[Fanfiction Harry Potter] What If...? (OC)

ตอนที่ 15 : [Special] Megan Day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 227 ครั้ง
    23 ก.พ. 62




Winter
Special : Megan Lennix




' I'll play my fight song. 
And I don't really care if nobody else believes, 
'Cause I've still got a lot of fight left in me
 '

Rachel Platten - Fight Song


✿.。.:* *.:。.✿



   ฉันเป็นคนปกติดีทุกอย่างตั้งแต่กำเนิด 

   แต่เพราะอุบัติเหตุตอนอายุสิบห้า มีวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งเมามากจนขับรถฝ่าไฟแดงมาชนรถฉันกับแม่ 

   แม่เสียชีวิตคาที่ ส่วนฉันเกือบไม่รอดเพราะเศษกระจกมันกระเด็นปักเข้ากลางลำคอ -- หมอช่วยชีวิตฉันเอาไว้ได้ แต่ต้องเป็นใบ้ไปตลอดชีวิต ผ่าตัดหรือปลูกถ่ายไม่ไหวเพราะค่าใช้จ่ายแพง 


   ครอบครัวเราไม่ได้รวยขนาดนั้น 


   แม่มีร้านขนมเล็กๆ ส่วนพ่อเป็นช่างไฟรับจ้าง 

   หลังจากแม่เสียชีวิตพ่อก็ติดเหล้า เขาเมาทุกวันด้วยความเสียใจ -- ฉันจึงต้องเข้มแข็งเพื่อพ่อและตัวเอง ลาออกจากโรงเรียนกลางคันเพื่อมาดูแลบ้าน ดูแลร้านแทนแม่ที่เสีย 

   ฉันไม่เคยรู้สึกแย่ที่ตัวเองต้องเป็นใบ้ เพราะอย่างน้อยฉันก็ยังมีชีวิตอยู่



   แต่กับพ่อเขาเลิกทำงานแล้วเอาเงินไปลงขวดเหล้า 

   ซ้อมฉันบ้างเวลาเมามาก แต่พอเขาสร่างเขาก็จะเป็นพ่อที่ดีคนเดิม นั่นทำให้พ่อฉันเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง เมื่อพ่อเล่นกินเหล้าแทนข้าวอยู่ตลอดเลยทำให้ร่างกายทรุดโทรมเร็วกว่าเดิม 



   พ่อเล่นการพนันเพื่อเอาเงินไปรักษาตัวเอง 

   แต่มันสายเกินไป....


   สุดท้ายพ่อก็จากไปตอนฉันอายุยี่สิบกว่า เขาทิ้งหนี้ไว้ให้ก้อนโต พวกนั้นยึดเอาทุกอย่างไปหมดแม้แต่ร้านของแม่ 

   ฉันเหลือแต่ตัว ของใช้ เงินอีกนิดหน่อยและพูดไม่ได้ น้อยร้านที่จะรับคนพิการเข้าทำงาน 

   แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีทางเลย 

   ฉันสู้ทำงานมาตลอดทั้งล้างจาน เป็นเด็กเสิร์ฟ พนักงานสะดวกซื้อ พนักงานชงกาแฟ แม่บ้าน  เท่าที่วุฒิของฉันจะสมัครได้และเจ้านายจะรับ

   เปลี่ยนงานไปเรื่อยเพราะโดนเขาไล่ออก เหตุเพราะฉันพบกพร้องบ้างก็สื่อสารไม่เข้าใจ  


   ฉันเสียใจ ฉันร้องไห้ ฉันอ่อนแอ แต่มันก็แค่ไม่นาน สุดท้ายฉันก็กลับมาต้องเข้มแข็งเพื่อตัวเอง



   ฉันยังคงสมัครไปตามที่ต่างๆหลายที่ เพราะสวรรค์คงไม่ใจร้ายกับฉันมากหรอก 

   แล้วก็เป็นอย่างที่ฉันหวังเมื่อฉันได้มาลงเอยที่ร้านชาขนาดกลางใน เบอร์ตัน ออน เดอะ วอเตอร์ มีเจ้าของร้านชื่อ โอลิเวียกับคาร่า ทั้งคู่เป็นหุ้นส่วนกัน


   “ คุณพูดไม่ได้แต่คุณฟังเรารู้เรื่องใช่ไหมคะ  โอลิเวียถามฉันและฉันก็พยักหน้าตอบรับ

   “ แล้วเธอทำอะไรเป็นบ้างล่ะ  คาร่าถามฉันอีกคน 

   ฉันเลยบอกว่าฉันทำขนมได้แต่อาจไม่เท่ากับคาร่า ทำความสะอาดได้ ชงชาเป็น แต่คงต้องสอนฉันหน่อย เพราะฉันไม่ได้ชงเก่งหรือชงเป็นทุกชนิดบนชั้นที่ขายนั่น


   “ ดูเหมือนคุณจะทำเป็นทุกอย่าง -- ยกเว้นเรื่องการชงชาเพราะคุณไม่เก่งมาก...ใช่หรือเปล่าคะ  ฉันพยักหน้ามีคนพอเดาภาษามือฉันออกด้วย นั่นทำให้ฉันโล่งใจเมื่อพวกเธอไม่ได้มีปฎิกริยาแย่ๆกับมัน

   แล้วพวกเธอก็เงียบแล้วมองหน้ากันไม่ถามอะไรฉันอีก 

   โอลิเวียมองหน้าฉันนิ่งๆจนฉันดูไม่ออกว่าเธอคิดอะไร แล็วเธอก็หันไปคุยกับคาร่า “ ฉันไม่มีปัญหาค่ะ ฉันโอเคกับเมแกน เธอดู...ไว้ใจได้ ฝากฝังงานได้ -- คาร่าว่ายังไงคะ 

   “ ตกลงค่ะ บอสกับพี่คิดเหมือนกันเลย  


   แล้วฉันก็ได้งานดื้อๆ สัมภาษณ์นิดหน่อยๆแล้วก็ได้ซะงั้น 

   ไม่ได้จะบ่นเพราะมันก็ดีฉันทีเดียว 

   ตอนแรกฉันมาทำงานลำบากเพราะห้องที่ฉันเช่ามันอยู่ไกลคนละฟากของเมือง คาร่าเลยให้ฉันไปอยู่ที่บ้านเธอด้วยถึงเวลาก็ค่อยออกมาพร้อมกัน 

   การทำงานที่นี่มันทำให้ฉันเป็นตัวเองและผ่อนคลายมากขึ้น เมื่อทุกคนไม่ได้ดูถูกในสิ่งที่ฉันเป็น 

   เห็นไหมว่าฉันคิดถูกอยู่อย่างว่าสวรรค์จะไม่ใจร้ายกับฉันแน่นอน ในเมื่อฉันทำแต่สิ่งดีๆ ทำงานมาด้วยลำแข้งตัวเองตลอด ไม่เคยลดค่าที่ตัวเองต้องโชคร้ายมาเป็นคนพิการ สักวันฉันก็จะเจอสิ่งดีๆและมีวันที่เป็นของฉันเอง 




   ฤดูหนาวที่หนาวอยู่ตลอดเวลา มีหิมะตกหนักจนมองไม่เห็นทาง เม็ดสีขาวที่ทับถมสูงขึ้นเรื่อยๆก็เหมือนกับอุปสรรคที่ต้องเผชิญ 

   แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังมีพระอาทิตย์กับแสงแดดอ่อนๆให้ความอบอุ่นได้ คอยละลายกองหิมะสูงๆพวกนั้นให้หายไป ถึงฤดูหนาวจะมีแต่สีขาว ว่างเปล่า เวิ้งว้าง แต่มันก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าฤดูอื่นๆเลย




✿.。.:* *.:。.✿


...Writer...


ตอนที่ผ่านมา พีคในพีคมากค่ะ
 
ทั้งไรต์อัพบ่อย 
// ความคึกจะมาเป็นช่วงๆ มันเป็นตอนต่อเลยอัพติดกัน ไรต์ก็ไม่ชอบให้ค้างคาเท่าไหร่  


คนติดตามเกิน 100 คนแล้ว 
//จุดพลุ ดีใจ วิ่งรอบหมู่บ้าน 

แปลกใจมากที่บทสเปเชียลของอีธานยอดวิวมาแรงแซงทางโค้ง คนเอ็นดูโกลเด้นเยอะกว่าที่คิดนะคะเนี่ย 

อีธาน : แน่นอน...คนอ่านเขาสายคูล เราคุยกันรู้เรื่องอยู่แล้ว //ดีใจหูตั้ง ส่ายหางดุ๊กดิ๊ก 
ไรต์ : เอาที่สบายใจนะอีธาน //เบะปาก


อัพครั้งแรก : 3/10/2561
แก้ไขครั้งล่าสุด : 23/2/2562


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 227 ครั้ง

1,301 ความคิดเห็น

  1. #1218 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 19:12
    เราชอบจังค่ะที่ตอนพิเศษของแต่ละคนมีธีมและการเปรียบเทียบเป็นแต่ละฤดู ซึ่งเหมาะกับคาแร็กเตอร์แต่ละคนมากเลย
    เป็นกำลังใจให้นะคะ :']
    #1218
    0
  2. #39 ploywendy (@ploywendy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 11:25

    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #39
    1
    • #39-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 15)
      3 ตุลาคม 2561 / 20:26
      งืออ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะะ
      #39-1
  3. #38 wal_5678 (@wal_5678) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 09:35

    เมแกนน่ารักอ่ะ =w=

    #38
    1
    • #38-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 15)
      3 ตุลาคม 2561 / 20:26
      เมแกนคือสาวสู้ชีวิตต ฮึบบบ
      #38-1
  4. #37 Chutikanpimpa09 (@Chutikanpimpa09) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 08:40

    มาต่ออีกนะค่ะ
    #37
    1
    • #37-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 15)
      3 ตุลาคม 2561 / 20:25
      ขอบคุณที่ติดตามค่าาา
      #37-1
  5. #36 pimtiua (@pimtiua) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 07:18
    รอนะคะ
    #36
    1
    • #36-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 15)
      3 ตุลาคม 2561 / 20:25
      ขอบคุณนะคะะะ
      #36-1