เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,916,316 Views

  • 27,144 Comments

  • 28,074 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    62,585

    Overall
    3,916,316

ตอนที่ 34 : อำนาจพลังอักขระ (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46886
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 986 ครั้ง
    6 ธ.ค. 60

เด็กน้อยในชุคคลุมสีขาวลอยอยู่บนอากาศท่ามกลางผู้คน ดวงตาของเขานั้นเปล่งประกายเต็มไปด้วยอำนาจ ร่างของเขานั้นเต็มไปด้วยอำนาจที่สามารถกดขี่ผู้คน เหล่าทหารต่างระส่ำระสายเมื่อสบตากับดวงตาสีฟ้าคู่นั้น

 

ลอร์ดเอ็กเซลนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย หนึ่งในความรู้สึกนั้นคือการเสียหน้า ตั้งแต่เขาได้รับตำแหน่งบารอนยังไม่เคยมีใครที่สามารถตบหน้าเขาได้ขนาดนี้ เพียงเด็กน้อยคนหนึ่งช่างกล้ามากที่แสดงการลบหลู่เขาเช่นนี้ คำพูดที่แสนจะโอหังนั้นสร้างความไม่พอใจให้แก่เขา

 

ด้วยหัวใจอันลุ่มร้อนของลอร์ดเอ็กเซล เขานั้นเริ่มที่จะเคลื่อนไหวในทันที

 

แต่ทว่าเด็กน้อยในชุดคลุมสีขาวนั้นไม่เพียงแต่มีดีที่สามารถลอยตัวได้ ในเวลานั้นเองผ้าคลุมเวทย์อันน่าหวาดหวั่นก็ถูกเรียกออกมา

 

"จงปรากฏผ้าคลุมเวทย์"

 

เมอร์ลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยือกและแผ่วเบา

 

ทันใดนั้นเองมวลพลังเวทย์ในร่างของเมอร์ลินก็ก่อเกิดเป็นวัตถุ ผ้าคลุมเวทย์สีแดงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้ใช้เวทย์นั้นปรากฏออกมา

 

ลอร์ดเอ็กเซลเมื่อเห็นผ้าคลุมเวทย์สีแดงของเด็กน้อย เขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา พร้อมกับจ้องมองเด็กน้อยด้วยสายตาที่หยามเหยียด

 

เด็กน้อยผู้โอหังนั้นเป็นเพียงแค่ผู้ใช้เวทย์ผู้หนึ่ง คำพูดของเด็กน้อยเมื่อครู่นั้นเต็มไปด้วยความหยิ่งยโส ด้วยกลิ่นอายที่แผ่ออกมาเมื่อครู่จึงทำให้ลอร์ดเอ็กเซลรู้สึกหวาดหวั่นไปชั่วขณะ

 

ตัวตนของเด็กน้อยคนนี้ไม่ใช่จอมเวทย์ แต่เป็นเพียงผู้ใช้เวทย์ที่เชี่ยวชาญธาตุลมจึงทำให้เขาสามารถลอยตัวกลางอากาศได้

 

"ข้าซึ่งเป็นนักเวทย์ระดับสูงสุดผู้นี้ จะปราบปรามความยโสในตัวของเจ้าเอง เจ้าเด็กน้อย" ลอร์ดเอ็กเซลยิ้มอยู่ในใจ

 

เมื่อเห็นผ้าคลุมของเด็กน้อยก็ทำให้ลอร์ดเอ็กเซลรู้สึกโล่งใจ แน่นอนว่าไม่มีใครเต็มใจที่จะปะทะกับจอมเวทย์ผู้เกรียงไกร แต่หากเป็นเด็กน้อยผู้ใช้เวทย์แล้ว เขานั้นเต็มใจที่จะสั่งสอนเป็นอย่างยิ่ง

 

"ฮา ฮา  ฮา เด็กน้อยผู้สามหาว เจ้านั้นอย่างไม่รู้ว่าฟ้านั้นสูงถึงเพียงใด เพียงพลังเวทย์ระดับผู้ใช้เวทย์ ริอาจทำตัวใหญ่โต ข่มขู่ผู้คน ทหาร! จัดการเจ้าเด็กสารเลวนี่ซะ"

 

สิ้นคำของลอร์ดเอ็กเซล ทหารนับร้อยที่มีฝีมืออยู่ในระดับผู้ใช้เวทย์ก็โจมตีตามคำสั่งทันที  ผ้าคลุมเวทย์สีแดงนับร้อยถูกเรียกใช้งานออกมาอย่างพร้อมเพียง

 

ทหารเหล่านี้ลงมืออย่างรวดเร็ว หลายคนร่ายเวทย์เสริมกำลัง หลายคนร่ายเวทย์โจมตีระยะไกล เป้าหมายของพวกเขาคือร่างของเมอร์ลินที่ลอยสูงอยู่เหนือศีรษะของพวกเขา

 

บอลเวทย์และลำแสงหลากสีจำนวนมากพุ่งออกจากอาวุธของพวกเขา

 

ซูม ซูม ซูม

 

เมอร์ลินนั้นยังคงท่าทีที่เรียบเฉย เขานั้นไม่แสแยการโจมตีเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย

 

เมอร์ลินไม่แม้จะขยับตัว เมื่อการโจมตีเหล่านั้นพุ่งเข้า คลื่นพลังปราณเซียนอันลี้ลับก็ปรากฏรอบๆ ร่างของเขา 

 

พลังปราณเหล่านั้นถูกควบแน่นภายในพริบตา เพียงเวลาไม่นานก็สรรสร้างรูปลักษณ์ก่อเกิดเป็นกระบี่นับสิบๆ เล่ม

 

ปราณกระบี่พุ่งตัดผ่านอากาศปะทะกับลำแสงและบอลเวทย์นับไม่ถ้วน

 

ปราณกระบี่กวาดผ่านการโจมตีของศัตรูไปทั่วทั้งท้องฟ้า

 

ตูม ตูม ตูม

 

เสียงและแสงของระเบิดปรากฏกลางท้องฟ้าราวกับการจุดพลุดอกไม้ไฟ

 

เพียงลำแสงและบอลเวทย์ระดับผู้ใช้เวทย์นั้นไม่เพียงพอที่จะสามารถสร้างความกังวลแก่เมอร์ลินได้

 

พลังขั้นก่อลำต้นของเมอร์ลินนั้นสามารถรับมือนักเวทย์ผู้หนึ่งเป็นอย่างน้อย การโจมตีเล็กน้อยเหล่านี้จึงเป็นเหมือนปลาซิวปลาสร้อยในสายตาเขา เขาสามารถเหยียบย่ำหนอนแมลงเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย

 

"กล้าที่จะโจมตีข้า พวกเจ้านั้นเตรียมใจมาแล้ว?" เมอร์ลินกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงอันเยือกเย็น

 

คำพูดของเมอร์ลินนั้นสามารถกดขี่ผู้คนได้เป็นอย่างมาก

 

เพียงได้ยินสิ่งที่เมอร์ลินเอ่ยออกมา เหล่าทหารก็กลายเป็นสั่นสะท้านไปทั้งร่าง

 

"อย่าไปฟังมัน ยังไงซะมันก็เป็นแค่ผู้ใช้เวทย์ ข้าไม่เชื่อว่าพวกเจ้านับร้อยจะไม่สามารถจัดการกับมันได้  กำจัดมันซะ!"  

 

ลอร์ดเอ็กเซลเมื่อเห็นขวัญกำลังใจของผู้ใต้บังคับบัญชาที่กำลังลดลง เขาจึงตะโกนออกมาเพื่อเตือนสติและสร้างความฮึกเหิม

 

"จริงด้วย เด็กคนนั้นเป็นเพียงผู้ใช้เวทย์ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าพวกเราทั้งหมดจะทำอะไรเขาไม่ได้"  ทหารคนหนึ่งกล่าวขึ้น และคนอื่นๆ ก็เริ่มที่จะคล้อยตามเห็นด้วยกับความคิดนี้

 

เมื่อกำลังใจถูกฟื้นฟู ความกริ่งเกรงในอำนาจของเด็กน้อยก็ลดน้อยลง

 

เหล่าทหารร่ายเวทย์ลงในอาวุธของพวกเขาอีกครั้ง การโจมตีจำนวนมากพุ่งเข้าโจมตีเมอร์ลินในทันที

 

ทหารนับร้อยรุมเด็กน้อยผู้ใช้เวทย์เพียงคนเดียว มันอาจจะดูเป็นเรื่องที่น่าขำขัน แต่สำหรับผู้เป็นทหารแล้วคำสั่งของผู้บังคับบัญชาถือว่าเป็นสิ่งสำคัญยิ่งกว่าอื่นใด

 

ดาบ หอก และธนูของเหล่าทหารนั้นถูกกวาดไปทั่วท้องฟ้า การโจมตีของพวกเขานั้นเต็มไปด้วยพลังเวทย์ต่อสู้

 

เมอร์ลินอมยิ้มและวางท่าทีอย่างสบาย กลิ่นอายของเขานั้นยังคงสุขุมและเยือกเย็น

 

ในสายตาของชาวบ้าน ภาพเบื้องหน้านี้ช่างน่าอดสู ทหารนับร้อยรุมทำร้ายเด็กน้อยเพียงคนเดียว แต่พวกเขาก็คิดว่าด้วยท่าทีหยิ่งผยองของเด็กน้อยคนนี้ อาจจะถูกกำราบโดยทหารนับร้อยเหล่านี้ มันยากที่จะเชื่อว่าเด็กน้อยคนหนึ่งจะสามารถรับมือทหารทั้งกองร้อยได้

 

ลำแสงมากมายกวาดผ่านร่างของเมอร์ลิน ผู้คนต่างคิดว่านี่เป็นฉากอันน่าเศร้า

 

แต่ทว่าในที่สุดแล้วเมอร์ลินก็เริ่มลงมืออีกครั้ง ทันทีที่เขาใช้มือทั้งสองข้างวาดผ่านอากาศ พลังปราณเซียนก็ก่อเกิดเป็นแรงกดดันที่ยิ่งใหญ่ ทำลายการโจมตีเหล่านั้นในทันที

 

ซูม!

 

ทั้งอาวุธและการโจมตีเวทย์ต่างๆ ล้วนถูกกระแทกออกไปจนแตกกระจาย

 

ทหารนับร้อยถูกกำราบด้วยการลงมือเพียงครั้งเดียว แน่นอนว่าเพียงแค่ผู้ใช้เวทย์เหล่านี้ย่อมไม่ใช่คู่มือของเมอร์ลิน พลังของเขาในตอนนี้สามารถสยบได้กระทั่งชนชั้นนักเวทย์

 

ลอร์ดเอ็กเซลผู้มีฝีมือสูงสุดในที่นี้ เมื่อเห็นว่าการโจมตีของเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชานั้นถูกทำลายอย่างราบคาบ มันจึงสร้างกดดันให้เขาต้องลงมือด้วยตนเอง

 

"จงปรากฏผ้าคลุมเวทย์"  ลอร์ดเอ็กเซลเรียกผ้าคลุมเวทย์ของเขาออกมาและตั้งท่าพร้อมที่จะลงมือ

 

ร่างสูงเกือบสองเมตรของลอร์ดเอ็กเซลนั้นพลันปรากฏผ้าคลุมเวทย์สีเทาสวมทับ  

 

ผ้าคลุมเวทย์สีเทานั้นเป็นสัญลักษณ์ของขอบเขตนักเวทย์

 

แรงกดดันพลังเวทย์สีเทาจำนวนมากแผ่ออกมาจากร่างของลอร์ดเอ็กเซลอย่างล้นทะลัก

 

ในตอนนั้นเองลอร์ดเอ็กเซลได้แอบร่ายเวทย์ระดับกลางให้หน่วงเวลาไว้ ร่างของเขาพุ่งทะยานขึ้นไปบนอากาศ

 

เป้าหมายของลอร์ดเอ็กเซลคือผู้ใช้เวทย์เด็กน้อย

 

*หมัดแห่งภูผา*

 

ลอร์ดเอ็กเซลนั้นรวมศูนย์พลังเวทย์ไว้ที่กำปั้นของเขา ทันใดนั้นหมัดนั้นก็กลายเป็นก้อนหินอันแข็งแกร่ง หมัดหินก้อนนั้นเริ่มใหญ่และขยายขึ้นเรื่อยๆ เศษหินที่ปลิ้วว่อนนั้นกำลังหลอมรวมกับหมัดของเขา  

 

หมัดที่เหมือนกับภูเขาลูกยักษ์นั้นโจมตีออกไปอย่างรุนแรง

 

ซูม!

 

หมัดนี้ต่อยไปยังร่างของเมอร์ลิน

 

แต่เมอร์ลินนั้นกลับมีท่าทางที่ไม่แยแสต่อมันดวงตาของเขามองและสังเกตการต่อสู้ของนักเวทย์ระดับ 5 คนนี้ เขากำลังทำความเข้าใจเกี่ยวกับมัน

 

ภายในเวลาอันรวดเร็วดวงตาของเมอร์ลินก็เปล่งประกายออกมา

 

การรับการโจมตีนี้ไม่ยากเกินความสามารถของเขา

 

เมอร์ลินถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แล้ววาดฝ่ามือพลักออกไป พลังปราณเซียนถูกบีบอัดและปรากฏในรูปลักษณ์ของฝ่ามือ มวลอากาศถูกม้วนจนผิดรูป

 

หมัดหินยักษ์พุ่งเขามาก็ปะทะกับฝ่ามือของเมอร์ลินอย่างจัง

 

ปัง!

 

หมัดหินยักษ์และพลังฝ่ามือปะทะกันก่อให้เกิดเสียงดังราวกับฟ้าร้อง  

 

พลังเวทย์และพลังปราณเซียนประสานงานกันจนเกิดเป็นระเบิดพายุกระจายออกไปเป็นวงกว้าง  

 

เมอร์ลินที่สามารถบินบนอากาศได้ เขานั้นกระทั่งต้องถอยหลังไปมากกว่าสิบก้าว

 

ส่วนลอร์ดเอ็กเซลที่ไม่สามารถบินได้อย่างเมอร์ลิน ร่างของเขาจึงร่วงลงมายังพื้นอย่างรุนแรงและไถลออกไปหลายเมตร 

 

"ฮืม ... ข้านั้นประมาทคนผู้นี้เกินไป ผู้ที่อยู่ในจุดสูงสุดของนักเวทย์นั้นมีระดับพลังพอๆ กับขั้นก่อลำต้น เขาสามารถทำให้ข้าถอยได้ถึงสิบกว่าก้าว นั่นหมายความว่าข้ายังเหนือกว่าเขาเล็กน้อย แต่หากเขาคือนักรบเวทย์ ข้าอาจจะลำบากในรับมือ" เมอร์ลินคิดในใจ

 

การโจมตีนี้ทำให้เมอร์ลินได้รู้ถึงความห่างชั้นระหว่างพลังของผู้ใช้เวทย์กับนักเวทย์

 

พลังปราณเซียนเมื่ออยู่ในดินแดนแห่งนี้ มันไม่ใช่พลังที่สูงส่งที่สุดอย่างที่เขาคิด เป็นไปได้ว่าราร์ที่จอร์มุนกานต์พูดถึงคงบ่มเพาะถึงขั้นเหนือว่าขั้นร่วงโรย เขาถึงสามารถสยบได้ทั้งโซโลมอนและจอร์มุนกานต์ให้บังเกิดความเกรงกลัวได้

 

ไม่เพียงแต่เมอร์ลินที่ประหลาดใจลอร์ดเอ็กเซลนั้นก็ด้วยเช่นกัน เขานั้นกระอักเลือดย้อนออกมาจากภายใน เขาไม่คิดเลยว่าเด็กน้อยที่เป็นเพียงผู้ใช้เวทย์จะสามารถรับมือเขาได้ มิหน่ำซ้ำยังทำให้เขาเสียเปรียบยิ่งกว่า

 

ขอบเขตผู้ใช้เวทย์ทำให้ระดับสูงสุดของนักเวทย์ได้รับบาดเจ็บนั้นเป็นสิ่งที่น่าเหลือเชื่อ

 

ลอร์ดเอ็กเซลทั้งแค้นใจและรู้สึกไม่สบอารมณ์กับผลที่ออกมาเป็นอย่างมาก

 

ไม่ทันที่จะได้พักหายใจลอร์ดเอ็กเซลก็พุ่งโจมตีเมอร์ลินอีกครั้ง ในคราวนี้เขาบีบอัดพลังเวทย์เข้าไปมากกว่าครั้งที่แล้ว การเคลื่อนไหวของเขาก็เปลี่ยนไปเช่นกัน การพุ่งตัวของเขานั้นมีความรวดเร็วกว่าเดิมเป็นอย่างมาก เขาเริ่มที่จะเอาจริงกับการต่อสู้นี้

 

แต่น่าเสียดายที่ครั้งนี้เมอร์ลินไม่ประมาทอีกต่อไป

 

*วิชาตัวเบาเดินชมจันทร์  กระบวนท่าจันทร์กระพริบ*

 

ทันใดนั้นเองร่างของเมอร์ลินที่ลอร์ดเอ็กเซลตั้งใจจะต่อยออกไปก็หายไปจากสายตาอย่างไม่น่าเชื่อ หมัดของเขานั้นสัมผัสได้เพียงอากาศ ร่างของเด็กน้อยที่เคยมีอยู่นั้นหายไปราวกับภาพสะท้อนบนผิวน้ำ

 

มันคือภาพติดตา

 

เมอร์ลินเคลื่อนไหวด้วยความเร็วโดยที่ดวงตาของมนุษย์ไม่สามารถจับจ้องได้ ร่างของเขาจึงหลงเหลือภาพไว้แค่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง

 

ทันใดนั้นเองร่างของเด็กน้อยก็ปรากฏขึ้นยังด้านข้างลำตัวของลอร์ดเอ็กเซล

 

หมัดที่เคลือบไปด้วยพลังปราณเซียนนั้นถูกปล่อยออกไปอย่างรุนแรง

 

ตูม!

 

ร่างของลอร์ดเอ็กเซลนั้นลอยละลิ่วลงสู่พื้นดินอีกครั้งอย่างรวดเร็วและรุนแรง การโจมตีนี้ก่อให้เกิดหลุมขนาดใหญ่เกือบ 2 เมตร  ฝุ่นควันนั้นถูกทำให้คละคลุ้งกระจายไปทั่ว

 

แทบไม่น่าเชื่อ!  เหล่าคนดูนั้นได้แต่อ้าปากค้าง

 

"เป็นไปได้ยังไงกันลอร์ดเอ็กเซลแพ้เจ้าเด็กนั่น" ทหารคนหนึ่งพูดขึ้น

 

ครานั้นเองก็เกิดความโกลาหลในเหล่าทหาร สายตาของพวกเขานั้นเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ ผู้นำของเขาจะพ่ายแพ้ให้แต่เด็กน้อยคนหนึ่ง เด็กน้อยที่เป็นเพียงผู้ใช้เวทย์

 

ขอบเขตนักเวทย์ผู้หนึ่งสามารถทำให้ขอบเขตผู้ใช้เวทย์พ่ายแพ้ได้ราวกับบี้มดตัวหนึ่ง แต่ในตอนนี้มันช่างเหนือจินตนาการ เพราะลอร์ดเอ็กเซลนั้นไม่ใช่นักเวทย์ธรรมดา เขานั้นอยู่ในระดับสูงสุดของนักเวทย์ เหลือแค่เพียงไม่กี่ก้าวเขาก็จะเข้าสู่ขอบเขตนักรบเวทย์ได้แล้ว

 

แต่เด็กคนนี้คือใครกัน? เขาสามารถทำให้คนผู้หนึ่งที่อยู่ในจุดสูงสุดของนักเวทย์พ่ายแพ้ได้ภายในการโจมตีเดียว สิ่งนี้มันน่าเหลือเชื่อเกินไป มันเกินสามัญสำนึกของคนทั่วไปไปแล้ว

 

ทหารผู้ใต้บังคับบัญชาเมื่อเห็นว่าลอร์ดเอ็กเซลเสียท่า แม้จะเต็มไปด้วยความกลัวแต่พวกเขาก็มีความกล้าที่มากกว่า พวกเขาเหล่านั้นถูกความไร้สติเข้าครอบงำ เมื่อผู้นำถูกทำลาย ทหารหลายคนจึงกระโจนเข้าโจมตีเมอร์ลินอย่างไม่กลัวตาย  

 

เมอร์ลินสังเกตเห็นว่าทหารเหล่านี้มีความซื่อสัตย์ อีกทั้งยังเป็นทหารของอาณาจักรอารากอน เขานั้นจึงไม่ต้องการที่จะฆ่าพวกเขา

 

โทษตายเว้นได้แต่โทษเป็นนั้นยังคงอยู่ แค่สั่งสอนนิดหน่อยก็ถือว่าสมควร

 

ทหารเหล่านั้นจับอาวุธและพุ่งเข้าโจมตีเมอร์ลิน แต่ทว่ายังไม่ถึงตัวของเด็กน้อย ก็ถูกพลังประหลาดซัดกระจายออกไปคนละทิศละทาง นี่คือสิ่งที่ทำให้เห็นว่าเด็กน้อยนั้นมีฝีมือสูงส่งเพียงใด

 

การโจมตีหนึ่งหรือสองนั้นนับว่าไม่เป็นไร แต่การโจมตีสิบถึงร้อยนั้นนับว่าสร้างความรำคาญ

 

เมื่อเห็นว่าเมอร์ลินไม่ได้ลงมือจริงจังพวกเขานั้นก็ยิ่งได้ใจ

 

เมื่อถูกทำให้ล้มพวกเขาก็ลุกขึ้นมาสู้ต่อใหม่

 

มันเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนสิ่งนี้ได้สร้างความขุนเคืองไม่สบอารมณ์กับเมอร์ลินเป็นอย่างมาก

 

ใบหน้าของเมอร์ลินกลายเป็นเย็บเยือบและตะโกนออกมาอย่างรุนแรง

 

"พอได้แล้ว!"

 

เสียงของเมอร์ลินที่ถูกเปล่งออกมานั้นดังก้องกังวาลไปทั่วบริเวณ เสียงนั้นเหมือนอากาศถูกทำปริแยกแตกออกจากกัน เสียงนี้สร้างคลื่นแรงกดดันพลังเวทย์ออกมาระลอกใหญ่

 

ทหารที่มีฝีมืออ่อนด้อยถึงกับต้องคุกเข่าลง ผู้มีฝีมืออ่อนแอนั้นหมดเรี่ยวแรงจนทรุดลงกับพื้น

 

นี่ไม่ใช่การใช้พลังเวทย์ที่แทรกในคลื่นเสียงธรรมดา แต่มันคือพลังของผู้ใช้อักขระ

 

ทันทีที่พลังอักขระเวทย์ถูกใช้งาน แถบของชายผ้าคลุมเวทย์ก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง ชายขอบผ้าคลุมเวทย์สีแดงนั้นถูกแต่งแต้มไปด้วยลวดลายอักขระสีฟ้า

 

มันคือสัญลักษณ์ของผู้ใช้อักขระ

 

ผู้คนที่สังเกตเห็นต่างไม่เชื่อในสายตาของพวกเขา

 

“เป็นไปได้ยังไง เด็กคนนี้คือผู้ใช้อักขระ” นักปรุงยาคนหนึ่งเอ่ยออกมาอย่างไม่มีสติ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 986 ครั้ง

135 ความคิดเห็น

  1. #24592 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 00:05

    Thank you

    #24592
    0
  2. #24362 Chanvitzaza (@Chanvitzaza) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 02:32
    ทำไมพิมท่าเยอะจังว่ะครับ คุณน.ข.จะฆ่าก็ฆ่าครับ กระผมยอมรับนะครับว่าคุณน.ข.ลงตอนเยอะมากแต่เนื้อเรื้องน้อยมาก. ตอนหนึ่งนี่อ่านสัก ไม่เกิน30บรรทัด.ยังรู้เรื้อง
    #24362
    0
  3. #23754 Soranomika (@Soranomika) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 11:31

    เล่นเบื่อละชิมะปิดจอบๆ

    #23754
    0
  4. #23586 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 21:08
    อย่ามัวแต่เล่น รีบตบเกรียนพวกนี้เลย
    #23586
    0
  5. #22799 PinyaTecha (@PinyaTecha) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:48
    <p>ลนลาน</p><p>ร้อนรุ่ม</p><p>ให้ระวังคำที่สะกดด้วยตัว "ร" และ "ล"</p>
    #22799
    0
  6. #21851 WiTZ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 05:04
    บอกสิว่ารีไรท์แล้วเหมือนยัดๆเนื้อหาเอาอะ ตอนนี้ขั้นก่อลำต้นขั้นกลางป่ะ ตอนสู้กับเจ้าวิปลาสอะไรนั้นก็ ก่อลำต้นขั้นต้นป่ะ พอกลับออกมาจากหอคอยก็ระดับขึ้นถึงขั้นกลาง พอมาสูงกับเจ้านี้กับไม่สามารถสู้ได้ด้วยลมปราณอย่างเดียว คืออยากรูป พลังของ ก่อลำต้นขั้นต้น กับ ขั้นกลาง มันห่างกันแค่ ไหนหรือแค่มดตัวน้อยๆเเท่านั้น แล้วจะบ่มเบาะทำไมนานๆ เห้อหนักใจ โว้ยยยยยยยยยยยยยยย
    #21851
    0
  7. #21797 Conflagration (@leafre-algorithm) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 21:55
    บอกว่าไม่อยากเสียเวลา แล้วตอนนี้ทำไรอยู่
    #21797
    0
  8. #21332 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 13:55
    ขอบคุณครับ
    #21332
    0
  9. #20585 35419 (@35419) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 22:10
    อยากอ่านต่ออออ วันละ2ตอนได้มั้ยคะ????
    #20585
    0
  10. #20584 คุโรซากิโมโตริ (@queendark) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 21:52
    ใช้อักขระแต่แรกน่าจะจบแล้ว
    #20584
    0
  11. #20583 Jarutoo (@Jarutoo) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 19:27
    ขออีกตอนได้มั้ยค่ะ T_T
    #20583
    0
  12. #20582 ->S-A-T-A-N<- (@Devilness) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 19:11
    ขนลุก รอไรท์ทุกวันเลย
    #20582
    0
  13. #20580 cloudy_sky2 (@Cloudy_sky) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 15:52
    ลงวันละหลายๆตอนเถิดไรท์ T^T อยากอ่านต่อแล้ววววววว
    #20580
    0
  14. #20579 forluhanhh (@forluhanhh) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 14:34
    แงงงงสนุกมากๆๆๆรอค่ะ ลงวันละ2ตอนได้ไหม
    #20579
    0
  15. #20578 Panyapong2234 (@Panyapong2234) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 12:11
    รออยู่เลย
    #20578
    0
  16. #16788 _Hanna (@_Hanna) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 10:51
    ผ้าคลุมเป็นสีฟ้า เมื่อใช้เวทอักขระ ที่ผ้าคลุมเป็นสีแดงในตอนแรง เพราะผ้าคลุมไม่รับรู้เวทอัขระค่ะ
    #16788
    0
  17. #14980 แฟนพันธ์อ่าน (@henrietta5) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 10:20
    แถมงงเรื่องผ้าคลุมเปลี่ยนสีมาก ตอนแรกนึกว่า เป็นผู้ใช้อะกษระ มันจะเปลี่ยนผ้าคลุมเปนลวดลาย สีฟ้า หรือ มีแถมฟ้า(สีตามขั้น) ขึ้นมาแทน แต่นี้ เหมือนเปลี่ยนจากผ้าคลุมแดงเป็นสีฟ้าทั้งผืนเลย อ่านแล้วงงครับ
    #14980
    0
  18. #14979 แฟนพันธ์อ่าน (@henrietta5) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 10:18
    ทำไม ถึงใช้ลอดๆ อย่างเดี่ยวเลยอะ ทำไมไม่ใช่ตำแหน่งขุนนางให้ตรงๆไปเลย เคยเห็นอธิบาย เรื่องตำแหน่งขุนนางอยู่นิครับ ลอร์ค มันดูยิ่งใหย่เกิ้นไป เวลาอ่านแถมไม่รู้ตำแหน่งแน่ชัดทำให้จินตนาการ ไม่ได้เลยว่าตำแหน่งมันใหย่ๆแค่ไหน?
    #14979
    0
  19. #14779 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 03:53
    โอ้ววววว
    #14779
    0
  20. #8574 ทาโร่ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 11:57
    การต่อสู้ระหว่าง ผู้ใช้ปราน กับ ผู้ไม่มีปรานมัน น่าจะแตกต่างกันมากกว่านี้นะครับ อย่าลืมว่า นักเวทย์กับนักสู้ ความแข้งแกร่งทางร่างกายแตกต่างกันมาก แถม ตัวเอก เป็นผู้ใช้ปรานอีก มันน่าจะต่างชั้นกันมากกว่านี้นะครับ
    #8574
    1
    • #8574-1 SOWERXSEE (@Herodesuga) (จากตอนที่ 34)
      21 พฤศจิกายน 2560 / 12:37
      ผมว่าก็สมเหตุสมผลแล้วนิลอดเค้าใช้พลังเวทย์น่ะครับแล้วอีกอย่างพระเอกเราก็ใช้แค่ลมปราณอย่างเดี่ยวไม่ใช้เวทย์เสริมถ้าใช้แล้วผมว่ามันจะยิ่งกว่านี้อีกครับจากคำที่พระเอกบอกเราประมาทเกินไปครับทำให้รู้แค่ว่าพระเอกใช้แค่ลมปราฌอย่างเดี่ยวอีกอย่างตอนนี้ทั้งตอนผมไม่เห็นเค้าใช้เวทย์ตอนไหน
      #8574-1
  21. #7912 slzyzero (@sliiz) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 03:11
    ติดตามครับ
    #7912
    0
  22. #7618 the beginnen (@d6079) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 08:40
    สนุกกก สนุกมาก
    #7618
    0
  23. #6315 ปอมเป (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 06:52
    ขอบคุณมากจ้า
    #6315
    0
  24. #6283 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 04:01
    ขอบคุณคับ
    #6283
    0
  25. #3594 klun17 (@klun17) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 00:54
     ขอบคุณครับ
    #3594
    0