[Mpreg] Arranged Marriage : [Chanbaek] - END

ตอนที่ 1 : Arranged Marriage : 1 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,276
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 816 ครั้ง
    25 ก.ค. 61

Arranged Marriage - 1



 

            นิตยาสาร Frobes Asia ได้มอบตำแหน่งนักธุรกิจดีเด่น 3 ปี ซ้อน ให้กับ ปาร์ค ชานยอล รองประธานจากปาร์คกรุ๊ป    นักธุรกิจหนุ่มหล่อ วัย 32 ปี ที่ได้นำพาปาร์คกรุ๊ปขึ้นไปสู่แถวหน้าของอุตสาหกรรมส่งออกที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย อีกทั้งยังขยายสาขาของโรงแรมในเครือจากเอเชีย สู่ยุโรปภายในระยะเวลาเพียง 5 ปี หลังเข้ารับช่วงต่อกิจการจากคุณปาร์ค ยูชอนผู้เป็นบิดา

          “สำหรับตัวผม ผมไม่ได้คาดหวังความร่ำรวยอะไรมากมาย ผมว่าที่ผมมีอยู่มันก็เพียงพอแล้ว  แต่ที่ผมทำไปทั้งการพัฒนาตัวเอง พาบริษัทขึ้นไปสูงเรื่อยๆ เพราะผมรู้ว่าผมแบกความหวังของครอบครัวผมอีกหลายพันชีวิตในเครือปาร์คกรุ๊ปเอาไว้ ถ้าผู้นำไม่เอาไหน แล้วคนข้างหลัง คนใต้ความปกครองข้างหลังก็ไม่มีความมั่นคงในชีวิต”

นี่คืออุดมคติในการพัฒนาตัวเอง ของปาร์ค ชานยอล นอกเหนือไปจากเรื่องหน้าที่การงานแล้ว เรื่องหัวใจของเจ้าตัวก็ยังน่าสน เพราะถือเป็นนักธุรกิจหนุ่มที่ยังครองความโสดไว้อีกด้วย หล่อทั้งหน้าตา ทั้งจิตใจ ไหนจะความสามารถอีก นับได้ว่าเป็นหนุ่มหล่อในฝันอีกคนของสาวๆ  อิจฉาเจ้าสาวในอนาคตเลยนะคะ

 

             เจ้าของมือใหญ่ ปิดนิตยาสารในมือแล้วโยนลงบนโต๊ะ หลังได้อ่านส่วนหนึ่งในบทความเกี่ยวกับตัวเองพลางส่งเสียงหัวเราะ มองไปยังใบหน้ากลมจิ้มลิ้มของเลขาตัวเล็กของเขา ที่บัดนี้หน้าตาจิ้มลิ้มที่ว่ากลับงอง้ำ บ่งบอกความไม่พอใจ

“ขำอะไรครับ พ่อนักธุรกิจหนุ่มหล่อในฝัน ทั้งเก่ง ทั้งหล่อ อีกทั้งยังโสด” เลขาตัวเล็กเน้นย้ำตรงคำว่าโสด พร้อมทั้งหันหลังและยกมือขึ้นเท้าสะเอวเพื่อระงับอารมณ์หงุดหงิดของตัวเอง


“ไม่งอแงนะครับคุณเลขาคนเก่ง” ชายหนุ่มเจ้าของเรือนกายสูงใหญ่ ด้วยส่วนสูงเกือบ 190 เซนติเมตร ลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วกดปิดม่านให้ทึบ กันไม่ให้คนภายนอกมองเข้ามาได้ ก่อนจะเดินเข้าไปโอบเอวบางของเลขาตัวเล็ก ที่ตอนนี้โมโหเขาจนหูแดงไปหมด


“ไม่ต้องมากอด ผมมันแค่เลขาหน้าห้อง ไม่ได้มีความสำคัญอะไร ปล่อยเลยนะ” ใบหน้าสวยยังคงงอง้ำด้วยความไม่พอใจ ที่พ่อคนตัวสูงยังไม่ยอมเปิดเผยความสัมพันธ์ของเขาและคนตัวสูงซักที


ลู่หาน ทำงานเป็นเลขาของปาร์ค ชานยอลมาได้ราวๆ 5 ปี หลังจากที่ชานยอลเข้ามานั่งในตำแหน่งรองประธาน ด้วยความเห็นอกเห็นใจที่เห็นเจ้านายโดนบอร์ดบริหารคนอื่นดูถูกไม่ได้ จึงได้สละตัวเอง อุทิศชีวิตและการทำงานเพื่อชานยอล  บ่อยครั้งที่เป็นคนรับฟังปัญหา ความทุกข์ใจของเจ้านาย บ่อยครั้งที่เป็นคนช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้า เพราะตัวลู่หานเองถือว่าหัวไวและทำงานเก่ง นานวันเข้า จากความใกล้ชิด เห็นอกเห็นใจ ก็เริ่มกลายมาเป็นความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน ชานยอล ออกตัวขอคบเลขาตัวเล็กเป็นแฟน ซึ่งวันนี้ เป็นวันครบรอบ 3 ปี ของพวกเขา แต่ก็มาเจอบทความเจ้าปัญหา ที่ทำให้ลู่หานอดจะหงุดหงิดใจไม่ได้


“อย่าหงุดหงิดไปเลยครับตัวเล็ก วันนี้เราไปกินข้าวด้วยกันนะครับ ผมมีเซอร์ไพรส์ให้ตัวเล็กด้วยนะ” คนตัวสูงบอกอย่างออดอ้อน พร้อมก้มฉกฉวยความหอมจากแก้มนิ้ม จนคนในอ้อมแขนมีริ้วสีแดงพาดผ่านไปทั้งดวงหน้า


“ตกลงครับ ผมได้แต่หวังว่าเรื่องแบบนี้มันจะไม่เกิดขึ้นอีกนะครับ ผมเสียใจ แฟนผมทั้งคน ไปออกตัวบอกสาวอื่นว่าโสด เป็นใครไม่หึงแต่ผมหึงนะครับ” คนตัวเล็กกล่าวอย่างงอนๆ


“ผมสัญญาครับ ว่าครั้งนี้ จะเป็นครั้งสุดท้ายที่มีเรื่องแบบนี้อีก” คนตัวสูงผละตัวออกไป หลังจากถูกหยิกเข้าที่แขนหนึ่งทีเป็นการทำโทษ


“เจอกันตอนเย็นครับ” เลขาตัวเล็กกล่าว พร้อมส่งยิ้มหวานหยดมาให้


“ครับ เจอกัน” 

          ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่ง แล้วเปิดลิ้นชักก่อนจะหยิบกล่องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กขึ้นมาเปิดดูของสำคัญภายใน อย่างที่เขาได้บอกไป ว่าจะไม่มีเหตุการณ์แบบวันนี้เกิดขึ้นอีก เพราะเขาตัดสินใจที่จะขอลู่หานแต่งงาน หลังจากที่เขาทบทวนความคิด และความรู้สึกอย่างถี่ถ้วนแล้ว สาเหตุที่เขาไม่ยอมเปิดเผยว่าเขากับลู่หานคบกันให้คนอื่นรู้ เขารู้ดีว่าแม่ กับยายของเขาเป็นอย่างไร อีกทั้งสังคมในที่ทำงาน เขารู้ว่าหลังจากที่เขาเปิดเผยออกไปว่าเขากับลู่หานคบกัน คนที่จะได้รับผลกระทบที่สุดคือตัวลู่หานเอง เขาไม่ต้องการให้คนรักของเขาต้องมาทนกับแรงกดดันจากคนในบริษัท ที่พร้อมกันจะยกข้อหาไต่เต้าให้กับคนรักของเขา ถึงแม้ข้อเท็จจริงเหล่านี้จะทำไปเพื่อตัวลู่หานเอง แต่เขาก็ไม่ได้บอกกับลู่หานไป ถึงสาเหตุดังกล่าว เพราะคิดว่าไม่มีความจำเป็นอะไร เพราะทุกวันนี้ เขาก็ได้แสดงออกกับลู่หานว่ารักมากอยู่แล้ว หลังจากนั่งทบทวนความคิด เขาจึงนั่งทำงานต่อไปจนถึงเวลาเลิกงาน

           

                                                                       -----------------------------------------------------


            บนห้องอาหารหรู ชั้นดาดฟ้าของตึกที่สูงที่สุดในโซล ชานยอลเดินกอดเอวเลขาตัวเล็กหลวมๆเข้ามาด้านใน  ลู่หานเหลียวมองซ้าย ขวา ก็ไม่พบกับแขกคนอื่น จึงตีเบาๆลงบนแขนของคนตัวสูงที่เดินลอยหน้าลอยตาอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร ครบรอบทีไรเจ้านายของคนตัวเล็กก็จะเหมาทั้งร้านแล้วนั่งกินกันแค่สองคนทุกที


“เอาอีกแล้วนะครับ มันเปลืองเงิน” ว่าพลางยิ้มน้อยๆ


“ปีนึงมีครั้งนึง คุณก็ อย่าไปใส่ใจมันเยอะแยะ สั่งอาหารเถอะ ผมหิวแล้ว” คนตัวสูงพูดอย่างอารมณ์ดี


หลังจากกินอาหารไปจนอิ่มได้ซักพัก เสียงดนตรีที่บรรเลงคลอมาตลอดมื้ออาหารก็หยุดลง เลขาตากวางมองด้วยความสงสัย แล้วก็มีมือใหญ่เอื้อมมากอบกุม


“ตัวเล็ก ขอบคุณนะครับที่อยู่เคียงข้างกันมา อดทน ผ่านอุปสรรคต่างมากับผม จากคนที่ไม่ค่อยเอาไหน จากคนที่โดนบอร์ดบริหารดูถูก จนก้าวมาถึงจุดนี้ได้ ขอบคุณนะครับ” คนตัวสูงสบดวงตากวางที่มีประกายแวววาวออกมาก่อนจะก้มลงจูบลงบนหลังมือคนตัวเล็กเบาๆ


“ขอบคุณคุณชานยอลเหมือนกันครับ ที่ให้โอกาสเด็กบ้านนอกจนๆได้มีงานการดีๆทำ อีกทั้งได้รักคุณแบบนี้”


“ผมว่ามือคุณมันโล่งๆไปว่ามั้ยครับ?” ชายหนุ่มตัวสูงพูดขึ้นมาขณะสบตาเจ้าของร่างเล็กไป


“ผมพร้อมแล้วครับที่จะบอกให้คนอื่นๆรู้ว่าเราคบกัน แล้วคุณล่ะครับ พร้อมมั้ย?” ชานยอลเอ่ยถามร่างเล็กไป พร้อมได้รับสายตาสงสัยหนักกว่าเก่ากลับมาแทน


“...คุณหมายถึงอะไร ผมไม่เข้าใจ” 


     ในขณะที่ร่างเล็กกำลังสงสัย เสียงสั่นของมือถือชานยอลที่เอาไว้ติดต่อกับที่บ้านก็ดังขึ้นเบาๆ ชื่อที่โชว์อยู่เป็นชื่อของคุณหญิงจุนซู คุณแม่ของเขา หน้าจอสว่างอยู่ซักพักแล้วก็ดับไป ชานยอลจึงไม่ได้สนใจและพูดเรื่องสำคัญต่อ


“ผมหมายถึง แต่งงานกับผมนะครับ ลู่หาน” 

     คนตัวสูงหยิบตลับแหวนออกมาและถามด้วยเสียงเว้าวอน ในขณะที่คนตัวเล็กกำลังสับสนก่อนจะได้ตอบรับ หน้าจอมือถือของปาร์ค ชานยอลก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง


“รับก่อนเถอะครับ เผื่อมีอะไรเร่งด่วน” ลู่หานที่เพิ่งหาเส้นเสียงของตัวเองกล่าวออกมาอย่างลอยๆ เมื่อเห็นชื่อบนหน้าจอ ลู่หานไม่กล้าสู้หน้าคุณผู้หญิงจุนซู เมื่อได้ยินคนรักกล่าวดังนั้น ชานยอลจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะรับสายของมารดา


“ครับแม่”


“ชานยอลลูก รีบมาที่โรงพยาบาล พยอนเซเลยลูก คุณยายเข้าโรงพยาบาลอาการหนักจนต้องใส่ท่อช่วยหายใจเลยลูก” เสียงของมารดาร้อนรน ทำให้ชานยอลเองก็ร้อนใจ จนลืมเรื่องที่พูดไว้กับลู่หานหมดสิ้น


“ลู่หาน คุณยายเข้าโรงพยาบาล ผมต้องรีบไป คุณอยากจะไปกับผมมั้ย?” ชายหนุ่มถามอย่างรีบเร่ง ลู่หานจึงตัดสินใจตามไปด้วยอย่างเสียไม่ได้


          เมื่อมาเมื่อมาถึงโรงพยาบาลพยอนเซ คุณหญิงซอนมี คุณยายของชานยอลก็พ้นขีดอันตรายแล้ว ท่านยังรู้สึกตัวดี มีน้ำท่วมปอดเนื่องจากภาวะหัวใจล้มเหลวจึงจำเป็นต้องสอดท่อช่วยหายใจและอยู่ใน ICU เพื่อพักฟื้นจนกว่าจะไล่น้ำที่ค้างอยู่ที่เยื่อหุ้มปอดออกหมด ก็จะอาการดีขึ้นและสามารถนำท่อช่วยหายใจออกได้


“คุณยายครับ ผมมาแล้วครับ” หลานชายเพียงคนเดียวของคุณหญิงซอนมีกระวีกระวาดเข้าไปจับมือของคุณยาย


“ยายไม่เป็นอะไรแล้ว” คุณหญิงซอนมีเขียนลงในกระดาษที่เอาไว้สื่อสารกับคนอื่น เธอไม่สามารถพูดได้ เพราะยังมีท่อช่วยหายใจคาอยู่ที่ปาก


“คุณยายของผมแข็งแรง ไว้ถ้าหาย เราไปเที่ยวกันนะครับ” หลานชายเพียงคนเดียวบอกกับคุณยาย


“คนแก่อย่างยาย คาบท่อแบบนี้ จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้” มือของหญิงชราสั่นเทาเพราะเริ่มเหนื่อย


“ไม่สิครับ คุณยายยังแข็งแรง คุณยายอยากได้อะไรชานให้ได้ทุกอย่างเลยครับ ขอแค่คุณยายอยู่กับผมไปนานๆ” ชายหนุ่มละล้ำละลัก คุณหญิงซอนมี สำลักเนื่องจากยังหายใจไม่สมดุลกับเครื่องช่วยหายใจ


“แต่งงานกับหนูแบคฮยอน” คุณหญิงซอนมีเขียนสั้นๆ ก่อนจะวางกระดาษและปากกา บ่งบอกว่าเธอเหนื่อยเกินไปแล้ว เสียงเตือนสัญญาณชีพของหญิงชรา ทำให้เจ้าของมือขาวเรียวเอื้อมมาจับมือของเธอพร้อมบอกว่าให้พักได้แล้ว


“คุณยายพักนะครับ เชื่อน้องแบคนะครับ” เสียงนุ่มอ่อนหวานเอ่ยออกมาอย่างอ่อนใจที่หญิงชราช่างดื้อรั้นเหลือเกิน ก่อนจะจัดแจงจัดท่านอนให้พอดีเพื่อให้คุณหญิงซอนมีได้พักผ่อน


          ชานยอลมองมือเรียวขาวที่สวยเรากับผู้หญิง เลยขึ้นไปก็เจอกับผู้ชายตัวเล็กๆอีกคน ไหล่แคบบอบบางที่อยู่ในเสื้อกาวน์บ่งบอกความเป็นหมอของโรงพยาบาล ดวงหน้าขาวๆ ที่บัดนี้ แก้มและปากแดงไปหมดจากการร้องไห้ แพขนตาชื้นๆกับหางตาตกๆ ให้ความรู้สึกเหมือนลูกหมาที่โดนแกล้งไม่ให้กินขนมแล้วร้องไห้ ก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับความสงสัย


“คุณแม่ คุณยายหมายความว่าไงครับ” หลังจาคุณหญิงซอนมีหลับ ชานยอลก็ดึงแขนแม่ตัวเองเอาไว้ พร้อมกับขอคำอธิบาย


“คุณหญิงเรวอน กับคุณยายเราน่ะ เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่สมัยยังสาว ท่านคุยกัน บอกว่าจะให้หลานของท่านทั้งคู่แต่งงานกัน นี่คุณหญิงเรวอนท่านก็เพิ่งสิ้นไปเมื่อปลายปีที่แล้ว คุณยายท่านก็เลยรู้สึกผิด ที่ไม่ได้ทำตามสัญญาในขณะที่คุณหญิงเรวอนท่านยังมีชีวิตอยู่ ชาน แม่ขอนะลูก แม่ไม่เคยขออะไรลูกเลย ทำเพื่อแม่ เพื่อยายซักครั้งนะลูกนะ คุณยายท่านรักคุณหญิงเรวอนมาก แม่เดาว่าที่หลังๆมาท่านป่วย เพราะท่านคิดมากเรื่องนี้แน่ๆ” คุณหญิงจุนซูพูดขอร้องลูกชายคนเดียวของนาง


 “ ได้ครับ ผมจะแต่งงานกับพยอนแบคฮยอนเพื่อคุณยาย” ชายหนุ่มกล่าวออกไปอย่างลืมคิดถึงใจใครอีกคนที่ยื่นแอบฟังเรื่องราวทั้งหมดด้วยใจที่แตกสลาย

                                                       -----------------------------------------------------------

                                                                               


ฝากเป็นกำลังใจ พูดคุย หรือคอมเม้นติชม ที่ #ฟิคคลุมถุงชนCB นะคะ  

คุณนายปาร์ค


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 816 ครั้ง

766 ความคิดเห็น

  1. #761 joylnr (@joylnr) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 20:31
    สงสารลู่หานเหมือนกันนะ คือลู่ก็ไม่ได้ผิดอะไรเลยอ่ะ โอยยยยยย
    #761
    0
  2. #745 Mnl2000 (@lonelyluhan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 06:18
    เสี่ยวลู่...ฮืออ
    #745
    0
  3. วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:45
    สงสารลู่ห่านงะะ แงงงงง
    #739
    0
  4. #718 kamlooo (@kamlooo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:13
    ลู่ห่าน.
    #718
    0
  5. #715 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 12:43
    ทำไมชานยอลไม่คิดถึงลู่หานบ้างอ่ะ
    #715
    0
  6. #702 Pair_ñp (@kimkim_YR) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 23:08
    สงสารลู่หาน
    #702
    0
  7. #701 ParkMild (@ParkMild) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 01:31

    ชานยอลตือตกลงเร็วไปมาก เมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังขอลู่หานแต่งงานอยู่เลย

    #701
    0
  8. #693 purnploy (@purnploy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 23:04
    สงสารลู่หานนะ เพราะชานลู่ก็รักกันอยู่แล้ว แบคฮยอนก็ไม่ได้ทำอะไรเลย
    #693
    0
  9. #690 Aileen23 (@peemai0102) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 11:37
    ตอนแรกก็สงสารเลย ไม่นะ
    #690
    0
  10. #687 byun_Uracha (@byunaudchara) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 18:18
    ไม่รู้จะสงสารใครดีเลย ทั้งลู่หาน แบคฮยอน ชานยอล ลู่หานไม่ได้ทำอะไรผิดแบคฮยอนก็ไม่ได้ทำอะไรผิดชานยอลก็ด้วยแต่โชคชะตาเล่นตลกกับความรักทั้ง 3 คนเกินไปแล้ว ฮื่ออออ
    #687
    0
  11. #685 stamcheeva (@Stamcheeva) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 21:09
    กร๊ดดดด สงสารน้องแบคล่วงหน้าเลย
    #685
    0
  12. #663 Area6104 (@Area6104) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 06:06
    อ่าาาาา โมจินเยลลล พาราเซตามอล เบตาดีน มาคะ ดูท่า ต่อจากนี้คงจะสาหัส พี่ชานเอ้ย คนๆของพี่เขายังอยู่ตรงนั้นเด้อ
    #663
    0
  13. #654 Sweet*purr-fect (@NurseryAha) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 16:26
    ชานยอลก็รับปากแบบไม่คิดอะไรเลยเนอะ สงสารทั้งลู่ทั้งแบค
    #654
    0
  14. #622 verynan (@verynan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 16:32
    แล้วลู่หานพึ่งโดนขอแต่งงานเจ็บกันไปอีก
    #622
    0
  15. #621 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 13:01
    โอโห้ สงสารใครก่อนดีวะเนี่ย
    #621
    0
  16. #597 makeky~ (@kewmake) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 20:56
    งานเข้าตั้งแต่ต้นเรื่องเลย
    #597
    0
  17. #546 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 00:18
    มันก็ตัดสินใจลำบากอยู่นะ ถถถถถถ
    #546
    0
  18. #525 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 09:55
    เปิดเรื่องก็อือเลยยย
    #525
    0
  19. #513 suchanya--ss (@suchanya--ss) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 20:27
    เอาแล้วไง
    #513
    0
  20. #469 NO_oPEN (@NO_oPEN) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 08:04
    ถึงกลับต้องไปอ่านอีกรอบว่าคู่ไหนกันแน่ 55555 สงสารลู่นะเนี่ยรักกันอยู่ดีๆแท้ๆ
    #469
    0
  21. #438 Littie Bird (@kansupat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 00:18
    อ่าวววว
    #438
    0
  22. #332 jokerBHPcy (@jokerBHPcy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 07:39

    ฮื่อออออออ ลู่หานนนน สงสารทั้งสามคนเลยยย

    #332
    0
  23. #282 blackk_ (@beblackk_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 01:22
    เป็นสถานการณ์บีบบังคับ
    #282
    0
  24. #185 Flying-pig (@Flying-pig) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 17:47
    สงสารน้องลู่อ่า
    #185
    0
  25. #136 kyungaom (@kyungaom) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 07:26
    บีบใจมาก อย่าใจร้ายกับแบคนะชาน
    #136
    0