[Mpreg] Arranged Marriage : [Chanbaek] - END

ตอนที่ 15 : Arranged Marriage : 15 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,694
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 506 ครั้ง
    18 ส.ค. 61

 
บทที่ 15





รถคันงามแล่นเข้าไปจอดที่หน้าบ้านใหญ่ของตระกูลปาร์ค ขายาวของคุณหมอหนุ่มก้าวลงจากรถหลังจากเครื่องยนต์ดับสนิท หลังแจ้งสาวใช้ว่ามาขอพบกับคุณหญิงซอนมี และคุณหญิงจุนซู เซฮุนก็ถูกเชิญให้มานั่งรอที่ห้องรับแขกของบ้าน

“สวัสดีครับ” เซฮุนโค้งให้พร้อมกล่าวทักทายผู้ใหญ่ของบ้าน

“สวัสดีจ๊ะหมอเซฮุน เป็นยังไงมายังไง ถึงมาหากันได้ถึงที่บ้านล่ะ หื้ม ” เป็นคุณหญิงจุนซู ที่กล่าวทักทายหมอหนุ่มที่เคยตรวจรักษากัน ก่อนที่เซฮุนจะไปเรียนต่อเฉพาะทาง และด้วยเป็นเพื่อนของแบคฮยอน คุณหญิงซอนมีจึงรู้จักมักคุ้นกับเซฮุนด้วย

“พอดีผมมีเรื่องสำคัญที่จะเรียนให้ทราบน่ะครับ” 

“เรื่องอะไรกันล่ะ” 

“เด็กในท้องลู่หานเป็นลูกของผม” เซฮุนพูดออกมาตรงๆ 

“ว่ายังไงนะ” คุณหญิงซอนมีทวนถาม ส่วนคุณหญิงจุนซูก็เอามือทาบอกด้วยความตกใจ

“ผมมั่นใจว่าลูกในท้องของลู่หานเป็นลูกของผม ผมกับลู่หานเเราแอบมีอะไรกันมาได้ซักพัก ก่อนที่คุณชานยอลกับแบคฮยอนจะแต่งงานกัน” 

“นั่นไงคะคุณแม่ หนูว่าแล้วว่าเด็กนั่นมันจ้องจะจับตาชาน ตาชานนี่ก็โง่ ประคบประหงมอะไรนักหนา” 

“จุนซู...” คุณหญิงหันไปเอ่ยปรามลูกสาว 

“เรื่องมันเป็นยังไงมายังไง ไหนเล่าให้ฉันฟังสิพ่อหนุ่ม” เมื่อหญิงชราเอ่ยถาม เซฮุนจึงได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดระหว่างตนกับลู่หานให้ฟัง 

“ที่ผมทำ ผมไม่ได้ต้องการประจานลู่หานหรือตัวเองนะครับคุณหญิง ผมแค่ต้องการลูกกับภรรยาของผมคืน แล้วก็อยากจะกันแบคฮยอนออกจากเขาด้วย เขาอารมณ์ร้อนเกินไปครับ” 

“อันนี้ฉันเห็นด้วย” คุณหญิงซอนมีพยักหน้าเห็นด้วย เมื่อมีสายโทรเข้ามารายงานถึงวีรกรรมที่เจ้าตัวอาละวาดบ้านแทบพังเมื่อวันก่อน

“ผมอยากมาเรียนคุณหญิงให้ทราบครับ เผื่อจะมีแนวทาง ส่วนลู่หาน ผมจะขออนุญาตพาเขาไปอยู่กับผมเลยนะครับ ถ้าคุณหญิงสงสัยว่าเด็กในท้องจะเป็นลูกของคุณชานยอล หลังคลอดแล้วผมจะทำการตรวจ ดีเอ็นเอ แล้วเอาผลมาให้คุณหญิงดูนะครับ”

“ได้...เดี๋ยวเรื่องตาชานฉันจะเป็นธุระให้ ขอบใจคุณหมอมาก ที่ทำให้เรื่องน่าปวดหัวนี่จบลง”คุณหญิงซอนมีกล่าว

“ขอบพระคุณคุณหญิงมากนะครับที่กรุณา ยังไงผมขอตัวก่อนนะครับ” เซฮุนกล่าวลาและเดินออกจากบ้านไป 

“บอกตาชานให้มากินข้าวเย็นที่บ้านวันนี้นะ” คุณหญิงซอนมีเอ่ยสั่ง ก่อนจะลุกขึ้นไปพัก 


เซฮุนเมื่อเข้ามานั่งที่รถ ก็ได้รับโทรศัพท์จากแบคฮยอน

“ว่าไงไอหมา” 

“ฮุน เราขอฝากคยูงไว้ซักพักได้มั้ยอ่ะ เราต้องเดินทางไปต่างจังหวัดหลายวันเลย น้องนอนอยู่โรงพยาบาล ฮึก คุณลู่หาน ฮึก เค้าเตะคยูงตกบันไดจากชั้นสองลงมา ฮึก น้องหัวแตก ฮึกแล้วก็แขนหัก เราเดินทาง อาจจะไม่สะดวก กลัวน้องเจ็บ ฮึก” แบคฮยอนที่ตอนแรกพูดด้วยน้ำเสียงปกติ เปลี่ยนเป็นสะอื้นไห้ เมื่อนึกถึงเจ้าสี่ขาที่นอนอยู่ที่โรงพยาบาล

“อย่าพาน้องกลับไปบ้านนั้นนะ เรากลัวคุณลู่หานทำร้ายน้องอีก”

“ได้ๆ เดี๋ยววันนี้จะเข้าไปดูให้ แล้วนี่แกอยู่ไหน แล้วจะไปไหน” 

“ไปสัมนาที่ต่างจังหวัดน่ะ”

“สัมนาอะไรทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่อง แล้วไปที่ไหน” 
“เป็นของแผนกเด็กน่ะ ฮุน แค่นี้ก่อนนะ แบตจะหมดแล้ว รักษาตัวนะ ฮุนเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเราเลย รักฮุนนะ” เซฮุนได้แต่มองหน้าจอโทรศัพท์ที่ดับไปเพราะคนตัวเล็กชิงวางสายไปแล้ว

“อะไรของมันเนี่ย ไอหมานึกจะวางก็วาง” เซฮุนพูดกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลสัตว์ที่แบคฮยอนบอก เมื่อรับเจ้าคยูงเสร็จแล้วเขาจะเอามันไปส่งไว้ที่บ้านชานยอล เพราะคนที่คิดจะทำร้ายได้แม้กระทั่งหมาตัวเล็กๆ จะไม่มีโอกาสได้ทำร้ายใครในบ้านหลังนั้นแล้ว



—————————————————————-


ชานยอลเดินมาที่โต๊ะอาหารด้วยท่าทางอิดโรย เมื่อคืนเขาแทบไม่ได้นอน เพราะมัวแต่คิดถึงคำพูดของคนตัวเล็กที่ขอหย่า 

“คุณยาย คุณพ่อ คุณแม่ สวัสดีครับ” ชานยอลกล่าวทักทายครอบครัว ที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร 

“วันนี้ทำไมมาช้าล่ะลูก เหนื่อยเหรอ?” จุนซูเห็นท่าทางของลูกชายที่ดูอิดโรยแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้

“นั่นสิ เมื่อคืนหนักหรือไงไอลูกชาย” ยูชอนเอ่ยเหย้าแหย่ลูกชาย ก่อนที่ทุกคนจะเริ่มทานอาหารเย็น 

“ตาชาน เดี๋ยวทานข้าวเสร็จยายมีอะไรจะพูดด้วยนะ” 
“ได้ครับคุณยาย” ชานยอลตอบรับก่อนจะลงมือทานอาหารต่อ 

เมื่อมื้ออาหารจบลง สมาชิกครอบครัวทุกคนมารวมกันที่ห้องนั่งเล่น 

“ตาชาน ยายถามหน่อยสิว่ามั่นใจแค่ไหนว่าหนูลู่หานน่ะท้องกับหลานจริงๆ” หญิงชราเอ่ยเปิดประเด็น
“...ทำไมคุณยายถึงถามแบบนี้ครับ” ชานยอลส่งสายตาผิดหวังไปให้คุณหญิงซอนมี 

“ตอบยายมาเถอะลูก” 

“ผมไม่แน่ใจครับ...ผมกับลู่หาน เราไม่ได้มีอะไรกันตั้งแต่ก่อนที่คุณยายจะให้ผมแต่งงานกับแบคฮยอน” ชานยอลเอ่ยออกมาอย่างสับสน เพราะเขามั่นใจว่าไม่ได้มีอะไรกับลู่หานตั้งแต่ก่อนจะรู้ว่าต้องแต่งงานกับแบคฮยอน

“วันนี้ มีพ่อของเด็กตัวจริงเขามาบอกความจริงกับยาย”

“คุณยายว่ายังไงนะครับ!” ชานยอลลุกขึ้นยืนถามด้วยความตกใจ

“เขาดูเป็นคนที่น่าเชื่อถือ แล้วยายก็คิดว่าเขาเชื่อถือได้ ถ้าเด็กคลอดเมื่อไหร่ เขาพร้อมจะส่งผลดีเอ็นเอมาให้เราตรวจสอบ เขาดูมั่นใจมากว่าเขาคือพ่อของเด็กในท้องจริงๆ” คุณหญิงซอนมีเอ่ยต่อ ชานยอลทำได้เพียงนิ่งอึ้งไป จนคุณหญิงจุนซูต้องค่อยๆดึงให้ลูกชายนั่งลง

“คุณยายหมายความว่ายังไงครับ” 

“วันนี้เขามาขออนุญาตพาลูกกับเมียเขาคืนไป ยายก็เลยอนุญาต”

“แต่คุณยายครับ ทำไมปล่อยให้เขาพาลู่หานไปครับ ถ้าเกิดเขามาหลอกล่ะครับคุณยาย” 

“กับคนที่ไม่ซื่อสัตย์ แอบมีอะไรกับคนอื่นลับหลังเรา ชานคิดว่าเขายังเป็นคนที่น่าเก็บไว้ใกล้ตัวอีกเหรอลูก” 

“แต่ลู่หานเป็นคนรักของผมนะครับ” 

“มันจบลงตั้งแต่ที่แกแต่งงานกับหนูแบคฮยอนแล้ว” ปาร์คยูชอนผู้เป็นพ่อเอ่ยขึ้น หลังจากขัดใจในท่าทีของลูกชายตัวเอง

“แต่ผมไม่ได้รักแบคฮยอนแต่แรกนี่ครับ” ชานยอลหันไปเถียง

“งั้นก็หย่ากันซะ” ทุกคนนิ่งเงียบ เมื่อผู้อาวุโสที่สุดกล่าวออกมา 

“ในเมื่อแต่งงานกันแล้ว อยู่ด้วยกันมาก็หลายเดือนขนาดนี้ หลานยังไม่รักน้อง ยังห่วงแต่คนทรยศจนไม่ให้เกียรติคนที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมายก็หย่าให้น้องซะ น้องจะได้ไปเจอคนอื่นที่เค้ารักน้อง” 

“...”

“เดี๋ยวยายจะให้ทนายจัดการเรื่องหย่าให้ เพราะแบคฮยอนก็ถามเรื่องนี้กับยายมาได้ซักพักแล้วเหมือนกัน” 

“ผมไม่หย่า ทำไมคุณยายต้องทำกับผมแบบนี้ เห็นผมเป็นอะไรครับ นึกอยากจะให้ผมแต่งกับใครก็ไม่รู้ผมก็แต่ง แต่พอผมรักเขาแล้วคุณยายก็จะหย่า ผมบอกไว้ตรงนี้เลยนะครับ ผมไม่หย่า ให้ตายยังไงผมก็ไม่หย่า” 

ชานยอลประกาศกร้าว ก่อนจะคว้าเสื้อสูทตัวเองเดินออกจากบ้านไป ท่ามกลางสายตาตกใจของผู้เป็นพ่อและแม่ที่ไม่เคยเห็นลูกชายตะโกนใส่ผู้เป็นยายแบบนี้ แต่เมื่อหันกลับไปมองคุณหญิงซอนมี กลับพบรอยยิ้มที่พึงพอใจปรากฎอยู่บนใบหน้า 

“คุณแม่ยิ้มอะไรคะ” จุนซูเอ่ยถามอย่างสงสัย

“ลูกแกน่ะ มันต้องกระตุ้นกันหน่อย” คุณหญิงหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ก่อนจะให้สาวใช้พาขึ้นห้อง ปล่อยให้คนที่เหลือยังงุนงงเพราะตามความคิดของคุณหญิงซอนมีไม่ทัน


—————————————————————-


 ชานยอลขับรถไป ยกยิ้มไปด้วยความรู้สึกโล่งใจ ปัญหาที่เขาแก้ไม่ตกกลับถูกคลี่คลายได้อย่างง่ายดาย เพียงเพราะการปรากฏตัวของชายลึกลับ 

 ลึกๆแล้วเขารู้สึกขอบคุณชายคนนั้น ถึงแม้จะรู้สึกผิดกับลู่หานอยู่ไม่น้อย แต่ก็อย่างที่คุณยายบอก ถ้าลู่หานรักเขาจริง ทำไมลู่หานต้องทรยศเขาไปมีคนอื่น ทั้งๆที่เขาบอกให้รอ ในเมื่อไม่ซื่อสัตย์ต่อกันแล้วก็เปล่าประโยชน์ที่จะกลับไป ไม่มีความจำเป็นจะต้องหย่า ไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดต่อใครอีกถ้าเขาคิดจะรักคนตัวเล็กที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาของเขา 

 เขาคิดถึงตาเรียวรีเล็กๆที่จะกลายเป็นสระอิ และปากบางนั้นจะกลายเป็นรูปสี่เหลี่ยม เมื่อเจ้าตัวยกยิ้มกว้าง เขาจะสามารถบอกว่ารักอีกคนได้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจอีกต่อไป ชานยอลจึงเร่งความเร็วขึ้นเมื่อต้องการพบคนที่คิดถึงให้เร็วที่สุด 

 ทั้งบ้านเงียบเหงา เขารู้ว่าลู่หานไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว แต่ลู่หานไม่ใช่เป้าหมาย เขาเดินเข้าไปในห้องครัว หวังเพียงจะพบคนตัวเล็กที่ชอบมาขลุกอยู่กับเหล่าแม่บ้าน

“แบคฮยอนล่ะครับ” ชานยอลเอ่ยถาม เมื่อพยายามมองหาแล้วไม่พบ

“คุณแบคฮยอนบอกว่าจะไปสัมนาที่ต่างจังหวัดหลายวันค่ะ แต่ไม่ได้บอกว่าที่ไหน” จินอาบอก

“ป้าคะ คยูงหลับไปแล้ว เอาไปไว้ที่ห้องคุณแบคฮยอนเลยมั้ยคะ” แชยอนที่วิ่งเข้ามาบอก หลังจากที่เธอใช้เวลาอยู่นานกว่าจะป้อนนม กล่อมให้เจ้าหมาน้อยที่ดูจะคิดถึงเจ้านายของมันมากๆให้หลับได้

“เอาขึ้นไปก็ได้ แต่ปิดประตูด้วยนะ เดี๋ยวเผื่อมันลุกเดินไปไหนมาไหน ขวางหูขวางตาใครเข้าจะเจ็บตัวเอาอีก” จินอาว่า

“จ๊ะป้า อ้าว คุณชานยอล สวัสดีค่ะ” แชยอนที่เพิ่งเห็นเจ้านายก็รีบโค้งให้ 

“หมายความว่ายังไงที่ว่าคยูงเจ็บตัว เจ้านั่นเป็นอะไร แล้วแบคฮยอนรู้หรือยัง”ชานยอลรัวถาม 

“โดนคุณลู่หานเตะตกบันไดมั้งคะ หรือไม่งั้นก็จับโยนลงมา ขาหัก หัวร้างค่างแตก ก็คุณแบคฮยอนนั่นแหละค่ะที่อุ้มเจ้าคยูงไปหาหมอร้องไห้ไปตลอดทาง สงสัยเมื่อคืนก็คงอีกเกือบทั้งคืน ตอนเช้ามาตาคุณเค้าบวมมาก น่าสงสารมากเลยค่ะ เจ้าคยูงนี่ก็ไปนอนโรงพยาบาลมาคืนนึง เพื่อนคุณแบคฮยอนเพิ่งเอามาส่งให้เมื่อตอนบ่ายๆเองค่ะ แล้วก็ร้องงุ้งงิ้งๆตั้งแต่บ่าย อะไรก็ไม่ยอมกิน สงสัยจะคิดถึงคุณแบคฮยอน ” แชยอนร่ายยาว 

“ว่าแต่คุณลู่หานยังไม่กลับมาเลยนะคะ เห็นออกไปตั้งแต่บ่าย หลังเจ้าคยูงมาถึงได้แป๊บเดียวเอง”

“ลู่หานเขาจะไม่อยู่ที่นี่แล้วล่ะ” ชานยอลบอก

“ทำไมล่ะคะ” แชยอนถามต่อด้วยความสงสัย

“แชยอน” จินอาเอ่ยปราม 

“ไปเอาคยูงมาสิ เดี๋ยวฉันพาขึ้นไปข้างบนเอง พรุ่งนี้ก็ไปย้ายข้าวของของลู่หานออกไป แล้วเอาของคุณแบคฮยอนกลับมาไว้ที่เดิมนะ” ชานยอลสั่ง ก่อนจะเดินออกไปนั่งรอที่ห้องอาหาร

“มาแล้วค่ะ ค่อยๆนะคะ เดี๋ยวเจ้าตัวเล็กตื่นหนูต้องไปหาเสื้อที่คุณแบคฮยอนไม่ใช้แล้วมาใส่ไว้ในตะกร้า ไม่งั้นก็ไม่ยอมกินยอมนอนเลยค่ะ” 

ชานยอลรับคำ ก่อนจะรับตะกร้าที่มีเจ้าหมาน้อยนอนหลับอยู่บนเสื้อตัวเก่าของแบคฮยอน 

ชานยอลเปิดประตูห้องที่มืดสนิทเข้าไปในห้องที่มีกลิ่นของแบคฮยอนลอยอยู่เต็มไปหมด ขายาวก้าวไปยังมุมประจำของเจ้าคยูง ค่อยๆประคองร่างของเจ้าตัวเล็กออกมาจากตะกร้าและวางลงบนที่นอนประจำตัว
เขาหยัดตัวลุกขึ้นยืน กวาดสายตาดูความว่างเปล่ารอบๆ ก่อนจะมองเห็นซองจดหมายวางอยู่บนเตียงที่ได้รับการทำความสะอาดแล้ว ขายาวก้าวเข้าไปหา ก่อนจะเห็นว่ามันจ่าหน้าซองถึงเขา เขาจึงรีบเปิดมันขึ้นมา ก่อนจะพบใบหย่าที่มีชื่อของแบคฮยอนลงชื่อไว้แล้ว นอกจากนั้นยังมีกระดาษอยู่อีกใบ มือหนาล้วงเข้าไปหยิบออกมาอ่านข้อความในนั้น ข้อความที่บ่งบอกว่าแบคฮยอนต้องการปล่อยให้เขาเป็นอิสระที่ตอนนี้เขาไม่ได้ต้องการมันแล้ว

“ถึง คุณชานยอล ผมขอโทษที่ไปโดยไม่ได้บอกลาคุณ และผมเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น แทนที่คุณจะได้สร้างครอบครัวกับคนที่คุณรัก แต่กลับต้องมาเสียเวลาอยู่กับผม ผมขออวยพรให้คุณและครอบครัวที่น่ารักของคุณมีความสุขมากๆ ผมแบกรับอะไรไม่ไหวแล้ว ดังนั้นได้โปรดอย่าตามหาผม สุดท้าย ผมขอโทษที่ผมรักคุณ -บยอนแบคฮยอน” 


เมื่อได้อ่านประโยคสุดท้าย ชานยอลถึงกับทรุดตัวลงไปนั่งบนเตียงกว้าง ขาเขาไร้เรี่ยวแรง สมองไม่สั่งการ ไม่รับรู้ใดๆ สิ่งเดียวที่วิ่งวนอยู่ในหัวเขาตอนนี้คือ เขาเสียแบคฮยอนไปไม่ได้ มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาคนตัวเล็กด้วยความหวังว่ามันจะติด แต่ก็พบกับความผิดหวัง เมื่อปลายสายตอบกลับมาว่าไม่สามารถติดต่อใครอีกคนได้ ขายาวเริ่มก้าวเดิน ก่อนจะกลับไปที่รถที่เพิ่งจอดได้ไม่นาน

“คุณชานยอลจะไปไหนคะ” จินอาที่เห็นชานยอลวิ่งลงจากบ้านมาอย่างเร็ว ก็รีบตามออกไปดู 

“ป้า เมื่อเช้าแบคฮยอนได้มั้ยว่าจะไปไหน” ชานยอลถามอย่างร้อนรน 

“คุณเค้าบอกแค่ว่าจะไปสัมนาที่ต่างจังหวัดหลายวันค่ะ แล้วก็เลยมาบอกลา” จินอาตอบ 

“มาลา?”

“ค่ะ ป้าก็ว่าแปลกๆ แต่ปกติคุณเค้าก็เข้ามาบอกก่อนออกไปไหนมาไหนตลอด มีอะไรหรือเปล่าคะ?” จินอาเอ่ยถามเมื่อดวงตาของชายหนุ่มตรงหน้าเริ่มแดงก่ำ 
“แบคฮยอนเขาไปแล้ว เขาไปจากบ้านเราแล้วป้า” ชานยอลฟุบหน้าลงกับพวงมาลัยรถ ก่อนจะปล่อยให้น้ำตาพรั่งพรูลงมา 

“ผมจะไปตามหาเขา” หลังจากร้องไห้อยู่ไม่นาน ชานยอลก็ติดเครื่องยนต์ 

“แต่มันดึกแล้วนะคะคุณชานยอล ป้าว่าพรุ่งนี้เช้าค่อยเริ่มหาเถอะนะคะ ให้นักสืบช่วยตาม ช่วยกันหาหลายๆคนดีกว่านะคะ ” หัวหน้าแม่บ้านเห็นสภาพของเจ้านายก็ไม่กล้าปล่อยให้ออกไป

“เชื่อป้านะคะ ถึงออกไปตอนนี้ก็คงหาไม่เจอ ไม่รู้ว่าคุณแบคฮยอนเธอไปที่ไหนด้วย ค่อยๆคิด ให้นักสืบตามหา ถึงเวลารู้ว่าคุณแบคฮยอนอยู่ที่ไหนแล้วจะไปพากลับมาก็ไม่สายนะคะ เชื่อป้านะคะคุณชานยอล”


 หัวหน้าแม่บ้าพยายามเกลี่ยกล่อม เธอเลี้ยงชานยอลมาแต่เด็ก เธอรู้ว่าจะต้องกล่อมอย่างไรให้อีกคนใจเย็นลง 

ชานยอลลงจากรถ ก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องของแบคฮยอนอีกครั้ง เมื่อเปิดประตูเข้าไป ก็เจอกับเจ้าคยูงที่ตื่นแล้วแต่นอนครางอยู่บนเบาะ คนตัวสูงก้าวเข้าไปอุ้มเจ้าหมาน้อยขึ้นมาแนบอก น้ำตายังคงไม่หยุดไหล
“เจ้านายแกเขาทิ้งเราไปแล้ว ไอ้หมาถูกทิ้ง” ชานยอลพูดกับเจ้าหมาในอก ร่ำไห้กับสิ่งที่เกิดขึ้น รู้ตัวอีกทีก็ขึ้นไปนอนอยู่บนเตียงของแบคฮยอนโดยมีเจ้าคยูงคอยเลียใบหน้า ราวกับจะปลอบประโลมเจ้านายตัวโต ที่คงคิดถึงเจ้านายตัวเล็กไม่ต่างจากมัน



—————————————————————-
#ฟิคคลุมถุงชนCB



ตอนนี้น่าจะยาวกว่าทุกตอนที่ผ่านมา เพราะไม่รู้จะตัดตรงไหนดี 
เป็นเรื่องราวช่วงวันที่น้องออกจากบ้านไปนะคะ
ใครที่บอกว่าพี่ไม่ตามหาน้องใจเย็นๆน้า 
ทามไลน์อาจจะกลับไปกลับมา หวังว่าจะไม่งงกันนะคะ

เหมือนเดิมค่ะ ขอบคุณทุกเม้น ทุกกำลังใจค่ะ
เราอาจจะไม่ได้ตอบทุกเม้นเพราะไม่ค่อยมีเวลา
แต่เราอ่านทุกเม้นนะคะ ^^

เราขอชี้แจงที่มีเม้นนึงบอกว่าเรื่องนี้ลู่หานเป็นนายเอกเพราะบทเด่นมาก ต้องการให้ลู่หานถูกลดการพูดถึงอย่างมีเหตุผล ไม่ใช่อยู่ดีๆหายไปเลย แรกๆ บทลู่หานเลยอาจจะเด่นอยู่บ้าง แต่สัญญาค่ะ หลังๆ ชานแบคจะเด่นขึ้นแน่นอน 
เราขอบคุณสำหรับเม้นนี้จริงๆจากใจเลยค่ะ
ทำให้เราคิดได้ว่าต้องปรับลดบทอะไรยังไงเพื่อพัฒนาทักษะการเขียนของเราขึ้นไป ขอบคุณฟีดแบคดีๆนะคะ
วันนี้ทอล์คยาวไปหน่อย ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ 

ปล.ฝากเล่นแท็ก #ฟิคคลุมถุงชนCB ด้วยนะคะ ❤️


-คุณนายปาร์ค


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 506 ครั้ง

768 ความคิดเห็น

  1. #748 cinnchichu (@cinnchichu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 22:14
    ตลกว่ะพระเอก บอกให้ลู่รอ ตอนที่ไม่ทันรู้ว่าลู่มีคนอื่น ตัวเองกะมีไปเยกับอีกคนแล้ว ปัดความผิดสุด ความเลิกอ่านเรื่องนี้ได้2-3ตอนก่อนแล้วอ่ะ ตรรกะพระเอกพังมากก สันดารหมาจนงง
    #748
    1
    • #748-1 Mamball (@Mamball) (จากตอนที่ 15)
      22 พฤศจิกายน 2562 / 15:53
      จริงๆลู่ไปมีอะไรกับคนอื่นก่อนพระเอกอีกนะคะ
      #748-1
  2. #742 Noeywie37 (@Noeywie37) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 15:02
    คยูงล่ะะะะะ
    #742
    0
  3. #714 Pair_ñp (@kimkim_YR) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 00:46
    สมน้ำหน้าชานยอลจ๊ะ
    #714
    0
  4. #677 Area6104 (@Area6104) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 10:17
    ตามนั้นนะ
    #677
    0
  5. #660 bang-SP28 (@bang-SP28) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:58
    น้ำตาไหล...
    #660
    0
  6. #646 LuhanBen (@LuhanBen) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 22:08
    ชานนางเป็นโรคปะ แล้วพ่อชานกะแม่ยายนางเป็นบ้าไรอะ ที่ทุกอย่างมันแย่ก็เพราะพวกแกปะ ละแบคโดนข่มขืนนะ แหย่อะไรแบบนั้นอะ ตลกหรอ
    #646
    0
  7. #636 verynan (@verynan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 18:18
    ชานยอลควรพบหมออะความคิดแปลกๆย้อนแยงตัวเองมากๆ
    #636
    0
  8. #611 makeky~ (@kewmake) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 22:33
    สงสารคยูง
    #611
    0
  9. #589 CY_byun (@MJ6104) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 22:03
    ป้าฉลาดกว่าตาพี่อีกอ่ะ โอ๊ยยยย พี่ช๊านนน
    #589
    0
  10. #583 paphapin_09 (@paphapin_09) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 21:16
    ชานยอลเป็นไรมากป้ะถามจริง มีความย้อนแย้งในตัวเองเว่อ อยากด่าก็เกรงใจไรท์-3-
    #583
    0
  11. #566 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 01:57
    รู้ตัวช้าไปนิดเดียวจริง ๆ
    #566
    0
  12. #539 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 15:41
    ทำไมรู้สึกสมน้ำหน้ามากกว่าสงสาร ตาพี่เห็นแก่ตัวมานานสมควรแล้วโดนทิ้ง ว้ายๆๆๆๆ55
    #539
    0
  13. #499 nunnunn04 (@nunnunn04) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 01:31
    เฉยๆ ไม่รุ้สึกสงสาร
    #499
    0
  14. #416 areenachesani (@areenachesani) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 12:19
    สงสารและสมหน้าชานยอลเบาๆ
    #416
    0
  15. #342 jokerBHPcy (@jokerBHPcy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 18:24

    คุณยายนี่ร้ายไม่เบานะคะ

    #342
    0
  16. #327 tuntiiz (@tuntiiz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 10:45
    ร้องงงงง แต่สมน้ำหน้าอิพี่ 555
    #327
    0
  17. #301 BEE MILK (@milkymouse) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 00:49
    แอบสงสารเบาๆ
    #301
    0
  18. #258 alicabez (@alicabez) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 22:24
    คิดได้แล้วก็รีบไปตามน้องเลยยยย
    #258
    0
  19. #257 pare.. (@love0966204584) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 17:24
    พี่ชานน รีบตามหาน้องให้เจอนะ
    #257
    0
  20. #254 atompark1a (@atom_bancham) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 01:20
    รอนะคะะะ เราอยากรู้มากๆว่าพี่เขาจะเป็นยังไงบ้างเพราแบคกายไปตั้งหลายเดือนใช่ม้า ทั้งๆที่คุณแม่ก็รู้เอะรู้มั้ยนะ55555 รู้สิรู้ว่าแบคอยู่ที่ไหนถ้าพี่ชานหงอยเป็นวิญญาณเดินเข้าบ้าน คุณแม่น้าจะใจอ่อนยอมบอกนะคะ
    #254
    1
    • #254-1 taktoktak (@taktoktak) (จากตอนที่ 15)
      16 สิงหาคม 2561 / 23:16
      พี่ชานกับแม่อยู่คนละบ้านกันค่ะ แม่ที่น้องคุยด้วยเป็นแม่ของน้องไม่ใช่แม่พี่ชานน้า
      #254-1
  21. #253 @_@ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 23:35

    เนี่ย ต้องขอบคุณเซฮุนให้มากๆ ยกความชอบให้เซฮุนเลย

    ถ้าเซฮุนไม่ยื่นมือเข้ามาช่วย ถ้าเซฮุนไม่เด็ดขาด

    ชานยอลก็คงไม่มีปัญญาจะทำอะไรให้มันดีขึ้นหรอก

    สงสารน้องคยูง แบคน่าจะเอาน้องไปด้วย ;_;


    #253
    0
  22. #252 MNareerat (@MNareerat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 20:15
    แงงงสงสารเจ้าคยูงงง ปลอมๆนะไอ่ตัวเล็ก
    #252
    0
  23. #251 AmmCB (@AmmCB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 16:32
    เม้นเรารึเองค่ะ แหะๆ สู้ๆนะคะ
    #251
    0
  24. #250 NIDNOI24 (@NIDNOI24) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 10:57
    เซฮุนนนนนนน หนูแป็นเด็กดีที่สุดเลยลูก
    #250
    0
  25. #249 Beminemint (@Beminemint) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 08:50
    ไปตามแบคกลับมาให้ได้นะ
    #249
    0