อย่าเล็งผมเพราะผมขี้เหร่ fall in love [yaoi] (4P) END

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 347,708 Views

  • 4,251 Comments

  • 10,588 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,097

    Overall
    347,708

ตอนที่ 46 : S46 ไม่ยอมบอกเหตุผล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    15 มิ.ย. 59

S46

.

หลังจากเซ็นเอกสารเรียบร้อยฟาสก็พาขนุนกลับมาที่ห้องของพี พอขึ้นมาถึงที่ห้องก็เจอพีกับผาในชุดนอนนั่งรออยู่ที่ห้องรับแขก  แน่นอนว่าวันนี้เขาก็มาค้างด้วย 


“พี่ๆทานข้าวกันยังครับ” ขนุนถามด้วยความเป็นห่วง


“กินที่บ้านแม่มาแล้วน่ะเมื่อเย็น ขนุนล่ะกินยัง” พีตอบและถามกลับทันที


“ผมอิ่มมาจากงานแล้วล่ะครับ พี่ฟาสล่ะครับหิวอะไรมั้ย”


“ไม่ล่ะ ขนุนไปอาบน้ำนอนเถอะ พี่รู้ว่าเหนื่อย” ฟาสดันขนุนให้ไปอาบน้ำ


“อือ เพลียมาเชียว” ผาที่เดินมาดูลูบหัวคนตัวเล็กที่มีสีหน้าอ่อนเพลียอย่างเห็นได้ชัด


“ไม่เคยไปเจองานอย่างนี้นี่นะ ครั้งแรกก็แบบนี้แหละ” 


พีเดินมาดูคนตัวเล็กก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มทีนึง


“…..” ขนุนไม่ได้ว่าอะไรเพราะรู้สึกเหนื่อยจริงอย่างที่ว่า


“วันนี้ไปอาบน้ำแล้วเข้านอนคนเดียวเลยก็ได้ พวกพี่ไม่กวน” 


ฟาสบอก ทั้งสามคนก็เลยพาขนุนมาส่งที่ห้องของตัวเอง


“….ขอบคุณครับ”


 ขนุนตอบพร้อมเดินเข้าห้องตัวเองก่อนจะไปอาบน้ำจนเสร็จ พอออกมาที่ด้านนอกก็ยังเห็นพวกพี่ๆทั้งสามคนนั่งคุยกันอยู่ฟาสเองก็อาบน้ำเสร็จออกมาเรียบร้อยแล้ว


“มึงนัดแล้วใช่มั้ยพรุ่งนี้อ่ะ” พีหันไปถามฟาสที่นั่งมองทีวีอยู่ 


“อืมนัดแล้ว พรุ่งนี้ก็ออกแต่เช้าเลยแล้วกัน กูนัดแต่เช้าจะได้ไม่กลับมืดมาก” 


“อืม งั้นก็บอกไอ้ตัวเล็กไปแล้วกันว่าพรุ่งนี้มีธุระกัน”

ผาบอก ทั้งสองคนก็พยักหน้าพร้อมกัน


“พรุ่งนี้พี่ๆมีธุระกันเหรอครับ กี่โมงผมจะได้เตรียมชุดให้” 


“..!!!!×3” ทั้งสามคนรีบหันมามองที่ต้นเสียงทันที 


ขนุนถามออกไปเมื่อได้ยินที่ทั้งสามคนคุยกัน ในใจก็มีแอบคิดเหมือนกันว่ามันมีอะไรหรือเปล่าทำไมต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้นกันด้วย 


“อ่อ เก้าโมงน่ะ” ฟาสปรับสีหน้าแล้วตอบเสียงเรียบ


“พอดีมีโปรเจ็คร่วมกัน นัดลูกค้านอกสถานที่ไม่ต้องทางการมากหรอก” 


พีบอกขนุนเกี่ยวกับชุด แน่นอนว่าฟาสกับผามีชุดอยู่ที่นี่บ้างแล้ว


“อ่อครับ” ขนุนมองแล้วพยักหน้าตอบรับ


“แล้วเราทำไมยังไม่นอน ออกมาทำไม หือ”


 ผาถามเปลี่ยนเรื่อง แล้วดึงคนตัวเล็กให้มานั่งตักตนเอง


“….มา…นอนด้วยน่ะครับ” ขนุนเว้นก่อนจะตอบออกไปเสียงเบา


“…../…./….”


“นอนเฉยๆ…. นอนด้วยกันนะครับ ผมอยากนอนดะ… เฮ้ย!!” 


ขนุนก้มหน้าพูดก่อนจะตกใจเพราะผาอุ้มขึ้นตัวลอย แล้วเดินเข้าห้องเอาเขามาวางลงบนที่นอน ฟาสและพีเองก็เดินตามเข้ามาติดๆ


พี ฟาส และ ผาจูบปากคนตัวเล็กหนึ่งทีด้วยความนุ่มนวล ก่อนจะขึ้นมานอนที่ประจำของตัวเอง


“…../// ฝันดีนะครับ” 


ขนุนพูดก่อนจะหลับตาลงโดยที่มีสามหนุ่มนอนกอดอยู่เหมือนเคย


“ฝันดีครับ/อืม..ฝันดี/ฝันดี” 


ทั้งสามคนก็ตอบรับกลับพร้อมหลับตาลงตามคนตัวเล็กไปติดๆ อบอุ่น รู้สึกดี เป็นอะไรที่เคยชินไปแล้วจริงๆสำหรับขนุน 


.

ขนุนลุกขึ้นมาจัดการทำอาหารแต่เช้าเหมือนปกติ และเตรียมชุดให้คุณชายทั้งสามพร้อมสำหรับการออกไปเจอลูกค้า ในขณะที่จัดแจงเสื้อผ้าขนุนก็นึกมาตลอดว่าทั้งสามคนเหมือนจะมีอะไรปิดบังเขาอยู่ ถ้าลองถามไปจะเป็นไรหรือเปล่านะ ….แต่พี่ฟาสบอกอยากรู้อะไรถามได้นี่ เอาน่ะลองถามดูจะได้ไม่ต้องคิดมาก

ทั้งสามหนุ่มลุกขึ้นมาก็ไปทานข้าวเช้ากันทันที พอทานอาหารอาบน้ำกันเรียบร้อยทั้งสามคนก็มารวมกันที่โซฟารับแขกเตรียมตัวไป


“เอ่อ….พี่ๆครับ ผมมีอะไรอยากถามหน่อยได้หรือเปล่าครับ”


“ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ” ฟาสยิ้มให้แล้วดึงคนตัวเล็กมานั่งตัก


“…..คือ….คือว่า”


“ถามมาเถอะ พวกพี่จะตอบ” พีบอกขนุนไปอีกครั้ง


“….คือ พวกพี่ๆมีอะไรปิดบังผมหรือเปล่าครับช่วงนี้  คือผมรู้สึกว่าพวกพี่ๆดูแปลกๆในบางที”


“…/…/…” ทั้งสามคนเงียบไปครู่นึง ก่อนที่ผาจะเป็นคนตอบกลับมา


“ก็ไม่มีนี่….ขนุนคิดมากไปหรือเปล่า พวกพี่จะปิดบังอะไรเราล่ะ หือ”


“งั้นเหรอครับ ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไรครับ ผมคงคิดมากไปเอง” ขนุนส่งยิ้มบางๆให้ทั้งสามคน


“….เอ่อ งั้นพวกพี่ไปทำงานกันก่อนนะ ใกล้ได้เวลานัดแล้ว” พีบอกคนตัวเล็กพร้อมกับก้มลงไปจูบหนึ่งที


“ตอนเที่ยงพวกพี่คงไม่ได้แวะเข้ามา และน่าจะกลับกันมืดเลย ขนุนไม่ต้องรอมื้อเย็นนะรู้มั้ย” 

ผาพูดจบก็จับคนตัวเล็กมาจูบไม่ต่างจากพี


“แล้วเจอกันนะตัวเล็ก” ส่วนฟาสกอดแล้วหอมแก้มขนุนไปฟอดใหญ่


ตั้งแต่ผา พี ฟาสออกไปจากห้องช่วงเช้า ตอนนี้เลยเหลือแต่เพียงคนตัวเล็กคนเดียวเท่านั้น ขนุนทำงานบ้านทุกอย่างเสร็จในเวลาช่วงบ่ายของวัน จากนั้นก็ว่างเขาเลยมานั่งเปิดทีวีดู


`~กริ๊งงงง`~~~ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น คนตัวเล็กมองหน้าจอก่อนจะกดรับทันที


“สวัสดีครับพี่เทค กลับมาหรือยังครับเนี่ยหรือยังอยู่เชียงใหม่ครับ”


‘กลับมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ  เนี่ยพี่กำลังจะไปหา  พวกนั้นอยู่ที่ห้องหรือเปล่าพี่โทรไปไม่มีใครรับเลย’


“ไม่ครับพวกพี่ๆออกไปทำธุระข้างนอกกันหมดเลยครับ คงกลับมืดเลย”


‘…อ้าว งั้นขนุนก็อยู่ห้องคนเดียวสิ แล้วกินข้าวยัง’


“เอ่อ ยังไม่ค่อยหิวน่ะครับ^^แหะๆ”


‘หือ ไม่หิวไม่ได้ พอดีเลยงั้นไปกินกับพี่ข้างนอกนะ พี่ก็ยังไม่ได้กิน  ถึงแล้วจะโทรไปเตรียมตัวเลยไม่เกิน15นาทีถึง ตรู้ดดดดด~~~’


“……คึคึ”  รวดเร็วจริงๆพี่ชายคนนี้ยังคงคิดเองเออเองเหมือนเคย


ไม่เกินสิบห้านาทีเทคก็มาถึงจริงๆ ขนุนลงมารอที่ด้านล่างอยู่ก่อนแล้ว เลยขึ้นรถหน้าโรงแรมออกตัวมุ่งสู่ห้างxyz ทันที


“กินอะไรกันดีขนุน เดี๋ยวซื้อไปฝากพี่พัฒมันด้วย”


“พี่พัฒก็มาเหรอครับ”


“อืม พอดีมีธุระจำเป็นที่นี่ด้วยน่ะ น่าจะอยู่สักพัก แล้วขึ้นไปดูงานที่เชียงใหม่ต่อให้เสร็จเหมือนเดิม”

“เหรอครับ” 


“ใช่…อ้ะขนุน กินนี่กันอยากกิน” 


เทคชี้ไปที่ชาบู เราสองคนเลยตรงเข้าไปในร้านทันที วันนี้วันธรรมดาคนเลยไม่ค่อยเยอะมากเท่าไหร่นัก


“ขนุนพี่ชอบเห็ดเข็มทองนี่อ่ะ แต่มันไม่ค่อยมีมาเลย ถ้าเจอพนักงานบอกให้พี่ทีนะ เผื่อพี่กินเพลินไม่ทันมอง^^” 


เทคพูดไปก็ตักอาหารเข้าปากไปด้วย และก็จริงๆที่พนักงานเดินมาแล้วพี่เทคไม่ได้มองเขาเลยสั่งแทน


“เอ่อ ขอโทษครับ คือผมอยากได้เห็ดเข็มทอง ช่วยเอามาให้ที่โต๊ะได้มั้ยครับ”


พนักงานผู้ชายยืนนิ่งฟังเขาพูดจนจบก่อนจะรีบเดินไปหยิบจานเห็ดเข็มทองมาให้ทันที แบบพูๆจานเลยทีเดียว


“ต้องการอะไรอีกมั้ยครับ เรียกผมได้ตลอดนะครับ^^”


 พนักงานส่งยิ้มมาให้เขาก่อนจะหันไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ แต่ก็ไม่เคยไปไหนไกลจากโต๊ะเขาเลย ทำให้สะดวกพี่เทคที่เรียกใช้พนักงานคนนั้นไปอีกหลายรอบ จนพักหลังๆพนักงานคนนั้นค่อยๆเลี่ยงไปยืนทำงานตรงอื่นแทน  


“หมั่นไส้มองอยู่ได้”

พี่เทคบ่นไปกินไป รู้สึกสงสารพนักงานโดนแกล้งเดินไปตั้งสิบกว่าเที่ยวแหนะ คึคึ



พอทานกันเสร็จพี่เทคก็พาเขาไปเดินซื้อของต่อ 


 อ่อลืมบอกไปอย่างนึง ที่เขามาเดินที่ห้างแบบนี้ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีเงินซื้อของนะ พี่ฟาสให้การ์ดเขามาใบนึง พี่ฟาสบอกอยากได้อะไรเอาไปรูดได้เลย ส่วนพี่พีให้บัตรไม่จำกัดวงเงินเขามา พี่ผาก็เช่นกันบัตรกดเงินสดด้วย ถามว่าเอามาทำไมเยอะแยะ พี่ๆก็บอกว่าเผื่อๆไว้แหละติดตัว ที่สำคัญในกระเป๋าตังเขาจะมีเงินสดติดกระเป๋าอยู่ตลอด7-8พัน ไม่เคยน้อยกว่านี้ เคยเอาไปซื้อกับข้าว2พัน วันต่อมาก็จะเพิ่มมาเท่าเดิม บางทียังมีมาบ่นๆด้วยนะ ว่า 

‘เงินในกระเป๋าให้เอาไปใช้บ้าง เดี๋ยวปลวกกิน พี่ไม่เห็นมันลดสักที’

‘……=_=;’

ไอ้เขาก็ไม่รู้จะตอบยังไงว่าไม่รู้จะเอาไปใช้ยังไงดีในเมื่อวันๆอยู่แต่ห้อง ไม่ก็ตัวติดไปไหนมาไหนกับพี่ๆ 


กลับมาที่ปัจจุบัน เราสองคนเดินเข้าร้านนั้นออกร้านนี้กันเป็นว่าเล่น ไม่ได้ซื้ออะไรหรอกนะ เสื้อผ้าของเก่ายังใส่ไม่หมดเลย ไม่รู้จะซื้อเพิ่มทำไม มีพี่เทคนี่ล่ะที่ได้ไปสิบๆอย่างผมก็เอามาช่วยถือครึ่งนึง จนตอนนี้เวลาล่วงเลยไปหกโมงเย็นแล้ว


“ขนุน ไปซื้อของกินให้พี่พัฒกัน แล้วเราก็ไปกินด้วยเลย ไหนๆไอ้พวกนั้นก็กลับมืดใช่มั้ยล่ะ ขนุนจะได้ไม่ต้องกินข้าวคนเดียวนะ  พี่พัฒมันบ่นๆคิดถึงน้องเล็กอยู่ด้วยไปให้พี่เขาเจอหน่อยเนอะ^^ ปะๆ”


อ่ะน่ะ พูดมายาวเหยียดเลย ^^ สุดท้ายยังไงเขาก็ต้องไปกับพี่ชายเอาแต่ใจคนนี้อยู่ดี 


“เอาเซ็ต นี้ ๆ ๆ ครับ ขนุนเอาอะไร” เทคชี้เซ็ตอาหารญี่ปุ่นให้พนักงานดูก่อนจะหันมาถามขนุน


“อืม…..อันนี้ก็ได้ครับ”  ขนุนชี้ปุ๊ป พนักงานก็กดรายการอาหารตามทันที


“เอ่อ เพิ่มนี่ด้วยแล้วกันครับ ทั้งหมดเอากลับบ้านนะครับ”


“ค่ะเป็นเซ็ต……….งั้น กรุณานั่งรอสักครู่นะคะ^_^”

พนักงานหญิงรับออเดอร์แล้วทวนหนึ่งครั้ง ก่อนจะเดินจากไปทันที


หลังจากได้รับอาหารทั้งสองคนก็ขึ้นรถขับไปยังจุดหมายปลายทางทันที


“พี่พัฒพักอยู่ที่ไหนเหรอครับ”


“อ่อ โรงแรมน่ะ vip2 ก็ของครอบครัวพี่มันแหละ^^”


“อ่อ ครับ จะว่าไปผมไม่เคยไปที่อื่นนอกจากvip1เลย”


“งั้นเหรอ…..ดีเลยคิดซะว่ามาเที่ยวดูไปในตัวเลยแล้วกัน  เนี่ยอยู่เส้นนี้แหละ อีกสักพักก็ถึงแล้ว”

.


มาถึงที่โรงแรมก็ปาเข้าไปเกือบสองทุ่ม พอรถเทคจอดที่หน้าโรงแรมปุ๊ปก็มีคนวิ่งมาหาทันที


“สวัสดีครับคุณเทค เอารถไปเก็บเลยนะครับ”


“อืม แต่เดี๋ยวคงออกอีกรอบน่ะ”


“ครับ”  พนักงานตอบรับแล้วเดินไปที่รถทันที


ส่วนเทคกับขนุนก็เดินเข้าไปภายในโรงแรม คนที่เจอเทคก็ยกมือไหว้กันประปราย ตอนนี้ไม่ค่อยมีแขกเท่าไหร่นักที่เห็นมีแต่พนักงานเท่านั้น ขนุนมองไปรอบๆก่อนที่สายตาจะไปหยุดที่ผู้ชายร่างสูงคุ้นตาคนหนึ่งซึ่งผู้ชายคนนั้นก็คือ ‘พี่ผา’ และ กำลังเดินมากับเด็กผู้ชายที่ขนุนจำได้ว่าเขาคือใคร ‘เติ้ด’


“……!!!” หัวใจคนตัวเล็กกระตุกวูบมันหน่วงและไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาเฉยๆ


“ขนุนเป็นอะไร หยุดเดินทำไม”


 เทคพูดก่อนจะมองตามสายตาของขนุนไป พอเห็นว่าเป็นอะไรเขาก็อุทานออกมาทันที


“ชิบหายแล้ว!!”  อุทานแบบนี้เหมือนเทคจะรู้อะไรทำให้ขนุนหันไปมองที่เทค


“พี่เทครู้เหรอครับ” เทคหันไปมองขนุนที่ถามเขาออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นผิดปกติ


“……”

จะตอบว่าไงดีล่ะ  รู้ครึ่งนึง ไม่รู้ครึ่งนึง รู้ถึงเรื่องที่พวกมันกำลังทำ แต่ไม่รู้ว่ามันจะมาตกลงอะไรกันที่นี่ พวกห่าตอนโทรมาก็ไม่ยอมรับสาย 


“……ถ้างั้นพี่น่าจะรู้ว่าเขาอยู่ที่ห้องไหนกัน ผมจะไม่โกรธพี่แต่พี่ช่วยบอกผมว่าห้องไหน ได้มั้ยครับ”

ขนุนพูดกับเทคในขณะที่สายตาก็มองสองคนนั้นหายเข้าไปในลิฟท์


“……อะ..เอ่อ พี่ก็ไม่รู้หรอกว่าห้องไหน แต่พี่ถามให้ได้  ยังไงก็ไปคุยกันเลยแล้วกัน พี่ก็กะแล้วว่าเรื่องมันใหญ่เกินจะปิดได้”


เทคตัดสินใจที่จะบอก เพราะยังไงก็คิดว่าขนุนไปถึงพวกนั้นต้องอธิบายให้ฟังแน่ๆ ถ้าปล่อยให้เข้าใจผิดกับภาพที่เห็นเมื่อครู่นี้คงไม่ดี ก็นะเดินมากับคู่ขาแบบนั้นเป็นเขาเขาก็คิด เทคเดินไปเช็คห้องกับพนักงานก่อนจะเดินมาหาขนุน


“…../…..”  


ภายในลิฟท์ ขนุนและเทคไม่ได้พูดอะไรกันเลย จนมาถึงชั้นที่ต้องการ ขนุนก็เดินไปยังห้องที่เทคบอก ส่วนเทครีบเดินตามมาติด


ตืดดดด~  

ขนุนกดออดหน้าห้องทันทีที่มาถึง เขายืนเบี่ยงมาข้างๆประตูให้พ้นจากตาแมว แล้วให้เทคยืนหน้าประตู  รอไม่กี่อึดใจก็มีคนมาเปิดประตู คนที่มาเปิดก็คือฟาสเขาจำรายละเอียดเกี่ยวกับทั้งสามคนได้แม่นยำ ต่อให้ไม่ได้ยินเสียงแต่กลิ่นน้ำหอมติดตัวที่เป็นเอกลักษณ์ก็ทำให้ขนุนรู้ได้แล้ว ขนุนหัวใจกระตุกวูบอีกครั้งไม่แปลกใจเท่าไหร่นักที่เจอฟาสและคิดว่าพีก็น่าจะอยู่ เพราะเขาสี่คนก็เคยทำอะไรแบบนี้กันมาก่อน


“อะไร…?มึงมาได้ไงเนี่ย” 


ฟาสเปิดประตูแต่ไม่ได้โผล่ออกมาทำให้ไม่เห็นขนุนเพราะมัวแปลกใจที่เห็นเทคหน้าประตู


“….พี่ก็อยู่ด้วยเหรอครับ” ขนุนพูดออกมาทำให้คนฟาสรีบชะโงกหน้าออกมามองทันที


“ขนุน!!!!!.....” ฟาสพูดออกมาเสียงไม่เบานัก


“ครับผมเอง พี่เคยบอกให้ผมทำตามใจตัวเองบ้าง งั้น ขอเข้าไปนะครับ”


ไม่รอคำตอบขนุนก็ดัน(ผลัก!)ตัวฟาสให้หลีกทางแล้วเดินเข้าไปทันที


“ใครวะไอ้ฟะ…..!!!ขนุน” 


พีที่ได้ยินเสียงฟาสพูดชื่อคุ้นหูแว่วๆเลยจะเดินออกมาดู แต่ยังไม่ทันจะเลี้ยวมาที่ประตูก็เจอกับคนตัวเล็กซะก่อน พร้อมเรียกชื่อออกมาด้วยความตกใจ ทำให้อีกสองสามคนที่อยู่ในห้องเดินออกมาดู ก็เจอผากับเติ้ด และผู้หญิงหน้าตาสวยอีกคนนึง


 ขนุนมีความรู้สึกว่าหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองมีปัญหาเพราะตอนนี้มันบีบรัดแน่นไปหมดเหมือนจะหายใจไม่ออก คล้ายจะขาดใจ แต่นั่นก็เป็นแค่ความรู้สึกที่ทำให้คนตายจริงๆไม่ได้   มันแค่ทำให้คนคนนั้นรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็นก็เท่านั้น…..


“ขนุน….!!” 


ผาเรียกชื่อขนุนออกมาพร้อมกับเดินมายืนอยู่ตรงหน้าคนตัวเล็ก เช่นเดียวกับพี ส่วนฟาสมายืนอยู่ที่ด้านหลังเขาแล้วเช่นกัน


“….อยากจะอธิบายมั้ยครับ…..เหตุผลของพวกพี่ ผมอยากจะฟังดูก่อน” 


น้ำเสียงราบเรียบติดเย็นชาออกมาจากปากคนตัวเล็ก ดวงตาแดงก่ำเหมือนคนที่พยายามอดทดไม่ให้น้ำตาที่คลออยู่ไหลออกมา สายตาที่มองมาทำให้ทั้งสามคนปวดที่หน้าอกตามไปด้วย


“…..มันยังไม่ถึงเวลา พี่ขอโทษ”


“อีกไม่กี่วัน พี่จะบอกขนุน”


“ขนุน…..รอและเชื่อใจพวกพี่อีกนิดนะ”


“เชื่อใจกับสิ่งที่เห็นเนี่ยนะ….?”


“เอ่อ ….ขะ…ขนุนเหรอทำไมหน้า เอ้ย…!!!ไม่ใช่ประเด็น คือว่าฟังเราก่อนมันไม่ชะ…”

เติ้ดที่ดูเหตุการณ์พอจะรู้ว่าใครเป็นใครและเรื่องเป็นยังไงเลยจะช่วยอธิบาย แต่..ก็ต้องชะงักลงเพราะคนตัวเล็ก


“หยุดครับคุณเติ้ด!!! นี่เป็นเรื่องของผมกับพวกเขา คนอื่นไม่เกี่ยวครับ และผมต้องการคำอธิบายจากปากของพวกเขาเอง….”


“…..”  เติ้ดเงียบทันทีที่ฟังน้ำเสียงแสนเย็นชาของคนตัวเล็กที่เขาเคยเจอ 


“สรุปพวกคุณไม่มีใครอยากบอกเหตุผลกับผมใช่มั้ยครับ……ถ้างั้นก็ต้องขอโทษด้วยที่ผมเชื่อและรอพวกคุณต่อไปไม่ลงจริงๆ”


“…ขนุน!” พีจะเดินมาจับมือขนุนแต่ขนุนก็ขยับหลบซะก่อน


“ถ้าพวกคุณมาเห็นผมอยู่กับคนที่เคยมีอะไรด้วย และผมบอกเหตุผลพวกคุณไม่ได้ คุณจะเชื่อมั้ยครับ ว่าผมไม่มีอะไรกับเขา” 

"...."


น้ำตาที่พยายามอดทนอดกลั้นค่อยๆไหลออกมา แต่ขนุนก็ปาดมันทิ้งในทีเดียวแล้วกลั้นไม่ให้มันไหลออกมาอีก ขนุนหันหลังจะเดินออก แต่ฟาสไม่ให้ไปและคว้าคนตัวเล็กมากอดเอาไวทันที


“กรุณาช่วยปล่อยด้วยครับ และโปรดจำไว้ว่า… ตั้งแต่วันนี้ไปพวกคุณกับผม เราไม่ได้เป็นอะไรกันอีก....”


“ขนุน รออีกนิดสิ มันไม่ใช่อย่างที่คิดจริงๆ”


“พวกมึงบอกน้องไปเหอะ กูว่ามันไม่โอเคว่ะถ้าจะปล่อยไปแบบนี้”


 เทคตะโกนสวนขึ้นมาเมื่อเห็นว่าสถานการณ์มันย่ำแย่กว่าเดิม


“……” ไม่มีใครยอมพูดอะไรออกมา


“ปล่อย!!!” ขนุนตวาดเสียงแข็งอย่างไม่เคยมาก่อนพร้อมดิ้นไปมา แต่ฟาสก็ยังไม่ยอมปล่อยอยู่ดี 


“ทุกคนออกไปก่อน เติ้ดบอกคุณชัยว่าจัดการไปอย่างที่เห็นสมควรเลย เหลือไว้แค่ห้องครัวพวกผมจะจัดการเอง”


“ครับ” 


ทุกคนรีบเดินออกไปจากห้องส่วนพีก็ตามไปล๊อคห้องทันที ในขณะนั้นขนุนก็ดิ้นไม่หยุด แต่มันก็ไม่เป็นผลคนตัวเล็กเลยกัดลงที่ลำแขนแข็งแรงของฟาสจนมีเลือดสีแดงไหลออกมาถึงอย่างนั้นฟาสก็ไม่ยอมปล่อย 


“ไอ้ฟาสส่งมานี่มา” 


ผาที่เห็นขนุนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหรือปล่อยก็บอกให้ฟาสส่งมาให้เขา เพราะปล่อยไปอีกสักพักเนื้อฟาสคงหลุดติดมากับปากคนตัวเล็กแน่ พอฟาสจะส่งให้ผาขนุนเลยถือจังหวะที่ผาจะสวมกอด เตะออกไปกลางเป้าคนตรงหน้าจังๆ


“อุก!!!!!”  ผาที่โดนเข้าถึงกับล้มไปกุมของรักทันที


 ขนุนหันไปผลักฟาสอีกครั้งเพื่อไม่ให้มาประชิดตัว พีจะเดินเข้ามาจับคนตัวเล็กให้สงบ แต่ขนุนไวกว่า เหวี่ยงกระถางต้นไม้เล็กๆที่วางประดับตรงชั้นวางรองเท้าใส่พีทันที พีที่ไม่ตั้งตัวก็รับไปเต็มๆหน้าท้องเขาจุกมาก แต่ยังไม่เจ็บเท่ากับที่กระถางล่วงไปใส่เท้าเขาอีกต่อนึง คือมันเจ็บมากก็จริง แต่พีก็ไม่ได้สนใจนักและพุ่งไปจับไอ้ตัวเล็กต่อ ไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะคว้าร่มคันยาวออกมา ฟาดใส่พวกเขาไม่ยั้ง  ในเวลาที่ไม่ตั้งตัวและไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะฤทธิ์เยอะขนาดนี้พวกเขาก็โดนฟาดเต็มๆไปหลายที


แค่นี้ขนุนยังคิดว่ามันน้อยไปด้วยซ้ำสำหรับความรู้สึกที่เขาเสียไป ทั้งเติ้ดทั้งผู้หญิงอีกคน อธิบายก็ไม่ได้จะให้เขาคิดยังไงกัน พ่อจะอาละวาดส่งท้ายให้ดู จะเอาให้เละ! และถ้าออกไปได้เมื่อไหร่เขาจะไม่มาให้เห็นหน้าอีก(กลัวโดนเอาคืนนึกในใจอีกที) คนตัวเล็กที่เจ็บอกเจ็บใจโมโหจนลืมตัว อีกทั้งยังโกรธตัวเองอยู่ไม่น้อย ทำไมต้องรัก ทำไมต้องหลงไปเชื่อ ทำไมไม่คิดให้เยอะกว่านี้ ว่ายังไงมันก็เป็นไปไม่ได้ ความรักของคนสี่คน แถมคนพวกนี้ยังเป็นคาสโนว่า ทำไมถึงโง่……


“ฮึก….ไอ้พวกบ้า ไอ้พวกหลอกลวง เลว..ๆ..ๆ ฮึก ฮือ” 


ขนุนฟาดไปก็ร้องไห้ปล่อยโฮไปไม่หยุด 


ส่วนทั้งสามคนที่เห็นขนุนร้องไห้ไม่หยุดก็เริ่มจะอดไม่ไหว ถ้าคนตัวเล็กไม่มาเจอ ทุกอย่างคงราบรื่นแล้วแท้ๆ ทั้งที่อยากจะเก็บไว้เซอร์ไพรส์ แต่มาถึงตรงนี้คงต้องบอกอะไรคนตัวเล็กนี่บ้างซะแล้ว


ขนุนที่ฟาดจนหนำใจ และมองไปที่ประตูพอเห็นทั้งสามคนเผลอก็รีบวิ่งไปทันที


“ขนุน!!!”  

ถึงคนตัวเล็กจะเร็วแต่ก็ไม่ทันคนตัวโตทั้งสามอยู่ดี ที่ตามไปตะครุบเอาไว้ได้ทัน


ขืนปล่อยให้วิ่งออกไปแล้วพวกเขาเกิดตามคนตัวเล็กไม่ทันกันล่ะก็ กลัวจริงๆ กลัวใจไอ้ตัวเล็กนี่ กลัวว่าพวกเขาจะไม่ได้เจอกับคนตัวเล็กอีก…..



_______

งือๆๆๆ ไม่ได้มาลงสองวัน เค้าขอโทษน้า

วันนี้มาลงให้สองตอนเลย

ตอนนี้กับตอนหน้า จบ. แล้ว

จะคิดถึงกันมั้ยเนี่ยยยย

ปล.พอจบปุ๊ปเรามีลงNCพิเศษให้ด้วยนะ^^

รออ่านด้วย

รักคนอ่าน มว๊ากกกกก

จุบุ


ไรท์: ดีใจด้วยเจ็บตัวกันถ้วนหน้า

ฟาส,พี,ผา: แอบแค้นอะไรกันหรือหรือเปล่าไรท์ ทำไมต้องลงไม้ลงมือ ขนุนก็ด้วยเล่นได้สมบทบาทมากเลยนะมีอะไรกับพวกพี่ด้วยหรือเปล่า(น่วมกันเป็แถว)

ขนุน: เปล่าครับ.... ผมขอโทษจริงๆนะครับ><; ที่ผิดคิวไปหลายทีเลย (สายตาเว้าวอน ออดอ้อนสุดๆ)

ฟาส,พี,ผา: แฮ่มมมม...อะ...อืม ไม่เป็นไร(ตอบแบบหลบสายตา กูแพ้ไอ้ตัวเล็กอีกแล้ว)

ขนุน/ไรท์ : .......J(แอบยิ้ม)




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

76 ความคิดเห็น

  1. #4207 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 18:39
    กลัวเด้อออออ5555555
    #4207
    0
  2. #4142 0926616804 (@0926616804) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:57
    แรงอะ แต่สะใจนะแอบหมั่นไส้อยู่เหมือนกัน แต่คนที่เจ็บที่สุดน่าจะเป็นผานะ
    ขอเดาว่า ถ้าขนุนทำเเบบนี้ตอนต่อไปต้องมีฉาก-----แน่ๆ แบบสำนวนที่เขาว่า
    +ตบจูบ-ถีบจูบ-กัดจูบ-เหวี่ยงของใส่จูบ-ทำร้ายของรักจูบ-และอันสุดท้ายคือ
    ทำทุกอย่างจับกด+
    #4142
    0
  3. #4068 chompoo--- (@chompoo---) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 12:40
    ไรท์สู้ๆ
    #4068
    0
  4. #3994 memeeNam (@memeeNam) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 08:58
    ถึงเรื่องนี้จะเป็นการเข้าใจผิด แต่ให้โดนฟาดซะบ้างก็ดี แอบหมั่นไส้มานานละ 55555
    #3994
    0
  5. #3947 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 15:57
    สมควรโดนขนุนตืบ จะบอกก็ไม่บอก สม
    #3947
    0
  6. #3853 BbpLu1234 (@BbpLu1234) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 09:52
    บอกน้องไปสิ เดี๋ยวน้องโมโหมากกว่านี้แล้วจะน่วนนะ555555
    #3853
    0
  7. #3802 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 12:08
    JJJJJJJJ
    #3802
    0
  8. #3640 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 19:28
    ขนุนโหดดดดด 55555555 น่ากลัวจริงจริ๊งงงงงง นี่ได้ตอนขนุนโหดจริงๆด้วยนะเนี่ย เพิ่งขอไปตอนที่แล้ว ไม่คิดว่าจะได้รวดเร็วทันใจขนาดนี้ 5555555555
    #3640
    0
  9. #3219 Freefer (@Freefer) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 14:18
    ขนุนโครตโหดเลยอะ
    พี่อย่าหือดีกว่าเดี๋ยวตายเเบบไม่รู้ตัว
    #3219
    0
  10. #3133 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 18:40
    นางมันร้าย???????? รู้ด้วยใครเป็นใคร แต่โหดไปไหมแก แต่กะดีจะได้ไม่มีกล้าหือ5555
    #3133
    0
  11. #3130 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 06:46
    จบแล้ววว ฮึก T^T
    รอตอนพิเศษน้าาาาา

    รู้สึกผิดนิดนึง ไม่ได้อยู่ด้วยในตอนแรกแล้วยังไม่ได้อยู่ด้วยในตอนท้ายอีก แย่จัง
    อ่อ ฉากncตอนที่แล้วยังไม่ได้อ่านเลย 555

    เอาล่ะ ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมาให้ได้อ่าน ขอบคุณที่ทำให้ทีรอยยิ้มจากเรื่องนี้ ขอบคุณที่ตามใจคนอ่านจนกลายเป็นสี่พี กลายเป็นครอบครัวที่อบอุ่น แม้ว่าจะแอบเชียร์พี่พีที่สุดก็เหอะ 5555
    หลังจากนี้ก็อยากให้มีนิยายน่ารักๆแบบนี้มาใหัอ่านอีกนะคะ ^^
    #3130
    0
  12. #3129 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 21:04
    จบแล้วหรอ?
    ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดหาย
    เหลือแค่ตอนพิเศษอีกแค่ตอนเดียวเองง่ะ
    #3129
    0
  13. #3128 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 18:56
    รู้สึกเหมือนความจำสับสนนิดนึง 5555 ยอมรับเลยจร้าว่าหายไปสักพักเลย เพราะต้องเตรียมตัวเรื่องมหา'ลัย เพิ่งกลับมาอ่าน คิดว่าต่อเรื่องถูกแหละ แต่อาจสับสนบางอย่างที่คิดว่าพี่พีจะพาน้องไปเปิดตัว แต่ไหงถึงได้กลายเป็นมาม่าใกล้จบแบบนี้ได้ 555

    แต่ขนุนโหดนะ ฟาดไม่ยั้งเลย ที่จริงขนุนก็ให้โอกาสแล้วไง แต่เซอร์ไพรซ์มันสำคัญถึงขนาดยอมให้ขนุนต้องเสียใจเสียความรู้สึกเลยหรือ? ทำอย่างกับว่าพวกพี่จะขอขนุนแต่งงานงั้นแหละ ถึงบอกไม่ได้ขนาดนั้นน่ะ
    #3128
    0
  14. #3079 Haruthai-Mookki (@Haruthai-Mookki) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 05:54
    ขนุนขาโหด เจอเต็มๆ55555
    #3079
    0
  15. #3046 vipygfam (@vipygfam) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 07:02
    น่วมเลย 3 หน่อ
    #3046
    0
  16. #3038 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 22:37
    สะใจจไม่รุ้ทำไมม5555 แต่มันดรามากกกกจริมมๆน้ะฮึกกก~
    #3038
    0
  17. #3032 marklmsg7 (@marklmsg7) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 22:08
    ชอบฉากขนุนอาละวาดมาก 55555
    #3032
    0
  18. #2901 Looktaarn Lim (@paccojan) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 14:45
    ไม่อยากให้จบเลยค่า เรื่องนี้น่ารักมากเลย อ่านยาวรวดเลย ฟินนน ขอบคุณไร้ท์นะคะ
    #2901
    0
  19. #2849 Love AT Love (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 22:53
    ยังไม่จบได้มั๊ยอ่ะคะไรท์!!!!!!!!! จัดให้หนักกว่านี้อีกได้มั๊ยขนุน ถึงจะรู้ว่าจะทำเซอร์ไพรท์ให้ขนุน แต่เจ็บแค่นี้ยังน้อยไปเอาให้หนักกว่านี้เลย....(ไม่ต้องง้อขนุนด้วยการจับกดเลยนะพวกคุณชายเอาแต่ใจ)
    #2849
    0
  20. #2847 holy59 (@holy59) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 21:40
    ทั้งๆ ที่เราคนอ่านก็รู้ แต่อ่านแล้วเจ็บปวดกับขนุนด้วย
    #2847
    0
  21. #2846 เรย์ (@nean8) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 20:37
    จัดเต็มเลยขนุน!! รู้สึกขำ+สะใจมากกว่าสงสารแฮะ-w- #ทีมขนุน
    #2846
    0
  22. #2845 Somrudee Phinitkit (@nan_somrudee38) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 20:36
    หมั่นไส้ ตีหนักๆ 555 ทำไมเราชอบตอนขนุนโมโห
    #2845
    0
  23. #2841 หญิงแม่ฮะ (@Mooknoiiky) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 20:09
    T^T หนูไม่ชอบมาม่าอ่ะ
    #2841
    0
  24. #2840 paidoi (@hathai09) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 19:43
    รอคะ มาเร็วๆนะคะ
    #2840
    0
  25. #2839 Jumzz (@Jumzz) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 19:35
    ขนุนจัดการเลยไม่บอกเหตุผลดีนัก
    #2839
    0