เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,920,802 Views

  • 27,171 Comments

  • 28,078 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    67,071

    Overall
    3,920,802

ตอนที่ 45 : ผู้ใช้เวทย์มิติ (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1000 ครั้ง
    1 ธ.ค. 60

"เจ้าเด็กสารเลว เจ้ามองข้าด้วยสายตาแบบนั้นหมายความว่าอย่างไร หรือเจ้าคิดจะมีเรื่องกับพวกข้าอย่างนั้นหรือ" ผู้เฝ้ายามเริ่มมีอารมณ์ฉุนเฉียว พวกเขาเริ่มที่จะเดินเข้าไปหาเรื่องกับเมอร์ลิน

 

แต่ทว่ายังไม่ทันที่พวกเขาจะถึงตัวเด็กน้อย แรงกดดันพลังที่ลี้ลับก็พุ่งเข้าจู่โจมโดยปราศจากคำเตือน

 

พลังที่ไร้รูปที่ทรงพลังจู่โจมจนทั้งสองร่างกระเด็นออกไป

 

ฮ่อง!

 

เมอร์ลินไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย เพียงการยืนอยู่กับที่ของเขาก็สามารถสร้างแรงกดดันที่ทำร้ายผู้คนได้

 

เมอร์ลินเหลือบตามองคนทั้งสองด้วยสายตาที่เย็นชา แววตาของเขาแสดงออกซึ่งความลี้ลับยากที่จะคาดเดาการกระทำได้

 

เมอร์ลินสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อข่มอารมณ์ไม่ให้เกิดการสังหารและพูดออกมาอย่างเยือกเย็นว่า

 

"อย่าคิดแม้แต่จะแตะต้องตัวข้า" เสียงคำรามต่ำๆ ของเด็กน้อยนั้นทำให้ผู้เฝ้ายามทั้งสองสะท้านไปทั้งร่าง

 

วูบหนึ่งของจิตสังหารทำให้ผู้ฟังหวาดกลัว แม้คำกล่าวของเด็กน้อยจะดูเย่อหยิ่ง แต่เขานั้นมีคุณสมบัติที่จะกล่าวมันออกมา

 

เมอร์ลินไม่ถึงกับเปิดเผยเจตนาฆ่า แต่กลิ่นอายและบรรยากาศรอบๆ ตัวของเขานั้นเพียงพอแล้วที่จะทำให้คนทั้งสองรู้สึกหวาดกลัว

 

วึง!

 

ทันใดนั้นเองบรรยากาศบริเวณนั้นก็เกิดผิดปกติ ไม่ไกลจากผู้เฝ้ายามทั้งสองมีอากาศที่เกิดการบิดเบี้ยว

 

วูบหนึ่งหญิงสาวสวมชุดคลุมสีน้ำตาลก็ปรากฏออกมาจากความว่างเปล่า

 

คาดคะเนจากสายตาอายุของเธอน่าจะประมาณ 30 ต้นๆ แม้ว่าเธอจะมีอายุไม่น้อยแต่รูปร่างของเธอนั้นเต็มไปด้วยความอวบอิ่ม สัดส่วนโค้งเว้าของสตรีเพศถูกแสดงออกซึ่งรูปลักษณ์อย่างชัดเจน

 

เมอร์ลินที่มีดวงตาเลเมเกทันนั้นสามารถมองทะลุไปได้ถึงเนื้อหนังและกระดูก ภายในใจของเขานอกจากภรรยาในอดีต สตรีเพศคนอื่นๆ ล้วนไม่อยู่ในสายตา

 

เมอร์ลินมองเห็นเคลื่อนไหวของเธอที่เป็นไปอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าเธอสามารถหายตัวอย่างฉับพลันภายในระยะ 20 ก้าวอย่างรวดเร็ว

 

ด้วยความสามารถของดวงตาเลเมเกทันนั้นทำให้เมอร์ลินสามารถวิเคราะห์และจำแนกบ่งบอกถึงทักษะนี้ได้

 

เมอร์ลินกำลังทำความเข้าใจกับการใช้พลังเวทย์ของเธอ

 

นั่นจึงทำให้เมอร์ลินรู้ว่าทักษะที่เธอใช้นี้คือการใช้เวทย์เคลื่อนย้ายมิติ

 

เธอคนนี้ใช้พลังเวทย์ของเธอเคลื่อนย้ายร่างกายในระยะเวลาสั้นๆ เป็นระยะทาง 20 ก้าว

 

การที่เธอสามารถปรากฏอยู่ตรงหน้าของเมอร์ลินได้อย่างรวดเร็วนั้น ไม่ใช่เพราะเธอใช้การเคลื่อนที่เร็วจนติดตาอย่างที่เมอร์ลินเคยทำ แต่เธอใช้พลังเวทย์ในการหายตัวโดยตรงอย่างไม่อ้อมค้อม

 

สิ่งนี้สร้างความประหลาดใจแก่เมอร์ลินเป็นอย่างมาก

 

การหายตัวนั้นแม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นร่วงโรยเองก็ไม่สามารถทำได้ แต่ในดินแดนแห่งนี้มันกลับสามารถทำได้

 

เดิมทีเมอร์ลินคิดว่านอกจากเซียนไม่มีใครที่จะสามารถทำเช่นนี้ได้ แต่นั้นเป็นความคิดที่จำกัด ขอบเขตความรู้ของเขายังตื้นเขิน ทำให้เขาต้องสำนึกว่าตนเองจำเป็นต้องเปิดรับกับสิ่งใหม่ๆ

 

หญิงสาวในรูปร่างสง่างามมองผู้เฝ้ายามที่นอนล้มกองอยู่กับพื้นด้วยสายตาที่เย็นชา สายตาและการแสดงออกของเธอทำให้รู้ว่าเธอนั้นไม่ได้มีฐานะธรรมดาในโรงเรียนแห่งนี้

 

"เกิดเรื่องอะไรขึ้น" หญิงสาวกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงต่ำราวกับว่ากำลังไม่พอใจเล็กน้อย

 

ผู้เฝ้ายามเมื่อเห็นหญิงสาว พวกเขาก็รีบลุกขึ้นและปัดเศษฝุ่นออกจากตัวและเอ่ยว่า

 

“ท่านอาจารย์เมลดี้ เจ้าเด็กนี่มันทำร้ายพวกข้า มิหนำซ้ำมันยังแอบอ้างชื่อของท่านเอริกเพื่อขอเข้าพบท่านอัสลานอีกด้วย" พวกเขาทำการฟ้องหญิงสาวผู้เป็นอาจารย์ของโรงเรียนแห่งนี้โดยทันที

 

เมลดี้หันกลับมามองเด็กน้อยและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น

 

"จริงหรือเด็กน้อย" 

 

เมอร์ลินไม่ได้แยแสต่อการแสดงออกของเธอ เขาคำรามเสียงต่ำและเอ่ย

 

"หึ ... จริงหรือไม่ ท่านสามารถตรวจสอบดูด้วยตาของท่านเอง" น้ำเสียงของเมอร์ลินนั้นติดขุ่นเคือง เขาทำการสะบัดมือเพียงเล็กน้อย จดหมายแนะนำตัวที่ตกอยู่กับพื้นก็ถูกทำพัดลอยไปยังเบื้องหน้าของเมลดี้

 

เมลดี้มองด้วยสายตาที่ตกตะลึง

 

บทลัดเวทย์ธาตุลม!

 

เมลดี้หรี่ตาลงและมองเด็กน้อยความสงสัย สิ่งที่เด็กน้อยทำเมื่อครู่นั้นคือ การใช้บทลัดเวทย์ของธาตุลม 

 

เธอสังเกตเห็นว่าเมื่อครู่เด็กคนนี้ไม่ได้ทำการร่ายเวทย์เลยแม้แต่น้อย ริมฝีปากของเขานั้นไม่ได้ขยับร่ายบทเวทย์ แต่เขากลับสามารถบังคับให้จดหมายพัดลอยมาหาเธอได้

 

สิ่งนี้จะต้องเป็นการใช้บทลัดเวทย์

 

เมลดี้คะเนอายุของเด็กน้อยจากสายตา เด็กน้อยคนนี้ไม่น่าจะอายุเกิน 10 ขวบ แต่เด็ก 10 ขวบผู้หนึ่งจะสามารถใช้บทลัดเวทย์อย่างนี้ได้อย่างไร แม้แต่นักรบเวทย์บางคนยังไม่สามารถใช้มันได้คล่องแคล่วเช่นนี้

 

สายตาของเมลดี้มองเมอร์ลินด้วยความสงสัย

 

เมลดี้ตัดสินใจละความสนใจจากเด็กน้อยแล้วเริ่มกวาดสายตาดูจดหมายที่อยู่ในของมือเธอ 

 

นี่มัน!

 

ตราประจำตัวของท่านเอริก

 

จดหมายนี้ถูกผนึกด้วยตราประจำตัวที่เป็นเอกลักษณ์ แม้ว่าคนทั่วไปจะสามารถปลอมแปลงตราได้ แต่สำหรับจอมเวทย์ผู้หนึ่งอย่างท่านเอริก ตราสัญลักษณ์นี้ย่อมไม่สามารถปลอมมันได้อย่างแน่นอน

 

เรื่องทั้งหมดที่เด็กคนนี้พูดเป็นความจริง

 

“จดหมายฉบับนี้คือของจริง มันเป็นของท่านเอริก” เมลดี้กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ

 

คำกล่าวของเมลดี้ทำให้ผู้เฝ้ายามทั้งสองถึงกับสั่นอย่างหวาดกลัว พวกเขานั้นดันไปจุ่มเท้าเข้ากับบ่อน้ำเดือดเสียแล้ว

 

ใครจะคิดว่าคำพูดของเด็กน้อยคนนี้เป็นความจริง มันเป็นเรื่องที่น่าหัวเราะอย่างมากหากจะเชื่อคำพูดของเด็กที่อยู่ในวัยเท่านี้ แต่สิ่งที่พวกเขาคิดนั้นผิดทั้งหมด เมื่อสิ่งที่เด็กคนนี้พูดล้วนเป็นความจริง

 

พวกเขาได้ล่วงเกินคนที่ไม่ควรล่วงเกินเสียแล้ว จากการลงมือเมื่อครู่ทำให้เห็นถึงฝีมือของเด็กคนนี้

 

หากเด็กคนนี้เป็นคนที่ท่านเอริกส่งมา ฝีมือของเด็กน้อยนั้นก็ย่อมไม่สามัญอย่างแน่นอน

 

เมลดี้ปลายตากลับมามองเมอร์ลินอีกครั้งหนึ่งและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

 

"ตามข้ามา"

 

ผู้เฝ้ายามทั้งสองนั้นกลายเป็นไร้คำพูด เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้พวกเขาก็ได้แต่สงบปากอย่างเงียบงัน

 

เมลดี้ย้ายร่างของเธอเคลื่อนตัวกลับเข้าไปในโรงเรียน

 

เมอร์ลินเดินตามเมลดี้ไปอย่างไม่รีบเร่ง เขาเดินผ่านผู้เฝ้ายามทั้งสองที่กำลังพยายามก้มหน้าอย่างไม่แยแส

 

เมื่อเดินไปได้สักพักจู่ๆ เมลดี้ก็เร่งความเร็วขึ้น การเร่งความเร็วของเธอนั้นไม่ได้หมายถึงการวิ่ง เพียงแต่ทุกๆ ย่างก้าวของเธอนั้น แม้มันจะเป็นไปอย่างช้าๆ และสง่างาม แต่มันกลับเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วได้อย่างน่าอัศจรรย์

 

หากเทียบการย่างก้าวของเธอแล้วมันสามารถเปรียบได้กับคนธรรมดาที่กำลังวิ่งอย่างสุดกำลัง

 

เธอนั้นต้องการทดสอบคนที่เอริกส่งมา รอยยิ้มตรงมุมปากถูกยกขึ้น

 

น้อยครั้งนักที่ท่านเอริกจะทำการใช้งานคนคนหนึ่ง เธอจึงอยากรู้ว่าคนที่เอริกส่งมานั้นมีฝีมือมากเพียงใด 

 

เพียงไม่ถึง 3 นาที เมลดี้ก็สามารถเคลื่อนที่ไปได้กว่า 1 กิโลเมตร เธอไม่ได้หันกลับไปมองเด็กน้อยเลยแม้แต่น้อย แต่เธอกลับรู้สึกว่าเด็กคนนั้นกำลังตามเธอมาอย่างติดๆ

 

เมื่อเธอหันกลับไปมอง เธอก็ตกตะลึง

 

เธอได้พบว่าเด็กคนนั้นกำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศ เด็กคนนี้สามารถเคลื่อนไหวได้โดยที่เท้าไม่แตะพื้น 

 

นี่มัน! หรือว่าเด็กคนนี้จะเป็นผู้เชี่ยวชาญธาตุลม

 

เขาสามารถสร้างต้นอ่อนธาตุลมได้!

 

แม้ว่าเธอจะรู้ว่าเด็กคนนี้เชี่ยวชาญธาตุลมจากการบังคับจดหมายให้ลอยได้ แต่เธอก็ไม่คิดว่าเมอร์ลินจะมีความสามารถขนาดนี้

 

คนคนหนึ่งที่สามารถลอยได้ หากไม่นับระดับจอมเวทย์ขึ้นไปแล้ว ก็มีแต่ผู้เชี่ยวชาญธาตุลมเท่านั้นที่สามารถทำอย่างนี้ได้

 

เมลดี้สูดลมหายใจเข้าลึกแล้วปล่อยวางสิ่งที่เห็น เธอได้ดำเนินการนำทางเด็กน้อยต่อไป

 

ในที่สุดทั้งสองก็ได้มาถึงหอคอยแห่งหนึ่งซึ่งค่อนข้างห่างไกลจากตึกเรียน ที่แห่งนี้เป็นที่ทำงานของผู้อำนวยการโรงเรียนโรงเรียนโดยเฉพาะ และห้องทำงานของผู้อำนวยการก็อาศัยอยู่บนยอดสุดของหอคอย

 

ระยะทางจากหน้าประตูจนมาถึงที่นี่ แม้เมลดี้จะอยู่ในระดับ 4 ของขั้นนักรบเวทย์ แต่การเดินทางอย่างรีบเร่งนั้นก็สามารถทำให้เธอแสดงอาการเหนื่อยหอบออกมาเล็กน้อย

 

เมื่อเธอมองไปยังเด็กน้อย เมลดี้ก็เกิดการประหลาดใจขึ้นอีกครั้ง

 

เธอพบว่าเด็กที่อยู่เบื้องหน้านี้เขาไม่มีอาการเหนื่อยหอบเลยแม้แต่น้อย

 

นี่เป็นสิ่งที่น่าเหลือเชื่อมาก เมื่อมองจากกลิ่นไอเวทย์เด็กน้อยเบื้องหน้านี้เป็นเพียงผู้ใช้เวทย์เท่านั้น เขาไม่แม้แต่จะเป็นนักเวทย์หรือนักรบเวทย์

 

การเดินทางด้วยระยะทางที่เท่านั้นและในระยะเวลาเดียวกัน การที่เธอเหนื่อยหอบแต่เด็กคนนี้ไม่ ทำให้เธอผู้ที่ซึ่งเป็นอาจารย์ของโรงเรียนแห่งนี้รู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก

 

"เอาล่ะ พวกเขาต้องขึ้นไปข้างบนกัน" เมลดี้พักเหนื่อยครู่หนึ่งและเอ่ยออกมา

 

เมอร์ลินนั้นยังคงเย็นชาและเงียบงัน เขาไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเพียงตอบรับด้วยการพยักหน้ารับคำเท่านั้น

 

“เด็กคนนี้ทั้งสงบและเยือกเย็น สิ่งนี้ทำให้เขายิ่งลึกลับมากยิ่งขึ้น” เมลดี้คิดในใจ

 

เมื่อเข้าไปด้านในของหอคอยแล้วเมอร์ลินก็ได้พบบันไดทางขึ้นที่มีรูปร่างเป็นบันไดวนที่ขึ้นสู่ด้านบนไปเรื่อยๆ

 

เมลดี้ออกตัวก่อนในทันทีและแน่นอนว่าเธอย่อมไม่ยอมที่จะใช้การเดินทางในแบบธรรมดา ตัวเธอเป็นผู้ใช้เวทย์มิติดังนั้นแล้วสิ่งที่เธอถนัดมากที่สุดก็คือการใช้เวทย์มิติ 

 

"ข้าจะไปรอเจ้าที่ด้านบนสุดของหอคอย" เมลดี้พูดพลางยิ้มและมองไปยังเมอร์ลิน

 

ก่อนหน้านี้การที่เธอมีอาการเหนื่อยหอบทำให้เธอรู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก ดังนั้นแล้วการขึ้นบันไดวนโดยการใช้เวทย์มิติอาจทำให้เธอนั้นกู้หน้าคืนมาได้บ้าง

 

เวทย์มิติของเมลดี้คือการหายตัวเหมือนก่อนหน้านี้ เธอนั้นสามารถใช้เวทย์มิติหายตัวไปในระยะ 20 ก้าวได้ ด้วยการใช้เวทย์นี้จึงทำให้เธอเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วเป็นอย่างมาก

 

ร่างของเมลดี้หายไปต่อหน้าเมอร์ลินในทันที

 

วูบ วูบ วูบ!

 

เมลดี้หายตัวต่อไปเรื่อยๆ อย่างต่อเนื่อง ร่างของเธอขึ้นไปแต่ละชั้นของหอคอยอย่างรวดเร็ว

 

เมอร์ลินมองบันไดวนที่อยู่ตรงหน้า ใจกลางของบันไดวนนี้มีช่องว่างเป็นวงกลมอยู่กึ่งกลาง วงกลมนี้ประดับด้วยลวดลายอันวิจิตร มันถูกสร้างไว้เพื่อความสวยงามของหอคอย หากยืนอยู่ชั้นบนสุดผู้คนสามารถมองลงมายังเบื้องล่างนี้ได้อย่างสวยงาม

 

เมื่อเมอร์ลินได้เปิดเผยความสามารถในการบินของเขาต่อหน้าเมลดี้แล้ว เขาจึงไม่จำเป็นต้องปิดบังพลังในด้านนี้อีกต่อไป

 

เมอร์ลินทะยานตัวเหาะขึ้นไปทะลวงลอดช่องว่างของบันไดวนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว

 

ด้วยความสูง 30 ชั้นของหอคอยทำให้ไม่นานนักเมอร์ลินก็สามารถขึ้นไปถึงชั้นบนสุด เขาสามารถเหาะขึ้นมาด้วยความรวดเร็ว

 

เมื่อมายังชั้นบนสุด เมอร์ลินก็พบกับบานประตูรูปร่างประหลาด

 

ประตูนั้นถูกสลักด้วยรูปนกฮูกจำนวนนับร้อยๆ ตัวไล่เรียงกัน

 

ประตูอันแปลกประหลาดนี้ดูเหมือนไม่สามารถเข้าไปได้ง่ายๆ มันเป็นประตูที่ไม่มีที่จับหรือบานผลักใดๆ

 

แต่เมื่อเมอร์ลินใช้ดวงตาเลเมเกทันมองลึกเข้าไป เขาก็พบว่าประตูบานนี้ถูกสร้างด้วยอักขระจำนวนนับร้อยๆ และภายในยังมีวงเวทย์ซับซ้อนอีกมากมายซ่อนอยู่

 

ประตูบานนี้ไม่ใช่ประตูที่ธรรมดา มันคืออุปกรณ์เวทย์ชนิดหนึ่ง

 

เมอร์ลินละความสนใจไปจากประตู เมื่อเขาได้ยินเสียงของเมลดี้

 

"นี่เจ้า! เป็นไปได้ยังไง?" เมลดี้พูดออกมาอย่างตกตะลึง

 

ในวันนี้เธอนั้นตกตะลึงกับเด็กคนนี้ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

 

เมลดี้ก็ใช้เวทย์มิติหายตัวมาถึงชั้นสูงสุดได้อย่างรวดเร็ว แต่ความเร็วของเธอนั้นก็ยังไม่พอเมื่อเทียบกับความเร็วของเมอร์ลิน นี่เป็นอีกครั้งที่เธอได้แพ้ให้กับเด็กคนนี้

 

 ใบหน้าของเธอในตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยความไม่พอใจ เธอนั้นรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมากกับการพ่ายแพ้ในการแข่งขันที่เธอตั้งมันขึ้นมาอย่างเงียบๆ คนเดียว

 

เมลดี้กำลังควบคุมอารมณ์ตัวเอง เธอสูดลมหายใจเข้าลึกและก้าวไปที่บานประตูรูปร่างประหลาด  เธอกระทำการบางอย่างกับประตูบานนั้น

 

เมลดี้ยกมือขวาของเธอขึ้นและวาดมันไปยังรูปสลักนกฮูกตัวหนึ่ง

 

ทันใดนั้นเองแหวนที่เธอสวมใส่ก็เปล่งแสงสีฟ้าออกมา รูปสลักนกฮูกตัวนั้นเหมือนกำลังขานรับกับแหวนของเธอ

 

ดวงตาของนกฮูกตัวนั้นส่องแสงสีฟ้าออกมาอย่างเรืองรอง

 

เมลดี้ทำเช่นนี้กับนกฮูกอีกหลายๆ ตัว ไล่เรียงกันไปอย่างมีระเบียบและแบบแผน

 

เมื่อสัมผัสกับรูปสลักนกฮูกตัวสุดท้าย กระบวนการก็เสร็จสิ้น

 

พลันรูปสลักนกฮูกที่สลักไว้ในบานประตูเหล่านั้นก็คล้ายกับมีชีวิตขึ้นมา

 

นกฮูกนับร้อยๆ ตัวเริ่มค่อยๆ ขยับเขยื้อน

 

ไม่นานพวกมันก็เริ่มที่จะบินออกจากประตูและเลือนหายไปกับอากาศราวกับไม่เคยมีอยู่

 

เมื่อนกฮูกทั้งหมดหายไป เบื้องหน้าของเมลดี้จึงปรากฏประตูที่แท้จริงเผยให้เห็น

 

เมลดี้เคาะประตูอย่างมีมารยาและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล

 

“ท่านผู้อำนวยการ ข้าเมลดี้ ... ขออภัยที่รบกวนท่านในตอนนี้ ... มีผู้นำสารจากท่านเอริกต้องการเข้าพบท่าน ข้าขออนุญาตนำเขาเข้าไปเลยได้หรือไม่”

 

ครู่หนึ่งก็มีเสียงที่ชราดังออกมาจากอีกฝั่งหนึ่งของประตู

 

“เชิญเข้ามาได้”

 

ได้ยินดังนั้นเมลดี้จึงใช้มือของเธอผลักบานประตูเข้าไป

 

เมื่อประตูเปิดออกพวกเขาทั้งสองก็ได้พบกับร่างของชายชราที่มีผมและหนวดเครายาวสีขาว ชายชรานั้นแต่งกายด้วยชุดนักเวทย์ผ้าไหมสีฟ้าอ่อน และสวมใส่หมวกทรงยาวสีฟ้าหม่นๆ ใบหนึ่ง

 

ร่างของเขาถูกปกคลุมไปกลิ่นอายของพลังเวทย์ที่ทรงพลัง

 

เขาคนนี้คือตัวตนผู้สูงส่ง พลังที่เผยออกมาทำให้เมอร์ลินรู้สึกกดดัน

 

คนผู้นี้คือนกฮูกสีฟ้า อัสลาน ผู้อำนวยการโรงเรียนเวทย์อารากอน เขาเป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมของอาณาจักรอารากอน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1K ครั้ง

199 ความคิดเห็น

  1. #24612 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 12:00

    Thank you

    #24612
    0
  2. #24216 Smile_D.O (@smile_noii) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 14:38
    การแข่งขันที่ตั้งขึ้นมาเงียบๆคนเดียว 5555555
    #24216
    0
  3. #23759 Soranomika (@Soranomika) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 20:53

    จับทำเมียเลย เมลจังเป็นคนหน้าสนใจมาก อยู่ด้วยน่าจะสนุกขึ้นเยอะ

    #23759
    0
  4. #23594 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 23:44
    ถ้าเมอร์ลินได้เรียนรู้เวทย์มิติ ก็คงจะดี
    #23594
    0
  5. #23231 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 12:39
    แข่งกันขึ้นบันได
    #23231
    0
  6. #22110 PlasticSheep (@JustinBach) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 18:01
    อัสลาน มันสิงโตไม่ใช่เราะ ไหงกลายเป็นนกฮูกไปเเล้ว
    #22110
    0
  7. #21413 เรียกย่อๆ (@thefeedom) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 02:31
    แต่งตัวอย่างกะขอทานใครมันจะให้เข้าไปละครับ ไปธุระสำคัญ ดันแต่งตัวอย่าวกับ เดินตลาดเช้า ยามมันไม่ได้ผิดเลยแท้ๆ
    รวยก็รวย  
    #21413
    1
    • #21413-1 อิลูมินาติ (จากตอนที่ 45)
      14 ตุลาคม 2561 / 06:09
      มันแสดงตราให้ดูแล้วไง ตรวจสอบก่อนค่อยเตะเด็กก็ได้ บางทีมีเหตุให้ปลอมตัวเป็นขอทาน หรือฉุกเฉินใกล้ตายต้องฝากจดหมายให้เด็กให้พวกเร่ร่อนมาส่ง อีกอย่างยามเองก็พูดเรื่องแบบนี้ใครจะกล้ากัน ไม่ตรวจสอบให้ดีก่อนแบบนี้ใช้ไม่ได้



      แต่ก็ใช่เมอร์ลินแต่งตัวไม่สมกับฐานะ แต่คนรวยชอบใส่ชุดสบายๆถูกๆมันก็มี
      #21413-1
  8. #21343 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 16:37
    ขอบคุณครับ
    #21343
    0
  9. #21245 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 20:51
    ริจะมาแข่งกับท่านเทพรึ....หึหึหึหึ
    #21245
    0
  10. #21113 _Late_ (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 18:53
    เมลดี้เป็นคนตลก 5555555
    #21113
    0
  11. #20706 IMY_OnlyLB (@IMY_OnlyLB) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 01:28
    แหม่ เมอร์ลินน่าจจะจัดการอะไรยามสองคนนั้นหน่อย ให้สาสามที่ทำเป็นเก่ง
    #20706
    0
  12. #20703 zPARNzap (@zPARNzap) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 20:05
    วันนี้วันศุกร์
    แถมได้ไหมเอ่ย
    ศุกร์หรรษา อิอิ
    #20703
    0
  13. #20702 Worada Ray (@wai69770689) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 17:48
    ขอบคุณค๊า
    #20702
    0
  14. #20701 Avista (@babellzcalypso) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 14:41
    ขอบคุณงับ
    #20701
    0
  15. วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 12:14
    นี้คือครูเหรอ เป็นครูได้ไงเนี่ย ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย
    #20700
    2
    • #20700-1 re - ann (@re-rattamon) (จากตอนที่ 45)
      1 ธันวาคม 2560 / 13:20
      ถึงเป็นครูก็ไม่เกี่ยวอะไรกับนิสัยชอบแข่งขันนี่คะ เธอก็เก็บอาการและคำพูดแอบแข่งเงียบๆแล้ว ไม่ได้ร้องท้าออกมาเป็นเด็กน้อยเสียหน่อย ยิ่งเมื่อโดนเอาชนะไปอย่างนึงยิ่งต้องหาทางเอาคืนให้สบายใจ คนประเภทนี้ต้องโดนเอาชนะทิ้งห่างถึงจะยอมศิโรราบ
      #20700-1
    • #20700-2 ... (จากตอนที่ 45)
      1 ธันวาคม 2560 / 20:10
      พระเอกยังไม่ได้เป็นนักเรียนด้วยนะครับ เป็นแค่(?)คนที่เอริกส่งมา อาจจะเป็นอีกอารมณ์นึงตอนสอนเด็กก็ได้(ถ้ามีสอนนะ)
      #20700-2
  16. #20699 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 11:20
    รอตอนต่อไปครับ
    #20699
    0
  17. #20698 ท่านผู้นั้นไง (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 08:39
    ผู้ฝึกยุทธต้องแต่งตัวสกปรกถึงจะดูขลัง 55555
    #20698
    0
  18. #20697 Mr.Arm (@armmooo) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 08:13
    อัสลานเป็นสิงโตมะใช่เรอะ!!!?
    #20697
    0
  19. #20695 cloudy_sky2 (@Cloudy_sky) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 07:06
    สนุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #20695
    0
  20. #20694 cloudy_sky2 (@Cloudy_sky) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 07:06
    สนุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #20694
    0
  21. #20117 PaJth (@Payare2559) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 20:23
    หงุดหงิดมากๆ ตั้งแต่ตอนเจอมาตินกับหัวหน้าคนงาน+เจ้าของร้านอาหารนั่นแล้ว ทำไมไม่ตอกหน้าหงายแล้วเหยียบซ้ำไปเลยอ่ะ บทจะยอมก็ยอมง่ายๆไม่สะใจเลย
    #20117
    1
    • #20117-1 re - ann (@re-rattamon) (จากตอนที่ 45)
      1 ธันวาคม 2560 / 13:27
      เมอร์ลินเป็นผู้ใหญ่แล้ว... คนที่เป็นผู้ใหญ่แล้วไม่แก้ไขปัญหาด้วยการโชว์เพาว์ตลอดหรอกค่ะ พวกเอะอะโชว์ตัวเองว่าฉันเทพตลอดคือนิสัยเด็กๆ ผู้ยิ่งใหญ่ต้องรู้จักระงับอารมณ์ไม่คิดเล็กคิดน้อยเอาตัวเองเป็นใหญ่ รู้จักให้เกียรติคนอื่น และให้อภัยผู้น้อยนะคะ
      #20117-1
  22. #19921 TripleR (@romehothot) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 00:30
    อยากให้ไรต์จับเมอร์ลินแต่งตัวดีๆบ้าง ขอเถอะ เรามองว่าการแต่งตัวดีเป็นการให้เกียรติสถานที่อ่ะค่ะ ซึ่งนี่คือเมอร์ลินไปพบผ.อ.ก็ควรจะแต่งตัวให้มันดูดีหน่อยไหมอะ ช่วยแก้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
    #19921
    0
  23. #19766 AAPA (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:01
    เบื่อตอนนี้เชี่ยๆ เมอลินแม่งมัวแต่พูดมาก เบื่อ ถ้าจะส่งจริงอย่าเอาฉากนี้ไปนะครับ มันถ่วงเรื่องนี้จริง มัวแต่พูดมาก

    แต่งตัวดีๆไม่เป็น? เห้อ พอเถอะนะครับ พอรีไร แล้วเปลี่ยนฉากด้วยนะ เบื่อจิง ฉากนี้
    #19766
    2
    • #19766-2 คิดวิเคราะห์แยกแยะ (จากตอนที่ 45)
      11 มีนาคม 2560 / 22:13
      อันนี้เห็นด้วยเลยครับ คือตัวเอกรวยชิปหายวายวอดแต่แต่งตัวล่อตรีนแล้วก็บ่น คือโครตไม่สมเหตุสมผลเลย
      #19766-2
  24. #19757 oomlovegood (@oomlovegood) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:42
    พระเอกมันโรคจิตชอบแต่งตัวขอทานไปทำธุระทำคัญๆ
    #19757
    1
  25. #17377 Potatoray (@Potatoray) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 03:54
    เหมือนแต่งชุดกากๆ ไปงานเลี้ยงราชวงค์ ใครมันก็ไม่ให้เข้า.. เงินก็มีตั้งเยอะ ชอบหาเรื่องกวนทีนชาวบ้านเขาซะงั่น ซื้อชุดดีๆใส่ก็จบละ
    #17377
    1
    • #17377-1 singtoch (@singtoch) (จากตอนที่ 45)
      16 ธันวาคม 2559 / 09:01
      ถูกใคครับ
      #17377-1