เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,934,138 Views

  • 27,206 Comments

  • 28,116 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    80,407

    Overall
    3,934,138

ตอนที่ 246 : ภาค 3.2 ตอนที่ 84

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 783 ครั้ง
    12 ม.ค. 62

เมื่อรถม้าเหล็กของผู้คุมกฎโยดาเข้าใกล้พื้นที่ของหน้าผา รูปสลักที่ปรากฎอยู่ตรงหน้าผาก็ส่งเสียงคำรามออกมาอย่างกึกก้อง

 

ไม่เท่านั้นหินผาที่แข็งกระด้างพลันกลับกายเป็นมีชีวิต รูปสลักมากมายสามารถเคลื่อนไหวได้

 

รูปสลักสัตว์รบแต่ละตัวล้วนมีความแข็งแกร่งสามารถเทียบได้กับขอบเขตจอมเวทย์ระดับสูงสุดได้

 

ดีที่รถม้าเหล็กไม่ได้เข้าใกล้ พวกมันจึงไม่กระโจนออกมาโจมตีและได้แต่ส่งเสียงขู่คำรามเท่านั้น

 

"เขาคือรองหัวหน้าสาขานักวาดภาพแน่หรือ?" เมอร์ลินเอ่ยถามอย่างสงสัย เพราะการที่ตัวตนหนึ่งจะมีที่พักอาศัยที่มีการป้องกันขนาดนี้จะต้องเป็นคนที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน มิหนำซ้ำเขายังรู้สึกถึงกลิ่นอายของขอบเขตขั้นสีม่วงเจืออยู่ในสถานที่แห่งนี้ด้วย

 

ผู้คุมกฎโยดายิ้มและเอ่ย

 

"หึหึ สถานที่แห่งนี้เคโนบีนั้นได้รับสืบทอดมาจากวอลอร์ดที่เป็นเมไจนักวาดภาพที่เลื่องชื่อมาอีกทีหนึ่ง อาจาย์ของเขานั้นเก่งกาจมากและตัวเขาเองก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าตัวของอาจารย์เขาเลยแม้แต่น้อย"

 

ผู้คุมกฎโยดาสะบัดแขนเสื้อและเดินออกไปด้านหน้า

 

"เคโนบี ... ข้ามาถึงแล้ว" เสียงของผู้คุมกฎโยดาดังก้องกังวาลแผ่ขยายออกไป คลื่นเสียงนี้เพียงพอที่จะทำให้คนภายในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรได้ยินไปทั่ว

 

แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงผู้ใช้อักขระขั้นสีเขียวแต่พลังรบของเขาก็เทียบเท่ากับขอบเขตมหาจอมเวทย์ อำนาจและความร้ายกาจบนร่างจึงเป็นสิ่งที่คนทั่วไปไม่สามารถดูแคลนได้

 

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในที่สุดโยดาเจ้าก็มาถึงซะที เข้ามา ข้ารอเจ้าได้ซักระยะหนึ่งแล้ว" เสียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังที่ลึกล้ำดังออกมาจากข้างในบ้านที่ตั้งอยู่บนหน้าผา

 

เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น สัตว์รบอักขระทั้งหมดก็กลับไปอยู่ในสภาพเดิม กลายเป็นหินผาที่ถูกสลักอย่างน่าเกรงขาม

 

รถม้าเหล็กของผู้คุมกฎโยดาร่อนลงมาจอดที่บ้านต้นไม้ขนาดใหญ่ของผู้คุมกฎเคโนบี

 

ชายชราสวมชุดสีขาวเครายาวเกือบถึงเอวเดินออกมาจากตัวบ้านด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

 

"โอ้ สายันต์สวัสดิ์โยดาเพื่อนรักของข้า"

 

"สวัสดีเพื่อนยาก ไม่พบกันหลายปีเจ้ายังแก่อยู่เหมือนเดิม" โยดาเอ่ยหยอกเย้า

 

ชายชราทั้งสองกอดทักทายกัน

 

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้านี่มันจริงๆ เลย ทำอย่างกับว่าเจ้ามันยังหนุ่มยังแน่น พวกเราก็แก่เท่าๆ กันนั่นแหละ"

 

"แล้วนี่คงเป็นลูกศิษย์ของเจ้า" ผู้คุมกฎเคโนบีเอ่ยและมองมายังเมอร์ลิน

 

"สวัสดี ท่านผู้คุมกฎเคโนบี" เมอร์ลินทักทายอย่างนอบน้อม

 

เคโนบีพยักหน้าและเชิญแขกของเขาเข้าไปในบ้าน

 

เมื่อเมอร์ลินก้าวเข้าไปในบ้านต้นไม้ เขาก็ได้พบว่าบ้านต้นไม้หลังนี้ถูกสร้างด้วยเมไจนักก่อสร้างระดับสูง ภายในบ้านนั้นเป็นมิติอีกมิติหนึ่งที่มีพื้นที่กว้างขวางเป็นอย่างมาก ราวกับอาคารใหญ่ๆ หลังหนึ่งไม่เหมือนกับอยู่ภายในต้นไม้เลยแม้แต่น้อย

 

ตามผนังปรากฎภาพวาดมากมายที่ขยับเคลื่อนไหวไปมาราวกับมีชีวิต ไม่ว่าจะเป็นภาพของดอกไม้ที่มีผีเสื้อบินรอบๆ ไปมา ภาพภูเขากลางทะเลเมฆที่เคลื่อนที่ หรือแม้กระทั่งภาพของสัตว์ที่กำลังต่อสู้กัน พวกกันก็ต่อสู้กันอย่างสมจริงเป็นอย่างมาก

 

ภาพที่ตระกานตาทุกอย่างนั้นเกิดขึ้นภายในภาพวาด

 

"ภาพพวกนี้ท่านวาดมันขึ้นมาหมดเลยหรือ?" เมอร์ลินเดินชมภาพที่งดงามเหล่านั้นอย่างหลงไหล

 

ผู้คุมกฎเคโนบีอมยิ้ม เขารู้สึกอารมณ์ดีเมื่อมีคนชื่นชอบในผลงานของเขา

 

"ไม่ทั้งหมด บางภาพนั้นเป็นฝีมือของอาจารย์ของข้า"

 

"มันช่างยอดเยี่ยม"

 

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า โยดา ลูกศิษย์ของเจ้านั้นมีสายตาที่ดีไม่น้อย"

 

โยดาไม่ได้เอ่ยตอบอะไร เขาเพียงหรี่ตาลงและยิ้มเท่านั้น

 

"เอาล่ะ อย่างที่ข้าบอกไว้ว่าข้าไม่มีเวลามากเท่าใดนัก จากคำขอร้องของสหายรักของข้า ข้านั้นมีเวลาให้เจ้าเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น เจ้าจะได้อะไรกลับไปมากน้อยเพียงใด ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเจ้า" ผู้คุมกฎเคโนบีเอ่ยต่อเมอร์ลิน

 

"ขอรับท่านผู้คุมกฎเคโนบี" เมอร์ลินเอ่ยอย่างนอบน้อม

 

"เวลาเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว" ผู้คุมกฎโยดาเอ่ยอย่างยิ้มๆ ใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจเป็นอย่างมาก จนผู้คุมกฎเคโนบีรู้สึกประหลาดใจจนยกหางคิ้วขึ้น

 

จากนั้นผู้คุมกฎเคโนบีก็พาเมอร์ลินไปยังห้องทำงานของเขา

 

มันเป็นห้องโล่งกว้างที่โดยรอบประกอบไปด้วยทิวทัศน์ของแมกไม้ น้ำตก และภูเขา

 

เสียงของธรรมชาติดังขึ้นทำให้จิตใจของผู้ที่เข้ามาในห้องนี้รู้สึกสงบเป็นอย่างยิ่ง

 

หากเมไจใช้วิถีอักขระภายในห้องนี้ โอกาสที่วิถีอักขระจะสำเร็จนั้นมีสูงมาก เพราะด้วยอำนาจลึกลับของธรรมชาติที่เพิ่มพลังสมาธิช่วยส่งเสริมความสามารถของเมไจเป็นอย่างมาก

 

ผู้คุมกฎเคโนบีพาแขกของเขาไปนั่งบนเก้าอี้และเริ่มบรรยาย

 

"สิ่งสำคัญของการวาดภาพนั้นมีอยู่สามสิ่งด้วยกัน หนึ่งคือกระดาษ สองคือหมึก สุดท้ายคือปากกา"

 

กล่าวจบผู้คุมกฎเคโนบีก็วาดมือกลางอากาศ ในตอนนั้นเองอักขระเวทย์มากมายก็ปรากฎออกมาจากความว่างเปล่า

 

"การสร้างกระดาษนั้นคือพื้นฐานของนักวาดภาพ มันใช้อักขระเวทย์ทั้งหมดหนึ่งร้อยแปดสิบตัวในการสร้างกระดาษที่ดี แต่ส่วนมากเมไจฝึกหัดทั้งหลายมักจะใช้บทคัดย่อของการสร้างกระดาษมากกว่า เพราะมันใช้อักขระเวทย์เพียงเก้าสิบเก้าตัวเท่านั้น มิหนำซ้ำคุณภาพของมันแทบจะไม่ต่างจากการสร้างแบบเต็มรูปแบบ"

 

"เมไจฝึกหัดที่มีพลังสมาธิไม่มากจึงมักที่จะใช้บทคัดย่อในการสร้างกระดาษขึ้นมา แม้ว่านี่จะเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่เมไจนักวาดภาพระดับสูงส่วนใหญ่ก็มักจะใช้วิถีอักขระแบบเต็มรูปแบบมากกว่า"

 

เมื่ออธิบายจบ อักขระเวทย์ทั้งหนึ่งร้อยแปดสิบตัวก็เปล่งแสงสีเขียวและหมุนวนก่อรูปร่างเป็นม้วนกระดาษม้วนหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ

 

พรึบ!

 

ผู้คุมกฎเคโนบีคว้าม้วนกระดาษเข้ามาอยู่ในมือ เขาคลี่กระดาษเปิดให้เมอร์ลินดู

 

"นี่คือกระดาษที่ใช้สำหรับวาดภาพ แม้ว่ามันจะดูเหมือนกับกระดาษที่ธรรมดาแต่เมื่อเจ้ามองให้ดี เจ้าจะรับรู้ถึงพลังอักขระที่ไหลเวียนอยู่ในกระดาษ พลังอักขระเหล่านี้แหละที่จะทำให้หมึกอักขระขับเคลื่อนภาพวาดออกมาให้เป็นสัตว์รบที่แข็งแกร่งได้"

 

ผู้คุมกฎเคโนบีส่งม้วนกระดาษให้กับเมอร์ลิน

 

เมอร์ลินกางมันออกเพื่อสัมผัสกับความลึกล้วนของศาสตร์นี้

 

"ในพื้นผิวกระดาษมีพลังอักขระไหลเวียนอยู่จริงๆ ด้วย ราวกับว่ากระดาษม้วนนี้มีชีวิตเป็นของมันเอง"

 

เมื่อได้ยินคำพูดของเมอร์ลิน ผู้คุมกฎเคโนบีก็พยักหน้าเล็กๆ อารมณ์ในดวงตารู้สึกชื่นชมในตัวของเด็กน้อย

 

ผู้คุมกฎโยดาที่อยู่ข้างๆ ก็พลอยยิ้มกริ่มออกมาอย่างไม่รู้

 

การมีลูกศิษย์ที่ดี อาจารย์อย่างเขาย่อมรู้สึกภาคภูมิใจ

 

"เอาล่ะ พวกเรามาว่ากันต่อกันเถอะ ... หากกระดาษอักขระคือตัวขับเคลื่อนพลัง ปากกาและหมึกก็คือตัวที่ใช้วัดความแข็งแกร่งเช่นเดียวกัน"

 

ผู้คุมกฎเคโนบีสะบัดมือกลางอากาศอีกครั้งหนึ่ง อักขระเวทย์จำนวนมากก็ปรากฎออกมาราวกับกลุ่มของดวงดาว

 

สำหรับอักขระเวทย์กลุ่มนี้ ผู้คุมกฎเคโนบีสร้างมันขึ้นมาถึงเจ็ดร้อยกว่าตัว แต่ละตัวล้วนมีความแข็งแกร่งที่ไม่ธรรมดา

 

เมื่ออักขระเวทย์ทำการควบรวบ พลังอักขระก็ก่อเป็นรูปร่าง

 

พรึง!

 

ปากกาสีเขียวที่โปร่งแสงด้ามหนึ่งปรากฏเบื้องหน้าผู้คุมกฎเคโนบี เขายิ้มและอธิบายต่อ

 

"ปากกาอักขระนั้นเปรียบได้ดั่งอาวุธของเมไจนักวาดภาพ หากเมไจผู้ใดสามารถครอบครองปากกาที่แข็งแกร่ง ความสามารถใช้การวาดภาพก็จะสูงขึ้นมาด้วย ทั้งนี้การสร้างปากกาอักขระนั้นขึ้นอยู่กับจำนวนของการสลักอักขระเวทย์บนร่าง หากเมไจผู้นั้นสลักอักขระได้มากเท่าไหร่ปากกาที่เขาจะสามารถสร้างมันขึ้นมาได้ก็ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น" ผู้คุมกฎเคโนบียืดอกและกล่าวออกมาอย่างภาคภูมิใจ

 

"อย่างเช่นข้าเองที่สลักอักขระเวทย์ได้ถึงเจ็ดร้อยห้าสิบสองตัวแล้ว ข้าได้ใช้จำนวนอักขระทั้งหมดสร้างปากกาของข้าขึ้นมา ควรรู้ไว้ว่าปากกาคือตัวที่ใช้วาดระดับคุณภาพของสัตว์รบที่สามารถวาดขึ้นมาได้ มันถูกอ้างอิงจากจำนวนการสลักอักขระเวทย์ นักวาดภาพไม่สามารถวาดสัตว์รบอักขระที่มีพลังมากกว่าปากกาที่เขาสร้างขึ้นได้"

 

"ข้าเข้าใจแล้ว" เมอร์ลินจดจำถูกถ้อยคำของผู้คุมกฎเคโนบีอย่างตั้งใจ

 

"เมื่อกระดาษคือตัวขับเคลื่อน ปากกาคือขีดจำกัดของสัตว์รบอักขระที่วาดขึ้นมาได้ เช่นนั้นแล้วหมึกอักขระจึงเป็นตัวที่เสริมความแข็งแกร่งของสัตว์รบอักขระที่วาดออกมา ยิ่งสร้างหมึกที่แข็งแกร่งมากเท่าไหร่ สัตว์รบอักขระที่วาดขึ้นมาก็จะแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น"

 

กล่าวจบผู้คุมกฎเคโนบีก็ได้แสดงการสร้างหมึกอักขระให้เมอร์ลินได้ดู

 

คราวนี้เขาได้ใช้อักขระเวทย์ถึงพันกว่าตัว มันคือขีดจำกัดที่พลังสมาธิของเขาจะรับได้

 

การสร้างหมึกอักขระสามารถใช้อักขระเวทย์กี่ตัวก็ได้ตามแต่เมไจคนนั้นจะสามารถ แต่ทั้งนี้ย่อมขึ้นอยู่กับพลังสมาธิของเมไจคนนั้นด้วย เมไจที่มีพลังสมาธิน้อยเกินไปย่อมยากที่จะควบคุมอักขระเวทย์จำนวนมากได้

 

กระทั่งผู้คุมกฎเคโนบีที่อยู่ในขอบเขตขั้นสีเขียวยังสามารถควบคุมอักขระเวทย์ได้แค่หนึ่งพันกว่าตัวเท่านั้น ดังนั้นแล้วเมไจที่อยู่ในขอบเขตขั้นสีเขียวคงควบคุมอักขระเวทย์ได้ไม่กี่ร้อยตัวเป็นแน่

 

ผู้คุมกฎเคโนบีได้อธิบายเรื่องของโครงสร้างการสร้างรูปแบบของหมึกให้เมอร์ลินฟัง

 

จากนั้นเขาก็ได้มอบตำรานักวาดภาพพื้นฐานให้กับเด็กน้อย

 

ในสายตาของผู้คุมกฎเคโนบี เมอร์ลินนั้นเป็นเมไจฝึกหัดที่อ่อนด้อยเท่านั้น แม้ว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะ แต่ก็คงไม่สามารถก้าวข้ามขอบเขตของความเป็นจริงได้

 

อย่างไรเสีย นักวาดภาพเองก็ต้องบ่มเพาะพลังอักขระและพลังสมาธิให้แข็งแกร่งถึงจะมีสิทธิ์ก้าวเข้าสู่ขอบเขตที่สูงกว่านี้ขึ้นไปได้

 

การเรียนรู้ของเมอร์ลินเป็นไปอย่างราบรื่น ผู้คุมกฎเคโนบีสามารถตอบได้ทุกคำถามที่เขาถาม

 

ในที่สุดการเรียนรู้วิถีการวาดภาพก็หมดไปหนึ่งวัน

 

เมอร์ลินได้จำกัดพลังและทดลองทำตามที่ผู้คุมกฎเคโนบีบอก ผลลัพธ์ของมันนับว่ายอดเยี่ยมมากสำหรับมือใหม่อย่างเขา

 

เมอร์ลินสามารถวาดภาพสัตว์รบอักขระนกระดับไร้สีขึ้นมาได้ เขาได้รับเสียงชื่นชมจากผู้คุมกฎเคโนบีอย่างไม่ขาดปากเลยทีเดียว

 

ก่อนจากไปผู้คุมกฎเคโนบีได้เอ่ยกับเมอร์ลินอย่างกระซิบว่า

 

"หากเจ้าสนใจได้ที่จะมาอยู่สาขานักวาดภาพเจ้าจะได้รับสิทธิพิเศษมากมาย เจ้าสามารถมาหาข้าได้ทุกเมื่อ"

 

แต่กระนั้นเองการกระทำของผู้คุมกฎเคโนบีก็ยังไม่รอดสายตาของผู้คุมกฎโยดาได้

 

"อะแฮ่ม ... เคโนบีนั่นเจ้าคิดที่จะทำอะไร" ผู้คุมกฎโยดาเอ่ยเสียงเข้ม จนผู้คุมกฎเคโนบีสะดุ้งโหย่งในทันที

 

เห็นได้ชัดว่าผู้คุมกฎเคโนบีต้องการที่จะแย่งชิงลูกศิษย์ของเขา ผู้คุมกฎโยดานั้นแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าไม่ยอม

 

"โยดา ลูกศิษย์ของเจ้าช่างยอดเยี่ยมมาก เจ้านับว่ามีสายตาที่แหลมคมไม่น้อย" ผู้คุมกฎเคโนบีกล่าวด้วยความรู้สึกที่เสียดาย

 

"ขอบใจเจ้ามากเคโนบี" ผู้คุมกฎโยดายิ้มและเอ่ย

 

หลังจากเสร็จจากการล่ำลาคนทั้งสองก็ออกมาจากบ้านต้นไม้และมุ่งหน้ากลับอาคารสาขานักปรุงยา

 

ในระหว่างการเดินทางผู้คุมกฎโยดาได้เอ่ยกับเมอร์ลิน

 

"เป็นยังไงบ้างเจ้าสามารถเรียนรู้วิถีการวาดภาพได้มากเพียงใด"

 

"จากที่ท่านผู้คุมกฎเคโนบีอธิบายมา ข้าสามารถเข้าใจได้แปดในสิบส่วนเท่านั้น" เมอร์ลินกล่าวตามความจริง 

 

ศาสตร์แห่งการวาดภาพนั้นนับว่าลึกล้ำเป็นอย่างมาก การเรียนเพียงหนึ่งวันย่อมไม่อาจจะเก็บเกี่ยวความรู้ได้ทั้งหมด

 

วันนี้เขาทำการวาดภาพอย่างสุดความสามารถแล้ว ผลลัพธ์ที่ได้ออกมาคือสัตว์รบอักขระระดับไร้สี ซึ่งเป็นสัตว์รบอักขระที่มีระดับต่ำสุด

 

การที่จะสามารถวาดภาพสัตว์รบอักขระที่มีระดับสูงกว่าไร้สีได้นั้น นอกจากมีพลังสมาธิและพลังอักขระที่แข็งแกร่งแล้ว ยังต้องอาศัยความชำนาญประกอบกัน ถึงจะสามารถสร้างสัตว์รบอักขระระดับสีฟ้า สีเงิน หรือสีทองขึ้นมาได้

 

ดังนั้นแล้วมันไม่ง่ายนักที่เมอร์ลินจะสามารถทำสำเร็จในครั้งแรก

 

"ดี ดีแล้ว แม้ว่าจะเป็นแปดในสิบส่วน แต่มันก็ถือว่าเป็นจำนวนที่มาก" ผู้คุมกฎโยดาอมยิ้มและกล่าวชื่นชม

 

เขานำหีบกล่องหนึ่งออกมาจากแหวนเวทย์ของเขา

 

"รับมันไป"

 

"สิ่งนี้คือ?"

 

ผู้คุมกฎโยดาไม่ได้เอ่ยตอบ แต่เขากลับเปิดหีบนั้นให้เมอร์ลินได้ดู

 

ทันทีที่หีบถูกเปิดออก รัศมีสีทองก็ส่องประกายอย่างเจิดจ้า

 

"นี่คือภาพวาดเทพพฤกษา! ทำไมท่านถึงเอามันมาให้ข้า?" เมอร์ลินกล่าวอย่างตกใจ

 

ผู้คุมกฎโยดายิ้มและเอ่ย

 

"ข้าไม่ได้ให้เจ้า แต่ข้าให้เจ้ายืม การแข่งขันสัตว์รบอักขระนั้นไม่สามารถใช้สมบัติของสาขาได้ แต่เจ้าสามารถสร้างสัตว์รบของเจ้าจากภาพวาดนี้ได้"

 

"ท่านหมายถึง?"

 

"ข้าจะให้เจ้าจำลองวิถีของภาพวาดเทพพฤกษา อย่าได้บอกข้าเชียวว่าเจ้าไม่สามารถทำได้ ในทุกๆ สาขาล้วนให้ตัวแทนแต่ละคนจำลองสมบัติของแต่ละสาขาด้วยกันทั้งสิ้น แม้ว่าการจำลองจะไม่สามารถแสดงอำนาจของสัตว์รบอักขระออกมาได้อย่างเต็มที่ แต่มันก็ยังคงเอกลักษณ์ของพลังที่น่าตื่นตะลึง"

 

ผู้คุมกฎโยดานำหีบให้ภาพวาดไปวางที่มือของเมอร์ลิน

 

"หากเจ้ามีภาพวาดนี้อยู่ในมือ อย่างน้อยๆ การจำลองนี้จะให้ผลประโยชน์ที่ดีแก่เจ้า ต่อให้เป็นการวาดภาพครั้งแรก เมื่อทำการจำลองภาพวาดระดับสีทอง แน่นอนว่าสัตว์รบที่เจ้าวาดออกมาจะต้องไม่ต่ำกว่าระดับสีฟ้าอย่างแน่นอน หากเจ้ามีโชคที่ดีมันกระทั่งสามารถสร้างสัตว์รบอักขระระดับสีเงินได้เลยทีเดียว" ผู้คุมกฎโยดากล่าวอย่างจริงจัง

 

"นี่คงเป็นเหตุผลที่ท่านไม่ได้ให้ผุ้คุมกฎเคโนบีวาดภาพสัตว์รบอักขระให้ข้า?"

 

ความจริงแล้ว ผู้คุมกฏโยดาสามารถไหว้วานให้ผู้คุมกฎเคโนบีวาดภาพให้กับเมอร์ลินได้ แต่เขากลับไม่ทำมัน ทั้งหมดนี้เพราะเขาต้องการให้เมอร์ลินวาดภาพเทพพฤกษาขึ้นมาเอง เพราะเทพพฤกษานั้นนับว่าเป็นสมบัติที่ล้ำค่า ต่อให้เป็นเพื่อนสนิทก็ไม่สามารถนำออกมาให้เห็นได้

 

"เจ้าฉลาดมาก นอกจากภาพวาดเทพพฤกษาแล้ว สาขานักปรุงยายังได้สืบทอดวิถีฝึกสัตว์ที่ใช้กับสัตว์รบเทพพฤกษาโดยเฉพาะ ต่อให้ภาพวาดที่เจ้าวาดออกมาจะเป็นเพียงสัตว์รบระดับสีฟ้า แต่ด้วยเทคนิคการฝึกสัตว์ที่ได้สืบทอดมา ผลลัพธ์ของมันย่อมเหนือจินตนาการ ข้าจึงต้องการใช้สัตว์รบที่เป็นเทพพฤกษาเท่านั้น" ดวงตาของผู้คุมกฎโยดานั้นเปิดเผยความลึกล้ำ ในหัวของเขามีแผนการจำนวนมากที่จะทำให้เมอร์ลินสามารถเป็นผู้ชนะการประลองสัตว์รบในครั้งนี้

 

"ข้าเข้าใจแล้ว" เมอร์ลินตอบอย่างว่าง่าย

 

"ดี เช่นนั้นแล้วเมื่อกลับไปเจ้าจงฝึกทักษะในการวาดภาพของเจ้าให้ดี เมื่อเจ้าสามารถวาดภาพเทพพฤกษาจำลองออกมาได้แล้ว ข้าจะพาเจ้าไปหายอดเมไจนักฝึกสัตว์เพื่อนของข้า"





.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 8 ภาค 4
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 5
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 783 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #26735 นัทจัง (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 17:05

    โอ้ยลูก ทำไมค่าตัวแพงแย่างนี้มีแต่คนต้องการตัว อย่าบอกนะว่า ยอดเมไจฝึกสัตว์เพื่อนของอาจารย์คือคนที่ต้องการเมอลินเป็นลูกศิษย์ตั้งแต่แรก ช่วงนี้คงหัวเสียน่าดู อิอิ (พระเจ้าช่วยกล้วยทอด) งานดีคักลูกชายข้อย เป็นกำลังใจให้ไรท์จร้า สู้โว้ย!

    #26735
    0
  2. #26606 QueenOfMars (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 19:15
    เมอร์ลินฮอตมากลูก ถ้าไม่รู้จะเลือกอยู่กับใครก็เลือกอยู่กับแม่ได้นะลูกก
    #26606
    0
  3. #26558 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 09:25

    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #26558
    0
  4. #26557 Peerada1648 (@Peerada1648) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 08:58

    เพื่อนแยะดีแท้~
    #26557
    0
  5. #26556 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 07:31

    ติดงอมแงมแล้ววว~#มาต่อไวๆนะไรท์
    #26556
    0
  6. #26555 ebony967 (@ebony967) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 06:44

    โยดาท่านมีเพื่อนหลายสาขาเหลือเกิน
    #26555
    0
  7. #26553 Thank You (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 02:28

    ขอบคุณครับ

    #26553
    0
  8. #26552 boynareta (@boynareta) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 23:36
    ไปๆ มาๆ เมอรินได้เรียนมันทุกแผนกแน่
    #26552
    0
  9. #26551 Voicewolf (@voicewolf) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 23:09
    น่าจะไม่แค่จำลองแล้วมั้ง เผลอๆจะได้ดีกว่าของจริงอีก....5555
    #26551
    0
  10. #26550 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:27
    ไรท์คงคิดชื่อไม่ออก เอามาจากสตาร์วอร์เพียบ555
    #26550
    0
  11. #26549 kurozuki (@degel01) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:08
    ดาราสตาร์วอร์มาเพียบเลย5555
    #26549
    0
  12. #26548 Dabora (@varen) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:56
    ว้าว เพื่อนเพียบ
    #26548
    0
  13. #26547 Newwkak (@Newwkak) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:51
    เมไจนี่มาตกเจไดรึป่าวไรต์5555 สตาร์วอร์ก็มา
    #26547
    0
  14. #26546 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:42
    รอตอนต่อไป
    #26546
    0
  15. #26545 daijichun (@daijicha) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:32
    เพื่อนเยอะซะด้วย
    #26545
    0
  16. #26544 god and devil (@darkpride) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:26
    สักพักต้องมีผู้คุมกฎอนาคินแล้วแหละ หรือว่าคนที่สร้างโฮมุนครูสคือผู้คุมกฎอนาคิน!!! มโนไปไกลลิบ
    #26544
    0
  17. #26543 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:15
    เหมือนได้ปูพื้นฐานแต่ละสาขาเลย อาจารย์โยดา ใจดีจริงๆ
    #26543
    0
  18. #26542 Ms.mouw (@loveyou.liza) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:06
    มีโยดาแล้ว มีเคโนบีแล้ว รอแค่อนาคินโผล่มาละหล่ะ555
    #26542
    0
  19. #26541 9minx (@memindiiz) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:01
    พิมพ์ผิดตรงช่วงที่บอกว่าขั้นสีเขียวควบคุมอักขระได้พันตัว ขั้นสีเขียวคงควบคุมได้แค่ร้อยตัวเป็นแน่ (ควรเป็นขั้นสีฟ้ามิใช่หรือ)
    #26541
    0
  20. #26540 DN_Phufa (@DN_Phufa) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 18:57
    นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ยยยยยย!!!

    ฉากต่อไป "ข้าคือพ่อของเจ้า"
    #26540
    0
  21. #26539 ZenesziaZilvalia (@ZenesziaZilvalia) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 18:50
    กลิ่นอายสตาร์วอร์นี่มัน...
    #26539
    0
  22. #26538 ReaderX (@ReaderX) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 17:57

    มีโยดา มีเคโนบี อ่อ เดี่ยวคงมี โซโล วินดู สกายวอล์กเกอร์

    #26538
    0
  23. #26537 บาบาแบร์ (@teddybair) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 17:57
    สตาร์วอร์ parody
    #26537
    0
  24. #26536 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 17:56
    เผลอๆวาดออกมาดีกว่าของจริง ก็อปยิ่งกว่าเกรดmirror
    #26536
    0
  25. #26535 JANEPW (@0927780933) (จากตอนที่ 246)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 17:54
    ขอบคุณค้าบ
    #26535
    0