อย่ามายุ่งกับข้า เราหย่ากันแล้ว ทำมือ+E-book

ตอนที่ 32 : บทที่ 11-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 232 ครั้ง
    23 ก.ค. 61

E-book มาแล้วค่ะ ฝากเปย์คุณชายสี่ด้วย หรือจะทดลองอ่านก่อนก็ได้ ถูกใจแล้วค่อยเปย์(^_^)


Cast : Luhan 
    หวงเสี่ยวฉี คุณชายสี่แห่งตระกูลหวง 



Cast : Angelababy
เหอลี่หมิง/ประกายดาว

               การค้นหายังคงดำเนินต่อไป นอกจากเศษผ้าของเหอลี่หมิงก็ไม่พบสิ่งใดอีก ความเคร่งเครียดฉายชัดบนใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาคมกริบยังคงกวาดสายตามองสายน้ำอย่างละเอียด จนกระทั่งเสียงฝีเท้าม้าที่ดังขึ้น จึงดึงสายตาของเขาออกจากสายน้ำที่กำลังไหลไปตามเส้นทางได้

                 หวงหลิ่งซานมาพร้อมทหารอีกจำนวนหนึ่ง เจ้าตัวกระโดดลงจากหลังม้า สาวเท้าอย่างเร่งรีบตรงดิ่งมาหาน้องเล็กของตระกูล

                “เป็นเช่นไรบ้างน้องเล็ก”

                ทั้งน้ำเสียงและสีหน้าแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเจ้าตัวกังวลอยู่ไม่น้อย ยิ่งได้เห็นสีหน้าเคร่งขรึมของน้องเล็ก ความกังวลก็ยิ่งเพิ่มพูน

                “ข้าหานางจนทั่วบริเวณ พบเพียงเศษผ้าชุดที่นางสวมใส่ นางหายไปอย่างไร้ร่องรอย ตอนนี้มีเพียงสองสิ่งที่ข้านึกถึง หากนางไม่ถูกคนร้ายจับตัวไป ก็คงตกลงไปในกระแสน้ำเชี่ยวกราก จากการสอบถามเถิงเกา นางบอกว่าคนร้ายแสดงเจตนาอย่างเด่นชัดว่าต้องการชีวิตของเหอลี่หมิง ข้าคิดว่าน่าจะเป็นข้อหลังเสียมากกว่า นางคงตกลงไปในน้ำ คนร้ายคงคิดว่าอย่างไรเสียกระแสน้ำเชี่ยวกรากเช่นนี้ เป็นไปได้ยากที่นางจะรอดชีวิต”

                “แล้วเจ้าคิดเห็นเป็นประการใด”

                “ข้าคิดว่าอย่างไรนางก็ต้องรอด สายน้ำอาจจะพัดพานางไปที่ใดที่หนึ่ง ข้าจึงต้องขอความช่วยเหลือจากพี่สาม พี่สามคุ้นเคยพื้นที่แถบนี้มากกว่าข้า ท่านช่วยได้หรือไม่”

                หวงหลิ่งซานทอดสายตามองผืนน้ำเบื้องหน้าคราหนึ่งพลางถอนหายใจ เขาเองก็คิดไม่ต่างจากคนร้าย กระแสน้ำเชี่ยวกรากเช่นนั้น หากพลัดตกลงไปคงรอดยาก แต่อย่างไรก็คงต้องค้นหาอย่างเต็มกำลัง

                “มิต้องเกรงใจ เราพี่น้องกัน อย่างไรข้าก็ยินดีช่วยเต็มความสามารถ ข้าให้ทหารไปแจ้งข่าวแก่พี่ใหญ่กับพี่รองแล้ว ตอนนี้พี่ใหญ่อยู่ที่ชายแดนคงจะเร่งกลับมาทันทีที่จัดการภารกิจแล้วเสร็จ ส่วนพี่รองจะคอยสืบข่าวอยู่ที่เมืองหลวง”

                หวงเสี่ยวฉีพยักหน้ารับ จากนั้นจึงแยกย้ายกันตามหาเหอลี่หมิง

                ค้นหาอยู่สองวันสองคืน แต่กลับไม่พบหลักฐานใดๆ เพิ่มเติม รวมถึงไม่พบเหอลี่หมิง หวงเสี่ยวฉีไม่ยอมถอดใจ หากแต่คนอื่นๆ รวมถึงหวงหลิ่งซานคิดว่านางคงไม่รอดแน่แล้ว เพียงแต่ที่หาไม่พบนั่นเป็นเพราะร่างของนางคงถูกกระแสน้ำพัดหายไป หวงหลิ่งซานอ้อนวอนให้น้องชายกลับจวน หากแต่หวงเสี่ยวฉีไม่ยินยอม หวงหลิ่งซานเองก็มิกล้าละทิ้งน้องชาย จำต้องอยู่เพื่อร่วมค้นหาเหอลี่หมิงต่อไป แม้ความหวังดูเลือนราง

               



                หวงเสี่ยวฉีเติมฝืนลงในกองไฟ ไม่ห่างจากเขานักมีหวงหลิ่งซานนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนคนอื่นๆ นั่งล้อมรอบกองไฟบริเวณใกล้เคียงกัน ปล่อยให้สองพี่น้องได้พูดคุยกันเป็นการส่วนตัว

                “น้องเล็ก เจ้าคงเป็นห่วงนางมาก พี่เข้าใจมิผิด เป็นเช่นนั้นใช่หรือไม่”

                มือที่กำลังเติมกองฝืนชะงักไปนิด ดวงตาคู่คมหันมาสบสายตากับพี่ชาย แววตาไหววูบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะปรับเป็นราบเรียบ แล้วจึงให้คำตอบ

                “ข้าเพียงแต่เห็นว่านางอยู่ผิดที่ผิดทาง ซ้ำยังถูกปองร้ายเพราะเจ้าของร่างเดิม ก็เลยอดที่จะเห็นใจนางไปเสียมิได้”

                ตอบแล้วดึงสายตากลับมาที่เดิม กองไฟเบื้องหน้าคือสิ่งที่หวงเสี่ยวฉีกำลังจับจ้อง

                “เจ้าแน่ใจหรือว่าเพียงแต่เห็นใจนาง ไม่มีสิ่งอื่นแอบแฝง”

                ลมหายใจของหวงเสี่ยวฉีสะดุดไปวูบหนึ่ง ก่อนจะปรับลมหายใจให้เป็นปกติในชั่วเสี้ยววินาที ให้คำตอบแก่พี่ชายโดยไม่ได้หันมาสบตา

                “ข้าเพียงแต่เห็นใจนาง หามีสิ่งใดแอบแฝงไม่” น้ำเสียงที่ใช้ตอบดูไม่หนักแน่น เป็นเหตุให้หวงหลิ่งซานลอบยิ้ม ก่อนจะนึกสนุก คิดลองใจน้องชาย

                “หากนางรอดชีวิต และเจ้าเพียงแต่เห็นใจนาง ข้าก็มีสิทธิ์เกี้ยวนางได้ใช่หรือไม่”

                หวงเสี่ยวฉีหันขวับมองใบหน้าแย้มยิ้มของพี่ชายในทันที พลางตอบด้วยน้ำเสียงแข็งขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

                “ถึงอย่างไรนางก็อยู่ในร่างของเหอลี่หมิงภรรยาข้า นางอยู่ในสถานะน้องสะใภ้ของท่าน หากพี่สามทำเช่นนั้นอาจจะถูกติฉินนินทาได้ ข้าไม่เห็นด้วย”

                “หึๆ” หวงหลิ่งซานกลั้วหัวเราะในลำคอ ใบหน้ายิ้มแย้มมากกว่าเดิม

                “พี่สามหัวเราะเรื่องใดกัน”

                “เจ้าหวงนาง”

                “หาใช่เช่นนั้นไม่”

                น้ำเสียงยามปฏิเสธดูขึงขังจริงจังจนเกินควร หวงหลิ่งซานกำลังจะไล่ต้อนน้องชายให้จนมุม หากแต่เสียงฝีเท้าม้าที่ดังกึกก้อง ทำให้ทั้งคู่ต้องหันไปมองทางต้นเสียงฉับพลัน บทสนทนาของทั้งคู่จึงสิ้นสุดลงตรงนั้น

                ร่างสูงสง่าอย่างทหารกล้ากระโดดลงจากหลังม้าพร้อมด้วยทหารอีกจำนวนหนึ่ง หวงลู่เหวินตรงดิ่งมาหาน้องชาย ซึ่งทั้งคู่ขยับตัวลุกขึ้นยืนเพื่อรอต้อนรับอยู่ก่อนแล้ว

                “คารวะพี่ใหญ่”

                หวงหลิ่งซานกับหวงเสี่ยวฉีเอ่ยพร้อมเพรียงกัน หวงลู่เหวินพยักหน้ารับ ใบหน้าเคร่งขรึมเป็นปกติ ก่อนทั้งหมดจะพากันนั่งลงบนท่อนไม้ที่วางรอบกองไฟ ส่วนทหารที่ติดตามหวงลู่เหวินก็แยกตัวไปอีกทาง เดินสำรวจบริเวณโดยรอบ คอยระแวดระวังภัยโดยไม่รอให้คนเป็นนายเปิดปากสั่ง

                “สี่วันสี่คืนแล้วใช่หรือไม่ที่เจ้าอยู่ที่นี่เพื่อค้นหานาง”

                หวงลู่เหวินเปิดปากทันทีไม่อ้อมค้อม หวงเสี่ยวฉีรับรู้ทันทีว่าพี่ใหญ่ของตระกูลสอบถามตน ใบหน้าหล่อเหลาพยักหน้าทีหนึ่งก่อนเปิดปาก

                “พี่ใหญ่เข้าใจมิผิด”

                สองพี่น้องสบสายตากันโดยมีหวงหลิ่งซานลอบมองสถานการณ์ สีหน้าของคนเป็นพี่ใหญ่ย้ำชัดว่ากำลังครุ่นคิด พักใหญ่จึงเอ่ยออกมา

                “พรุ่งนี้ยามอู่* หากยังหานางไม่พบ ข้าอยากให้เจ้ากับน้องสามกลับไปที่จวนของท่านพ่อก่อน น้องรองส่งข่าวมา


บอกว่าท่านพ่อกับท่านแม่ทราบเรื่องแล้ว และก็เป็นห่วงเจ้ามาก เดี๋ยวทางนี้ข้าจะจัดการต่อให้เอง ข้าจะค้นหานางต่ออีก

สองราตรี หากไม่พบ ถือว่าการค้นหาเป็นอันสิ้นสุดลง ที่เหลือคงต้องปล่อยให้เป็นลิขิตสวรรค์”

                “แต่ข้าอยากจะอยู่ค้นหานางต่อให้สักหน่อย”

                หวงเสี่ยวฉีพยายามจะค้าน หากแต่ถูกหวงลู่เหวินปรามด้วยสายตาและเอ่ยเสียงจริงจังหนักแน่น ปิดหนทางให้น้องเล็กของตระกูลค้านได้

                 “เชื่อข้า เจ้าต้องพัก สีหน้าของเจ้ามิสู้ดีนัก น้องสามก็ด้วย พวกเจ้าต้องกลับไปพัก นี่เป็นคำสั่ง”

                เมื่อคนเป็นพี่ใหญ่สั่งเด็ดขาด หวงเสี่ยวฉีจำต้องน้อมรับอย่างมิอาจเลี่ยง ส่วนหวงหลิ่งซานทำได้เพียงมองน้องเล็กอย่างเห็นใจ ตัวเขาเองก็มิอาจหาญโต้แย้งคำสั่งเด็ดขาดเช่นกัน เพราะไม่บ่อยนักที่คนเป็นพี่ใหญ่จะออกปากสั่ง นอกเสียจากเป็นเรื่องที่สำคัญจริงๆ

_______________________

*ยามอู่ คือเวลา 11.00-12.59 น.   

เหลือโควต้าอัปอีกบทเดียวนะคะ ไรท์จะติดเหรียญแล้วเน้อ เพราะส่งหนังสือแล้วค่ะ(^_^)


ขอให้อ่านอย่างมีความสุขค่ะ

   ติดตามแฟนเพจ กดตรงนี้เลยจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 232 ครั้ง

402 ความคิดเห็น

  1. #383 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 08:36
    รอๆๆค่ะ
    #383
    0
  2. #381 Koy-goi (@Koy-goi) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 23:00
    ตายแล้ว....น้องสี่...โดนพี่สามไล่ต้อนเสียจน...อิอิ
    #381
    0
  3. #380 Catsab (@Catsab) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 22:01
    จะติดเหรียญแล้วแพงมากไหมค่ะ
    #380
    1
    • #380-1 วรินทร์นารี (@Yainarak) (จากตอนที่ 32)
      24 กรกฎาคม 2561 / 19:20
      ต้องดูตามเรตที่เด็กดีกำหนดค่ะ แต่น่าจะถูกกว่ารูปเล่มเยอะค่ะ
      #380-1
  4. #379 adanna123456789 (@adanna123456789) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 20:29
    สนุกมากค่ะไรท์
    #379
    0