อย่ามายุ่งกับข้า เราหย่ากันแล้ว ทำมือ+E-book

ตอนที่ 21 : บทที่ 7-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,902
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 119 ครั้ง
    11 ก.ค. 61

E-book มาแล้วค่ะ ฝากเปย์คุณชายสี่ด้วย หรือจะทดลองอ่านก่อนก็ได้ ถูกใจแล้วค่อยเปย์(^_^)


Cast : Luhan 
    หวงเสี่ยวฉี คุณชายสี่แห่งตระกูลหวง 



Cast : Angelababy
เหอลี่หมิง/ประกายดาว

              

7

 

                ห้องโถงเรือนหลัก จวนแม่ทัพหวง

                “เจียวจิง ข้าได้ยินมาว่าเมื่อวานเสี่ยวฉีไปกินมื้อเย็นที่เรือนทิศตะวันออกจริงหรือไม่”

                ฮูหยินหวงถามบ่าวคนสนิทน้ำเสียงร้อนรน ข่าวที่ได้ยินมาทำให้นางมิอาจมองข้ามได้ จริงอยู่ที่นางต้องการให้บุตรชายจับตามองเหอลี่หมิงเอาไว้เพราะเกรงว่าเจ้าตัวจะก่อเรื่อง แต่การที่บุตรชายของนางไปร่วมโต๊ะอาหารกับสตรีที่นางไม่พึงใจ ทั้งที่มิเคยร่วมโต๊ะกันมาก่อน ดูจะแปลกไปเสียหน่อย เกรงว่าบุตรชายของนางจะพลาดพลั้งให้กับเล่ห์เหลี่ยมของเหอลี่หมิงอีกครั้ง ถึงแม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายสูญเสียความทรงจำ ความร้ายกาจดูคล้ายหายไปจนหมดสิ้น แต่นางก็มิอาจวางใจได้

                “จริงเจ้าค่ะฮูหยิน สาวใช้ที่คอยเฝ้าสังเกตการณ์รายงานว่าคุณชายสี่เข้าไปที่เรือนทิศตะวันออกยามอิ่ว กลับออกมาอีกทียามไฮ่เจ้าคะ”

                คำรายงานอย่างละเอียดไม่ช่วยให้ฮูหยินหวงเบาใจได้เลย มือทั้งสองข้างยกขึ้นทาบที่อก พลางถอนหายใจเหนื่อยอ่อน สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาฉับพลัน นางคงต้องจัดการอะไรบางอย่าง

                “เอาอย่างนี้ เดี๋ยวเจ้าให้คนไปแจ้งแก่บุตรชายทั้งสี่ของข้าว่าวันนี้ข้าอยากกินมื้อเย็นพร้อมหน้าพร้อมตา กำชับด้วยว่ามาให้จงได้ แล้วให้บ่าวไพร่เตรียมอาหารให้พร้อมสรรพ”             

                “เจ้าคะ ฮูหยิน”

 





                เรือนทิศตะวันออก

                ยามเซิน*

                “เถิงเกา คุณชายของเจ้าชอบอาหารแบบใดบ้าง ต้องลำบากเจ้าช่วยชี้แนะแล้ว เพราะอาหารที่ข้าถนัดอาจไม่ถูกปากคุณชายของเจ้า”

                เหอลี่หมิงสอบถามพลางตระเตรียมข้าวของในห้องครัว เซี่ยเถิงเกาที่ยืนอยู่ไม่ห่างแสดงสีหน้าครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง แล้วจึงให้คำตอบ

                “ชอบมากที่สุดก็คงเป็นโหงวก๊วย** ส่วนอย่างอื่นก็กินได้มิเป็นปัญหาเจ้าค่ะ”

                “โหงวก๊วยงั้นหรือ ข้าหารู้จักไม่ ช่างเถอะ ข้าควรทำอาหารที่ข้าถนัดจะดีกว่า คุณชายของเจ้ากินได้ทุกอย่าง ยกเว้นอาหารรสจัดจ้านใช่หรือไม่”

                เหอลี่หมิงมัวแต่ตระเตรียมข้าวของจึงไม่ทันเห็นสีหน้าประหลาดใจของสาวใช้ เซี่ยเถิงเกาย่นคิ้วเข้าหากัน แล้วให้คำตอบ

                “มิใช่เจ้าค่ะ เท่าที่ข้ารู้คุณชายกินอาหารรสจัดจ้านได้นะเจ้าคะ ออกจะชื่นชอบเสียด้วยซ้ำ”

                มือบางที่กำลังล้างผักสดชะงักค้าง หัวใจของนางกระตุกวูบไปทีหนึ่ง ดวงตาคู่สวยก็วูบไหว นี่นางโดนมนุษย์โบราณปั่นหัวเสียแล้วอย่างนั้นหรือ

                แล้วไอ้ท่าทางขึงขังจริงจังคล้ายโกรธเคืองนางมาสักสิบชาติเช่นนั้นเล่า เขาแสดงออกมาเพื่อสิ่งใดกัน ไหนจะยังเรื่องที่เอาเปรียบนางอีก

                ร้ายกาจเกินไปแล้ว

          “คุณหนู เหตุใดใบหน้าของท่านจึงขึ้นสีแดงเรื่อเช่นนั้นกันเล่าเจ้าคะ”

                เซี่ยเถิงเกาสังเกตเห็นเหอลี่หมิงเงียบไปนานเกือบครึ่งเค่อ ทั้งจู่ๆ ใบหน้าก็ขึ้นสีแดงเรื่อ จึงอดไม่ได้ที่จะสอบถาม

                “ไม่มีอะไรหรอกเถิงเกา เจ้าช่วยข้าเตรียมอาหารให้คุณชายของเจ้าเถอะ”

                เหอลี่หมิงเลี่ยงจะตอบ นางควรจะโกรธที่ถูกมนุษย์โบราณผู้นั้นเอาเปรียบ ทว่าความรู้สึกที่เด่นชัดในตอนนี้มีเพียงความเขินอายที่โอบล้อมเรือนกายของนางเอาไว้ ไหนจะความร้อนที่ฉาบบริเวณใบหน้าที่ชัดเจนจนสาวใช้ยังสังเกตเห็นได้ แบบนี้มิใช่เรื่องดีเลยสักนิด

                นอกจากนางจะอยู่ผิดที่ผิดทาง หัวใจของนางก็ยังไม่รักดี ทั้งที่ไม่เคยปล่อยให้บุรุษใดคุกคามหัวใจของนางแท้ๆ แต่มนุษย์โบราณผู้นั้นกลับคว้าหัวใจของนางไปถึงครึ่งดวง เพียงพบพานกันไม่กี่ชั่วราตรี

                เล่ห์เหลี่ยมของเขาช่างแพรวพราวยิ่งนัก

                      สวรรค์! ได้โปรดเมตตานางด้วย

                   อย่าให้นางต้องเสียหัวใจอีกครึ่งดวงให้แก่มนุษย์โบราณผู้นั้นเลย

               



                ทันทีที่ลงจากรถม้า หวงเสี่ยวฉีขยับเท้าเตรียมมุ่งหน้าไปที่เรือนทิศตะวันออก ก่อนหน้านี้เขาไปที่จวนเสนาบดีกรมพิธีการ ปรึกษาหารือเรื่องการจัดสอบจอหงวนในอีกสองเดือนหน้า ซึ่งเป็นความรับผิดชอบโดยตรงของกรมพิธีการ หากแต่ขยับเท้าได้เพียงไม่ถึงสองก้าว ก็ต้องชะงักเท้าลง เมื่อสาวใช้จากเรือนหลักสองคนมาหยุดตรงหน้า

                “เรียนคุณชายสี่”

                “เหตุใดพวกเจ้าจึงมาขวางทางข้า”

          น้ำเสียงฉายชัดถึงความไม่พอใจ สองสาวใช้รีบก้มศีรษะลงต่ำ ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะเป็นฝ่ายรีบชี้แจง

                “ฮูหยินให้มาเชิญคุณชายไปกินมื้อเย็นที่เรือน คุณชายใหญ่ คุณชายรอง และคุณชายสามก็มาร่วมโต๊ะด้วยเจ้าค่ะ”

                “พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สามก็มาด้วยเช่นนั้นหรือ”

                “ใช่เจ้าค่ะ”

                หวงเสี่ยวฉีถอนหายใจเบาๆ คราหนึ่ง ก่อนจะหันไปบอกจินชุ่ยเวยที่ยืนเยื้องอยู่ทางด้านหลัง

                “ชุ่ยเวย เจ้าช่วยไปบอกนางด้วย เห็นทีข้าคงไปร่วมโต๊ะกับนางมิได้แล้ว”

                “บอกใครกันหรือขอรับ”

                จินชุ่ยเวยแสร้งทำเป็นมิเข้าใจว่านางที่คุณชายสี่กล่าวถึงคือผู้ใดทั้งที่รู้อยู่เต็มอก แต่พอคนเป็นนายทำท่าจะขยับฝ่ามือเท่านั้นละ เจ้าตัวจึงรีบรับคำอย่างเร็วรี่

                “ข้าจะรีบไปแจ้งคุณหนูเดี๋ยวนี้ขอรับ”

                ว่าจบก็ขยับเท้าจากไปอย่างรวดเร็ว ไม่รอให้หวงเสี่ยวฉีเอ่ยปากเป็นครั้งที่สอง อันที่จริงแล้วเขาไม่คิดจะเอ่ยปากอีก มีแต่จะขยับฝ่ามือใส่เพียงเท่านั้น โดนพลังฝ่ามืออีกสักครั้ง บ่าวคนสนิทจะได้กวนโทสะเขาลดลง

                หวงเสี่ยวฉีส่ายหน้าเบาๆ กับท่าทางเร่งรีบจนเกินควรของจินชุ่ยเวย ก่อนจะขยับเท้าเปลี่ยนเส้นทางจากเรือนทิศตะวันออกไปที่เรือนหลักของจวน

____________________________________________

*ยามเซิน เท่ากับเวลา 15.00-16.59น.

**โหงวก๊วยเป็นอาหารมงคลของจีน ประกอบด้วยผลไม้ อย่าง แล้วเอามาผัดรวมกัน รสชาติจะออกหวาน โรยด้วยคะน้าซอย


ขอให้อ่านอย่างมีความสุขค่ะ

   ติดตามแฟนเพจ กดตรงนี้เลยจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 119 ครั้ง

402 ความคิดเห็น

  1. #354 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 23:48

    ท่านแม่กีดกันจริงจังมั่ก

    #354
    0
  2. #350 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 06:34
    สั้นจังรอๆๆๆ
    #350
    0