อย่ามายุ่งกับข้า เราหย่ากันแล้ว ทำมือ+E-book

ตอนที่ 13 : บทที่ 4-2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    3 ก.ค. 61

E-book มาแล้วค่ะ ฝากเปย์คุณชายสี่ด้วย หรือจะทดลองอ่านก่อนก็ได้ ถูกใจแล้วค่อยเปย์(^_^)


Cast : Luhan 
    หวงเสี่ยวฉี คุณชายสี่แห่งตระกูลหวง 



Cast : Angelababy
เหอลี่หมิง/ประกายดาว

              

หน้าเรือนทิศตะวันออก

ไม่ห่างจากตัวเรือนทิศตะวันออกมากนัก ใต้ต้นทับทิมที่กำลังออกผลสีแดงสดแทบจะเต็มต้น มีสองร่างอยู่ในเงามืด สตรีผู้หนึ่งกำลังหายใจกระชั้นถี่ ใบหน้างดงามดูบิดเบี้ยว ก่อนจะยกมือข้างหนึ่งขึ้นจนสุดแขน แล้วฟาดลงบนใบหน้าของสตรีอีกคนจนเกิดเสียงดังสนั่น

เพียะ!

“โง่เง่า เจ้าช่างโง่เง่ายิ่งนัก เรื่องแค่นี้เจ้าก็จัดการให้ข้ามิได้ ข้าอยากทุบตีเจ้าให้ตายนัก”

สตรีที่ถูกกระทำยกมือขึ้นกอบกุมใบหน้าข้างที่โดนฝ่ามือของอีกฝ่ายกระทบเสียเต็มแรง ศีรษะก้มลงต่ำจนปลายคางแทบชิดอก ตัวสั่นงันงก ละล่ำละลักขอละเว้นโทษ

“อภัยให้ข้าด้วย ข้าผิดไปแล้ว”

ดวงตาของคนมีศักดิ์สูงกว่ามองคนที่กำลังอ้อนวอนดวงตาวาวโรจน์ หากทุบตีให้ตายก็ไร้ประโยชน์ นางจึงมอบความเมตตาแก่สตรีที่กำลังอ้อนวอนอีกครั้ง

“ครั้งนี้ข้าจะละเว้นโทษให้เจ้า หากครั้งหน้าเจ้ายังพลาดอีกละก็ อย่าหวังว่าข้าจะเมตตาเจ้าอีก”

“ขอบคุณเจ้าค่ะ” เอ่ยขอบคุณเสียงสั่น

“เตรียมคนของเจ้าไว้ให้พร้อม ครั้งหน้าจะไม่มีคำว่าพลาดอีกเด็ดขาด หากเจ้าพลาดนั่นหมายถึงชีวิตของเจ้า”

“เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”

เมื่ออีกฝ่ายรับคำ สตรีที่ออกปากสั่งจ้องมองไปที่เรือนทิศตะวันออกตาเขม็ง ในดวงตาของนางราวกับมีดวงไฟลูกใหญ่ซ่อนอยู่ในนั้นด้วย

“เหอลี่หมิง เหตุใดเจ้าจึงดวงแข็งนัก เหตุใดยมบาลจึงไม่มารับตัวคนชั่วช้าอย่างเจ้าลงขุมนรกไปให้พ้นหน้าข้า ฮึ หากแม้นยมบาลไม่มารับเจ้าแล้วละก็ ข้านี่แหละจะเป็นคนส่งเจ้าสู่ยมโลกเอง”

 





“พวกเจ้าออกไปก่อน”

หวงเสี่ยวฉีออกออกปากสั่งแก่บ่าวไพร่ที่ตามเข้ามารับใช้ ตอนนี้จึงเหลือเพียงเขากับฮูหยินหวง ทั้งคู่นั่งอยู่ที่โต๊ะกลางห้องโถงของเรือนหลัก

“ให้บ่าวไพร่ออกไปเช่นนั้น มีสิ่งใดจะพูดคุยหรือ”

ฮูหยินหวงสอบถามบุตรชาย แววตาของนางเต็มไปด้วยความใคร่รู้ หวงเสี่ยวฉีจึงให้คำตอบแก่มารดาโดยการพยักหน้าทีหนึ่ง

“ลูกมีสิ่งหนึ่งอยากให้ท่านแม่ช่วยพิจารณา”

หวงเสี่ยวฉีเอื้อมไปหยิบหนังสือหย่าออกมาจากเสื้อด้านใน ก่อนจะคลี่หนังสือออกแล้วส่งให้มารดา ฮูหยินหวงตวัดสายตามองหน้าบุตรชายเล็กน้อย แล้วรับเอาไว้ในมือ

“นางลงนามในหนังสือหย่าให้เจ้าแล้ว เหลือเพียงเจ้าลงนาม ทุกอย่างก็จะเรียบร้อย ความเป็นสามี-ภรรยาของเจ้ากับนางก็ต้องสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้”

ฮูหยินหวงยิ้มกว้าง นางกวาดสายตามองหนังสือหย่าในมือด้วยดวงตาเป็นประกายเจิดจ้า หากแต่ก็เพียงชั่วครู่ ดวงตาของนางก็ค่อยๆ หม่นแสงลง

“หาเป็นเช่นนั้นไม่ท่านแม่”

“เจ้ากำลังกล่าวถึงสิ่งใด”

หัวคิ้วของฮูหยินหวงขมวดเข้าหากัน น้ำเสียงของบุตรชายมีความกังวลใจแฝงอยู่ด้วย นั่นเป็นเหตุให้ในอกของนางรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมาฉับพลัน

“ท่านแม่คงยังมิรู้”

“เรื่องใด”

“บ้านตระกูลเหอถูกเพลิงไหม้ ไม่พบผู้ใดรอดชีวิต เหลือเพียงเถ้าถ่านให้เห็นต่างหน้า”

“เช่นนั้นแล้ว...”

ฮูหยินหวงยกมือทั้งสองข้างขึ้นทาบอก ดวงตาของนางไหวระริก ส่ายหน้าไปมาอย่างมิอาจยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นได้

“ท่านแม่เข้าใจถูกต้องแล้ว ตามกฎซันปู๋ชวี่ ลูกมิอาจหย่าขาดจากนางได้”

สีหน้ายามที่เอ่ยออกไปดูหนักอึ้ง หากแต่แววตาอัดแน่นไปด้วยความเย็นชา ริมฝีปากบางเฉียบเหยียดยิ้ม

สองแม่ลูกเงียบไปพักหนึ่ง เรื่องที่ได้รับรู้มาทำให้ฮูหยินหวงเอ่ยสิ่งใดออกมามิได้ คล้ายคนน้ำท่วมปาก หากแต่สุดท้ายนางก็เอื้อนเอ่ยออกมาได้ในที่สุด

“เราต้องเลี้ยงดูสตรีร้ายกาจไว้ในเรือนจริงๆ เช่นนั้นหรือ”

น้ำเสียงของฮูหยินเต็มไปด้วยความไม่สบายใจอยู่หลายส่วน และอดมิได้ที่จะแค่นยิ้มอย่างขมขื่น หวงเสี่ยวฉีประสานสายตากับมารดา พลางถอนหายใจเฮือกใหญ่

“มีอีกสิ่งที่ท่านแม่หารู้ไม่”

“มีสิ่งใดอีกเล่า ยังมีสิ่งใดเลวร้ายกว่าเรื่องที่เจ้าเล่าให้ข้าฟังอีกอย่างนั้นหรือ ฮึ”

ฮูหยินหวงเอ่ยคล้ายประชดประชัน ก่อนจะแค่นหัวเราะ พลางตัดพ้อในใจว่าเหตุใดเรื่องราวจึงกลับกลายจากหน้ามือเป็นหลังเท้าเช่นนี้ได้

“เหอลี่หมิงไร้ซึ่งความทรงจำในอดีต ตั้งแต่นางฟื้นขึ้นจากการจมน้ำ นางจำเรื่องราวที่ผ่านมามิได้เลยท่านแม่ แม้แต่ครอบครัวของนาง นางก็หาจำได้ไม่ ร้ายสุดแม้กระทั่งชื่อของนาง กลายเป็นเถิงเกาที่ต้องบอกกล่าวให้นางได้รับรู้”

ฮูหยินหวงแสดงสีหน้าครุ่นคิด พลางส่ายหน้าไปมา

“ข้าหาเชื่อนางไม่ นี่อาจจะเป็นเพียงแค่ละครฉากหนึ่งของนางก็ได้ ใครจะล่วงรู้”

“ลูกอยากให้ท่านแม่ลองตรองดูสักนิด เหอลี่หมิงหาเคยเรียกขานท่านแม่ว่าฮูหยินไม่”

ฮูหยินหวงกำลังคิดตามที่บุตรชายกล่าวอ้าง ทำให้นางนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ตอนที่นางไปเรือนทิศตะวันออก

“คารวะเจ้าค่ะฮูหยิน”  

ท่าทางอ่อนน้อมถ่อมตนของเหอลี่หมิงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทำให้นางแสดงสีหน้าประหลาดใจออกไป และเมื่อได้ไตร่ตรองจึงได้เห็นจริงอย่างที่บุตรชายกล่าว เหอลี่หมิงไม่เคยเรียกขานนางว่าฮูหยิน มีแต่จะเรียกนางว่าแม่สามี ทั้งที่นางหาได้ยินยอมเช่นนั้นไม่

สีหน้าที่คล้ายกำลังครุ่นคิดของฮูหยินหวง ทำให้หวงเสี่ยวฉีว่าต่อ

“ตอนที่ลูกแจ้งข่าวร้ายเรื่องครอบครัว แววตาของนางมิได้มีความเศร้าโศกเสียใจเจือปน มีเพียงแววตาที่แสดงถึงความเห็นใจที่ฉายชัดเท่านั้น”

หวงเสี่ยวฉีเว้นจังหวะการพูด สบสายตากับมารดาแล้วกล่าวต่อ

“เรื่องหนังสือหย่าก็เช่นกัน ท่านแม่ก็รู้ว่าเล่ห์เหลี่ยมของนางแพรวพราวยิ่งนัก หากนางมิได้สูญเสียความทรงจำ นางต้องเอ่ยปากทวงสิทธิ์ของนางตามกฎซันปู๋ชวี่ หาได้ยินยอมที่จะลงนามในหนังสือหย่าง่ายดายเช่นนี้ และที่สำคัญนางดูหวาดกลัวลูก”

“หวาดกลัวเจ้า?”

“ใช่แล้วท่านแม่ นางหวาดกลัวลูก เพราะท่าทีคุกคามของลูกนางจึงยินยอมลงนามในหนังสือฉบับนี้ ท่านแม่ก็ทราบ หากเป็นเหอลี่หมิงคนก่อนหาหวาดกลัวลูกไม่ มีแต่จะเข้าหา”

มาถึงตรงนี้หวงเสี่ยวฉีก็อดที่จะคิดถึงเหอลี่หมิงคนนี้ไปเสียมิได้ ท่าทางของนางดูตื่นกลัวตอนมองมาที่เขา แววตาของนางที่มองมาชวนให้ผู้ขึ้นเกิดความเห็นใจไม่มากก็น้อย ความร้ายกาจและความริษยาที่เคยมีไม่ปรากฏในดวงตาคู่นั้น และกลิ่นกายของนางก็...

หวงเสี่ยวฉีรีบขับไล่ความคิดที่เริ่มฟุ้งซ่าน ก่อนจะหันมาจดจ่อกับปฏิกิริยาของมารดา หลังจากที่เขาถ่ายทอดเรื่องราวทั้งหมดให้ได้ฟัง

“ท่านแม่คิดเห็นเป็นประการใด”

ฮูหยินหวงถอนหายใจหนักหน่วง แล้วเอ่ยอย่างคนที่กำลังยอมจำนนในโชคชะตา

“ข้าตรองดูแล้ว เห็นจริงอย่างที่เจ้าว่า เราคงต้องเลี้ยงดูนางไว้ มิเช่นนั้นจะถูกกล่าวหาว่าไร้คุณธรรมได้ เรื่องนี้คงต้องลำบากเจ้าแล้ว ถึงอย่างไรก็ควรจับตาดูนางไว้ ข้ามิวางใจ”

หวงเสี่ยวฉีพยักหน้ารับคำด้วยสีหน้าหนักแน่นจริงจัง แล้วจัดการเก็บหนังสือหย่าไว้ที่เสื้อด้านใน ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นยืน

“ท่านแม่พักผ่อนเถอะ ลูกไม่กวนแล้ว”

หวงเสี่ยวฉียิ้มอ่อนโยน เขาบอกลามารดาก่อนจะขยับเท้าเดินจากไป โดยมีสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลของฮูหยินหวงทอดมองตามแผ่นหลังกว้างของบุตรชายจนลับสายตา



ขอให้อ่านอย่างมีความสุขค่ะ

   ติดตามแฟนเพจ กดตรงนี้เลยจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

402 ความคิดเห็น

  1. #333 sansoan (@sansoan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 08:01

    สนุกมากอัพอีกคะ ^^

    #333
    0
  2. #332 Catsab (@Catsab) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 21:12
    เรารอไรท์ ตรงตอนต่อไป-
    รอแล้วรออีก-สู้ๆๆ
    #332
    0
  3. #331 pa kae (@aphadsara) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 17:42

    รอๆๆๆตอนต่อไป กำลังลุ้นค่ะ

    #331
    0
  4. #330 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 16:19
    รอๆๆๆๆๆ
    #330
    0
  5. #329 kung2914 (@kung2914) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 16:01
    รอๆๆๆๆค่ะ
    #329
    0
  6. #158 Somruedee2504 (@Somruedee2504) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 02:11
    ขอบคุณนะ มาต่อแล้ว เที่ยวสงกรานต์ให้สนุกนะคะ
    #158
    0
  7. #157 aminidecor (@aminidecor) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 01:10
    เที่ยวให้สนุกกลับมาต่อนะ
    #157
    0
  8. #156 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 00:44
    Happy สงกรานต์จร้า
    #156
    0
  9. #155 Femeela (@Femeela) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 00:41
    ออกสู่โลกกว้างก็ดีค่ะพิสูจน์ตัวเอง /หมั่นพระเอก ชิๆๆๆ
    #155
    0
  10. #154 opallove77 (@opallove77) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 00:02
    คิดถไรท์มากกกก555รอค่ะ
    #154
    0