การกลับมาของเหล่านางร้ายที่รัก

ตอนที่ 5 : เหล่านางร้าย 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 902
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    5 เม.ย. 61

"อืม..." เสียงครางดังมาจากร่างหญิงสาวนามหนึ่งที่ตอนนี้กำลังหลับอยู่บนเตียงไซส์คิง ก่อนที่ร่างบนเตียงจะค่อยๆลืมตาขึ้น
"ที่นี่มันที่ไหน" หญิงสาวพูดพร้อมค่อยๆลุกนั่ง ก่อนจะมองสำรวจไปรอบๆห้องก็พบว่าห้องนี้มีสีแดงแสบตา 
"อึก โอ๊ย อะไรเนี่ย" หญิงสาวร้องออกมาอย่างเจ็บปวดแม้จะไม่ดังมาก พร้อมกุมหัวตัวเอง
"ชีวิตเจ้าช่างน่าเศร้า...กาเซียร์ ตริสตัน" หญิงสาวพูดออกมาหลังหายเจ็บจากความทรงจำของเจ้าของร่างคนเก่า
"ข้าจะให้คนพวกมันชดใช้ให้เจ้า ดังนั้นหลับให้สบายเถอะ" หญิงสาวกล่าวก่อนจะรู้สึกอุ่นวาบที่กลางอกซักพักก่อนจะหายไป ไม่นานจากนั้น เธอก็ได้ยินเสียงคนเดินมาก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออก คนที่เปิดประตูชะงักไปแว๊บหนึ่งเมื่อพบเธอกำลังนั่งอยู่บนเตียง จากความทรงจำของร่างเก่าเหมือนคนนี้จะเป็นดยุกคริสตันพ่อของเธอเอง
"ฟื้นแล้วเหรอ นางตัวดี" ดยุกกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดันเจือโมโหพร้อมเดินเข้ามาหาเธอ
"....." เธอไม่พูดอะไร นอกจากมองดยุกด้วยแววตาเฉยชา
"เหอะ ฟื้นก็ดี" ดยุกกล่าวพร้อมยกมือเหนือศีรษะเธอ
"ข้าผู้นำตะกูล คริสตัน คนปัจจุบันขอไล่ กาเซียร์ คริสตัน ออกจากตระกูล" หลังจบคำกล่าวดยุกก็มีตราสัญญาณลักษย์ตระกูลรูปสิงโตออกมาจากหลังมือทั้งสอง ก่อนที่ตราที่หลังมือของหญิงสาวจะหายไป
"พร้อมเมื่อไร ก็ออกซะ" ดยุกกล่าวพร้อมเดินออกไปจากห้อง
"เฮ้อ ก็ไม่ต่างจากที่คิด" เอาล่ะ หลายคนคงสงสัยว่าทำไมดยุกอยู่ๆถึงมาไล่ฉันซึ่งเป็นลูกสาว ความจริงดยุกก็อยากไล่ฉันออกจากตระกูลตั้งนานแล้ว เพราะมักทำให้เสียชื่อเสียง แถมไม่มีธาตุมีดีอย่างเดียวคือสมองแต่ก็ไม่สนใจการเรียน เหตุผลที่ยังไม่ถูกไล่ออกตั้งแต่แรก นั้นเพราะยังมีประโยชน์ตรงที่ยังเป็นคู่หมั้นกับองค์รัชทยาททวีปเรเฟียส แต่จากความทรงจำร่างเก่าเหมือนว่าวันจบการศึกษาขั้นต้นจะโดนถอนหมั้นเพราะไปทำร้ายนางฟ้าที่แสนดีของทุกคน แถมถูกอดีตคู่หมั่นทำร้ายหลับไปหนึ่งสัปดาห์ ผลเลยเป็นอย่างที่เห็น
"อืม มีของอะไรที่พอมีประโยชน์บ้างเนี่ย" ว่าแล้วก็เดินสำรวจรอบห้อง อะไรที่ดูแล้วได้ราคาดีก็จับยัดใส่มิติ 
อ๋อ หลายคนสงสัยว่าฉันมีมิติได้ไง พรจากพระเจ้านะ 1.มีความสามารถของร่างเก่า 2.มีพลังธาตุที่แข็งแกร่ง 3.ได้รับร่างกายที่แข็งแกร่งดังโลกเก่า 4.ได้รับความรักจากพวกปีศาจ ความมืด วิญญาณ และสุดท้าย 5.มีชีวิตที่สนุกสนาน ส่วนความทรงจำเป็นของแถม โอเค พอแค่นี้ดีกว่า ขืนเอาไปเยอะกว่านี้จะโดนดยุกไล่ล่าเอา ว่าแล้วก็เดินไปทางหน้าต่าง 
"ฉันมาแล้วโลกใหม่ หวังว่าจะมีอะไรสนุกๆนะ" ว่าแล้วกระโจนออกนอกตาง แล้วหายไปอย่างไร้ร่องรอย

---------------------------------------------------------
ไม่เข้าใจอะไรย้อนกลับไปอ่านตรงข้อมูลได้
05/03/61
เวลาชั่วนิรันดรื




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

30 ความคิดเห็น