[ฟิคแปล] Basilisk-Born แฮร์รี่ พอตเตอร์ HP Harry Potter by Ebendbild

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 26,023 Views

  • 499 Comments

  • 1,009 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    612

    Overall
    26,023

ตอนที่ 23 : Chapter 21 Hooked in A Twisted Way - ติดอยู่ในวิถีอันบิดเบี้ยว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1370
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    30 ส.ค. 61

Chapter 21

Hooked in A Twisted Way – ติดอยู่ในวิถีอันบิดเบี้ยว

 

Xxx

 

สำหรับอะมีเลีย โบนส์นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วที่เธอมีเวลาที่ยากลำบากน้อยกว่านี้ เธอค้นหาทุกที่ในกระทรวงไม่ว่าจะสูงหรือต่ำสำหรับเอกสารที่ระบุถึงซิเรียส แบล็กทุกชิ้น สิ่งที่เธอได้เจอน่าวิตกเสียยิ่งกว่าที่เดอะ ควิบเบลอร์ได้แสดงให้เห็นเสียอีก

 

ไม่มีบันทึกใดๆเลยที่เกี่ยวข้องกับการคุมขังซิเรียส แบล็ก เอกสารเดียวที่เธอหาเจอคือบันทึกที่เริ่มเขียนหลังการคุมขังของในอัซคาบันของเขาไปแล้วหลายวัน เมื่อดูเอกสารของอัซคาบัน ซิเรียส แบล็กเหมือนเพิ่งโผล่ออกมาเมื่อเขาหายไปสิบสองปีต่อมา

 

อะมีเลีย โบนส์ทำอะไรไม่ได้นอกจากขมวดคิ้วเมื่อเห็นเช่นนั้น

 

ดังนั้นเธอเลยนำหลักฐานไปบอกรัฐมนตรีเกี่ยวกับมัน - เพื่อที่จะถูกปฏิเสธโดยที่ยังไม่ได้พูดสักคำเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

 

ขั้นถัดไปคงจะเป็นการเสนอต่อหน้าวินเซ็นกาม็อต – แต่อะมีเลียไม่คิดว่าควรทำเช่นนั้น สมาชิกส่วนมากของวินเซ็นกาม็อตจะไม่ฟังเธอแน่ทันทีที่เธอเอ่ยชื่อ ซิเรียส แบล็กออกมา มวลชนรู้จักเขาในฐานะฆาตกรและไม่มีสมาชิกวินเซ็นกาม็อตคนไหนยอมเอาชื่อเสียงตัวเองมาเสี่ยงกับอะไรที่เป็นเพียง อาจจะแน่ๆ

 

งั้นมันก็มีเพียงหนทางเดียว

 

อะมีเลีย โบนส์นั่งอยู่ในห้องทำงานของตัวเอง แสยะยิ้ม ในมือมีเดอะ ควิบเบลอร์ฉบับหนึ่ง ปกติเธอจะยอมตายก่อนจะยอมให้ใครมาเห็นเธอถือหนังสือพิมพ์นี้ในมือของเธอด้วยซ้ำ

 

แต่มันเปลี่ยนไปแล้วหลังจากการพิจารณาคดีของแฮร์รี่ พอตเตอร์ไม่กี่วันถัดมา เมื่อมีมือปราบมารคนหนึ่งแวะมาพร้อมกับเอาบทความนั้นในเดอะ ควิบเบลอร์ให้เธอดู

 

ในตอนนั้นเธอสนใจคำวิจารณ์ที่เดอะ ควิบเบลอร์ตีพิมพ์ออกมามาก คำวิจารณ์เกี่ยวกับสื่อและกระทรวงไม่ใช่อะไรที่คุณจะได้อ่านกันเป็นประจำทุกวัน มันมีข้อมูลใหม่ๆที่อะมีเลียเองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ

 

เธอไม่รู้มาก่อนว่ากระทรวงถือหุ้นใหญ่ในเดลี่ พรอเฟ็ต เธอรู้สึกละอายที่ไม่เคยคิดเชื่อมโยงระหว่างความเห็นของกระทรวงและความเห็นของเดลี่ พรอเฟ็ตมาก่อน สำหรับเธอมันดูเป็นเรื่องธรรมชาติที่กระทรวงและพรอเฟ็ตจะเห็นตรงกัน

 

แน่นอนว่าเธอได้เห็นการพยายามทำลายชื่อเสียงของแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่ตามมาหลังจบการแข่งขันประลองเวทไตรภาคี เธอแค่คิดง่ายๆว่านั่นเป็นสิ่งที่สื่อทำด้วยตัวเอง ไม่ได้คิดเลยว่าบางทีฟัดจ์เองนั่นแหละที่เป็นคนอยู่เบื้องหลังการใส่ร้ายป้ายสีและข้อมูลผิดๆที่หนังสือพิมพ์ได้ตีพิมพ์ออกไป ตอนนี้เธอไม่มั่นใจอีกต่อไปแล้ว

 

การพยายามใส่ร้ายที่ตามหลังการพิจารณาคดีเมื่ออาทิตย์ที่แล้วยิ่งแล้วใหญ่

 

กระบวนการทางกฎหมายที่ป้องกันไม่ให้ความผิดของเขาถูกพิสูจน์?!

 

เธอรู้ความจริงว่ามันไม่ใช่อย่างนั้น – แต่เธอไม่สามารถห้ามไม่ให้สื่อตีพิมพ์มันออกมาได้เลย เธอจะสูญเสียตำแหน่งไปหากว่าลองดู ฟัดจ์จะจัดการเช่นนั้น เขาไม่พอใจเธอเพราะว่าเธอปล่อยให้เด็กหนุ่มได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองแต่เธอทำตามกฎหมาย ซึ่งเขาไม่สามารถไล่เธอออกได้เพราะอะไรแบบนั้น ถ้าเธอพยายามจะชักจูงสื่อแทน...เธอจะโดนเด้งก่อนที่จะได้หันกลับไปมองทางเขาเสียอีก

 

และอะมีเลียรู้สึกโกรธมากเพราะอย่างนั้น ปกติเธอไม่สนใจเดลี่ พรอเฟ็ต – แต่การป้ายสีเด็กไร้เดียงสาเพียงเพราะว่ารัฐมนตรีไม่ชอบหน้าเขา...นั่นเป็นเรื่องน่าเกลียดมาก! เด็กหนุ่มอายุไม่มากไปกว่าหลานสาวของเธอเลยและอะมีเลียรู้ว่าหลานของเธอจะรู้สึกสิ้นหวังขนาดไหนถ้ามีใครกล้ามาตีพิมพ์บทความอะไรแบบนี้เกี่ยวกับเธอ

 

ควรจะมีใครบางคนพยายามปกป้องเด็กหนุ่มจากสื่อพวกนี้สิ ควรจะมีใครบางคนช่วยเขาจัดหาทนายมาดำเนินการทางกฎหมายเพื่อยับยั้งการใส่ร้ายป้ายสีจากสื่อ อะมีเลียไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอัลบัส ดัมเบิลดอร์ถึงไม่ทำอะไรเลยจนบัดนี้เพื่อปกป้องเด็กหนุ่ม

 

เธอรู้ว่าตัวอาจารย์ใหญ่เองก็ใช้กระบวนการทางกฎหมายเพื่อหยุดการทำลายชื่อเสียงของตัวเองเหมือนกันเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน – ทำไมเขาไม่ทำอย่างนั้นให้เด็กหนุ่มในปกครองด้วยล่ะ?!

 

และยังมีฟัดจ์อีก

 

รัฐมนตรีกำลังทำสงครามกับอาจารย์ใหญ่และเด็กชายผู้รอดชีวิต

 

อะมีเลียมั่นใจว่าเขาจะทำทุกวิถีทางแน่เพื่อทำลายคนทั้งคู่ให้ถึงที่สุด และไม่มีสิ่งใดที่อะมีเลียสามารถทำได้เพื่อหยุดเขา – อย่างไรก็ตาม รัฐมนตรีนั้นมีอำนาจควบคุมพรอเฟ็ตอย่างเบ็ดเสร็จ

 

แต่ตอนนี้...

 

เธอแย้มรอยยิ้ม ยังคงถือหนังสือพิมพ์อยู่ในมือ

 

บางทีเธออาจใช้หนทางอื่นได้...

 

เธอลุกขึ้นยืนและเดินออกจากห้องทำงานไปโดยที่ยังถือหนังสือพิมพ์ไว้ในมือ

 

“ฉันจะไปทานอาหารกลางวัน” เป็นสิ่งที่เธอบอกกับผู้ช่วย

 

หลังจากนั้นเธอไปไปยังจุดหายตัวและไปยังตรอกไดแอกอน ที่นั่น ในร้านอาหารที่เธอเลือก เพื่อนเก่าแก่คนหนึ่งกำลังรอเธออยู่ อะมีเลียส่งจดหมายให้เพื่อนของเธอมาเจอกันที่นี่หลังจากที่ได้อ่านบทความในหนังสือพิมพ์ที่เธอกำไว้ในมือ

 

“ออกัสต้า” เธอทักทายหญิงชรา ออกัสต้า ลองบัตท่อมยิ้มให้

 

“อะมีเลีย ที่รัก! ยินดีที่ได้พบอีกครั้ง”

 

พวกเธอนั่งลงในพื้นที่ส่วนตัวและหลังจากสั่งอาหารแล้ว อะมีเลียก็เอาบทความที่เจอในเดอะ ควิบเบลอร์ให้เพื่อนเก่าแก่ของเธอดู

 

“ลองอ่านดูแล้วบอกฉันว่าคุณคิดเห็นอย่างไร” เธอบอก เอาจดหมายของโอลิเวอร์ ทวิสต์และส่วนบันทึกพิจารณาคดีที่เซโน เลิฟกู้ดนำมาใส่ที่แสดงให้เห็นถึงจุดที่โอลิเวอร์ ทวิสต์ต้องการชี้ก่อนที่เขาจะเขียนตอบจดหมายนั้น

 

“อืม นั่นเป็นเรื่องน่าสนใจ” ออกัสต้า ลองบัตท่อมกล่าวหลังจากได้อ่านบทความแล้ว “เซโนควรระวังสิ่งที่เขาเขียน – ฉันไม่คิดว่าฟัดจ์จะชอบมันนัก”

 

“ฉันไม่คิดว่ารัฐมนตรีของเราจะรู้เรื่องนี้” อะมีเลียบอกพร้อมแสยะยิ้ม “เขาไม่อ่านเดอะ ควิบเบลอร์”

 

“ฉันก็คิดเหมือนเธอ ที่รัก” ออกัสต้าตอบ

 

อะมีเลียกระตุกยิ้มอีกครั้ง

 

“อืม จริงๆฉันก็ไม่อ่านค่ะ” เธอบอก “แต่เมื่อหลายอาทิตย์ก่อนมีมือปราบมารเอามาให้ฉันอ่านเพราะว่าบทความน่าสนใจเรื่องหนึ่ง - บทความแรกสุดจากโอลิเวอร์ ทวิสต์”

 

“และเธอเลยตัดสินใจจะติดตามมันให้นานกว่านี้หน่อยเผื่อว่ามันจะไม่ใช่แค่บทความเพียงครั้งเดียวสินะ?

 

“ใช่ค่ะ”

 

“แล้วทำไมถึงอยากให้ฉันมาที่นี่หรือ?” ออกัสต้าเอนไปด้านหลัง ประตูถูกเปิดออกและอาหารที่พวกเธอสั่งก็มาถึง ทั้งคู่รอจนกว่าคนเสิร์ฟจะออกไปจากห้องก่อนจะคุยกันต่อ

 

“ฉันอยากจะตีพิมพ์บทความนี้ที่อื่น” อะมีเลียพูด ยกยิ้มอย่างชั่วร้าย “ฉันอยากจะให้คนอ่านมันให้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้”

 

“เดลี่ พรอเฟ็ตจะไม่ตีพิมพ์มันแน่” ออกัสต้าบอก

 

“ฉันรู้ – พวกเขาอยู่ในกระเป๋าของกระทรวง” อะมีเลียแจ้ง ยังคงยิ้มอยู่ และทันใดนั้นเองออกัสต้าก็แสยะยิ้มขึ้นมา

 

“ฉลาดมาก ที่รัก” เธอบอก “ฉันจะลองถามดู และจะเขียนจดหมายไปหาเซโนด้วย – เขารู้ว่าจะติดต่อคุณทวิสต์ได้อย่างไร”

 

“รู้อยู่แล้วว่าคุณต้องตามทัน” อะมีเลียเอ่ยและดึงเอกสารอื่นๆออกมา “นี่คือบันทึกการพิจารณาคดีของคุณพอตเตอร์ ฉันมั่นใจว่ารัฐมนตรีจะรู้ตัวในเร็วๆนี้ เขาจะปิดไม่ให้มันเป็นสาธารณะ ฉันเลยคัดลอกมันมาหลายฉบับอยู่”

 

“นี่คือทั้งหมดที่มีหรือ? ไม่มีคนอื่นมาขอสำเนาไปบ้างหรือ?” ออกัสต้าถามพร้อมเลิกคิ้ว

 

“ไม่ใช่ค่ะ” อะมีเลียบอก “จนถึงตอนนี้มีคนห้าสิบห้าคนมาขอไป”

 

“ทันทีที่พวกเราตีพิมพ์มัน ฉันจะเอาสำเนาพวกนี้ไปไว้ในที่สาธารณะบางแห่งให้” ออกัสต้าให้คำสัญญาพร้อมขยับยิ้ม

 

หลังจากนั้นพวกเธอก็สนทนากันในเรื่องต่างๆ และเมื่ออะมีเลียย้อนกลับไปทำงานในที่สุด เธอก็รู้สึกดีกว่าที่เคยเป็นมานานมากแล้ว เธอถึงกับต้องหยุดไปพักหนึ่งก่อนจะกลับไปทำงานเพื่อให้ยิ้มแสยะๆหายไปจากใบหน้าของเธอเลยทีเดียว

 

ตอนนี้เธอแค่ต้องรออีกสักหน่อย – และจากนั้นเธอก็จะสามารถโจมตีและเรียกร้องให้มีการพิจารณาคดีของชายที่เธอรู้สึกสงสัยในยามนี้ว่าเขากระทำผิดจริงหรือเปล่าได้ในที่สุด

 

Xxx

 

แฮร์รี่ยิ้ม ในมือขวาของเขาถือหนังสือพิมพ์ฉบับถัดไปของเดอะ ควิบเบลอร์ มันจะเริ่มวางขายในอาทิตย์หน้า ในมือซ้ายของเขาถือจดหมายที่จ่าหน้าถึงเขาเพียงลำพัง - อืม ก็ไม่ใช่เขาจริงๆหรอกแต่ว่าก็ยัง...เป็นเขาอยู่ดี

 

มันเป็นจดหมายที่จ่าหน้าซองถึงเจ้าหนุ่มที่ชื่อว่า “โอลิเวอร์ ทวิสต์” และมันเป็นคำเชิญให้เขียนบทความให้กับเดอะ ควิบเบลอร์ในฐานะคอลัมนิสต์หรือนักเขียนประจำนั่นเอง แฮร์รี่อ่านจดหมายซ้ำมาสามรอบแล้ว จากนั้นจึงตัดสินใจจะตอบตกลงไป นี่เป็นโอกาสที่ต้องคว้าเอาไว้

 

ในขณะนั้นเองจดหมายอีกฉบับก็มาถึง มันจ่าหน้าซองถึงโอลิเวอร์ ทวิสต์ด้วยเช่นเดียวกัน วิงกี้เอามาให้เขาพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า

 

“จดหมายอีกฉบับ นายท่านแฮร์รี่” เธอบอก

 

เขารับมาและปล่อยให้เธอไปทำอย่างอื่น

 

คราวนี้เขายิ่งแสยะยิ้มกว้างขึ้นไปอีกเมื่อได้อ่านจดหมายที่ได้รับมา

 

ถึง คุณทวิสต์” มันเขียนอย่างนั้น “เรามีความประสงค์ให้คุณอนุญาตให้เราได้ตีพิมพ์บทความของคุณลงในหนังสือพิมพ์ของเราด้วยเช่นกัน เราสนใจเรื่องของซิเรียส แบล็กและความคิดเห็นของคุณเป็นอย่างยิ่งว่าทำไมมันถึงไม่มีการพิจารณาคดีเกิดขึ้นแต่แรก ถ้าหากคุณสามารถค้นคว้าความจริงข้อนี้มาได้และเขียนมันลงในจดหมายฉบับใหม่ และถ้าหากว่าเซโนฟิเลียส เลิฟกู้ดยินยอมที่จะตอบคำถามแล้ว เราจะจ่ายค่าจ้างให้พวกคุณทั้งคู่ในฐานะนักเขียนอิสระสำหรับบทความนี้และบทความอื่นๆต่อไป ถ้าหากคุณตกลงแล้วโปรดส่งเลขบัญชีและชื่อของผู้ดูแลบัญชีกลับมาด้วย

 

ด้วยความจริงใจ

 

อะแมนด้า แมคดูกัล

 

หัวหน้าบรรณาธิการนิตยสารแม่มดรายสัปดาห์”

 

แฮร์รี่ยิ้มกว้าง อืม นั่นเป็นอะไรที่ดีเลย เขารีบเขียนตอบและมอบจดหมายให้กับวิงกี้นำไปส่ง โอกาสของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานเขาจะสามารถเหยียบนิ้วเท้าผู้ยิ่งใหญ่บางคนโดยที่ไม่โดนไฟผลาญกลับจากการกระทำนั้นได้แล้ว

 

Xxx

 

ไม่กี่วันถัดมาอะมีเลีย โบนส์นั่งอยู่ในห้องทำงานของเธอ เมื่อทันใดนั้นฟัดจ์เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบจนสะดุด

 

“ฉันต้องใช้มือปราบมารของคุณ!

 

อะมีเลียทำเพียงแค่ยกคิ้วขึ้น

 

“พวกเขาต้องไปจับใครบางคน!” ฟัดจ์พูดต่อ

 

“ใคร?

 

“ไอ้หนุ่มชื่อโอลิเวอร์ ทวิสต์!” ฟัดจ์พูดอย่างโมโห “เขากล้าตีพิมพ์ขยะแบบนั้นออกมาในนิตยสารแม่มดรายสัปดาห์!

 

“คุณอ่านแม่มดรายสัปดาห์ด้วยหรือ รัฐมนตรี?” อะมีเลียถามด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ

 

“ใช่...เอ่อ...ไม่ใช่สิ! แต่โดโลเรสอ่านและหล่อนก็เห็นบทความบ้านี่! เราต้องจับไอ้หนุ่มโอลิเวอร์ ทวิสต์นี่ - และเลิฟกู้ดด้วย!

 

“เลิฟกู้ด? ฉันมั่นใจว่าเซโนฟิเลียส เลิฟกู้ดไม่ได้ตีพิมพ์ในแม่มดรายสัปดาห์นะ ทำไมคุณอยากจะจับเขาเพราะบทความในนิตยสารนี่ล่ะ?” อะมีเลียถาม ในใจหัวเราะเยาะรัฐมนตรีตรงหน้า มันสายเกินไปแล้ว บทความถูกตีพิมพ์เรียบร้อยและส่วนใหญ่คงได้อ่านมันไปแล้ว ไม่มีสิ่งใดที่เขาสามารถทำได้นอกจากโมโหโกรธาและเห่าหอนไป

 

แน่นอนว่าแม่มดรายสัปดาห์ไม่ใช่เดลี่ พรอเฟ็ต – แต่ว่ามันดังกว่าเดอะ ควิบเบลอร์แน่นอน และมันก็มีแม่มดจำนวนมากที่อ่านนิตยสารแม่มดรายสัปดาห์เพียงเพื่อจะได้อ่านแฟชั่นทิปในนั้น...

 

มันไม่มีผู้รับข่าวที่ดีไปกว่าเหล่าภริยาของเหล่าลอร์ดผู้ทรงอิทธิพลเหล่านั้นหรือแม้กระทั่งตัวเลดี้เหล่านั้นเองหรอก...

 

“แต่เขามาพิมพ์ในนี้รอบนี้!” รัฐมนตรีร้องขึ้นมาในจังหวะนั้น โยนบทความขัดหูขัดตาเขาลงบนโต๊ะต่อหน้าอะมีเลีย “ดูสิ! พวกมันกล้ากระทบกระเทียบฉัน! ฉันคนนี้ รัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์!

 

อะมีเลียหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาและมองมันตามหน้าที่

 

“ฉันยังไม่มั่นใจว่าคุณมาหาฉันทำไม” เธอบอกในที่สุดระหว่างที่วางบทความกลับลงไปบนโต๊ะ

 

“เพราะว่าคุณคือหัวหน้ากองบังคับควบคุมกฎหมายและคุณต้องไปจับสองคนนั้นมา!” ฟัดจ์บอก “พวกเขากำลังทำลายชื่อเสียงกระทรวง!

 

“ฉันไม่เห็นการใส่ร้ายในบทความเลยสักนิดเดียว” อะมีเลียบอก “มันอิงตามข้อเท็จจริง เด็กหนุ่มพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองอย่างมีประสิทธิภาพมาก...”

 

“แต่...แต่...แต่ว่านั่นไม่ใช่อะไรที่จะได้รับอนุญาตให้ตีพิมพ์ออกมา!

 

“ไม่มีกฎหมายข้อไหนบังคับไว้” อะมีเลียบอก “ถ้าเป็นอย่างนั้นเดลี่ พรอเฟ็ตคงปิดตัวไปนานแล้ว”

 

ฟัดจ์กะพริบตาและมองเธออ้าปากค้าง จากนั้นเขาก็หันหลังกลับและเดินตึงตังออกไป สิบนาทีต่อมาอะมีเลียได้ข่าวว่ากองเอกสารที่มีบันทึกคดีถูกปิดไม่ให้แจกจ่ายเอกสารสู่สาธารณะเรียบร้อย เธอแค่แสยะยิ้มออกมา รัฐมนตรีช้าสุดๆไปเลย...

 

เมื่อเธอออกมาจากห้องทำงานก็มีคนนับโหลแล้วที่ได้อ่านบทความและคนมากกว่านั้นอีกมาขอบันทึกคดีดูด้วยตนเอง เธอมารู้ในภายหลังว่าสำเนาบันทึกคดีเกือบหนึ่งร้อยฉบับถูกแจกจ่ายไปก่อนที่รัฐมนตรีจะมาทันปิดประตูหอเอกสาร – ไม่นับส่วนที่ถูกมาขอไปแล้วตั้งแต่เมื่ออาทิตย์ก่อนหลังจากบทความในเดอะ ควิบเบลอร์ออกมาและส่วนที่อะมีเลียและออกัสต้า ลองบัตท่อมถือไว้

 

หนึ่งวันหลังจากนั้นโลกเวทมนตร์ต่างพูดคุยกันถึงการพิจารณาคดีอันไม่เป็นธรรมของแฮร์รี่ พอตเตอร์ อะมีเลียยิ้ม บางทีถ้าเกิดว่าเธอดันต่อไปอีกสักหน่อย ไม่นานเธออาจจะสามารถเรียกให้มีการพิจารณาคดีที่ค้างคามากว่าทศวรรษก็เป็นได้

 

Xxx

 

ขณะเดียวกันก็มีสตรีอีกคนหนึ่งกำลังแสยะยิ้มกับบทความดังกล่าว

 

ออกัสต้า ลองบัตท่อมซื้อนิตยสารแม่มดรายสัปดาห์มาเองหนึ่งฉบับหลังจากบทความถูกตีพิมพ์เพียงเพราะจะได้อ่านมันอีกครั้งหนึ่ง วิธีการเขียนนั้น...มันทำให้เธอนึกถึงชายคนหนึ่งซึ่งเธอคิดว่าเขาจากไปแล้ว...แต่ก็...

 

“โอลิเวอร์ ทวิสต์” เธอกระซิบกับตัวเอง วีรบุรุษหนุ่มกำพร้าในนิยายของมักเกิ้ล ตามหาความรักและการยอมรับ ถูกหลอกใช้โดยพวกโจรและถูกชักนำให้ห่างหายไปจากคนที่ยอมรับเขา

 

“โอลิเวอร์ ทวิสต์” เธอกระซิบอีกรอบ กระตุกยิ้ม ทวิสต์ – เหมือนการบิดเบือน บุคคลที่สามารถบิดเบือนไปมาได้เช่นนั้นและยังออกมาเป็นผู้ชนะเสมอนั้น “มีแค่คนเดียวที่ฉันสามารถคิดออกที่จะคิดทำแบบนั้น” เธอสรุป

 

ปัญหาเดียว – เธอคิดว่าเขาตายไปแล้ว

 

“หรืออาจแค่หายตัวไป...” ออกัสต้าเตือนตัวเอง “อืม ดูเหมือนจะต้องกลับไปติดต่อเหล่าสหายลอร์ดแล้วสินะ...”

 

ออกัสต้าหาของในลิ้นชักจนกระทั่งเจอกับแผ่นกระดาษที่ไม่มีตราสัญลักษณ์ตระกูล เธอรู้ว่าถ้าเธอคิดถูกชายคนที่เธอคิดถึงนั้นเป็นคนเขียนจดหมายจริงๆล่ะก็ – แล้วเขามาในฐานะเด็กหนุ่มวัยรุ่น – เธอก็จำเป็นจะต้องระมัดระวัง

 

ชายหนุ่มหายไปหลายต่อหลายปีแล้ว ถ้าหากเธอเขียนจดหมายหาเขาด้วยกระดาษที่ใช้ปกติ มันคงไม่ทำให้เขาเอ็นดูเธอนักหากว่าเขากำลังซ่อนตัวอยู่จริงๆ เพราะว่าเธอจะทำให้ตัวตนของเขาถูกเปิดเผย

 

“โอ...รู้สึกเหมือนกลับมาเป็นเด็กอีกครั้งเลย” เธอขำระหว่างที่จัดแจงพวกอุปกรณ์การเขียน “ถึง ศาสตราจารย์ที่รัก – ฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะอาจจะมีโอกาสได้พบคุณอีกครั้ง...”

 

และเธอก็เริ่มเขียนจดหมายของเธอ

 

เธอไม่ได้เขียนไปเยอะอะไร แค่ให้มันเพียงพอ ออกัสต้าไม่อยากจะเปิดเผยข้อมูลมากเกินไปถ้าหากมีใครมาดักจดหมายเธอ

 

ศาสตราจารย์มัลฟัวร์

 

ฉันมั่นใจว่าข้อความอันบิดเบือนนั่นเป็นการกระทำของคุณ ถ้าหากฉันคิดถูก โปรดพิจารณาความช่วยเหลือจากฉันในแผนการอะไรก็ตามที่คุณกำลังดำเนินอยู่ อย่างไรก็ดี คุณและฉันก็รู้ว่ามันมีคนบางคนที่ดูเหมือนจะคิดว่าตัวเองสูงส่งเสียเหลือเกินรวมถึงความรู้และอายุด้วย ถ้าคุณอยากทำให้แน่ใจแล้วล่ะก็ แค่คำเดียวเท่านั้นแล้วฉันจะทำตาม

 

ออกัสต้า ล. เดิม ซ. (ศิษย์เก่าฮอกวอตส์ปี 1870)

 

“คราวนี้ก็นกฮูก...”

 

ออกัสต้าเลือกนกแสกบ้านๆและส่งมันไปพร้อมคำสั่งว่าให้นำจดหมายกลับมาหากคนที่ถูกจ่าหน้าซองถึงตายไปแล้ว ใช่ว่าเธอจะเชื่อว่าเขาตายไปแล้ว และไม่ใช่แค่เพราะว่าศาสตราจารย์นั้นชื่นชอบเรื่องราวของโอลิเวอร์ ทวิสต์และชาร์ลส์ ดิกเก้นเป็นปกติ แต่ยังเป็นเพราะแนวการเขียนอีกด้วย ไม่มีใครที่ออกัสต้ารู้จักจะเลือกชื่อเหมือนโอลิเวอร์ ทวิสต์และเขียนแบบนั้นยกเว้นศาสตราจารย์คนนี้...

 

“คราวนี้ฉันแค่ต้องรอและดูว่าเขามีแผนอะไร...”

 

และบางทีก็ต้องเตือนเนวิลล์ด้วย เด็กน้อยที่น่าสงสารจะถูกบดขยี้เป็นผุยผงหากเขาได้เผชิญหน้ากับศาสตราจารย์ตรงๆโดยไม่ได้รับคำเตือนก่อน...

 

Xxx

 

ไม่กี่ชั่วโมงถัดมานกแสกตัวหนึ่งกับนกฮูกอีกตัวที่ตามมาก็มาถึงหน้าต่างของบ้านโทรมๆแห่งหนึ่งในลอนดอน มันเป็นเวลาดึกสงัดและไม่มีใครในบ้านนอกจากชายหนุ่มคนหนึ่งตื่นอยู่

 

คนๆนั้นก่อนหน้านี้กำลังฝันถึงระเบียงแห่งหนึ่งและบานประตู และเขาเพิ่งตื่นขึ้นมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้

 

เขาเปิดหน้าต่างออกให้พวกนกฮูกเข้ามา มีนกฮูกอีกตัวตามทั้งคู่มา ดูเหมือนมันจะรอให้หน้าต่างเปิดอยู่แล้ว คิ้วของชายหนุ่มเลิกขึ้นแต่เขาก็หยิบจดหมายมาทั้งหมดอยู่ดี

 

เขารู้ว่านี่จะเป็นสัปดาห์สุดท้ายที่จะได้รับจดหมายเช่นนี้แล้ว เขาเสี่ยงรับจดหมายด้วยตัวเองมาจนกระทั่งตอนนี้แต่เมื่อเข้าไปในฮอกวอตส์ก็จะไม่สามารถทำได้อีกต่อไป

 

“ต้องไปบอกพวกก็อบลินแล้วว่าพวกเขาจะรับจดหมายแทนจนกว่าด็อบบี้หรือวิงกี้จะไปเอามาเสียแล้ว...” แฮร์รี่คิดระหว่างที่เปิดจดหมายฉบับแล้วฉบับเล่า ฉบับแรกเป็นจดหมายตอบกลับที่เขารอมาตั้งแต่เขียนไปหาเพื่อนเก่าที่รักเกี่ยวกับเจ้าหัวขโมยที่เขาเจอตัว – หัวขโมยที่ได้ลักของไปจากเพื่อนของเขาไม่เพียงแค่ครั้งเดียวแต่ถึงสองครั้งด้วยกันแล้ว...

 

สหายที่รัก

 

ปล่อยมันไป มันไม่คุ้มค่าหรอก เธออาจพบเจ้าหัวขโมยแล้ว – แต่คิดถึงราคาที่ต้องจ่ายเมื่อเธอพยายามจะจับกุมเขาสิ เธอมีชีวิตต้องใช้นะ อย่าใช้มันไปกับการแก้แค้นเพียงอย่างเดียว มันยังมีคนอีกหลายคนที่รักเธอ ใช้ชีวิตอยู่เพื่อพวกเขาเถอะ

 

ลืมสิ่งที่หัวขโมยได้ลักไปเสีย

 

มันถึงเวลาที่จะต้องสูญเสียมันไปแล้วอยู่ดี

 

สหายเก่าแก่ของเธอ

 

ฉันเอง

 

แฮร์รี่พ่นลมหายใจออกทางจมูกเมื่อเขาอ่านจดหมายตอบกลับ จากนั้นเขาก็เขียนคำตอบสั้นๆกลับไป

 

สหายที่รัก

 

ไม่มีทาง เรื่องบางเรื่องนั้นไม่อาจลืมเลือนได้ เรื่องบางเรื่องนั้นไม่อาจให้อภัยได้

 

สหายเก่าแก่ของคุณ

 

ฉันเอง

 

จดหมายอีกสองฉบับน่าสนุกยิ่งกว่า โดยเฉพาะจดหมายที่นกแสกเอามาส่งและแฮร์รี่ก็ยกคิ้วขึ้นสูงเมื่อเขาอ่านมัน

 

“อืม – อย่างน้อยนี่ก็จะช่วยฉันได้มหาศาลทีเดียว” เขากระซิบกับตัวเอง

 

“นี่ไหน?” อีกเสียงถาม แฮร์รี่สะดุ้งและหันกลับไปจ่อมีดเข้าที่ลำคอของเพื่อนของเขา

 

“เร็ก!” เขาเอ่ยลอดไรฟัน “นายรู้ว่าไม่ควรทำให้ฉันตกใจ! ฉันอาจพลั้งมือฆ่านายไปแล้ว!

 

“อ่าฮะ แน่นอน” เร็กตอบแบบไม่ยี่หระ “แล้ว...คุณกระซิบเรื่องอะไรอยู่น่ะ?

 

“พันธมิตร” แฮร์รี่บอก

 

“พันธมิตร?

 

“เธอรู้จักฉันจาก...อืม...จากเมื่อก่อน...”

 

“รู้ได้อย่างไร...?

 

“โอลิเวอร์ ทวิสต์ เธอรู้ว่าฉันเคยชอบ...เอามากๆในช่วงที่ฉันเป็นศาสตราจารย์อยู่ แล้วก็วิธีการถามคำถามของฉัน – คิดว่าทั้งสองอย่างนั้นทำให้เธอรู้”

 

“แล้วตอนนี้?

 

“ไม่มีอะไร” แฮร์รี่ยักไหล่ “เธอยังไม่รู้ว่าฉันเป็นแฮร์รี่อยู่ตอนนี้ ที่เธอรู้มีแค่ฉันยังมีชีวิตอยู่ - และฉันอาจต้องการเธอ ถ้าคิดถูกล่ะก็เธอเป็นคนในตระกูลที่ฉันจะพยายามดึงมาเข้าพวกอยู่ดี มันจะทำได้ง่ายกว่ามากในเมื่อเธอรู้จักฉันมาก่อนแล้ว”

 

“แล้วจดหมายฉบับอื่น?

 

คราวนี้แฮร์รี่แสยะยิ้ม

 

“บางอย่างที่อาจช่วยในภารกิจอย่างใหญ่หลวง” เขาตอบ

 

“โอ้...อะไรล่ะ...?

 

“ฉันจะให้นายอ่านมันถ้านายสัญญาว่าจะไปหาอะไรให้หน่อย” แฮร์รี่บอก ถือจดหมายไว้กันไม่ให้เร็กเอื้อมถึง

 

เร็กมองจดหมายนิ่ง มองไปที่แฮร์รี่ แล้วก็ถอนใจ

 

“แล้วผมต้องทำอะไรบ้าง?” เขาถามระหว่างที่ยังถอนหายใจอยู่


แฮร์รี่ยิ้มกว้าง

 

“ฉันต้องการข้อมูลเกี่ยวกับระเบียงแห่งหนึ่ง...” เขาพูดและเริ่มอธิบายสิ่งที่เขาฝันเห็นคืนนี้ “ทุกอย่างที่นายจะหาได้ – ไม่ต้องรีบ ฉันมั่นใจว่าเราจะรู้ได้ในที่สุด”

 

เร็กพยักหน้าและแฮร์รี่ก็เอาจดหมายให้เขาอ่าน

 

“เมอร์ลิน!” เขาอุทาน “นี่ช่วยในภารกิจของคุณจริงๆนั่นแหละ...”

 

“ช่าย” แฮร์รี่ตอบ ลากเสียง “มันใช้แค่จดหมายไร้เดียงสาๆฉบับเดียวถึงพวกขี้ซุบซิบจริงๆ

 

“สลิธีริน”

 

“ภูมิใจสุดๆ” แฮร์รี่ตอบพร้อมรอยยิ้มกว้าง คราวนี้เขาแค่ต้องตอบมันกลับไป

 

วงล้อของอะไรบางอย่างที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมกำลังเริ่มที่จะหมุนเร็วขึ้นไปอีกแล้ว...

 

 

To Be Continue

 

Upcoming Chapter: The Wheels Start Turning – วงล้อที่เริ่มหมุน

 

 

วันนี้มาช้าอีกแล้วค่ะ...แต่มาแล้วนะคะ!


ตอนที่แล้วพูดถึงอนาสตาเซียส...อนาจะมีน้องเยอะอยู่ค่ะ ถถถถ

 

อะมีเลียอายุน้อยกว่าออกัสต้านะคะ เยอะเลยด้วยเพราะคนละรุ่นกัน ทั้งสองคนน่าจะรู้จักกันผ่านภาคีนกฟินิกส์ในช่วงสงครามโลกเวทมนตร์ครั้งแรกที่พวกเจมส์ยังอยู่ค่ะ

 

ออกัสต้าในเรื่องนี้เป็นอีกตัวละครที่น่าสนใจค่ะ ปกติแล้วคนจะมองไม่ค่อยดีเท่าไหร่เพราะกดดันเนวิลล์มากๆ

 

จดหมายฉบับแรกที่ได้เป็นจดหมายที่เพิ่งตอบกลับจากบทที่ 4 ค่ะ ย้อนไปโน้น

 

ตอนถัดไปเราจะได้เจอกับคนผมบลอนด์คนหนึ่งกันค่ะ ใครน้า ใครน้า //หัวเราะ ยังอยู่ในยุคปัจจุบันไม่ไปไหนค่ะ

 

แล้วเจอกันตอนถัดไปค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #354 endfeel (@princesssong) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 22:09
    เดรกเหรอ
    #354
    0
  2. #302 GUISHAN (@paeioun) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 22:45
    เราชอบที่ไรท์แปลมากๆเลยค่ะ ภาษาดีมากอ่านแล้วลื่นสุดๆ เราชอบมากๆ พวกเกร็ดความรู้ช่วงท้ายเราก็ชอบอ่าน รู้สึกว่ามันเชื่อมโยงกันยิ่งกว่าของออริอีก เราติดเรื่องนึงของคนแต่งค่ะ ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนแต่งเดียวกับเรื่อง poison pen รึป่าว เรื่องนั้นเราก็ชอบมาก กก. แฮรี่ลุกขึ้นมาปกป้องตัวเองโดยใช้สื่อเป็นเครื่องมือภายใต้ชื่อของ โอลิเวอร์ ทวิสต์เหมือนกัน เราเลยงงๆว่าคนแต่งคนเดียวกันป่าวเหมือนมากๆ แต่บาซิลิสก์บอร์นมีพบ็อตซับซ้อนกว่าเยอะ เรื่องนั้นแค่เหมือนใช้การเขียนลูกเดียวในการสู้ ขอบคุณนะคะ
    #302
    2
    • #302-1 VizXia (@VizXia) (จากตอนที่ 23)
      22 ตุลาคม 2561 / 00:38
      Poison Pen เป็นของคุณ GenkaiFan ค่ะ เรื่องนี้เรายังไม่ได้อ่านดู แต่ว่าคุณ Ebenbild เขียน disclaimer ไว้ในตอนที่ 4 ว่าไปขออนุญาตใช้พล็อตตรงส่วนนี้จากคุณ GainkenFan มาเรียบร้อยแล้วค่ะ ดีใจที่ชอบนะคะ ^ ^
      #302-1
    • #302-2 GUISHAN (@paeioun) (จากตอนที่ 23)
      22 ตุลาคม 2561 / 08:59
      ขอบคุณนะคะที่มาตอบ :)
      #302-2
  3. #236 msyokky (@masitorn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 23:23
    พลังหญิงนี่สุดยอชชช
    #236
    0
  4. #151 Ralaza (@bacon1) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 06:54
    หัวทองที่นึกถึงเลยคือเดรโก55555
    #151
    0
  5. #119 NanBH'ii (@autumnover) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 03:02
    คือ ซัลมีตัวตนอยู่ทุกทีเลย นึกว่าเวลาจะแอบซ่อนตัวอะไรยังงี้ 555555555 เอ๊ะแต่ว่าซัลเคยเป็นศาสตราจารย์ที่ฮอกวอตส์แล้วหรอ? //กลับมาอ่านหลังจากเปิดเทอมแล้ว สนุกขึ้นเรื่อยๆเลย
    #119
    0
  6. #115 annaly chan (@annaly_swe) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 22:23
    ขอบคุณค่ะ
    #115
    0