พ ร้ อ ม ชี วั น | [ omegaverse ]

ตอนที่ 2 : การเวกดอกน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,233
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 700 ครั้ง
    30 ส.ค. 62


การเวกดอกน้อย

01

 

 

รถยุโรปสีดำขลับคันงามเคลื่อนตัวกลับมายังบ้านด้วยความเร็วเหมือนดั่งใจที่ร้อนรุ่มของผู้ที่เป็นคนขับ


“ คุณพี่ทำไมกลับมาเร็วเยี่ยงนี้ละคะไหนบอกว่างานเลิกดึกนัก”


“ก็ลูกชายตัวดีของคุณน่ะสิ จะทิ้งผมกับยัยจันทน์หอมไว้ที่งาน ถามหาเหตุผลก็ไม่ยักจะมี”


คนเป็นภรรยาเข้าไปรับเสื้อสูทที่สามียื่นให้ ก่อนมองไปยังใบหน้าลูกชายคนโตที่เดินดุ่มๆ ขึ้นห้องไปไม่พูดไม่จา


“งานไม่สนุกหรือคะ ทำไมตาใหญ่ถึงดูไม่สบอารมณ์นัก ”


“ ไม่ได้ผิดที่งานแม้แต่น้อย เป็นที่ตัวบุคคลนั่นแหละ” คนเป็นสามีว่าพลางปลดกระดุมที่ข้อมือทั้งสองข้างเพื่อให้รู้สึกทำอะไรสะดวกขึ้น


“งั้นหรือคะ กลับมาเหนื่อยๆ คุณไปนั่งพักก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวไลไปรินน้ำมาให้”


จันทน์หอมที่ฟังเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เม้มปากอย่างใช้ความคิด ครั้นจะบอกความจริงไปก็กลัวว่าสิ่งที่คิดไว้จะไม่ถูกต้อง แต่ถ้าไม่บอกออกไปคืนนี้เขาคงนอนไม่หลับเป็นแน่...


“ เอ่อ...คุณพ่อคุณแม่คะ”


การที่เจอคู่แห่งโชคชะตานั้นมีเพียงหนึ่งในแสนคู่ จะปล่อยให้หลุดมือไปง่ายๆ ก็ออกจะน่าเสียดาย เรื่องทั้งหมดสมควรแล้วกระมังที่จะบอกพ่อกับแม่ให้ได้รับรู้ไว้...


“คือที่จริงแล้วหอมก็ยังไม่แน่ใจ แต่หอมคิดว่าพี่ใหญ่...” คนเป็นน้องอ้ำๆ อึ้งๆ เขาอยู่กับพี่ชายมาแต่เด็กทำไมจะดูไม่ออกว่าครั้งนี้ที่พี่มีอาการมันพิเศษกว่าครั้งไหนๆ


“ตาใหญ่ทำไมหรือยัยหอม ”


พี่ใหญ่เหมือนจะเจอคู่แห่งโชคชะตาค่ะ


ผู้ใหญ่ทั้งสองที่ได้ยินต่างนิ่งค้างเหมือนเวลาหยุดเดินไปชั่วขณะ พร้อมกับหันหน้ามามองตามเสียงที่เอื้อนเอ่ยออกมาจากปากลูกคนเล็ก


...

...


“หอมแน่ใจแล้วหรือลูก มิใช่พี่ของเราไปได้กลิ่นเมตกาที่อื่นจนเกิดความกำหนัดนะ”


“ไม่ใช่หรอกค่ะคุณแม่ ถึงกลิ่นเมตกาจะยั่วยวนเพียงใดก็ไม่สามารถทำให้พี่ใหญ่เป็นได้ถึงเพียงนี้ นี่คงจะหอมมากกระมังถึงได้ฟาดงวงฟาดงาเป็นช้างตกมัน” คนพูดคิดถึงภาพเมื่อหัวค่ำแล้วนึกขำ ถามอะไรพี่ชายของเขาก็ดูหงุดหงิดไปเสียหมด หยั่งกะหญิงสาวแรกแย้มที่มีรอบเดือน


“ไม่น่าล่ะทำไมนัยน์ตาของตาใหญ่ถึงได้เปลี่ยนเป็นสีเทา ” คนเป็นแม่ยกมือทาบอกอย่างบอกไม่ถูก ก่อนที่รอยยิ้มจะประดับบนใบหน้าอย่างห้ามไม่ได้พร้อมกับส่งสายตาไปให้ผู้เป็นสามีที่ดูยินดีเปรมปรีดิ์ไม่ต่างกัน


“พี่ว่าแล้วกระไร ทีแรกก็นึกว่าแค่ได้กลิ่นเมตกานอกงานเสียอีก ” ผู้เป็นพ่อตบมือฉาดใหญ่ให้กับความคิดที่ถูกต้องของตนเองเพราะรู้อยู่แล้วว่าลูกชายตัวดีเหงื่อไหลกาฬถึงเพียงนี้คงไม่วายเพราะถูกกระตุ้นจากบางสิ่งเป็นแน่


“ ได้เห็นหน้าคร่าตาของหนูคนนั้นไหมลูก” เสียงของผู้เป็นแม่เอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้น


“พี่ชายไม่ได้บอกว่าเป็นใครค่ะ แต่หอมเห็นพี่ใหญ่เดินตามหาเสียทั่วงาน ” จันทน์หอมเอ่ยออกไปตามทีเห็น


“อยู่ในงานหรือเจ้าหอม ”


“ค่ะคุณพ่อ เพราะพี่ใหญ่ไม่ได้ออกไปตามหาด้านนอก ”


ผู้เป็นพ่อพยักหน้าไม่ได้ถามอะไรต่อให้มากความ เพียงเท่านี้เขาก็ดีใจจนจะเก็บไว้ไม่อยู่ต้องรีบต่อสายไปหาใครบางคนเพื่อขอบคุณ


“จบตำนานคาสโนวาแห่งพบพระเสียแล้วกระมังน้องหญิง ”


“จะไปเหลือหรือคะ แค่ได้กลิ่นอาการยังหนักถึงเพียงนี้ เห็นทีอีกไม่นานจะมีข่าวดีในตระกูล ”


สองสามีภรรยาหัวเราะต่อกระซิกกันอย่างอารมณ์ดี เอาเป็นว่าสิ่งที่ลูกคนเล็กบอกเขาเชื่อไปแล้วว่าเป็นความจริงโดยไม่ต้องหาเหตุผลใดๆ มาอ้างอิงให้เสียเวลา


“แต่พี่ใหญ่ไม่ได้เข้าไปหาคนคนนั้น ส่วนเขาก็ไม่ได้เห็นหน้าพี่ใหญ่แล้วทั้งคู่จะได้พบกันอีกหรือคะ ”


“คู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอกเจ้าหอม เชื่อพ่อเถอะพ่ออาบน้ำร้อนมาก่อน”

 

 




 

“คุณหนูคุณครูสอนเลขมารอที่เรือนกลางน้ำแล้วนะคะ”


“ครับเดี๋ยวพร้อมลงไป”


คุณหนูตัวเล็กในชุดเอี๊ยมตัวใหม่รวบดอกกุหลาบสีขาวที่เจ้าตัวตื่นแต่เช้าตรู่เข้าไปตัดจากสวนหลังบ้านปักใส่แจกันใสเพื่อเตรียมนำไปวางไว้ที่ห้องนั่งเล่น


“ช่วงเย็นคุณพ่อมีแขกมาทานข้าวที่บ้านหรือครับ ทำไมวันนี้ป้านวลไปจ่ายตลาดมาเสียเยอะเลย”


“ใช่ค่ะ เห็นคุณท่านบอกว่าเป็นเพื่อนเก่าตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ที่อังกฤษ”


คนเก่าแก่ของบ้านรีบจัดแจงแยกของที่พึ่งไปจ่ายตลาดมาแบ่งสันปันส่วนก่อนหันมายิ้มให้กับคนตัวเล็กที่ยืนกอดแจกันดอกไม้ไว้


“คุณพ่อได้บอกป้านวลไว้ไหมครับว่าอยากให้ทำอาหารอะไรขึ้นโต๊ะบ้าง”


“มีน้ำพริกปลาทูเคียงด้วยผักสด แกงรัญจวน เนื้อเค็มต้มกะทิที่สั่งไว้ ส่วนที่เหลือทำอะไรก็ได้อีกซักสี่ห้าอย่างท่านว่ามาแบบนี้ค่ะ”


“แขกมากันหลายคนหรือครับ”


“ค่ะเห็นว่าเพื่อนคุณท่านพาครอบครัวมาด้วย ”


คนตัวเล็กพยักหน้า ปกติแล้วมื้อเย็นจะเป็นมื้อที่ในห้องครัววุ่นวายมากที่สุดเพราะเป็นมื้อที่ทำอาหารไว้หลากหลาย แล้วนี่ทำเกือบสิบอย่างแม่ครัวใหญ่ของบ้านคงต้องเริ่มเตรียมวัตถุดิบตั้งแต่บ่ายเป็นแน่


“แล้วป้านวลคิดของหวานไว้หรือยังครับ”


“ยังเลยค่ะ”


คุณหนูคนเล็กกะพริบตาอย่างใช้ความคิด ก่อนจะพูดชื่อขนมไทยที่เจ้าตัวจู่ๆ ก็อยากทานขึ้นมาพอดิบพอดี


“พร้อมอยากทานบุหลันดั้นเมฆจังเลยครับ ไม่ได้ทานมานานแล้ว”


“บุหลันดั้นเมฆงั้นหรือคะ คุณหนูจะทานเป็นอาหารว่างเลยไหมคะป้าจะได้ทำไว้ให้ก่อน ”


คนตัวเล็กหยุดคิด ก่อนจะเอ่ยออกมา “ไว้ตอนเย็นดีกว่าครับ พร้อมอยากช่วยป้านวลทำจะได้ไว้ให้แขกคุณพ่อทานด้วย ”


“ได้สิคะไว้ป้าจะไปเก็บดอกอัญชันกับเตยหอมมาแช่น้ำไว้ให้”


เจ้าตัวยิ้มปริ่มเขาอยากจะทำขนมนี้มาหลายครั้งแต่ไม่มีโอกาสได้ทำเสียที วันนี้เป็นโอกาสอันดีที่จะได้โชว์ฝีมือการทำขนมโปรด แค่คิดก็มีความสุขจนอยากให้ถึงเวลาทำเจ้าเมฆก้อนน้อยไวๆ


“ยังไม่ไปเรียนอีกหรือคะลูก มัวโอ้เอ้อยู่ไยเดี๋ยวคุณครูไปฟ้องคุณพ่อเอานะคะ ” คนที่เดินเข้ามาตามเอ่ยแกล้งลูกชายเพราะเห็นว่าไม่ยอมไปเข้าเรียนเสียที รายนี้น่ะกลัวพ่อตัวเองเสียยิ่งกว่าสิ่งใด


“พร้อมกำลังจะไปครับ แต่เดี๋ยวพร้อมต้องเอาดอกไม้ไว้ไปวางไว้ที่ห้องนั่งเล่นเสียก่อน ”


“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวแม่ไปวางให้เอง ”


คุณหนูคนเล็กพยายามคิดหาวิธีที่จะยื้อเวลา เขาน่ะไม่ชอบเรียนเลขเลยแม้แต่น้อยแต่ที่ต้องจำใจเรียนเพราะถูกคุณพ่อบังคับอยากจะบ่ายเบี่ยงก็ไม่เคยได้


“แต่ว่า...”


“ไม่มีแต่ค่ะ ไว้ช่วงเที่ยงแม่จะพาไปที่ห้างกิมหยงดีไหมคะ จะให้พร้อมไปช่วยแม่เลือกผ้ามาตัดชุด ”


“จริงหรือครับ คุณพ่อไม่ว่าหรือที่พร้อมจะออกไปด้านนอก ”


“ค่ะ แม่บอกคุณพ่อไว้ให้แล้ว เดี๋ยวพี่ชัยจะเป็นคนขับรถพาไป ”


ใบหน้าที่เหงาหงอยไม่ชื่นบานเปลี่ยนกลับมาสดใสดั่งต้นไม้ได้รับน้ำหล่อเลี้ยง การที่จะได้ออกไปนอกบ้านนั้นถือว่าเป็นเรื่องยากมากสำหรับเขาเพราะคุณพ่อท่านย้ำนักย้ำหนาในเรื่องนี้ว่าไม่อยากให้ออกไปไหนก่อนที่จะได้รับอนุญาต


“งั้นพร้อมจะรีบไปเรียนเดี๋ยวนี้เลย คุณแม่รอพร้อมก่อนนะครับ”

 

 

 


“ครับแม่ วันนี้ผมคงไม่ว่างไป ฝากขอโทษคุณพ่อด้วย ”


รถยุโรปคันงามจอดสนิทอยู่ชั้นใต้ดินของห้างดัง ริมฝีปากกระจับได้รูปเอ่ยประโยคสุดท้ายก่อนกดตัดสายผู้เป็นแม่แล้วหันมาสนใจผู้ชายตัวเล็กที่นั่งอยู่ด้านข้างแทน


“ คุณภพให้ผมเลือกร้านไหนก็ได้งั้นหรือครับ”


“ ฉันกินได้หมด เลือกเอาที่ถูกใจ ”


เด็กหนุ่มยิ้มตาหยี เขานั้นโชคดีหรือเกินที่วันก่อนได้ไปเจออีกฝ่ายในบาร์ย่านฉลองกรุง ใบหน้าหล่อเหลาทำให้คุณภพโดดเด่น โดดเด่นแม้อยู่ในแสงไฟสลัวที่แทบจะมองหน้ากันไม่ออก แถมยังเลือกดื่มเหล้าเรมาร์ตินราคาแสนแพงแสดงว่าเป็นคนมีฐานะอยู่ใช่น้อย


“ถ้าทานเสร็จแล้วเราจะไปไหนต่อดีครับ”


“ก็รู้ๆ กันอยู่ไม่ใช่รึไง”


ดวงตาคมสีนิลจ้องมองใบหน้าของคนถาม สายตาที่ดูเหมือนมีแรงดึงดูดมหาศาลยิ่งทำให้เขาใจสั่นไหว


คุณภพดูดีไปหมดเสียทุกกระเบียดนิ้วจนเมตกาอย่างเขาที่ปกติเอาวิ่งหนีพวกอัลตกายอมเป็นที่รองรับอารมณ์ให้อย่าง่ายดายเพียงเพราะเขามีเสน่ห์เหลือล้น ยิ่งลีลาบนเตียงยิ่งทำให้เขานั้นหลงใหลจนอยากถูกตีตราจอง


อยากเป็นนกน้อยในกรงทอง ทั้งที่ใครๆ ก็เคยเตือนไว้ว่ามันเป็นตกนรกทั้งเป็น


“คุณภพมีภรรยาแล้วหรือยังครับ ”


“ถามทำไม ”


“คุณดูไม่ใช่คนที่เที่ยวเล่นไปทั่ว แค่วันนั้นบังเอิญคุณต้องการผม ”


ปกติแล้วอัลตกานั้นจะรุนแรงและป่าเถื่อนเวลาได้ร่วมรักกับเมตกา อีกทั้งยังปลดปล่อยน้ำกามออกมาโดยที่ไม่มีการป้องกันใดๆ กลับต้องเป็นพวกเขาเองที่กินยาคุมกำเนิดไว้เสมอเพื่อไม่เกิดการตั้งครรภ์ที่ไม่พึงประสงค์ แต่คุณภพกลับแตกต่างจากคนพวกนั้นอย่างสิ้นเชิงเพราะนอกจากจะนุ่มนวลแล้วยังป้องกันด้วยตนเองจนตัวเขานั้นรู้สึกแปลกใจ


“คิดผิดแล้ว ถ้าวันนั้นไม่ใช่นายก็ต้องเป็นคนอื่น ” คำพูดแสนตรงออกมาจากปากคนที่กำลังใช้นิ้วเคาะไปที่พวงมาลัยรถ ถ้าวันนั้นเด็กหนุ่มไม่เข้ามาหาภาคภพ ทั้งคู่ก็คงไม่ได้พบเจอกัน


“แต่คุณภพก็ยังเรียกใช้ผม ไม่ใช่เพราะถูกใจอยู่หรือครับ”


น้ำเสียงออดอ้อนที่เด็กหนุ่มจงใจใช้ยั่วยวน มือเล็กเอื้อมไปลูบไล้ตามต้นขาแกร่งจงใจสร้างความกำหนัดอีกฝ่ายได้รู้สึกก่อนที่จะถูกมือของอีกฝ่ายจับเอาไว้


“นี่มันลาดจอดรถในห้าง ฉันยังไม่ต้องการตอนนี้” คนพูดลากน้ำเสียงที่เข้มขรึมเป็นการเตือนอีกฝ่ายให้หยุดการกระทำในสิ่งที่คิดไว้


“ คุณภพไม่อยากทำให้ผมเป็นของคุณคนเดียวหรือครับ” เด็กหนุ่มพยายามปลดมือของตัวเองออกจากการเกาะกุมแล้วเข้าไปบดเบียดกับคนที่ยังคงทำใบหน้านิ่งเฉย กลิ่นฟีโรโมนที่เด็กหนุ่มปลดปล่อยออกมาเพื่อหวังจะถูกตีตราจองเริ่มคละคลุ้งไปทั่วรถยนต์คันหรูจนยากที่จะไม่ลุ่มหลง


“ฉันว่าเราคุยเรื่องนี้ก่อนที่นายจะยอมฉันแล้วตั้งแต่คราก่อน ”


“ผมตกหลุมรักคุณตั้งแต่แรกพบ อยากให้คุณตีตราผม ”


กายเล็กเริ่มรุกล้ำไปยังที่นั่งฝั่งตรงข้าม ใครๆ ก็ล้วนแล้วแต่ต้องการตีตราจองตัวเขาไว้เสพสุข ไม่เคยมีใครปฏิเสธร่างกายอันสวยงามและกลิ่นอันยั่วยวนของเขาลงแม้จะเป็นอัลตกาสูงส่งมาจากไหน


“ ผมอยากเป็นของคุณแค่คนเดียว อยากรับใช้แค่คุณ”


ฉันไม่เคยตีตราใคร นอกจากคนคนนั้นจะเป็นคนที่ฉันรัก


สิ้นน้ำเสียงดูฟังดูเด็ดขาดจนน่าเกรงขาม เด็กหนุ่มที่ฟังอยู่ได้แต่นิ่งค้างและยอมหยุดการกระทำทุกอย่างลงโดยอัตโนมัติ ริมฝีปากเล็กขบเม้มจนเลือดซึมเพื่อระบายความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น


“จัดการตัวเองซะ ฉันจะออกไปรอคุยด้านนอก” ว่าจบเจ้าของรูปร่างสูงโปร่งก็เดินลงจากรถไปปล่อยให้เด็กหนุ่มได้ควบคุมสติตนเองที่กระเจิดกระเจิงจนไร้ยางอาย 


“ บังเอิญต้องการอย่างนั้นหรือ ”


ถ้าไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายมีลักษณะท่าทางคล้ายคลึงกับเด็กคนนั้นเขาคงไม่ยอมมาพบอีกฝ่ายเป็นซ้ำสอง

 

 





“ผ้าชนิดนี้ดูระบายอากาศดีนะครับคุณแม่ สีเหลืองใส่แล้วขับผิวให้ผ่องด้วย ”


น้ำเสียงเจื้อยแจ้วอธิบายกำลังอธิบายสิ่งที่สัมผัสอยู่ เขาชอบสีเหลืองเป็นพิเศษเพียงเพราะมันดูสดใสเหมือนพระอาทิตย์


พอเรียนเสร็จปุ๊บคุณหนูคนเล็กก็รีบเก็บตำราเรียนขึ้นไปไว้บนห้องนอนอย่างรวดเร็วจนทุกคนที่เห็นต่างยิ้มให้กับท่าทีของคนตัวเล็กที่จะได้ออกไปด้านนอกด้วยความเอ็นดู


กระตือรือร้นกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว...


“แม่ก็ว่าลายนี้ดูเหมาะค่ะ ตัดชุดออกมาคงสวยน่าดู ”


สองแม่ลูกต่างพากันเดินเลือกซื้อของอย่างสบายใจ ถ้าความสุขของผู้ชายคือการได้พักผ่อน ความสุขของผู้หญิงก็คือการได้เดินเลือกซื้อของโดยมีคนช่วยถือนี่แหละหนา


“กลิ่นหอมนี้อีกแล้ว แถวนี้มีร้านขายธูปหอมอย่างนั้นหรือพี่ชัย ”


“มันจะมีได้อย่างไรเล่าครับคุณหนู เดินไปอีกหน่อยก็ถึงที่จอดรถแล้วกระมัง”


คนตัวเล็กกระซิบคุยกับคนขับรถคนสนิทพร้อมกับดมฟุดฟิดหาบ้างสิ่งบางอย่าง เขาได้กลิ่นธูปหอมแบบเดิมที่เคยได้กลิ่นภายในงานที่คุณพ่อจัดเมื่อวันก่อน


“คุณหนู ถ้าคิดจะทำอะไรแผลงๆ ผมขอแนะนำว่าอย่าจะดีกว่านะครับ”


“มาถึงห้างทั้งทีก็ต้องเดินให้ทั่วสิพี่ชัย อีกนานกว่าที่คุณแม่จะเลือกผ้าเสร็จ พร้อมก็อยากออกไปดูอย่างอื่นบ้างนี่”


แค่เพียงมองตาก็รู้ไปถึงตับไตไส้พุง ก็เขาน่ะช่วยคุณทัพ คุณพล เลี้ยงดูเจ้าตัวมาตั้งแต่ยังไม่หัดคลานแค่นี้ทำไมเข้าจะมีรู้ว่าคุณหนูตัวเล็กต้องการจะทำอะไร อย่างเช่นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่อยู่ตรงหน้านี้...


“ คุณแม่พร้อมปวดหนัก เดี๋ยวพร้อมขอไปเขาห้องน้ำก่อนนะครับ”


“ให้พี่ชัยไปเป็นเพื่อนด้วยนะคะ”


“ครับ” คนตัวเล็กพยักหน้าก่อนจะรีบเดินจ้ำอ้าวออกไปตามกลิ่น มันหอมเสียจริงถ้าเจอร้านเขาจะเหมาซื้อมาเก็บไว้เสียให้หมด


“ คุณหนูที่จอดรถมันจะไปมีร้านขายธูปได้อย่างไรกัน ”


“ก็พร้อมได้กลิ่นนี่ ”


“ผมพยายามดมกลิ่นตามที่คุณหนูบอก ไม่ยักจะได้กลิ่นอะไร ”


คนตัวเล็กรีบเดินดุ่มๆ ตามกลิ่นหอมไปจนถึงมุมตึก ภาพที่เห็นทำให้คนตัวเล็กถึงกับตกใจ


‘ผมขอโทษนะครับ คุณภพอย่าโกรธผมเลยนะ’


เสียเอื้อนเอ่ยคำขอโทษออกมาจากชายร่างเล็กที่สวมกอดแล้วซบใบหน้าลงกับอกแกร่งของชายอีกคน นอกจะไม่เจอธูปหอมที่ตามหาแล้วเขาต้องมาเจอกับภาพอะไรกันล่ะนี่...


‘นะครับ คุณภพอย่างโกรธกุลเลยนะ ’


เขาอยากจะเดินออกไปจากที่ตรงนี้แต่ขาเจ้ากรรมดันหยุดค้างไม่ยอมเดินตามที่สมองได้สั่งการออกไป ทำไมใจเขาถึงต้องสั่น...


คนที่สัมผัสได้ถึงเงาบางอย่างแถวหางตาหันไปตามความรู้สึกที่ตนเองจับได้ ดวงตาทั้งสองสอดประสานกันทำเอาคนตัวสูงถึงกับหยุดนิ่งไปชั่วขณะ


“พะ...พี่ชัยพร้อมไม่ตามหากลิ่นแล้ว พร้อมอยากกลับบ้าน” กลิ่นที่รุนแรงเพิ่มขึ้นทำให้เขารู้สึกเจ็บที่หน้าอกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขารู้สึกว่าตัวไม่เป็นของตัวเองเลย ควบคุมอะไรไม่ได้สักอย่างแม้กระทั่งลมหายใจ


“คุณหนู จู่ๆ เป็นอะไรไปครับ ”


“พร้อมไม่รู้ พร้อมหายใจไม่ออก” คนตัวเล็กกำมือเข้าหากันแน่น กลิ่นที่หอมจนฉุนทำให้เขารู้สึกเวียนหัวราวกับว่ามีผีเสื้อนับร้อยตัวบินอยู่ในท้องน้อยจนปั่นป่วนไปเสียทั่วร่างกาย


ใบหน้าหวานหันไปสบตาเข้ากับคนที่นิ่งค้างเหมือนถูกสาปไว้ ดวงตาใสจ้องมองภาพตรงหน้าก่อนที่สติจะดับวูบไปโดยไม่ได้รับรู้เลยว่าอีกฝ่ายตื่นตกใจแค่ไหนที่จู่ๆ คนที่พึ่งคำนึงถึงดันมาอยู่ตรงหน้า แถมยังมาได้ถูกเวลาอีกเสียด้วย


ชัยที่หันไปมองสิ่งที่คุณหนูตามหาก็เริ่มเข้าใจได้ทันที เพราะดูจากอาการของชายผู้ตรงหน้าก็คงทรมานไม่ต่างจากคนที่สลบไป


‘นี่หรือคือคนที่ฟ้ากำหนดมาให้คู่กับคุณหนูของเขา แค่เริ่มต้นก็ดูท่าจะไปไม่รอดเสียแล้วกระมัง’

 

 






 

 

“คุณหนู ตื่นแล้วหรือคะ ” ใบหน้าเหี่ยวย่นไปตามกาลเวลาประดับไปด้วยความยินดีจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่


ไม่ใช่เพียงเพราะคุณหนูของเขาฟื้น แต่ข่าวที่เจ้าตัวพบกับคู่แห่งโชคชะตาตอนนี้แพร่กระจายไปทั่วตั้งแต่เจ้าของบ้านยันคนสวนในโรงไม้ ยิ่งตอนคุณหมอมาตรวจเช็กอาการคร่าวๆ บวกกับที่ชัยเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดเขาก็ยิ่งมั่นใจว่าใช่จริงๆ


“พร้อมกลับมาอยู่บ้านตอนตั้งแต่ตอนไหนกันครับ”


“ตั้งแต่บ่ายแก่ๆ แล้วค่ะ”


คนตัวเล็กกะพริบตาไปมาอย่างช้าๆ ภาพทุกอย่างก็ค่อยไหลเวียนเข้ามาในหัวของเขา จู่ๆ ก็ไปเป็นลมต่อหน้าใครก็ไม่รู้น่าอับอายเสียจริง


เจ้าตัวตกอยู่ในภวังค์ได้ไม่นานเสียงฮึดฮัดขึ้นจมูกทำให้คุณหนูตัวเล็กหันไปมองคนนั่งอยู่ข้างๆ เตียงด้วยความฉงนปนตกใจ


“ป้านวลเป็นอะไรไปครับ ร้องไห้ทำไม”


“เท่านี้ป้าคงตายตาหลับแล้วแหละค่ะคุณหนู”


น้ำเสียสั่นเครือที่เอ่ยออกมาทำให้คนตัวเล็กต้องรีบเข้าไปกอดคนเก่าคนแก่ของบ้าน ถึงจะยังสับสนนิดหน่อยแต่ไม่เข้าใจเอามากๆ ก็ตามที


“ป้าอย่าพูดถึงความตายสิครับพร้อมกลัว”


“ป้าขอโทษนะคะมันเป็นแค่การเปรียบเปรย ป้ายังมิได้จะตายจริงๆ หรอกค่ะ” เจ้าตัวใช้หลังมือเช็ดน้ำตาลวกๆ แล้วประคองให้คนตัวเล็กนั่งลงบนเตียงนอน


“แล้วคุณแม่... ” ปกติแล้วถ้าเขาไม่สบายคุณแม่จะเป็นคนเข้ามาดูแลเขาแต่วันนี้กลับผิดปกติที่เป็นป้านวลเข้ามาเฝ้าแทน หรือคุณแม่จะโกรธเขาที่หนีไปเดินเล่นแล้วไม่ยอมบอกท่าน...


“คุณหญิงคุยอยู่กับคุณท่านค่ะ”


“คุณพ่อกลับมาแล้วหรือครับ”


“ค่ะ”


คนตัวเล็กทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่างก็พบว่าพระอาทิตย์ยังส่องสว่างจ้าจนแสบตา จึงหันไปมองที่นาฬิกาติดอยู่บนฝาผนังห้องก็พบว่ายังไม่ตกเย็นเสียด้วยซ้ำ


“นี่พึ่งบ่ายสามโมงเองนี่ครับ ปกติแล้วคุณพ่อกว่าจะกลับตั้งหกโมงเย็น”


“วันนี้คุณท่านคงอยากกลับมาพบคุณหนูไวๆ มั้งคะ เลยกลับมาเสียเร็ว”


ชายร่างเล็กตาโตขึ้นมาทันทีที่ได้ยินว่าผู้เป็นใหญ่ในบ้านอยากกลับมาไวเพื่อเจอเขา ใบหน้าเลิ่กลั่กเพราะเกรงว่าจะถูกทำโทษที่ไปเที่ยวซนดูร้อนรนจนใครๆ ที่ได้เห็นก็คงต้องหลุดขำ


“คุณพ่อมีสีหน้าอย่างไรบ้างครับตอนรู้เรื่องพร้อม ”


“เดี๋ยวหัวเราะเดี๋ยวเข้มขรึมค่ะ เหมือนคนเป็นโรคแปรปรวน”


คนฟังพยักหน้างึกงักยอมรับชะตากรรม เรื่องคราวก่อนที่พี่ทัพสร้างไว้ก็ยังไม่ได้ชำระ แล้ววันนี้คุณพ่อถึงกับยอมทิ้งงานเพื่อกลับมาหาเขา เห็นทีวันนี้เขาคงได้ย้ายที่นอนไปรวมอยู่กับเจ้ามะลิที่หน้าบ้านเป็นแน่


“คุณพ่อโกรธจัดขนาดนั้นเลยหรือครับ ”


คนสูงวัยมองหน้าคุณหนูคนเล็กด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม โรคกลัวคุณพ่อโกรธจนอีกฝ่ายทำตัวไม่ถูกนี่รักษาไม่เคยหายไปเสียจริง


“คุณหนูลงไปดูคุณท่านเองดีกว่านะคะ”


“ไม่ดีกว่าครับ เดี๋ยวคุณพ่อไล่พร้อมไปนอนกับน้องมะลิขึ้นมาพร้อมจะทำอย่างไร”


มะลิคือสุนัขพันธุ์บางแก้วที่พี่ชายเก็บมาเลี้ยงเมื่อปีก่อน ตอนนั้นยังตัวกระจิริดน่าเอ็นดู แต่ตอนนี้ตัวโตมากโขจนบ้านสุนัขที่เขาเคยซื้อให้เมื่อครั้นยังเยาว์วัยบัดนี้เจ้าหมายักษ์กระเสือกกระสนเข้าไปได้เพียงครึ่งตัว


คุณพ่อชอบบอกว่าถ้าดื้อจะให้ลงไปนอนกับเจ้ามะลิ แต่มิเคยแวะไปดูเลยว่าพื้นที่มันแออัดเพียงใด แล้วเขาจะนอนกับมะลิได้อย่างไรในเมื่อขนาดเจ้าตัวที่เป็นเจ้าของบ้านแท้ๆยังต้องยื่นก้นออกมาด้านนอก นึกภาพตัวเองแล้วอนาถใจจนหดหู่


“ถึงไม่ลงไปเดี๋ยวคุณท่านก็ขึ้นมาดูคุณหนูอยู่ดี สู้ลงไปให้เห็นหน้าเองไม่ดีกว่าหรือคะ”


...


คนตัวเล็กก้าวเท้าอย่างช้าๆ ลงมายังห้องนั่งเล่นเพื่อแอบมองลาดเลาและทางหนีทีไล่ แต่ไม่เพียงจะเจอคุณพ่อกับคุณแม่เท่านั้นยังมีพี่ใหญ่ทั้งสองนั่งพูดคุยกันอยู่อีกด้วย ...


‘พี่ทั้งสองคนอย่างนั้นหรือ? ฝนต้องตกห่าใหญ่เป็นแน่! พี่พลกลับมาเหยียบที่บ้านได้!’


“แอบมองอะไรหรือครับคุณหนู”


เสียงเอ่ยทักจากชัยทำให้คุณหนูตัวเล็กถึงกับสะดุ้งโหยงเอ่ยร้องเรียกชื่ออีกฝ่ายออกมาด้วยความตกใจ


“พี่ชัย พร้อมตกใจหมดเลย”


“ก็ผมเห็นคุณหนูด้อมๆ มองๆ ก็เลยอยากแกล้งคุณหนูเล่นน่ะครับอย่าถือสาเลย ว่าแต่ทำไมไม่เข้าไปด้านในล่ะครับทุกคนรอคุณหนูตื่นตั้งแต่บ่ายสองโน่น”


“ชู่ววว เบาๆ หน่อยพี่ชัยเดี๋ยวทุกคนได้ยินกันหมด พร้อมยังไม่พร้อม ”


...


“ไม่ทันเสียแล้วกระมังครับ ไม่พร้อมก็ต้องพร้อมแล้วล่ะ ”


คนตัวเล็กมองตามสายตาคนสนิทที่บุ้ยปากไปทางด้านใน


“ฟื้นแล้วหรือพร้อมชีวัน”


ไม่ใช่เสียงของผู้เป็นพ่อที่เอ่ยออกมา แต่เป็นเสียงของพี่ชายคนที่สองที่ทักขึ้นด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มดังกินทุ่งดอกทานตะวันเข้าไปทั้งไร่โดยมีสายตาของทุกคนในครอบครัวจ้องมองมาทางเขาเป็นตาเดียว


ชะอุ้ย!


“ยะ...ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับพี่พล”

 

 


________________________________________

 




เราขอชี้แจงการอัพนิยายนะคะ เนื่องจากว่านิยายเรื่องนี้ค่อนข้างใช้การบรรยายที่เราไม่คุ้นเคยเพราะฉะนั้นเราต้องเกลาภาษาหลายรอบมากค่ะกว่าจะถูกใจ จึงอาจจะใช้เวลานิดนึงในการอัพ  เพราะเราอยากให้ในทุกๆตอนออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด แต่จะพยายามไม่เกินหนึ่งอาทิตย์ต่อตอนค่ะ ถ้าเกิดเราติดปัญหาจริงๆจะแจ้งให้ทราบล่วงหน้าในทวิตเตอร์ @yingying614 เพราะมีบางช่วงเราต้องยุ่งๆเกี่ยวกับเรื่องรับปริญญาแต่คนเป็นช่วงเดือนหน้ากับเดือนพฤศจิกา 

 

สุดท้ายอยากจะบอกว่าคอมเมนต์เป็นกำลังใจที่สำคัญทำให้เรามีแรงผลักดัน แบบพอเห็นแล้วชื่นใจสมองปลอดโปร่งมากเหมือนกินเอ็มร้อยตอนอ่านหนังสือสอบ555555 ขอบคุณทุกกำลังใจเลยนะคะ ♡ 





T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 700 ครั้ง

1,200 ความคิดเห็น

  1. #1140 ncty (@ncty) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 02:16
    น้องพร้อมน่ารักจังลูกกก
    #1140
    0
  2. #1103 Bellipedia (@Bellipedia) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 18:37
    เป็นกำลังใจให้ไรต์นะคะ เป็นโอเมก้าเวิร์สแบบไทยๆที่เขียนน้องพร้อมได้น่าเอ็นดูมากค่ะ
    #1103
    0
  3. #1067 Ammiee_Ammiee (@Ammiee_Ammiee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 23:19
    น้องน่ารักกกกก
    #1067
    0
  4. #1026 อ๊ากกก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 01:26

    คนพี่เจ้าชู้น่าจับมาตีซักที

    ส่วนน้องพร้อมน่ารักมากลูก

    #1026
    0
  5. #996 Kewalin Wongkraphan (@mildkwln88) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 10:53
    น้องพร้อมชีวันเป็นน่ารักน่าเอ็นดู ทุกคนดูดีใจมากที่น้องได้เจอคู่แต่ตัวน้องกลัวโดนดุเพราะแอบซน555555
    #996
    0
  6. #984 cbdh61 (@cbdh61) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 00:03
    หนูพร้อมมมม
    #984
    0
  7. #974 dewwiizodiac (@dewwiizodiac) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 10:41
    น้องพร้อมน่าเอ็นดูจังเลยลูก
    #974
    0
  8. #964 ckh94s (@Lordemon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 16:00
    พึ่งได้มาอ่านแต่ว่าน่ารักมากๆๆๆๆเลย น้องพ้อมนุ่มฟูสุดๆอยากจับบีบแจ้ม เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #964
    0
  9. #893 sichul (@hanjaheebum) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 16:48

    น้องน่าเอ็นดูจัง เจอคู่แล้วหรออ ไม่อยากให้เจอเลยอ่ะ คนอะไรเจ้าชู้เหลือเกิน มีปัญหาตามมาแน่ๆเลยเนี่ยย //ไรท์สู้ๆนะ
    #893
    0
  10. #827 mykray (@chaengkray) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 09:08
    น้องพร้อมน่ารักจังเลยลูก เป็นเอ็นดู
    #827
    0
  11. #784 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 00:30
    เจอสะแล้ว แต่คุณใหญ่เจ้าชู้จริง คู่ขาคุณจะไม่ราวีน้องใช่ไหม
    #784
    0
  12. #613 little daffodil (@wannyrenesmee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 06:52
    โชคชะตาพาให้มาเจอกันจนได้ ขนาดเลี่ยงแล้วยังมาเจอกันอีก เนื้อคู่จริงๆ
    #613
    0
  13. #556 Allypreeze (@allypreeze) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 00:55
    พร้อมน่ารัก​ จะได้เจอกันอีกตอนไหน​ ตื่นเต้น
    #556
    0
  14. #496 Aomcncd (@aomaomexo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 16:03
    ภาษาสวยมากๆเลยค่ะ เอ็นดูน้องพร้อมมากเลยน่ารักกก
    #496
    0
  15. #491 promlikit (@promlikit13) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 15:55
    ยัยน้องถึงกับเป็นลมล้มพับเลยทีเดียวเชียว แต่ความประทับใจแรกที่เจอกันไม่ค่อยจะดีเลยนะเนี่ย
    #491
    0
  16. #407 jasmine (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 22:24

    สนุกกกก บรรยายเก่งจังค่ะ

    #407
    0
  17. #405 chanchan. (@Priyanat1523) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 12:59
    ดีมากกกก แงงงงสนุกมากกกก
    #405
    0
  18. วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 22:48
    ดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #393
    0
  19. #388 ไซบีเรียนคุง (@panggexol) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 19:20
    มันดีมากๆ พยายามต่อไปนะคะ;-;
    #388
    0
  20. #368 Poppiesvanillie (@wholese) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 22:42
    น้องพร้อมไปเห็นพี่เขาตอนนั้นพอดี จะบ้าตายยย
    #368
    0
  21. #296 Sep23 (@xokcib) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 19:21
    กดหัวใจหมื่นครั้ง!!
    #296
    0
  22. #294 seyaii (@seyaii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 08:42
    ชอบมากแง
    #294
    0
  23. #293 หยุ๋งหยิ๋ง (@yink39) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 07:40

    คุณภพอย่าเจ้าชู้ เกียมก้านมะยมแล้วนะ
    #293
    0
  24. #287 Jay M (@chilyvivi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 19:17
    ไรท์คิดหน้าพี่ทัพ พี่พลไว้บ้างมั้ยคะ อยากได้อิมเมจเพื่อประกอบการจินตนาการมากค่ะ แงๆ เป็นกลจให้อยู่น้าา
    #287
    0
  25. #280 sirinuch kanharatana-chai (@jukjikkks) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 20:33
    น้องพร้อมน่ารักน่ากินมากฮื่อออ
    #280
    0