[Fanfiction Harry Potter] What If...? (OC)

ตอนที่ 16 : [New Route] Chapter 11 || Pansy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 261 ครั้ง
    23 ก.พ. 62




Chapter 11
Pansy




' I can open your eyes,
take you wonder by wonder.
Unbelievable sight,
Indescribable feeling '

Aladdin : A Whole New World


✿.。.:* *.:。.✿



   แสงแดดจางๆในยามเช้าของฤดูหนาว มันทอประกายสะท้อนเข้ากับนัยด์ตาสีเขียวน้ำทะเลสวย หญิงสาวกระพริบเปลือกตาถี่ๆเพื่อไล่ความง่วงงุนออกไป 

   แขนข้างซ้ายของเธอชาไปทั้งแถบจนกระดิกตัวไม่ได้แม้แต่น้อย เหตุเพราะมีกลุ่มก้อนสีดำสนิทนอนซุกอยู่ตรงไหล่ ใบหน้าที่ผ่อนคลายบ่งบอกว่าเด็กชายกำลังหลับสนิทและจมอยู่กับฝันดี

   ใจจริงของโอลิเวียอยากจะนอนต่ออีกสักหน่อย แต่ในเมื่อโสตประสาทตื่นมารับรู้ทุกอย่างเต็มที่  เธอจึงคิดจะนอนแช่น้ำอุ่นก่อนจะลงไปดูชาสมุนไพรที่ตากแห้งอยู่ กับเตรียมอาหารเพื่อรอแฮร์รี่ตื่น -- ก็...คงต้องหลังจากที่เธอแงะมือเล็กๆ ที่กำชายเสื้อเธอไว้ออกให้ได้ก่อนน่ะนะ 

   มือกาวตั้งแต่เด็กจริงๆ... 


   โอลิเวียเดินลงมายังสวนดอกไม้ที่ปลูกเอาไว้พร้อมกับตะกร้าใบเดิม เธอเดินเก็บดอกไวโอล่า และแพนซี สำหรับนำไปเข้าครัวทำอาหาร ทั้งยังเก็บผลและดอกของต้นพีชสำหรับทำชากับขนมให้เข้ากับฤดูกาล


   “ นายหญิงเก็บมาเพิ่มอีกเหรอครับ  เสียงโจกี้ถามขึ้น เมื่อเห็นเธอกำลังตากแห้งดอกและผลของต้นพีชเพิ่มเติม

   “ อื้ม...ชาของพีชกินตอนอากาศหนาวแบบนี้เหมาะสุดแล้ว ส่วนผลสดจะส่งไปให้คาร่าทำขนมน่ะ ฝากดูด้วยนะ -- แล้วก็ วันนี้มีสมาชิกใหม่มาแนะนำ เตรียมตัวไว้ล่ะ   

   แค่บอกว่ามีสมาชิกใหม่มาแนะนำเท่านั้น เอลฟ์ชราผู้ยึดมั่นอยู่กับการทำสวนก็ทำหน้าตาตื่น ยิ่งกว่าตอนเจอเธอครั้งแรกด้วยซ้ำ 

   “ โจกี้สัมผัสได้ เขานอนอยู่ในห้องนายหญิงใช่ไหม โจกี้กับเมลโล่คุยกันเรื่องนี้ โจกี้เขาตื่นเต้นมากเลยครับ 

   “ จ้า...ไว้เขาตื่นแล้วลงมา เดี๋ยวฉันจะเรียกนะ 

   “ ครับนายหญิง โจกี้เขาจะรอพบสมาชิกใหม่  โจกี้พูดกับเธอจบก็รีบกุลีกุจอไปรดน้ำต้นไม้อย่างไม่ต้องให้สั่ง


   “ เมลโล่... 

   “ เจ้าค่ะ นายหญิง  


   เมลโล่หันมาตามเสียงที่เธอเรียก มันกำลังง่วนทำอาหารเช้าอยู่ในห้องครัวใหญ่


   “ ทำอะไรไปบ้างเนี่ย  

   เธอถามแล้วกวาดตามองอาหารหลากหลายอย่างที่เพิ่งทำเสร็จ เช้าวันนี้ดูมันจะทำอาหารไว้เยอะกว่าทุกวันที่ผ่านมา 

   “ เมลโล่ อบขนมปังเกาลัดไว้ กำลังจะทำซุปต้นยัคคาเจ้าค่ะ  เมลโล่ตอบด้วยความสดใสอย่างถึงที่สุด 


   นอกจากสองอย่างที่ว่ามานั้น บนโต๊ะอาหารโอลิเวียเห็นมีแคสเซอโรลไก่ เธอก้มลงดมกลิ่นมันดูเหมือนเมลโล่จะใส่น้ำมันของดอกสแนปดราก้อนผสมไปด้วย ยังมีปลาดอลลี่ทอดกับไธม์ ซอสออริกาโน่ ไข่ม้วน เบคอน ไส้กรอก สลัดผัก สลัดผลไม้ แพนเค้กดอกทานตะวัน... 

   เอ่อ...เธอคิดว่ามันเริ่มจะเยอะเกินไปแล้ว 


   “ เสร็จสองอย่างนั้นแล้วพอนะ ขนมเดี๋ยวฉันจะทำแค่ คัพเค้กครีมดอกไวโอล่ากับดอกแพนซีเคลือบน้ำตาล 

   “ พอเหรอเจ้าคะ  เมลโล่หันมาถามอย่างตื่นตะลึง 


   เอลฟ์หญิงชราจ้องเขม็ง ตาปูดโปนของมันแทบจะทะลักออกจากเบ้าใส่ผู้เป็นนาย มันไม่เชื่อว่าอาหารบนโต๊ะจะเพียงพอกับปริมาณการกินของนายหญิงและสมาชิกใหม่


   “ พอเมลโล่ เชื่อสิว่ามันพอ อันที่จริงบนโต๊ะนั่นเลี้ยงคนทั้งหมู่บ้านยังได้เลยนะ  


   โอลิเวียบอกเอลฟ์ประจำบ้านอย่างเหนื่อยใจ มีแต่เรื่องปริมาณอาหารนี่ล่ะที่มันดูจะไม่ฟังที่เธอพูดเลยแม้แต่น้อย (ฉันอยากได้ยาพาราสักสองแผง//กุมขมับ)


   .

   ..

   ...

   “ ฮึก....โอลิเวีย....  


   มีเสียงเรียกชื่อเธอดังขึ้นมาจากข้างหลัง เมื่อหันไปดูก็เจอแฮร์รี่ที่ตื่นแล้ว เขากำลังสะอื้นร้องไห้อยู่และพยายามเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาด้วยเสื้อตัวใหญ่ที่เธอใส่ให้เมื่อคืน  


   ‘ มายเลดี้ เจ้าเด็กนั่นตื่นมาแล้วไม่เจอใคร ตกใจร้องไห้อย่างที่เห็น ข้าเลยบอกเขาว่าท่านอยู่ในห้องครัวชั้นล่างวุ่นวายกับอาหารอยู่ เขาเลยเดินลงมาสภาพแบบนั้น 

   ‘ ซวยล่ะ... ’ เธอคิดตอบกระจกแล้วเดินเข้าไปหาแฮร์รี่

   ‘ ท่านทำเด็กร้องไห้หลายรอบแล้วนะ ใช้ได้ที่ไหนมายเลดี้  


   โอลิเวียเลือกที่จะเมินคำถากถางของกระจกและสนใจกับเด็กชายที่อยู่เบื้องหน้าแทน 


   “ ไม่เป็นไรนะแฮร์รี่ ฉันตื่นก่อนเลยไม่ได้ปลุกเธอ เห็นเธอกำลังหลับสบาย  

   “ ไม่เป็นไรฮะ ผมแค่ตกใจเฉยๆ  แฮร์รี่ตอบ 


   เขายืนมองหน้าโอลิเวียอยู่อย่างนั้น จนเธออดไม่ได้ที่จะขยี้หัวและบีบแก้มอย่างนึกเอ็นดู 


   “ ฮึ...มองหน้าฉันอาหารก็ไม่ลอยออกมาหรอก นู่นของกินมีอยู่เต็มโต๊ะ  เธอเบ้หน้าไปทางโต๊ะอาหาร ชวนเด็กชายให้ดูของกินที่เมลโล่ทำไว้อย่างมากมาย -- สายตาของโอลิเวียมาหยุดอยู่กับเอลฟ์ประจำบ้านตัวดีที่เลียนแบบรูปปั้นอยู่ มันแข็งค้างไม่กระดุกกระดิกเลยสักนิด

   “ โจกี้... 


   ไหนๆก็เห็นแล้ว เธอเลยถือโอกาสแนะนำตัวให้สองฝ่ายรู้จักกันทีเดียวไปเลย 


   “ -- แฮร์รี่ นี่เมลโล่และ...นั่นโจกี้ ทั้งคู่เป็นเอลฟ์ประจำบ้านหลังนี้ เมลโล่มีหน้าที่ทำความสะอาดกับทำอาหาร ส่วนโจกี้จะทำสวนอยู่ในเรือนกระจกหลังบ้าน ไว้กินอิ่มเดี๋ยวฉันจะพาไปสำรวจนะ 

 

  

   พูดจบก็เกิดความเงียบครอบคลุมทั่วห้องครัว 

   มีแค่เสียงซุปต้นยัคคาที่เดือดจัดอยู่ในหม้อสแตนเลสสีเงิน 

   โอลิเวียลูบหัวแฮร์รี่เบาๆแล้วเดินมาปิดเตาแก๊ส ส่วนเด็กชายตาใสก็ยืนจ้องเอลฟ์ทั้งสองตาไม่กระพริบ 

   ก็แหงล่ะ...เขาไม่เคยรู้จักว่าเอลฟ์ประจำบ้านคืออะไร ในขณะที่เอลฟ์อีกสองตัวดูเหมือนจะตายอย่างสงบเพราะมีเด็กชายตัวน้อยมาให้ดูแลเพิ่ม



   “ เป็นเกียรติจริงๆเจ้าค่ะ เมลโล่ดีใจมากที่นายหญิงมีคุณหนูมาให้เมลโล่รับใช้ นายหญิงของเมลโล่เก่งๆจริง ที่มีคุณหนูให้เมลโล่แม้ผ่านไปแค่คืนเดียวเท่านั้นเจ้าค่ะ  

   “ คุณหนูของโจกี้ นายหญิงของโจกี้เก่งจริงๆด้วย บ้านเรามีคุณหนูเพิ่มมาอีกคนแล้วครับ 


   ...ประโยคมันฟังดูแปลกๆนะ 

   โอลิเวียคิด นี่เอลฟ์สองตัวของเธอมันคิดอะไรแปลกๆอีกแล้วใช่ไหม 


   “ อย่าเพิ่งเข้าใจผิดไปไกล -- แฮร์รี่ไม่ใช่ลูกฉัน ฉันรับเขามาเลี้ยงชั่วคราวโอเคไหม ใครเขาจะไปท้องวันนี้แล้วคลอดวันพรุ่งนี้ล่ะห๊ะ...

  

   เธอพูดดักความคิดเอลฟ์ทั้งสองไม่ให้ออกนอกลู่นอกทาง 

   แต่นอกจากพวกมันไม่ได้ยิน มันยังกอดคอร้องไห้กันปลาบปลื้มอย่างถึงที่สุด เสียงหัวเราะคิกคักใสกังวานดังขึ้น เด็กชายดูขำขันกับพฤติกรรมเพี้ยนๆของเอลฟ์รับใช้ชรา 


   “ หวัดดีฮะ -- ผมแฮร์รี่...แฮร์รี่ พอตเตอร์” แฮร์รี่แนะนำตัวและยิ้มอย่างเอียงอาย

   “ คุณหนูของเมลโล่/คุณหนูของโจกี้  ทั้งคู่กอดคอกันร้องไห้อีกระรอกใหญ่ เอาเถอะบางทีแก่แล้วอาจจะอ่อนไหวบ้างเป็นธรรมดา 



   ‘ ความคิดท่านช่างทิ่มแทงคนอื่นยิ่งนักมายเลดี้ 

   ‘ จะไปไหนก็ไป 

   ‘ -- พอเจ้าเด็กนั่นมาก็ผลักไสข้า ใช่สิ...ข้าเป็นแค่ทาสรับใช้นี่  กระจกสะบัดเสียงตัดพ้อ

   ‘ ขอโทษๆ ฉันแค่หมั่นไส้แต่ไม่ได้ไล่ โอเค้ -- แค่...อยากไปทำอะไรก็ไปได้เลย แฮร์รี่มาอยู่ที่นี่แล้วฉันก็เลยไม่มีอะไรต้องห่วงมาก อ้อ...! อย่าลืมตามดูแฮร์รี่เบอร์สองด้วยล่ะว่าเป็นยังไงบ้าง ฉันยังไม่ไว้วางใจหรอกนะ 

   ‘ ไม่ต้องห่วงเรื่องเจ้าหนูเบอร์สองเพราะข้าให้ร่างแยกตามดูอยู่อย่างใกล้ชิดแล้ว ไว้ใจมนตร์แห่งอาคูได้แน่นอน -- ส่วนตัวจริงข้า คงอีกสักพักกว่าจะเจอกัน ข้าตั้งใจจะเดินทางไปยังดินแดนที่ห่างไกล...หากท่านต้องการข้าก็เรียกหาข้าละกัน มายเลดี้ ’ 


   กระจกบานใหญ่ในห้องครัวสะท้อนภาพตุ๊กตากระเบื้องเคลือบจากชุดคาวบอยเมื่อวันวานเป็นชุดนักผจญสะพายกระเป๋าเป้เตรียมพร้อมออกเที่ยวอย่างดิบดี 

   โอลิเวียคงคิดไปเองที่กระจกจะงอนเมื่อเธอพูดเหมือนทำร้ายจิตใจ -- แต่มันดูร่าเริง..? สดใส..?ไอ้หน้านิ่งๆอย่างนั้น เธอดูออกแน่ว่ามันระริกระรี้อยากเที่ยวจนตัวสั่น  


   ‘ เชิญเถอะพ่อกระเบื้องเคลือบ 

   ‘ ข้าลาล่ะมายเลดี้  แล้วกระจกก็หายไปอย่างรวดเร็ว



   “ แฮร์รี่ 

   “ ฮะ  แฮร์รี่ตอบเธอเสียงดังชัดเจน หลังจากวุ่นวายอยู่กับการปลอบขวัญเมลโล่และโจกี้

   “ อยากช่วยฉันทำคัพเค้กไหม? ”

   “ อยากฮะ  

   “ ดีมาก งั้นเตรียมของกัน   โอลิเวียให้เมลโล่เตรียมวัตถุดิบไว้ให้ และแน่นอนเวทมนตร์ทำให้วัตถุดิบทุกอย่างพร้อมที่จะเป็นคัพเค้กอย่างรวดเร็ว 


   แฮร์รี่ตาโตเป็นไข่ห่าน เขาอ้าปากค้างเมื่อเห็นแป้งสาลี ผงฟู เบกกิ้งโซดาและเกลือป่นถูกคนรวมกันด้วยไม้พายที่ลอยได้ เธอปล่อยให้เมลโล่จัดการทำส่วนแป้ง แล้วหันมาหาแฮร์รี่เพื่อบอกสิ่งที่จะให้เด็กชายตัวน้อยทำ 


   “ ฉันอยากให้เธอเอาดอกแพนซีชุบน้ำตาลให้ฉันหน่อย

   “ ดอกไม้กินได้ด้วยหรอฮะ  แฮร์รี่ถามอย่างใคร่รู้ เขาสนใจทุกอย่างรอบตัวตลอดเวลา

   “ ได้แน่นอน...โอลิเวียซะอย่าง เธอต้องทำแบบนี้นะ -- ” โอลิเวียสอนให้แฮร์รี่ใช้พู่กันด้ามไม้จุ่มไข่ขาวแล้วทาลงบนดอกแพนซี ก่อนจะนำไปชุบกับน้ำตาล แล้วนำไปวางเรียงกันบนถาดอบคุกกี้ 


   โอลิเวียมองดูเขาทำอยู่สักพักจึงกลับมาสนใจวานิลาบัตเตอร์ครีมฟรอสติ้งกับดอกไวโอล่า -- เธอปล่อยให้ไม้พายตีเนยจืดเอง เมื่อเข้าที่จึงใส่กลิ่นสกัดจากวานิลา น้ำตาลไอซิ่ง เฮฟวี่วิปปิ้งครีมและกลีบดอกไวโอล่าที่ล้างน้ำแล้วผสมรวมกันทั้งหมด 

   พอดีกับที่เมลโล่อบคัพเค้กในถ้วยเซรามิกใบเล็กกับดอกแพนซีที่แฮร์รี่ชุบน้ำตาลเสร็จ 

   โจกี้ที่คอยดูแฮร์รี่อยู่ห่างๆก็เข้ามาช่วยทุกคนบีบครีม แต่งดอกแพนซี เพิ่มเกล็ดสีและโอรีโอบนคัพเค้กอันน้อย 

   สวยบ้างเบี้ยวบ้าง กลิ่นอาหารและขนมหอมอบอวลไปทั่ว เสียงพึมพำพูดคุยกับเสียงหัวเราะดังไปรอบห้องครัวอย่างอบอุ่นแบบที่ไม่ได้มีมานาน 



✿.。.:* *.:。.✿



   มื้อเช้าเป็นมื้อสายเลยยาวไปเป็นมื้อเที่ยง ทั้งหมดจบลงด้วยความครึกครื้นในคฤหาสน์เพฟเวอเรลล์ 

   ตลอดช่วงบ่ายโอลิเวียพาแฮร์รี่ทัวร์รอบคฤหาสน์ครบทุกซอกทุกมุม รวมไปถึงเรือนกระจกแม้กระทั่งส่วนของพืชวิเศษที่ต้องใช้ปรุงยา 

    ไม่ให้ต้องเดา เด็กชายตื่นตะลึงกับทุกอย่างโดยเฉพาะของวิเศษหน้าตาแปลกๆ เขาดูชื่นชอบไม้เท้าและคทาเป็นพิเศษเพราะมันคล้ายกับของเมอร์ลินที่แฮร์รี่เคยอ่านเจอในหนังสือ 

   ถึงแม้เขาจะดูสยองกับต้นแมนเดรกที่เคยเห็นครั้งแรก แต่เขาก็ทักทายพวกมันอย่างดี เธอรู้สึกโล่งใจที่พวกมันไม่พังกระถางหรือกรีดร้องโวยวายเมื่อเจอแฮร์รี่ กลับกันพวกแมนเดรกก็ต้อนรับอย่างดี เมื่อแฮร์รี่เอาผ้าพันคอไปพันลำต้นให้เพราะกลัวพวกมันหนาว 

   เธอต้องคอยห้ามแฮร์รี่ไม่ให้ชิมปุ๋ยบำรุงสูตรพิเศษ เมื่อพวกมันยุแยงให้ลองบอกว่าอร่อยมาก 



   ตกเย็น โอลิเวียตัดสินใจพาแฮร์รี่ไปช้อปปิ้งและซื้อเสื้อผ้าที่ คอร์นมาร์เก็ต สตรีท ในอ๊อกซฟอร์ด ที่นั่นเป็นแหล่งตลาดนัดและถนนคนเดิน 

   มันไม่พลุกพล่านเท่าในลอนดอน แต่ก็มีชื่อเสียงไม่แพ้กัน สามารถหาของทุกอย่างครบได้ตามต้องการทั้งหมด 

   เธอรับไม่ได้จริงๆที่ต้องปล่อยให้เด็กชายใส่เสื้อผ้าหลวมโพรกจนไหล่โผล่ออกมาแถมกางเกงก็ตัวใหญ่เกินไป ต้องซื้อเสื้อผ้า รองเท้า ของใช้จำเป็น หนังสือ ของเล่น และเป้าหมายใหญ่ที่
โอลิเวียจะทำเมื่อรับแฮร์รี่มาอยู่ด้วยคือ ต้องเพิ่มน้ำหนักและการออกกำลังกายสำหรับเด็กชาย 

   เพื่อสุขภาพที่ดีของแฮร์รี่ในอนาคต หึหึ....


   “ นายหญิงทำหน้าแปลกๆนะเจ้าคะ  

   “ .... ” เวรคิดอะไรดันออกมาทางสีหน้าหมดเลย ถึงว่าเจ้ากระจกนั่นมักชอบว่าเธอเป็นคนโรคจิต
“ ฉันคิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะ ป่ะแฮร์รี่พร้อมไปเที่ยวกันหรือยัง 

   “ พร้อมฮะ  แฮร์รี่ฝังตัวเองอยู่ในเสื้อกันหนาวตัวใหญ่ โอลิเวียใช้คาถาปรับขนาดให้ทุกอย่างพอดีกับตัวแฮร์รี่ก็มีแต่เสื้อกันหนาวนี่ล่ะที่ยังใหญ่อยู่ 

   เอาเถอะ...แก้ขัดไปก่อน


   “ เดี๋ยวก่อน  


   โอลิเวียคว้าข้อมือของแฮร์รี่ขึ้นมาสวมกำไลหนังสีน้ำตาล ตรงกลางเป็นอัญมณีมรกตน้ำดีเข้ากับสีตาของเด็กชาย 


   “ กำไลอันนี้เรียกว่า เครื่องรางพลางตัว มันจะช่วยพลางตัวเธอเอาไว้ ลองส่องกระจกดูสิ 

   แฮร์รี่ยังคงงงๆกับคำพูดเธอ เมื่อเขาลองส่องกระจกเขาก็เห็นตัวเองมีสีผมสีน้ำตาลสว่างแทนสีดำ รอยแผลเป็นที่หน้าผากก็จางลง “ ทำไมต้องปลอมตัวฮะ? ”

   “ แค่ชั่วคราวน่ะเฉพาะตอนออกไปข้างนอก ไว้ฉันจะอธิบายเหตุผลให้เธอฟังทีหลัง เพื่อตัวเธอและตัวฉันเอง โอเคนะ  

   “ งั้นเราต้องใช้ชื่อลับๆ แบบสายลับด้วยไหมฮะ  

   “ ไม่ต้องหรอกเราเรียกกันตามปกตินี่ล่ะ  โอลิเวียบอก “ ตอนนี้เธอพร้อมและฉันก็พร้อมแล้ว งั้น...เราไปเที่ยวตระเวนซื้อของกัน! ”


   .

   ..

   ...

   ร้านแผ่นเสียงร้านหนึ่งใน คอร์นมาร์เก็ต สตรีท โอลิเวียจูงแฮร์รี่เดินลงบันไดเพื่อไปยังชั้นล่างของร้านที่เธอมาประจำ -- ไม่ต้องกลัวว่าเจ้าของร้านจะตกใจที่จู่ๆมีลูกค้าจากไหนไม่รู้สองคนเดินลงมาจากชั้นสอง เพราะเจ้าของร้านขายแผ่นเสียงที่นี่ก็รู้ดีว่ามีโลกอีกแห่งนอกเหนือจากคนปกติแฝงตัวอยู่ 


   “ ไงไคล์  โอลิเวียทักชายหนุ่มที่ยืนฟังเพลงวงอควาที่กำลังดังอยู่ตอนนี้อย่างเมามัน ก่อนเธอจะกวนใส่ด้วยการกดเป็นโหมดเงียบเพื่อขัดจังหวะเพลงที่กำลังเข้าท่อนฮุก

   “ เฮ้...ให้ตายโอลิเวีย มาแต่ละทีมาอย่างคนปกติเขามามั่งไม่ได้เรอะ  ชายหนุ่มผมดำโวยใส่อย่างนึกรำคาญ ถ้ามาปกติน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ต่อมาเธอดันหายตัวไปโผล่ในห้องน้ำบ้าง ห้องนอนบ้าง ยังดีที่เคยไม่โผล่มากลางร้านต่อหน้าพวกมักเกิ้ล

   “ ต้องการอะไรมิทราบ 

   “ นายนี่ใจร้ายกับผู้หญิงชะมัด ฉันขอให้นายหาแฟนไม่ได้ตลอดชีวิต  โอลิเวียโต้กลับอย่างไม่สนใจ 


   ไคล์เป็นสควิบ มันโป๊ะแตกตอนเธอเห็นนามบัตรของการฝึกใช้เวทมนตร์สำหรับสควิป -- เธอก็ไม่ได้ไปล้อเลียนหรือแหย่อะไรเขาในเรื่องนั้น แค่นี้เขาก็ดูอิจฉาพ่อมดแม่มดทุกคนจนแทบจุกอกตาย ยังดีที่เธอเป็นลูกค้าขาประจำที่ซื้อแผ่นเสียงกับเทปคาสเซ็ท ไม่งั้นเธอคงไม่ได้มายืนเถียงกันกลางร้านแบบนี้หรอก


   “ ตบปากตัวเองสองทีเดี๋ยวนี้ เพราะตอนนี้ฉันเพิ่งได้ออกเดตกับสาวผมทองหุ่นสะบึม หน้าอกงี้ขยำได้เต็มไม้เต็มมื.... 

   “ หยุดๆๆๆ  โอลิเวียขัดขึ้นพร้อมกับเอามือปิดหูแฮร์รี่ไม่ให้ฟังคำพูดลามกที่ออกมาจากปากชายตรงหน้า “ ขอทีเหอะไม่เห็นหรือไงว่าเด็กอยู่ กรองคำพูดหน่อยมันจะตายรึไง 

   “ อ้าว...ไม่เห็นนี่หว่า ไคล์ขอโทษขอโพยพลางเกาหัวเล็กน้อยก่อนมองไปยังแฮร์รี่ที่อยู่ข้างเธอ “ ไงไอ้หนู...โทษทีพอดีมองไม่เห็น เด็กที่ไหน ลูกเธอรึเปล่า -- ไม่ยอมนะเว่ยฉันควรจะได้เมียก่อนเธอจะมี....

   “ หยุ้ดดด  เธอเอื้อมมือไปปิดปากไคล์ที่เริ่มพร่ามอย่างไร้สาระ “ แฮร์รี่เป็นหลานฉัน ฉันรับเขามาเลี้ยง...ทีนี้ฉันจะพาหลานฉันไปซื้อของและเดินเที่ยว แล้วฉันจะกลับมาดูแผ่นเสียงที่ฉันสั่งเอาไว้ ตกลงนะ 

   “ อ่อ....เออๆ อย่าดึกล่ะ แมนยูมีเตะฉันกะจะไปนั่งบาร์แล้วเชียร์สักหน่อย  

   “ ทันหรอกน่า  แล้วโอลิเวียพาแฮร์รี่เดินออกมาจากร้านไปยังถนนใหญ่ 



   อีกไม่กี่วันจะเทศกาลคริสต์มาสแล้ว ทุกร้านต่างประดับตกแต่งด้วยโทนสีเขียวสีแดง ตัดกันกับหิมะสีขาวที่ตกลงมาบางๆเวลาค่ำคืน -- ในอังกฤษหิมะหรือสภาพอากาศมักไม่แน่นอน ตกหนักบ้างเบาบ้าง ฤดูร้อนบางทีก็มีฝนตกเป็นปกติ ฉะนั้นจำเป็นต้องดูพยากรณ์อากาศอยู่บ่อยๆหรือพกร่มไว้ตลอดเพราะมันจำเป็น


   “ ทำไมเขาถึงไม่แปลกใจที่เราหายตัวได้ล่ะฮะ  แฮร์รี่กระตุกเสื้อเธอแล้วถาม เขาสงสัยกับความเคยชินของไคล์
   “ เพราะเขาเป็นสควิบน่ะ อืม...พ่อมดแม่มดที่ไม่มีเวทมนตร์เราจะเรียกว่าสควิบ -- เดี๋ยวฉันจะเล่าให้ฟังอีกทีตอนอยู่บ้านนะ เล่าตอนนี้ไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่  เธอตอบแฮร์รี่ระหว่างพาเดินเที่ยวชมร้านรวงต่างๆรอบตัว มีทั้งร้านขายเสื้อผ้าที่ทันสมัยและร้านขนมปังที่คงแบบดั้งเดิมเอาไว้ 

   “ ป่ะแฮร์รี่ร้านนี้มีเสื้อผ้าที่เหมาะกับเธอเยอะแยะเลย 



   จากนั้นโอลิเวียก็ลากแฮร์รี่เข้าแทบทุกร้านที่เธอคิดว่าดีและเหมาะกับเขา 

   เราจะไม่พูดจำนวนที่ใช้จ่ายไปเพราะมันไม่ทำให้ขนหน้าแข้งเธอร่วงแม้แต่เส้นเดียว(//กลับไปฉันจะหมักไวน์ ตากแห้งชาและปรุงยาเพิ่มอย่างแน่นอน)

   ถึงแฮร์รี่จะดูเหนื่อยแต่เขาก็ไม่บ่น เขาสนุกสนานไปกับการเดินดูและเลือกซื้อของเป็นครั้งแรก 

   เด็กชายไม่ได้ขอร้องให้เธอซื้ออะไรให้มากมายเขามักบอกว่า ‘ ผมว่าพอเถอะฮะ  หรือ ‘ โอลิเวียฮะมันเยอะไปแล้ว  หรือแม้แต่ ‘ มันเปลืองเงินคุณฮะ  

   เชื่อเถอะทุกครั้งที่เขาพูดด้วยแววตาเว้าวอนนั่นมันทำให้เธออดที่จะเหมาซื้อเพิ่มไม่ได้จริงๆ โดยเฉพาะชุดนอนลายการ์ตูนหรือชุดตุ๊กตาขนปุกปุยนั่นลองให้แฮร์รี่ใส่ดูแล้วมันน่ารักน่าเอ็นดูจนเธออดที่จะฟัดไม่ได้


   หลังจากได้ของทุกอย่างครบตามต้องการก็ใช้เวลาไปสองชั่วโมงกว่า นอกจากของใช้จำเป็น เสื้อผ้าที่ซื้อไว้ทั้งใส่ปัจจุบันและเผื่อแฮร์รี่โตแล้ว ก็คือหนังสืออีกมากมายทั้งการ์ตูนและหนังสือเรียน 

   ในอนาคตแฮร์รี่ต้องไปเรียนฮอกวอตส์ก็จริง หรือแม้ที่บ้านมีหนังสือเยอะอยู่แล้ว แต่โอลิเวียก็คิดจะสอนเกี่ยวความรู้ในโลกมักเกิ้ลให้เพิ่มเติมและต้องให้แฮร์รี่คัดลายมือเอาไว้ 

   ศาสตราจารย์ทั้งหลายจะได้ไม่ต้องโวยวายเรื่องที่แฮร์รี่เขียนตัวหนังสืออ่านยาก เรื่องเขียนแบบไก่เขี่ยปล่อยให้เธอโดนด่าคนเดียวก็พอ



   “ เรียบร้อยแล้วไคล์ แหม...ไม่รู้เลยว่าเชียร์แมนยู ชายหนุ่มตรงหน้าแต่งองค์ทรงเครื่องอย่างเต็มที่ทั้งเสื้อและกางเกงบอล ทาหน้าสีแดงพาดผ้าเชียร์ลายแมนยูเอาไว้บนบ่า

   “ นึกว่าจะมาพรุ่งนี้ซะอีก  เขาเหน็บแนมโอลิเวียเบาๆก่อนจะเดินไปหยิบแผ่นเสียงที่เธอเคยสั่งเอาไว้สองแผ่นเป็นปกสีขาวทั้งคู่ “ อันนี้ของชิคาโก้ ส่วนอีกแผ่นของยูรีธมิกส์ -- สนใจแผ่นไหนอีกไหม

   โอลิเวียหยิบทั้งสองแผ่นมาดูอย่างพึงพอใจ “ อยากได้ของ สตาร์ชิพปี 1987 กับ ฟิล คอลลินส์ปี 1989 ที่เหลือก็มีหมดแล้ว ขาดแค่สองอันนี้ล่ะมาทีไรของหมดตลอด 

   “ งั้นขอแสดงความยินดีที่ครั้งนี้มีนะจ๊ะคนสวย ไคล์ขยิบตาให้ก่อนเดินไปหามาให้อีกสองแผ่นอย่างที่เธอต้องการ 

   “ ขอบคุณ...ไปก่อนนะ ขอให้แมนยูชนะล่ะ โอลิเวียบอกลาหลังจากจ่ายค่าเสียหายกันอย่างครบถ้วน 

   “ ต้องงี้สิ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอพูดจาเข้าหูฉัน 



✿.。.:* *.:。.✿



   วันหยุดผ่านไปอย่างรวดเร็ว แฮร์รี่ยังคงตกใจเมื่อตื่นมาแล้วไม่เจอโอลิเวีย แต่ก็ไม่ได้วิตกเท่ากับวันแรก พอๆกับที่เมลโล่และโจกี้ยังไม่เลิกสติแตกเวลาเห็นคุณหนูของพวกมันเกือบล้มหรือซุ่มซ่ามชนนู่นชนนี่เล่น 

   แฮร์รี่ซุ่มซ่ามอย่างไม่น่าเชื่อ

   แต่เอาตามจริงคือแฮร์รี่แค่ไม่ระวังตัวเองเฉยๆก็เท่านั้น โอลิเวียคิดว่าเธอต้องสอนอะไรให้อีกหลายอย่างจริงๆ แต่ก็ต้องค่อยๆเป็นค่อยๆไปมีเวลาอีกสี่ปีก่อนจะปล่อยลูกแมวน้อยของเธอไปเข้าปากปีศาจ 

   ฉะนั้นเธอจะเตรียมแฮร์รี่ให้พร้อมที่สุด นี่คือทางที่เธอจะเลือกช่วยพวกเขาแล้วล่ะ


   “ แฮร์รี่... ”

   “ ฮะ  แฮร์รี่ละสายตาจากการ์ตูนเรื่องไลออนคิง ตอนทีโมนกับพุมบ้ากำลังร้องเพลง ฮาคูน่า 
มาทาท่า อยู่ เขามองหน้าเธอด้วยออร่าความสุขที่เปล่งประกายเจิดจ้า

   “ พรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงานที่ร้านแล้ว เธอจะอยู่บ้านหรือจะไปกับฉันล่ะ  โอลิเวียถาม ไม่ว่าแฮร์รี่จะเลือกอยู่บ้านหรือไปที่ร้านเธอก็ไม่ได้กังวลเท่าไหร่ เธอมั่นใจว่าอยู่บ้านเมลโล่กับโจกี้ต้องดูแลแฮร์รี่อย่างดี หรือถ้ามาร้านเธอก็มั่นใจอีกเช่นกันว่าแฮร์รี่จะเข้ากับทุกคนได้แน่นอน

   “ ผมไปด้วยได้ไหมฮะ  แฮร์รี่ก้มหน้าลงและพูดกับเธอเสียงเบา “ ผมอยากไปด้วย แต่ไม่อยากให้คุณเดือดร้อน 

   “ ฉันไม่มีปัญหาหรอกน่าไม่งั้นจะถามเธอทำไม  โอลิเวียลูบหัวเด็กชายอย่างรักใคร่ “ ถ้าจะไปก็เตรียมหนังสือไปอ่านกับหนังสือคัดลายมือด้วย มีปัญหาอยู่อย่างเดียวคือเธอต้องตื่นเช้าน่ะนะ 

   “ ตกลงฮะ  แฮร์รี่โถมตัวกอดเธอและดูการ์ตูนต่อ “ คุณต้องปลุกผมด้วยนะ 

   “ แหงสิ...เด็กแถวนี้ชอบนอนตื่นสายนี่นา 


   .

   ..

   ...

   “ โอลิเวี้ยยยย 


   เสียงตะโกนเรียกชื่อเธอดังไปลั่นร้านตอนกำลังจัดเรียงกระปุกชาชนิดต่างๆบนชั้นไม้โอ๊คทำเอาเธอตกใจซะเกือบตกบันไดลงมา 


   “ คาร่า...!  ตกใจหมดเลยฉันล้มหัวฟาดพื้นไปจะทำไงเล่า 

   “ พี่ขอโทษค่ะ พี่แค่ตกใจที่อยู่ๆมีเด็กน้อยนั่งจ๋องบนโต๊ะมองบอสจัดชั้นชาอยู่ -- เมแกนก็ตกใจเหมือนกัน...เนอะ  คาร่าหันไปถามความเห็นกับเมแกนและดูเหมือนเมแกนจะพ่นภาษามืออย่างเห็นด้วยยกใหญ่ “ นั่นผีหรือคนคะ แต่น่ารักจังเลยอ่ะหนู 

   “ คนค่ะ นั่นแฮร์รี่เขาเป็นหลานที่ฉันเพิ่งรับมาเลี้ยง...เขามีปัญหากับลุงและป้าที่ดูแลเขาค่ะ  
โอลิเวียแนะนำแฮร์รี่ให้กับสองสาวใหญ่ที่เข้ามาในร้าน 

   “ หรอ น่ารักจังเลยครับ พี่ชื่อคาร่านะ  คาร่าแนะนำตัวเองกับแฮร์รี่ ก่อนจะหันไปแนะนำเมแกนอีกคน ส่วนพี่สาวคนนี้ชื่อเมแกน พยายามอ่านภาษามือหน่อยนะเพราะพี่เขาพูดไม่ได้ 

    เด็กชายมองหน้าโอลิเวียอย่างประหม่า ก่อนจะก้มหน้าทักทายทั้งคู่กลับ  สวัสดีฮะ ผมชื่อแฮร์รี่ฮะ...แฮร์รี่ พอตเตอร์ 

   “ ขี้อายซะด้วย ไม่เป็นไรมาบ่อยๆจะได้ชิน ”  คาร่าพูดอย่างเอ็นดู เมแกนก็ลูบเห็นเด็กชายเบาๆก่อนส่งภาษามือมาถามเรื่องบางอย่างกับโอลิเวีย 

   “ พอดีแฮร์รี่ใช้นามสกุลพ่อเขาน่ะ ส่วนปีใหม่เราจะหยุดยาวกันค่ะเมแกน 



   “ ไหงพวกป้าๆไปรุมเด็กตัวเล็กขนาดนั้นล่ะ ดูสิเจ้าเปี๊ยกกลัวตัวหดหมดแล้ว  

   เสียงอีธานดังขึ้น เพราะมัวแต่คุยกันพวกเธอเลยไม่ได้ยินเสียงกระดิ่ง 

   “ ไงฉันอีธาน นี่ลูกชายบอสหรอ...บอสหนีไปท้องตั้งแต่เมื่อไหร่ ผู้ชายก็ไม่ยักหลงเข้ามาจีบหรือไปลักพาตัวเด็กที่ไหนมา -- ป้าบ -- เมแกน...ทำไมพี่มือหนักจังเนี่ย

   “ ดีค่ะเมแกน เดี๋ยวฉันจะเพิ่มโบนัสให้ครึ่งหนึ่งเลย  โอลิเวียพูดอย่างสะใจเมื่อเห็นเมแกนตบเข้ากลางหลังอีธานอย่างหนักหน่วง -- แฮร์รี่หัวเราะเมื่อเห็นอีธานโดนตีและหลบมือของอีกสองสาวเป็นพัลวัน จนวิ่งมาหลบที่หลังแฮร์รี่แทน 

   “ ผมแฮร์รี่ เป็นหลานของโอลิเวียฮะ -- ผมไม่คิดว่าจะช่วยพี่ชายได้นะฮะ ” 

   “ เชื่อสิแฮร์รี่นายช่วยฉันได้   


   อีธานอุ้มแฮร์รี่ขึ้นแล้วยกกั้นขวางไว้ระหว่างอีธานกับอีกสองสาวใหญ่ 


   “พวกพี่อย่าเข้ามานะ จะทำร้ายเด็กหรอ

   “ ทุเรศมากอีธานใช้แฮร์รี่เป็นโล่กันได้ยังไง  โอลิเวียพูดขึ้นหลังจากปีนบันไดลงมาอยู่ข้างหลัง
อีธาน เธอตบหัวเขาไปอีกทีนึงอย่างแค้นเคือง ก่อนจะอุ้มแฮร์รี่ให้อยู่ห่างจากหมาที่ใกล้เป็นบ้าเต็มทน 
“ ปากอย่างงี้มันน่าปล่อยให้โดนรุมยำจริงๆ

   “ บอสสส -- อย่าทำร้ายผม คนพูดความจริงมันผิดตรงไหนล่ะ  

   อีธานกอดเอวเธอแน่นก่อนดึงเธอมาเป็นไม้กันคาร่ากับเมแกนอีกรอบ

   “ อีธาน...นายคิดว่าบอสจะสงสารเรอะ ไปเมแกนไปช่วยกันรุม  


   แน่นอนมีเหรออีธานจะสู้สองสาวได้ แค่คาร่าคนเดียวอีธานก็อ่วมแล้วนี่มีเมแกนมาเสริมทัพด้วยอย่างหวังว่าจะได้ผุดได้เกิดจริงๆ 

   ลาก่อนนะอีธาน.... 

   สภาพหลังออกศึกของหมาโกลเด้นแทบดูไม่ได้ แฮร์รี่ดูสนุกและหัวเราะร่วนกับเหตุการณ์วุ่นวายตรงหน้า อย่างน้อยแฮร์รี่ก็ดูจะปรับตัวเข้ากับคนอื่นได้เร็วกว่าที่เธอคิดไว้



   “ วันนี้สนุกไหม....เหนื่อยหรือเปล่า  


   โอลิเวียถามแฮร์รี่หลังจากเข้านอนกันเรียบร้อย หญิงสาวกับเด็กชายตัวน้อยนอนกอดกันตัวกลมอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่


   “ สนุกมากฮะ...พี่คาร่าให้ผมปั้นขนมรูปมังกรแล้วก็ให้เค้กก้อนใหญ่มากินกับพี่สุดหล่อ 
พี่เมแกนสอนผมทำมาการอง ส่วนพี่สุดหล่อสอนวิธีอ้อนโอลิเวียเวลาอยากได้ของเล่นฮะ

   “ เดี๋ยว พี่สุดหล่อเนี่ยนะ...อีธานไปสอนอะไรให้เธอแฮร์รี่ 

   “ พี่อีธานบอกว่าให้เรียกเขาว่าพี่สุดหล่อ แล้วบอกว่าถ้าอยากได้อะไรให้ผมอ้อนโอลิเวียฮะ 

   “ อ้อนยังไง...? ” ลางสังหรณ์ของเธอลึกๆบ่งบอกว่าอย่าคิดปล่อยให้แฮร์รี่อยู่กับอีธานตามลำพังอีกเด็ดขาด

   “ แบบนี้ฮะ  


   มือเล็กที่กุมชายเสื้อเธออยู่ปล่อยออกก่อนช้อนตาขึ้นเพื่อจะสบตาเธอ แฮร์รี่เบะปากน้อยๆก่อนยกมือมาคล้องแขนข้างที่ยังว่างของเธอ 


   “ ซื้อให้ผมหน่อยได้ไหมฮะ โอลิเวีย 


   “ ...นอนเถอะแฮร์รี่  

   “ ไม่ได้ผลเหรอฮะ  เด็กชายถามเธออย่างงุนงง เพราะพี่สุดหล่อบอกว่าเห็นผลชัวร์ยิ่งกว่าพันเปอร์เซ็นทดลองกับพี่คาร่าก็ได้ผลดี

   “ เปล่า...เอาไว้ไปห้างอยากได้อะไรค่อยว่ากันอีกทีนะ  


   จิตใจอ่อนยวบยาบ โอลิเวียเริ่มจะลังเลว่าควรเพิ่มโบนัสให้อีธานหรือจับหมาโกลเด้นตัดหางทิ้งดี



✿.。.:* *.:。.✿



   เมื่อโกลเด้นสอนแนวทางให้แมว


   “ นายต้องเบะปากอีกแฮร์รี่ -- พอๆนั่นแหละกำลังดี  หมาโกลเด้นที่ไม่เข็ดจากการโดนรุมมาเมื่อสักพักใหญ่ กำลังสอนวิชาลับบางอย่างให้กับแมวน้อย“ ช้อนตาขึ้น...ใช่อย่างนั้นแหละ ดีๆ 

   “ ทำไมต้องทำแบบนี้ล่ะฮะ  แมวตัวน้อยตาสีมรกตเอียงคอถามอย่างสงสัย 

   “ นายอยากให้บอสมีความสุขไหม -- ถ้าอยาก นายต้องอ้อนเยอะๆ พอบอสมีความสุขเขาก็จะซื้อของเล่นให้นาย เวลานายอยากได้อะไรก็ให้ทำแบบนี้ล่ะ  โกลเด้นตอบแมวอย่างฉะฉานมีเหรอว่ามันจะดูบอสกระรอกไม่ออกว่าเอ็นดูแมวน้อยขนาดไหน 
   
   “ มันจะได้ผลหรอฮะ ” 

   “ นี่คือกลยุทธ์ฉบับอีธานข้อที่สี่นะ มันได้ผลแน่นอน ลองดูกับพี่คาร่าคนแรกเลย 

   แมวน้อยเดินไปหาแพนด้าที่ยืนแต่งหน้าเค้กอยู่อย่างที่โกลเด้นบอก เขาทำตามที่โกลเด้นสอนทุกอย่าง แพนด้ามองด้วยสายตาที่เรียบเฉยก่อนจะคุกเข่าลงอย่างสงบนิ่งพร้อมกับยื่นเค้กก้อนที่เพิ่งแต่งหน้าเสร็จให้หนึ่งก้อน

   “ แบบนี้สำเร็จไหมฮะ  

   “ นี่มันยิ่งกว่าสำเร็จอีกแฮร์รี่  พันธมิตรแมวกับหมาก็ก่อตัวขึ้นอย่างลับๆภายใต้จมูกกระรอกนี่เอง





TBC.
✿.。.:* *.:。.✿



*แคสเซอโรล (Casserole) : เป็นเมนูทำง่ายๆ จะปรุงในหม้อให้วัตถุดิบสุกไปพร้อมกัน


  
**พีช (Peach) ยัคคา (Yucca) ไธม์ (Thyme) ออริกาโน่ (Oregano) ทานตะวัน (Sunflower)

พีช (Peach) : เรียกได้ทั้ง พีช (Peach) หรือ พีชบลอสซั่ม (Peach Blossom) อยู่ในวงศ์เดียวกับเชอร์รี่บลอสซั่ม 
มักได้รับความนิยมทั้งการนำมากินและการนำไปประยุกต์เกี่ยวกับกลิ่น เป็นสัญลักษณ์การมีอายุยืนยาว ป้องกันสิ่งชั่วร้าย
[Note - ความแตกต่างของดอกพีชกับดอกซากุระหรือเชอร์รี่ ต้องดูที่ขนาดกลีบดอกกับสีของเกสร ส่วนพีชกับลูกท้อมันเป็นอย่างเดียวกัน ตอนแรกตั้งชื่อว่าลูกท้อแล้วต่อมาเรียกว่าพีชค่ะ]



ยัคคา (Yucca) : เป็นพืชที่มีประโยชน์มาก ชาวอินเดียนแดงใช้ประโยชน์จากต้นยัคคามากมายหลายด้าน ถือเป็นหลักประกันสุขภาพและการมีชีวิต แต่ไม่ควรบริโภคเป็นเวลานานเพราะจะลดการดูดซึมของวิตามิน



ไธม์ (Thyme) : จัดอยู่ในหมู่เครื่องเทศสมุนไพร มีกลิ่นคล้ายเลมอน มักนำมาปรุงอาหารกับเนื้อสัตว์และใช้รักษาโรค


ออริกาโน่ (Oregano) : เป็นเครื่องเทศคู่อาหารอิตาเลียน เราจะคุ้นเคยกับการนำผงออริกาโน่โรยบนหน้าพิซซ่าค่ะ ทานได้ทั้งแบบสดแบบแห้ง



ทานตะวัน (Sunflower) : ในอทพนิยายกรีกมีนางไม้ชื่อ ไคลที (Clytie) เธอหลงรักเทพอพอลโล (ท่านพระอาทิตย์นี่โจทย์เยอะจริงๆ//ไรต์)  เธอทำได้แค่เฝ้ามองเขาทุกวัน ทุกวัน จนผมสีทองเริ่มกลายเป็นกลีบดอกไม้ และเริ่มกลายร่างเป็นต้นทานตะวันในสุด (โถ...//ไรต์)
นิยมนำไปแปรรูปเป็นน้ำมัน ปรุงกับอาหาร เป็นสัญลักษณ์ความมั่นคง เชื่อมั่น รักเดียวใจเดียว ความภักดี และความไม่ยอมแพ้ (โรแมนซ์อีกละ//ไรต์)

  
 
***คอร์นมาร์เก็ต สตรีท (Cornmarket st.) : แรกเริ่มมีชื่อว่า เดอะ คอร์น (The Corn) สร้างขึ้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 เป็นแหล่งซื้อขายหรือท่องเที่ยวอีกแห่งของอ๊อกซฟอร์ด 




✿.。.:* *.:。.✿


...Writer...


คู่พี่น้องมุ้งมิ้ง...หรือจะเรียกคู่แม่ลูกดีนะ

เอาเพลงเพราะๆสมัยนั้นมาลองให้ฟังกัน ของวง Starship เป็นเพลงประกอบภาพยนต์เรื่อง Mannequin ค่ะ
ไรต์เป็นสายเพลงเก่าทั้งไทยและเทศ ชอบของเก่า ฮือ มันมีมนต์ขลังง




' take it to the good time, see it through the bad time ' 
Starship - Nothing Gonna Stop Us Now


อัพครั้งแรก : 3/10/2561
แก้ไขครั้งล่าสุด : 23/2/2562



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 261 ครั้ง

1,301 ความคิดเห็น

  1. #1219 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 19:37
    งุ้ยยยย แม่กระรอกกับลูกแมวนี่มันน่าเอ็นดูทั้งคู่เล้ยยยย >< เป็นโมเม้นท์ที่ดีมากๆเลยค่ะ ฮื่อออ

    รู้สึกเหมือนโอลิเวียกำลังชดเชยให้กับตัวเองในวัยเด็ก สิ่งที่เธอเคยขาดและโหยหา โอลิเวียนำมามอบให้แฮร์รี่หมด
    ถึงเราจะรู้ว่าแม่กระรอกเราข้ามผ่านมาหมดแล้ว แต่แผลใจในวัยเด็กมันก็ยังคงอยู่ ก็หวังว่าในชีวิตใหม่นี้ โอลิเวียจะได้แก้ปมในใจของตัวเองได้นะคะ
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ ทั้งโอลิเวียทั้งไรท์เลย :']
    #1219
    0
  2. #476 tidywolf (@tidywolf) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 22:20

    แมวน้อยยยย อ่านไปยิ้มไปโอ๊ยน่ารัก

    #476
    1
    • #476-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 16)
      28 ธันวาคม 2561 / 07:49
      ตอนเด็กๆก็เงี้ยยย
      #476-1
  3. วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 14:17
    feel good มาก แต่พอเข้าปากปีศาจเคราขาวไปคงต้องทำใจ
    #44
    3
    • #44-2 นักอ่านยามวิกาล (@zeveness) (จากตอนที่ 16)
      5 ตุลาคม 2561 / 05:00
      ชอบครับ บรรยายดีมากเลย
      #44-2
    • #44-3 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 16)
      5 ตุลาคม 2561 / 07:51
      อึก....


      //ไหว้ขอบคุณแบบนางสาวไทย
      #44-3
  4. #42 ..คนจริง..สายชิล.. (@piyiyau) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:49

    ช่างคิด แต่ละคน
    #42
    1
    • #42-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 16)
      3 ตุลาคม 2561 / 21:45
      ตัวละครของไรต์แต่ละตัวมีความคิดแปลกๆเสมอค่ะ อิอิ

      //ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ^^
      #42-1
  5. #41 Chutikanpimpa09 (@Chutikanpimpa09) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:46

    เราว่าเวลานึกถึงแฮรรี่ใส่ชุดนอนลายการ์ตูนหรือชุดหมีปุกปุยคงน่ารักน่าเอ็นดูมากอยากจะฟัดซักทีสองที#มาต่ออีกนะค่ะ
    #41
    1
    • #41-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 16)
      3 ตุลาคม 2561 / 21:44
      ฮี่ๆ เด็กไร้เดียงสาทำอะไรก็น่ารักหมดแหละค่าาา ><
      #41-1
  6. #40 wal_5678 (@wal_5678) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:41

    อีธาน เห็นแบบนี้บอสนายก็เคยแต่งงานนะ....


    แต่นายเดาถูกแล้วแหล่ะ ไปลักเด็กมา--------แค่กๆๆๆ


    ขำโจกี้กับเมลโล่ ความคิดที่ว่าโอลิเวียท้องและคลอดลูกในหนึ่งวันนี้...https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-08.png

    #40
    1
    • #40-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 16)
      3 ตุลาคม 2561 / 21:43
      เด็กสมยอมก็โอเคนะคะะ

      เอลฟ์ประจำบ้านมักมีความคิดแปลกๆเสมอค่ะ !
      #40-1