[TWICE x Another GIRL GROUP] >> Lost Paradise >> [Mina x ...]

ตอนที่ 11 : Lost : 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 70
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 มี.ค. 60



Lost Paradise 
Chapter 7




VVIP Lounge @ Answer Club 

====================================================


*อ๊อดดดดดดดดดดดดดดดดดด*

     “เอาล่ะ!!วันนี้พอแค่นี้ ถือซะว่ามาแนะนำตัวกัน แล้วเจอกันใหม่อาทิตย์หน้านะคะ นักศึกษาทุกคน”
        ‘เสียงสวรรค์’ ของใครหลายๆคน ก็คือ เสียง ‘ออด’ หมดเวลาเรียน กับเสียง ‘อาจารย์’ ที่บอกเลิกการเรียนการสอนนั่นเอง!! 
        หลังจากบอกทำความเคารพเสร็จแล้ว นักศึกษาส่วนมากก็รีบเก็บข้าวของใส่กระเป๋า และลุกจากที่นั่งของตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากห้องไปทีละคนสองคน
        จนในตอนนี้ก็จะเหลือเพียงแค่ ‘ดาฮยอน’ กับฉันเท่านั้นที่ยังอยู่รั้งท้าย ฉันไม่ได้รีบอะไรอยู่แล้ว เพราะยังไงก็ต้องรอให้เพื่อนมารับอยู่แล้ว
     ส่วนไอ้คนข้างๆนี่...เก็บของได้ 'อ้อยอิ่ง'​มาก สงสัยคงจะรอลงไปพร้อมฉันละมั้ง!? 
        อยู่ดีๆความคิด ‘สนุกๆ’ ก็แวบกลับ ‘เข้ามา’ ในหัวของฉันอีกครั้ง เมื่อมองไปที่อีกคนที่กำลังเก็บของอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร
     “แล้ว ‘อนนี่’ จะไปไหนต่อ?”
        เสียงของดาฮยอนดังขึ้น ทั้งๆที่ยังคง ‘ก้มหน้า’ เก็บของใส่กระเป๋าอยู่ 
        และที่เธอเรียกฉันว่า ‘อนนี่’ ก็เพราะตอนระหว่างคาบเรียน ฉันได้เล่าประวัติของตัวเองอย่าง ‘ย่อๆ’ ให้กับเธอฟัง เธอถึงได้รู้ว่าฉันอายุ ‘มากกว่า’ เธอนิดหน่อย และมี
‘ความจำเป็น’ บางอย่างถึงทำให้เข้าเรียน ‘ช้า’ แบบนี้
     “ก็...เดี๋ยวมีเพื่อนมารับที่หน้าคณะอ่ะ”
        ตอนนี้ฉัน ‘ก้มหน้า’ เข้าไปใกล้ๆกับหน้าของดาฮยอน ที่ยังคงก้มหน้าก้มตาเก็บของอยู่ ก่อนจะพูดออกมาด้วย ‘เสียงระดับพิเศษ’
     “หรือว่า…เธอคิดจะ ‘ชวน’ ฉันไปที่ไหนต่อเหรอ? หื้มมมมมม!!”
         เสียงที่ดังอยู่ ‘ข้างๆ’ หูมันทำให้ร่างบางถึงกับขมวดคิ้ว ก่อนจะรีบเงยหน้าและหันกลับมามองคนข้างๆ และก็ได้เห็น ‘สายตา’ ชวนให้ ‘เสียตัว’ ที่ส่งมาจากคนเจ้าเล่ห์ด้านหลัง
        ดาฮยอนกลืนน้ำลายลงคอดัง *เอื๊อก* ก่อนจะรีบกวาดของทั้งหมดลงกระเป๋า และขยับตัวหนีออกจาก ‘ระยะ’ ประชิดของฉัน และมัันก็ทำให้ฉันเกือบจะ ‘หลุดขำ’ ที่อุตส่าห์กลั้นไว้ตั้งนาน
     “ม ม ไม่ดีกว่า พอดีแม่หวงอ่ะ!!”
        ฉันแทบจะขำใส่หน้าคนพูดทันทีที่ได้ยินประโยคดังกล่าว แหมะ!! ข้ออ้างมันนี่แบบว่านะ….. 
     “ฉ ฉันไปก่อนนะ อนนี่ก็รีบๆกลับละ บายๆ”
        ดาฮยอนหันมาพูดกับฉันอีกครั้ง ก่อนจะหอบกระเป๋าขึ้นมา และกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกจากห้องเรียนไป
      อย่างน้อย…มันก็ยังมี 'มารยาท'​ บอกลากันละวะ ฮะๆๆๆ
         ฉันยืนมองตามหลังของดาฮยอนออกไป ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี และเดินออกจากห้องตามไปบ้าง

.
.

     “เออๆ เดี๋ยวรออยู่ตรงนี้ละ ไม่ไปไหนหรอก”
     “เอ้ออออออ!! ย้ำอยู่ได้ ไม่ได้เป็นอัลไซเมอร์นะเว้ย!!”
        หลังจากพูดจา ‘ภาษาดอกไม้’ กับ ‘จองยอน’ เสร็จ ฉันก็เดินมานั่งรอมันอยู่ที่หน้าโต๊ะตัวหนึ่งแถวๆหน้าตึกคณะ การเรียนการสอนของวันนี้ไม่มีอะไรมากเท่าไร เพราะเป็นวันแรกที่เปิดเรียน แต่ถึงจะเรียนยาก งานเยอะขนาดไหน มันก็ไม่มีผลอะไรกับ ‘คนอย่างฉัน’ มากนักหรอก
        วันนี้ทั้งวันของฉันเลยจบด้วยการนั่งคุยกับ ‘ดาฮยอน’ เกือบจะทุกคาบ เอาจริงๆก็ยังตลกสีหน้าของยัยเด็กนั่น ตอนที่ฉันเสนอ ‘บทบาท’ ในการคบกันให้เธอไปไม่หายเลยนะ คนอะไร ‘สีหน้า’ หลากอารมณ์มากกกก ฮะๆๆๆ แบบนี้ละถึงได้ ‘น่าแกล้ง’
        รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นมาที่ริมฝีปาก จริงอยู่ว่าฉันอาจจะเป็น ‘พวกรุก’ แต่...ถ้ามันมีจังหวะ ‘ให้รับ’ ฉันก็ไม่ได้มองว่ามันจะเสียหายที่ตรงไหน ทุกอย่าง… มันก็อยู่ที่อารมณ์ ณ ตอนนั้นล้วนๆ!!
        ฉันนั่งยิ้มอารมณ์ดีอยู่สักพัก ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูโน่นนี่อะไรไปเรื่อยๆ เป็นการฆ่าเวลารอจองยอน แต่รอนานๆก็ชักจนง่วงๆแหะ นอนไม่ค่อยจะพอเล้ยยยยยยยยย!! 
        ลมเย็นพัดมา หนังตาเริ่มจะปิด ถ้าแอบงีบตรงนี้จะมีใครมา ‘ลักหลับ’ เราไหมนะ!? หึหึ…มันช่างเป็นความคิดที่หลงตัวเองสิ้นดี ฮะๆๆๆ
        ฉันนั่งมองอะไรไปเรื่อยเปื่อย พร้อมๆกับ 'ความง่วง'​ ที่เข้ามาจู่โจมมากขึ้นเรื่อยๆ
.
.
        จนกระทั่ง... 


        ผ่านไปประมาณ 10 นาที

     “ฮัลโหล ‘ไอ้ยุน’ แกอยู่ไหนเนี่ย? ฉันอยู่ใต้ตึกคณะแกแล้วนะเว้ย”
     “อย่าช้าดิวะ!! วันนี้ฉันมี ‘งานพิเศษ’ ต้องทำต่อนะ!!”
        ‘เสียงปลุก’ ที่ดังขึ้นข้างหลังโต๊ะตัวที่ฉันนั่งอยู่  เอาจริงๆก็อยากจะหันกลับไป ‘ด่า’ คนพูดสักหน่อยนะ ไม่เห็นคนหลับอยู่รึไง? มาคุยอะไรแถวนี้!? 
     
        ถ้าไม่ติดตรงที่ว่า…เสียงนี้มัน ‘คุ้นมาก’ คุ้นเคย คุ้นมากๆ!!

     “เอออๆๆๆ รีบๆมาละ”
        ‘ชัดเลย’ ได้ยินรอบแรกมันสะลึมสะลือ แต่พอได้ยินอีกครั้งมันชัดเลย นี่มัน ‘เสียง’ ยัยนั่น ยัยพนักงานร้านกาแฟนี่หว่า!!
        ฉันรีบหันกลับไปเพื่อจะได้ ‘มองหน้า’ เธอให้ชัดๆ แต่….เธอกลับไม่ได้อยู่ตรงที่ๆเธอควรจะอยู่แล้ว ฉันรีบลุกขึ้นและเริ่มเดินหา ‘เธอคนนั้น’ แต่ก็ไม่เห็นเธอเลย แม้แต่เงา หายไปไหนแล้วนะ!? ไวจริงๆ!!
        ‘มือ’ ถูกยกขึ้นมาขยี้หัว เพราะไม่รู้จะไปหาที่ไหนต่อดี จะให้เดินขึ้นตึกไปอีกรอบ ก็กลัวว่าจะไม่ได้กลับลงมาทางเดิม ตึกนี่มีตั้งหลายชั้น แถมยังมีอาคารอื่นๆเชื่อมต่อกันอีก 
        ‘สมอง’ เริ่มคิดหาหนทางที่จะ ‘เข้าถึง’ ตัวเธอให้ได้ ถ้า ‘หา’ เพื่อนของเธอเจอ ฉันก็ต้องเจอ ‘ตัวเธอ’ แน่ๆ ว่าแต่…ไอ้เพื่อนของเธอคนนี้มันคือใครละฟร่ะ!!?
        ‘ลมหายใจ’ ถูกถอนออกมาอย่างยาวเหยียด เพราะกำลัง ‘เสียดาย’ เหยื่อที่หลุดมือไป กะว่าจะได้ ‘ทวงคืน’ ความแค้นเล็กๆที่อีกคนเคย ‘กวน’ ฉันที่ร้านกาแฟคราวก่อนแล้วซะอีก เสียดาย เสียดาย จริงๆ
         ฉันเดินกลับมานั่งลงที่โต๊ะตัวเดิมอย่างเซ็งๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะโทร ‘เร่ง’ ให้จองยอนมารับเร็วๆ

.

     “แกจะรีบไปไหนว้าาาาา? ขาก็สั้นไหงเดินเร็วงี้!!”
     “รอด้วยดิเห้ย!!”
        เสียงดัง ดังมาจากข้างหลังของฉันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ฉันไม่ต้องหันไปให้ลำบาก เพราะเจ้าของเสียงกำลังเดินผ่านหน้าของฉันไป 
        คนแรก ‘ขาสั้น’ แบบที่ว่าจริงๆ ผมยาวสีน้ำตาลช็อคโกแลตของเธอกำลังปลิวสไวไปข้างหลัง ตามความเร็วที่เธอย่ำเท้า ก็ถ้าขายาวกว่านี้คงไม่ต้องซอยเท่าถี่ขนาดนั้น
        ส่วนคนที่สอง ที่วิ่งไปตะโกนรั้งอีกคนไป ขายาวๆนั่น ก้าวฉับๆแปปเดียวก็ถึงตัวของคนขาสั้นได้อย่างง่ายๆ ผมยาวสีบลอนด์ทองของเธอ กำลังสะท้อนกับแสงแดดสุดท้ายของวันอย่างเป็นประกาย สีผมของเธอช่วยขับผิวขาวๆนั่นได้ดีเป็นบ้า!!
        สาวขายาวยกมือขึ้นมากอดคอของคนขาสั้นเอาไว้ ก่อนจะพูดออกมา
     “ก่อนกลับ ‘หอ’ แวะกินข้าวก่อนได้มะ? เก๊าหิวอ่ะ!!”
     “แกไม่ต้องมาอ้อนเลย ขนลุกไปหมดแล้วเนี่ย!!”
     “มาช้าแล้วยังมีหน้ามาเรื่องเยอะอีกนะ ‘อิม ยุนอา’”
        ฉันไม่ได้ฟังอีกต่อไปแล้วว่าทั้งสองคนจะพูดอะไรกันต่อ หรือจะกำลังเดินไปไหน ฉันไม่รู้ตัวเองด้วยซ้ำว่ากำลังลุกขึ้นยืนและกำลังจะเดินตามทั้งสองคนนั้นไป
        ก็เพราะว่า… ‘เสียง’ ของ 1 ใน 2 คนนั้นเป็นเสียงของคนที่ฉันกำลัง ‘ตามหา’ อยู่พอดี เสียงของผู้หญิงคนนั้น ที่ฉัน ‘จำได้’ มาจนถึงทุกวันนี้…!!
     “พ พัค ซ ซียอน”
     “พัค ซียอน…ย่าห์!! พัค ซียอน!!”


        *หมั่บ*

     “เห้ย!! ไอ้มิ ไหนว่าจะนั่งรออยู่ที่ใต้ตึกไง?”
         เสียงของจองยอนดังขึ้นพร้อมกับสัมผัสที่หัวไหล่ และเมื่อมินะหันไปมองก็พบกับ…เพื่อนของเธอที่ยืนทำหน้า ‘หงุดหงิด’ อยู่
     “แล้วนี่เดินมาตรงนี้ทำไมวะ? เมื่อกี้แกเรียกใครนะ ซี..ยอน?”
     “ม ไม่มีอะไร”
        มินะหันไปมองข้างหลังของตัวเองอีกครั้ง แต่ก็มองไม่เห็นเงาของทั้ง 2 คนนั้นแล้ว จึงได้แต่แอบถอนหายใจออกมา ก่อนจะหันกลับไปหาจองยอนที่ยืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง
     “ไม่ต้องมาถามเยอะเลย ไปไหนมาวะ? รอจนหลับไปเลยเนี่ย!!”
     “นี่ก็รีบสุดๆแล้วเว้ย นี่ผ่านไปแค่ 10 นาทีเองนะ”
        จองยอนอธิบาย ก่อนจะชวนมินะเดินกลับไปที่รถยนต์ที่ตนเองจอดเอาไว้ 

     “แล้วนี่ตกลง ‘ไอ้จื่อ’ มันไปไหน?”
     “ไหนมันบอกกะชั้นว่า ตอนเย็นจะมารับ ไหงหายหัวไปเลยวะ?”
        เมื่อขึ้นรถได้มินะก็เป็นฝ่ายถามออกมา
     “เห็นว่า ‘มีนัดด่วน’ มั้ง”
     “กะคนนี้สงสัย ‘จริงจัง’ ยอม ‘โดดเรียน’ ไปหาซะด้วย!!”
        จองยอนหันมาตอบก่อนจะหันกลับไปมองถนนอีกครั้ง
     “ใครกันว้าาาาที่ ‘จับ’ ไอ้เสือนั่นอยู่หมัด!! แกรู้จักมะ?”
     “ไม่อ่ะ ยังไม่เคยเห็นหน้าเลย ได้ยินแค่ชื่อ”
     “ชื่อ…เหรอ?”
        มินะพูดขึ้นมาและเงียบไป... 
        ไม่ใช่ว่า ‘ฉุก’ คิดอะไรขึ้นมาได้หรอกนะ แต่…เธอแค่ ‘ลืมชื่อ’ ผู้หญิงของจื่อวีไปแล้วต่างหากละ และจองยอนก็ราวกับรับรู้ว่ามินะกำลังคิดอะไรอยู่ เธอจึงละสายตาจากถนนอีกครั้ง และหันกลับมามองมินะที่นั่งอยู่เบาะข้างๆอย่างเอือมระอา ก่อนจะพูดออกมา
     “อนนี่เขาชื่อ ‘ฮานิ’ ฮานิอนนี่เว้ย!”


        At The Answer Club

        แสงไฟสลัวที่สาดส่อง กลุ่มควันบางเบาแต่ก็อาจจะทำให้น้ำตาไหล พอมารวมกับเสียงเพลงที่เปิดดังสนั่นหู ที่กำลังบรรเลง ‘เพลงฮิต’ ตามยุคสมัย มันก็สามารถชวนทุกคนให้ขยับแข้งขยับขากันได้เป็นอย่างดี
        เมียวอิ มินะ นั่งอยู่ที่โต๊ะตัวเดิมที่พวกเธอมานั่งเมื่อคราวก่อน บนเล้าจน์ VVIP ของที่นี่ เอาจริงๆเธอก็อยากจะนอนหลับพักผ่อนอยู่ที่ห้อง แต่จองยอนกลับลากเธอออกมาด้วยคำพูดที่ว่า

     “คืนนี้มี Party Ladie's Night”

        ค่ำคืนแสน ‘พิเศษ’ ที่จะเปิดรับเฉพาะลูกค้าที่เป็นผู้หญิงเท่านั้น ถ้าคิดกันเล่นๆ คืนนี้มันก็คงจะเป็นคืนที่ผู้หญิงที่มาเที่ยวที่นี่ จะเที่ยวได้อย่างรู้สึกปลอดภัย เพราะไม่ต้องคอยมาป้องกันตัวเองจาก ‘ผู้ชาย’ หน้าไหนที่จะเข้ามาลวมลาม หรือเข้ามาจีบ
        แต่…ผิดถนัด
        เพราะถึงมันจะเป็นค่ำคืน ‘สำหรับ’ ผู้หญิง แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่า... 
        'ผู้หญิงกับผู้หญิง' ​จะสปาร์คกันไม่ได้!!! 
        ยกตัวอย่างเช่น…ไอ้คุณ ยู จองยอน เพื่อนของเธอ ที่มันกำลัง ‘นัวเนีย’ กับใครสักคนที่มันเข้าไปจีบเมื่อกี้นี่ อยู่ที่กลางฟอร์เต้นรำ
        จมูกโด่ง กำลัง 'ซุกไซร้'​ อยู่ที่ซอกคอขาวเนียนที่เปิดโล่ง สองมือกอบกุมอยู่ที่สะโพกกลม ที่ถูกชุดรัดรูปของเจ้าหล่อนรัดจนขึ้นรูปชัดเจน สายตาหวานเชื่อมจากฤิทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มกินเข้าไป กำลังสบตากันอย่างมีความหมาย 
        ก่อนที่…จองยอนจะเผยรอยยิ้มกวนๆประจำตัวออกมา และเลื่อนมือที่กุมสะโพกของเธอเอาไว้ ขึ้นมาจับข้อมือของเธอ และพากันเดินกลับมาที่โต๊ะที่มีมินะนั่งคอยอยู่
     “ก็นึกว่าจะ ‘เสร็จ’ กันกลางฟลอร์”
     “แหมะ!! ให้เกียรติสถานที่หน่อยดิว้าาาา”
        จองยอนตอบกลับมาอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหันไปหยิบแก้วที่บรรจุของเหลวสีอำพันขึ้นกระดก และพูดออกมา
     “ไม่ออกไปบ้างละ?”
     “ไม่อ่ะ ไม่อยาก”
        คำตอบของมินะทำให้จองยอนแปลกใจ จนต้องถามกลับอีกครั้ง
     “เป็นไรวะ? เรียนหนักเหรอ?”
     “ก็ไม่อ่ะ เพิ่งวันแรกเอง เฉยๆ”
        จองยอนพยักหน้ารับรู้ เพราะอันที่จริง ‘เรื่องเรียน’ ไม่น่าห่วงสำหรับ ‘อัจฉริยะ’ แบบมินะหรอก
     “เอ้อ! แต่ชั้น ‘ได้เพื่อน’ มาคนนึงละ!!”
     “เพื่อนเหรอ? หญิง/ชายวะ…สวยมะ?”
        จองยอนไม่ต้องรอให้มินะ ‘ระบุ’ เพศให้เสียเวลา เพราะเธอรู้อยู่แล้ว ว่ายังไงมินะก็ต้องเลือก ‘ผู้หญิง’ อย่างแน่นอน
     “อยากเจอป่ะละ?”
     “จะชวนมา?”
        มินะตอบคำถามของจองยอนด้วยการ ‘ควัก’ เอาโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมา ก่อนจะไล่หารายชื่อของคนที่เธอเพิ่งจะเมมชื่อไปเมื่อตอนกลางวัน และกดโทรออก

.
.

     “ฮัลโหล… ‘น้องดาฮยอน’ รึเปล่าคะ?”

.

     “ทางนี้!!”
        สิ้นเสียงตะโกนของ ‘จองยอน’ ที่มินะสะกิดให้ตะโกน ‘เรียก’ คนมาใหม่แทนเธอ ดาฮยอนก็เดินตรงลงมานั่งที่โต๊ะ
     “ไหนว่า ‘แม่หวง’ ไหงออกมาได้ละ?”
        มินะถามคำถามกับรุ่นน้องอย่างกวนๆ 
     “พูดงี้จะให้กลับใช่มะ? กลับก็ได้นะ!!”
     “โหยยย…ใจร้อนเป็นบ้า ล้อเล่นอ่ะล้อเล่น ฮะๆๆๆ”
         มินะหัวเราะร่วนกับท่าทีของดาฮยอน ก่อนจะส่งแก้วเครื่องดื่มให้
     “เอ้อ!! นี่ ‘จองยอน’ เพื่อนพี่เอง รู้จักกันไว้สิ”
         มินะแนะนำดาฮยอนให้รู้จักกับเพื่อนสนิทของเธอ ก่อนจะหันไปถามถึงเพื่อน ‘อีกคน’ ที่เธอเกือบจะลืมไปแล้ว
     “แล้วนี่ตกลงไอ้จื่อมันจะมามะ? แกลองโทรหามันยัง?”
     “โทรแล้ว แต่ไม่รับสงสัย...ติดภารกิจ”
        จองยอนตอบกลับอย่างไม่ค่อยใส่ใจเท่าไร เพราะกำลังสนใจ ‘หญิงสาว’ ตรงหน้านี่มากกว่า ผิวกายนุ่มๆ ผสมกับน้ำหอมชั้นดี มันช่างทำให้น่าหลงไหล จนอยากจะ ‘ซุก’ หน้าเข้าไปใกล้ๆอย่างไม่รู้จักเบื่อ
     “อื้มมมมมมมห์”
         เสียง ‘คราง’ เริ่มดังลอดออกมาจากร่างบางที่นั่งอยู่เหนือตัวของจองยอนขึ้นไปเล็กน้อย มือเรียวถูกยกขึ้นมากอบกุมใบหน้าของจองยอนเอาไว้ เพื่อให้มันแนบกับตัวเธอยิ่งขึ้นไปอีก ริมฝีปากนุ่มๆ กำลัง ‘ขบเม้ม’ เบาๆที่ต้นคอขาว
     “อ๊ะห์!! จ จองยอนอาาาา”
         เสียงครางแผ่วเบาดังขึ้นอีกครั้ง เพราะคนชอบแกล้งยังไม่ยอมหยุดซน!!


         *หมับบบ*

.

     “ไหนเมื่อกี้ใครบอกว่าจะ ‘ให้เกียรติ’ สถานที่วะ?”
     “เล่นซะ ‘แฉะ’ ไปหมดแล้วมั้งนั่นอ่ะ!!”
        มินะ ‘คว้า’ ไหล่ของเพื่อนเอาไว้ ก่อนที่จะได้แสดง ‘หนังสด’ กันกลางเล้าจน์ จนจองยอนหันมาพ่นลมหายใจ แบบเวลาที่โดนคนขัดใจ 
     ถือว่าแก้แค้นคืน ตอนที่แกมาขัดตอนที่ฉันจะ ‘ล่าเหยื่อ’ เมื่อตอนเย็นละกันนะ!!
        จองยอนปัดมือของมินะที่นั่งยิ้ม ยักคิ้ว กวนตี_ ออกก่อนที่จะ ‘คว้า’ ข้อมือของผู้หญิงที่นั่งข้างๆให้ลุกขึ้น และพากัน ‘เดิน’ ตรงไปทางห้องน้ำ!!


     “แล้วนี่อนนี่มาที่นี่บ่อยเหรอ?”
        ดาฮยอนเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมา หลังจากจองยอน ‘หายไป’ สักพัก
    ฉันอ่ะไม่บ่อย แต่ถ้าไอ้พวกนั้นก็ไม่แน่”
    “มิน่าละ 'ไม่เคย'​ เห็น”
        ดาฮยอนพยักหน้าทำความเข้าใจกับคำตอบ ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าแก้วที่อยู่ข้างหน้าขึ้นมากระดกบ้าง
     “พูดยังกะมาบ่อยๆ…ไหนว่า ‘แม่หวง’ ไง!?”
     “โถ่วววววว อนนี่ก็ พูดเป็นเล่นไป ฮะๆๆ!!”
        ดาฮยอนหัวเราะออกมา กับเหตุผลที่เธอ ‘อ้าง’ กับอีกคนไปเมื่อตอนเย็น คิดได้ไงฟร่ะตรู!!
     “ฉันเป็น ‘หุ้นส่วน’ กับที่นี่อ่ะ”
     “หือออ!! ‘หุ้นส่วน’ เหรอ?”
     “อื้อ!! ‘นานะอนนี่’ ที่เป็นเจ้าของที่นี่ เป็น ‘ญาติ’ ของฉันเอง”
        มินะพยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่อีกคนกำลังพูด
     “ก่อนที่จะออกมา อนนี่เขาโทรมาพอดี เลยบอกไปว่าจะมา”
         ดาฮยอนพูดจบก็หันซ้ายหันขวา ‘หาคน’ ที่บอกกับเธอว่าให้มา ‘เจอกัน’ ที่นี่อีกคนหนึ่ง แต่…ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา สงสัยยังไม่เสร็จธุระละมั้ง!!

.
.
.

        *กึก กึก กึก*
        ร่างสูงที่มาพร้อมกับส้นสูง ที่นอกจะช่วยเพิ่มความสูงแล้ว ยังช่วยเสริมเสน่ห์ให้กับ 'เรียวขา'​ ที่เรียวงามนั่นอีก ไหนกางเกงขาสั้นกุดสีดำ ที่มาพร้อมด้วยเสื้อกล้ามลูกไม้แหวกหน้าเข้ารูป  สีเดียวกับกางเกง 
        กำลังเดินก้าวเข้ามาในสถานบันเทิงที่เธอเป็นเจ้าของ ตามที่ได้ ‘นัด’ กับใครอีกคนหนึ่งไว้
     “อ้าววว…สวัสดีครับ”
        เสียงเอ่ยทักทายดังจากปากของชายหนุ่ม ที่มีหน้าที่ยืนเฝ้าประตูทางเข้า ก่อนที่จะพูดต่อ
     “ไม่นึกว่าคุณจะมาด้วย”
     “พอดี ‘นัดน้องสาว’ เอาไว้หน่ะ ไม่รู้มาถึงรึยัง”
     “ถ้าเป็น ‘คุณดาฮยอน’ มาได้สักพักแล้วละครับ”
        หญิงสาวพยักหน้าให้ชายหนุ่มเมื่อได้คำตอบ ก่อนที่จะกระชับเสื้อคลุมตัวนอก และเดินเข้าประตูไป



__________________________________
Talk กะ ไรท์
กลับมาแล้วววว ผมกลับมาแล้ว!!
หลังจากไปเที่ยว ติดเกมส์ ดูการ์ตูน ผมก็กลับมาอัพแล้วครับ TT

ตอนหน้าเปิดตัวละครใหม่ ส่วนจะเป็นใครทุกคนคงจะรู้กันอยู่แล้ว
แต่  'บทบาท'​ จะเป็นยังไง คงต้องรออ่านกันต่อนะครับ

ปล.NC TyuNi Part.2 [First Dance]
จัดส่งทางเมลล์ให้กับทุกคน ที่ทำตามกติกาในรอบก่อนๆแล้วนะครับ
เช็คกล่องข้อความกันได้เล้ยยยยยย!!
หวังว่าคงจะ '​ถูกใจ'​กันนะ  

ส่วนใครที่ยังอยากได้ NC ก็รีบๆทำตามกติกากันนะครับ หุหุ










150 ความคิดเห็น