อย่าเล็งผมเพราะผมขี้เหร่ fall in love [yaoi] (4P) END

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 347,739 Views

  • 4,251 Comments

  • 10,587 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,128

    Overall
    347,739

ตอนที่ 16 : S16 คนที่สองที่รู้ความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 177 ครั้ง
    28 พ.ค. 59

S16

 

กริ๊ง`~ ๆๆ  ขนุนดูจอโทรศัพท์ ก่อนจะกดรับเมื่อรู้ว่าใครโทรมา

 

ครับพี่ผา

 

ขนุนอยู่ไหนน่ะ  กลับหรือยัง

 

อยู่มอครับ  กำลังจะกลับมีอะไรหรือป่าวครับพี่

 

อ่อ ดีเลย พี่ผ่านมาแถวนี้พอดี  เลยแวะมารับ  ถึงหน้าตึกคหกรรมแล้วเนี่ย

 

ห๊ะ…!!! เอ่อ แล้วพี่มาถูกได้ไงครับ!!! และอยู่ตรงไหนแล้วครับเนี่ย

 

อ่าว  ก็พี่บอกแล้วไง  ว่าเคยเรียนที่นี่  ไม่รู้สิแปลก’  เด็กเขาเยอะจะตายเกือบทุกคณะของมอแล้วมั้งเนี่ย  หึหึ

 

อะใช่จริงด้วย พี่ผา  พี่ไม่ต้องมา  ผมกลับและ…”

 

อ่ะ..!! แป๊ปนะขนุน  พี่เจอรถคุ้นๆน่ะ  ถือสายรอแป๊ปนะ  พี่ขับไปดูใกล้ๆก่อน

 

อะ..ครับๆ  ฟาสสกิดขนุนเบาๆ

 

มีอะไรขนุน  ดูตื่นๆ ไอ้ผาทำไม?”  ฟาสถามทันทีที่ขนุนหันมาสนใจเขา

 

พี่ฟาส  พี่ผามา  พี่ผามารับผม  บอกอยู่หน้าตึก!!”   ขนุนเอามือปิดไมล์โทรศัพท์แล้วยื่นไปไกลๆ

 

อืมมารับแล้วทำไมจะกลัวอะไรล่ะ

 

พี่ฟาสสสส  ดูหน้าผมพี่   หน้าผมแบบนี้!!!”   ขนุนชี้หน้าตัวเองให้ฟาสนึกดูดีดีว่าลืมอะไรไปหรือป่าว

 

“…!!!! จริงด้วย  พี่ก็ลืมไปเลย  เอางี้…”

 

ปี๊นนนน`~ ๆๆ   ฟาสยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรก็มีรถซุปเปอร์คาร์สีเหลืองมาจอดเทียบต่อจากรถฟาสซะก่อนและคนที่อยู่ในรถลดกระจกมาก็คือ….ผา!!

 

ไอ้ฟาสมึงมาทำอะไรวะ

 

ผาตะโกนถาม  เพราะเขาจอดรถถัดจากรถฟาสและไม่ได้ลงมา  เลยทำให้มันห่างพอสมควรจึงต้องตะโกนนิดหน่อย

 

“….!!!!/….!!”

 

ชิบหาย!ตายยากจริงๆ

 

พี่ผา!!!!”

 

โป๊กกกก!!!   ด้วยความที่ขนุนรีบฟุบหน้าลงกับโต๊ะ ทำให้เหม่งน้อยๆโขกกับโต๊ะม้าหินจนเกิดเสียงดัง และเมื่อเห็นแบบนั้นคนที่นั่งอยู่ด้วยต้องอุทานออกมาเสียงดัง กับสิ่งที่คนตัวเล็กนี่เพิ่งทำลงไป

 

“เฮ้ย! ขนุน X 4

 

ทั้ง4 คนเรียกขนุนเสียงดังลั่น  เพราะเสียงที่โดนเมื่อกี้นี้ ดังจนทุกคนรู้สึกเจ็บแทน

 

“เจ็บง่ะ T^T

 

ขนุนเอียงหน้าขึ้นมาบอกนิดนึง ทำให้ทุกคนได้เห็นรอยแดงปูดที่หน้าผากคนตัวเล็กชัดแจ๋ว

 

“เฮ้อ....อะไรจะรีบขนาดนั้นไหนพี่ดูดิ๊!~

 

ฟาสพูดเสียงติดดุนิดๆ แต่ก็นึกสงสารมากกว่า ทำอะไรไม่คิดจริงๆ เขาเอามือลูบตรงลอยปูดแดงๆบริเวณหน้าผาก ขนุนก็สะดุ้งนิดนึง  .แต่....อีกเสียงหนึ่งก็ขัดขึ้นมาทำให้ขนุนเริ่มทำอะไรไม่ถูกอีกครั้ง

 

“เฮ้ย!! ขนุนอยู่นั่นด้วยเหรอวะ!!!~ พอดีเลย”

 

ผาที่ได้ยินคนทั้งกลุ่มเรียกชื่อขนุน และได้ยินทั้งในสายที่เขาใส่บลูทูธอยู่  ผารีบลงจากรถทันที เพื่อจะเดินไปหา ทั้งที่สายของขนุนก็ยังไม่ได้วางไป

 

 เห้ย…!!! พี่ฟาส….งั้นผมไปก่อนนะ

 

แป้ง บิว ฟิว เราไปก่อนนะแล้วคุยกัน

 

ขนุนลืมไปว่ายังไม่ได้วางสาย  เลยทำให้ปลายสายที่กำลังปิดรถได้ยินพอดี  นั่นยิ่งทำให้ผามั่นใจว่า ขนุนอยู่ตรงที่ไอ้ฟาสนั่งอยู่  เพราะ เมื่อกี้ขนุนเรียกไอ้ฟาสกับชื่อฟิวแต่ทำไมขนุนต้องรีบไป?~  

 

ผารีบมองไปทางฟาสทันที ก่อนจะเห็นร่างเล็กที่ก้มหน้าก้มตาทำตัวลุกลี้ลุกลนเก็บของอยู่และลุกหันหลังเตรียมเดินไอ้ฟาสเองก็ลุกตามเช่นกัน  สมองสั่งการให้ผารีบเดินไปทางนั้นทันที

 

ขนุน!!!”

 

ผาเรียกคนตัวเล็กคุ้นตาที่ยืนหันหลังให้ทันทีที่เดินเข้ามาใกล้ แต่คนตัวเล็กกลับไม่สนใจ  สาวเท้าต่อเร็วขึ้น  ฟาสเองก็ตามไปติดๆ  แล้วมีหรือที่เขาจะไม่ตามไป  ว่าแต่ขนุนหนีอะไรหนีทำไม?

 

เห้ยไอ้ฟาสขนุนเดินหนีอะไรวะ??! หยุดเว้ยยยย

 

ผาตะโกนถามก่อนจะออกวิ่งตามสองคนที่เดินลิ่วๆไม่สนใจใคร

 

พี่ฟาสสสส  ช่วยผมหนีหน่อย

 

อืมๆ งั้นรีบไปเลย  พี่สกัดไว้ให้  เจอกันที่ห้องไอ้พีเลยแล้วกัน

 

ฟาสเอื้อมมือไปขยี้หัวคนตัวเล็กที่รีบเดินอยู่ ก่อนจะหันไปหาผาที่ตามมาติดๆ

 

เสียงที่ทั้งสองคนคุยกัน  ผาได้ยินทั้งหมดผ่านบลูทูธที่ใส่หู  หือ…? หนีทำไม  มีอะไร  ช่วยอะไร  แล้วจะสกัดเขาทำไม  มีคำถามขึ้นมาในหัว  จนเขาต้องการคำตอบ  เมื่อจะถึงตัวร่างบางฟาสก็มารั้งเขาไว้ซะก่อน

 

พึ่บ!!

 

“…!อะไรมึง  จับกูทำไม

 

“….ขนุน จะรีบไปส่งงาน  มึงจะตามไปทำไม

 

“…..! เอาเรื่องจริง  อย่าตอแหลไอ้ฟาส  ถ้ามึงยังเป็นเพื่อนกูอยู่  ขนุนหนีกูทำไม   กูได้ยินที่มึงพูดกับขนุนเมื่อกี้นี้ผ่านบลูทูธกู  ขนุนยังไม่ได้วางสาย!!”

 

ผากดเสียงต่ำเพราะปกติพวกเขาไม่ค่อยจะโกหกกันเท่าไหร่  ถ้าเรื่องนั้นไม่จำเป็นจริงๆ  ฟาสเองก็รู้สึกได้ว่าเพื่อนขี้เล่นคนนี้ เริ่มจริงจังแล้ว

 

“…..อืม  ไปไม่เป็นเลยกู  เฮ้อมึงตามไปดูเองแล้วกัน  กูก็ไม่รู้จะพูดไงว่ะ

 

“….!? อะไรของมึง  พูดไม่รู้เรื่อง  สัส!”

 

ผาผละตัวออกจากฟาส  แล้วรีบวิ่งตามขนุนที่กำลังวิ่งอยู่ทันที  และเมื่อเห็นแท็กซี่ร่างเล็กก็เรียกทันทีที่รถผ่านมาถึงเขา

 

ขนุน!!!  หยุด!!เลยนะ

 

ขนุนชะงักอีกครั้งแต่ก็รีบเปิดแท็กซี่เข้าไปนั่ง  และบอกโชเฟอร์ให้ออกรถ  แต่…!!! ลุง?ไม่สามารถออกรถได้….เพราะผากำลังยืนขวางรถอยู่

 

ลุงทำไมไม่ออกรถล่ะ

 

ออกไงล่ะหนุ่ม  มีรูปหล่อยืนขวางอยู่น่ะ

 

อ่า!!!!!  งั้นผมไม่ไปและ

 

ผาเดินตรงมาที่ประตู  ขนุนก็เลยจะออกประตูอีกฝั่ง  เพราะถ้าออกฝั่งนั้นก็ป๊ะ!กันพอดีอ่ะสิ

 

อ่าว..!!ลุงทำไมเปิดไม่ได้?!”

 

อ่อ  ประตูเสียข้างนึงน่ะ  เอาน่าคุยๆ  กันเถอะเขาอุตส่าห์ทำขนาดนี้แล้ว  หึหึ

 

โห่..ลุง!!!”

 

พึ่บ!! ยังไม่ทันทีที่จะพูดต่อประตูรถก็เปิดออกพร้อมกับร่างสูงเข้ามานั่งทันที

ขนุนเองก็หันเอาหน้าไปซุกเบาะอีกฝั่งทันทีเช่นกัน

 

ออกรถเลยครับลุง  เหนื่อยตามแล้ว  วนรอบมหาลัยซักรอบ2รอบอ่ะครับ ขอเคลียร์กับน้องก่อน  เฮ้ออออ

 

ผาพูดจบก็ถอนหายใจทันที  เหนื่อยจริงๆ  ตั้งแต่เรียนจบทำงานนี่  เขาไม่ได้วิ่งแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้วนะ

 

ขนุน..หันมาพูดกับพี่ดีดี  มีอะไรวิ่งหนีพี่ทำไม หือ?

 

คือ ตกใจครับ เลยวิ่ง พี่ผา พี่ขับรถมาไม่ใช่หรอ ลงไปขับรถกลับซิ ผมก็จะกลับเลย

 

ก็มารับนี่ไง หรือจะกลับกับไอ้ฟาสล่ะ

 

กลับแท็คซี่คันนี้นี่แหละครับ

 

ขนุนยังคงเอาหน้าซุกเบาะพูดกับผาอยู่อย่างเดิม  จนคนตัวโตเริ่มมีอารมณ์ คืออะไร? ขนุนทำอะไร? เขาไม่เข้าใจ  ทั้งหนีทั้งไม่มองหน้า  มันอะไรกัน  ปกติผาจะเป็นคนขี้เล่นและอ่อนโยนกับขนุนตลอด  แต่ตอนนี้ขนุนกำลังทำให้เขาโมโหมากๆ

 

ขนุน พี่บอกให้หันมาคุยดีดี!! พี่ต้องการเหตุผล   ผาบอกขนุนอีกครั้งด้วยเสียงดุดุ

 

“…!!!” ขนุนตกใจนิดนึงเพราะไม่ค่อยได้ยินผาทำเสียงดุเท่าไหร่นัก

 

อย่าให้พี่โมโหนะขนุน!!”

 

คะ….คือ….คือว่า….” 

 

ขนุนเริ่มกลัวขึ้นมา  เมื่อร่างสูงข้างๆเพิ่มระดับเสียงที่น่ากลัวขึ้นมาอีกระดับนึง

 

อะไร!!!! ถึงพี่จะใจดีกับเรา  แต่พี่ก็มีขีดจำกัดนะ!  รังเกียจพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ!”

 

เสียงตอนท้ายออกจะตัดพ้อเล็กน้อย  จนคนที่ฟังอดใจเสียไม่ได้...

 

คือผมไม่ได้รังเกียจ  แต่พี่ผาพี่สัญญาได้มั้ยว่าพี่จะไม่โกรธผม  ถ้าพี่รู้ว่าผมมีเรื่องที่โกหกพี่อยู่

 

“…….”

 

พอเมื่อฟังคนตัวเล็กพูด  ผาก็รู้สึกใจเต้นผิดจังหวะไปนิดนึง  โกหกเหรอ คนตัวเล็กโกหกอะไรเขา ผานึกไปต่างๆนาๆ  เรื่องอะไร ที่ทำให้คนตัวเล็กต้องหนีเขา และ พูดด้วยน้ำเสียงกลัวๆเกร็งๆขนาดนี้

 

นะครับ พี่ห้ามโกรธผมนะ  ต้องฟังเหตุผลผมด้วย”   

คนตัวเล็กถามย้ำอีกครั้งเพื่อต้องการคำตอบ

 

อืม….ก็ได้  พี่ว่าพี่ก็เป็นคนใจเย็นพอที่จะฟัง เหตุผล ที่ขนุนโกหกนะ” 

 

ผาตัดใจพูดออกไปไม่ว่าเรื่องอะไรเขาก็คงจะโอเคมั้งไอ้ตัวเล็กคงไม่โกหกอะไรร้ายแรงหรอกอย่าคิดมากน่าไอ้ผา….

 

เฮ้อพี่ตกลงแล้วนะ  งั้น….ครับ  ก็ได้

 

ขนุนค่อยๆเอาหน้าที่ซุกเบาะออกแต่มือยังคงปิดหน้าอยู่ พอหันมาเผชิญหน้ากับผา  ขนุนก็ค่อยๆเอามือลงช้าๆ จนเผยให้เห็นดวงหน้าหวานที่ไม่มีอะไรบดบัง

 

“…!!!!!!!!!!!!!????????”

 

ผามองหน้าตาหวานหมดจดของขนุน  ที่ตอนนี้ขาวเนียน ไม่มี กระ ฝ้า แว่นตาอันหนา หรือแม้แต่กรามที่เป็นเหลี่ยมเล็กน้อย ทุกอย่างที่ว่านั่น  หายไปหมด เหลือแต่คนตัวเล็ก  หน้าหวาน  หวานซะจนน่าชิม  ดวงตากลมโตที่เขาสังเกตเห็นบ่อยๆภายใต้แว่นนั่น  บัดนี้เขาได้เห็นอย่างชัดเจน  จมูกเล็กจิ้มลิ้มน่ารัก  แก้มเนียนขาวมีเลือดฝาดนิดๆ  ทำให้ดูน่าฟัด น่าหยิกเล่น  ปากกระจับเล็กอวบอิ่มสีแดง ที่ขยับพูดมองดูแล้วน่าจับมากัดเล่นซัก3-4ที ให้หายหมั่นเขี่ยว

 

“….พี่ผา ......

 

ขนุนช้อนตามอง  พร้อมเรียกผาเบาๆ  ทำให้คนถูกเรียกเผลอใจเต้นไม่เป็นจังหวะทันที

 

ห๊ะ…!!! อะเอ่อ  ขนุน ทะทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ!?”   พอหาเสียงตัวเองเจอผาก็ถามขนุนทันที

 

“….นี่แหละครับ  ที่ผมโกหกพวกพี่อยู่…..”

 

คนตัวเล็กทำหน้าเศร้า และก้มหน้าสำนึกผิด  ทำให้ร่างสูงที่มองใจแกว่งไปนิดนึง  อ๊ากกก  อะไรกันเนี่ยทำไม?ทำหน้าแบบไหน มันก็น่ารักวะ แล้วนี่เขาเป็นอะไร  อย่างกับเป็นเด็กวัยรุ่นหัดตกหลุมรักงั้นแหละ  ไอ้ผาใจเย็น นี่น้อง ท่องไว้มึง  จะเอาเขามาทำน้องดีรึเปล่า?

 

เฮ้อพี่ไม่โกรธขนุนหรอก แต่ทำไมล่ะ พี่ไม่เข้าใจสิ่งที่ขนุนทำ และกำลังจะบอกพี่ อธิบายให้พี่ฟังหน่อยได้มั้ยคนเก่ง

 

จริงนะครับ พี่ไม่โกรธขนุนจริงนะครับ

 

ขนุนมองหน้าผาด้วยสายตาคาดหวังและเจือไปด้วยความดีใจอีกครั้ง

 

ครับ  ทีนี้อธิบายให้พี่ฟังหน่อยเร็ว”  ผาลูบหัวขนุนเบาๆด้วยความรู้สึกที่ตัวเองก็อธิบายไม่ถูก

 

ครับ……..”

 

ร่างเล็กกัดริมฝีปากนิดนึง  ก่อนจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้ผาฟัง  เกี่ยวกับเรื่องที่เคยโดนลวนลามแล้วความคิดแบบนี้ก็โผล่ขึ้นมา  จนเขาต้องทำแบบนี้  และเรื่องที่ฟาสก็รู้เรื่องนี้ได้ยังไง

 

“…..อืม  พี่เข้าใจและ  พี่เข้าใจขนุนทุกๆเรื่องเลย

 

ผามองคนตรงหน้าด้วยความเข้าใจ  ก็นะถ้าเห็นแบบนี้  เป็นเขา  เขาก็คงอยากจับกดเหมือนกันแหละ!! เฮ้ยไอ้ผา ใจเย็นพวก!  น้องหนีเสือมานะ  จะมาปะจระเข้แบบมึงหรือไงล่ะนั่น

 

ทีนี้ผมมีอีกเรื่องจะถามพี่  ผมโกหกพี่แบบนี้  พี่จะยังเห็นผมเป็นน้องอยู่มั้ยครับ

 

ขนุนมองหน้าผาอย่างมีความหวังพร้อมกระพิบตาปริบๆ

 

“…..อือหือ!!!”

 

ดาเมจซะ!!  ผามองแล้วอยากจะบอกขนุนเหลือเกินว่าพี่จะไม่เอาขนุนเป็นน้องเพราะขนุนทำหน้าแบบนี้นี่แหละ  พี่ว่าไม่นานน้องคงได้เลื่อนตำแหน่ง  เฮ้ย!!!เอาอีกและ=_=; มึงจะทำให้น้องกลัวนะไอ้ผา  อย่าคิดแบบนั้นเป็นอันขาด!!

 

พี่ผา....” เมื่อเห็นผาเงียบไปนาน ขนุนเลยเรียกอีกครั้งด้วยใจหวิวนิดๆเพราะกลัวคำตอบ

 

อ่อ......คือ เรื่องแค่นี้ไม่ทำให้พี่เอ็นดูเราน้อยลงหรอกนะ  ขนุนยังคงเป็นน้องพี่ แต่อาจจะไม่เหมือนเดิมเท่านั้นเอง 

 

ผาตอบขนุนไป แต่ตอนท้ายพูดเสียงเบาเกือบไม่มีเสียง ทำให้ขนุนไม่ได้ยินในตอนท้ายนั่น

 

“^_____^ ขะ...ขอบคุณนะครับพี่ผา

 

งั้น...น้องชายที่น่ารัก มาให้พี่กอดทีนึง ถือเป็นค่าทำขวัญที่เราโกหกพี่

 

หือ…..”

 

พึ่บ!!! ไม่รอคำตอบผาก็ดึงตัวเล็กมากอดทันที

 

ฟอดดดดด! ผาจัดการหอมฟอดที่หัวขนุนอย่างหมั่นเขี้ยว อ่าาาา หอมชื่นจายยย ตัวก็นุ่มนิ่ม น่ากินจังเลย

ขนุนที่ตกอยู่ในอ้อมกอดคนตัวใหญ่  เกิดอาการใจเต้นเล็กน้อยกับสัมผัสที่ไม่ค่อยได้เจอ อืมมม รู้สึก.. สบายใจจังแฮะ นี่หรอความรู้สึกของการมีพี่ชาย?

.

พี่ผา ขนุนอึดอัด

 

นานเข้าขนุนก็เริ่มอึดอัด เลยบอกผาที่กอดขนุนซะตัวเขาจะจมไปในอ้อมกอดผาอยู่แล้ว

 

หึหึ  โทษทีก็เราน่าหมั่นเขี่ยวเองอ่ะ

 

“-3- บู้ยยยยโทษมั่วง่ะ

 

“…!ขนุน เวลาอยู่ในเวอร์ชั่นหน้าแบบนี้เนี่ย พี่ขออะไรหน่อย... อย่าทำหน้า ทำปาก แบบนี้ใส่พี่บ่อยๆนะ รู้มั้ย

เดี๋ยวจับกัดปากซะเลยนี่!!

 

หือทำไมอ่ะครับ  ขนุนถามด้วยความสงสัย

 

“……..อันตรายมาก!!!!!”

 

เอ๋..?? ”  ขนุนเอียงคอไม่เข้าใจผาพูดอะไรหมายความว่าไงอ่ะ??

 

“…..!เอียงคอแบบนี้ก็อย่าทำบ่อยๆด้วย!”

 

ห๊า!!”  ขนุนงงหนัก  อะไรของพี่ผาอ่ะ  ขนุนไม่เข้าใจอธิบายที???

 

“อะแฮ่มมม.....อืม ตามนั้นแหละ ว่าแต่หน้าผากนี่ไปโดนอะไรมาเนี่ย ปูดเชียว”

ผามองหน้าผากแดงๆปูดของขนุนก็อดถามขึ้นมาไม่ได้   เลยลองเอามือไปลูบดูเบาๆ

 

“....งื้ออออ  เจ็บอ่ะพี่  อย่าจับแรง ก็ตอนที่ก้มหลบพี่แหละครับ หัวโขกกับโต๊ะเลย”

 

5555++ จะสมน้ำหน้า หรือ สงสารดีเนี่ย บื้อจริงๆเลยนะเรา” ผาพูดพร้อมโยกหัวขนุนเบาๆ

 

“ไม่ตลกเลยนะพี่  ผมเจ็บจริงๆนะ”

 

“มานี่มา พี่ลงคาถาให้ รับรองดีขึ้นชัวร์”

 

“หือ ทำไง?”

 

“มานี่หลับตา หลับตา พี่ต้องใช้สมาธิ”

 

“.........แกล้งผมหรือป่าวววววว”

ขนุนหรี่ตาไม่ไว้ใจ มันมีอะไรแบบนั้นด้วยหรอ คาถาที่ทำให้หายเจ็บเนี่ย

 

“จริงๆ  แม่ทำกับพี่บ่อยๆ ไม่เชื่อลองๆ หลับเร็ว”

 

“......ก็ได้ครับ ห้ามแกล้งผมนะ ผมเจ็บอยู่”

 

“อืมมมม เร็ว”

ผาเร่งอีกครั้งเพราะใกล้วนมาถึงที่เดิมแล้ว และถ้าเลยไปอีกนิดก็เป็นที่ที่เขาจอดรถไว้อยู่

ขนุนหลับตาตามที่ผาบอก  ผามองหน้าตาหมดหวานหยดนั่นอีกครั้ง ท่าหลับตาพริ้มทำให้ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ผาจับหน้าขนุนเข้ามาใกล้ๆและกดลงให้ก้มนิดนึง จากนั้นก็ประทับจูบไปที่รอยแดงๆนั้นเบาๆ

 

จุ๊บ~

 

ขนุนตกใจลืมตาขึ้นทันที และเงยหน้าขึ้น ทำให้หน้าทั้งสองคนห่างกันแค่เพียงคืบเดียว

 

“.......”

 

ผาได้แต่นิ่งค้างไป ส่วนขนุนก็ชะงักนิดนึง  ก่อนจะค่อยๆถอยออกมา ด้วยใจที่เต้นแรงผิดปกตินิดๆ  ก็มันใกล้เกินไปจริงๆอ่ะ =_=;

 

“///.....พะ...พี่ผาทำอะไร ไหนบอกคาถาอะไรให้หายไง”

 ขนุนพูดออกไปเมื่อคนตัวโตยังคงนิ่งอยู่

 

“อ่อ....อะ แฮ่ม  ก็....นี่ไง คาถา แม่พี่ทำให้ประจำ เดี๋ยวก็หาย จริงๆ”

 

“พี่ผาอ่ะ แกล้งผม ผมรู้นะ ไม่ต้องอ้างแม่เลย บู้ยยย”  บู้ยอีกและ พูดไม่ฟังมันน่าตีจริงๆ

 

“หึหึ ว๊าโดนจับได้ซะและ เซ็งเลยๆ ^__^

 

ผาพูดพร้อมโยกหัวคนตัวเล็กที่ทำหน้าบู้ยอีกครั้งอย่างเอ็นดู และก็พอดีกับที่รถแท็กซี่ มาถึงตรงรถเขาพอดี

 

ลุงครับๆ จอดข้างหน้านี่เลย  รถสีเหลืองอ่ะ

 

ผามองเห็นรถของฟาสก็ยังอยู่ยังไม่ได้ไปไหน

 

 

ครับ  ลุงคนขับจอดทันที ตามที่ผาบอกก่อนจะจ่ายเงินและจับมือขนุนให้ลงรถไปกับเขา

 

 

_______________________

สัมภาษณ์พี

 

ไรท์: พีรู้สึกยังไงที่ได้รู้เรื่องขนุนเป็นคนสุดท้าย

พี:..........-*-!

ไรท์: โกรธไรท์มั๊ยที่ไรท์ให้พีรู้ที่หลัง

พี:...............ชิ!!

ไรท์: ไม่พูดอะไรหน่อยหรอ.....ทุกคนรอฟังอยู่นะ

พี:................เชอะ!!!

ไรท์: งั้นฉากเลิฟซีนพีกับขนุนที่เขียนไว้ไรท์ฉีกทิ้งหมดเลยนะ

พี:ขอโทษครับ ไรท์อยากรู้อะไรถามมาได้เลยครับ

 

ปล.ลุงคนขับแท็กซี่ฝากมาถามว่า เมื่อกี้นี้มึงเห็นกูอยู่บนรถด้วยหรือป่าว =_=;

___________________

แหะๆ เค้าลงให้แล้วน้าาา

ถ้าดึกๆนี้ทันอีกตอน จะเอามาลงให้อีก ^^

ร๊ากกกกกกคนอ่าน

ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกกำลังใจค่ะ

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 177 ครั้ง

91 ความคิดเห็น

  1. #4178 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 15:34
    เหลือแค่พีเเล้ววว
    #4178
    0
  2. #4041 chompoo--- (@chompoo---) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 16:15
    ไรท์สู้ๆ
    #4041
    0
  3. #4022 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 15:16
    555 สงสารลุงขับแท็กซี่
    #4022
    0
  4. #3975 memeeNam (@memeeNam) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 10:04
    คนสำคัญสุด พีคสุด ก็ต้องรู้ทีหลังไงพี่พีอย่าน้อยใจไปเลย
    #3975
    0
  5. #3872 DONOVANK (@DONOVANK) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 23:12
    555ตลกตอนสสัมภาษณ์
    #3872
    0
  6. #3773 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 14:29
    อินเลิฟ555
    #3773
    0
  7. #3733 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 01:14
    พี คนเดียว ที่ไม่รู้
    #3733
    0
  8. #3703 Au2524 (@Au2524) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 16:11
    ชอบอ่ะชอบทุกคนเลย
    #3703
    0
  9. #3608 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 15:51
    ลุงได้ค่าจ้างเท่าไหร่คะ 5555555 คงคุ้มมากอ่ะ ไม่ต้องทำไรเลย ._. แล้วตอนนี้ก็เหลือพีแค่คนเดียวแล้วสินะ รอเลยยย 55
    #3608
    0
  10. #3573 malamaii (@malamaii) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:40
    ลุงขับแท็กซี่ยังจำเป็นอยู่มั้ย 555
    #3573
    0
  11. #3551 The dremer (@blovet) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:19
    ลุงหายค่ะจุดๆนี้
    เหลือ(พี)คนเดียวแล้ววว
    #3551
    0
  12. #3211 Arisara Arpan (@pim_arisara) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 19:33
    ลืมลุงส่ะสนิทเลยอ่ะ 555+
    อ่านไปยิ้มไป.มีคสามฟิน
    #3211
    0
  13. #3141 kannikar_nam (@kannikar_nam) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 00:22
    อ่านไปยิ้มไปตลอดทั้งเรื่องเลย ^__^
    #3141
    1
    • #3141-1 Tidsum (@Tidsum) (จากตอนที่ 16)
      29 กรกฎาคม 2559 / 10:44
      ขอบคุณมากมายจ้า^^สำหรัยคอมเม้น
      #3141-1
  14. #3089 D_diamond (@nampetch1405) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 15:51
    อ่าาาาลืมไปเลยว่าเคยมีลุง555555
    #3089
    0
  15. #3087 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 14:28
    5555555 โอ้ยยยยยน่ารัก หลงงงงง
    #3087
    0
  16. #3061 ปีศาจสีเงิน (@aaron-anael-abel) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 15:48
    เรายังจำลุงได้นะ แต่ละไว้ก่อน555555
    #3061
    0
  17. #2982 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 23:57
    555ลืมลุงไปเลยซิน้ะะะ โอ้ยยยผารุ้แล้ว รุ้แล้วตั้งสองคนนนน
    #2982
    0
  18. #2702 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 20:47
    อยากถามเหมือนกัน คือ รอลุงแซวอยู่5555555
    #2702
    0
  19. #2679 nidaiki (@e-nongnid) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 13:58
    เกร้ดดดด ผาได้รู้แล้ววว ไงหละโดนดาเมจรุนแรงมากเลยอะดิ๊ ต่อไปนะผาก็จะหลงขั้นรุนแรงมากขึ้น นี่ถ้าน้องขนุนเลิกเมคอัพนะ แต่ละคนคงแบบไม่ไหวจะหลงขนุน
    #2679
    0
  20. #2431 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 02:58
    เรากะอยากจะถามทั้งสองคนว่า ยังเห็นลุงเขาอยู่ใช่ไหม อ๊ากกกกก แต่เราตะหงิดๆเว้ย คือถ้าทุกคนไม่เห้นน่าของขนุนจะยังสับสนลังเลอยู่อีกไหม รู้สึกว่าทุกคนสับสนมาก่อน แต่พาเห็นน่าขนุนเท่านั้นแหละ กะรุใจขึ้นมาสะงั้นอ่ะ มันไม่ค่อยโอว่ะ
    #2431
    0
  21. #2191 Aunchiree yaoi (@0956535071) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 07:34
    สงสารลุงขับแท็คซี่
    #2191
    0
  22. #2018 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 19:25
    โอ้ยน้อออออ
    #2018
    0
  23. #1939 miwly_2544 (@miwlee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 16:34
    ขนุนโดนลองแต๊ะอั๋งอีกแล้วอ่าาาา
    ชักสงสาร แต่ฟินเกินบรรยาย5555
    #1939
    0
  24. #1816 maizii_np (@maizii_np) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 07:02
    อ่านตอนนี้เเล้วเขิน55555 ชงค่ะชง
    #1816
    0
  25. วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 20:00
    โถ่ เฮียพีรู้คนสุดท้ายซิงี้จะโกรธป่าวนะ -*-
    #1752
    0