การกลับมาของเหล่านางร้ายที่รัก

ตอนที่ 20 : เหล่านางร้าย 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61

"คนที่เสร็จแล้วสามารถออกไปได้เลยครับ" ประธานสภานักเรียนเอ่ยขึ้นหลังจ้องตากันนาน
ครืดดด
ทันทีที่ได้ยินประธานสภาพูดอย่างนั้น เธอก็ลุกขึ้นทันทีพร้อมเหล่านักเรียนที่หันามองตามเสียงเก้าอี้ที่ขูดกับพื้น ก่อนจะทำหน้าอึ่งตะลึงกัน
ครืดดดด
ครืดดดด
ครืดดดด
คราวนี้มีถึงสี่คนทีเดียว ทำให้ทุกคนมองเลยไปด้านหลังเธอ แล้วก็ต้องตะลึงกันอีกครั้งเพราะทั้งสี่คือบุตรสาวของดยุกที่เหลือ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าดูถูก เหยียดหยาม บางคนขยี้ตาแล้วขยี้อีกทำหน้าตาแบบไม่เชื่อ บางคนก็ไม่สนใจแล้วหันไปทำข้อสอบต่อ และแน่นอนว่าเธอก็ไม่สนใจเช่นกันเธอเพียงเดินหันหลังออกจากห้องประชุมพร้อมเหล่าบุตรสาวดยุกทั้งสี่ที่ตามมาติดๆ 
"มองอะไรกันครับ ทำเสร็จกันแล้วหรือไง" เสียงตวาดดังมาจากชายอีกคนที่เดินมาพร้อมประธานสภานักเรียน ทำให้คนที่มองพวกเธอถึงกลับสะดุ้งแล้วหันไปทำข้อสอบกัน พออกมานอกอาคารกลางเธอก็กวาดสายตาหานัวร์ทันที ก่อนจะพบว่านัวร์ยืนรออยู่ใต้ต้นไม้ไม่ไกลจากอาคารกลางและเมื่อเห็นว่าเธอก็เดินมาหาเธอทันที
"ทำได้ไหม" นัวร์
"ได้ค่ะ" เซีย
"หิวหรือยัง" นัวร์
"นิดหน่อยค่ะ" เซีย
"ป่ะ ที่โรงอาหารมีขายอยู่ กินเสร็จแล้วค่อยมาดูผลสอบ" นัวร์
"ค่ะ" เซีย
จากนั้นทั้งสองก็พากันเดินไปอย่างโรงอาหาร โดยมีสี่สาวลูกดยุกตามมาด้วยที่เมื่อกี้ยืนฟังพวกเธอคุยกันเงียบๆห่างๆ ซึ่งเธอกับก็เลือกที่จะไม่สนใจพวกเธอ
.
.
.
โรงอาหาร
"เซีย น้องอยากกินอะไร" นัวร์
"เอาเหมือนท่านพี่ค่ะ" เซีย
"ได้ น้องไปหาที่นั่งก่อนเลย" นัวร์กล่าวกับเซียเซีย ก่อนจะผละตัวไปซื้ออาหารพร้อมหญิงสาวที่เหลือที่แยกกันไปซื้ออาหารของตัวเอง ส่วนเซียก็ไปนั่งโต๊ะฝั่งซ้ายด้านในสุดของแถวที่สอง โรงอาหารที่นี่แบ่งเป็นสองฝั่ง โต๊ะเก้าอี้เป็นแบบยาวที่นั่งได้ถึงสิบคนทีเดียว ทั้งโต๊ะและเก้าอี้ก็ทำมาจากไม้อย่างดีสีน้ำตาลทอง ที่นี่มีร้านอาหารหลายอย่างให้เลือก ไม่ว่าร้านอาหารประเภทเส้น ข้าว ต้ม ทอด นึ่ง ตุ๋นมีหมด พร้อมร้านขายน้ำ ผลไม้ ร้านขนม ร้านที่คล้ายร้านคาเฟ่อยู่ด้วย
"เอานี่ของน้อง" นัวร์เดินมานั่งตรงข้ามเธอพร้อมยื่นจานอาหารทางซ้ายมือมาให้เธอ
"ขอบคุณค่ะ" เซียกล่าวจบไม่นาน สี่สาวก็เดินมานั่งโต๊ะเดียวกับเธอแต่นั่งห่างหนึ่งช่วงแขน ซึ่งเธอก็ไม่ได้สนใจหรือพูดอะไรนัวร์เห็นเซียไม่ว่าอะไรก็ไม่ได้สนใจแล้วพวกเขาก็นั่งทานอาหารกันอย่างเงียบสงบ 
"นั่งรอแถวนี่ก่อน" นัวร์กล่าวพร้อมพาพวกเธอไปนั่งใต้ต้นไม้หลังทานอาหารเสร็จเพื่อรอผลสอบ เซียหยิบเสื่อออกมาจากมิติก่อนจะปูแล้วนั่ง ซึ่งสี่สาวที่เหลือก็ร่วมนั่งด้วย
"เอาล่ะ ไม่คิดจะแนะนำตัวกันหรือไง" นัวร์
"ขออภัยเพคะ หม่อมฉันมีนามว่าฟิเอล่า ไลซิก เรียกว่าเอล่าก็ไดเพคะ หม่อมฉันเป็นบุตรสาวคนโตของดยุกแดนเทพเพคะ" หญิงสาวผมเหลืองตาสีแดงกล่าวแนะนำคัวคนแรกด้วยน้ำเสียงหวานฟังดูอบอุ่นสาว
"หม่อมฉัน พีเคน เบนยูเคน เรียกว่าพีก็ได้เพคะ หม่อมฉันเป็นบุตรสาวคนเดียวของดยุกแดนมนุษย์เพคะ" ตามด้วยสาวผมเงินตาสีดำที่กล่าวด้วยเสียงสดใสซุกซน
"ซีเนีย มาแกน เรียกซีก็ได้เพคะ เป็นบุตรลำดับห้าและบุตรสาวคนเดียวของดยุกแดนเงือกเพคะ" สุดท้ายสาวผมฟ้าผ้าคาดตากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งยากเกินคาดเดา
"เราองค์หญิงนาเซีย เดอะ โดโนแวน บุตรสาวบุญธรรมของราชาแดนปีศาจ เรียกเซียก็ได้" เซีย 
"เราองค์ชายโยนัวร์ เดอะ โดโนแวน องค์รัชทยาทของแดนปีศาจ เรียกข้าตามเซียก็ได้" นัวร์
"ยินดีอย่างยิ่งที่ได้รู้จักท่านทั้งสองเพคะ" หญิงสาวทั้งสามเอ่ยพร้อมกัน
"เช่นกัน ไม่ต้องพูดคำราชศัพท์กับพวกเราก็ได้" เซีย
"ค่ะ" ทั้งสามขานรับ
"เอ๊ะ นั่นคุณเซียร์นิค่ะ คุณเซียร์หายดีแล้วใช่ไหมค่ะ" เสียงใสที่ฟังดูแล้วอ่อนหวานจนน่าถนุถนอมของหญิงสาวคนหนึ่งดังแทรกขึ้นระหว่างที่พวกเธอคุยกันอยู่ พอหันไปมองก็พร้อมว่าเป็นหญิงสาวผมแดง แองเจิลล่า ฟอส ที่มาพร้อมเพื่อสาวของเธอแคทลิน มายด์ หรือแคทกับหนุ่มๆในฮาเร็มอีกเจ็ดคน
"พวกเจ้าทำข้อสอบได้ไหม" นัวร์
"ไม่มีอะไรที่คนอื่นทำได้ แล้วน้องจะทำไม่ได้" เซีย
"ได้ค่ะ" เอล่า
"ไม่เห็นต้องคิดอะไรมาก" พี
"ง่ายมาก" ซี
เมื่อเห็นว่าเป็นใครพวกเธอก็ไม่สนใจแล้วหันมาคุยกันแทนถึงเรื่องข้อสอบที่สอบไปเมื่อกี้ โดยไม่สนใจคำถามของแองเจิลล่า
"เซียร์ เจ้าไม่ได้ยินที่แอนถามหรือไงห๊ะ" เสียงตะโคกดังขึ้นแทรกพวกเธอที่กำลังคุยกันอีกครั้ง จากชายหนุ่มผมแดงตาเขียวที่ดูแล้วน่าจะเป็นพวกเลือดร้อน เขาก็คือบาเซน เบอมิน หรือเซนบุตรชายคนรองของลูกขุนนางชั้นสูงของแดนปีศาจ ซึ่งเคยเป็นอดีตคู่หมั้นของพี
ฟิ้ว ฉึบ
"ไร้มารยาทไม่เห็นหรือว่าพวกข้ากำลังคุยกันอยู่" เสียงเซียดังขึ้นหลังปามีดสั้นเฉียวหน้าของเซนไป
"ท่านเซียมีนามว่าเซีย ไม่ใช่เซียร์" ซีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาและใบหน้าที่เรียบนิ่ง
"ท่านเซียมีศักดิ์เป็นถึงองค์หญิง ไม่ควรทำตัวเสมอตนกับท่านหากไม่ได้รับอนุญาติ และควรให้เกียรติ์ท่านด้วยเจ้าค่ะ" เอล่าพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมรอยยิ้มน้อยๆประดับบนใบหน้าตลอดเวลา
"ก็นะ เอาตัวไปอยู่กับพวกชนชั้นต่ำเลยลืมกริยามารยาทที่ชนชั้นสูงควรมีจนหมดสิ้น" พีเอ่ยด้วนน้ำเสียงเจือด้วยความดูถูกพร้อมปรายตามองเล็กน้อย
"พวกเจ้-" เซน
"เซีย ได้เวลาแล้ว" ยังไม่ทันที่เซนจะได้พูดจบนัวร์ก็พูดขัดขึ้น
"ค่ะท่านพี่ ไปกันเถอะ" เซีย
หลังจากนั้นพวกเธอก็ลุกขึ้นนัวร์ก็ใช้ความมืดสลายเสื่อทิ้ง จากนั้นพวกเธอก็เดินไปที่บอร์ดประกาศเพื่อดูคะแนนสอบโดยไม่สนใจแอนและเหล่าฮาเร็มของเธอ

--------------------------------------------
ตอนที่แล้วด้วยความเร่งรีบทำให้ไรท์ได้เขียนผิดพลาด ซึ่งไรท์ก็ได้แก้แล้ว ถ้าใครงงก็ย้อนไปอ่านตอนที่แล้วอีกรอบนะค่ะ

เวลาชั่วนิรันดร์
23/06/61



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #29 harunononuno (@harunononuno) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 04:14

    ต่อได้ไหมมมมมมมมมมม
    #29
    0
  2. #28 ..... (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 22:48

    สนุกมากจะรออ่านนะ~~~

    รอ~~~~

    #28
    0
  3. #26 BADGIRL_9191 (@BADGIRL_9191) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 14:22
    รอน้าาาาาาาา
    #26
    0