เทพอสูรกลืนฟ้า - 盖世帝尊(แปล)

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4 : ร้านค้ามหาคลังสมบัติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 187 ครั้ง
    15 มิ.ย. 59


ตอนที่ 4 :  ร้านค้ามหาคลังสมบัติ

แปลไทย : XiaoeyuGao


 

ภายในห้องที่ค่อนข้างมืดครึ้มแห่งหนึ่ง ปรากฏคลื่นพลังที่กล้าแกร่งหนึ่งซัดสาดออกไปอย่างต่อเนื่องจนทำให้มวลอากาศโดยรอบพลันสั่นไหว แม้ว่าคลื่นพลังจะดูไม่รุนแรงมากเท่าไรนัก แต่ทว่ามันกลับเต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์ยากจะหยั่งถึง ทั้งนี้ภายในห้องยังอบอวนไปด้วยเส้นพลังที่รุนแรงประดุจมีเตาหลอมที่กำลังไหม้คุโชนอยู่ภายใน


ปรากฏเงาของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ภายในห้อง เปลือกตาทั้งสองข้างยังคงปิดสนิท ลมหายใจดูสงบนิ่งและมั่นคง บริเวณหน้าอกของมันขยายและหุบตามจังหวะการหายใจเข้าออก ตรงปลายจมูกมันปรากฏลมหายใจพ่นออกมาและสูดเข้าไปในร่างกายตามจังหวะได้อย่างลงตัว ทั้งหมดนี้เป็นการฝึกฝนร่างกายและซึมซับพลังบริสุทธิ์จากพลังฟ้าเข้าสู่ร่างกาย !


ยามนี้เวลาก็ยังคงเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆ ร่างกายของมันก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าเล็กของมันก็ผุดรอยยิ้มตื่นเต้นออกมา ความรู้สึกที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ช่างรู้สึกดีจริงๆ         


วันเวลาก็เคลื่อนตัวผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ผ่านมาแล้วห้าวันและในวันนี้เองเปลือกตาทั้งสองข้างของมันก็เปิดขึ้น มันใช้มือจับไปตามมัดกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งของมัน ทันใดนั้นมันพลันฉีกยิ้มขึ้นตรงมุมปากทันที มันรู้สึกได้เลยว่าความแข็งแกร่งของร่างกายมันในช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้ช่างเพิ่มขึ้นได้อย่างรวดเร็วยิ่ง    


อีกสิบวันก็เป็นวันรับสมัครศิษย์ใหม่สำนักซิงเฉินแล้วและสามวันหลังจากนั้นก็จะเป็นวันรับสมัคร ยังไงข้าก็ต้องเข้าร่วมการคัดเลือกให้ได้ ! ” เต้าหลิงกล่าวพลางกำหมัดแน่นก่อนจะพึมพำกับตัวเองต่อว่า   

ตอนนี้คงต้องไปหาเลือดสัตว์อสูรมาก่อน หากฝึกแบบคนทั่วไป พลังของข้าคงต้องขึ้นช้ามากแน่  


เต้าหลิงไม่รีบร้อนแต่อย่างใด มันเดินเข้าไปอาบน้ำก่อน จากนั้นก็สวมชุดสีขาวสะอาดตาตัวหนึ่ง ผมยาวของมันสะบัดไปมา ดูแล้วมันก็สง่างามไม่เบาเลยทีเดียว


 ถึงแม้ว่าบิดามันจะยากจน แต่ทว่ามันก็ยังซื้อเสื้อผ้าดีๆเก็บเอาไว้หลายตัวอยู่ ในตอนที่มันเอาแร่ก้อนนี้ไปขาย คนอื่นจะได้ไม่รู้ว่ามันเอาแร่ล้ำค่านี้มาจากเขตผู้ยากไร้ 


หินขัดหม้อนี้ มันจะมีค่ากว่าให้ท่านพ่อไปขัดแคะเท้าหรือเปล่านะ ?เต้าหลิงใช้มือลูบไปที่คางของมัน นัยน์ตามันฉายแววกังวลออกมา หวังว่ามันจะเป็นของล้ำค่าจริงๆ นะ


มันคิดว่าบิดาของมันคงจะกลัวว่าหากเรื่องหินแร่ล้ำค่านี้แพร่งพรายออกไปอาจจะทำให้คนอื่นอิจฉาเอาได้  ดังนั้นจึงได้ห้ามให้มันนำออกไปข้างนอก และแม้ว่าที่อยู่อาศัยของสองพ่อลูกคู่นี้จะไม่ดีเท่าไรนัก แต่ทว่าเรื่องอาหารการกินนั้นถือว่าไม่ย่ำแย่เลย  นี่อาจเป็นเพราะว่าพวกมันไม่ค่อยให้ความสำคัญกับสิ่งของวัตถุก็เป็นได้   


น่าจะอีกพักหนึ่งเลยกว่าพ่อจะกลับมาจากเหมือง ถึงตอนนั้นค่อยถามจริงๆแล้วกันว่าเอาแร่หินพวกนี้มาจากไหน


เต้าหลิงใช้มือปัดฝุ่นไปที่เสื้อสองสามครั้งก่อนจะปิดประตูบ้าน มันใช้มือของมันจับไปที่แร่ทองแดงที่อยู่ในแขนเสื้อมัน ราวกับไม่ต้องการให้ใครรู้ว่ามันจะไปที่ร้านค้ามหาคลังสมบัติ !


ร้านค้ามหาคลังสมบัตินั้นเป็นร้านค้าหนึ่งที่ใหญ่ที่สุดในเมืองชิงสือ ทั้งนี้มันยังมีความน่าเชื่อถือที่สุดยอดและยิ่งไปกว่านั้นร้านค้ามหาคลังสมบัติยังแตกแยกออกเป็นสาขาต่างๆทั่วทวีปชิงอีกด้วย ซึ่งถือได้ว่ามีอิทธิพลที่กว้างขวางและน่ายำเกรงจริง ๆ      


ขณะนี้เต้าหลิงก็เดินเข้ามาในใจกลางเมืองแล้ว นัยน์ตาสีดำสนิทกำลังจับจ้องไปที่ร้านค้าหรูหราโอ่อ่าแห่งหนึ่ง คนที่กล้าย่างกายเข้าไปในร้านนี้นับได้ว่าน้อยมาก คงเพราะว่าของที่ร้านนี้มีราคาที่สูงลิ่ว และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่มันมาที่ร้านนี้ 


เต้าหลิงสูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะเดินเข้าไปภายในร้านอย่างสบายๆ  มันเดินเข้ามาภายในร้านก็พบเข้ากับภาพวาดต่างๆรายล้อมทั่วสี่ด้าน ใจมันพลันเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังคงรักษาท่าทีและเดินต่อไป


มันเดินเข้ามาเรื่อยจนพบกับห้องโถงขนาดใหญ่ซึ่งมีกล่องสี่เหลี่ยมนับพันกล่องวางอยู่บนหิ้งหยกทั่วผนังโดยรอบ ปรากฏแสงสว่างแวววับเปล่งประกายออกมาจากกล่องสี่เหลี่ยมเหล่านั้น  ซึ่งภายในกล่องก็จะมีวัตถุล้ำค่าแตกต่างชนิดกันไปมากมาย ทั้งนี้ยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่กำลังยืนแนะนำสินค้ากันอยู่ด้วย ดูท่าค่อนข้างครึกครื้นเลยทีเดียว


 ของล้ำค่าเต็มไปหมด สมกับเป็นร้านค้ามหาคลังสมบัติจริงๆมือของเต้าหลิงที่ซุกซ่อนอยู่ในแขนเสื้อพลันสั่นเทา ของล้ำค่าในนี้มีแต่สิ่งที่มันไม่รู้จักทั้งนั้นเลย ทั้งยังมีมากมายอีกด้วย


เพียงเห็นเด็กหนุ่มชุดขาวคนหนึ่งเดินเข้ามา ก็ปรากฏเด็กสาวคนหนึ่งรีบออกมาต้อนรับในทันที ก่อนจะยิ้มแล้วกล่าวว่า คุณชายท่านนี้ ต้องการจะซื้อของล้ำค่าอันไหนหรือเจ้าค่ะ ? ”     


ในใจหวังเชียนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ตามจริงแล้วนางรู้จักหน้าคร่าตาคุณชายแห่งเมืองชิงสือทุกคน ทว่าคุณชายท่านนี้นางพึ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ไม่รู้ว่าท่านนี้มาจากที่ใดกันแน่


ข้าขอไปคุยตรงนั้นเต้าหลิงมองซ้ายมองขวาก่อนจะเดินไปข้างหน้า เพราะว่าตรงที่มันยืนอยู่มีคนอยู่ไม่น้อยและมันก็ไม่อยากเป็นที่สนใจแก่คนที่พึ่งเข้ามาใช้บริการในร้านค้าอีกด้วย อีกทั้งมันก็ยังไม่รู้เลยว่าแร่ทองแดงนี้มีค่าเท่าไหร่


 หวังเชียนพลันขมวดคิ้วขึ้นทันที มันต้องการจะทำอะไร ? แค่จะซื้อของยังจะทำลับๆล่อๆ ขอดูหน่อยเถอะว่ามันจะทำอะไรกันแน่


เต้าหลิงเดินเข้ามาใกล้หวังเชียนที่สุด ก่อนจะหยิบแร่ทองแดงออกมา ในใจมันยังคงลุ้นอยู่ตลอดเวลาว่าแร่ทองแดงนี้จะมีมูลค่าซักเท่าไร และที่สำคัญไปกว่านั้นมันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะไม่ถูกตอบปฏิเสธ


เพียงเห็นแร่ทองแดงที่เต้าหลิงหยิบออกมา นัยน์ตาหวังเชียนพลันส่องประกายออกมาครู่หนึ่ง ก่อนที่นางจะยิ้มบางๆแล้วพูดต่อ ท่านต้องการจะขายแร่หินนี้ใช่หรือไม่ ? แล้วท่านคิดว่าจะขายมันเท่าไร ? ”   


ให้ข้าก่อนหนึ่งหมื่นเหรียญทอง แล้วส่วนที่เหลือขอแลกเป็นเลือดสัตว์อสูร ที่สำคัญจะต้องเป็นเลือดของสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งกว่ากิเลนไฟด้วย อ้ออีกอย่าง ข้าขอเลือดที่ไม่ซ้ำชนิดกันด้วยนะเต้าหลิงพูดรัวออกมาอย่างเร็ว ในใจมันก็รู้สึกกังวลเล็กน้อย ไม่รู้ว่าราคานี้จะเหมาะสมหรือไม่ ?


     โครม !


ปรากฏเสียงโครมดังขึ้นพร้อมกับร่างของหวังเชียนที่ซวนเซล้มลงไป มันพูดอะไรของมัน ? หนึ่งหมื่นเหรียญทอง ? นี่มันรู้หรือไม่หนึ่งหมื่นเหรียญทองมีค่าเท่าไร ? แล้วมันยังพูดอะไรของมันอีก กิเลนไฟงั้นหรอ ? มันรู้หรือไม่ว่ากิเลนไฟคือตัวอะไร รู้หรือไม่ว่ามันเป็นสัตว์อสูรที่พบหาได้ยากมากขนาดไหน ยิ่งไปกว่านั้นมันยังบอกอีกว่าอยากจะได้เลือดสัตว์อสูรที่แกร่งกว่ากิเลนไฟ ?ทั้งยังอยากจะได้หลากหลายชนิดอีก !


“ หินผุๆอย่างนี้หนะหรือ เจ้านี่มันบ้าจริงๆ ! ” ใบหน้าหวังเชียนพลันเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที มีไอ้โง่ที่ไหนไม่รู้ถ่อมาถึงที่นี่เพื่อมาล้อเล่นกับข้า ? มันคงอยากตายมากล่ะสิ !


ได้ยินดังนั้น หัวใจเต้าหลิงพลันเต้นระรัวตกใจสุดขีด ตัวมันไม่น่าไปตั้งราคาก่อนเลย รู้อย่างนี้มันน่าจะให้นางเป็นคนตั้งราคาให้แต่แรก ในใจมันรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย หรือว่าแร่ทองแดงนี้จะไม่มีค่าจริงๆ ?   


มาเร็ว มาจับไอ้โง่นี่ให้ข้าตบตีมันเสีย ! ” หวังเชียนกล่าวด้วยใบหน้าเย็นชา ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่ง


ทันใดนั้นเสียงพูดคุยโดยรอบพลันเงียบลงทันที ก่อนจะปรากฏเสียงระเบิดหัวเราะดังลั่นขึ้น


 ข้าไม่อยากจะเชื่อ ไอ้บ้านี่จะล่วงเกินน้องหวังเชียน จะให้ข้าตบตีมันอย่างนั้นหรอ? ”   


ใช่แล้วน้องหวังเชียน ไอ้บ้านี่มันจับก้นเจ้าอย่างนั้นหรือ? เจ้าถึงได้โกรธเกรี้ยวเช่นนี้ ชายหน้าดำร่างใหญ่กล่าวพลางมองไปที่สะโพกของหวังเชียนที่งอนขึ้น ก่อนจะหัวเราะฮ่าฮ่าดังออกมา


เสียงหัวเราะโดยรอบที่ดังขึ้นทำให้หวังเชียนบังเกิดโทสะขึ้นมาในทันที นางขบฟันแน่น ไม่รู้เลยจริงๆว่าไอ้บ้านนอกนี่มันมาจากไหน ทั้งยังทำให้นางขายหน้าอีกด้วย ในใจนางคิดอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่ปล่อยให้มันอยู่อย่างสุขสบายแน่  


ทันใดนั้นก็มีผู้คุ้มกันคนหนึ่งเดินเข้ามา สีหน้าเต้าหลิงพลันเปลี่ยนหนักอึ้งในทันที อะไรกันมันแค่ตั้งราคาผิดเท่านั้น ต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือ มีที่ไหนกันการค้าขายเช่นนี้ ?   


น้องชาย เจ้าใจกล้าไม่เบาเลยนี่ ถึงได้กล้ามาแส่หาเรื่องที่นี่ ! ” ชายร่างใหญ่กำยำชกหมัดเบาๆไปที่ฝ่ามืออีกข้างของตน ก่อนจะกล่าวต่ออย่างเย็นชาว่า ไม่รู้หรือไงว่าที่นี่ที่ไหน ? บอกมาว่าเจ้าอยากจะตายยังไง


พวกเจ้าไม่อยากได้ของๆข้าก็ไม่เป็นไร แต่ก็ไม่เห็นต้องให้คนมาไล่ข้าเลย ใบหน้าของเต้าหลิงยังคงขึงขังก่อนจะกล่าวกับผู้คุ้มกันต่อว่า

ข้าได้ยินมาว่าความน่าเชื่อถือของร้านมหาคลังสมบัตินั้นยอดเยี่ยมมาก แต่วันนี้ข้าได้มาเห็นกับตาตัวเองแล้ว รู้สึกผิดหวังจริง ๆ


เฉินต้าไห่ขมวดคิ้วขึ้นพลางใช้สายตามองไปที่เต้าหลิงที่กำลังวางตัวแบบสบายๆ ในใจมันก็ผุดความสงสัยขึ้นมาว่าเหตุใดเจ้าเด็กนี่ถึงได้ไม่หวาดกลัวเลยเล่า จากนั้นก็เบนสายตาไปที่หวังเชียนก่อนจะถามขึ้น


เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ? ”


หึ แค่ไล่มันไปยังไม่สาสมแก่มันหรอก เรื่องที่มันทำกระทบถึงความน่าเชื่อถือของร้านพวกเราด้วย ใบหน้าหวังเชียนเต็มไปด้วยความโกรธแค้น อยากจะฉีกปากของมันให้เละ จากนั้นนางก็พูดต่ออีกว่า


 ก็ไอ้บ้านนอกนี่มันคิดจะเอาหินผุๆ มาหลอกขายข้าในราคาสูง ! ”


ใบหน้าเฉินต้าไห่ยังคงเรียบเฉย ในใจมันรู้สึกไม่พอใจหวังเชียนเล็กน้อย หวังเชียนคนนี้เป็นคนของตระกูลหวัง ด้วยบารมีของตระกูลนาง ทำให้นางมักจะล่วงเกินลูกค้าเป็นประจำ นางจะรู้หรือไม่ว่าการเปิดร้านค้าทำธุรกิจนั้น การต่อล้อต่อเถียงกับลูกค้าเป็นสิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงอย่างยิ่ง


ท่านลูกค้าท่านนี้พอจะให้ข้าได้ดูสิ่งของของท่านได้หรือไม่ ? ” เฉินต้าไห่มองไปที่เต้าหลิงพร้อมถามขึ้น ในใจมันคิดว่าหากเจ้าเด็กนี่กล้าตั้งราคามั่วจริงๆ  คงได้โดนมันตบตีไม่น้อยแน่   


ในใจเต้าหลิงร้อนลนเป็นอย่างยิ่ง หรือว่าหินก้อนนี้จะเป็นขยะจริงๆ ? หากมันเป็นขยะจริงๆ เรื่องนี้คงจบไม่ง่ายแน่


เจ้าตะลึงอะไรของเจ้า ยังไม่รีบนำมันออกมาอีก ให้ข้าดูหน่อยเถิดว่าหินผุๆ ของเจ้าจะล้ำค่าเพียงใด  หวังเชียนชี้ไปที่เต้าหลิงก่อนจะพูดต่อ


เจ้าต้องผิดหวังแน่ ข้าอยากจะเห็นนักว่าใบหน้าที่สิ้นหวังของเจ้าจะเป็นเช่นไร ! ”


ทันใดนั้นปรากฏเสียงหัวเราะดังขึ้นโดยรอบ ทุกสายตาล้วนจับจ้องไปที่เต้าหลิง พวกมันต่างอยากจะดูหน่อยว่าเต้าหลิงจะนำของล้ำค่าอันใดออกมา 


เต้าหลิงกำหมัดก่อนจะย่ำฝีเท้าไปที่เฉินต้าไห่ ไม่ว่าแร่ทองแดงนี้จะเป็นของล้ำค่าหรือไม่ก็ตาม อย่างไรมันก็ไม่ให้คนอื่นเห็นมันเด็ดขาด หากเป็นแบบนี้น่าจะดีกว่า


เฉินต้าไห่เห็นการกระทำดังกล่าวก็เกิดความประหลาดใจขึ้น ทว่ามันก็ยังคงกักเก็บความรู้สึกนั้นไว้เพียงในใจ มันอยากจะรู้นักว่าสิ่งนั้นคืออะไรเหตุใดจึงต้องปกปิดมันด้วย


หึ หินผุ ๆก้อนเดียวยังต้องปกปิดอีกหรือ บ้านนอกจริงๆ หวังเชียนยิ้มเยาะออกมา รอคอยที่จะได้ดูอะไรสนุกๆ !


 ขณะนี้หินผุๆเป็นรูสีแดงก้อนหนึ่งค่อยๆปรากฏขึ้นตรงหน้าของเฉินต้าไห่ หินก้อนนี้แม้ว่ามันจะดูเก่าไปหน่อย แต่ทว่าภายในแร่ก้อนนี้กลับซุกซ่อนของเหลวที่ส่องแสงประกายสีแดงฉานประดุจหยกอยู่ภายใน   


เปลือกตาเฉินต้าไห่พลันสั่นไหว มันพยามมองแล้วมองอีก ขยี้ตาอยู่หลายครั้ง จนท้ายที่สุดมันก็สูดลมหายใจลึกเข้าไปด้วยความตะลึง สิ่งนี้คือผลึกหินทองแดงโลหิตไม่ผิดแน่ !  


แร่หินชนิดนี้มันเคยได้ยินมาอยู่เหมือนกันว่ามันจะซุกซ่อนอยู่ในเหมืองแร่ที่น่ากลัวบางแห่ง การจะขุดมันขึ้นมาได้นั้นเป็นสิ่งที่ยากมาก  


ตระกูลหวังเองก็มีของล้ำค่าแบบนี้อยู่ชิ้นหนึ่ง ซึ่งก็คือผลึกหินทองแดงโลหิตนี่เอง และแร่ชนิดนี้ก็ทำให้  อำนาจบารมีของพวกมันรุ่งโรจน์ขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง !


ทั้งนี้ตอนงานประมูลครั้งก่อนก็มีการนำผลึกหินทองแดงโลหิตขนาดประมาณเล็บมือออกมาด้วย ราคาก็ประมาณห้าแสนเหรียญทองได้ !


ขณะนี้เต้าหลิงเองก็สังเกตเห็นถึงสีหน้าของเฉินต้าไห่ที่เปลี่ยนไป ในใจมันก็รู้สึกผ่อนคลายในทันทีก่อนที่จะนึกด่าในใจ  หวังเชียนนางช่างดูสินค้าไม่เป็นจริงๆ มาโวยวายได้ว่ามันเป็นแค่หินผุๆพังๆ  !


เป็นอย่างไรบ้าง? แค่หินผุๆหละสิ? ” หวังเชียนกล่าวยิ้มเยาะออกมา จากนั้นนางก็พูดต่ออีกว่า


 หินขยะชิ้นนี้ มันอยากจะขายในราคาสูง ช่างเพ้อฝันจริงๆ ! ”


ใบหน้าเฉินต้าไห่พลันบิดเบี้ยวในทันทีที่ได้ยิน พระเจ้า ! ได้โปรดรีบปล่อยสายฟ้าฟาดใส่นางโง่นี่ที ไม่อยากจะเชื่อเลยว่านางจะปฏิเสธของล้ำค่าเช่นนี้ อีกทั้งยังเป็นผลึกหินทองแดงโลหิตที่ต้องขุดในเหมืองที่น่ากลัวยิ่งอีกด้วยถึงจะเจอมันได้ !


ในเมื่อมันเป็นแค่หินผุๆ เช่นนั้นข้าคงต้องขอลา เต้าหลิงหยิบผลึกหินทองแดงโลหิตขึ้นมา ก่อนจะย่ำเท้าเดินจากไป


อะไรนะ ? เจ้าคิดจะหนีหรอ ! ” หวังเชียนจ้องมองอย่างเคียดแค้น ก่อนจะใช้มือชี้ไปที่เต้าหลิงแล้วกล่าวว่า


ข้าบอกเจ้าแล้ว วันนี้เจ้าเดินไม่ได้แน่ เฉินต้าไห่เจ้ารีบหักขามันเร็ว รีบไป ! ”


ในใจเฉินต้าไห่ตื่นเต้นอย่างสุดๆ หากมันสามารถรับซื้อผลึกหินทองแดงโลหิตนี้ไว้ได้ มันย่อมได้หน้าไปเต็มๆแน่     


ในขณะที่มันได้ยินคำพูดของเต้าหลิงที่จะกลับนั้น ในใจมันพลันร้อนลนขึ้นทันใด ยังไปไหนไม่ได้ ! หากเจ้าไปก็ข้าไม่ได้ส่วนแบ่งล่ะสิ


และในขณะนั้นเองมันเห็นหวังเชียนตะโกนด่าทอออกไป ในใจมันพลันโกรธเคืองขึ้นทันที


นางโง่ เจ้าจะตะโกนเสียงดังทำไม ? ” เฉินต้าไห่กล่าวก่อนจะใช้ฝ่ามือตบฉาดเข้าที่แก้มของหวังเชียนอย่างไม่เกรงกลัว  จากนั้นก็ด่าทอนางออกมาอย่างโมโหอีกว่า


นางโง่ บริการลูกค้าแบบนี้ เจ้ารนหาที่ตายจริงๆ !  


ฝ่ามือที่ฟาดลงไปนั้นทำให้ทุกคนต่างตกตะลึง ทุกสายตาล้วนจับจ้องไปที่แก้มของหวังเชียนที่บวมปูดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ฟันหลายต่อหลายซี่หลุดล่วงลงมา ใจพวกมันล้วนสั่น นี่มันเกิดอะไรขึ้น ?


หน้าผากของหวังเชียนพลันเลิกขึ้น นางจ้องเขม็งไปที่เฉินต้าไห่อย่างไม่เชื่อสายตาตนเอง นางโกรธเสียจนปรากฏควันสีขาวโพยพุ่งออกมาทั่วร่างของนาง ประดุจดั่งโกรธแค้นมานับพันปีก็มิปาน ก่อนจะพูดอย่างเคียดแค้นว่า

นี่เจ้ากล้าตบตีข้า อยากตายรึไง ! ”   


เฉินต้าไห่ชี้สวนกลับไปในทันทีพร้อมด่าสวนกลับไปว่า ตบตีเจ้าแล้วยังไง ? ไหนๆก็ตบตีเจ้าแล้วข้าจะ บอกอะไรให้ การบริการลูกค้าต้องให้ความเคารพ ต้องทำเหมือนว่าลูกค้านั้นเป็นพระเจ้า เจ้าดูการกระทำอันโง่งมของเจ้าเสีย ข้าไม่ฆ่าเจ้าก็นับว่าข้ารักษาหน้าเจ้าแล้ว  


ใบหน้าของเฉินต้าไห่เต็มไปด้วยความเย็นชา หากเรื่องนี้ผู้อาวุโสแห่งร้านค้ามหาคลังสมบัติรู้เข้าล่ะก็ นางได้โดนสับเป็นชิ้นๆแน่


    คนที่ถือผลึกหินทองแดงโลหิตเดินไปทั่วได้แบบนี้จะเป็นคนธรรมดาๆอย่างนั้นหรือ ? แน่นอนว่าไม่ !


_______________

ผู้แปล : นี่มันหินขัดหม้อจริงๆ หรอฟะ ฮ่าๆๆๆ  เม้นติชมกันตามสบายเลยเด้อครับ 


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 187 ครั้ง

4,947 ความคิดเห็น

  1. #4944 ate2120465 (@ate2120465) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 11:18
    ที่มันเดินไปทั่วเพราะมันมะรุ้หินอะไร555
    #4944
    0
  2. #4742 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 21:41
    ขอบคุณครับ
    #4742
    0
  3. #4662 Summer Tea (@pimlada45) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 19:33
    ตายล่ะ พ่อพระเอกนี่เทพจัดแน่ๆ 555
    #4662
    0
  4. #4196 งำงำ (@ippotoh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 08:15
    ขอบคุณครับ

    ฮ่าๆๆ. นึกว่าดวงกัด
    #4196
    0
  5. #3934 eacho2 (@Eacho) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 11:28
    พระเอกนี่ช่างโง่ได้ใจจิงๆนับถือๆ
    #3934
    0
  6. #3790 godzillalovely (@godzillalovely) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 23:19
    ขอบคุณครับ
    #3790
    0
  7. #3634 Freesia (@lunaria) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 11:47
    หินแต่ละอย่างในบ้านต้องไม่ธรรมดาทั้งนั้นแน่ๆเลย
    #3634
    0
  8. #3445 fairy (@game_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 00:14
    พ่อนางเป็นใครกันเนี้ย???
    #3445
    0
  9. #3330 ✚[ Belphegor ]✚ (@Uchakorn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 13:37
    พ่อของมันคงไม่ใช่คนธรรมดาๆแล้วมั้งเนี่ย ถึงได้ขุดหินแบบนี้มาได้ 
    #3330
    0
  10. #3324 Annadeen (@annadeen) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 09:37
    เพิ่งอ่านยังจับทางไม่ถูก ติดตามอ่านต่อน่าสนๆ
    #3324
    0
  11. #3258 Urtrash (@Urtrash) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 17:30
    ดี ตบมันเลย Ahhh ซู๊ดดดด
    #3258
    0
  12. #3249 Test (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 14:51
    เปลี่ยนคำว่า ตบตี เป็น สั่งสอน เพราะกว่าไหมครับ
    #3249
    0
  13. #3101 ธิพากรณ์ (@opeerapato) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 21:06
    ขอบคุณครับ
    #3101
    0
  14. #3100 ธิพากรณ์ (@opeerapato) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 21:05
    ขอบคุณครับ
    #3100
    0
  15. #3099 ธิพากรณ์ (@opeerapato) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 21:05
    ขอบคุณครับ
    #3099
    0
  16. #3077 เทียนเหล็ง (@ryuya29) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 09:04
    อ่านทีไรก็รู้สึกขัดใจคำว่าตบตี อย่างกับสาวประเภท2ตบตีกันเลย ใช้คำว่าทุบตีดีกว่าไหมครับ 
    #3077
    0
  17. #2971 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 19:10
    ในความธรรมดากลับซ้อนสิ่วบ้ำค่าไว้

    ผ้าขี้ริ้วห่อทองชัดๆ
    #2971
    0
  18. #2880 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 17:05
    เดี๋ยวๆๆ แน่ใจนะว่าพ่อเอ็งพิการอ่ะ
    #2880
    0
  19. #2828 arm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 20:20
    ขอบคุณคับ

    แต่พ่อมันจะโหดขนาดไหนนี้ ไปขุดแร่ ระดับสูงๆได้นี้
    #2828
    0
  20. #2813 MukShiSuKa (@MukShiSuKa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 15:07
    ของดี พ่อมันเอาไปขัดหม้อสะงั้น แล้วหินขัดเล้บทีนอีก 2ตัวนั้นคงเอาไปต้มกิน คงจะประแล่มๆเน่าะ 555
    #2813
    0
  21. #2807 Redeye69 (@Redeye69) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 13:45
    ขอบคุณมากๆครับ
    #2807
    0
  22. #2258 ราชันย์เทพอสูร (@devilnick) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 12:17
    ฟันร่วงเพราะหินขัดหม้อ5555
    #2258
    0
  23. #2257 ราชันย์เทพอสูร (@devilnick) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 12:17
    หินขัดหม้อชั่งร้ายกาจยิ่งนัก555555
    #2257
    0
  24. #2116 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 16:46
    ชอบๆๆ รวยเจรงง
    #2116
    0
  25. #2063 PrinceJedi (@nanwalai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 19:39
    ต้องมีเบื้องหลังแน่ๆ
    #2063
    0