาเท่านั้น

 

ความจริงแล้วเมอร์ลินสามารถเพิ่มความเร็วให้รวดเร็วกว่านี้ได้ เพียงแต่เขาไม่ได้ต้องการทำอย่างนั้น

 

ภายในหัวของเด็กน้อยกำลังคิดอะไรบ้างอย่างที่คาดไม่ถึง

 

ตลอดการหลบหนี มือน้อยยังคงเคลื่อนไหวอยู่เรื่อยๆ อักขระจำนวนมาหลั่งไหลออกมา เรียงกันราวกับสายน้ำ

 

แต่ทว่า

 

อักขระเหล่านั้นปรากฏได้ครู่หนึ่งเท่านั้น จากนั้นมันก็จางหายไปกับความว่างเปล่า

 

ไม่มีใครรู้ว่าเมอร์ลินกำลังทำอะไร?

 

"เร็วเขา เจ้าเด็กนั่นไปทางนั้นแล้ว" กลุ่มคนจำนวนมากที่มีมากกว่าพันคนตั้งใจที่จะไล่ล่าเมอร์ลิน

 

ตอนนี้พวกเขาไม่สนคนที่อยู่ข้างๆ แล้ว

 

ขอเพียงสามารถเอาผลึกทั้งสองมาจากเด็กน้อยได้ ความสำเร็จในการสอบผ่านนับว่าอยู่ใกล้แค่เอื้อม

 

แต่น่าแปลก ที่ไม่ว่าพวกเขาจะไล่ตามเด็กน้อยยังไง พวกเขาก็ไม่อาจแตะชายเสื้อของเด็กน้อยได้ ในตอนที่รู้สึกว่าเด็กน้อยนั้นอยู่ห่างไกล ภายในชั่วพริบตาพวกเขาก็เห็นหลังไวๆ กลับมาอยู่ในสายตาแล้ว

 

มิหนำซ้ำทิศทางในการหนีของเด็กน้อยยังแปลกประหลาด

 

เขาสามารถหลบหลีกผู้ที่ดักจับอยู่ด้านหน้าได้อย่างเฉียดฉิวทุกครั้ง

 

บางครั้งเขาก็เหมือนวิ่งวนไปมา บางครั้งก็ดูเหมือนวิ่งสวนทางกัน และทิศทางที่เขากำลังวิ่งไปตอนนี้ก็คือ ...

 

ยอดเขาเพียงไม่กี่แห่งของมิติทดสอบแห่งนี้

 

"ท่านหัวหน้า ข้าว่ามันชักเริ่มแปลกๆ" ชายผู้ติดตามของดราอูฟเอ่ยขึ้น

 

ชายหนุ่มผู้สง่างามขมวดคิ้วเข้าหากัน ใบหน้าปรากฏอารมณ์ที่ซับซ้อน

 

ในตอนนั้นเองพวกเขาทั้งสองก็สังเกตเห็นเงาอันไหววูบเส้นหนึ่งพุ่งผ่านไป

 

เมื่อเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

 

ดราอูฟและผู้ติดตามก็เห็นวิถีอักขระโจมตีมากมายความแน่นกลางอากาศ

 

เปลวเพลิง น้ำแข็ง แท่งหิน ลม พายุ ศิลา และอื่นๆ อีกมากมายปรากฏเป็นการโจมตีนับไม่ถ้วนโจมตีเข้ามาโดยพร้อมเพรียงกัน

 

ผู้ติดตามของดราอูฟเมื่อเห็นการโจมตีเหล่านี้ก็ถึงกับหน้าซีด ทำอะไรไม่ถูก

 

แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งแต่ก็ไม่ได้มีพลังขนาดที่จะต้านการโจมตีมากมายขนาดนี้ได้

 

“เจ้าเด็กสารเลว!” ดราอูฟตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง อารมณ์ในดวงตาปรากฏความโกรธแค้น

 

เมอร์ลินที่แฝงตัวอยู่ในเงา เคลื่อนไหววูบผ่านร่างของดราอูฟไป

 

ตอนนี้ดราอูฟไม่มีเวลาที่จะสนใจการคงอยู่ของเมอร์ลิน เพราะคลื่นการโจมตีที่โถมเข้ามากำลังมุ่งหน้ามาตรงนี้ภายในเสี้ยววินาที

 

การโจมตีมากมายขนาดนี้ เขาไม่มีทางหลบได้พ้นแน่

 

เมอร์ลินยิ้มเงียบๆ อยู่ในเงา

 

ตั้งแต่ต้นจนจบเด็กน้อยรับรู้ถึงการคงอยู่ของดราอูฟมาตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว ในตอนที่ดวงตามหึมาปรากฏ เขานั้นสามารถรับรู้ถึงความสามารถของชายคนนี้เป็นอย่างดี

 

ชายคนนี้มีพลังอยู่ในขอบเขตครึ่งก้าวจอมเวทย์และพลังอักขระของเขาก็มีระดับที่ห่างจากขั้นสีเขียวไม่มาก อย่างที่รู้กันว่าครึ่งก้าวจอมเวทย์ของดินแดนบาบิโลนแห่งนี้กับดินแดนมนุษย์นั้นมีความแตกต่างกันเป็นอย่างมาก

 

ครึ่งก้าวจอมเวทย์ของดินแดนบาบิโลน แทบจะเรียกได้ว่ามีพลังรบเทียบเท่ากับจอมเวทย์ระดับกลางได้เลยทีเดียว ตัวตนของเขาแทบจะเรียกได้ว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในมิตินี้หากไม่นับเมอร์ลิน

 

ท่าทางที่มั่นใจและหยิ่งทะนงนั้นทำให้เมอร์ลินเกิดความรู้สึกต้องการที่จะยั่วยุ

 

แม้ว่าการมีพวกโลภมากตามล่าเขาจะเป็นเหตุการณ์ที่เมอร์ลินไมได้คาดคิด แต่เพียงช่วงแล่นความคิดเขาก็คิดแผนการหนึ่งขึ้นมาได้

 

เมอร์ลินทำการหลอกล่อคนเหล่านั้นไปรอบๆ ป่า และวิ่งขึ้นมายังยอดเขา

 

เมื่อความอดทนของพวกนั้นถึงขีดสุด อีกทั้งทางข้างหน้าก็เป็นหน้าผาที่ไร้ทางหนี การโจมตีนับไม่ถ้วนจึงปะทุออกมาทันที

 

แต่ทว่าจะมีผู้ใดล่วงรู้ได้ว่าทั้งหมดนี้เป็นแผนการของเมอร์ลิน

 

คลื่นการโจมตี โจมตีเข้ามาอย่างกระชั้นชิด

 

“ถอยออกไป” ดราอูฟเอ่ยดังกับผู้ติดตามของเขา

 

ชายผู้ติดตามหน้าซีดเผือดรีบปฏิบัติตามในทันที เขาเคลื่อนกายย้ายไปอยู่ด้านหลังของดราอูฟ

 

ในตอนนั้นเอง

 

มือของดราอูฟก็ขยับเคลื่อนไหว ทุกครั้งที่เขาขยับอากาศจะเกิดเสียงปึงปัง พลังอักขระมากมายไหลทะลักออกมาราวกับน้ำหลาก

 

วิถีอักขระเปล่งแสงก่อเกิดเป็นรูปร่าง

 

วิถีอักขระราชสีฟ้าคำรน วิถีอักขระของเมไจนักต่อสู้!

 

เหนือศีรษะของดราอูฟปรากฏใบหน้าของสัตว์ร้ายที่คล้ายกับใบหน้าของสิงโตสีฟ้าที่มีขนาดมหึมา แผ่กลิ่นอายอันน่าเกรงขามกดขี่ผู้คน

 

การโจมตีที่หากหลายพุ่งตรงเข้ามา

 

โฮกกกกกกกก

 

อำนาจของใบหน้าสิงโตกลายเป็นลำแสงสีฟ้าที่เจิดจ้าเปล่งออกมาอย่างบาดตา กวาดผ่านการโจมตีทั้งหลายผ่านอากาศ

 

ไม่ทำนั้นอำนาจนี้ดูเหมือนยังไม่จบสิ้น

 

หัวสิงโตสีฟ้าอาระวาดไปทั่วทุกหย่อมย่าน คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวกระหน่ำพลั่งพรูออกมา

 

กรงเล็กสีฟ้าที่ปรากฏออกมาจากความว่างเปล่า บดขยี้อากาศจนเกิดเสียงดังระเบิดออกไปเป็นชุดๆ

 

ผู้คนนับพันที่ไล่ล่าเมอร์ลิน บัดนี้กลับถูกอำนาจของใบหน้าสีโตสีฟ้ากวาดผ่าน การโจมตีนี้เพียงพอที่จะทำให้เหล่าจอมเวทย์ในดินแดนมนุษย์พูดไม่ออก

 

ทุกๆ ที่ที่ใบหน้าสิงโตสีฟ้าเคลื่อนผ่านจะเกิดเสียงกรีดร้องเสียงสีแทงหูคล้ายดั่งภูติผีกำลังร่ำไห้

 

หนึ่งการโจมตีสยบคนนับพัน

 

จากผู้คนหลายพันคนบัดนี้หลงเหลือเพียงไม่กี่ร้อยคนเท่านั้นที่มีชีวิตรอด

 

คนนับพันที่โชคร้ายนั้นจะต้องร่ำไห้ที่หลงกลเด็กน้อยไปแหย่เสือหลับบนภูเขา

 

"ไปเก็บผลึกมา!" คำสั่งที่ดุร้ายถูกเอ่ยออกมาจากชายหนุ่มรูปงาม

 

ผู้ติดตามที่ภักดี เขาไม่รีรอเลยแม้แต่น้อย รีบพุ่งตัวไปทำตามคำสั่งทันที

 

ดราอูฟไม่มีสีหน้ายินดีเลยแม้แต่น้อย อารมณ์ของเขาในตอนนี้เต็มไปด้วยความเดือดดาล

 

อารมณ์โกรธปะทุขึ้นเสียดฟ้า

 

ชายหนุ่มสูญเสียอารมณ์เยือกเย็นไปอย่างสิ้นเชิง

 

ในตอนแรกเขาต้องการที่จะแสดงฝีมือกวาดล้างผู้คนในตอนท้าย แม้ว่าผลลัพธ์ในตอนนี้จะไม่ต่างกันนัก แต่ทว่าเขานั้นไม่ต้องการให้ตนเองเป็นหนึ่งในแผนการของใคร

 

เขาไม่ใช่หมากตัวหนึ่งบนกระดานหรือหินรองเท้า

 

การกระทำของเด็กน้อยนั้นหยามเกียรติของเขาเป็นอย่างมาก

 

"เจ้าเด็กสารเลว ข้าจะฆ่าเจ้า!"

 

ลูกตาที่เยือกเย็นมีความเดือดดาลพุ่งโมโหยิ่ง เขาราวกับเป็นนักเลงที่เดินออกมากองซากศพ

 

ผู้คนที่ได้เห็นต่างหลบหนีกันอย่างกระเจิดกระเจิงไม่กล้าเข้าใกล้

 

เพลิงแห่งความพิโรจของดราอูฟแผดเผากระจายออกไป ผู้คนต้องหลบหนีให้ห่างมากกว่ารัศมีหนึ่งกิโลเมตร

 

"ไม่คิดเลยว่าเชื้อสายของตระกูลแวนเดอเรอร์จะร้ายกาจขนาดนี้" หญิงสาวผู้มาจากตระกูลระดับสูงของดินแดนนี้เอ่ยขึ้นอย่างหวาดกลัว

 

"เจ้าเด็กน้อยคนนั้นเป็นใครกัน? ทำไมเขาถึงกล้าที่จะยั่วยุปีศาจเช่นดราอูฟ"

 

"ข้านั้นชิงชังเด็กคนนั้นนัก เพราะมันคนเดียวถึงทำให้พวกเราเดือดร้อนขนาดนี้"

 

"รีบหนีไปให้ไกลกว่านี้เร็วเข้า ดูเหมือนดราอูฟจะตรงมาทางนี้แล้ว!"

 

เสียงของผู้ทดสอบส่งเสียงร้องไปทั่ว

 

อำนาจที่ดราอูฟแสดงให้เห็นทำให้ผู้คนหวาดกลัว ความวุ่นวายเกิดขึ้นทั่วมิติ

 

ส่วนเมอร์ลินที่เป็นตัวต้นเหตุนั้น ทันทีที่เขาเคลื่อนตัวผ่านดราอูฟ ร่างของเขาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

 

ดราอูฟโมโหมากจนออกอาละวาดไปทั่วทั้งมิติ

 

ด้วยพลังรบที่เทียบเท่ากับจอมเวทย์ระดับกลางนั้นทำให้ไม่มีผู้ใดกล้าที่จะต่อกร ถึงแม้ว่าจะมีบางคนที่มีพลังอ่อนกว่าดราอูฟไม่กี่ขั้น แต่พวกเขาก็ไม่มีความต้องการที่จะปะทะกับดราอูฟ

 

ยิ่งเอ่ยถึงเรื่องการร่วมมือกันโจมตีดราอูฟนั้นก็อย่าได้ฝัน เพราะสถานที่แห่งนี้คือมิติทดสอบเมไจ ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่อให้ข้างนอกเป็นมิตรที่ดี แต่เมื่ออยู่ข้างในนี้พวกเขาจะมีฐานะแค่ศัตรูเท่านั้น

 

หากไม่ผ่านการทดสอบ พวกเขาก็จะต้องรอการทดสอบไปถึงปีหน้า เพราะถึงแม้การทดสอบเมไจจะสามารถทดสอบได้ทุกวัน แต่ก็มีกฎที่ว่าหากสอบไม่ผ่านจะต้องเว้นระยะเวลาการสอบใหม่ไปอีกหนึ่งปี

 

ต่อให้ฝีมือของพวกเขาไม่เป็นที่น่าจดจำของผู้สูงศักดิ์ แต่พวกเขาก็ไม่อาจกลับบ้านมือเปล่าได้ ไม่เช่นนั้นแล้วตระกูลของพวกเขาจะขายหน้าเป็นอย่างมาก

 

ในตอนนี้ภายในมิติทดสอบหลงเหลือผู้เข้าร่วมทดสอบเมไจเพียงไม่กี่ร้อยคนเท่านั้น

 

ผู้ที่เหลือรอดส่วนใหญ่ล้วนเป็นหัวกระทิ แต่ทว่ายังมีบางคนที่ยังไม่สามารถครอบครองผลึกได้ครบ เพราะผลึกส่วนใหญ่นั้นล้วนตกอยู่ในมือของดราอูฟและผู้ติดตามแทบทั้งสิ้น

 

ดราอูฟที่บ้าคลั่ง สลัดมาดคุณชายผู้สง่างามออกอย่างสิ้นเชิง เขานั้นราวกับหมาบ้าที่กำลังคลั่งค้นหาตัวเด็กน้อย

 

ผ่านมาเกือบสองชั่วโมง

 

ดราอูฟนั้นแทบจะพลิกแผ่นดินหา แม้สังหารคนไปพันๆ คนก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเด็กน้อย

 

แต่ทว่า

 

ในตอนนั้นเอง

 

กลางป่าของทิศเหนือซึ่งเป็นทิศทางที่เด็กน้อยเริ่มต้นทำการหลบหนีผู้คน พลันปรากฏวิถีอักขระพุ่งออกมาเป็นเส้นสายราวกับใยแมงมุม

 

เหตุการณ์นี้กระทั่งเมไจระดับตำนานที่อยู่ด้านนอกก็ยังตกใจ

 

"นั่นมันวิถีอักขระกับดักของเมไจนักสร้างกับดัก!" เมไจระดับกษัตริย์คนหนึ่งเอ่ยออกมาอย่างไม่รู้ตัว

 

"นั่นไม่ใช่กับดักธรรมดา แต่มันยังนำเอาความสามารถของเมไจหลากหลายสาขามารวมไว้เข้าด้วยกัน"

 

เมไจระดับสูงหลายคนที่เฝ้าดูตะโกนออกมาอย่างตกใจ

 

พวกเขานั้นมองวิถีอักขระเหล่านั้นด้วยสายตาไม่เชื่อ

 

วอลอร์ดไวท์ทีธเม้มริมฝีปากแน่น

 

"บ้าที่สุด เจ้าพวกนี้สังเกตเห็นถึงความสามารถของเด็กคนนั้นจนได้" วอลอร์ดผู้ยิ่งใหญ่คำรามอยู่ในใจ

 

ด้านในมิติทดสอบเมไจ

 

ดราอูฟรับรู้ถึงวิถีอักขระที่กำลังสร้างขึ้น ความสนใจของผู้คนทั้งหมดมุ่งไปยังจุดนั้น

 

ป่าทางด้านเหนือของมิติบ่มเพาะปรากฏวงเวทย์สีฟ้าเปล่งแสงอย่างไหววูบ อักขระเวทย์ที่เลือนลางกระพริบเคลื่อนไหวไปรอบๆ

 

ที่สุดแล้วเหตุการณ์ทุกอย่างก็หยุดลง สัมผัสทุกอย่างหายไปอย่างไม่คอยเกิดขึ้นมาก่อน

 

ในตอนนั้นเองใจกลางป่าทางด้านเหนือก็ปรากฏร่างของเด็กน้อยนั่งเฉยเมยอยู่บนยอดไม้ราวกับกำลังอยู่ในสวนหลังบ้านของตัวเอง

 

ภาพนี้ทำให้จิตใจของดราอูฟครุกรุ่นเป็นอย่างมาก

 

"ไปจับตัวมันมาให้ข้า!"

 

ดราอูฟระเบิดเสียงออกคำสั่งกับชายผู้ติดตาม

 

ไม่รอช้าร่างของชายผู้ติดตามมุ่งหน้าไปยังจุดที่เด็กน้อยปรากฏทันที

 

ซูม!

 

เสียงของร่างของชายผู้ติดตามทะลวงผ่านอากาศราวกับปืนใหญ่ที่ยิงออกไป

 

ระหว่างนั้นเอง บนร่างของชายคนนั้นก็ระเบิดพลังที่มหาศาลออกมาอย่างเอ่อล้น สร้างความหวาดหวั่นให้กับผู้คนเป็นอย่างมาก

 

พลังรบของชายคนนี้แตกต่างจากดราอูฟไม่มากนัก!

 

แต่ทว่า

 

เมื่อร่างของชายคนนั้นพุ่งเข้าใกล้จุดที่เมอร์ลินอยู่

 

ทันทีที่ร่างนั้นอยู่ในรัศมีการโจมตี มือน้อยที่เคยนิ่งเฉยก็สะบัดออกไป นิ้วทั้งห้าถูกกางออก วิถีอักขระที่วางไว้เป็นกลไกถูกกระตุ้น

 

วิถีอักขระหลากหลายวิถีระเบิดพลังออกมาพร้อมกันกลายเป็นเสาแสงจำนวนหลายต้นพุ่งทะลุจรดท้องฟ้า วิถีอักขระแต่ละจุดทำงานสอดคล้องกัน อาศัยพลังจากจุดหนึ่งไปยังจุดหนึ่ง ทำให้ความรุนแรงของมันนั้นเกินจินตนาการ ทั้งๆ ที่ใช้พลังอักขระออกไปเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น

 

ทักษะเหล่านี้เขาล้วนประยุกต์มันมาจากวิชาค่ายกลที่เขาเชี่ยวชาญ

 

วิถีอักขระนั้นมีพื้นฐานไม่ค่อยต่างกัน เมื่อเมอร์ลินสามารถสร้างค่ายกลดาวเคลื่อนดาราคล้อยขึ้นมาได้ ทำไมเขาถึงจะไม่สามารถสร้าง วิถีอักขระกับดักเล็กๆ ขึ้นมาจากวิถีอักขระพื้นฐานทั้งร้อยวิถีไม่ได้

 

ตูม! ตูม! ตูม!

 

ร่างของชายผู้ติดตามที่ไม่ทันระวัง ถูกลำแสงต้นหนึ่งอาบร่างทั้งร่าง

 

พลังทำลายล้างอันน่าหวาดกลัวระเบิดร่างของเขาแทบไม่มีชิ้นดี ผลึกหลากสีที่เก็บมาจากคนนับพันสาดกระจายร่วงหล่นออกมาทั่วบริเวณ

 

แม้ว่าผลึกเหล่านั้นจะเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ล่อลวงความโลภ

 

แต่ผู้เข้าทดสอบทั้งหลายที่เฝ้ามองดูก็ต่างรู้สึกขนหัวลุกไม่กล้าเข้าใกล้ หัวใจเต้นไม่หยุด มองเด็กน้อยที่อยู่ใจกลางวิถีอักขระกับดักอย่างหวาดกลัว กลืนน้ำลายเฮือกใหญ่

 

มันไม่คุ้มที่จะเข้าไปในกับดักนั้น

 

พวกเขาไม่คิดเลยว่าเด็กคนนั้นจะร้ายกาจถึงเพียงนี้

 

"เจ้าบ้านั่น!" ดราอูฟมองเหตุการณ์นั้นอย่างอึ้งตะลึงงัน

 

โลกทั้งโลกนั้นกลายเป็นเงียบลง

 

แม้ว่าหัวใจของดราอูฟจะเต็มไปด้วยความโกรธแค้น แต่เขาก็ไม่คิดบุ่มบ่ามกล้าเข้าใจ

 

วิถีอักขระกับดักนั่นถึงกับคราดชีวิตผู้ติดตามของเขาภายในพริบตา ต่อให้เขาทุ่มเทพลังทั้งหมดทะลวงเข้าไปและเอาชนะได้ก็ต้องแลกกับการบาดเจ็บและมีสภาพยับเยิน เสี่ยงต่อเวลาทดสอบที่เหลือ

 

มันไม่คุ้มที่จะแลก

 

ดราอูฟวิเคราะห์และตัดสินใจอย่างเยือกเย็น เขาคือคนของตระกูลแวนเดอเรอร์ ไม่ใช่พวกบ้าคลั่งที่คิดแต่เอาชนะโดยไม่คิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมา

 

ดราอูฟสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเอง

 

"แม้กับดักภายในมิติแห่งนี้ของเจ้าจะร้ายกาจ แต่หากออกไปยังโลกภายนอกข้าจะสั่งสอนเจ้าให้สาสม" ดราอูฟกัดฟันแน่นและหันหลังจากไป

 

เขาตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปเสี่ยงกับกับดักของเมอร์ลิน

 

หลายคนมองเมอร์ลินด้วยสายตาที่หวาดกลัว และมีคนอีกจำนวนไม่น้อยที่มองเขาด้วยสายตาที่ชื่นชม หนึ่งในนั้นก็คือวอลอร์ดไวท์ทีธ

 

เมื่อเห็นความสามารถในการสร้างวิถีอักขระกับดักนี้ ความอยากได้เมอร์ลินมาเป็นลูกศิษย์ก็พุ่งทะยานล้ำหน้าขึ้นไปอีก

 

แม้ฝืนป่าทางทิศเหนือจะเต็มไปด้วยผลึกหลากสีที่หล่นกระจัดกระจายอยู่เต็มไปทั่ว แต่ก็ไม่มีใครสักคนที่กล้าที่จะเข้าไปใกล้

 

เมอร์ลินนั่งปิดตาอยู่บนต้นไม้อย่างไร้อารมณ์

 

ดราอูฟที่สูญเสียผลึก เขาทำการไล่ล่าผลึกที่เหลือได้อย่างไม่ยากเย็น

 

ที่สุดแล้วการทดสอบในครั้งนี้ก็เสร็จสิ้น

 

แม้จะมีผู้คนที่รอดชีวิตนับร้อย แต่ผู้ที่ผ่านการทดสอบนั้นมีแค่ไม่ถึงสิบคนเท่านั้น สาเหตุที่ทำให้คนหลายคนไม่ผ่านการทดสอบนั่นก็เพราะผลึกส่วนใหญ่ล้วนตกอยู่ภายในกับดักของเมอร์ลินแทบทั้งสิ้น

 

เพราะกับดักของเด็กน้อย หลายคนจึงสาบแช่งเขาอย่างเคียดแค้น

 

แต่ที่สุดแล้วทุกอย่างก็จบลง

 

หลังจากออกมาจากมิติทดสอบเมไจ หลายคนก็เริ่มออกตามหาตัวเมอร์ลิน

 

บางคนต้องการตามหาเพื่อแก้แค้น และบางคนต้องการตามหาเพื่อจุดประสงค์อื่น ดังเช่นวอลอร์ดหลายคนที่ได้เฝ้ามองดูเหตุการณ์นี้

 

"จงไปสืบเร็วเข้าว่าเด็กคนนั้นมาจากเมืองไหน? ข้าต้องการตามหาตัวเขาให้พบเร็วที่สุด" วอลอร์ดไวท์ทีธออกคำสั่งอย่างรีบร้อน เขาไม่ต้องการให้คนอื่นเจอตัวเด็กคนนั้นก่อนเขา

 

เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง ชายคนหนึ่งก็กลับมารายงาน

 

ด้วยเพราะเป็นคำสั่งของเมไจนักแก้ไขระดับตำนาน เขาจึงต้องรีบเร่งปฏิบัติให้เร็วเป็นอย่างมาก แต่ทว่าเขากลับกลับมาด้วยสีหน้าที่ไม่ดีนัก

 

"เรียนท่านวอลอร์ดไวท์ทีธ ข้าได้ไปสืบมาแล้วว่าเด็กคนนั้นมาจากเมืองกีรัน แต่ทว่าน่าเสียดายที่พวกเราคลาดกับเขาเพียงนิดเดียว คนของเรารายงานว่าเมื่อทดสอบเสร็จแล้วก็ได้ออกจากอาคารและหายตัวไปแล้ว"

 

ภายในใจของวอลอร์ดผู้ยิ่งใหญ่กำลังรู้สึกร้อนลุ่ม เขาในตอนนี้กำลังรู้สึกผิดหวัง

 

นี่เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจเป็นอย่างมาก เขานั้นเป็นถึงเมไจนักแก้ไขผู้ยิ่งใหญ่ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาได้ทุกสิ่งที่ต้องการ ขอเพียงเขาต้องการ ผู้ที่อยู่รอบข้างก็จะประเคนให้เขา

 

แต่ในครั้งนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น!

 

ผู้ที่อยู่รอบข้างต่างรู้สึกถึงความกดดันอันน่าอึดอัดนี้ แต่แล้วก็มีชายคนหนึ่งพูดขึ้น

 

"ท่านวอลอร์ด หากท่านต้องการที่จะพบเด็กคนนั้นจริงๆ เรื่องนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ อีกครึ่งเดือนยังไงเด็กคนนั้นก็ต้องเข้าไปที่ศูนย์เมไจอยู่ดี รอให้ถึงตอนนั้นท่านก็สามารถเรียกเด็กคนนั้นมาพบได้"

 

วอลอร์ดไวท์ทีธนิ่งไปครู่หนึ่งแล้วถอนหายใจออกมา

 

"ก็คงต้องเป็นเช่นนั้น ..."

 



.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 8 ภาค 4
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 5
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 805 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #26876 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:41
    โง๊ยย อยากได้้เมอร์ลินสินะเข้าใจๆ555
    #26876
    0
  2. #26423 QueenOfMars (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 08:18
    สนุกมากค่ะ
    #26423
    0
  3. #26296 twenty'april (@thew-tulip) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:44
    รอออ

    ชอบ
    #26296
    0
  4. วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 14:44
    ขนาดพยายามไม่ทำตัวเป็นจุดเด่น 5555555
    #26290
    0
  5. #26288 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 12:52
    เข้าใจ -> เข้าไป
    คราด -> คร่า
    #26288
    0
  6. #26287 LOM183 (@LOM183) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 09:28

    ปีใหม่ มีแถมสัก10 ตอนมัย ครับ


    #26287
    0
  7. #26286 BzIQ (@bziq) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 08:54

    ดีนะยังปล่อยของไม่หมด 555
    #26286
    0
  8. #26285 LachitaChadow (@LachitaChadow) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 08:29

    อืมๆ ก็ไม่ค่อยเด่นเท่าไหร่นี่ ก็แค่...
    #26285
    0
  9. #26283 จิล (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 23:22

    โอ้ยยย ลุ้น

    #26283
    0
  10. #26281 Boll Longfree (@bollzaaq) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 21:13
    ไม่ค่อยจะเด่นเลยนะ 5555555555
    #26281
    0
  11. #26280 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 20:52

    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #26280
    0
  12. #26279 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 20:46
    ไม่เด่นเลย-.-
    #26279
    0
  13. #26278 VioMayLin (@mayviolincatcat) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 20:43
    สนุกมากค่ะ5555
    #26278
    0
  14. #26277 Xenogear99 (@Xenogear99) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 20:43
    นี่มันไม่อยากทำตัวเด่นตรงไหนกันเนี่ย
    #26277
    0
  15. #26276 ลั่ว ต้าหมิง (@pgl3021) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 19:58

    ไม่ต้องทำตัวเด่น เมอร์ลินก็เด่นได้

    #26276
    0
  16. #26275 Mauij (@0866612251) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 19:41
    อยากพบเมอร์ลินหรอ ต่อคิวสิ ฮ่าๆๆๆ
    #26275
    0
  17. #26274 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 19:40

    รอต่อนะไรท์
    #26274
    0
  18. #26273 noomnim66 (@noomnim66) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 19:36
    สุดยอด เทพจริมๆ
    #26273
    0
  19. #26272 Baeky_CY (@Pitchayapak1302) (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 19:17
    เทพทรู
    #26272
    0