[Mpreg] Arranged Marriage : [Chanbaek] - END

ตอนที่ 16 : Arranged Marriage : 16 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 483 ครั้ง
    23 ส.ค. 61


บทที่ 16




มือหนาจรดปากกาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะปิดแฟ้มเอกสารลง ช่วงนี้ที่บริษัทเพิ่งมีการจับคนที่ยักยอกเงินได้ ทำให้ชานยอลต้องวิ่งวุ่นตรวจสอบที่ใช้เวลากว่าสองอาทิตย์ ใจจริงเขาอยากจะพุ่งตัวไปตามหาคนตัวเล็กที่หายออกจากบ้านไป แต่ด้วยภาระหน้าที่ ทำให้เขายังทิ้งงานตรงนี้ไปไม่ได้

 

จงอิน ว่ายังไง ได้เรื่องมั้ย”

 

เจอคุณแบคฮยอนแล้ว ที่ซอกวีโพ เชจูนู่น”

 

จริงเหรอ! ซอกวีโพเนี่ยนะ หนีไปไกลเชียว” 

 

ใช่ เดี๋ยวยังไงจะส่งที่อยู่ให้นะ”

 

ขอบใจมากจงอิน” ชานยอลกดวางโทรศัพท์ ก่อนจะจัดแจงสั่งงานกับเลขาสาว

 

คุณมินฮวาครับ ผมจะลาพักร้อนสองอาทิตย์นะครับ ระหว่างนี้คุณพ่อจะเข้ามาช่วยดูงานก่อน ยังไงฝากด้วยนะครับ อ้อ แล้วก็จองตั๋วเครื่องบินไปเชจูให้ผมพรุ่งนี้ด้วยนะครับ” ชานยอลเอ่ยบอกเลขาสาวหน้าห้องขณะที่ยื่นแฟ้มให้เธอ

 

ได้ค่ะคุณชานยอล ดิฉันจะส่งตั๋วให้คุณทางโทรศัพท์นะคะ” 

 

ขอบคุณครับ” ชานยอลกล่าวขอบคุณ ก่อนจะยกยิ้มที่เธอไม่ได้เห็นมันมาเกือบสองอาทิตย์แล้ว


ชานยอลรีบวิ่งมาที่รถยนต์คู่ใจของเขาพร้อมกับออกตัวด้วยความลิงโลดใจ ระยะเวลาที่ห่างกัน ทำให้เขาได้รู้ว่าเขาคิดถึงแบคฮยอนมากแค่ไหน เพราะเป็นเวลาเลิกงาน รถราเลยติดเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ชานยอลหงุดหงิดแต่อย่างใด เพียงแค่คิดว่าพรุ่งนี้จะได้เจอแบคฮยอน ชายหนุ่มก็ยกยิ้มเสียงทุ้มฮัมเพลงเบาๆไปในคอ เพลงที่แบคฮยอนชอบเปิดฟังเมื่อนั่งบนรถของเขา

 

มือหนาควานหาโทรศัพท์เพื่อจะโทรบอกแม่บ้าน เรื่องที่แบคฮยอนหายออกจากบ้านไป ชานยอลให้ปิดเป็นความลับ ไม่ให้บอกกับบ้านใหญ่ หรือคุณหญิงซอนมี ด้วยกลัวว่าจะทำให้คุณยายของเขากังวลจนส่งผลต่อสุขภาพ จึงได้จ้างเพื่อนที่เป็นนักสืบเอกชนให้ช่วยตามหาแบคฮยอนให้อย่างเงียบๆ ในระหว่างที่เขากำลังจัดการเรื่องของบริษัท


 “ป้าจินอาครับ ผมรู้แล้วว่าแบคฮยอนอยู่ที่ไหน ป้าช่วยเก็บกระเป๋าให้ผมหน่อยนะครับ ผมจะไปรับแบคฮยอนกลับบ้านเรากัน” ชานยอลบอกแม่บ้านอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะวางสายไป

 

“อีกวันเดียวเราก็จะได้เจอกันแล้วนะแบคฮยอน” คนตัวสูงพูดคนเดียวพลางยกยิ้ม

 

“ผมคิดถึงคุณจังเลยแบคฮยอน” ร่างสูงก้มลงมองโทรศัพท์มือถือที่หน้าจอเป็นรูปของแบคฮยอนที่เขาถ่ายเอาไว้ตอนไปมัลดีฟส์ด้วยกัน แบคฮยอนที่แลบลิ้นปลิ้นตาใส่กล้อง แต่ก็ยังดูน่ารักสำหรับเขา


           ชานยอลก้าวยาวๆไปยังรถที่เขาให้คนจากโรงแรมในเครือปาร์ค กรุ๊ป สาขาเชจู เอามาให้ เขาตั้งใจว่าหลังจากที่เคลียร์กับแบคฮยอนเรียบร้อยแล้ว เขาอาจจะเข้าไปตรวจความเรียบร้อยของที่นี่บ้าง หลังจากที่เขาได้ทำการล้างบางคนชั่วที่ยักยอกเงินไปในสาขาใหญ่ 


           เขาลดกระจกลงเพื่อสูดอากาศช่วงฤดูใบไม้ร่วงของเชจูอย่างเต็มปอด ข้างทางมีทะเลกับท้องฟ้าสีสดใส ราวกับว่ายินดีที่เขาและแบคฮยอนจะได้กลับไปอยู่ด้วยกัน 

          

           จากสนามบินไปยังซอกวีโพ ซึ่งอยู่อีกฝั่งของเกาะนั้นใช้เวลาราวๆสี่สิบนาที เหลือบมองเครื่องนำทางที่กรอกข้อมูลที่พักของคนตัวเล็กอย่างดีใจ 


“หนีกันมาไกลเลยนะตัวแสบ รอฉันหน่อยนะคะดี เราจะได้กลับไปอยู่ที่บ้านด้วยกันอย่างมีความสุขซักที” ชานยอลรำพึงรำพันกับตัวเองด้วยความตื่นเต้น

 

ขายาวออกแรงกดคันเร่งเพื่อเพิ่มความเร็วหลังจากหลุดมาจากช่วงการจราจรติดขัด มือหนายังคงบังคับยานยนต์ได้ไม่มีที่ติ เมื่อถึงช่วงทางโค้ง เขาผ่อนคันเร่งลงและหมายใจจะใช้เบรคช่วยเพื่อชะลอความเร็ว ที่ดูจะมากเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด เมื่อเข้าใกล้เขตชุมชน กว่าจะรู้ว่ามันไม่ทำงานก็เมื่อรถยนต์คันงานทะยานข้ามรั้วกั้นกระแทกเข้ากับต้นไม่ข้างทางอย่างแรง 


ร่างกายทั้งหมดนั่งอึ้ง เขาใช้เวลาปรับสายตาให้ชัดเจนอยู่เกือบนาทีจึงรับรู้ว่าตนเองถูกปองร้ายและประสบอุบัติเหตุ ภาพสุดท้ายที่มองเห็นคือหน้าจอโทรศัพท์ที่แตกเป็นเสี่ยงๆ แต่ก็ยังไม่สามารถบดบังความน่ารักของเจ้าตัวได้ ชานยอลยกยิ้มให้กับหน้าจอโทรศัพท์มือถือเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลง


                 ------------------------------



ขาเล็กที่ปั่นจักรยานหยุดชะงัก ขณะที่เขากำลังปั่นจักรยานกลับจากคลีนิคหลังเลิกงานเป็นปกติอย่างทุกคนั้ง เพียงแต่วันนี้เขาอยากสูดกชิ่นทะเล เลยมาปั่นเล่นแถวริมทะเลก่อนกลับ แต่ระหว่างนั้นเขากลับได้ยินเสียงกระแทกของอะไรซักอย่างดังกึกก้อง เดาว่าน่าจะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้น แบคฮยอนลงมือปั่นจักรยานไปยังที่เกิดเหตุ ก่อนจะพบกับรถยนต์หนึ่งคันชนเข้ากับต้นไม้ข้างทาง 


“ท่าทางจะชนแรงน่าดูเลยนะเนี่ย” แบคฮยอนว่า ก่อนจะรีบเข้าไปดูใกล้ๆ เผื่อว่าเขาจะสามารถช่วยอะไรคนขับที่ติดอยู่ข้างในได้ 


“คุณครับ ได้ยินผมมั้ยครับ” แบคฮยอนตะโกนเรียกคนขับที่หมดสติอยู่ภายในรถ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะหมดสติไปแล้ว คนตัวเล็กพยายามเปิดประตูข้างคนขับออก นับว่าโชคเข้าข้าง เมื่อพบว่าคนขับไม่ได้ล็อกประตูไว้ ก่อนจะทำการคลำดูชีพจร เมื่อเห็นว่ายังมีชีพจรอยู่จึงโทรขอรถพยาบาล 


“ช่วยส่งรถพยาบาลมาที่ถนน xxx  หน่อยครับ มีคนประสบอุบัติเหตุครับ ไม่รู้สึกตัว” แบคฮยอนบอกสถานที่ให้กับเจ้าหน้าที่พยาบาล เพื่อขอความช่วยเหลือ 


แบคฮยอนล้วงถุงมือจากกระเป๋าที่นึกได้ว่าบังเอิญติดมาเพื่อป้องกันเลือด ก่อนจะเข้าไปทำการบล็อคบริเวณศีรษะของคนขับที่ฟุ๊บอยู่เพื่อป้องกันไม่ให้คนขับได้รับบาดเจ็บบริเวณกระดูกต้นคอเพิ่ม 


ตารีกวาดมองไปทั่วๆรถ ก่อนจะพบกับมือของคนขับที่จอแตกอยู่ เขามองมันอย่างใหม่ใส่ใจ ได้แต่ภาวนาให้รถพยาบาลมาให้ไวกว่านี้ ระหว่างนั้น มีพลเมืองดีเข้ามาช่วยประคองให้คนขับที่ดูจะขายาวตัวใหญ่นั้นออกจากรถมานอนบนพื้น 


ตาของแบคฮยอนเบิกกว้งขึ้น เมื่อร่างของคนขับถูกนำมาวางบนพื้น เพื่อรอรถพยาบาลมารับ


“ค..คุณ ชานยอล” แบคฮยอนอุทานออกมาอย่างขวัญเสีย เรียกร้องให้พลเมืองดีมาช่วยประคองศีรษะของคนตัวสูงแทน 


“คุณ ชานยอล ฮึก ทำไมเป็นแบบนี้ ฮึก” เมื่อรู้ว่าคนตรงหน้า เป็นคนที่ตัวเองเฝ้าคิดถึงมาตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมาก็เริ่มใจร้อนรน 


“ขอโทษ ฮึก นะรับ รถพยาบาลถึงไหนแล้วนะครับ” แบคฮยอนรีบโทรกลับไปที่โรงพยาบาลอีกครั้ง มือเล็กก็พยายามห้ามเลือดที่ศีรษะของชานยอล 


หลังจากนั้นไม่นาน ร่างของชานยอลก็ถูกนำขึ้นรถพยาบาลไปโดยที่มีแบคฮยอนกระโดดขึ้นรถไปด้วย เมื่อถึงโรงพยาบาล แบคฮยอนก็ถูกกันให้อยู่ข้างนอก เขาก้มลงมองมือของตัวเอง ที่ไม่แน่ใจว่าถอดถุงมือทิ้งไปตอนไหนจึงเปือดเลือดของคนตัวสูงขนาดนี้ 


“แบคฮยอน เราอยู่ไหน ลุงโจบอกว่าเรากระโดดขึ้นรถพยาบาลไป เกิดอะไรขึ้น” เสียงของเลย์ลอดมาตามสาย บ่งบอกความเป็นห่วง 


“พี่อี้ชิง...ฮึก คุณชาน คุณชานยอล ฮือ” แบคฮยอนโทรหาเลย์ เมื่อไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี 


“แบคฮยอน เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม คุณชานยอลตามมาทำร้ายเหรอ หรือว่ายังไง”


“ฮึก พี่อี้ชิง ฮือ” แบคฮยอนยังคงร่ำไห้ 


“แบคฮยอน ตั้งสติ แล้วบอกพี่มาว่าเราอยู่ไหน” เมื่อถูกพี่ชายเสียงดังเรียกสติ คนตัวเล็กจึงรวบรวมสติแล้วบอกให้เลย์มาหาที่โรงพยาบาล


“แบคฮยอน เป็นยังไงบ้าง” เลย์ที่วิ่งกระหืดกระหอบมาถามอย่างร้อนรน เมื่อเห็นสภาพของน้องชายที่มีเลือดชุ่มโชกไปหมด 

“หมอยังไม่ว่ายังไงเลยครับ ฮึก แต่ตอนผมเจอเขา เขายังหายใจ หัวใจยังเต้นอยู่ครับ” แบคฮยอนตอบ ก่อนจะผุดลุกขึ้นเดินไปเดินมาอีกครั้ง ตาเรียวรีนั้นแดงก่ำ บ่งบอกว่าเจ้าตัวคงจะร้องไห้หนักมาก 

“มานี่มา” เลย์ว่า ก่อนจะดึงน้องชายตัวจ้อยเข้ามากอดอย่างปลอบขวัญ มือขาวลูบหลังน้องตัวน้อยไปมาเบาๆ ไหล่ที่สั่นอย่างรุนแรง และความชื้นจากเสื้อ ทำให้เขารู้ว่าน้องร้องไห้ออกมาอีกครั้ง 

“อย่าร้องสิ คุณชานยอลต้องไม่เป็นอะไร เชื่อพี่” เลย์ปลอบน้อง 

“ฮึก ผมกลัว ฮึก เขามาที่นี่ทำไม ฮึก ทำไมเขาไปอยู่แถวบ้านเรา ฮึก เขามาหาผมใช่มั้ยครับ ถ้าเขาไม่มาหาผม ฮึก เขาก็จะไม่ต้องเจ็บตัวแบบนี้ ฮึก”  

“เด็กบ้า มันเป็นอุบัติเหตุ มันจะเป็นเพราะนายได้ยังไง” เลย์ว่า ก่อนที่ปากบางจะเอื้อนเอ่ยอะไรออกมา พยาบาลสาวก็เปิดประตูห้องฉุกเฉินออกมา 


“ญาติคุณปาร์ค ชานยอลค่ะ คุณหมอขอคุยด้วยค่ะ”  

“ครับ” แบคฮยอนขานรับ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉินโดยมีเลย์คอยประคองไป 

“สวัสดีครับ ญาติคุณชานยอลนะครับ ตอนนี้คนไข้มีการบาดเจ็บที่ศีรษะนะครับ กระโหลกร้าว แต่ผลซีทีสแกน ไม่มีเลือดออกอะไรนะครับ ส่วนอย่างอื่น มีแขนข้างซ้ายหัก แล้วก็กระดูกข้อเท้าร้าว” 

“ครับ” 

“หมออยากให้นอนสังเกตอาการทางสมองที่โรงพยาบาลซักคืนนึงก่อนนะครับ” 

“ได้ครับ” 

คนตัวเล็ก จัดการทำเรื่องนอนโรงพยาบาลให้กับชานยอลจนเรียบร้อย ก่อนจะขึ้นห้องพัก พยาบาลได้ยื่นถุงใส่ของมีค่าของคนตัวสูงมาให้ เป็นโทรศัพท์ กระเป๋าเงิน และแหวนวงนั้น แหวนแต่งงานของเขาทั้งคู่

 


          ------------------------------



เข้าสู่เช้าวันที่สาม ที่ปาร์คชานยอลนอนหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียง โดยมีแบคฮยอนที่ลางานมาเฝ้าคนตัวสูงที่ห้องพักพิเศษ 


คนตัวเล็กลากเก้าอี้มานั่งมองใบหน้าคมที่หลับตาพริ้ม ยกมือขึ้นลูกคางสาดที่เต็มไปด้วยตอหนวดขึ้นครึ่มเขียวเนื่องจากไม่ได้โกนหลายวัน 


แบคฮยอนลูบใบหน้าหล่อเหลานั้นอย่างแสนรักและคิดถึง แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าอีกคนกำลังมีครอบครัวน่ารักรออยู่ที่บ้านก็ละมือออกมา 


มือเรียวกดต่อสายไปยังเบอร์บ้านของชานยอลเพื่อแต้งข่าวให้กับทางนั้น หวังเพียงให้เจ้าของที่แท้จริงของชานยอลได้รับรู้อาการป่วยของคนที่นอนอยู่บนเตียง


“สวัสดีค่ะ บ้านคุณชานยอลค่ะ” เสียงของหัวหน้าแม่บ้านลอดสายออกมา


“ป้าจินอาครับ” เป็นแบคฮยอนเอง ที่เริ่มเสียงสั่นนั้นเมื่อเอ่ยเรียกชื่ออีกคนที่ถือสายอยู่ 


“คุนแบคฮยอน คุณแบคฮยอนใช่มั้ยคะ” จินอาถามอย่างตื่นเต้น 


“ครับ ผมเอง” 


“คุณแบคฮยอนเจอคุณชานยอลแล้วใช่มั้ยคะ ป้าดีใจจังเลย คิดถึงคุณแบคฮยอนที่สุดเลยค่ะ มีอะไรค่อยๆคุยกันสิคะ ไหนไปเป็นเด็กแบบนี้ไม่ดีเลยนะคะ ว่าแต่จะกลับมาที่โซลกันวันไหนคะ ป้าจะได้ทำกับข้าวไว้รอ” จินอาร่ายยาว


“คือ ป้าครับ ผมจะโทรมาบอกว่า คุณชานยอลกระสบอุบัติเหตุรถชนครับ ตอนนี้นอนอยู่ที่โรงพยาบาลยังไม่ฟื้นเลยครับ”


“อะไรนะคะ” 


“ผมฝากบอกคุณลู่หานด้วยนะครับ ถ้าคุณลู่หานมา คุณชานยอลอาจจะมีกำลังใจสู้ ฟื้นขึ้นมาเจอคุณเขากับลูกมากกว่าเจอผมนะครับ” 


“...”


“นะครับป้า แต่อย่าเพิ่งบอกทางบ้านใหญ่นะครับ” 


“คุณลู่หานเธอไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วค่ะ”


“ครับ?” 


“เอาไว้ให้คุณชานยอลเล่าให้ฟังนะคะ”


“ป้าครับ ผมเซ็นใบหย่าให้คุณชานยอลไปแล้วนะครับ” 


“เชื่อป้าเถอะค่ะ ไม่มีใครเป็นกำลังใจให้กับคุณชานยอลได้ดีเท่ากับคุณแบคฮยอนอีกแล้วค่ะ” 


“...”


“ช่วยดูแลคุณชานยอลทีนะคะ” หัวหน้าแม่บ้านว่าก่อนจะวางสายไป 


“อะไรกัน”  


แบคฮยอนวางสาย เมื่อรู้สึกไม่ดี อาหารเช้าที่เขากินไป กำลังตีขึ้นมาอยู่ที่คอ จนต้องไปอาเจียนออกในห้องน้ำ เมื่อเขาออกจากห้องน้ำ ก็มีสายตาคมของคนบนเตียงจับจ้องมองมาที่เขา


“คุณฟื้นแล้วเหรอครับ” แบคฮยอนรีบวิ่งไปเกาะขอบเตียงอย่างดีใจ มือเรียวเกาะเข้าไปที่ลำแขนแกร่งอย่างลืมตัว 


“...”


“ปวดหัวไหมครับ ดื่มน้ำไหมครับ” แบคฮยอนเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น


“...”


“คุณชานยอลครับ” แบคฮยอนเอ่ยเรียกชื่ออีกคนออกมา เมื่อไม่ได้รับการตอบสนองใด มีเพียงตาคมที่จดจ้องเขาราวกับคนแปลกหน้า ก่อนที่คนตรงหน้า จะเอ่ยคำพูดออกมา ให้แบคฮยอนปวดร้าวไปทั้งใจ


“คุณเป็นใครครับ” 



         ------------------------------


               #ฟิคคลุมถุงชนCB 




ตอนนี้เป็นเรื่องราวก่อนที่น้องจะท้องอีกตอนนะคะ หวังว่าหลายคนคงจะได้คำตอบว่าพี่มันหายไปไหน ปล่อยน้องรอเป็นสองเดือน ตอนหน้าจะเป็นเรื่องต่อจากที่น้องท้องละค่ะ 


ถามตัวเองทุกวัน เมื่อไหร่เขาจะมีความสุขกันไม่ต้องห่วงนะคะ เราเดินทางมาได้ครึ่งทางแล้วค่ะ ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกทวิต ที่มีให้สำหรับฟิคเรื่องนี้นะคะ อาจจะเดินเรื่องช้าบ้าง มาลงช้าบ้าง แต่อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหนนะคะ อยู่ดูหลานๆด้วยกันก่อนนะคะ 

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ เจอกันตอนหน้าค่ะ


-คุณนายปาร์ค 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 483 ครั้ง

766 ความคิดเห็น

  1. #678 Area6104 (@Area6104) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 10:23
    นั้นไง ว่าแล้วเชียว
    #678
    0
  2. #661 bang-SP28 (@bang-SP28) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:03
    โอ้ มาย ก้อดด
    #661
    0
  3. #647 LuhanBen (@LuhanBen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 22:10
    ลืมไปเลยน้าาา ลืมไปตลอดเลย ละก็กินกะนังลู่ต่อไป อย่าฉลาดขึ้นเลย นี่ถ้าแบคมาดูแลนางนี่คือเพลียเลยนะ จบเลย5555 น้ำเน่ามาก
    #647
    0
  4. #637 verynan (@verynan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 18:24
    ความจำเสื่อมก็มา.......
    #637
    0
  5. #612 makeky~ (@kewmake) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 22:39
    ว็อททททททท
    #612
    0
  6. #567 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 02:02
    ฮื้ออออออ ความจำเสื่อเหรอ ม่ายยยยยยย
    #567
    1
    • #567-1 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 16)
      12 กันยายน 2561 / 02:02
      *เสื่อม ดิ
      #567-1
  7. #540 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 15:56
    อื้อหืออออ
    #540
    0
  8. #448 P'byun (@NYC_CITY) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 09:55
    พี่...
    #448
    0
  9. #417 areenachesani (@areenachesani) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 12:31
    หืออออออ
    #417
    0
  10. #343 jokerBHPcy (@jokerBHPcy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 18:30

    ให้มันได้อย่างงี้ !!!

    #343
    0
  11. #318 @_@ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 17:12

    เอ่าาาาา ใครปองร้ายชานยอลกัน เขาจะมาง้อเมีย

    ยังงงงงงงงงงงง ยังไม่ได้ง้อน้องเลยจะมาความจำเสื่อมไม่ได้!!!!


    #318
    0
  12. #317 ncavirda (@noey_tuan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 15:46
    ไม่เอาเเบบนี้ เเกล้งน้องรึป่าว
    #317
    0
  13. #302 gfernzz (@fern_doii) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 01:53
    พี่จำน้องไม่ได้หรอ แงงงงง
    #302
    0
  14. #283 Kooktoey_min (@Kooktoey_min) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 10:22
    ฮืออออตาพี่TT
    #283
    0
  15. #281 qzmybear (@qzmybear) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 22:51
    จำไม่ได้สินะ แงงงงงงสงสาร
    #281
    0
  16. #280 Eve Sunita (@evewepg1109) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 20:47
    แกล้งน้องเล่นใช่ไหมมมมมม~
    #280
    0
  17. #279 Park_CB (@Suleefah_Cy61) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 20:27
    เดาใจเทอไม่ถูกอยากจะรู้ ฮื่อออ ให้ไรตเตอร์ค่ะ ;-;
    #279
    0
  18. #278 pondmay (@pangpond_3161) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 12:14
    อิพี่จำไม่ได้? แงงง
    #278
    0
  19. #277 KangFRung (@kamol-ang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 10:13
    แกล้งป่าว อย่าเป็นแบบนี้เลยยยย
    #277
    0
  20. #276 MNareerat (@MNareerat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 10:11
    ทำน้องเสียใจแล้วยังจำน้องไม่ได้อีกนะชานยอลลล
    #276
    0
  21. #275 baminmark (@baminmark) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 08:27
    พี่แกล้งน้องใช่ไหมอ่ะแกล้งจำไม่ได้หรอแงง
    #275
    0
  22. #274 areeyaa (@areeya-pn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 07:38
    จำไม่ได้จริงๆหรือแกล้งน้อง พี่ชานไม่เอานะไม่เล่นแบบนี้
    #274
    0
  23. #273 spong.ka (@spongka) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 07:06
    แกล้งน้องหรือจริงนี่พี่ชาน ทำเป็นลืม
    #273
    0
  24. #272 Duck_K (@duck00duck00) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 06:39
    ชอบฟิคมากค่ะ รีบมาอัพต่อนะคะ 😂
    #272
    0
  25. #271 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 05:27
    ว้อทททท แล้วจะยังไงต่อ คือตอนนี้น้องยังไม่ท้อง แต่หลังจากนี้คือตอนที่ท้องแล้วชานยอลความจำเสื่อม โอ้ยยยย
    #271
    0