อย่าเล็งผมเพราะผมขี้เหร่ fall in love [yaoi] (4P) END

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 347,765 Views

  • 4,251 Comments

  • 10,587 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,154

    Overall
    347,765

ตอนที่ 14 : S14 เปิดใจคุย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 176 ครั้ง
    26 พ.ค. 59

ขอบคุณทุกคนที่ตามอ่านน้าาาาาาา รักคนอ่านจุงเบย  จุบุ

 

S14

 

“กูว่ากูคิดกับขนุนมะ..........”

 

“หยุด!!!/เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งบอก!!

 

“กูยังไม่อยากรู้ และจะยังไม่ถามว่ามึงคิดอะไรกับขนุน.......”  

พีหันไปตอบฟาสหน้าเครียดๆหน่อย

 

“กูก็ยังไม่อยากฟังตอนนี้ เพราะกูเองก็ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกัน เพราะงั้นมึงอย่าเพิ่งบอก!” 

 ผาเองก็ไม่ต่างกัน มีสีหน้ากลุ้มใจอย่างเห็นได้ชัด

 

“อ่าว ไอ้พวกห่านี่ กูอยากบอก เสือกไม่ให้บอก  ถ้างั้นทำไมไม่พูดมาให้หมดทุกคนเลยว่าคิดยังไงกันอยู่”

 

ในเมื่อไม่มีใครให้คำตอบอะไรที่มากกว่านี้ได้นอกจากรอ ฟาสเลยพูดขึ้นมาบ้าง ไม่อย่างนั้นเรื่องมันจะยังคาอยู่แบบนี้  มีทางเดียวคือทุกคนจะต้องยอมเปิดใจ  

.

.

 เฮ้อออ....แล้วพวกมึงจะยังไง  ถ้าอย่างนั้นก็พูดกันมาตรงๆเลยแล้วกัน  เปิดใจเลย  แบบลูกผู้ชายและเพื่อนที่คบกันมานานจนจำไม่ได้ จะได้ทำตัวถูกกันทุกคน 

 

พีถอนหายใจเบาๆแล้วตัดสินใจถามออกมา ในเมื่อเรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว

 .

“โอเค งั้นกูเริ่มก่อน  คืองี้เริ่มแรกกูก็เอ็นดูแหละแต่ที่กูสัมผัสกับนิสัยใจคอเวลาอยู่ใกล้ๆหรือคุยโทรศัพท์คุยไลน์กันทุกวันนี้  กูก็คิดว่าขนุนมันน่ารักดี เลยเอ็นดูมันมากกว่าเดิม….จะว่าไงดีวะ เอาเป็นว่าอยู่ใกล้ๆแล้วกูมีความสุข รู้สึกเอ็นดูน้องมันมากๆ  อยากอยู่ใกล้ๆตลอด  อะไรประมาณนี้ว่ะ

 

ผาตอบอธิบายความรู้สึกก่อนคนแรกพร้อมสีหน้าคิดหนักนิดๆ

 

ฟาสกับพีมองผาพูดจนจบ  ก่อนจะหันมามองกัน  ว่าใครต่อ  ก็สรุปเป็นฟาส

 

ส่วนกู….เริ่มจากสนใจว่ะ  น่าทำความรู้จัก  และน่าค้นหา  ขนุนมันไม่มารยาด้วยมั้งใสๆซื่อๆดูขี้กลัวนิดๆและแปลกคน  ก็เลยลองสังเกตมันมากขึ้นไปอีก  ยิ่งวันนี้กูไปซื้อของกับน้องมัน  กูก็บอกเลยว่ากูสนใจขนุนมันจริงๆ คือกูอยากใกล้ชิดมันมากกว่านี้ ......และแบบว่า  มันมากกว่าน้องไปแล้วด้วย  อยากกิน....

 

ฟาสพูดพร้อมกับนึกไปถึงตอนที่เห็นหน้าขนุนเต็มๆตาวันนี้  มันเป็นอะไรที่ติดตาและน่าสนใจจนเขาอดไม่อยู่เลยเผลอพูดว่าอยากฟัดไปกลางโต๊ะอาหารแบบนั้น=_=;

 

!!! หยุดเลยมึง /!!! ไอ้ห่าฟาส”

 

พีกับผาพูดออกมาพร้อมกัน ฟาสก็ได้แค่ ยักไหล่ชิวๆ ก็เขาพูดจริง ใครจะทำไม

พอฟาสพูดจบทั้งผาและฟาสก็มองมาที่พีคนสุดท้าย

 

ส่วนกูก็แค่….........(เว้นนานมาก) แค่ รู้สึก  หวง ห่วง ไม่ชอบให้คนอื่นโดนตัวมัน  ไม่ชอบเวลามันไม่อยู่  ไม่ชอบเวลามันขัดใจกู  ไม่ชอบเวลามันไม่สนใจกู  ไม่ชอบเวลามันคุยโทรศัพท์กับใคร  ไม่ชอบเวลามันยิ้มหวานให้คนอื่น  ไม่ชอบเวลามันปฏิเสธกูทุกๆเรื่อง  และก็ชอบเวลามันยิ้มให้กู  ชอบเวลามันตามใจกู  ชอบที่มันทำกับข้าวให้กู  ชอบที่มันรู้ใจกูในหลายๆเรื่อง  ชอบที่มันยอมให้กูเป็นพี่  ชอบที่มันให้กูใกล้ชิด  ชอบที่มันเขินกู  สุดท้าย ชอบที่มันอยู่ใกล้กับกูมากที่สุด มีแค่นี้แหละ

พีนึกไปตอบไปทั้งหมด ก็ในเมื่อเพื่อนเปิดใจตอบเขาก็แมนๆเปิดใจตอบเช่นกันไม่เยอะเลย  แค่นี้เอง!!

 

“…..สัส!!  แค่นี้ห่าอะไร” 

ผาเงียบไปแป๊ปนึง  เพราะแปลกใจที่พีพูดถึงขนาดนี้  และ สถบออกมาเมื่อฟังพีพูดจบ

 

ที่พูดไปเมื่อกี้นี้…..มึงจำได้มั่งหรือเปล่าพี

ส่วนฟาสพอฟังก็อึ้งไปนิดๆ เพื่อนเขาเปลี่ยนไปรึป่าว  ทำไมพูดได้ขนาดนั้น  ก่อนจะถามเป็นเชิงจิกกัดออกมาเบาๆ

 

ก็ตามนั้น...แล้วจะยังไง  ก็รู้แล้วว่าคิดยังไงกันบ้าง คือ สรุปโดยรวมเราอยากให้ขนุนอยู่ใกล้ๆกับเรา โอเค อันนี้เราจะไม่กีดกันกันเอง แต่คนอื่น.....รู้นะ   

อ่อ มีอีกเรื่องนึง กูอยากให้พวกเราคงสถานะความเป็นพี่น้องไปก่อน กูยังไม่อยากให้น้องมัน....มารับอะไรที่พวกเรายังไม่แน่ใจกันอยู่  เกิดมันไม่ใช่หรือไม่ได้เป็นอย่างที่เรากำลังคิดกัน  คนที่น่าสงสารที่สุด  คงเป็นขนุนแน่นอน มึงด้วยไอ้ฟาส มึงอย่าเพิ่ง....จนกว่ามึงจะแน่ใจตัวเอง ยังไงกูก็มองมันเหมือนน้องไปแล้ว

 

“เออๆ แค่จนกว่าจะแน่ใจ แต่ถ้าแน่ใจเมื่อไหร่ กูจะเดินหน้าเต็มที่ทันที....”

 

“อืม กูก็เหมือนกัน ถ้ากูรู้ว่ากูคิดอะไรกูก็จะลุย  แต่ตอนนี้ เอาเป็นว่า ก็ให้คนใจร้อนขี้โมโห ปากจัด อย่างมึงไอ้พี  กับคนใจเย็นมีเหตุผล พูดตรง แต่ดันซับซ้อนเข้าถึงยาก แบบไอ้ฟาส 

และคนเข้าใจง่าย ใจดี ขี้โอ๋ อ่อนโยน หล่อเท่มีสไตล์ แบบกู พี่ผาคนนี้  ก็ช่วยกันดูแลและเอ็นดูน้องมันไปก่อน  พวกมึงโอเคมั้ย  อีกอย่างพวกเรายังดูไอ้เตี้ยเทคมาได้จนมันปีกกล้าขาแข็งบินเองได้แล้วเลยน่ะ  เรื่องนี้ก็คงไม่เป็นไรมั้ง  ถึงแม้ดูแลขนุนในที่นี้จะไม่ใช่ดูแลแบบเพื่อน...ที่ดูแลไอ้เทคก็เถอะ

 

“……=”=; (พี) /…..=_=; (ฟาส)

 

พอฟังสรรพคุณที่กล่าวถึงตัวเองมาฟาสกับพีถึงกับทำหน้าบอกบุญไม่รับทันที

 

“^_____^ เนอะ ยังจะเนอะ

 

ทำไมกูสองคนฟังดูแย่ และมึงดูดีจังไอ้ผา

 

อืม  ทำไมสรรพคุณมึง ถึงไม่ใช่ ชั่ว เลว ทราม ต่ำช้า ไม่น่าคบ ล่ะวะ?!”

 

สัสพี!!! ด่ากูขนาดนี้เอาขี้ปาหน้ากูเลยมั้ย

 

หึหึ  เอาเถอะที่ไอ้ผาพูดมา ก็มีส่วนที่กูเห็นด้วย  แต่ไม่หมด  ยกไว้ตรงสรรพคุณตัวมึงอ่ะที่กูไม่เห็นด้วย  ส่วนที่เหลือกูโอเคมึงล่ะไอ้พี

 

เออ!!! แค่อย่าทำอะไรเกินขอบเขตก็พอ  ยกไว้แค่น้องก่อน เคนะ!” 

 

พีพูดดักเต็มที่เพราะกลัวใจเพื่อนตัวเองจริงๆ รวมถึงตัวเองด้วย

 

เออ…/เออมึงย้ำตัวเองก่อนมั้ยไอ้พี  

ฟาสตอบรับ  ผาเองก็ตอบรับ พร้อมกัดพีอีกเล็กน้อย

 

เหอะ!!”  พีแค่ยักไหล่  และเดินออกจากห้องไปคนแรก  ก่อนที่อีกสองคนจะตามออกมา

 

วันถัดมา  พีออกไปประชุมแต่เช้า  ส่วนขนุนหลังจากจัดการงานบ้านในตอนเช้าแล้วก็ปาไปใกล้เที่ยงแล้วเลยลงมือทำกับข้าวทันที  และเหมือนเดิมคือ  เผื่อผากับฟาสด้วย ส่วนเทควันนี้ไม่ได้มาเพราะติดดูงานที่ร้าน

 

กริ๊งงงง`ขนุนมองโทรศัพท์แล้วกดรับทันที

 

ครับพี่พี

 

ขนุนวันนี้พี่จะกินที่ห้องทำงาน  ขนุนเอาข้าวลงมาให้พี่ที่ชั้นล่างด้วย  ออกมาจากลิฟท์อยู่ขวามือเดินมาสุดทางประตูสีน้ำตาลใหญ่ ลองถามพนักงานแถวนั้นดูก็ได้  แค่นี้นะ  เร็วด้วยพี่หิวแล้ว  อ่อ  เอามาเผื่อไอ้ผากับไอ้ฟาสเลย  มันมากินที่ห้องด้วย

 

ได้ครับ งั้นจะรีบจัดใส่กล่องไปให้นะครับ

 

อืมขอบใจมาก

 

พอวางสายไป ขนุนก็จัดการกับข้าว4อย่างใส่ลงภาชนะสำหรับใส่อาหารทั้งหมด แยกข้าวไป1กล่อง และจานชามช้อนส้อม เตรียมไปอีกแบบเผื่อๆ นิดหน่อยพอลองมายกทั้งหมด....หนักมาก!!! งั้น2รอบละกัน  รอบแรกขนุนก็เอาข้าวและกับข้าวไปก่อนกะว่าเดี๋ยวค่อยมาเอาจานช้อนที่หลัง

 

พอเมื่อลงมาถึงชั้นล่าง วันนี้กลับไม่เจอเป้  น้ำที่มองมาเห็นขนุนพอดีก็ทักขึ้น

 

อ่าวขนุน  จะไปไหน  หอบของมาเยอะแยะเลย

 

อ่อ  เอามื้อเที่ยงมาให้คุณพีน่ะ  พอดีเขาบอกจะทานที่ห้องทำงาน  อ่าว แล้วพี่เป้ล่ะ  ปกติเห็นอยู่แถวนี้ตลอด

 

อ๋อ  หยุดน่ะ  คิดถึงอ่ะดิ

 

“55+ บ้า  เมื่อไหร่จะเลิกล้อเนี่ย  สงสารพี่เขา  เออ น้ำห้องคุณพีอยู่ไหนหรอ  เขาบอกว่าเดินไปขวามือแล้วถามพนักงานเอาน่ะ

 

อ่อ  มาดิ เราพาไปจะพักพอดีเลย

 

อืม ขอบใจ

 

น้ำหันไปบอกเพื่อน แล้วเก็บของที่โต๊ะและช่วยขนุนถือของ  พาเดินมาทันทีจนถึงหน้าห้อง  ที่มีผู้หญิงมีอายุนิดๆ  นั่งอยู่หน้าห้อง ด้วยสีหน้าลำบากใจ  ภายในห้องคงจะมีอะไรแน่ๆ  เพราะขนาดที่ด้านนอกนี่ยังได้ยินเสียงตะโกนแว่วๆ ที่ฟังดูโมโหเล็ดลอดออกมาให้ได้ยินเป็นระยะ

 

เอ่อ  ขนุนนี่แหละห้องคุณพี น้ำส่งแค่นี้นะ……คือพูดตรงๆ กลัวว่ะ  สงสัยกำลังอารมณ์ไม่ดีด้วย  ไงก็ระวังด้วย  เราไปก่อนนะโชคดี

 

น้ำพูดออกมายาวเหยียด พร้อมทั้งส่งของให้ขนุนและเดินออกไปจากตรงนั้นทันที

ส่วนขนุนเมื่อถึงที่หมายแล้ว  ก็เดินไปถามคนที่อยู่ตรงหน้าห้องทันที

 

เอ่อ..ขอโทษครับคือว่าผมเป็นพ่อบ้านคุณพี  คุณพีสั่งให้เอามื้อเที่ยงมาให้น่ะครับ

 

"อ่อ ขนุนใช่มั้ย  คุณพีบอกพี่เอาไว้แล้วถ้าน้องมาให้เข้าไปได้เลย  แต่ตอนนี้คุณพีกำลังโมโหอยู่  เราจะเข้าไปเลยมั้ย

 

ครับ

 

โอเค...อ่อ ขนุนพี่ชื่อไหมนะ

 

ครับพี่ไหม ยินดีที่รู้จักนะครับ ^^”

 

งั้นเข้าไปกัน

 

ไหมลุกขึ้นมาช่วยขนุนถือของและเคาะประตูก่อนจะพาเข้าไปทันที ก็เห็นพีนั่งอยู่ที่โต๊ะด้วยสีหน้าที่ไม่ว่าใครมองก็ต้องเสียวสันหลังกันเป็นแถว  และยังมีพนักงานอีก2คนนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ก้มหน้าเหมือนกำลังรับศึกหนักจากเจ้านาย  ที่กำลังพิพากษาเขาสองคนอยู่

 

คุณไหม!  ผมบอกว่าอย่าเพิ่งเข้ามะ….!”   

พีหยุดพูดไปเมื่อเห็นไอ้ตัวเล็กเดินตามเข้ามาติดๆ

 

คือคุณพีบอกว่า ให้พาเข้ามาได้เลยฉันก็เลย…”

 

อืมๆ  พาขนุนไปนั่งตรงนั้นเลย  ขนุนเอาของไปวางแล้วนั่งรอพี่แป๊ปนึง

 

อุ๊แม่เจ้า….!!!  พนักงานทั้ง3ที่อยู่ในห้องถึงกับอุทานในใจน้ำเสียงและท่าทางมัน..!! ช่างน่าตื่นตาตื่นใจ เมื่อกี้พีเหมือนมังกรพ่นไฟที่พร้อมจะกินหัวได้ทุกคน  แต่เมื่อกี้เสียงและท่าทางที่พูดกับคนตัวเล็กมันฟังดูผ่อนคลายและเป็นกันเองอย่างน่าประหลาด  ติดจะอ่อนโยนเกินไปสำหรับคนอย่างพีด้วยซ้ำ!!!

 

ครับ^___^” 

 

ขนุนหันมายิ้มหวานให้  เพราะคิดว่าพีกำลังโมโหอยู่ แต่ที่เห็นก็ปกติดีนี่?

 

“…” พีแค่มองไม่ได้ตอบกลับอะไร

 

อ่ะ..! เดี๋ยวผมขึ้นไปเอาจานชามก่อน เมื่อกี้ผมขนมาไม่หมดครับ

 

ไม่ต้องขนุน  ไปนั่งรอนั่นแหละ คุณไหมจัดการบอกที่ครัวให้ที 

พีบอกขนุนเสร็จก็หันไปสั่งงานกับไหมต่อ

 

ค่ะ

ไหมรับคำและรีบออกไปจากห้องเพื่อจัดการทันที

 

ส่วนขนุน ก็เลยเดินไปนั่งที่โซฟารับแขก ระหว่างรอเขามองไปรอบๆห้องเหมือนสำรวจดู เพราะไม่เคยมาที่ห้องทำงานของพีเลยซักครั้ง  หือ..!! มีประตูอีก2บาน  ประตูอะไรอ่ะ  ห้องนี่ก็ใหญ่ใช่เล่นเลยแฮะ..

 

พีเองก็มองไอ้ตัวเล็กที่นั่งมองนั่นนี่อย่างสนใจ บางทีก็ทำหน้าตาประหลาด จนพีอดเผลอมองตามแล้วกระตุกยิ้มเล็กๆออกมา  แต่ก็แค่แว่บเดียวเท่านั้น ก่อนจะทำหน้าปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น  นี่เป็นครั้งแรกที่พีได้เห็นขนุนในสถานที่อื่นที่ไม่ใช่ห้องตัวเอง  หรือล๊อบบี้หน้าโรงแรม  เออ..ตั้งแต่ลองมีน้องกับเขาคนนึงก็ไม่เคยได้พาไปเที่ยวที่ไหนเลย  สงสัยต้องพาเด็กไปเที่ยวบ้างแล้วล่ะ

 

หือ!!!×2” 

แต่พีลืมพนักงานสองคนตรงหน้าไปรึป่าว  พนักงานสองคนที่เมื่อ3นาทีที่แล้วทำท่าเหมือนหมาจมน้ำ มองพีอย่างอึ้งๆ เมื่อกี้นี้ยิ้มใช่มั้ย?! เขาตาไม่ฝาดกันใช่มั้ย ยิ้มจริงๆใช่มั้ย?

 

มีอะไร!!! พวกคุณสองคนไปได้และ ครั้งนี้ผมยกให้อย่าให้มีครั้งหน้าอีก

 

สองพนักงานรีบเงยหน้ามองพีอีกครั้งทันที  ห๊ะ!! บทจะปล่อยก็ปล่อยง่ายๆเลยเนี่ยนะ  เมื่อกี้เหมือนเขาสองคนต้องถูกพีด่าไปยังพรุ่งนี้  เพราะดูท่าจะหาเรื่องมาด่าได้ไม่หยุด  แต่แล้วเหมือนมีคนดึงปลั๊กออกเรื่องที่เหมือนจะด่าเพิ่มกลับหายไปหมดในพริบตา

 

มองแบบนี้หรืออยากคุยกับผมต่อ  

 

พนักงานทั้งสองมองหน้ากันนั่นเขาเรียกคุยหรอ?

 

อะ..เอ่อ ไม่ดีกว่าครับ งั้นผมขอตัวเลยครับคุณพี  สวัสดีครับ

 

ทั้งสองคนรีบพูดจนลิ้นเกือบพันกันและลุกเดินออกทันที  ก่อนจะออกก็ยังเหลือบมองคนตัวเล็ก  ที่นั่งอยู่ก่อนนิดนึง  พลางนึกในใจ  เทวดาตัวน้อยที่สวรรค์ส่งมาช่วยเขาสองคนชัดๆ  มาปุ๊ปทุกอย่างก็อยู่ในความสงบ  ทำไมหนูไม่มาให้ไวกว่านี้ครับลูกกกก(นับเป็นลูกทันที=_=;) 

 

ขนุนคงไม่มีทางรู้แน่ๆว่าตั้งแต่พนักงานสองคนนี้ก้าวเท้าออกจากห้องพีไป ขนุนเหมือนจะกลายเป็นเทวดาตัวน้อยไปซะแล้ว เทวดาตัวน้อยที่สามารถทำให้ปีศาจขี้โมโหอย่างพีสงบลงได้ภายในไม่กี่นาที

 

พอเมื่อทั้งสองคนออกไป พีก็มานั่งข้างๆขนุนที่โซฟา ด้วยใบหน้าที่ผ่อนคลายลงมาก  เมื่อเห็นคนตัวเล็กมองนั่นนี่ไม่หยุด

 

วุ่นวายนิดนึงนะ

 

ไม่เป็นไรครับ  กินที่อื่นนอกจากห้องมั่งก็ดี ถึงจะเป็นห้องทำงานก็เถอะ ^_^ เปลี่ยนบรรยากาศ คึคึ

 

ช่วงนี้พี่ยุ่งๆน่ะ  เออ จริงซิ!ขนุน ตั้งแต่เป็นพี่น้องกัน  พี่ยังไม่ได้พาขนุนไปเที่ยวที่อื่นในฐานะพี่ชายบ้างเลย อยากไปไหนมั้ย

 

หือ…..ไม่รบกวนดีกว่าครับ ผมเห็นพี่งานเยอะทุกวันเลย ไม่ดีกว่า

 

เดี๋ยวอีกสองวันนี้มีประชุมใหญ่ครั้งสุดท้ายของเดือนแล้ว  และ พี่ก็จะว่างตลอดจนสิ้นเดือน  นึกโปรแกรมไว้นะ  เดี๋ยวพี่พาไปคลายเครียดบ้าง  อยู่แต่ในห้องไม่เบื่อหรือไง

 

“…..ที่จริง  ผมไม่เคยคิดเรื่องจะเที่ยวเลย  คือเลิกคิดเรื่องพวกนี้มานานมากแล้วด้วย  เพราะเวลาทุกๆนาทีจะหมดไปกับการทำงาน….พี่ใจดีกับผมมากเกินไปจริงๆนะ รู้มั้ยครับ

 

หึ..มีดีมากเกินไปด้วยหรอ  งั้นต่อไปนี้คิดบ่อยๆ  ถ้าพี่ว่าง  พี่จะพาไป  ตราบใดที่ขนุนยังเป็นน้องพี่  โอเคนะ

 

พียกมือขึ้นลูบหัวขนุนเบาๆอย่างเอ็นดู  ไม่ได้มีคนพูดกับเขาแบบนี้มานานขนาดไหนแล้วนะ  สิ่งที่ทุกคนพูดถึงตัวเขา มีแต่ คนขี้โมโห ใจร้อน ปากร้าย และอีกสารพัดความร้าย  ที่มารวมอยู่กับตัวเขา  หึหึ

 

ขอบคุณนะครับ….”  

ขนุนมองพีด้วยรอยยิ้มละไมเหมือนทุกที

 

“^_^”

 

จนคนที่ไม่ค่อยยิ้มอย่างพีต้องกระตุกยิ้มตาม  เป็นยิ้มที่อ่อนโยน  คนที่มองเผลอใจเต้นตามกับรอยยิ้ม ที่ยากจะหาดูได้บ่อยๆในใบหน้านี้  (ปกติมันเหยียดยิ้มงะ=_=;)

 

ตึกๆตึกๆ  มะเมื่อกี้พี่พียิ้มแล้วทำไมมันให้ความรู้สึกดีแปลกๆแฮะ  หือ…!!แล้วจะใจเต้นทำไมน่ะขนุนหยุดนะ  หยุด  นั่นเจ้านาย  หรือพี่ชายหมาดๆนะ  หยุดดด!!

 

เฮ้ย  ทำอะไรกัน  หยุดเลยๆ

 

ส่งสายตาหวานอะไรกัน

 

ผู้มาใหม่สองคน  ที่เปิดประตูเข้ามาพอดี  เห็นเพื่อนสนิทกับไอ้ตัวเล็กน้องหมาดๆกำลังมองหน้ากันอยู่ ใบหน้าทั้งคู่เปื้อนยิ้มน้อยๆ  ทำให้ทั้งสองคนอดแซวไม่ได้

 

พวกมึงสะกดคำว่า มารยาท เป็นมั้ยเคาะประตูก่อนเข้าห้องคนอื่นน่ะ

 

ถ้าเคาะกูจะได้เห็นอะไรดีดีหรือไงวะ 

 

ผายักไหล่ตอบกลับไปแล้วเดินมานั่งข้างขนุน

 

 คุยอะไรกันอยู่เหรอ ขนุนเล่าให้พี่ฟังมั่งซิ

 

อ๋อ  ไม่มีอะไรหรอกครับ  พี่พีใจดีจะพาผมไปเที่ยวน่ะครับ

 

หืมเที่ยวที่ไหน?” ฟาสถาม

 

ไอ้พี เนี่ยนะพาไปเที่ยว?!” 

 

^_^ใช่ครับพี่พีจะพาไปเที่ยว แต่วันไหนที่ไหนยังไม่รู้ครับ  รอพี่พีว่าง  พี่พีบอกจะพาไป

 

ไปที่ไหนวะ พี  ฟาสหันไปถามพีบ้าง

 

ยังไม่รู้ว่ะ  ตามใจขนุนอ่ะจะไปไหน

 

ผมก็ยังไม่ได้คิด  พี่พีเพิ่งบอกเมื่อกี้เลยครับ

 

หึหึ  งั้นกลับไปนอนคิดมาหลายๆที่เลย  ถ้าวันไหนพีไม่ว่าง พี่จะพาไป 

ฟาสหันไปพูดกับขนุนอีกครั้ง

 

เออพี  ช่วงพุธหน้า กูยืมตัวขนุนหน่อยดิ

 

ทำไมวะ  มีอะไร

 

วันเกิดแม่กูไง  จะยืมขนุนไปทำอาหารให้แม่กินเป็นพิเศษหน่อย  แม่ฝากถามหาพวกมึงด้วยช่วงนี้ไม่ไปหาเขาเลย

 

เออจริงด้วย วันเกิดน้าสานี่หว่า  อืมถามขนุนเลย  ติดอะไรรึป่าว

 

ไปนะขนุน แม่พี่อยากเจอเราด้วย

 

ได้ครับ ^^

 

โอเคตกลงตามนี้  ผาลูบหัวขนุนเบาๆ

 

ก๊อก`ๆๆ

 

ขออนุญาตค่ะ

 

ช้ามากเลยนะคุณไหมทำอะไรอยู่

 

พอดีติดปัญหาลูกค้าสั่งอาหารเยอะน่ะค่ะเลยวุ่นๆกัน  ดิฉันเลยต้องเข้าไปเตรียมเอง

 

อืมๆงั้นช่วยจัดการให้ผมเลย

 

ค่ะ

 

งั้นผมไปช่วยพี่เขาก่อนนะครับ

 

ขนุนลุกขึ้นไปช่วยไหมจัดการเทอาหารใส่จานชามทันทีปล่อยให้สามหนุ่มเขานั่งคุยกันไป

 

 

เมื่อจัดอาหารเสร็จ  ไหมก็ออกไปนั่งหน้าห้องตามเดิมพีผาฟาสก็มานั่งทานกันที่โต๊ะ  รวมทั้งขนุนด้วยระหว่างที่ทาน  ก็จะมีการคุยเกี่ยวกับทริปเที่ยวปลายเดือนที่จะถึงนี้ด้วย  ซึ่งจะชวนกันไปหลายๆคน  แต่ก็แค่เฉพาะญาติพี่น้อง และพวกเขาเท่านั้น  อาหารมื้อนั้นผ่านไปอย่างเรียบง่าย  ทามกลางความเปลี่ยนแปลงที่ขนุนเริ่มเคยชิน  ที่จะมีพี่ๆทั้งสามสี่คนมาร่วมโต๊ะ  จนมีคำถามเกิดขึ้นมาในใจของคนตัวเล็กที่สุดในกลุ่ม  ความรู้สึกอบอุ่นแบบนี้  ไม่ได้สัมผัสมานานเท่าไหร่แล้วนะขนุน......................

 

_____________________

วันนี้มาสายเพราะตื่นสาย 5555 

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามค่ะ

และขอบคุณทุกคอมเม้นด้วยจ้า

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 176 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #4176 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 15:16
    งื้ออออออ
    #4176
    0
  2. #4039 chompoo--- (@chompoo---) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 15:42
    ไรท์สู้ๆ
    #4039
    0
  3. #3871 DONOVANK (@DONOVANK) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 15:32
    เทวดาที่น่ารัก
    #3871
    0
  4. #3830 BbpLu1234 (@BbpLu1234) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 14:13
    เหมือนเป็นน้องตัวน้อยๆในหมู่ยักษ์ไททันเลยอะ555555555
    #3830
    0
  5. #3771 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 14:00
    บอกตรงๆเลย ดีงาม555รักไรท์เย้ยๆ
    #3771
    0
  6. #3606 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 15:19
    น่าร๊ากกกกกกก >< 55555 ขำพนักงาน 2 คนนั้น โชคดีไปอีกดิ แล้วแหมมมม อยากได้พี่ชายอย่างนี้มั่ง ทำไงถึงจะมีค้าาา 555555
    #3606
    0
  7. #3549 The dremer (@blovet) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:17
    น้อววววววว
    มีความเริ่มเกม
    #3549
    0
  8. #2980 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 23:44
    เทวดาของทุกคนจริมๆๆน้ะขขลนุนอ่ะะะ
    #2980
    0
  9. #2885 MAIBUNGEARN (@yaimaipissamai1) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 07:39
    ชื่อไหมเหมือนเราเลยง่ะ
    พี่พีอ่อนลงเลยพอเห็นขนุน
    #2885
    0
  10. #2674 nidaiki (@e-nongnid) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 13:02
    เหมือนขนุนเป็นความสบายใจของพีอะ สามารถทำให้พีเย็นลงได้ เป็นยาวิเศษดีๆนี่เอง ต่อไปจะเป็นทริปเที่ยว ขอให้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นนน
    #2674
    0
  11. #2537 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 23:37
    เทวดาตัวน้อยจริงๆ ปราบปีศาจได้ด้วยเง้ออน่ารักกก
    #2537
    0
  12. #2312 เงารัตติกาล (@darel) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 22:43
    ขนุนมีหวั่นไหวแล้ว
    #2312
    0
  13. #2016 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 19:02
    อู้วววววววววว
    #2016
    0
  14. #1758 maizii_np (@maizii_np) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 20:31
    เลขาชื่อไหม นี้เเอบสะดุ้ง55555 ชื่อเหมือนกันเลยตัวเธอ55555
    #1758
    0
  15. วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 19:14
    ตู้วหูว !



    พี่ผาจะพาขนุนไปไหวแม่ล้าวนะคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 พฤษภาคม 2559 / 19:18
    #1741
    0
  16. #1636 Aunchiree yaoi (@0956535071) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 17:34
    มันหน่วงๆ ในใจอ่า
    #1636
    0
  17. #1533 snowhunter (@snowhunter) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 00:12
    ขนุนแอบเศร้าตอนท้ายอ่าา ดูเหงาๆบอกไม่ถูก
    #1533
    0
  18. #1345 fairy (@game_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 20:06
    พี่พีนี่สต้อปทันทีที่เห็นหน้าน้องชอบอ่าาาา
    #1345
    0
  19. #1229 HoneyBabby (@honeybeebeezy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 21:04
    ขนุนมันมีความสุขมากเลยยย ????????????
    #1229
    0
  20. #1155 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 07:13
    พี่พีเพราะน้องขนุนสินะเลยเป็นแบบนี้ *^*
    #1155
    0
  21. #1059 annar_junior (@annar_junior) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 15:43
    ความละมุนนี้ ฮือออออ
    #1059
    0
  22. #931 vipygfam (@vipygfam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 16:58
    สนุกจริงๆนะ หยุดอ่านไม่ได้เลย
    #931
    0
  23. #901 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 14:29
    เพราะทั้งสามคนเป็นเพื่อนกันมานานจนจำไม่ได้(เหลือบไปมองพี่พี)ใช่ไหม ถึงได้เข้ากันดีขนาดนี้เนี่ย ไม่มีคำว่าหวงกันเองในสามคนนี้เลยจริงๆ

    อ้อ เผลอ เขียนแบบนี้นะฮะ
    #901
    0
  24. #799 ขนมหวานนมสด (@mikilovesj) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 20:57
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านค่ะ
    #799
    0
  25. #769 mayza2239 (@mayza2239) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 19:25
    ขอบคุณค่าาา
    #769
    0