[fanfic การินxภาม] เด็กบ้าไสยกับนายหน้าหวาน

ตอนที่ 2 : ขอฝากตัว...และหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 453
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    29 ส.ค. 61

 "3..2..1 จับเลยค่ะ" ครูสาวเขย่าขวดโหลแล้วให้เด็กหนุ่มจับ


 "เอาใบนี้ละกัน....อ๊ะ!" เด็กหนุ่มมีสีตกใจเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆสาวเท้าไปทางใครคนหนึ่ง


 "นายนั่นแหละ"













"การิน"

---------------

"หึ...หึ ฉันบอกยังไงก็หนีฉันไม่พ้นหรอก " เด็กหนุ่มตรงหน้าแสยะยิ้มแผ่รังสีชั่วร้ายออกมาเต็มพิกัดบอกตามตรงว่าภามเองเห็นว่าดวงตาสีทองคู่สวยกำลังส่องประกายฉายแววสนุกออกมาชัดเจน

"...ฉันควรดีใจมั้ยละเนี่ย..?" ภามทำหน้าเบื่อโลกออกมาอย่างชัดเจนยิ่งกว่า แต่ถ้าหากจับฉลากได้คนอื่นตัวเขาเองก็อาจจะทำตัวไม่ถูก

"เห้อ~...งั้นก็ขอฝากตัวด้วยละกันนะ...'รุ่นพี่' " ภามยื่นมือเล็กไปจับมือกับการินซึ่งอีกฝ่ายก็ยื่นมือออกมาจับด้วยเหมือนกัน

"ง..งั้นเอาตามนี้ละกันนะคะ" เมื่อครูสาวคิดว่าเด็กๆ(?)น่าจะเข้ากันได้จึงตกลงตามน้ำไปทันที


พักกลางวัน

"หึ...หึ" เสียงหัวอันน่าสพรึงดังขึ้นอีกครั้งโต๊ะ อาหารของลัลทริมา เอม นี กับพวกรุ่นน้อง เด็กหนุ่มซึ่งกลายเป็นรุ่นน้องแบบงงได้แต่ยืนมองด้วยความคิดที่ไม่เข้าใจว่าทำไมตนเองต้องมีรุ่นพี่ที่อายุน้อยกว่าเขาตั้ง 10 กว่าปี

"เลิกหัวเราะแบบนั้นสักทีเถอะการิน.." ภามมองพลางทำหน้าขยาด

"เอ๊ะๆ เมื่อกี้เหมือนฉันได้ยินว่า'การิน'อย่างเดียวสินะ ไม่ได้ ไม่ได้~ นายต้องใช่คำว่า'พี่'นำหน้าด้วยสิ" ทันทีที่ได้ยินภามก็สำลักออกซิเจน(?)โดยไม่ได้ตั้งใจ

"จะบ้าเหรอ! เรียกแค่นี้ก็ขนลุกแล้วเฟ้ย!" ภามลูบแขนตัวเองด้วยความขนลุก

"หึ...หึ งั้นถ้าไม่ยอมเรียกเปลี่ยนให้เรียกว่า'น้องภาม'บ้างดีมั้ยนะ หึ...หึ-----อัก" ในขณะที่ทำเสียงล้อเลียนก็รู้สึกได้ถึงแรงหนักน่วงที่กระแทกเข้าที่ท้องอย่างจัง

"ง..เงียบปากไปเลย ไอบ้า!!" ภามต่อยเข้าที่ท้องของการินพร้อมกับมีสีหน้าแดงแปร๊ดไปถึงหู

"แล้วทำไม่ต้องหน้าแดงขนาดนั้น~~?" การินทำหน้าวอนทรีนก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ พอภามจะใช้โอกาสถอยหนีกลับถูกรั้งเอาไว้ด้วยมือหนากับแขนที่แข็งแรง

"ป..ปล่อยฉันนะ ท..ทุกคนมองกันใหญ่แล้ว" ภามพูดพร้อมกับหันหน้าไปทางลัลทริมา

"แหมๆ หนุ่มๆรักกันนั้นและจ๊ะดีแล้ว~ ฮิๆ" นีจับแก้มตัวเองราวกับเป็นคนโดนกอด(?)ซะเอง

'งับ!!'

"อึก! เจ็บนะเฟ้ย!!" ทั้งๆที่การินเองก็รู้ตัวว่ากำลังจะถูกภามกัดแต่ก็เผลอปล่อยจนได้

"ฉ...ฉัน เอ้ย! ผมจะไปเก็บจานมีใครฝากมั้ยค..ครับ" เด็กหนุ่มพูดติดขัดทั้งเขินเพราะไม่รู้ว่าเมื่อกี้โต๊ะอื่นจะเห็นหรือป่าว ทั้งความเคยชินว่าตนเองแก่กว่าตีกันมั่วซั่ว

"ฉันฝากด้วยละกันนะ ว่าแต่..น้องภามกินน้อยจังน้าา เก็บกระเพาะไว้กินใครรึป่าวเอยย เอ๋~ หรือว่าให้ใครกินน้า~? เนอะการิน!" นีพูดพร้อมกับมองหน้าการินและภาม

"ผมกิน เอ่อ..ขนมปังมาแล้วครับเลยไม่ค่อยหิว แถมนั่งพอนั่งกับคนแถวนี้แล้วไม่ค่อยมีอารมณ์" ภามบอกนีก่อนจะหันไปยิ้มแบบประชดให้การิน

"ให้ฉันสร้างให้มั้ยละ?" การินถามพร้อมแสยะยิ้ม

"ส..สร้างอะไร?" เพราะไม่รู้จะมาไม้ไหนภามจึงจำเป็นต้องถามการิน

"อารมณ์ไง เพื่ออยากมี" การินตอบพลางตีหน้าชื่นบาน

"กรี๊ดดดด!"
'พรวดด'
"แค่กๆ"

"ผ..ผมไปเก็บจานดีกว่า! ไม่คุยด้วยแล้ว!!" ภามบอกทุกคนแต่ดูจะเน้นที่การินนโดนเฉพาะ ว่าจบก็เดินกึ่งวิ่งหายไปทันที

"..."

"จับนิดจับหน่อยก็ทำเป็นงอนไปได้ เป็นผู้หญิงรึไงว่ะ..หึ!" การินพูดด้วยสีหน้าบึงตึงแล้วก็เดินออกจากโต๊ะ

"..."

"กรี๊ดดดด เข้ามีการงอนง้อกันด้วยอ่า~ จิ้นได้มั้ยค้าาาา" พอนีมองแผ่นหลังของการินจนหายลับไปเธอก็เริ่มหวีด

"ยัยนี! ด้วยนี้เป็นแบบนี้รึไงย่ะ!?" เอมกระทุ้งศอกใส่นีเบาๆ

"ก็ตอนนั้นฉันไปอ่านนิยายมามันฟินมากเลยย" นีทำหน้าฟินพร้อมกับจับแก้มตัวเองไปด้วย

"ผมสืบมาให้มั้ยครับ?" เมธาธรที่ปกตินั่งเงียบเพราะไม่รู้จะพูดอะไรพูดขึ้นและเหมือนกับสวิทไฟของนีถูกเปิดเธอออก เธอพยักหน้ารับอย่างไม่ยั้งคิด

"เออ จริงสิ! ลัลรู้อะเกี่ยวน้องภามบ้างมั้ยอ่า" นีหันไปถามเพราะตัวเธอเคยเห็นลัลกับภามคุยกันอยู่

"เอ่อ ก็รู้แค่ว่าเค้าชอบกัดกับการินน่ะจ๊ะ แล้วก็คำพูดคำจาดูเหมือนผู้ใหญ่มากกว่าเด็กอายุ 16 น่ะ" ลัลอธิบายเท่าที่เธอพอจะนึกออกในเวลานั้น

"พี่ลัลพอจะรู้บ้างมั้ยครับว่าภามมีพี่ชายน้องชายหรือฝาแฝดหรือป่าว?" เมธาธรเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอไอเพทแล้วถามคำถามกับลัลทริมา

"ไม่รู้นะ ทำไมเหรอ?" พอลัลพูดจบเด็กหนุ่มก็หันหน้าจอไปทางลัล

"ผมว่าแล้วว่านามสกุล'พรหมพิริยะ'มันคุ้นๆ ก็เลยนึกถึงคนๆนี้ขึ้นมา แล้วก็โป๊ะแช๊ะ! ทั้งหน้าตา นามสกุลแถมประวัติคร่าวๆก็ดูเข้ากันมากเลยครับ" เมธาธรอธิบายยาวเหยียดเป็นกิโลพร้อมเลื่อนไปยังหน้าแนะนำตัวของ 'ภูมิ พรหมพิริยะ' ให้เด็กสาวดู

"มีฝาแฝด..งั้นเหรอ?" เอมที่นั่งข้างลัลเองก็มองด้วยความสนใจ

"งั้นก็ถามเลยสิ วิ่งมานั้นแล้วน่ะ" รุทรที่นั่งเงียบอยู่นานก็พูดบ้างพร้อมชี้ไปทางเด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักที่กำลังวิ่งมาที่โต๊ะ

"แฮกๆ ผมลืมเมื่อกี้ปมรีบเกินไปเลยลืมกระเป๋าตังค์น่ะ แฮะๆ" ภามหยิบกระเป๋าตังค์สีดำขึ้นมาทันใดนั้นลูกเต๋าลายสีดำหัวแกะสองลูกก็ร่วงลงมาต่อหน้าเมธาธร มันเรียงกันเป็นเลข 11

"ยังมีเวลาอยู่แฮะ" ภามพูดขึ้นอย่างลืมตัวก่อนจะก้มเก็บลูกเต๋านั้น

"มีอะไรเกิดขึ้นใช่มั้ย? ใครจะตายงั้นเหรอภาม!!" ลัลทริมาพอได้ยิรภามพูดก็รีบถามทันทีโดยลืมไปว่าเพื่อนๆและรุ่นน้องนั่งอยู่

"ล..ลัลใจเย็นๆก่อนนะ คือว่า.." ภามที่ตั้งสติไม่ทันด้วยความเบลอบอกให้เธอใจเย็นลง

"เฮ้อ~ ลัล..ในเมื่อรู้แล้ว ฉันเองก็คงต้องถามแบบนี้และ" ภามถอดหายใจเบาๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"เธอกำลังจะตายสนใจยกความตายให้ฉันมั้ย?"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #17 maplety (@maplety) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 16:14
    โธ่ ภามหนูน้อยของแม่ไหนการินมันรังแกอะไรหนู เดี๋ยวแม่จะจัดการให้!!! //บ้าละ
    #17
    0
  2. #11 rinme (@rinme) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 00:07
    ถ้าข้าน้อยเป็นรุ่นน้องที่นั่งกินข้าวอยู่ใกล้ๆโต๊ะของการิน ข้าน้อยว่าข้าน้อยไปนั่งกินที่กลางสนามยังดีกว่าอีกเจ้าค่ะ(กลัว5555+)
    #11
    1
    • #11-1 rinme (@rinme) (จากตอนที่ 2)
      16 ตุลาคม 2561 / 00:09
      กับเหม็นความรักด้วยเจ้าค่ะ อิอิ
      #11-1
  3. #4 Panda_ata (@Panda_ata) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 18:52
    รอ ร๊อ รอ รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ //ยังไงก็ยังจะรอเด้อ
    #4
    0
  4. #3 fern-pink1223 (@fern-pink1223) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 16:38
    รอค้าาาาา
    #3
    0
  5. วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 12:42

    อ๊ากกกกก ในที่สุด!! ความฝันเป็นจริง! มีคนจิ้นคู่นี้ด้วย~ เย่ นึกว่าจะเป็นเรือผีซะแล้ว ฮืออ;-;

    #2
    3
    • #2-2 fern-pink1223 (@fern-pink1223) (จากตอนที่ 2)
      7 กันยายน 2561 / 19:00
      พวกเดียวกัน จับมือๆ
      #2-2
    • #2-3 maplety (@maplety) (จากตอนที่ 2)
      26 ตุลาคม 2561 / 16:10
      พวกเดียวกันค่ะ กระซิก ;-; //จับมือๆ
      #2-3