อย่ามายุ่งกับข้า เราหย่ากันแล้ว ทำมือ+E-book

ตอนที่ 15 : บทที่ 5-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,792
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    5 ก.ค. 61

E-book มาแล้วค่ะ ฝากเปย์คุณชายสี่ด้วย หรือจะทดลองอ่านก่อนก็ได้ ถูกใจแล้วค่อยเปย์(^_^)


Cast : Luhan 
    หวงเสี่ยวฉี คุณชายสี่แห่งตระกูลหวง 



Cast : Angelababy
เหอลี่หมิง/ประกายดาว

5

 

                “เถิงเกา มานั่งตรงนี้ เจ้าจะได้ลิ้มรสฝีมือข้า”

                เหอลี่หมิงวางชามอาหารลงบนโต๊ะไม้ทรงกลมที่ตั้งอยู่กลางห้องโถง พยักหน้าเรียกเซี่ยเถิงเกาที่ยืนด้วยท่าทางนอบน้อมให้มานั่งที่เก้าอี้ตัวหนึ่งที่ตั้งอยู่ข้างโต๊ะตัวดังกล่าว ส่วนตนเองก็ขยับเก้าอี้อีกตัวแล้วนั่งลง

                เซี่ยเถิงเกาขยับเท้าเข้ามาใกล้แล้วนั่งลงตามคำเชื้อเชิญของเหอลี่หมิง สาวใช้กวาดสายตามองอาหารหน้าตาประหลาดที่วางเรียงรายบนโต๊ะรอบหนึ่ง นัยน์ตาฉายชัดถึงความประหลาดใจ

                ทว่าอาหารเหล่านั้นกลับให้กลิ่นหอมฉุยชวนน้ำลายสอยิ่งนัก

                เหอลี่หมิงระบายยิ้มบางเบาเมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของเซี่ยเถิงเกา

                “เถิงเกา เจ้ามีสิ่งใดอยากถามข้าหรือไม่”

                “เอ่อ คือว่าข้ามิเคยเห็นอาหารหน้าตาประหลาดเช่นนี้มาก่อน คุณหนูเอาตำรับอาหารเหล่านี้มาจากที่ใดกันหรือเจ้าคะ”

                “เอาตำรับอาหารมาจากที่ใดมิสำคัญ ข้าอยากให้เจ้าลองชิมฝีมือข้า เดี๋ยวข้าตักให้” เหอลี่หมิงใช้ตักผัดกระเพราไก่ใส่ในชามของเซี่ยเถิงเกา สาวใช้ขอบคุณก่อนจะคีบเข้าปากเพื่อลิ้มรส

                “รสชาติดีมากเจ้าค่ะ”

                “มิใช่ว่าเจ้าพูดเอาใจข้าหรอกนะเถิงเกา” เหอลี่หมิงมองอีกฝ่ายแล้วยกยิ้มเล็กน้อยที่มุมปากคล้ายต้องการหยอกเย้า

                “มิใช่เจ้าค่ะคุณหนู อาหารจานนี้รสชาติดียิ่งนัก ว่าแต่มันคือสิ่งใดกันเจ้าคะ”

                “เรียกว่าผัดกระเพราไก่”

                “ข้ามิเคยได้ยินมาก่อน”

                เซี่ยเถิงเกาขมวดคิ้วเข้าหากัน อาหารเช่นนี้นางเพิ่งจะเคยลิ้มรสเป็นครั้งแรก ตั้งแต่เกิดจนถึงวัยปักปิ่น ก็มิเคยได้ลิ้มลอง

                เหอลี่หมิงอดที่จะขยับยิ้มกว้างขึ้นมิได้ ความเคลือบแคลงใจบนใบหน้าของเซี่ยเถิงเกาเกี่ยวกับอาหารฝีมือนางทำให้นางหยุดยิ้มมิได้เลย แน่ละ ก็อาหารเหล่านั้นเป็นอาหารไทย เซี่ยเถิงเกาไม่เคยลิ้มลองมาก่อน ย่อมเกิดความสงสัยเป็นธรรมดา

                “ข้าบอกเจ้าแล้ว บนโลกใบนี้ ยังมีสิ่งที่เจ้ายังมิรู้อีกมาก ลองชิมนี่สิ เดี๋ยวข้าตักให้”

                เหอลี่หมิงตักน่องไก่จากชามต้มยำน่องไก่น้ำใสใส่ชามให้เซี่ยเถิงเกา ใช้กระบวยตักน้ำซุปใส่ถ้วยเล็กแล้วยื่นให้สาวใช้

                “ขอบคุณเจ้าค่ะคุณหนู”

                เซี่ยเถาเการับถ้วยเอาไว้ ห่อปากเป่าลมไล่ความร้อน ก่อนจะยกถ้วยน้ำซุปขึ้นดื่มไปหนึ่งอึก แล้ววางลงข้างชามข้าว

                “นี่เรียกว่าต้มยำน่องไก่น้ำใส”

                “รสชาติ…”

                “เจ้าจะบอกว่ารสชาติดีใช่หรือไม่”

                “เจ้าค่ะ” เซี่ยเถิงเกาพยักหน้ารับ

                “ถ้าอร่อยก็กินเข้าไปให้มากหน่อย ไว้วันหลังข้าจะทำขนมอร่อยๆ ให้เจ้ากิน”

                “เจ้าค่ะ”

                บทสนทนาสิ้นสุดเพียงเท่านั้น ทั้งเหอลี่หมิงและเซี่ยเถิงเกาต่างก็ตักอาหารเข้าปากด้วยท่าทางผ่อนคลายสบายอารมณ์กับอาหารรสเลิศที่อยู่ตรงหน้า

 




                เรือนเหลียนฮวา

                หวงเสี่ยวฉีมีตำแหน่งเป็นถึงรองเสนาบดีกรมพิธีการย่อมมีจวนเป็นของตัวเอง หากแต่เพราะบิดาสุขภาพไม่สู้แข็งแรงดังเดิม เขาซึ่งเป็นบุตรชายคนเล็กของตระกูลจึงอาสาเป็นผู้อยู่ใกล้ชิด เรือนเหลียนฮวาเป็นเรือนที่เขาอาศัยเป็นที่หลับนอนมาตั้งแต่ครั้งลืมตาดูโลก ความผูกพันต่อเรือนนี้ย่อมมีมากกว่า ส่วนพี่น้องอีกสามคนนั้นต่างอยู่ที่จวนของตน หากแต่ยังแวะเวียนมาเยี่ยมมารดาและบิดาอย่างสม่ำเสมอ

                ร่างสูงสง่าขยับเท้ามาที่ห้องโถงของเรือน ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้แดง หันไปสนทนากับจินชุ่ยเวยที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว

                “เมื่อเช้าเหอลี่หมิงออกจากเรือนไปที่ใด”

                “คุณหนูไปตลาดขอรับ”

                “นางน่ะหรือไปตลาด ไปทำไมกัน”

                คิ้วหนาที่พาดเหนือดวงตาเรียวรีข้างหนึ่งถูกยกขึ้นสูง ดวงตาคู่คมจ้องไปที่คนสนิทอย่างรอคอยคำตอบ แววตาคู่นั้นฉายความฉงนเด่นชัด

                 “ข้ามิแน่ใจขอรับ เห็นเพียงแต่หอบหิ้วอาหารสดมาจำนวนหนึ่ง เข้าเรือนไปไม่นาน ก็มีกลิ่นอาหารหอมฉุยโชยออกมาจากเรือน ข้าเลยรีบมารายงานคุณชายขอรับ”

                “นางไร้ความสามารถในการปรุงอาหาร เช่นนั้นคงเป็นเถิงเกาที่ลงมือปรุง”

                “มิใช่เช่นนั้นขอรับคุณชาย ยามที่ข้าได้กลิ่นอาหาร เถิงเกากำลังปัดกวาดอยู่หน้าเรือนขอรับ”

                “เจ้าจะบอกว่าคนที่ลงมือปรุงอาหารคือเหอลี่หมิงเช่นนั้นหรือ”

                “เกรงว่าจะเป็นเช่นนั้นขอรับ”

                จินชุ่ยเวยเอ่ยอย่างนอบน้อม หากแต่คำตอบนั้นยิ่งสร้างความเคลือบแคลงใจให้ร่างสูงสง่า เท่าที่รู้เหอลี่หมิงหามีฝีมือในการปรุงอาหารไม่ งานบ้านงานเรือนนางก็มิเคยจับต้อง สิ่งดีงามในตัวนางมีเพียงรูปลักษณ์ที่งดงามและเกิดในตระกูลดีเท่านั้น ส่วนอุปนิสัยใจคอ...

                ฮึ!

                หวงเสี่ยวฉีแค่นยิ้มเมื่อนึกถึงสาเหตุที่ทำให้เขาต้องตกหลุมพรางของนาง หากมิใช่เพราะสุราแล้วละก็ เขาน่ะหรือจะยอมแต่งนางเข้าจวน

                เจ้าของใบหน้าสง่างามแสดงแววตาที่อัดแน่นไปด้วยความเย็นชา ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นยืนพรวดพราด หันไปออกคำสั่งกับจินชุ่ยเวย

                “ให้คนไปเตรียมรถม้ารอไว้ ข้าจะเข้าวังไปพบรัชทายาท”

                “ได้ขอรับ”

                จินชุ่ยเวยรับคำแล้วเร่งสาวเท้าตามติดหวงเสี่ยวฉีที่เดินตัวปลิว หากแต่พอก้าวพ้นประตูเรือน เส้นทางที่มุ่งหน้าไปกลับมิใช่หน้าจวนตามที่ควรจะเป็น

                “คุณชายจะไปที่ใดหรือขอรับ”

                เสียงเอ่ยถามจากทางด้านหลังทำให้หวงเสี่ยวฉีหยุดเท้า ให้คำตอบเสียงราบเรียบ

                “เรือนทิศตะวันออก”

                “...”

                “เจ้าไม่ต้องตาม ไปเตรียมรถม้าให้พร้อม ข้าไปมินาน”

                เอ่ยจบร่างสูงก็เดินจากไป ทิ้งให้จินชุ่ยเวยมีแต่ความเคลือบแคลงใจอัดแน่นอยู่ในอก และอดที่จะคิดอย่างอกุศลมิได้

                อา ช่วงนี้คุณชายสี่ไปเรือนทิศตะวันออกบ่อยเกินไปแล้ว

              


ขอให้อ่านอย่างมีความสุขค่ะ

   ติดตามแฟนเพจ กดตรงนี้เลยจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

402 ความคิดเห็น

  1. #337 sansoan (@sansoan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 19:12

    อัพอีกนะค่า กว่าหนังสือจะออก ลุ้น

    #337
    0
  2. #336 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 16:48
    รอๆๆๆค่ะ
    #336
    0
  3. #214 prapapornkulsan (@prapapornkulsan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 23:24
    หายไปนานมากเนื้อเรื่องไม่ไปไหนสักที. ลุ้นทุกตอนเลย เนื้อหาสนุกนะ มาอัพทุกวันเหอะ. สนุกจริงๆๆๆ
    #214
    0
  4. #213 สุดจะตามหา (@0899553855) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 23:23
    ชอบจ้าาาไรต์
    แต่..สั้นไปมั้ง😶😶
    ( เนื้อหาหน่ะ )
    #213
    0