เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,916,331 Views

  • 27,144 Comments

  • 28,074 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    62,600

    Overall
    3,916,331

ตอนที่ 77 : ภาค 2 ตอนที่ 3 เดินทางสู่เทือกเขาไร้ทัดทาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 972 ครั้ง
    6 ม.ค. 61

            ผ่านไปหลายวันเมอร์ลินยังคงไม่ฟื้นขึ้นมา

 

เมย์นั้นคอยดูแลลูกชายไม่ห่าง สัมผัสอ่อนโยนนั้นเต็มไปด้วยความห่วงหาและอาทร เธอมักจะมีน้ำตาทุกครั้งเมื่อเห็นหน้าลูกชายของเธอ หัวใจของผู้เป็นแม่นั้นบอบบางเป็นอย่างมาก

 

ชายอีกคนหนึ่งยืนดูเมย์อยู่ในห้องอย่างเงียบๆ เขาเดินเข้าไปโอบไหล่อันบอบบางนั้นอย่างอ่อนโยน

 

เมย์เงยหน้าและมองชายที่กำลังปลอบประโลมเธอ

 

            ใช่แล้ว ชายคนนี้คือวินสันสามีของเธอ

 

            หลังจากที่เมย์ได้พบกับเอริกวันนั้นเวลาก็ผ่านไปเกือบอาทิตย์

 

มันเป็นอย่างที่เอริกได้พูดไว้ เมอร์ลินนั้นยังไม่ฟื้นขึ้นมา เมย์ยังคงเฝ้ารออย่างมีความหวัง เธอนั้นคอยอยู่ข้างๆ ลูกชายของเธออย่างมีความหวัง

 

            ในใจที่สุดกำหนดของการเดินทางไปเทือกเขาไร้ทัดทานก็มาถึง

 

            แม้เอริกจะไม่มั่นใจในการรักษาวิธีนี้นัก แต่มันก็ไม่มีทางเลือกอื่นให้เขาเดินได้

 

            จากประสบการณ์ของเขา เขาไม่เคยพบการเสียหายของจักรวาลหัวใจ มันไม่มีเวทย์บทใดที่จะสามารถดูดกลืนพลังเวทย์จนทำให้จักรวาลหัวใจที่เป็นฐานรองรับเสียหายได้

 

            เอริกนั้นไม่ได้เห็นการต่อสู้ของเมอร์ลิน เขามาในตอนสุดท้าย ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับก่อนหน้านี้

 

            เอริกส่งคนไปสอบถามการต่อสู้ระหว่างฟรีซกับเมอร์ลิน ไม่มีคนใดที่จะสามารถบอกเล่าการต่อสู้นี้ได้ มีเพียงตัวตนระดับจอมเวทย์เท่านั้นที่จะสามารถมองเห็นและเข้าใจการต่อสู้ได้

 

            ซึ่งจอมเวทย์เพียงคนเดียวที่อยู่ในเหตุการณ์ก็คือเอิร์ลเซอร์เตส แต่น่าเสียดายที่เขาอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก จากการบอกเล่าเอริกได้ทราบว่าเมอร์ลินเป็นผู้กำราบเอิร์ลเซอร์เตสด้วยตนเอง

 

            มันเป็นข่าวสารที่ไม่น่าเชื่อ

 

            นักเวทย์คนหนึ่งจะสามารถล้มจอมเวทย์อย่างเอิร์ลเซอร์เตสได้อย่างไร

 

มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

 

แต่ด้วยจำนวนของคนที่บอกเล่าและการต่อสู้ระหว่างฟรีซและเมอร์ลิน นั่นจึงไม่สามารถปฏิเสธความจริงของข่าวเหล่านี้ได้

 

นักเวทย์คนหนึ่งสู้กับจอมเวทย์นั่นนับว่าน่าหวาดกลัวแล้ว แต่นักเวทย์คนหนึ่งต่อสู้กับผู้ใช้ภูษาวิญญาณนี่นับว่าน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า

 

เมอร์ลินจะต้องใช้มหาเวทย์บทใดบทหนึ่งที่กลืนกินพลังเวทย์อย่างมหาศาล เวทย์บทนั้นกระทั่งกลืนกินขอบเขตของจักรวาลหัวใจที่เป็นที่กักเก็บพลังเวทย์จนเสียหายได้

 

นั่นนับว่าเวทมนต์บทนี้น่าหวาดกลัวและร้ายกาจเป็นอย่างมาก

 

เมื่อจักรวาลหัวใจเกิดความเสียหาย ทางเดียวที่จะรักษาคือการซ่อมแซม

 

มันคงเป็นที่นั่นเพียงที่เดียวเท่านั้นจะที่สามารถอาศัยพลังเวทย์ที่มหาศาลซ่อมแซมจักรวาลหัวใจของเมอร์ลินได้

 

ที่ที่อยู่ในพื้นที่หนึ่งในเทือกเขาไร้ทัดทาน

 

ที่ที่เป็นมรดกของตระกูลดราก้อน เอส

 

เจตจำนงของเอสจะต้องรักษาเมอร์ลินให้หายได้อย่างแน่นอน

 

เสียงประตูถูกเปิดออก เมย์หันไปมองผู้ที่เข้ามา

 

ชายชรารูปร่างกำยำเดินย่างเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม

           

“ได้เวลาแล้ว” เสียงทุ้มของเอริกกล่าวออกมา

           

เมย์ก้มลงไปปัดเส้นผมบนหน้าผากของเมอร์ลินและจรดริมฝีปากลงไปอย่างอ่อนโยน

           

“เจ้าต้องหายและกลับมา” น้ำเสียงของเมย์นั้นเต็มไปด้วยความห่วงใย

           

ดวงตาของเมย์นั้นเศร้าสร้อย เธอคลายอ้อมกอดและถอยออกไป

           

เอริกช้อนตัวเมอร์ลินสู่อ้อมแขนและเดินออกไปจากห้อง

           

เมย์และวินสันเดินตามไป

           

พ้นออกจากตัวบ้านก็พบกับอาเธอร์ที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว

           

เบื้องหน้าของอาเธอร์นั้นปรากฏวงเวทย์ซับซ้อนวงหนึ่ง มันดูลึกลับและทรงพลังเป็นอย่างมาก

           

อาเธอร์ใช้พลังเวทย์ของเขาประคองวงเวทย์นี้ให้คงรูป แม้จะยากลำบากแต่มันก็เป็นการฝึกฝนอย่างหนึ่ง

           

วงเวทย์ซับซ้อนนั้นเปล่งแสงประกายออกมาอย่างต่อเนื่อง แต่ละเส้นสายของมันเคลื่อนไหวดังสายน้ำ วิถีการโคจรของมันเต็มไปด้วยความลึกล้ำ

           

“อืม” เอริกส่งเสียงต่ำออกมาอย่างพอใจ เขาก้าวไปยืนกลางยังวงเวทย์นั้นและปลดปล่อยพลังเวทย์ออกมารับช่วงต่ออาเธอร์ “ขอบใจเจ้ามากอาเธอร์”

           

วงเวทย์นี้เอริกใช้เวลาสร้างมันขึ้นมาเป็นเวลานาน เขานั้นสูญเสียพลังเวทย์ไปจำนวนมากกับการสร้างวงเวทย์นี้

           

มันสามารถกล่าวได้ว่าน้อยตัวตนนักที่จะสามารถสร้างวงเวทย์นี้ขึ้นมาได้

           

“วินสัน ข้าฝากดูแลลูกสาวของข้าด้วย” เอริกหันไปเอ่ยต่อลูกเขยของเขา

           

“ท่านพ่อ” เมย์เอ่ยออกมาอย่างอาทรแววตาของเธอนั้นเต็มไปด้วยความเศร้า เธอไม่อาจกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้

           

“ข้าขออวยพรให้ท่านพาเมอร์ลินกลับมาอย่างปลอดภัย ข้าจะรอท่านที่นี่” เมย์เอ่ยพร้อมกับกระชับต้นแขนของสามีของเธอ

           

“ขอให้พวกท่านทั้งสองปลอดภัยกลับมา” วินสันเอ่ยต่อพ่อตาของเขา

           

“พวกเจ้าไม่ต้องห่วงข้ากับเมอร์ลินจะต้องกลับมาอย่างแน่นอน” เอริกเอ่ยอย่างจริงจังและหันไปที่อาเธอร์ “อาเธอร์จงตั้งใจฝึกฝน อาจารย์ไปไม่นาน เมื่อข้ากลับมา ข้าหวังจะเป็นการพัฒนาของเจ้า”

           

“อาจารย์ไม่ต้องเป็นห่วง ข้าจะตั้งใจฝึกอย่างเต็มที่” อาเธอร์ยิ้มและเอ่ย

           

“สมควรแก่เวลาแล้ว”

           

จบคำกล่าวของเอริก มือของเขาก็วาดสิ่งหนึ่งขึ้นกลางอากาศ


เอริกทำการร่ายเวทย์อย่างพรึมพรำ ภาษาโบราณถูกกล่าวออกมาอย่างมีมนต์ขลัง

           

เอริกใช้เล็บจิกไปที่นิ้วมือ เลือดของเขาปรากฏไหลซึมออกมา เขาหยดเลือดลงไปยังวงเวทย์

           

ทันใดนั้นเอง กระแสเวทย์ของวงเวทย์ก็โคจรอย่างบ้าคลั่งราวกับน้ำป่าที่เชี่ยวกราด

           

สายลมอันไร้รูปรอยปรากฏออกมา มันหมุนวนและแผ่กระจายออกจากวงเวทย์ด้วยความเร็วถึงขีดสุด

           

เส้นเลือดบนใบหน้าของเอริกปรากฏออกมาเป็นเส้นๆ ทำให้เห็นว่าเขากำลังร่ายเวทย์นี้อย่างยากลำบาก

           

พริบตาสายลมนั้นนำพาเส้นแสงสำดำเรียงรายออกมาอย่างน่าสะพรึง

           

พลังเวทย์ที่แผ่ออกมานั้นทำให้อาเธอร์ เมย์และวินสันนั้นแทบหายใจไม่ออก

           

เพียงสัมผัสกับกลิ่นอายเวทย์นี้ก็ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัว

           

มันคือพลังเวทย์ที่ยากหยั่งลึก

           

แสงสีดำนั้นบีดรัดอากาศจนถูกทำให้แปรปรวน อากาศนั้นปราศจากการทรงรูปบังเกิดเป็นการบิดเบี้ยวของมิติ

           

ถูกต้องแล้ว วงเวทย์นี้คือวงเวทย์เคลื่อนย้ายมิติ

           

เวทย์มิตินั้นเป็นเวทย์สายเฉพาะ มีเพียงไม่กี่คนในโลกเท่านั้นที่สามารถใช้เวทย์เหล่านี้ได้

           

ผู้ที่ใช้เวทย์มิตินั้นเป็นตัวตนที่ครั่นครามและน่าสะพรึงกลัว พวกเขานั้นมีความสำคัญต่ออาณาจักร

           

ซึ่งเอริกและเมลดี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น

           

ไม่นานนักมิติก็ถูกเจาะผ่าน การร่ายเวทย์นั้นเสร็จสมบูรณ์

           

เส้นแสงสีดำนั้นส่องประกายและสร้างประตูมิติขึ้นมา

           

“อาเธอร์ หากมีเรื่องเร่งด่วนให้อัสลานติดต่อข้าได้โดยตรง”

           

ก่อนจากไปเอริกได้ฝากคำสั่งสุดท้ายกับศิษย์ของเขา

           

“ข้าทราบแล้ว” อาเธอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง เขานั้นย่อมไม่ทำให้อาจารย์ของเขานั้นผิดหวัง

           

ทันใดนั้นเอง ประตูมิติสีดำก็ได้กลืนกินร่างของเอริกและเมอร์ลิน

           

พายุที่เป็นประกายแสงสีดำนั้นครอบคลุมไปทั้งร่าง สายลมนั้นกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน

           

พรึบ!

           

เอริกและเมอร์ลินนั้นถูกดูดกลืนไปในความมืด ความรู้สึกของเขาในตอนนี้นั้นเกิดการบิดเบี้ยว มันสอดคล้องไปกับความแปรปรวนของมิติ

           

เอริกตั้งสติของเขาอย่างรวดเร็วและพยายามควบคุมปลายทางของเขา

           

เอริกจะไม่สามารถใช้เวทย์นี้ได้หากเขาไม่ได้กำหนดปลายทาง การที่จะกำหนดปลายทางได้นั้นจำเป็นต้องฝังพลังเวทย์ไว้ ณ พื้นที่แห่งนั้น

           

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นการใช้เวทย์มิติก็ยังมีข้อจำกัดอยู่อย่างหนึ่ง การใช้วงเวทย์เคลื่อนย้ายนั้นจะไม่สามารถเคลื่อนย้ายข้ามไปอีกอาณาจักรหนึ่งได้ นั่นเพราะแต่ละอาณาจักรนั้นได้วางขอบเขตรบกวนพลังเวทย์ไว้

           

หากปราศจากการยินยอม ผู้ใช้วงเวทย์เคลื่อนย้ายก็จะติดอยู่ในวงวนของมิติและไม่สามารถกลับมายังโลกจริงได้

           

มันเป็นสิ่งที่อันตรายและน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมากเกี่ยวกับการใช้เวทย์มิติ

 

            แต่โชคดีที่เทือกเขาไร้ทัดทานนั้นเป็นสถานที่ที่อยู่ในขอบเขตของอาณาจักรอารากอน

 

            แม้มันจะเป็นสถานที่ที่ไม่สามารถปกครองได้แต่มันก็เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักร

 

            บนโลกนี้ยังมีอีกหลายสถานที่ที่มนุษย์หรือเผ่าพันธุ์อื่นไม่สามารถเข้าถึงได้

 

            ไม่นานนักเอริกก็พาเมอร์ลินมาถึงปลายทาง

 

            เมื่อเอริกออกมาจากปลายแสงของอุโมงค์ความมืด เขาก็ได้กลับสู่โลกจริง

 

            แม้เอริกจะเป็นตัวตนที่สูงส่ง แต่เมื่อเข้าสู่โลกแห่งมิติแล้ว เขาก็อดที่จะรู้สึกผะอืดผะอมออกมาไม่ได้ ท้องไส้และอวัยวะภายในของเขานั้นเหมือนกับจะถูกทำให้บิดม้วนไปมา

 

            การผันผวนของมิตินั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

 

            เอริกและเมอร์ลินปรากฎตัวยังชายป่าแห่งหนึ่ง ที่ที่เขายืนอยู่กับพื้นที่ของป่าเบื้องหน้านั้นแตกต่างกันอย่างชัดเจน

 

            พื้นที่ของป่าเบื้องหน้านั้นเต็มไปด้วยต้นไม้ที่สูงใหญ่และมหึมา ราวกับว่ามันไม่ใช่สถานที่ที่มนุษย์จะย่างกรายเข้าไป ป่านั้นเต็มไปด้วยกลิ่นอายเวทย์ที่น่าสะพรึง เมื่อมองเข้าไปนั้นเต็มไปด้วยความลึกลับและน่าหวาดกลัว

 

            หากจะสังเกตให้ดี ภายในพื้นที่ป่านั้นปรากฏภูเขาทั้งเจ็ดที่สูงใหญ่มหึมาตั้งตระหง่านสูงทะลุเสียดฟ้า ภูเขาเหล่านั้นดั้นทะลุก้อนเมฆจนไม่สามารถเห็นส่วนปลายของยอดเขา

 

            แม้ว่าภูเขาทั้งเจ็ดนั้นจะมีความสูงใหญ่ไม่เท่ากัน แต่ภูเขาแต่ละลูกนั้นก็กินอาณาเขตที่กว้างขวางสร้างความตื่นตะลึงได้เป็นอย่างมาก

 

            ที่แห่งนี้คือ “เทือกเขาไร้ทัดทาน”

 

            ดินแดนของสัตว์อสูรชั้นสูง เขตปกครองที่ไม่มีมนุษย์คนไหนกล้าที่จะย่างกายเข้าไป

 

            เอริกจ้องมองไปยังภูเขาลูกที่สี่ แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามาที่นี่

 

            แต่มันก็นานมาแล้วที่เขาได้กลับมาเยือนที่นี่อีกครั้ง

 

            “ทุกอย่างนั้นยังเหมือนเดิม” เอริกพรึมพรำออกมา การแสดงออกของเขาเงียบสงบ สายตาของเขานั้นเต็มไปด้วยอารมณ์คิดถึง

 

            ในอดีตเอริกเคยมายังที่แห่งนี้เพื่อรับเจตจำนงของเอส พ่อของเขาเป็นผู้มอบพลังของตระกูลให้แก่เขา ไม่คาดว่าวันนี้เมื่อเขาได้กลับมาอีกครั้ง เขาจะพาหลานชายของเขากลับมาด้วย

 

            มันคงเป็นโชคชะตา

 

            ครั้งเยาว์วัยเอริกนั้นอยู่ในวัยที่ไม่ต่างจากเมอร์ลินมากนัก นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับความแข็งแกร่งของผู้เป็นพ่อ มันแทบไม่นานเชื่อเลยว่ามนุษย์คนหนึ่งจะสามารถต่อกรกับสัตว์อสูรระดับ 9 ที่มีพลังเทียบเท่ากับมหาจอมเวทย์ได้

 

            บิดาของเขานั้นเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

           

ในตอนนั้นมันคือการเปิดประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่ของเอริก

 

            เทือกเขาไร้ทัดทานนั้นเต็มไปด้วยอันตรายที่น่าสะพรึงและมีความลี้ลับอันน่าหวาดกลัว

 

            เอริกอุ้มเมอร์ลินด้วยมือข้างเดียวและเดินเข้าสู่ป่าที่เป็นอาณาเขตของเทือกเขา

 

            ครั้นยามที่เอริกก้าวผ่านอาณาเขต เขานั้นรู้สึกราวกับกำลังก้าวผ่านม่านน้ำ มันคือพลังอาณาเขตที่มองไม่เห็น

 

            สถานที่แห่งนี้นั้นถูกปกป้องด้วยพลังอาณาเขตอันลี้ลับ

 

            มันมีข้อสงสัยว่าทำไม สัตว์อสูรภายในเทือกเขาถึงไม่ออกไปอาระวาดและกวาดผ่านโลกมนุษย์

 

            หลายคนนั้นไม่รู้คำตอบของคำถามนี้ แต่คนของตระกูลดราก้อนเอสนั้นรู้

 

            เอริกทำการเรียกอาวุธวิญญาณออกมา ดาบยักษ์แมนติคอร่าปรากฏออกมาที่มืออีกข้างหนึ่งของเขา

 

            เอริกเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้

 

            เทือกเขาไร้ทัดทานนั้นไม่ใช่สถานที่เที่ยวเล่น การเดินเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้านั้นอาจทำให้จบชีวิตได้ ดังนั้นแล้วเอริกจึงระวังและมีความรอบคอบอยู่ตลอดเวลา

 

            ร่างกายอันกำยำของชายชรานั้นเยื้องย่างเข้าไปในป่าเรื่อยๆ ป่านี้เต็มไปด้วยความลึกลับและอันตราย

 

            สัตว์อสูรรายทางนั้นเตรียมพร้อมที่จะโจมตีผู้บุกรุก แต่เมื่อพวกมันได้สัมผัสกับกลิ่นอายอันแข็งแกร่งของเอริก พวกมันก็ล้วนหนีถอยไม่เข้าใกล้

 

            เอริกปลดปล่อยกลิ่นอายออกมาอย่างไม่ปกปิด ร่างกายอันกำยำนั้นเต็มไปด้วยพลังเวทย์ที่อัดแน่นปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าเกรงขามออกมา เขาต้องการใช้ตัวตนที่ยิ่งใหญ่ของเขาข่มขวัญสัตว์อสูร

 

            เอริกไม่ต้องการเสียเวลากับสัตว์อสูรที่มีระดับต่ำเหล่านี้ ยิ่งเขาใช้เวลาในการเดินทางมากเท่าไหร่ อันตรายก็ยิ่งเพิ่มขึ้นมากเท่านั้น ที่นี่ไม่ใช่ถิ่นของมนุษย์แต่มันเป็นที่อยู่ของเหล่าสัตว์อสูร

 

            หากต้องพบกับสัตว์อสูรระดับสูง แม้แต่เอริกเองก็ยังไม่มีความมั่นใจกับการต่อสู้

 

            เป้าหมายของเอริกคือยอดเขาลูกที่สี่ เขาจำเป็นต้องเดินทางไปถึงที่นั่นให้เร็วที่สุด

 

            ร่างกายอันกำยำนั้นพุ่งทะยานออกไปราวกับลูกปืนใหญ่ มันทั้งรวดเร็วและทรงพลัง

 

            สัตว์อสูรน้อยใหญ่ที่อยู่บริเวณนั้นต่างหวาดกลัวกับการเคลื่อนไหวนี้

 

            เมื่อเดินทางมาได้ระยะหนึ่ง เอริกก็พบกับเจ้าถิ่น

 

            สัตว์อสูรตนนี้ต้องการจะลองดีกับเขา มันไม่มีความเกรงกลัวในกลิ่นอายพลังของเอริก

 

            “หมาป่าสีเงิน” สัตว์อสูรระดับ 6 ที่มีพลังเทียบเท่าจอมเวทย์

 

            หมาป่าสีเงินนั้นเป็นหมาป่าที่มีขนาดใหญ่กว่าวัวตัวหนึ่ง ขนของมันนั้นเป็นสีเงินปกคลุมทั้งร่างส่งกลิ่นอายพลังที่แข็งแกร่งออกมา มันเป็นสัตว์อสูรที่มีชื่อเรื่องความแข็งแกร่งและความรวดเร็ว นิสัยของมันทั้งดุร้ายและกระหายเลือด

 

            หมาป่าสีเงินนั้นหวงอาณาเขตของมันเป็นอย่างมาก หากมีผู้บุกรุกพวกมันนั้นพร้อมที่จะโจมตีอย่างไม่เกรงกลัว

 

            กรรจ์!

 

            แววตาสีแดงนับร้อยค่อยๆ ปรากฏเบื้องหน้าของเอริก

 

            เอริกมองพวกมันอย่างเย็นชา สัตว์อสูรเหล่านี้ล้วนไม่อยู่ในสายตาของเขา

 

            แม้พวกมันจะเป็นสัตว์อสูรระดับ 6 แต่มันก็เป็นตัวตนที่ไร้ค่าเมื่ออยู่ต่อหน้าของวีรบุรุษอารากอนผู้นี้

 

            เอริกกระชับดาบแมนติคอร่าและพุ่งตัวออกไปอย่างดุดัน กระแสเวทย์รอบๆ ตัวเขานั้นเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดและดุดัน แรงกดดันมหาศาลแผ่พุ่งจนสัตว์อสูรต้องหวาดผวา

 

            หมาป่าสีเงินหลายตัวถึงกับก้าวถอยหลัง พวกมันหวาดกลัวเอริก

 

            แต่ในตอนนั้นเอง

 

            ครืน!

 

            เพียงหนึ่งการเคลื่อนไหว สัตว์อสูรตัวมหึมาก็ปรากฏตัว ขนาดตัวของมันเท่ากับบ้านหลังหนึ่ง

 

            มันคือหมาป่าที่มีขนสีเงิน บนใบหน้าของมันนั้นมีลายสักอักขระสีแดงปรากฏอยู่

 

            จ่าฝูงหมาป่าสีเงิน สัตว์อสูรระดับ 7

 

            เมื่อจ่าฝูงปรากฏตัว หมาป่าสีเงินทั้งหลายก็เต็มไปด้วยความฮึกเหิม

 

            พวกมันลืมหมดสิ้นซึ่งความกลัว แสงสีเงินจำนวนมาพุ่งเข้าโจมตีเอริกในทัน

 

            “เดรัจฉาน! หลีกออกไปซะ” เอริกหลี่ตาลงและตวาดออกมาอย่างเกรี้ยวกราด

 

            ดาบแมนติคอร่าถูกกวาดออกไป คลื่นพลังดาบที่รุนแรงกลืนกินทุกอย่างที่ขวาง

 

            ฮวง!

           

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 972 ครั้ง

191 ความคิดเห็น

  1. #21943 J.luis (@pvpnspleng) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 15:10
    S. เดามั่วว่าย่อมาจาก
    solomon
    slayer
    #21943
    3
  2. #21465 _Late_ (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 16:52
    หายไวๆนะเมอร์ลิน
    #21465
    0
  3. #21381 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 22:17
    ขอบคุณครับ
    #21381
    0
  4. #21366 Panyapong2234 (@Panyapong2234) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 13:50
    รีบหายเร็วๆนะ เมอร์ลิน
    ปล.ไม่แจ้งเตือนหลายตอนเลย
    #21366
    0
  5. #21360 hareming (@hareming) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 10:18
    ทำไมมันไม่แจ้งเตือน
    #21360
    0
  6. #21346 วีซ่าเร่ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 17:39
    ไรท์หยุดไปหลายวัน ไม่ลงชดเชยหราา
    #21346
    0
  7. #19893 Groaner2706 (@Super_Crazyyyyyy) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 02:19
    เอส นี่น่าจะเป็นโซโลมอนรึเปล่า แต่ถ้าเป็นซูเปอร์ไซย่าเราก็ไม่เกี่ยงนะ555555555555
    #19893
    2
    • #19893-1 Groaner2706 (@Super_Crazyyyyyy) (จากตอนที่ 77)
      12 มีนาคม 2560 / 02:27
      หรือจะเป็นไซตามะเราก็ไม่ขัดอยู่ดีน่ะแหละ55555555
      #19893-1
    • #19893-2 Nutnichr Ratchasee (@smile_noii) (จากตอนที่ 77)
      18 เมษายน 2560 / 01:55
      55555 มุขนี้ผ่านค่ะ
      #19893-2
  8. #16106 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 07:12
    ขอบคุณครับ
    #16106
    0
  9. #15807 Riris[TH]mamimoza1995 (@lnwmaster) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 22:09
    แหวนนี้เจ้าได้แต่ใดมา
    ผมนี้ฮ่าลั่นเลย
    แหวนนี้เจ้าได้มายังไง หน้าจะดีกว่านะ
    #15807
    0
  10. #14895 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 19:21
    น่าสงสารอะ
    #14895
    0
  11. #12967 -Shawty- (@tumbmong) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 22:48
    แสดงว่าที่เมย์ดูเหมือนไม่มีพลังอะไรดูเป็นคนรับใช้ธรรมดาทั่วไป
    เพราะจากพ่อมาตั้งแต่เกิดละยังไม่ได้รับการถ่ายทอดเจตนารมย์ของเอส เลยยังดูเหมือนว่าเป็นคนธรรมดาทั่วไปไรงี้ช้ะ
    #12967
    0
  12. #12837 สายลม (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 09:58
    ขอบคุณครับ
    #12837
    0
  13. #12728 นักอ่านอาชีพ (@wongtragool) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 15:19
    ทำไมไม่ไปแก้แค้นละ ทั้งที่รู้ตัวการที่ทำให้เมียตายลูกหาย
    มีพลัง แต่ไม่แก้แค้น เอาแต่เศร้า แทนที่จะไปทำลายศัตรู มันไม่สมเหตุผลเลย
    ถ้าไม่รู้ตัวการก็ว่าไปอย่าง
    ต่อให้ศัตรูไม่ด้อยกว่าเรา เราคอยลอบจู่โจม ทำลายแล้วหนีไปเรื่อยๆ ศัตรูก็แพ้ในที่สุด
     
    #12728
    2
  14. #12481 จันทร์เร้นเงา (@momiji55) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 00:13
    บิ้วตั้งแต่ต้นตอน ความรู้สึกเอริกคงทรมานมากๆ ง่าซึ้งฉากพ่อลูกได้พบกันอีกครั้งT - T
    #12481
    0
  15. #12426 Kiri Gaya (@rindo00-00) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 18:29
    แหวนนี้ท่านได้แต่ไดมา คุ้นๆ
    #12426
    0
  16. #12397 Monnapha34 (@Monnapha34) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 14:49
    วันอาทิตย์แล้ว รอไรท์อัพอยู่คะ
    #12397
    0
  17. #12395 นักล่าเป็ด (@sompopmothanee) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 08:26
    ค้างอ้าอัพต่อไวไวนะครับ
    #12395
    0
  18. #12394 นิคกิล (@markuma) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 01:51
    ค้างงงงง+0+
    #12394
    0
  19. #12392 esssorawit (@sorawit12342) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 21:01
    มาต่อเร็วๆนะเป็นกำลังใจไห้อ่านตอนนี้น้ำตาหล่นไปเม็ดหนึ่งจบเฉยเลยค้างมากกกกกก
    #12392
    0
  20. #12391 Kitira (@K-Rcrsv) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 18:01
    ค้างมากที่รัก นี้ดตอนต่อไปสุดๆ
    #12391
    0
  21. #12390 kurai kuro (@kuro-00) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 15:38
    สนุกมากกก อยากรู้จะเป็นไงต่อ
    #12390
    0
  22. #12389 winby1125 (@winby1125) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 13:38
    ิิิิิิ
    #12389
    0
  23. #12388 winby1125 (@winby1125) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 13:38
    ิิิิิิิ
    #12388
    0
  24. #12387 winby1125 (@winby1125) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 13:38
    ิิิิิิ
    #12387
    0
  25. #12386 winby1125 (@winby1125) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 13:37
    ิิิิิิ
    #12386
    0