นักเดินทางฉบับที่ 1 : เที่ยวคนเดียวครั้งแรก ปีนเขาล้อมหมวก ณ ประจวบ

นักเดินทางฉบับที่ 1 : เที่ยวคนเดียวครั้งแรก ปีนเขาล้อมหมวก ณ ประจวบ
เกริ่นเรื่อง: เขาล้อมหมวก เป็นที่ที่แรกที่เรานึกถึง ในตอนที่เราคิดอยากจะลองไปเที่ยวคนเดียว
11 ม.ค. 62 , View: 11 , Post : 0


นักเดินทางฉบับที่ 1: เที่ยวคนเดียวครั้งแรกของฉัน (My first trip) ณ เขาล้อมหมวก
 


              สวัสดีค่ะ เพื่อน ๆ ทุกคน เปิดตัวเขียนบล็อกครั้งแรกของ UFUIN วันนี้จะมาเล่าถึงประสบการณ์ไปเที่ยวคนเดียวครั้งแรกในชีวิต ที่เขาล้อมหมวก จ.ประจวบคีรีขันธ์ เจออุปสรรค ความท้าทาย ขวากหนามอะไรบ้าง การปีนเขาครั้งแรกในชีวิตของ UFUIN จะเป็นยังไง มาติดตามและอ่านไปพร้อม ๆ กันเลยจ้าาาาา >>>>

  



             ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า UFUIN เป็นผู้หญิงที่ไม่กล้าไปไหนคนเดียวเท่าไหร่ คือจะต้องมีเพื่อนสักคนไปเป็นเพื่อนด้วยตลอด แต่พอเวลาผ่านไป ณ ช่วง ๆ หนึ่ง ของชีวิต มีคำพูดคำพูดหนึ่งแว๊บเข้ามาให้หัว ว่า 'ใช้ชีวิตซะ ถ้ามัวแต่รีรอ เราจะพลาดโอกาสในสิ่งที่เราอยากทำ และไม่ได้ทำ' เพราะความคิดนี้เอง ทำให้เราเริ่มก้าวออกมาจาก comfort zone ของตัวเองทีละเล็กละน้อยทำในสิ่งที่อยากจะทำ นั่นคือ จุดเริ่มต้นของเดินทางในครั้งนี้

 

        

     Let's go!!!!  สำหรับการเที่ยวคนเดียวครั้งแรกในชีวิตของ UFUIN เราขอเลือกที่ใกล้ ๆ บ้านก่อนละกัน นั่นคือ  จ. ประจวบคีรีขันธ์ เพราะอยากจะไปปีนเขาล้อมหมวก ที่อยู่ใน กองบิน 5 เรามีแพลนอยากจะไปที่นี่นานแล้ว แต่เพราะยังหาเวลาที่จะไปจริง ๆ ไม่ได้ ประกอบกับเขาล้อมหมวก จะเปิดให้ปีนเฉพาะวันหยุดนักขัตฤกษ์ทีตรงกับเสาร์-อาทิตย์ (ถ้าคิดจะไปปีน อย่าลืมดูตารางการปีนเขาด้วยนะจ๊ะ และอย่าลืมตรวสอบสภาพอากาศกันด้วย UFUIN เป็นห่วงงง)


     okay! เมื่อเราหาโอกาสได้แล้ว เราก็ตัดสินใจจองตั๋วรถไป-กลับ ทันที และจองโรงแรมผ่านแอฟหนึ่ง โรงแรมแถว ๆ อ่าวประจวบติดริมทะเล มีเยอะแยะมากมาย หลายราคา (โรงแรีไม่อยู่ในเอฟ ก็มีมาก ลองเลือกกันดู) ของกินเพียบ ตื่นเช้ามาได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นโดยไม่ต้องเดินไกล ฟังเสียงคลื่นซัดเข้าฝั่ง สูดอากาศบริสุทธิ์ในตอนเช้า แค่คิดก็ฟินนนน


         
     เราเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่ วันเสาร์ ถึงประจวบฯ ประมาณบ่ายสามโมงเย็นของวันเดียวกัน ทันทีที่ UFUIN ก้าวเท้าลงเหยียบสถานีประจวบ สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!!  นั่นคือ ... ฝนตก พายุเข้าจ้าาาาใจหายแวปเลย ที่คิดคือ พรุ่งนี้จะได้ปีนเขาไหมเนี่ย คือเวลานั้น จิตตก ใจคอไม่ดี แล้ววินมอเตอร์ไซด์รับจ้างก็บิ้วอย่างดีอีกว่า พรุ่งนี้คงไม่ได้ปีนแล้วแหละ ฝนตก มันลื่น -.-
(ไม่จริงงงงง) แต่ยังปลอบใจตัวเอง มโนไปว่า เดี๋ยวฝนก็แล้งแล้ว ทั้ง ๆ ที่ด้านหน้า คือฟ้าอึมครึม มีเมฆก้อนใหญ่สีดำลอยเต็มท้องฟ้า คลื่นซัดแรงมาก ลมแรงไม่แพ้กัน
 
      เราพักอยู่ที่
เธอ โฮลเทล 1 คืน เป็นห้องรวม เป็นเตียงสองชั้น ห้องแอร์ เตียงนุ่ม นอนสบาย โรงแรมมันอาจจะดูยากหน่อยนะ เพราะมองไม่ค่อยเห็นป้าย บรรยากาศรอบ ๆ โรงแรมถือว่าดี ถ่ายรูปสวย โรงแรมเป็นลักษณะกึ่งปูน กึ่งไม้ ดูคลาสสิคและเราก็มีเพื่อนร่วมห้องเป็นผู้หญิงคนนึงที่มาปีนเขาด้วยเหมือนกัน

 


            ขณะที่รอให้ฝนหยุดตกอยู่ในห้องที่ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด จนถึงเวลาประมาณ ห้าโมงเย็น ด้วยความหิว เราก็เลยตัดสินใจเช่าจักรยานข้าง ๆ โรงแรม (50 บาทต่อวัน) ปั่นไปหาของกินและสำรวจเมืองประจวบฯ เท่าที่จะปั่นได้ท่ามกลางสายฝนปรอย ๆ เราปั่นไปหาของกินแถว ๆ สะพานสราญวิถี ที่นี่จะมีถนนคนเดินติดริมอ่าวประจวบ ในช่วงเย็นเม่ค้าพ่อค้าจะมาขายอาหารกัน คงเพราะวันนี้พายุเข้าร้านค้าอาจจะน้อยกว่าปกติหน่อย แต่ของกินก็ยังเยอะและอร่อย เราซื้อใส่ถุงกลับไปกินที่โรงแรม กิน อาบน้ำ เตรียมตัวปีนเขาพรุ่งนี้ ถ้าฝนหยุดตก นอน

 


            อรุณสวัสดิ์วันอาทิตย์ วันนี้เราตื่นประมาณ 6.00 น.เพื่อเตรียมตัวไปปีนเขาล้อมหมวก ซึ่งเขาเปิดให้ลงทะเบียนตั้งแต่ 6.00-10.30น. ล้างหน้า แปรงฟันเสร็จ ก็ปั่นจักรยานตรงไปที่กองบิน 5 ทันที ยังดีที่ตอนเช้านี้ ฝนหยุดตกแล้ว แต่คลื่นยังแรงอยู่ เราก็หวั่น ๆ ใจอยู่ว่าเขาจะเปิดให้ปีนไหม เพราะฝนตกหนัก เราปั่นไปถึงตรงป้อมก็ถามพี่ทหารเลยจ้าาา ว่าปีนเขาไหมคะ แล้วเขาก็พยักหน้า โห วินาทีนั้นคือดีใจมากกกกกกก แล้วพี่ทหารก็บอกทางไปเขาล้อมหมวก เราปั่น ๆ ๆ จักรยานไปเรื่อย ๆ จะมีอยูุ่ตรงช่วงนึงเขาจะให้แลกบัตร แล้วเราก็ปั่น ๆ ๆ ไปเรื่อย ๆ ไปยาว ๆ ไป อืมมมม ปั่นนานอยู่ ถือว่าชมทิวทัศน์ยามเช้า สูดอากาศหลังฝนตกเข้าปอด วอร์มอัพร่างกาย เมื่อไปถึง จะมีให้ลงทะเบียนก่อนปีนเขา
 

 

สิ่งสำคัญที่ควรมี.....

     1.ถุงมือ

     2.น้ำ

     3.ขายาว รองเท้าผ้าใบ

     4.สำหรับคนที่กลัวเป็นลม หรือมีโรคประจำตัว ก็พกยาไปด้วย
     5. ใจ


           ก่อนที่จะปีนเขากัน เราไปกราบไหว้พ่อตาเขาล้อมหมวกกันก่อนเพื่อความเป็นสิริมงคล สำหรับการปีนเขา เริ่มจากขึ้นแรก เป็นบันได้ >>> มีหินให้ปีนป่ายเล็กน้อย >>> ปีนป่ายเขา เป็นอะไรที่สนุกและท้าทายมาก คือรู้สึกชอบที่จะปีนเขาอะไรเทือกนี้ขึ้นมาทันที โดยส่วนตัวแล้วคิดว่าตัวเองเป็นคนแอดเวนเจอร์พอสมควรเลยชอบอะไรลุย ๆ พอไปถึงยอดเขา โอโห!!! ลมแรงมาก ทำเอาเกือบปลิว ต้องคอยจับหินไว้ ซึ่งวิวสวยงามจริง ๆ บอกได้คำเดียวว่า 'ต้องมาเห็นด้วยตาของตัวเองถึงจะรู้' อากาศเย็นสบาย นั่งสูดอากาศบริสุทธิ์พร้อมเก็บภาพไปเรื่อย ๆ พอสาย ๆ คนเริ่มปีนขึ้นมาเยอะขึ้น ๆ เราเลยตัดสินใจลงเขา และใบประกาศนียบัตรใสำหรับคนที่พิชิตเขาล้อมหมวก จากนั้น ก็ปั่นจักรยานกลับโรงแรม อาบน้ำ แต่งตัว และเติมพลัง หาอะไรเข้าท้อง


           คุณป้าแม่บ้านที่โรงแรมแนะนำ ขนมจีนน้ำยาปูที่อร่อยที่สุดในประจวบฯ ซึ่งอยู่ตรงปากทางเข้าซอยโรงแรม ไม่คิดว่าของอร่อย ๆ จะอยู่ใกล้เราขนาดนี้ เราก็เดินออกไปกินไม่ต้องปั่นจักรยาน อืมมมมม อร่อยจริง เนื้อปูเป็นเนื้อปู ไม่ใช่วิญญาณปูนะจะบอกให้ 


          หลังจากกินอิ่ม เราปั่นจักรยานแถว ๆ ริมอ่าวประจวบฯ สักพัก และไปปีนเขาช่องกระจกต่อ โดยเรามีมัคคุเทศก์น้อยคอยนำทางและเป็นบอดีการ์ดส่วนตัว เพราะกลัวลิง อันเนื่องจากเคยโดยลิงกัดตอนเด็ก มัคคุเทศก์บอกว่า ต้องขึ้นเขาช่องกระจกทั้งหน้าและด้านหลัง ถึงจะเรียกว่า มาถึงเขาช่องกระจกที่แท้ทรู เรามาทั้งทีอย่าให้เสียเที่ยว จัดไปเลยจ้าาา แต่คือพึ่งรู้เหมือนกันว่า เขาช่องกระจกมีให้ปีนเขาด้านหลังด้วย


           หลังจากขึ้นเขาช่องกระจกเสร็จแล้ว เราก็ปั่นจักรยานเที่ยวรอบเมืองอย่างจริงจังระดับนึง ทำให้รู้ว่า เมืองประจวบฯ เราสามารถปั่นจักรยานได้อย่างทั่วถึง แต่ละซอยมันสามารถทะลุถึงกันได้ เป็นสเน่ห์ที่น่าหลงใส และยังคงวัฒนธรรมรูปแบบเดิมไว้ ซึ่งดี ประมาณสักบ่ายโมง เราแวะกินอาหารเที่ยงร้าน Lamoon เป็นร้านอาหารที่ภายในร้านออกแบบดี บรรยากาศหน้านั่ง อาหารอร่อย หลังจากกินเสร็จ ก็กลับไปที่โรงแรมนั่งพักผ่อน รอเวลากลับ และเราได้รู้อีกว่า เพียงแค่เราเดินไปสะพานสราญวิถึแล้วเลี้ยวซ้ายเดินตรงไปเรื่อย ๆ ก็จะถึงสถานีรถไฟ โดยที่เราไม่ต้องจ้างวินมอเตอร์ไซด์ (สำหรับคนที่คิดจะเดินนะ เพราะไม่ไกลเลยยยย)



สำหรับประสบการณ์ในครั้งนี้ คือ.....


1.ควรตรวจเช็คสภาพอากาศก่อนไปเที่ยว ไม่ว่าที่ไหน ๆ เพราะมันจะทำให้เราหมดสนุก

2.ยิ้มแย้มพูดคุย ถ้าไม่ถามก็ไม่รู้ มโนไปเอง

3.สภาพร่างกายที่พร้อมเป็นสิ่งสำคัญ

4.Work Hard Play Hard เราจะรู้ว่าทุกอย่างมีค่า ในตัวของมันเอง

5.สนุกให้สุด และสุดท้าย เปิดใจ Enjoy the little things 



       ท้ายสุด แต่ไม่สุดท้าย ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะ นี่เป็นโพสต์แรก หากมีข้อผิดพลาดใด ๆ ก็ขอโทษด้วยนะคะ ขอให้สนุกกับบทความค่ะ ต่อไปจะเปิดรูปที่เราถ่ายมานะ เจอกันใหม่ทริปหน้า Bye Bye




 

 

อรุณสวัสดิ์ยามเช้า วันอาทิตย์ก่อนไปปีนเขาล้อมหมวก ณ อ่าวประจวบ

 




 

 

ล้มลุก คลุกคลานเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต ล้มบ้าง เดินบ้าง ไม่เห็นเป็นอะไร

 

 

 

 

 

 

ความงามที่ต้องสัมผัสเองถึงจะรู้สึก

 

 

 

 

 

 

เห็นภาพรูปถ่ายที่คิดว่าสวย ออกมาเจอเองจะรู้ว่าสวยยิ่งกว่า

 

 

 

 

 

หนึ่งในผู้พิชิต

 

 

 

 

 

เขาช่องกระจก (ด้านหน้า)

 

 

 

 

 

เขาช่องกระจกที่แท้จริง (ด้านหลัง)

 

 

 

 

Enjoy the little things




















 


แฟนคลับ [0]
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้

แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม



  • C o m m e n t
  • 1

    1


      C O M M E N T   B o X

    อยากบอกว่า :

    ลงชื่อ
    พิมพ์ตัวเลข

    My Blog
    1
    Comments
    0
    Fanclub
    0


        Blog ที่ผ่านมา


    ดู Blog ทั้งหมด


        Favorite Blog
    เก็บรายชื่อ Blog ที่เราชอบมากๆ

    ยังไม่มี Favorite Blog