เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,929,890 Views

  • 27,197 Comments

  • 28,102 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    76,159

    Overall
    3,929,890

ตอนที่ 28 : ผู้ใช้อักขระขั้นสีม่วง (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48767
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1011 ครั้ง
    6 ธ.ค. 60

เมื่อหมดปัญหาเรื่องของแรงกดดันพลังเวทย์ เมอร์ลินจึงสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วเช่นเดิม เพียงแต่การใช้พลังของเลเมเกทันนั้นจะต้องจ่ายพลังเวทย์ของเขาในการใช้งานอยู่ตลอดเวลา พลังเวทย์นั้นเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนในการเคลื่อนที่ได้อย่างสะดวกของเขา

 

แต่นั่นก็เป็นปัญหาเพียงเล็กน้อยเพราะเขานั้นมีน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์เก็บไว้ในแหวนเวทย์อยู่มากมาย ทุกครั้งที่พลังเวทย์ของเขากำลังหมดลง น้ำยาฟื้นฟูพลังเวทย์ก็ถูกใช้เติมเต็มพลังเวทย์ทันที

 

เมอร์ลินนั้นยังมีปัญหาอีกอย่างหนึ่งในเรื่องของความเหนื่อยล้า เพราะการใช้พลังเวทย์อย่างต่อเนื่องมันกินกำลังของร่างกายไปเป็นอย่างมาก การเดินทางอย่างต่อเนื่องนั้นไม่อาจหลีกเลี่ยงการสูญเสียพละกำลังได้

 

แต่โชคดีที่เทพธิดาแห่งโชคนั้นเขาข้างเขา ก่อนหน้านี้เขาได้คิดค้นผลิตน้ำยาชนิดใหม่ออกมามากมายและหนึ่งในนั้นมีน้ำยาตัวหนึ่งที่ชื่อน้ำยาลดความเหนื่อยล้า

 

ยามนี้เขารู้สึกเหมือนเป็นลูกรักแห่งสวรรค์ ดูเหมือนทุกอย่างนั้นส่งเสริมให้กับเขาเป็นอย่างดี

 

แม้ว่าเมอร์ลินนั้นจะผลิตน้ำยาออกมาได้หลากหลายสรรพคุณ แต่เขาก็ไม่มีความคิดที่จะปล่อยมันเข้าสู่ตลาดทั้งหมด น้ำยาเหล่านี้นั้นมีสรรพคุณที่น่าตื่นตะลึง หากปล่อยพวกมันออกสู่โลกภายนอกมากเกินไป จากผลดีอาจจะเปลี่ยนเป็นผลเสียมากกว่า

 

ผลดีผลเสียของน้ำยาพวกนี้เหมือนการเลี้ยงเสือไว้ข้างกาย แม้มันอาจจะมีประโยชน์แต่มันก็สามารถให้โทษได้เช่นเดียวกัน

 

เมอร์ลินนั้นไม่รู้ว่าในอนาคตเขาจะก่อศัตรูไว้มากมายเพียงใด หากวันหนึ่งน้ำยาที่เขาผลิตออกมาอาจเป็นหอกข้างแคร่ที่กลับมาทิ่มแทงเขาก็เป็นได้

 

ดังนั้นแล้วเขาจึงได้ย้ำกับมาตินเสมอว่าให้ขายน้ำยาในจำนวนจำกัด และน้ำยาชนิดใหม่นั้นให้เปิดขายแค่บางส่วนเท่านั้น

 

แผนการหลังจากที่เสร็จธุระจากหอคอยนี้แล้ว เมอร์ลินจะดำเนินการพิสูจน์ความสงสัยในเรื่องสมบัติของโซโลมอนที่เกี่ยวข้องกับดาบของอาเธอร์ หากดาบนั้นเป็นสมบัติของโซโลมอนจริง เขาอาจจะต้องหาทางนำมันมา  

 

อย่างที่สองคือมารดาในภพภูมินี้ของเมอร์ลิน เขานั้นควรแสดงความกตัญญูต่อเจ้าของร่างนี้ แม้เมย์จะไม่ใช่มารดาของเขาอย่างแท้จริง แต่ในช่วงเวลาสั้นๆ นั้นก็ทำให้เขารู้สึกถึงความสัมพันธ์ของแม่ลูกไม่น้อย เขาตั้งใจที่จะรับเมย์ออกมาจากปราสาทเซอร์เตสให้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย

 

ความจริงเมอร์ลินมีความคิดที่จะสั่งให้มาตินไปรับตัวเมย์ออกมาตั้งแต่ตอนอยู่ที่ร้านเสื้อคลุมสีฟ้า เพียงแต่การรับตัวเมย์ออกมาจากปราสาทแห่งนั้นหาใช่เรื่องที่ง่ายดาย เพราะถึงแม้ว่าในความเป็นเมย์จะถูกปฏิบัติราวกับคนรับใช้แต่เธอก็ยังได้ชื่อว่าเป็นสะใภ้คนหนึ่งของตระกูลเซอร์เตส นั่นจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะนำตัวเธอออกมา

 

อีกประการหนึ่งเนื่องจากคนของมาตินกับเมย์นั้นล้วนเป็นคนแปลกหน้า เป็นเรื่องยากที่เมย์จะมีความเชื่อใจและตามออกมา ถึงแม้จะใช้ชื่อของเขาอ้างออกไปก็ตาม

 

เมอร์ลินนั้นคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างรอบคอบ

 

จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมในเรื่องที่เกี่ยวกับเมย์นั้น เดิมทีเมย์คือเด็กกำพร้าที่ถูกเก็บได้มาจากแม่น้ำที่ไหลผ่านตระกูลเซอร์เตส ภายหลังเมย์ถูกคนของตระกูลเซอร์เตสเก็บมาเลี้ยงดูและให้ฐานะคนรับใช้

 

ต่อมาเมย์นั้นเป็นที่ถูกใจของเซอร์เตส วิซ ซึ่งเป็นบิดาของเมอร์ลิน ซึ่งก่อนหน้านั้นวิซนั้นก็มีภรรยาอยู่แล้ว 2 คน จึงทำให้เมย์กลายมาเป็นอนุคนที่ 2 ของวิซ

 

ชีวิตของเมย์นับว่าอาภัพ เธอนั้นเป็นผู้ที่ถูกทอดทิ้ง ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวของเธอหรือวิซผู้เป็นสามีที่ตายจากไป แน่นอนว่าเธอนั้นไม่มีที่ไปนอกจากตระกูลเซอร์เตส จึงเป็นเรื่องยากหากเขาจะส่งคนแปลกหน้าไปรับเธอมา

 

เมอร์ลินนั้นจำเป็นต้องจัดการเรื่องทุกอย่างให้ลงตัวก่อนจึงค่อยไปรับเธอ

 

เมอร์ลินมุ่งหน้าขึ้นไปบนชั้นของหอคอยมหาเวทย์ถัดๆ ไปอย่างต่อเนื่อง เมื่อไร้ซึ่งอุปสรรคแรงกดดันพลังเวทย์ก็ทำให้เขาเดินทางด้วยรวดเร็วเป็นอย่างมาก จนในที่สุดเขาก็ได้มาถึงชั้นที่ 35 

 

ในชั้นนี้มีกดดันพลังเวทย์ที่หนาแน่นเป็นอย่างมาก เพียงทัศนวิสัยของชั้นนี้ก็เหมือนกับกำลังอยู่ใต้มหาสมุทรที่ขุ่นมัว แรงกดดันพลังเวทย์ปรากฏเป็นรูปคลื่นพลังที่ไหลเชี่ยว มันสามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าได้อย่างชัดเจน

 

เมอร์ลินนั้นมุ่งหน้าไปที่ห้องเก็บหินตราเวทย์เป็นอย่างแรก แล้วจึงมุ่งตรงไปยังชั้นถัดไปดังที่เคยทำก่อนหน้านี้ เป้าหมายของเขาคือชั้น 38 ซึ่งเป็นชั้นที่สูงสุดของหอคอย

 

แต่ทว่าเขาก็ต้องพบกับความประหลาดใจ เมื่อภายในชั้น 35 นี้มีเขาวงกตที่มีรูปแบบต่างจากเดิมเป็นอย่างมาก

 

ก่อนที่จะถึงบันไดทางขึ้นไปชั้นถัดไปนั้นปรากฏห้องโถงขนาดใหญ่

 

เมอร์ลินมุ่งหน้าเพื่อเข้าสู่ชั้นถัดไปเช่นเดิม

 

เมื่อมาถึงห้องโถงประหลาดแห่งนี้เขาก็พบว่ามันมีรูปแบบที่ลึกลับและน่าพิศวง ภายในห้องนั้นปรากฏโซ่สีดำที่ส่งกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ห้อยระโยงระยางเป็นจำนวนมาก มันมากเสียยิ่งกว่าใยแมงมุมที่ใช้ทำรังเสียอีก

 

ท่ามกลางแรงกดดันพลังเวทย์อันหนาแน่นนั้นไม่ได้ทำให้โซ่สีดำนั้นสั่นไหวแม้แต่น้อย

 

แน่นอนว่ามันแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีใครคาดเดาได้ว่าโซ่สีดำนี้ทำมาจากวัสดุอะไร มันนั้นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

 

เมอร์ลินยังใช้พลังของเลเมเกทันต้านแรงกดดันพลังเวทย์อย่างต่อเนื่อง

 

เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ห้องโถง เขาก็รับรู้ได้ถึงพลังประหลาดที่ถูกส่งออกมา พลังนั้นดุดันและเกรี้ยวกราด แต่ทว่าโซ่สีดำเหล่านี้กลับทรงพลังยิ่งกว่า

 

เพียงเมอร์ลินเผลอไปสัมผัสกับมัน ก็พลันทำให้เขารู้สึกสั่นสะท้าน

 

เมอร์ลินเร่งเดินทางฝ่าดงโซ่สีดำไปให้ถึงจุดที่ตั้งของบันไดที่เป็นทางขึ้นชั้นถัดไป

 

ทันใดนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงประหลาดดังขึ้นอย่างน่าสะพรึง

 

ฮ่า... ฮ่า... ฮ่า ...

 

มันเป็นเสียงหัวเราะที่ดูแหบแห้ง กระนั้นเสียงนี้ยังส่งกลิ่นอายอันทรงพลังออกมา เสียงหัวเราะนั้นแฝงไปด้วยความรู้สึกมากมาย

 

ยินดี หมองเศร้า สิ้นหวัง เคียดแค้น ความรู้สึกเหล่านี้ล้วนแฝงอยู่ในเสียงหัวเราะ

 

เมอร์ลินกวาดสายตาค้นหาที่มาของเสียงหัวเราะ เขานั้นได้ฝ่าดงโซ่สีดำเข้ามายังใจกลางของห้องโถง ครานั้นเขาก็ได้พบกับร่างของมนุษย์ที่ถูกตรึงด้วยโซ่สีดำ โซ่เหล่านั้นแทงทะลุผิวหนัง กล้ามเนื้อ และกระดูกของชายคนนั้นจำนวนมาก

 

ร่างกายของชายคนนั้นดูผอมแห้งราวกับศพ เขายังไม่ตายเพราะหากเขาตายเขาคงไม่อาจส่งเสียงหัวเราะออกมาได้ เขานั้นน่าจะถูกพันธนาการไว้ ณ หอคอยแห่งนี้มาเป็นเวลายาวนาน

 

มุมปากของชายชราค่อยๆ ยกขึ้น เขานั้นค่อยๆ หันใบหน้ามาที่เมอร์ลินแล้วพูดขึ้น

 

นับหลาย ... พันปี ... นับหลาย ... หมื่นปี ... นับ ... แสน ... ปี ... ข้า ... ไม่ได้พบ ... ผู้ ... คน ... มา ... เป็นเวลา ... นาน

 

ทุกๆ ถ้อยคำของชายชรานั้นล้วนถูกกล่าวออกมาอย่างยากเย็น น้ำเสียงของเขานั้นเต็มไปด้วยความแหบแห้งราวกับไม่เคยได้ดื่มกินมาเป็นเวลานาน

 

ชายชรานั้นราวกับไร้ซึ่งเรี่ยวแรงแต่ทว่าเมอร์ลินกลับรู้สึกได้ถึงอำนาจที่แท้จริงของเขา ภาพเบื้องหน้าหาใช่ความจริงไม่ ชายผู้เหมือนศพผู้นี้ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน

 

ชายชราถูกตรึงด้วยโซ่สีดำจ้องมองมาที่เมอร์ลินด้วยดวงตาอันแดงกล่ำราวกับว่ามันไม่ใช่ดวงตาของมนุษย์

 

เมอร์ลินอดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าเขาคนนี้ยังเป็นมนุษย์อยู่อีกหรือไม่ เมื่อครู่เขาพูดราวกับว่าเขาอยู่มานับหมื่นนับแสนปี ตัวตนใดกันถึงสามารถมีอายุไขได้ยาวนานถึงเพียงนี้

 

การที่ชายชราถูกจองจำ ณ สถานที่แห่งนี้ ตัวตนของเขาย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน

 

ท่านผู้เฒ่า ... ท่านเป็นใคร? ทำไมท่านถึงมาอยู่ในที่นี่ได้” เมอร์ลินถามออกไปด้วยความสงสัย

 

ฮา ... ฮ่า ... ฮ้า ...

 

เด็กน้อย ... ข้า .. เป็น ... ใคร ... อย่างนั้น .. หรือ? ... ฮ่า ... ฮ่า ... ฮ่า ... ความ ... สามารถ ... ของเจ้า ... ใน ... ตอนนี้ ... ยัง ... ไม่ ... เพียงพอ ... ที่ ... จะ ... รู้ชื่อ ... ของ ... ข้า

 

น้ำเสียงอันแหบแห้งนั้นถูกเอ่ยออกมาอย่างเชื่องช้าและเต็มไปด้วยความยากเย็น แม้เสียงนั้นจะไม่น่าฟังแต่มันก็เก่าแก่และทรงพลังเป็นอย่างมาก

 

ข้าต้องขออภัยที่รบกวนท่านผู้เฒ่า หากท่านไม่ประสงค์จะพูดคุยข้าคงต้องขอตัว

 

เมอร์ลินรีบตัดจบการสนทนา แม้เขาจะรู้ว่าชายชราคนนี้คือตัวตนอันทรงพลัง แต่การพูดของชายชรานั้นก็สร้างความน่าลำคาญให้แก่เขา เขานั้นมีความอดทนน้อยจนเกินไปที่จะฟังชายชราพูดจนจบประโยค

 

พูดจบเขาก็มุ่งไปยังทิศทางที่ตั้งของบันไดที่จะขึ้นไปชั้นถัดไป

 

แต่ทว่าเมื่อเขาก้าวไปได้ไม่ถึงสิบก้าวก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เบื้องหน้าของเขานั้นก่อเกิดม่านพลังลึกลับรูปแบบหนึ่งซึ่งมีแสงสีม่วงส่องประกายออกมาได้ขวางกั้นเขา

 

เมอร์ลินที่ไม่ทันระวังตัว ด้วยม่านพลังลึกลับที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันนี้ทำให้เขานั้นชนเข้ากับมันเข้าอย่างจัง

 

ตึง

 

ร่างของเด็กน้อยกระเด็นจนถอยไปหลายก้าวในทันที

 

เมื่อมองอย่างถี่ถ้วนก็พบว่าม่านพลังนี้เต็มไปด้วยอักขระเวทย์โบราณมากมาย มิหนำซ้ำมันยังเปร่งประกายไปด้วยพลังสีม่วง

 

หรือว่า! สิ่งนี้คืออำนาจแห่งอักขระขั้นสีม่วง

 

เมอร์ลินหันหลังกลับไปมองชายชราอีกครั้งหนึ่ง ใบหน้าของชายชราในยามนี้ถูกแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มอันน่าเกียจ รอยยิ้มที่ถูกยกตรงมุมปากของชายชรานั้นคล้ายกำลังเยาะเย้ยเมอร์ลินอยู่  

 

ด้วยท่าทางเหล่านี้ เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าม่านพลังอักขระเกิดจากชายชราผู้นี้ เขาคือผู้ใช้อักขระขั้นสีม่วง

 

ชายชรากำลังปิดกั้นทางเดินของเขา

 

“เขาต้องการอะไรกัน?เมอร์ลินนั้นอดคิดขึ้นมาไม่ได้

           

ท่านผู้เฒ่า  ไม่ทราบว่าท่านจะเมตตาปล่อยข้าสักครั้งได้หรือไม่” เมอร์ลินกล่าวออกมาอย่างนอบน้อม เพราะเขานั้นรู้ดีว่าผู้ใช้อักขระขั้นสีม่วงนั้นไม่ใช่ตัวตนที่เขาจะต่อกรได้

 

ฮา ... ฮา ... ฮา ... แน่ ... นอน ... ว่า ... ไม่ได้ ชายชรายังกล่าวด้วยถ้อยคำที่เชื่องช้าเช่นเดิม

 

เมื่อได้ยินดังนั้นเมอร์ลินก็ถึงกับมีใบหน้าที่ตรึงเรียบขึ้นมาทันที

 

ท่านต้องการอะไร?เด็กน้อยเอ่ยปากออกไปอย่างกล้าหาญ น้ำเสียงของเขานั้นเจือปนความแข็งกร้าวเล็กน้อย

 

ฉลาด ...ดี .. ฉลาด .. ดี ... แม้ ... เจ้า... จะมี ... สิ่งของ .. ของ .. เจ้าบ้า .. นั่น ... ถึงทำให้ ... สามารถ ... ขึ้น .. มา ... ถึง ... ที่นี่ ... ได้ ...... แต่ ..............

 

แล้วจู่ๆ  ชายชราผู้นั้นก็หยุดพูด เขานั้นหยุดพูดไปเฉยๆ โดยไม่มีสัญญาณใดเตือนล่วงหน้า

 

“นี่มันอะไรกัน” เมื่อเห็นชายชรานั้นนิ่งเฉยไปนาน เมอร์ลินก็กล่าวออกมาอย่างงงงัน   

 

แม้นัยน์ตาสีแดงกล่ำของชายชรานั้นจะยังคงลืมตาอยู่ แต่มันกลับไม่มีทีท่าว่าจะเคลื่อนไหวใดๆ อีกเลย

 

ชายชรานั้นหยุดนิ่งราวกับหุ่นขี้ผึ้ง

 

เมอร์ลินได้มุ่งหน้าเดินเข้าใกล้ชายชราเพื่อตรวจสอบ แต่ไม่คาดว่าเขานั้นถูกกักขังโดยม่านพลังอักขระสีม่วง เขาไม่สามารถเข้าใกล้ชายชราหรือจากที่นี่ไปในตอนนี้ได้

 

บ้าจริง!

 

ผ่านไปเป็นเกือบ 2 ชั่วโมง  ในที่สุดชายชราก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง

 

“ตะ ... แต่ ... 

 

ยังไม่ทันจบประโยค ชายชรานั้นหยุดพูดอีกแล้ว!  

 

เขาหยุดพูดอีกแล้ว!  

 

นี่มันเรื่องอะไรกัน!  

 

ตอนนี้เมอร์ลินไม่สามารถไปต่อข้างหน้าได้ และในขณะเดียวกันเขาก็ไม่สามารถถอยหลังกลับได้เช่นเดียวกัน

 

ม่านพลังอักขระสีม่วงแข็งแกร่งและทรงพลังเป็นอย่างมาก อักขระแต่ละตัวนั้นเต็มไปด้วยความลึกลับและน่าหวาดกลัว

 

ดูเหมือนว่าสิ่งเดียวที่เขาทำได้ในตอนนี้คือการรอคอย เขาต้องรอชายชราเพื่อปลดปล่อยพันธนาการนี้

 

จากนั้นผ่านไปเป็นเวลา 10 นาที ชายชราก็ได้เริ่มพูดอีกครั้งหนึ่ง

 

ตะ ... ตะ ... แต่มันก็เป็นความสามารถเพียงเล็กน้อย เมื่อเทียบกับข้า ฮา ฮา ฮา” 

 

“เอาล่ะ! เจ้าคงสงสัยว่าข้าต้องการอะไรถึงได้กักตัวเจ้าไว้ที่นี่  นั่นเพราะเจ้ามีสมบัติของเจ้าโซโลมอน  เป็นมัน!  มันเป็นคนกักขังข้าไว้ที่นี่  ข้าแค้น ...  ข้าแค้นมัน

 

ครานั้นเองชายชราก็พูดขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว การพูดอันเฉยชานั้นถูกกลบหายไปในขณะนี้

 

แต่เมื่อชายชราพูดถึงโซโลมอน เขานั้นก็บังเกิดอารมณ์เคียดแค้นกลายเป็นอารมณ์ที่บ้าคลั่ง

 

เนื่องจากการรอคอยที่แสนนาน เมอร์ลินนั้นเบื่อที่จะใส่ใจ เขารีบถามจุดประสงค์ที่กักขังเขานั้นทันที ก่อนที่ชายชราจะกลับมาเฉยชาอีกครั้งหนึ่ง

 

“ตกลงท่านต้องการให้ข้าทำอะไร?  

 

ฮา ฮา ฮา ดูเหมือนเจ้าจะเบื่อที่จะอยู่ที่นี่แล้ว นั่นไม่เป็นที่น่าแปลกใจแม้แต่ข้าเองก็เบื่อกับมันเช่นกัน ข้าจะพูดสิ่งที่ข้าต้องการออกมา” ชายชราจ้องมองเมอร์ลินและเอ่ย

 

“จงฟังไว้เจ้าเด็กเหลือขอ ข้านั้นรู้ว่าเจ้ามีดวงตาและหอกของเจ้าสารเลวโซโลมอน และสิ่ง ... ที่ .... ข้า ... ต้องงง ... การรร ....นั่น .... ก็ .... คะ ..........................

 

บัดซบ! เขานั้นพูดไม่จบประโยคอีกแล้ว!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.011K ครั้ง

165 ความคิดเห็น

  1. #26942 Lnw-Pm (@Lnw-Pm) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:34
    ประโยคเดียว​ครึ่ง​ตอนโอ้แม่เจ้า​โว้ยยยย 555
    #26942
    0
  2. #26477 pingowow (@pingwowo) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 14:17
    555555555555
    #26477
    0
  3. #26460 PometoPometo (@kanyanee1510) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 18:50
    555555555
    #26460
    0
  4. #26321 🍥 Mo Chi 🍉 (@--Shadow--) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 02:30
    แผ่นสะดุดล้างหัวอ่านด่วน!
    #26321
    0
  5. #25850 Jolly CCP (@c1chonlana) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 15:06
    หงุดหงิดว้อยยยยยยยย 5555555555
    #25850
    0
  6. #25768 M.D. MayDay (@yamylevol) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 14:34
    โอ๊ยย พูดไม่จบประโยคสักที 555
    #25768
    0
  7. #25528 SeowooPark (@the01yunosama) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 05:19
    ปู่ครับ ไม่กวน---ได้มั้ย
    #25528
    0
  8. #25422 น่องขาหมู (@bellzatail) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 15:17

    ไม่รู้จะขำหรือสงสารดี555

    #25422
    0
  9. #25069 nananabanana (@nananabanana) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:11
    พูดให้จบประโยคสิเพ้ย!!

    โถ่ลุง!

    ลุ้นสุดๆ
    #25069
    0
  10. #24757 LG_GolF (@konphong) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 15:22
    รำคาญ เขียนผิด
    #24757
    0
  11. #24737 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 16:06
    บดฟักทองกับเจ้า55555
    #24737
    0
  12. #24586 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 22:24

    Thank you

    #24586
    0
  13. #23576 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 16:37

    สงสัยอยากให้ใช้หอกลองกินุส ทำลายโซ่ตรวน ปลดปล่อยให้เป็นอิสระ

    #23576
    0
  14. #23222 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 02:24
    ซิทคอมมากเว่อ 5555555 พูดให้จบก่อนสิลุ๊งงง
    #23222
    0
  15. #22416 siney (@asakurayo2004) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 16:05
    เหนื่อยแทน
    #22416
    0
  16. #21325 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 11:02
    พูดจบ ก็ครบเจ็ดวันพอดี 555
    #21325
    0
  17. #20831 ployploypim (@ploypim2543) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 20:51
    โคตรขำ5555
    #20831
    0
  18. #20721 #DESTINY# (@MarkTC) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 16:37
    5555555
    #20721
    0
  19. #20669 Chiro (@jociafin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 02:05
    ผู้เฒ่าสลอต
    #20669
    0
  20. #20537 HANAKO (@kwan212) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 23:50
    มีคำผิด 1 คำน้า
    ลำคาญ = รำคาญ จ้า
    #20537
    1
  21. วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 20:42
    555 เมอร์ลินเอ๋ยชาติหน้าแกก็คงไม่ได้คำตอบหรอก
    #20536
    0
  22. #20535 Lovely_Otaku (@Lovely_Otaku) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 20:21
    55555 สงสารเมอร์ลิน
    #20535
    0
  23. #20534 ->S-A-T-A-N<- (@Devilness) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 17:36
    รอออองับ
    #20534
    0
  24. #20533 zero_typ (@zero_typ) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 17:34
    สิ่งที่ข้าต้องการก็คือ ซื้ออมยิ้มให้ข้าหน่อย
    #20533
    0
  25. #20530 ท่านโซ (@TanSoSoDa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 16:14
    ขอโทษนะครับวันนี้ทั้งวันผมอัพเดจแค่ครั้งเดียว ไม่มีการแก้ไขใดๆ ทั้งสิ้น

    ส่วนการแจ้งเตือนหลายครั้ง ปัญหามาจากระบบของเด็กดีครับ
    นิยายเรื่องอื่นที่ผมเฟบไว้ก็เป็น จนบางครั้งตั้งอันเฟบแล้วกดเฟบใหม่
    รู้สึกจะเป็นมาได้ 2-3 วันแล้วนะครับ

    ปล.การแก้ไขคำผิดระบบจะไม่แจ้งเตือนครับ ถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลง 2000 ตัวอักษรขึ้นไป
    #20530
    0
  26. วันที่ 26 กันยายน 2559 / 00:57
    ต๊าา ก็บอกแล้วว่ากัญชามันแพงพอโซโลมอนไม่ให้ซื้อก็หงุดหงิดเงี้ย ทำไมไม่ดมกาวตั้งแต่แร----//โดนตบ
    #13340
    1
    • #13340-1 Lovely_Otaku (@Lovely_Otaku) (จากตอนที่ 28)
      16 พฤศจิกายน 2560 / 20:23
      เอ่อ วางถุงกาวก่อนนะ วางลงก่อน แล้วจูนสติของเจ้าให้เข้าที่ ????
      #13340-1