หนุ่มอีสานบ้านนาเข้ากรุงฯพร้อมกับวิญญาณอัจฉริยะสองตน

ตอนที่ 2 : หนุ่มอีสานบ้านนาเข้ากรุงฯพร้อมกับวิญญาณอัจฉริยะสองตน..... ตอนที่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ต.ค. 61



            (ยังไม่ได้ตรวจ) 






กลับมาปัจจุบัน........ 






"เห้ยย!!!!! นั้นมัน!!!! เอาอีกแล้ว!!!!!..." 




หลังจากออกมาจากบ้าน  ชินส์วิ่งออกกำลังกายสองสามรอบ ก่อนจะเจอเหมือนเดิมคือก้อนหินกลมๆ 


แต่คราวนี้มันก้อนสีฟ้า อยู่ตรงบริเวณเดียวกัน ชินส์เห็นแล้วอยากรู้ว่ามันจะมาอะไรเกิดขึ้นเหมือนกับตอนเจอกับ จ้อย หรือป่าว


ชินส์เอามือไปยกมันขึ้นมาเหมือนเดิม และเริ่มมีรอยแตกร้าวแสงสีฟ้าสว่างขึ้น แล้วแสงนั้นก็หายไปก่อนจะปรากฏเห็นเป็นร่างของชายหนุ่ม อายุ20ปี   หน้าตาดี  ผมสีทองเหลือง   สูงประมาณ185 เซน



เมื่อวิญญาณปรากฏอยู่ตรงหน้าก็มองสำรวจจากหัวจรดเท้า แต่สิ่งที่ทำให้ชินส์แปลกคือวิญญาณตนนี่มีขา     ไม่ได้หายไปแบบจ้อย



เห็นวิญญาณตนนี่กำลังก้มหัวให้กับชินส์  ก่อนชินส์ถามแบบเดียวกันไปว่า



"คุณเป็นใครมาจากที่ไหน แล้วมาอยู่ในนั้นได้อย่างไรครับ"   เมื่อวิญญาณตนนั้นได้ยินคำถามแล้วเงยหน้าขึ้นก่อนจะตอบถาม


"ผมมีชื่อว่า อเล็กซ์ เป็นคนของดวงดาวแห่งหนึ่งที่มีชื่อว่า 'ดวงแห่งคนอัจฉริยะ&พรสวรรค์' เป็นดวงดาวที่ก้าวหน้ามาก ชึ่งตัว ผม  นั้นเป็นเจ้าชายลำดับที่5เป็นคนน้องสุดของประเทศหนึงในโลกนั้นครับ" 



"ส่วนเรื่องที่ว่าผมไปอยู่ในก้อนหินได้อย่างไรนั้น  ผมขอตอบว่า ผมเป็นวิญญาณในโลกนั้น ก่อนตายเกิดอุบัติเหตุกับตัวผม   หลังจากตายแล้วผู้สร้างแห่งโลกของคุณได้นำวิญญาณของผมไปหาท่าน  ก่อนที่ท่านจะมอบภารกิจ" 


"ภารกิจ!?" ชินส์พูดคำเดิมออกมา



"ใช่ครับ   ภารกิจที่ว่านั้นคือถ้าใครเจอก้อนหินนั้นแล้วจับมัน ท่านผู้สร้างก็จะให้ผมเป็นสมองให้กับคนนั้น    ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นคนดีคนชั่ว  ท่านก็บอกผมว่าให้อยู่กับเขาจนกว่าเขาจะตาย" 



"ถ้าอย่างนั้นผมก็เป็นเจ้าชายนะสิ" ชินส์ออกไป  เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด  ไม่เหมือนวิญญาณแถวนี้ที่ไม่รู้ที่มาที่ไปของตัวเอง



"ก็ไม่เชิงครับ" อเล็กซ์ตอบกลับ



"อ่าว~ทำไมถึงว่างั้นละ" ชินส์ก็สงสัย



"ก็ท่านผู้สร้างบอกให้ผมเป็นสมองให้เท่านั้น   และท่านก็ไม่ได้บังคับให้เป็นสมองตลอดนี่ครับ" อเล็กซ์ตอบแบบชิวๆ



"อ่อ.... ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่า เจ้าจะให้ยืมสมองของเจ้าแล้วแต่อารมณ์ว่างั้นเถอะ" ชินส์ พยักหน้าเข้าใจก่อนจะสนิถานออกมา   อเล็กซ์พยักหน้าตอบ



หลังจากนั้นชินส์หันหน้าไปหาจ้อย แล้วแนะนำจ้อย


"อเล็กซ์ส่วนนี้ จ้อยเป็นวิญญาณผีตายโหงครับ" 


"แก่ว่าใครห่ะ" จ้อยหน้าขึ้นใครกันกล้าว่าข้าผีตายโหงพ่อแก่สิ


"ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมอเล็กซ์ครับ" อเล็กซ์ยืนมือออกไปทางจ้อย  เห็นแบบนั้นยืนมือออกมาแชกแฮนเช่นกัน


" เช่นกันครับ ผมจ้อยแล้วก็ไม่ได้เป็นผีตายโหงอะไรนั้นด้วย" หางตาชำเลืองมองไปทางชินส์ด้วยสายตาเอาเรื่อง ชินส์พอแบบนั้นได้แต่หัวเราะออก แหะๆ  ก่อนจะพูดเปลี่ยนเรื่องว่า


"งั้นเรากลับบ้านกันเถอะเนอะ" 



........................... 


................... 


............. 


....... 





"กลับมาแล้วหรอลูก.... ตอนนี้ก็ใกล้เที่ยงแล้วจะทานอะไรไหม" แม่กล่าวออกมาเมื่อเห็นว่าลูกของตนเปิดประตูเข้ามา   ถึงแม้บรรยากาศรอบๆตัวของชินส์เปลี่ยนไปจากตอนเช้าอย่างลิบลับ




"ทานครับ... ขอเหมือนเดิมก็ได้ครับ" 



"ข้าละ" 


"ผมละ" 


จ้อยและอเล็กซ์กล่าวออกมาพร้อมกัน ชินส์ชำเลืองมองแล้วทำเป็นไม่สนใจ นั่งกินอาหารไปเงียบๆ  เมื่อแม่ของชินส์เห็นว่าลูกทานอาหารเสร็จแล้วก็เข้ามาถามว่าจะไปเข้ากรุงเทพฯวันไหน ชินส์ที่เห็นแบบนั้นก็ตอบปัดๆไปว่า


"ไม่รู้สิครับ" 





จบ..... 




สั้นๆๆไป   หลังจากตอนนี้อาจจะยาวๆ










0 ความคิดเห็น