การกลับมาของเหล่านางร้ายที่รัก

ตอนที่ 19 : เหล่านางร้าย 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 502
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61

"เซียของครบใช่ไหม" นัวร์ถามเซีย
"ครบค่ะ ท่านพี่ถามรอบที่ยี่สิบสี่แล้วนะ" เซียกล่าวกับนัวร์ด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย
ตอนนี้พวกฉันกำลังรอคนรับใช้เก็บกระเป๋าขึ้นรถม้าเตรียมเดินทางไปที่ทวีปจูโอ ด้วยมีท่านพ่อ ท่านแม่ และพวกคนใช้มาส่ง 
"อืม ถ้างั้นก็ดีแล้ว" นัวร์
"เซีย ถ้าเกิดอะไรขึ้นบอกแม่นะ เดี๋ยวแม่จัดการให้ ไม่งั้นก็บอกนัวร์ก็ได้" ท่านแม่
"นัวร์ ดูแลน้องดีๆล่ะ" ท่านพ่อ
"ครับ ผมจะดูแลน้องอย่างดี" นัวร์
"ไปก่อนนะค่ะ ท่านพ่อ ท่านแม่" เซีย
"ไปก่อนนะครับ" นัวร์
จากนั้นพวกเราสองพี่น้องก็ขึ้นรถม้า ในครั้งนี้มีองครักษ์ตามฉันไปด้วยสองคนคือเนมกับเกน เนื่่องจากว่าทั้งสองอายุทั้งสองเท่าฉันทำให้ต้องไปเรียนด้วยเช่นกัน ส่วนคนอื่นก็อยู่ที่วัง ไม่นานรถม้าก็ค่อยๆเคลื่อนห่างออกไปจากวังพอเหลียวหลังไปมองก็พบท่านพ่อที่ยืนโอบไหล่ท่านแม่ที่กำลังใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาอยู่ ก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ฉันยกมือโบกลาทั้งสองคนเล็กน้อย ทำให้ทั้งสองคนส่งยิ้มให้เธอ 
"เซีย ถ้าง่วงก็นอนได้นะ" นัวร์หันมาบอก
"ค่ะ ท่านพี่" เซียตอบก่อนที่จะหลับตาลง
.
.
.
สามวันผ่านไป ไวเหมือนนิยาย
ณ หน้าโรงเรียนราเซีย
จ๊อกแจ๊ก ซ๊อกแซ่ด 
เสียงเหล่านักเรียนมากมายที่พากันมาทดสอบเข้าโรงเรียนดังขึ้นทั่วทุกแห่ง บางคนตื่นเต้น บางคนกุมขมับ บางคนเชิดหน้า บางคนเฉยๆ ต่างคนต่างการกระทำ
จนกระทั่ง
กุกกัก กุกกัก ฮี้
ได้มีรถม้าอยู่หกคันที่เคลื่อนเข้าพร้อมกันราวกับนัดหมายทำให้ทุกคนในบริเวณนั้นต่างหยุดการกระทำแล้วหันมองรถม้าทั้งหกอย่างพร้อมเพียง คันแรกเป็นรถม้าสีขาวทองดูหรูหรา คันที่สองเป็นนสีน้ำเงินดำดูลึกลับ คันที่สามเป็นสีดำทองดูน่าเกรงขาม คันที่สี่เป็นเขียวน้ำตาบให้ความรู้สึกสดใส คันที่ห้าเป็นเหลืองขาวให้ความรู้สึกอบอุ่น คันที่ห้าเป็นสีฟ้าล้วนให้ความรู้สึกเย็นชา คันที่หกเป็นสีน้ำตาลทองผ่อนคลาย
  ไม่นานก็มีคนก้าวออกมาจากคันสีน้ำเงินเป็นคันแรก ชายหนุ่มคนแรกมีผมสีดำ ดวงตาสีแดงและใบหน้าหล่อเหลาติดเย็นชา คนที่สองก้าวลงมาติดๆมีผมสีดำเช่นกัน ดวงตาสีน้ำเงินเข้มเกือบดำ ใบหน้าติดหวานแสดงถึงความเย่อหยิ่ง ทั้งสองคือบุตรชายคนโตและคนรองของดยุกแดนปีศาจ จากนั้นคนจากคันสีน้ำตาลก็ก้าวตามลงมาติดๆ เป็นชายหนุ่มผมสีน้ำตาล ดวงตาสีฟ้า ใบหน้าประดับรอยยิ้มน้อยๆ ชายคนนี้คือองค์รัชทยาทจากแดนมนุษย์นั้นเอง ดวงตาสีทอง ก่อนจะมีคนสองคนที่ลงมาจากรถพร้อมกัน คนแรกจากคันสีฟ้าเป็นหญิงสาวที่มีใบหน้าสวยติดเย็นชาเรือนผมและดวงตาข้างซ้ายสีอความารีน ส่วนดวงตาข้างขวาของเธอถูกปิดเอาไว้ด้วยผ้าคาดตา เธอคือบุตรสาวคนเดียวของดยุกแดนเงือก คนที่สองจากคันสีเหลืองเป็นหญิงสาวใบหน้าหวานประดับด้วยรอยยิ้มเล็กๆมีเส้นผมสีทองยาวที่ม้วนผมเป็นหมวยเล็กๆไว้ทั้งสองข้าง ดวงตาสีแดงสด และมีบรรยากาศอบอุ่นอยู่รอบตัวเสมอ เธอคือบุตรสาวคนโตของดยุกแดนเทพ ก่อนที่จะกริฟฟ่อนตัวใหญ่บินลงมาข้างรถม้าทั้งหกก่อนจะปรากฏหญิงสาวคนหนึ่งลงมาจากหลังกริฟฟ่อนเธอผมเงินดวงตาสีดำที่มีแววซุกซนเผยออกมา จากนั้นคนจากคันสีขาวก็ก้าวลงมา มีผมสีทอง ใบหน้าหล่อเหลา นั้นคือองค์รัชทายาทจากเผ่าเทพ ก่อนที่เขาจะยืนมือไปรับหญิงสาวคนหนึ่งลงจากรถ เธอมีดวงตาและผมสีแดงยาวที่ถูกรวบไว้ รอบตัวเต็มไปด้วยความสดใส และสุดท้ายทุกสายตาหยุดนิ่งที่รถคันสีดำ-ทอง ที่ไม่นานก็มีคนเปิดประตูและเดินลงมาเขาคือชายหนุ่มที่มีเรือนผมและดวงตาสีดำ ใบหน้าเรียบนิ่งไม่สามารถคาดเดาสิ่งใดได้ เขาคือองค์รัชทยาทจากเผ่าปีศาจนั้นเอง ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปช่วยหญิงสาวผู้หนึ่งลงจากรถ เธอมีใบหน้าเย็นชาเรือนผมสีดำยาว ดวงตาสีฟ้า เธอก็คือบุตรสาวบุตรธรรมของราชาเผ่าปีศาจ ซึ่งก็คือนาเซียหรือเซียนั้นเอง
"นั้นมั้น ท่านเซียร์ไม่ใช่เหรอ"
"ได้ข่าวว่าเธอถูกไล่ออกจากตระกูล ดูเหมือนจะเป็นความจริง"
"ข่าวนั้นเก่าไปแล้ว ล่าสุดได้ข่าวว่าเธอได้เป็นบุตรสาวบุญธรรมของราชวงศ์โดโนแวนด้วยล่ะ"
"เห้ย ไม่จริงน่า"
"ถ้าไม่จริงเธอจะยืนข้างเจ้าชายโยนัวร์ได้ไงเล่า"
ซึ่งเมื่อผู้คนเห็นใบหน้าของเธอต่างก็ตกตะลึง และถกเถียงกันเรื่องราวของเธอกันต่างๆนาๆ แต่เธอกลับยื่นนิ่งพร้อมหันไปมองบุคคลทั้งเจ็ดไม่รวมนัวร์ที่ยืนข้างๆเธออยู่
"หืม จิตจากต่างโลกา" เซียเอ่ยออกมาเบาๆเป็นภาษาจีน เมื่อมองไปอย่างบุตรสาวดยุกแดนอื่นที่พอได้ยินก็มีสีหน้าตะลึงแวบเดียวก่อนจะกลับเป็นใบหน้าปกติ เซียที่เห็นดังนั้นก็กระตุกยิ้มก่อนหันไปคุยกับนัวร์
"ท่านพี่ การสอบมีอะไรบ้าง แล้วจัดที่ไหนค่ะ" เซียเอ่ยถามนัวร์
"การสอบนั้นมีอยู่สามแบบคือ แบบทดสอบแรกคือความรู้แบบเขียนซึ่งจะจัดที่อาคารกลาง แบบที่สองคือการต่อสู้โดยไม่ใช้เวทย์จัดในสนามฝึก และสุดท้ายแบบทดสอบเวทย์โดยการวัดธาตุและพลังธาตุจัดในอาคารกลาง" นัวร์อธิบายพร้อมเดินนำเซียไปอาคารกลาง พร้อมกันคนอื่นๆที่ค่อยๆถยอยกันถยอยเดินไปอาคารประชุมเงียบๆมีบางคนแอบเหลือบตามองเซียและนัวร์เป็นระยะ ต่างจากสามสาวบุตรดยุก องค์ชายจากต่างแดน หญิงสาวผมแดง และบุตรชายจากตระกูลคริสตันที่จ้องไปที่เซียอย่างเปิดเผยด้วยสายตาที่ต่างกันและเดินตามเซียอย่างเงียบๆ จนถึงอาคารกลางซึ่งมีสามชั้น ชั้นแรกเป็นห้องกว้างพื้นที่ด้านในสุดถูกยกขึ้นเป็นเวที ด้านหน้าเวทีก็เป็นโต๊ะเก้าอี้พันกว่าตัว และมีหนุ่มสาวที่ยืนรอเวลาสอบ ชั้นสองเป็นที่ห้องสภา ห้องกรรมการ ห้องประชุมหลายๆ ชั้นสามก็เป็นห้องประชุมสำหรับครู ห้องผอ. ไม่นานก็มีคนเดินเข้ามาสี่คนเป็นหญิงสอง ชายสอง
"ทุกคนเงียบ ฟังทางนี้" ชายคนหนึ่งสวมแว่นผมและดวงตาสีน้ำเงินพูดขึ้น 
"ฉันชื่อไอเซ็ก เป็นประธานสภานักเรียน" ประธานสภานักเรียนเอ่ยแนะนำตัว
"อย่างที่รู้กันการสอบเข้าโรงเรียนคือ วัดความรู้ วัดพลังกาย แลละวัดพลังธาตุ ต้องสอบผ่านทั้งสามอย่างจึงจะถือว่าเป็นนักเรียนโรงเรียนราเซีย หากสอบตกแบบใดแบบหนึ่งจะถือว่าไม่ผ่าน เอาล่ะ นั่งที่กันได้แล้ว ส่วนบุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องขอให้ออกจากห้องด้วย เราจะเริ่มการทดสอบแรกกัน" ประธานสภานักเรียน
"ตั้งใจสอบล่ะ" นัวร์หันมาพูดกับเซีย
"ค่ะ ท่านพี่" เซีย
หลังประธานสภานักเรียนพูดจบทุกคนที่มาสอบก็รีบแยกย้ายกันนั่งที่ ด้วยเซียเลือกจะนั่งแถวรองสุดท้าย ซึ่งไม่นานบุตรสาวดยุกทั้งสามก็เลือกนั่งแถวด้านหลังเธอ ส่วนคนอื่นก็แยกไปนั่งที่ตามใจตัวเอง จากนั้นก็มีกระดาษปึกหนึ่งโผล่ขึ้นมาบนโต๊ะพร้อมกำแพงเวทย์ที่ทำให้เราไม่เห็นคนอื่น
"เริ่มทำข้อสอบได้ มีเวลาให้สามชั่วโมง" เสียงประธานสภานักเรียนกล่าวดังขึ้น เซียก็พลิกข้อสอบดูพบว่ามีทั้งหมด300ข้อ เป็นเรื่องเกี่ยวกับอาณาจักรต่างๆ ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับสิ่งรอบตัว การปรุงยา การปกครอง และเกี่ยวกับเวทย์เป็นต้น เซียเปิดดูคราวๆก่อนอย่างรวดเร็ว แล้วค่อยๆเขียนคำตอบลงไปอย่างรวดเร็วสุดท้ายก็ทำเสร็จภายในสิบนาที พอทำเสร็จข้อสอบกับกำแพงก็หายไปอย่างรวดเร็ว เซียหันไปมองรอบๆก็พบว่าแต่ละคนทำข้อสอบกันอย่างเคร่งเครียด ไม่นานก็พบสายตาร้อนแรงจากด้านหลังพอหันไปมองก็พบว่าเป็นสายตาของบุตรสาวดยุกทั้งสามที่จ้องเขม็งมาทางเธอ พอหันไปด้านหน้าเวทีก็สบตาอย่างจังกับประธานสภานักเรียนเข้าให้ เธอและเขาจึงแข่งจ้องตากันเงียบๆ

----------------------------------------------------------------
  ก่อนอื่นขอโทษที่อาทิตย์ที่แล้วต้องขอโทษที่ไม่ได้อัพนะค่ะ เนื่องจากอาทิตย์ที่แล้วแม่อุตสาห์ลงทุนโทรมาด่าไรท์ตอนกำลังเรียนว่าอีอกตัญญู แล้วไล่ไรท์ไปเป็น อีขี้เมา อีส่ำสอน จะไปไหนก็ไปไม่ต้องท้องกลับมาพอ ซึ่งไรท์โคตรงงงและเสียฟิวมากทำให้ไรท์ไม่มีกะจิตกะใจจะอัพลง แล้วยังที่บ้านน้าชายยังจัดงานอีกไรท์เลยต้องช่วย(เพราะอาศัยบ้านเขา) เพื่อคนที่ไม่รู้ทุกตอนไรท์ด้นสดทั้งหมดค่ะ

เวลาชั่วนิรันดร์
11/06/61



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #23 vivnalove123 (@vivnalove123) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 18:28
    รอน้า สู้ๆเด้อ
    #23
    0
  2. #22 minmime (@minmime) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 07:29
    สู้ๆคะไรท์ รีดรออ่าน
    #22
    0