[Fanfiction Harry Potter] What If...? (OC)

ตอนที่ 26 : [First Year] Chapter 17 || Pumpkin

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 277 ครั้ง
    23 ก.พ. 62




Chapter 17
Pumpkin




The strong bond of friendship is not always a balanced equation. 
Friendship is not always about giving and taking in equal shares. 
Instead, friendship is grounded in a feeling that you know exactly. 
Who will be there for you when you need something, 
no matter what or when '

Simon Sinek -


✿.。.:* *.:。.✿



Harry Part


ข่าวล่าสุดเรื่องการปล้นกริงกอตส์

การสืบสวนเรื่องการปล้นธนาคารกริงกอตส์เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ยังดำเนินต่อไป เชื่อกันว่าเป็นฝีมือของพ่อมดหรือแม่มดฝ่ายมืดที่ไม่มีใครรู้จัก

วันนี้ก๊อบลินที่ธนาคารกริงกอตส์ยืนยันว่าไม่มีอะไรถูกขโมยไป อันที่จริงห้องนิรภัยที่ถูกรื้อค้นนั้นเพิ่งมีการเคลื่อนย้ายของออกไปวันเดียวกันนั่นเอง....



   “ นายยังอ่านมันอยู่อีกเหรอแฮร์รี่  ดีนทักขึ้น หลังจากทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้นวมตรงข้ามแฮร์รี่ “ นั่นข่าวเก่าหลายวันแล้วนะ 

   “ ฉันแค่สงสัย  

   แฮร์รี่พับหนังสือพิมพ์แล้วส่งคืนให้กับเบลสที่นอนบนพื้น 

   “ วันที่ฉันไปดื่มชากับแฮกริด ฉันก็ทักแฮกริดไปว่าธนาคารมันถูกปล้นวันเดียวกับวันเกิดฉันเลย มันอาจเกิดขึ้นระหว่างเราอยู่ในนั้นก็ได้ -- แฮกริดพาฉันไปถอนเงินกับไปทำธุระให้ดัมเบิลดอร์พอดี และเคลื่อนย้ายของเหมือนกับที่ลงไว้ในหนังสือพิมพ์เปี๊ยบ 

   “ ตู้นิรภัยเท่าไหร่น่ะ  

   เบลสลุกพรวดขึ้นมาถามหลังจากเอนตัวผิงไฟอย่างสบายอารมณ์ทั้งๆที่อากาศก็ร้อน 

   “ เจ็ดร้อยสิบสาม -- ฉันเห็นที่แฮกริดหยิบมาเป็นห่อเล็กๆ ดูสกปรก 

   “ เห... ” เบลสครุ่นคิด “ นายกำลังคิดว่าตู้ถูกรื้อค้นในข่าว กับตู้ที่แฮกริดไปเอาของเป็นตู้เดียวกันสินะ 

   “ ก็แค่คิด... แฮกริดทำตัวน่าสงสัย เขาไม่สบตาฉันแถมยัดเยียดเค้กหินอีกตั้งหาก ฟันแทบจะหัก 

   “ ไม่มีอะไรหรอกมั้ง... ” ดีนว่า เขาหยิบกระดานหมากรุกขึ้นมาตั้งบนโต๊ะเตรียมเล่นกับเบลส

   “ ทำไมไม่ใช่ตาฉันล่ะ  แฮร์รี่ค้าน เขาอยากเล่นเหมือนกันนะ

   “ เพราะนายเล่นชนะพวกฉันไปแล้วสองรอบ ตานี้นายควรนั่งดูเฉยๆแฮร์รี่  เบลสตบเข่าแฮร์รี่ก่อนหันไปจ้องกับกระดานหมากรุกตรงหน้า


   ดีนกับเบลสเล่นกันได้อย่างสูสี ผลัดกันกินหมากของอีกฝ่ายไปเรื่อยๆ -- แต่เบลสมีข้อเสีย เขาใจร้อนไปหน่อย เจ้าตัวเลือกเดินหมากเพื่อรุกฝั่งตรงข้ามแต่กลายเป็นว่าเปิดช่องโหว่ให้ดีนเข้ารุกฆาตได้อย่างง่ายดาย


   “ เห็นหรือยังว่าเราจะได้เรียนวิชาฝึกบินกับสลิธีรินวันพฤหัสนี้น่ะ  ดีนเก็บเศษซากอารยธรรมของหมากรุกอย่างสบายใจ 

   ต่างกับอีกคนที่ดูจะเซ็งกับตัวเองที่เลือกหมากผิด เบลสควรจะใช้ม้ามากกว่าเรือ

   “ เห็นแล้ว  แฮร์รี่ตอบ 

   เขาเคี้ยวเอ็มแอนด์เอ็มที่อ้อนให้โอลิเวียส่งมาให้ ระหว่างที่เขาอ่านหนังสือยาวิเศษและยาพิษ

   คอยดูนะ... ถ้าอาจารย์สเนปถามอะไรเขาอีกเขาจะตอบมันให้หมดแบบไม่อ้ำอึ้ง เอาให้อาจารย์จมูกงุ้มช็อคจนอ้าปากค้างเลย (//เอาของกินยัดปากตัวเองอย่างแค้นเคือง) 

   “ ไม่มีอะไรหรอกมั้ง  เบลสแอบจกขนมมักเกิ้ลตอนแฮร์รี่เผลอแล้วเอาเข้าปาก “ คงไม่มีอะไรหรอก 



   มันเหมือนจะไม่มีแต่มันก็มีจนได้ ยิ่งใกล้วันที่จะได้ไปฝึกบิน นักเรียนปีหนึ่งแต่ละคนยิ่งทำตัวน่ารำคาญจนปวดหัว

   เดรโกโม้เรื่องบิน เขาย้ำซ้ำๆว่าตัวเองหลบหนีเฮลิคอปเตอร์ของพวกมักเกิ้ลได้อย่างหวุดหวิด  ปลายไม้กวาดเขาโดนใบพัดเลื่อยออกไปหน่อยด้วย แล้วก็บ่นกลางห้องโถงอย่างเสียงดังเรื่องไม่ให้เด็กปีหนึ่งเข้าทีมควิชดิชของบ้าน

   ซึ่งแฮร์รี่ได้แต่ถอนหายใจ เดรโกพูดมากและขี้บ่นกว่าผู้หญิงอย่างโอลิเวียซะอีก เขาปล่อยมันผ่านหูไปเพราะเคยได้ยินเดรโกโม้ไปแล้วตอนงานควิดดิชเวิลด์คัพ แม้เจ้าตัวจะไม่รู้ว่าคุยกับแฮร์รี่ก็เถอะ 

   รอนก็ไม่ได้ต่างกัน แฮร์รี่คิดว่ารอนกับเดรโกอาจเข้ากันได้ดีก็ได้ถ้าไม่มีใครถือทิฐิระหว่างบ้านหรือครอบครัว คงเข้ากันได้พิลึก -- รอนหาเรื่องทะเลาะกับดีน แค่เพราะความชอบเรื่องฟุตบอล พ่อมดแม่มดไม่เข้าใจว่าลูกบอลลูกเดียวจะสนุกกว่าควิดดิชตรงไหน ผู้เล่นไม่ได้ขี่ไม้กวาดเล่นไม่ได้ด้วยซ้ำ 

   เฮ้...พวกเขาเป็นมักเกิ้ล เขาคงเอาไม้กวาดที่กวาดบ้านมาขึ้นขี่เล่นกันหรอก 

   ตอนทุกคนไปอาบน้ำ แฮร์รี่แอบเห็นว่ารอนเอานิ้วไปจิ้มรูจมูกนักบอลทีมเวสต์แฮมในโปสเตอร์ของดีนอีกต่างหาก แล้วเจ้าตัวทำหน้ามู่ทู่เมื่อนักบอลไม่ขยับเลยสักนิด


   ดีนสงสัยที่เบลสไม่ได้โม้เรื่องขี่ไม้กวาดอย่างเด็กที่มาจากครอบครัวพ่อมดแม่มดเขาพูดกัน 

   เบลสบอกแค่ว่าเขาเคยขี่ไม้กวาดเข้ามาเล่นในบ้านตอนแม่กำลังจะได้แต่งงานครั้งที่แปด -- แต่กลายเป็นเขาเข้ามาขัดจังหวะ แถมยังขี่ไปชนแฟนของแม่จนเจ้าตัวบาดเจ็บ แม่เบลสโกรธเลยยึดไม้กวาดไม่ให้ขี่อีก 

   แฮร์รี่อยากบอกว่าสมควรก็พูดได้ไม่เต็มปากเมื่อเขาก็พังโคมไฟระย้าของโอลิเวียมาแล้วเช่นกัน (//ความผิดค้ำคอ)

   เนวิลล์ไม่เคยขี่ไม้กวาดเลย ย่าของเขาไม่ยอมให้เข้าใกล้ไม้กวาดแม้แต่น้อย ไม่มีใครแปลกใจทุกคนเห็นด้วยกับย่าของเนวิลล์ ก็ขนาดเดินเหินปกติเจ้าตัวยังสะดุดอากาศหน้าทิ่มได้ด้วยซ้ำ

   เฮอร์ไมโอนี่ทำให้ทุกคนหวาดระแวงไปหมด เมื่อเธอเอาแต่พูดเรื่องการบาดเจ็บจากการตกไม้กวาด บางคนผิดท่าตกลงมาคอหัก นั่นทำให้เนวิลล์กลัวการขึ้นไม้กวาดกว่าเดิม

   ฝูงนกฮูกไปรษณีย์โผล่มาขัดจังหวะ ตอนที่เฮอร์ไมโอนี่เริ่มจะบรรยายเคล็ดลับการบินและการทรงตัวให้เด็กชายหน้ากลมที่เริ่มขวัญเสีย 

   แฮร์รี่คิดว่าแค่จับมันแน่นๆและอย่าไปกลัวก็แค่นั้น ไม่เห็นต้องคิดอะไรเยอะแยะ



✿.。.:* *.:。.✿



   สัปดาห์นี้ซองจดหมายหนาเป็นพิเศษ 

   โอลิเวียเขียนจดหมายส่งให้เขาบ้างนานๆครั้ง เธอว่าส่งขนมกับโน๊ตมาให้แล้วก็เหมือนกับตอบจดหมายไปในตัว ในขณะที่แฮร์รี่เขียนหาเธอสัปดาห์ละสามครั้งด้วยซ้ำ -- ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าโอลิเวียขี้เกียจตอบจดหมายเขาจริงๆ

   ครั้งนี้มีจดหมายจากทุกคนส่งถึงเขา 

   จากพี่คาร่า เธอห่วงว่าที่นี่จะอดอยากทำให้แฮร์รี่ผอมลง เธอเลยอาจฝากขนมให้โอลิเวียส่งมาให้เพิ่มวันหลัง -- พี่เมแกนถามถึงเรื่องการคบเพื่อนและแฮร์รี่อาจโดนแกล้ง พี่เมแกนส่งหนังสือศิลปะการป้องกันตัวมาให้เขาด้วย และแนะนำว่าจิ้มตากับตุ๊ยท้องเป็นวิธีที่ดีแล้วค่อยเผ่น -- ย่าวินนี่เขียนมาเล่าเรื่องราวต่างๆตอนแฮร์รี่ไม่อยู่ มันทำให้แฮร์รี่รู้ว่าโอลิเวียก็คิดถึงเขามากเหมือนกัน(//ยิ้มหน้าบาน) และจากพี่อีธาน เขาแค่บ่นเรื่องการทำงานนิดหน่อย บอกว่าอีกไม่นานก็เรียนจบและฝึกงานเสร็จ พี่อีธานอาจกลับมาทำงานกับร้านโอลิเวียสักพักเพื่อผ่อนคลาย ก่อนจะไปสมัครร้านอาหารสี่ดาว

   ขนมวันนี้เป็น เค้กป๊อป มันเป็นก้อนเค้กทรงกลมเสียบไม้ เคลือบด้วยช็อคโกแลตหรือคาราเมลหลากรส โรยด้วยท๊อปปิ้งน่ารักอย่างเกล็ดสีหรือแต่งหน้าด้วยน้ำตาลปั้น



   หมับ...!



   ครั้งนี้แฮร์รี่ไวกว่าอีกสองมือยาวๆ เขาคว้าเอาขนมของตัวเองออกห่างพวกตะกละที่ชอบแย่งของคนอื่น 

   “ ไม่เอาน่า.../โถ่แฮร์รี่...  ดีนกับเบลสหน้าบึ้ง แฮร์รี่เห็นว่าสายตาเบลสจับจ้องไปที่เค้กป๊อปบราวนีย์สีเข้ม  ส่วนดีนก็มองเค้กป๊อบวานิลลาตาไม่กระพริบ

   “ สัญญากับฉันก่อนว่าเราจะแบ่งเท่ากัน พวกนายชอบกินเยอะกว่าฉันอยู่เรื่อยเลย 

   “ แย่งกันกินอร่อยกว่าเป็นไหนๆ... -- ”

   “ หักพอตเตอร์หนึ่งคะแนนเพราะส่งเสียงรบกวนผู้อื่น และฉันจะยึดของที่เป็นต้นเหตุทำให้เกิดเสียงอันนั้น  


   เด็กชายสามคนทำตาปริบๆและค้างแข็งอยู่ท่าเดิม เมื่อมัจจุราชแห่งห้องปรุงยาที่อยู่ๆโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้มาหักคะแนน และยึดเอาเค้กป๊อปน่าอร่อยของพวกเขาไปอย่างหน้าตาเฉย


   แบบนี้ก็ได้เหรอเฮ้ย...!

   เรื่องนี้ต้องถึงหูอีฟ...! เขาจะเขียนไปฟ้องอีฟ...! 

   อาจารย์สเนปยึดขนมเขาเพราะเขาเสียงดัง(ตรงไหน) 


   “ เค้กป๊อป...ไปแล้ว... ” เบลสมองตามโหลใส่ขนมหลากสีน่ากิน ที่อาจารย์ปรุงยายึดเอาไปอย่างตาละห้อย

   “ เมื่อกี้เขาเพิ่งยึดขนมเราไปใช่ไหม  ดีนถามทั้งที่ยัง งงอยู่

   “ ก็เออสิ  เบลสใส่อารมณ์ “ ไม่ใช่ว่าเขายึดเพื่อไปกินเองหรอกนะ... ”

   เด็กสามคนเงียบแล้วมองหน้ากัน ก่อนจะสั่นหัวอย่างพร้อมเพียง 

   เค้กป๊อปกับศาสตราจารย์สเนปเนี่ยนะ ไม่เข้ากันอย่างแรงเหอะ!!!


   “ เอาคืนมานะ  


   เสียงรอนโพล่งขึ้น เรียกความสนใจจากเด็กชายทั้งสามให้ลืมเหตุการณ์ขนมโดนขโมยเมื่อครู่

   รอนยืนประจันหน้ากับเดรโก... เรื่องอะไรก็ไม่รู้เหมือน  -- แต่ไม่มีการวางมวยเพราะศาสตราจารย์มักกอนนากัลผู้สามารถตรวจสอบเรื่องยุ่งได้เร็วกว่าครูทุกคนในโรงเรียน ปรากฏตัวขึ้นแทบจะทันที


   “ เกิดอะไรขึ้น 

   “ มัลฟอยเอาลูกแก้วเตือนความจำของเนวิลล์ไปครับ ศาสตราจารย์ 

   “ ก็แค่ดู -- แค่นี้ทำหวงหรือไง  


   เดรโกทำหน้าขู่ก่อนจะทิ้งลูกแก้วแล้วเดินกลับโต๊ะ มีแครบกับกอยล์เดินตามประกบหลัง เขาหยุดเท้าเล็กน้อยเมื่อเดินผ่านเด็กชายทั้งสาม เดรโกทำหน้ายุ่งยากใส่เบลสกับแฮร์รี่ก่อนจะจากไป 

   แฮร์รี่ขอเรียกหน้าแบบนั้นว่าหน้าเด็กไม่ได้ของเล่น



✿.。.:* *.:。.✿



   บ่ายสามโมงครึ่งวันพฤหัสบดี 

   เด็กนักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์และบ้านสลิธีริน ทยอยกันมาที่สนามเพื่อเริ่มฝึกบินครั้งแรก อากาศสมกับเป็นฤดูร้อน มีลมอ่อนๆทำให้ไม่เหนอะหนะตัว -- ไม้กวาดยี่สิบด้ามวางเรียงเป็นแถวบนสนามหญ้าที่เรียบติดกับผืนป่าต้องห้าม รอให้นักเรียนมาจับมันขึ้นขี่


   มาดามฮูชมาถึงแล้ว เธอเป็นครูสอนพวกเขาที่ดูทะมัดทะแมง ไว้ผมสั้นสีเทา มีดวงตาสีเหลืองเหมือนเหยี่ยว

   “ อย่าให้ช้า... นักเรียน  เธอพูดขึ้น “ ไม่ต้องมัวคอย ออกมายืนข้างไม้กวาดกันได้แล้ว 

   ทุกคนรีบวิ่งไปข้างไม้กวาดตามที่มาดามฮูชสั่ง มีแค่บางคนเท่านั้นที่อิดออด เห็นกันได้ชัดเลยว่าใคร //เหล่ไปทางเนวิลล์กับเฮอร์ไมโอนี่


   แฮร์รี่พยายามเลือกไม้กวาดที่ดูดีสุด และเขาก็ฝ่าฟันเลือกอันที่เบลสเล็งไว้ได้ 

   ในขณะที่ดีนมองอย่างเฉยชา ดีนคิดว่าอันไหนก็เหมือนกันหมด 

   เก่า...เหมือนกันหมด


   “ ยื่นมือขวาออกมาข้างหน้า เหนือไม้กวาด  มาดามฮูชยืนตะโกนเสียงดังอย่างมั่นใจ “ พวกเธอไม่ต้องไปกลัวมัน การได้บินบนฟ้าเป็นเรื่องที่ท้าทายมาก พูดพร้อมกันว่า ‘ ลอย...! ’ ”

   “ ลอย!!!ทุกคนตะโกนพร้อมกัน


   ไม้กวาดของแฮร์รี่กระโดดเข้ามาอยู่ในมือเขาทันทีเมื่อเขาเรียก 

   แต่บางคนก็กลิ้งไปมาหรือแทบไม่ขยับ หลายคนพยายามทำอย่างที่มาดามฮูชแนะนำและก็ได้ผล เด็กๆหลายคนผ่อนคลายขึ้นเมื่อไม้กวาดดูไม่น่ากลัวอย่างที่คิด 

   จากนั้นเธอก็แสดงการขี่ไม้กวาดให้ดูในแบบเริ่มต้น สอนวิธีการทำให้ไม่เลื่อนไหลลงไปทางปลายไม้ รวมไปถึงโชว์แบบผาดโผนเล็กๆ -- นักเรียนในชั้นตื่นเต้นเมื่อเธอดิ่งจากไม้กวาดที่สูงจากพื้นเกือบยี่สิบเมตรมายังพื้นดินอย่างรวดเร็ว สำหรับแฮร์รี่มันน่าประทับใจมาก

   มาดามฮูชเดินตรวจไปตามแถวเรื่อยๆ และแนะนำการขี่ไม้กวาดให้เหมาะกับเด็กๆแต่ละคน เธอสอนวิธีการจับไม้ที่ถูกต้อง รอนยิ้มกว้างเมื่ออาจารย์แก้ไขวิธีจับไม้ให้เดรโกใหม่ทั้งหมด เด็กผมบลอน์หน้าขึ้นสีเล็กๆก่อนจะตวัดตามองรอนอย่างไม่ชอบใจนัก


   “ เมื่อฉันเป่านกหวีด ให้ถีบเท้าแรงๆ จับไม้กวาดให้มั่น ถ้าไม่มั่นใจอย่าปล่อยมือ แล้วฉันจะเข้าไปช่วย -- ส่วนใครที่พอทำได้ให้ลองบินขึ้นสักเมตรก่อน และก็ร่อนกลับมาอย่างที่ฉันสอน  

   มาดามฮูชอธิบาย 

   “พร้อมแล้ว -- สาม -- สอง --

   เนวิลล์คงวิตกเกินไป หวาดกลัวว่าตัวเองจะโดนทิ้งคนเดียวบนสนาม เขาถีบเท้าอย่างแรงก่อนมาดามฮูชจะเป่านกหวีดด้วยซ้ำ

   “ เดี๋ยวก่อนเจ้าหนู! ” มาดามฮูชตะโกน 

   แต่เนวิลล์บินสูงขึ้นเรื่อยๆ จนน่าหวาดเสียว 

   โอ...เนวิลล์แย่แน่ แฮร์รี่คิด เขาขึ้นสูงเกินเจ็ดเมตรแล้วด้วยซ้ำ ถ้าตกลงมาเขาต้องเจ็บแน่นอน นักเรียนในชั้นมองตามกันอย่างเลิกลั่ก ก็เห็นจะมีแต่เดรโกนี่แหละที่ดูจะเยาะเย้ยอย่างสะใจ 

   นิสัยไม่น่ารักเลยเดรโก


   “ เกาะเอาไว้เนวิลล์!!  เบลสตะโกนอย่างเป็นห่วง

   “ เขาแย่แน่  ดีนมองอย่างไม่รู้จะทำยังไงดี

   และใช่ เนวิลล์แย่ สุดท้ายเขาไหลตกจากไม้กวาด และ....



   “ อาร์เรสโต โมเม็นตัม...! ” 

   เสียงครูผู้สอนวิชาดังขึ้น เธอร่ายที่ใช้รองรับร่างของเนวิลล์ไว้ได้ก่อนจะตกลงสู่พื้นดิน เนวิลล์เลยไม่บาดเจ็บตรงไหน มีก็แค่หวาดผวากับไม้กวาด นักเรียนทั้งชั้นหายใจกันอย่างทั่วท้องเมื่อไม่มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น



   “ ไอ้อ้วนนั่นตลกชะมัด หมอนั่นกลัวไม้กวาดขึ้นสมองจนลืมของงี่เง่าที่ย่าส่งมาให้  

   เดรโกพูดขึ้นหลังจากหมดคาบเรียน ทุกคนกำลังแยกย้ายกันกลับหอ

   “ เอามานี่มัลฟอย  รอนตอบโต้กลับอย่างไม่พอใจ 

   แฮร์รี่ก็ไม่รู้ว่าเดรโกไปหยิบเอาลูกแก้วเตือนความจำของเนวิลล์ตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วทำไมต้องหาเรื่องกันอยู่ตลอด น่าเบื่อจริงๆ

   “ ไม่...เอาไปซ่อนให้ลองบัตท่อมหาสนุกกว่า  

   เดรโกยิ้มอย่างกวนๆ เขาเก็บลูกแก้วลงกระเป๋าก่อนจะเดินไปกับกลุ่มเพื่อน


   “ ไม่เอาน่าเดรโก เอาคืนมาเถอะ  แฮร์รี่พูดขึ้นอย่างน้อยคุยกันดีๆอีกฝั่งน่าจะเข้าใจ

   “ อยากเป็นฮีโร่เหรอพอตเตอร์ พิทักษ์เพื่อนกริฟฟินดอร์ของนายน่ะ  เดรโกชักหน้าไม่พอใจใส่

   “ ไม่ได้เกี่ยวกันเลยเพื่อน  เบลสคล้องคอแฮร์รี่แล้วยิ้มบอกเดรโก “ นั่นของเนวิลล์ นายไม่จำเป็นต้องหาเรื่องไปแกล้งเขาหรอก 

   “ แกก็ด้วยเหรอเบลส อยู่กับพวกกริฟฟินดอร์เลยโดนล้างสมองไปหมดสินะ  

   “ หยุดเลย เอาจริงเหรอเดรโก... จะทะเลาะกันเพราะฉันมาอยู่บ้านกริฟฟินดอร์เนี่ยนะ  

   “ สวะเหมือนกันหมดแหละ 

   “ มัลฟอย แก...  รอนโพล่งขึ้นอย่างเหลืออด

   “ แกจะทำไมวีสลีย์ อยากจัดการกับฉันตัวต่อตัว...? ” 

   เดรโกเชิดหน้าอย่างถือดี 

   “ กล้าไหมล่ะวีสลีย์ดวลตัวต่อตัวแบบพ่อมด ใช้ไม้กายสิทธิ์สู้กัน -- เบลส พอตเตอร์ พวกนายก็ด้วย ดวลกัน เที่ยงคืน ห้องถ้วยรางวัล มันไม่เคยล็อกกลอน 

   “ ขอเหอะฉันไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ / เป็นบ้าอะไรของนายห๊ะเดรโก / ตกลง 

   สามเสียงพูดพร้อมกัน เป็นรอนตอบตกลงเรื่องดวลกับเดรโกก่อนจะเดินคู่กับเชมัสออกไป

   “ มาตามนัดด้วยล่ะ 



   “ ฉันขอขัดฟิลท้าสู้เมื่อกี้แป๊บนะ การท้าดวลแบบพ่อมดคืออะไร 

   ดีนโพล่งขึ้นถาม หันมามองหน้าเพื่อนตัวเองทั้งสองที่ดูจะเหนื่อยหน่ายทั้งคู่

   “ ก็ดวลคาถากันนั่นล่ะ  เบลสตอบเรียบๆ “ ถ้าเป็นการดวลของจริงต้องมีตัวสำรองเผื่อคนที่สู้คนแรกตาย -- ฉันรู้ว่าหมอนั่นงี่เง่า แต่ไม่คิดว่าจะน่ารำคาญขนาดนี้ 

   “ พวกนายจะไปหรือเปล่า  ดีนเดินนำมายังห้องโถงเพื่อหาอะไรกินตอนท้องว่าง

   “ ฉันว่าจะไม่ไป  แฮร์รี่นั่งตรงข้ามดีนกับเบลส 

   “ ฉันก็ไม่ไป พนันด้วยเงินในตู้นิรภัยของแม่ทั้งหมดเลยว่า เดรโกก็ไม่ไป หมอนั่นชอบเก่งแต่ปากถ้าไปจริงฉันจะเซอร์ไพรส์มากเลย 


   “ พวกนายจะไม่ไปกันเหรอ  

   รอนเดินเข้ามาในบทสนทนาดูเหมือนว่าเขาจะได้ยินตั้งแต่แรก 

   “ พวกนายไม่กล้าไปสู้กับมัลฟอยงั้นเหรอ 

   “ ไม่เกี่ยวน่า ฉันก็คิดเหมือนเบลสว่าเดรโกแค่ท้าไปงั้นๆ เขาไม่ทำจริงหรอก...ไม่มีใครเสี่ยงออกไปสู้กันเสียงดังจนฟิลช์จับได้หรอกนะ  แฮร์รี่หันมาบอก

   “ แล้วถ้าจริงล่ะ นั่นหมายความว่าพวกนายไม่กล้าไปสู้กับมัลฟอย -- ”


   “ ขอโทษนะ  

   สี่ชีวิตหันไปมอง เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ที่ยืนอยู่ 

   “ ช่วยไม่ได้ที่ฉันก็ได้ยิน และฉันก็เห็นด้วยกับแฮร์รี่และเบลส ว่ามัลฟอยไม่ไปแน่ -- พวกเธอต้องไม่เที่ยวตะลอน ไปรอบโรงเรียนยามดึกนะ แต้มที่บ้านจะเสียเท่าไหร่ถ้าถูกจับได้ มันเห็นแก่ตัวนะ...รู้ไหม 

   “ ไม่ใช่เรื่องของเธอซะหน่อย  รอนบอก ก่อนจะทำหน้าผิดหวังให้กับพวกเขาสามคน

   “ พวกเธอจะไม่บ้าจี้ตามมัลฟอยอีกคนหรอกนะ 

   “ ฉันไม่สนหรอก ฉันอยากนอน  เบลสเงยหน้าขึ้นตอบก่อนตักเยลลีเข้าปากคำโต

   “ ฉันจะเล่นหมากรุกกับแฮร์รี่น่ะ  ดีนตอบเธออีกคน 

   ดีนเป็นคนเดียวที่ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียกับเหตุการณ์เพราะเดรโกไม่สนใจเขาเลยสักกะนิด

   “ ใช่...อย่างดีนว่า ฉันมีท้าดวลหมากรุกกัน  แฮร์รี่ยืนยันอีกเสียงก่อนจะเลือกกินแต่น้ำฟักทอง


.

.

.

   ‘ เจ้าหนู... ’

   ‘ คุณกระจก...? ’ 

   เวลาเกือบเที่ยงคืน รอนออกไปแล้วตอนนี้ทุกคนในห้องหลับกันสนิท หลังจากเล่นหมากรุกกับดีน แฮร์รี่ก็มานั่งเขียนจดหมายตอบทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย พอดีกับคุณกระจกมาปรากฏบนหน้าต่างข้างเตียงแฮร์รี่

   ‘ ไม่เจอกันนานเลยฮะ 

   ‘ ดูเจ้าสบายดี ข้าไปๆมาๆหลายครั้งแล้วแค่ไม่ได้แสดงตัวให้เจ้าเห็น 

   ‘ ไม่เป็นไรฮะ ผมเริ่มชินแล้ว มีคิดถึงบ้างแต่โอเคกว่าวันแรกเยอะฮะ  

   ซะที่ไหน...โอลิเวียใจร้ายที่สุด เขียนตอบมาแค่โน๊ตกับจดหมายบ้างนิดหน่อย คุณกระจกก็ไม่ยอมโผล่หน้ามาหาเขาอีกเป็นเดือน 

   ‘ ทำปากเก่งไปเถอะเจ้าหนู เจ้าควรนอนได้แล้ว -- จดหมายเหล่านั้นไม่ต้องเร่ง มายเลดี้ข้าก็ไม่ได้ให้เจ้ารีบตอบกลับสักหน่อย 

   ‘ ผมกลัวไม่ว่างฮะ เลยรีบตอบกลับไว้ก่อน... อีฟเป็นไงบ้างฮะ 

   ‘ มายเลดี้ข้าสบายดี นางกำชับข้าว่าไม่ให้มายุ่งยากกับเจ้ามากเกินไป เจ้าต้องพึ่งตัวเอง แต่นางฝากความคิดถึงให้เจ้าด้วย 

   อีฟว่าแฮร์รี่หัวหมอ แต่ตัวเองก็ไม่ต่างจากเขาหรอกไม่งั้นจะดักทางถูกได้ยังไง 

   จู่ๆแฮร์รี่ก็คิดอะไรบางอย่างออก

   ‘ คุณกระจกช่วยผมอย่างนึงได้ไหม 

   ‘ ได้อยู่แล้ว มายเลดี้ไม่ได้ห้ามข้าไม่ให้ช่วยเจ้า แค่อย่าช่วยเกินพอดี 

   ‘ แสดงภาพห้องถ้วยรางวัลของที่นี่ได้ไหมฮะ ถ้ามีเด็กที่ผมแดงหรือเด็กผมบลอนด์ซีดด้วยจะดีมากเลย 

   ‘ ข้าขอเวลาสักครู่ 

   คุณกระกระจกหายไปสักพัก แฮร์รี่ก็ปิดผนึกซองจดหมายแล้วให้ไอซาเอาไปส่ง


   ‘ เกรงว่าข้าจะเจอแต่เด็กผมแดงที่เจ้าพูดถึง แต่ก็มีเด็กผู้หญิงผมฟูและเด็กชายตัวอ้วนกลมไปด้วย 

   เฮอร์ไมโอนี่กับเนวิลล์...? ไหงเป็นงั้นล่ะ 

   ภาพตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่แต่งชุดพ่อมดเหมือนดัมเบิลดอร์ เปลี่ยนเป็นตู้กระจกที่ใส่ถ้วยรางวัลประกายเงาวับสะท้อนกับแสงจันทร์ และ...เดรโกไม่ไปอย่างที่คิดจริงๆ เพราะคนที่ไปแทนคือฟิลช์กับคุณนายนอร์ริส 

   แฮร์รี่นึกอยากออกไปช่วยเพื่อนนะ แต่เขาดันนึกเส้นทางไปห้องรางวัลไม่ออกน่ะสิ หรือจะปลุกดีนดี...

   เมื่อแฮร์รี่หันกลับไปดูต่อ ปรากฏว่าทั้งสามวิ่งหนีออกไปไหนกันก็ไม่รู้ 

   รอนวิ่งนำไปทางที่แฮร์รี่ไม่คุ้นเคยจนไปเจอกับประตูบานหนึ่งที่ลั่นกลอนเอาไว้ เฮอร์ไมโอนี่ทำให้ประตูเปิดออกได้ ด้วยคาถา อาโลโฮโมร่า 

   แฮร์รี่รู้สึกวางใจขึ้นเมื่อดูแล้วเพื่อนร่วมบ้านเขาคงจะไม่โดนจับได้ -- แต่กลายเป็นภายในประตู้นั้นมีหมาสามหัวตัวใหญ่ยักษ์ สูงจรดเพดาน น้ำลายไหลเยิ้มจากปากเป็นสาย 

   หมาเฝ้าประตูนรก...? มีจริงด้วยเหรอ...

   เฮอร์ไมโอนี่จะปฏิกิริยาไวสุด เธอรีบคว้าลูกบิดและลากคอเพื่อนอีกสองคนออกมาทันก่อนหมาสามหัวจะจู่โจม 

   แฮร์รี่รู้สึกโล่งใจที่ทุกคนปลอดภัย 

   ‘ ขอบคุณ คุณกระจกมากฮะ ผมขอตัวลงไปดูเพื่อนตัวเองก่อน 

   ‘ โชคดีเจ้าหนู แต่เมื่อกี้เป็นเรื่องระทึกและการผจญภัยที่ดีทีเดียว  กระจกตอบเขา


   การผจญภัยที่ดี...? 

   เอาเถอะอย่างน้อยอีกฝ่ายก็เป็นหมา ถ้าฝึกมันเชื่องได้ก็คงน่ารักอยู่หรอก... 

   ฝึกให้เชื่องงั้นเหรอ...

   แฮร์รี่ลุกจากเตียง เดินออกไปรอสามคนนั้นที่ห้องนั่งเล่นรวม และพวกเขาก็เพิ่งจะเข้ามาข้างในได้พอดี


   “ คิดได้ยังไงเอาไอ้ตัวนั้นมาขังที่โรงเรียน -- ถ้าหมาตัวไหนใช้ออกกำลังกายได้ ก็ต้องเป็นไอ้ตัวนั้นแน่นอน 

   “ ไม่มีตาเลยสินะ ไม่เห็นหรือไงว่ามันยืนอยู่บนอะไร 

   “ พื้นสิ เธอเห็นมันยืนกลางทะสาปหรือไง -- เผื่อเธอจะไม่เห็น มันมีสามหัว! 

   “ บนประตูกลหรอกย่ะ มันเฝ้าอะไรบางอย่างอยู่ 

   “ ฉันดีใจที่นายสามคนไม่เป็นอะไรนะ  แฮร์รี่พูดขึ้นระหว่างที่รอนเถียงกับเฮอร์ไมโอนี่ “ นอนเถอะ ไม่โดนจับได้ก็ดีแล้ว 

   “ ถูกต้องเลยแฮร์รี่ เธอคงพอใจแล้วสินะ เราอาจถูกฆ่าตาย หรือถูกไล่ออก -- ถ้าไม่ว่าอะไรฉันจะไปนอนแล้ว  

   เฮอร์ไมโอนี่มองรอนตาเขียวขุ่นก่อนขึ้นกลับไปหอหญิง

   “ ฉันจะทำยังไงให้ตัวเองจำรหัสผ่านได้บ้างเนี่ย  เนวิลล์พูดเสียงเครือ 

   “ นายก็จดเอาไว้สิ ถึงเวลาก็หยิบขึ้นมาดู  แฮร์รี่ว่า 

   เขาหันหลังให้เนวิลล์กับรอนเตรียมตัวขึ้นไปนอน 

   “ นายคิดไม่ถึงแน่ว่าเราไปเจออะไรมา  รอนวิ่งมาตีคู่แล้วกระซิบกระซาบกับแฮร์รี่ “ หมาสามหัว ในโรงเรียนเรามี หมาสามหัว ตัวโคตรใหญ่ -- รู้ไหมมันเกือบจะงับฉันถ้าฉันไม่ดึงสองคนนั้นออกมาก่อน 

   รอนขี้โม้จริงๆ เพราะที่แฮร์รี่เห็น คือเขาแค่ยืนอ้าปากค้างกับขนาดและหัวที่ใหญ่ของมัน ก่อนจะถูกเด็กผู้หญิงลากให้ออกมาตั้งหาก

   “ เพราะงั้นดัมเบิลดอร์ถึงห้ามเราไม่ให้ไปเขตหวงห้ามไง -- ถ้าไม่อยากตายอย่างเจ็บปวดทรมาน -- และนั่นก็หมายความว่า เดรโกไม่ได้มาตามนัดใช่ไหมล่ะ 

   รอนไม่พอใจแฮร์รี่อีกแล้ว เขาสะบัดหน้าหนีแล้วกลับไปนอนที่เตียงของเขา รอนหวังให้แฮร์รี่ตื่นเต้นกับหมาสามหัวนั่นเหรอ....

   มันก็ตื่นเต้นดีอยู่หรอก เขาจะเหยียบเรื่องนี้ให้มิด ถ้าโอลิเวียรู้ว่าเขามีความระห่ำ อยากเสี่ยงตายไปเจอมัน เธอต้องฆ่าเขาซ้ำอย่างแน่นอน



   เดรโกตาแทบถลนออกมา เมื่อเห็นทุกคนยังอยู่ดีปกติสุข

   โดยเฉพาะกับรอน รอนเล่าให้เชมัสฟังอย่างสนุกสนาน -- เห็นว่าสองคนนั้นอยากลองแอบเข้าไปดูมันอีกรอบ เชมัสแม้ดูกลัวแต่ก็อยากเห็นเหมือนกัน 

   เฮอร์ไมโอนี่ไม่คุยกับรอนเลย เธอเลิกเจ้ากี้เจ้าการรอนกับเชมัส แต่ดันย้ายมาออกคำสั่งกับพวกเขาสามคนแทน 

   แฮร์รี่เล่าเรื่องที่รอนเจอเมื่อคืนให้ดีนกับเบลสฟัง 

   ดีนคิดเหมือนแฮร์รี่ว่าห่อของที่ถูกย้ายมาจากกริงกอตส์ต้องซ่อนไว้ที่ชั้นสามแน่ และมีหมาสามหัวนั่นเฝ้าไว้อยู่ ส่วนเบลสทำหน้าสะใจที่เดรโกไม่ได้ไปตามนัดจริงๆ ทฤษฎีของในห่อของเบลสค่อนข้างหลุดโลก อย่างน้อยแฮร์รี่ก็ไม่คิดว่าของในห่อจะเป็นของที่กินได้ ในขณะที่ดีนคิดว่ามันต้องมีค่ามหาศาลกว่าทองแน่นอน



✿.。.:* *.:。.✿



   เช้าวันฮาโลวีน 

   แฮร์รี่มีความสุขมาก เขาตื่นมาได้กลิ่นฟักทองอบหอมฉุยลอยมาตามระเบียงทางเดิน 

   ศาสตราจารย์ฟลิตวิกประกาศในชั้นเรียนวิชาคาถาว่า นักเรียนของเขาพร้อมแล้วในการเสกให้ของบินได้ -- พวกเขาเฝ้ารอมันตั้งแต่ศาสตราจารย์เสกให้คางคกเนวิลล์บินผาดโผนไปรอบห้องแบบจรวด 

   ดีนได้คู่กับเนวิลล์ เบลสคู่กับปาราวตี พาติล เด็กผู้หญิงที่อยู่บ้านเดียวกัน เฮอร์ไมโอนี่คู่กับรอน ส่วนแฮร์รี่ได้คู่กับเชมัส -- แฮร์รี่คงต้องระวังเชมัสไม่ให้ระเบิดอะไรอีก หลังจากเชมัสเคยเสกคาถาเปลี่ยนน้ำให้เป็นเหล้ารัม แล้วพลาด แก้วระเบิดและน้ำสีดำเหม็นไหม้นั่นก็กระจายไปทั่วโต๊ะกริฟฟินดอร์ในห้องโถงใหญ่


   “ อย่าลืมขยับข้อมือให้ดีอย่างที่เราฝึกกันไว้นะนักเรียน  

   ศาสตราจารย์ฟลิตวิกบอกนักเรียนเสียงเล็กแหลมอย่างร่าเริง 

   “ โบก -- สะบัดนิดๆนะ -- โบกนิด สะบัดหน่อย ที่สำคัญเธอต้องออกเสียงคาถาให้ถูกต้องและชัดเจน -- พวกเธอคงไม่อยากเป็นอย่างบารัฟฟิโอ ที่ท่องคาถาเสกควายไม่ชัด เขาถึงโดนควายตัวนั้นเหยียบอกเอา 



   มันยากมาก... 

   แฮร์รี่พยายามแล้ว แต่เขาทำได้ให้มันเคลื่อนที่ได้นิดหน่อย -- แล้วมันก็เป็นอย่างแฮร์รี่ระวัง จังหวะที่เขาหันไปดูดีนเสกให้ขนนกลอยได้ขึ้นมาเล็กน้อย เชมัสก็เอาไม้กายสิทธิ์จิ้มขนนกอย่างหมดความอดทน มันไม่ระเบิด แค่ลุกเป็นไฟลูกใหญ่เท่านั้น เขากับเชมัสรีบใช้หมวกตบให้ไฟดับก่อนมันจะลามไปที่หนังสือ

   “ โทษทีแฮร์รี่ มันไม่ลอยให้ฉันสักที  เชมัสบ่นเมื่อเขาได้ขนนกอันใหม่อีกอัน

   “ เดี๋ยวก็ได้น่า เราถึงต้องฝึกไง 



   “ เธอพูดผิด  

   เสียงเฮอร์ไมโอนี่ตวาดรอนอยู่ที่โต๊ะข้างหน้าพวกเขา 

   “ วิง – การ์ – เดียม เลวี โอ ซ่า ได้ยินชัดไหมว่ามันต่าง เธอต้องพูด การ์ ให้ยาวและชัด 

   “ เก่งนักก็ทำเองสิ  รอนทำเสียงเหยาะใส่

   เฮอร์ไมโอนี่สะบัดคอหนี เธอเตรียมท่าให้ตัวเองเสกอย่างถนัด 

   “ วิงการ์เดียม เลวีโอซ่า! ” 

   เธอทำให้ขนนกลอยขึ้นพร้อมกันทั้งสองอัน มันค้างขึ้นสูงเรื่อยๆและบังคับให้ลงมาตามเดิม 

   อ๋อ...คำว่า การ์ ต้องยาวสินะ 

   แฮร์รี่เข้าใจว่า คำว่า ซ่า ต้องยาวมาตลอด มิน่าล่ะเขาถึงเสกมันไม่ลอยสักที

   “ เยี่ยม...! สิบคะแนนให้คุณเกรนเจอร์ เก่งมาก... -- โอ้ว อีกห้าคะแนนให้คุณพอตเตอร์ที่เสกได้เป็นคนที่สองนะ 


.

.

   รอนอารมณ์เสียที่เหมือนเฮอร์ไมโอนี่หักหน้า เขาเอาแต่บ่นเรื่องเธอกับทุกคนตลอดทาง

   “ เธอเป็นผู้หญิงรอน  

   แฮร์รี่พูดขึ้นอย่างรำคาญเมื่อรอนยังไม่เปลี่ยนเรื่องสักที 

   “ เธอแค่หวังดี ถึงจะจู้จี้แต่เฮอร์ไมโอนี่ก็แค่อยากช่วยไม่ใช่เหรอ 

   “ นั่นสิ เฮอร์ไมโอนี่ก็ช่วยฉันเรื่องบทเรียนในคาบเหมือน เธอไม่ได้แย่อย่างนายว่าสักหน่อย  ดีนเห็นด้วยกับแฮร์รี่

   “ ยัยนั่นน่ะฝันร้ายดีๆนี่เอง ถึงไม่มีใครคบไง  

   ร่างเด็กผู้หญิงชนเข้ากับเบลส ก่อนรีบร้อนเดินออกไปแบบไม่ขอโทษ

   “ เห็นนิสัยนั่นไหม ยัยนั่นถึงไม่มีเพื่อนสักคนไง 

   “ เธอร้องไห้นะ  เบลสหันมาทางรอน “ เธอได้ยินที่นายว่าทุกคำพูดเลย 


   จากนั้นทั้งวันไม่มีใครเห็นเฮอร์ไมโอนี่ 

   ดีนบอกว่าปาราวตีไปเจอเธอร้องไห้ในห้องน้ำหญิงและอยากอยู่คนเดียว แม้เพื่อนบ้านจะเกลี้ยกล่อมเธอแล้วแต่เธอก็ไม่ยอมออกมา 

   แฮร์รี่รู้สึกห่วงเธอเล็กๆ 

   ส่วนรอนดูสำนึกผิดและไม่สบายใจ แต่พอเจออาหารกับห้องโถงใหญ่ที่ตกแต่งในวันฮาโลวีนเขาก็ลืมเฮอร์ไมโอนี่เสียสนิท


   “ ฉันว่ากินเสร็จจะแว่บไปส่องที่ห้องน้ำหญิงสักหน่อย  เบลสพูดขึ้นหลังจากเคี้ยวมันฝรั่งอบเต็มปาก

   “ นายจะไปแอบดูใครมิทราบ  ดีนถามเสียงเขียว เข้าใจว่าเบลสจะไปดูพวกผู้หญิงเข้าห้องน้ำ

   “ จะบ้าเรอะ!  เบลสตะโกน “ ยัยหัวฟูนั่นใกล้จะเป็นมัมมี่พันปี ที่ฝังตัวเองในห้องน้ำแล้ว ไปดูสักหน่อยว่าเป็นอะไรไหม 

   “ โอ้โห มีน้ำใจกับเขาด้วยนี่นาย  ดีนหยอกล้อ “ แล้วนั่นนายกำลังขโมยของกินไปทำอะไรแฮร์รี่ 

   “ เก็บไว้เผื่อเฮอร์ไมโอนี่ เธอยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่บ่ายเลยนะ  แฮร์รี่เก็บผลไม้ยัดใส่กระเป๋าสะพาย กับขนมบางส่วนที่ไม่เปื้อนมาก

   “ พวกนาย... แมนจนฉันรู้สึกอายเลยแฮะ เอานมไปด้วยสิแฮร์รี่มันมีฝาปิด 


   “ โทรลล์!!! -- ในคุกใต้ดิน -- โทรลล์ ในคุกใต้ดิน!! -- คิดว่าท่านควรทราบ  

   ศาสตราจารย์ครีเวลล์ร้องแร่เข้ามาหน้าตาตื่น เสียงของเขาก้องดังไปทั่วทั้งห้องโถง จากนั้นเขาก็ฟุบลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น

   ซวยแล้ว... สามคนคิดเหมือนกันโดยไม่ได้นัดหมาย


   เสียงจอแจดังอื้ออึงไปทั่ว จนดัมเบิลดอร์ต้องใช้เสียงระเบิดประทัดให้ทุกคนอยู่ในความสงบ ก่อนเขาจะสั่งการต่อ

   “ พรีเฟ็ค นำนักเรียนของพวกเธอไปที่หอนอนเดี๋ยวนี้  

   “ ตามฉันมา! ” เพอร์ซี่รับคำอย่างว่องไวเตรียมตัวพร้อมอย่างมาดมั่น “ พวกปีหนึ่งอยู่รวมกันไว้! ไม่ต้องกลัวโทรลล์ถ้าเธอฟังฉัน... ”

   “ เดี๋ยวก่อน... ดีนกระตุกแขนเสื้อแฮร์รี่กับเบลส “ เฮอร์ไมโอนี่ยังอยู่ห้องน้ำหญิงอยู่เลย ไปบอกเธอก่อนไหม 

   “ จริงด้วย ” 

   แฮร์รี่เกือบลืมไปแล้ว ส่วนเบลสมัวแต่คิดเรื่องโทรลล์ก็ดูจะลืมไปสนิท 

   “ งั้นแอบกันไปนะ 

   อีกสองคนพยักหน้ารับคำแฮร์รี่ พวกเขาค่อยๆแทรกตัว และก้มหัวผ่านพวกฮัพเฟิลพัฟที่แยกกลับหอไปหลบอยู่หลังชุดเกราะคนละชุด 



✿.。.:* *.:。.✿



   ทางเดินระเบียงว่างเปล่า -- เด็กชายทั้งสามก็รีบวิ่งจ้ำอ้าวออกจากที่ซ่อน ก่อนเบลสจะเบรกกะทันหัน จนแฮร์รี่กับดีนที่วิ่งตามมาติดๆชนเข้าเต็มหลังอย่างหยุดไม่อยู่ 

   เบลสส่งสัญญาณให้พวกเขาไปหลบหลังเสา พร้อมๆกับกลิ่นเหม็นชวนอ้วกลอยมาปะทะจมูก ผสมกับเสียงคำรามต่ำๆ และเสียงลากเท้า 



   โทรลล์ภูเขาขึ้นมาจากคุกใต้ดินแล้ว

 


   ตัวมันใหญ่มากและน่ากลัว ผิวหนังสีเทาด้าน มีตะปุ่มตะป่ำตามตัวเล็กน้อย และหัวล้าน มันถือตะบองไม้อันใหญ่ลากไปตามพื้น


   “ บอกฉันทีว่ามันจะไม่เข้าไปในห้องน้ำหญิง  ดีนกระซิบ 

   และก็เป็นอย่างที่กลัวเมื่อมันเข้าไปในห้องน้ำหญิงจริงๆ 

   “ เอาไงต่อดี  แฮร์รี่ถาม

   “ ฉันจะวิ่งไปบอกอาจารย์ให้  ดีนเสนอ เขาลุกขึ้นวิ่งกลับไปยังห้องโถงอย่างรวดเร็ว

   “ ถ้าเกิดยัยหัวฟูนั่น อยู่ในห้องน้ำที่มันเข้าไป เราก็ซวยกันหมดสิ  เบลสว่าอย่างหน้าดำคร่ำเครียด

   “ ปิดประตูขังมันดีไหม หรือนายมีแผนอื่น  แฮร์รี่กระซิบตอบ 

   ในหัวเขาคิดถึงคาถาที่ใช้ป้องกันตัวและโจมตีได้ แต่ไม่รู้ว่าจะได้ผลกับโทรลล์ตัวนี้หรือเปล่า



   “ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!! 



   “ ห้องน้ำก็มีตั้งหลายที่ ทำไมยัยนี่ถึงเลือกมานั่งเป็นส้วมซึมที่นี่ด้วยเนี่ย!  

   เบลสตะโกนลั่นเมื่อได้ยินเสียงกรี๊ด เขาวิ่งตามแฮร์รี่เข้าไปยังในห้องน้ำ 

   เฮอร์ไมโอนี่ยืนห่อตัวติดอยู่กับอ่างล้างมือ หน้าซีดเผือกเหมือนจะเป็นลมอยู่รอมร่อ  

   โทรลล์เริ่มเดินย่างสามขุมเข้าไปยังจุดที่เธออยู่ -- ต้องเบนความสนใจ...

   แฮร์รี่ใช้เศษอ่างล้างหน้าที่โทรลล์โง่เง่าทำแตกไว้เกลื่อนกลาด เขาเลือกเศษเอาชิ้นส่วนที่ใหญ่ๆ ใช้คาถาลอยตัวที่เพิ่งเรียนมาโยนมันไปทางอื่นเพื่อเบนความสนใจ เบลสช่วยเสกอีกแรงแต่ไม่เป็นผล เจ้าตัวเลยหยิบมันแล้วปาใส่โทรลล์แทน 

   โทรลล์สะดุดและหันไปมองต้นเสียง แฮร์รี่โยนอ่างล้างหน้าชิ้นใหญ่ลงไปในทางชักโครกอีกรอบ เสียงกระเบื้องแตกกระทบกันเสียงดัง ดึงดูดให้โทรลล์ขยับออกจากเฮอร์ไมโอนี่ 

   ด้วยความไว เบลสอาศัยวิ่งแทรกแล้วเข้าไปฉุดเฮอร์ไมโอนี่ที่ยืนหน้าซีดให้วิ่งมาทางที่เขายืนกัน

 

   “ เอาไงต่อ  เพื่อนผิวสีถามขึ้น 

   “ ฉันก็คิดไม่ออก ” แฮร์รี่ตอบ

   โทรลล์หันกลับมามองพวกเขาสามคน มันเลิกสนใจกับเสียงเมื่อกี้ แต่มาสนใจพวกเขาแทน 
สมองแฮร์รี่แล่นหวือ หัวใจเต้นรัวอย่างหวาดกลัวกับสัตว์ประหลาดตรงหน้า เด็กๆยืนขาตายกับที่เหมือนโดนแช่แขฺง เมื่อโทรลล์เงื้อมแขนจะเอาไม้ตะบองอันหนาฟาดใส่พวกเขา 


   ตายแน่...


   “ วิงการ์-เดียม เลวีโอซ่า!  

   แฮร์รี่รู้ว่างี่เง่าแต่เขาคิดออกแค่คาถาเดียวจริงๆ 

   และมันได้ผล...ไม้ตะบองหลุดจากมือลอยอยู่บนอากาศ โทรลล์มึนงง มันหันซ้ายหันขวาหาตะบองที่อยู่ๆไหลหลุดออกไป 

   “ ทุบหัวมันเลยแฮร์รี่! เอาให้สลบไปเลย!  เบลสพูดขึ้น หลังจากเห็นแฮร์รี่เสกให้ไม้ตะบองลอยได้


   โผละ... โครม...!

   เสียงตะบองทุบหัวโทรลล์ตรงหน้าอย่างแรง มันโซซัดโซเซก่อนล้มหงายหลังไปโครมใหญ่ 


   ครั้งเดียวจอดสนิท....


   “ มันตายหรือยังน่ะ  เฮอร์ไมโอนี่พูดขึ้น เธอเหล่มองโทรลล์ที่สลบเหมือดอยู่ข้างหลังเบลส

   “ ยัง/มันแค่สลบน่ะ  พวกเขาตอบเธอพร้อมกัน


   “ แฮร์รี่! เบลส! ” 

   เสียงดีนตะโกนเรียกอย่างเร่งร้อน เขามาพร้อมกับศาสตราจารย์มักกอนนากัล ตามด้วยศาสตราจารย์ที่ยึดเค้กป๊อป และศาสตราจารย์ติดอ่าง   

   “ พวกเธอเป็นอะไรกันหรือเปล่า คุณโทมัสรีบวิ่งมาบอกฉัน ทำไมพวกเธอถึงไม่รอเพื่อน 

   ศาสตราจารย์มักกอนนากัลบอกพวกเขาด้วยความห่วงและโมโหผสมกันไป

   “ พวกผมรอแล้ว  เบลสตอบ “ แต่ไอ้ยักษ์ใหญ่นั่นดันเดินเข้ามาในห้องน้ำหญิง พวกผมไม่มีทางเลือกนี่ครับ 



   “ ความผิดหนูค่ะ  เฮอร์ไมโอนี่ก้มหน้าไม่สบตา “ ถ้าหนูไม่อยู่ที่นี่แต่แรกก็ไม่มีใครเดือดร้อน... 


   ระหว่างที่เฮอร์ไมโอนี่คุยกับศาสตราจารย์มักกอนนากัล สเนปมองดูโทรลล์ และเหลือบมองควีเรลล์ที่ยกมือกุมหน้าอกแน่นอย่างหวาดกลัวบนโถส้วม เขาหันมามองแฮร์รี่อย่าง

   ไม่พอใจ...?
 
   “ เห็นแก่ที่เป็นเรื่องสุดวิสัย และพวกเธอหวังดีอยากช่วยเพื่อน โชคดีมากจริงๆที่ไม่มีใครบาดเจ็บ แม้ฉันจะประทับใจที่มีเด็กปีหนึ่งจัดการโทรลล์ภูเขาได้ แต่อย่าหวังว่าฉันจะบวกคะแนนให้พวกเธอ 

   ศาสตราจารย์มักกอนนากัลตัดสิน 

   “ กลับหอกันได้แล้ว ฉันจะรายงานเรื่องนี้ให้ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ทราบ -- ขอบคุณมากคุณโทมัส ที่มีสติวิ่งมาบอกพวกฉันแทนที่จะทำอะไรห่ามๆ


   พวกเขาทั้งสี่เดินกลับไปยังหอพักกริฟฟินดอร์ 

   “ จมูกหมู  ทั้งหมดร้องบอกสุภาพสตรีอ้วนพร้อมกัน ก่อนจะปีนเข้าไปยังห้องนั่งเล่น


   “ เฮ้/เฮ้  เฟร็ดกับจอร์จเดินเข้ามาทักอย่างมีความสุข “ ดูท่าจะมีพวกเราจะมีทายาทแล้ว ออกไปเที่ยวที่ไหนมาบ้างล่ะพวกนาย 

   “ เปล่าสักหน่อยนี่ฮะ  

   แฮร์รี่ไม่ตอบเขาเดินไปหาที่นั่งที่ยังพอว่างอยู่เพื่อกินอาหารที่มีคนส่งขึ้นมา อาหารในกระเพาะเขาย่อยไปหมดแล้วตอนสู้กับโทรลล์

   “ ไม่เอาน่า -- ”

   “ พวกนายขึ้นมาช้า -- ”

   “ คิดจะทำเรื่องสนุกๆ -- ”

   “ กันแค่เฉพาะพวกนายงั้นสิ -- ” 

   เฟร็ดกับจอร์จสลับประโยคพูดคุยกับพวกเขาอย่างครื้นเครง 


   “ งั้นพวกพี่ก็บอกทางลับดีๆมาบ้างดิ  ดีนท้วง “ แลกเปลี่ยนกันไง 

   “ ไม่เอาน่า พวกนายเพิ่งปีหนึ่ง ยังตัวกะเปี๊ยกอยู่เลย 

   “ ปีแรกหาประสบการณ์ไปก่อน เดี๋ยวปีหน้าพวกฉันจะช่วยเอง  

   แฮร์รี่แยกไม่ออกว่าใครพูดก่อนพูดหลัง พวกเขาเดินจากไปหาเพื่อนที่ชื่อลี และไม่ซักไซร้อะไรต่อ


   “ พวกนั้นรู้ทางลับเยอะแยะขนาดนั้นได้ยังไง  เบลสถามอย่างสงสัย

   เฟร็ดจอร์จมักโผล่ไปทั่วปราสาท แถมยังเคยแอบเอาขนมมาจากห้องครัวได้ด้วย ถ้าจะมีใครรู้ทางลับดีๆหรือเชี่ยวชาญเส้นทางกว่าฟิลช์ก็ต้องสองคนนี้เท่านั้น


   “ นั่งด้วยได้ไหม  

   เฮอร์ไมโอนี่เดินเข้ามาหาพวกเขา เธอพูดอย่างขัดเขินเล็กๆ

   “ เอาสิ  แฮร์รี่เขยิบให้เธอนั่งข้างเพราะเขานั่งบนเก้าอี้นวมตัวใหญ่แค่คนเดียว 

   นาทีนั้นเอง แฮร์รี่ก็พบว่าการมีเฮอร์ไมโอนี่มาเป็นเพื่อนอีกคน ทำให้เบลสมีคนประชันฝีปากฝีปากเพิ่ม และช่วยจัดการตารางอ่านหนังสือกับการบ้านให้พวกเขาอย่างดีเยี่ยมสุดๆ




TBC.
✿.。.:* *.:。.✿



*เค้กป๊อป (Cake Pop)



**ลูกแก้วเตือนความจำ (Remembrall) : เป็นอุปกรณ์วิเศษที่พกพาได้ ใช้เตือนความจำว่าเจ้าของหลงลืมบางอย่าง หากผู้ใช้หลงลืม หมอกหรือควันในอุปกรณ์จะเปลี่ยนเป็นสีแดง



***อาร์เรสโต โมเม็นตัม (Arresto Momentum) : คาถาสำหรับต้านแรงโน้มถ่วง ใช้รองรับร่างเมื่อตกลงสู่พื้น ไม่มีคำร่ายในหนังสือ แต่ปรากฎในภาพยนต์ใน ภาค 3 ตอนดัมเบิลดอร์ร่ายคาถา เพื่อรับร่างของแฮร์รี่ที่ตกจากไม้กวาด และในภาค 7.2 ใช้รับร่างชองแฮร์รี่ รอน เฮอร์ไมโอนี่ กริ๊บฮุกและบ็อกร็อด ในธนาคารกริงกอตส์

****เซอร์เบอรัส (Cerberus) : ในตำนานกรีกโรมัน เซอร์เบอรัส คือสุนัขที่มี 3 หัว อาจมีหางเป็นมังกรหรือเป็นงู ทำหน้าที่เฝ้าประตูนรก ป้องกันไม่ให้คนตายหลบหนี และป้องกันไม่ให้คนเป็นเข้ามาในนรกก่อนเวลาอันควร






✿.。.:* *.:。.✿

...Writer...

เซเวอร์รัสเขายึดไปตรวจยาพิษค่ะหนูๆ ถ้าไม่เจอ เขาจะเอามาคืนหรือเปล่านั่นก็อีกเรื่อง

ไรต์เคยเขียนให้เนวิลล์อยู่ในก๊วนนี้ด้วยเลยเป็นห้าคน
พอลองเขียนแล้วบทเนวิลล์กับดีนแทบจะจมหายไปเลย
ไรต์จึงต้องดึงออกเพราะยังไงไรต์ว่าการมีเฮอร์ไมโอนี่อยู่กับแฮร์รี่มันโอเคกว่าในหลายๆเรื่องค่ะ

ตอนไรต์อ่านหนังสือหรือดูหนัง
ไรต์ค่อนข้างสงสัยว่าทำไมอาจารย์ในวิชาฝึกบิน ถึงไม่เซฟนักเรียน
มันเสี่ยงที่นักเรียนจะบาดเจ็บหรือตกไม้กวาดได้ง่ายกว่าวิชาอื่นมาก
ครูที่สอนน่าจะต้องมีความชำนาญรอบด้านด้วย
ไรต์เลยให้มาดามฮูชมีฉากเท่ๆกะเขามั่ง อิอิ


อัพครั้งแรก : 23/10/2561
แก้ไขครั้งล่าสุด : 23/2/2562

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 277 ครั้ง

1,298 ความคิดเห็น

  1. #1229 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 22:02

    แฮร์รี่แสบเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือได้อิทธิพลมาจากโอลิเวียมากขึ้น ก็คือบางเรื่องยุ่งยากมากๆแถมดูไม่ใช่เรื่องตัวเองก็จะเลี่ยงสุดๆ 555555 ถ้าเป็นปกตินี่คงโยนตัวเองเข้าหาอันตรายทุกสิ่งไปเรียบร้อย

    #1229
    0
  2. #1098 amam5502 (@amam5502) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 22:50
    อย่างงี้เนวิลล์ก็อยู่กับรอนน่ะสิ

    สงสารเนวิลล์จัง
    #1098
    1
    • #1098-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      4 เมษายน 2562 / 10:05
      เนวิลล์จะเป็นประเภทไปๆมาๆค่ะ เข้าได้กับทุกคนในชั้นปีเดียวกัน
      ไม่ต้องห่วงงงงง
      //ขอบคุณที่เลือกเข้ามาอ่านแล้วคอมเม้นให้นะคะ!
      #1098-1
  3. #240 autumn morning^^ (@pofaiwipada) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 13:39
    รู้สึกดีที่แก๊งแฮร์รี่ไม่มีรอน เพราะเราไม่ชอบนิสัยรอนเท่าไหร่
    #240
    1
    • #240-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      21 พฤศจิกายน 2561 / 19:47
      ไรท์ว่ารอนก็โอเคค่ะ แต่รอนติดนิสัยขี้อิจฉา //ตามสภาพครอบครัว
      ตอนอ่านไรท์ก็ไม่ค่อยปลื้มเท่าไหร่เลยอยากลองให้แฮร์รี่มีกลุ่มใหม่ๆกับเขาบ้าง ^^
      #240-1
  4. #144 Bubble_pxx (@misaki_rin) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 00:35

    นี่เพิ่งมาอ่านรวดเดียววันนี้ คือดจีย์มั่กๆ.ไรม์แต่งสำนวนโอเคเลยแถมอ้างอิงข้อมูลด้วยชอบมากทำให้เราอ่านและนึกภาพตามได้ แง่งงงง ไรท์ขาาา สู้ๆนะคะ รออ่านต่อไปอยู่น้าาาาา
    #144
    1
    • #144-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      26 ตุลาคม 2561 / 19:39
      ฮืออ รีดน่ารักอีกแล้วว
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นนะคะ!
      #144-1
  5. วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 22:32
    ดีแล้วทีีเฮอมี่ม่อยุ่แก๊งนี้ อยุ่กะรอนมีแต่เหนื่อยใจ
    #141
    1
    • #141-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      24 ตุลาคม 2561 / 08:36
      เชื่อสิอยู่แก๊งด์นี้ก็เหนื่อยย
      แค่เหนื่อยกันคนละแบบจ้า
      #141-1
  6. #140 nicha_112 (@nicha_112) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 21:14

    มาแล้วววว โอ้ยยย ป๋าาาาาา เริ่มอยากรู้จักคุณกระรอกของเราแล้วล่ะสิ ขนมเอาไปหนะ จะแอบชิมหรือเปล่าน้าาาา หรือจะแอบบ่นว่าส่งขนมหวานให้แฺฮร์รี่ แล้วกลัวน้องจะฟันผุเหรอคะ งื้อออออ คุณกระรอกกกกก

    #140
    1
    • #140-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      24 ตุลาคม 2561 / 08:35
      ป๋าเป็นโรคขี้ห่วงเว่อร์วังแต่แอ๊ปนิ่งง
      #140-1
  7. #138 pimtiua (@pimtiua) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:42

    อยากรู้มาว่าป๋าตรวจยังไง แอบกินด้วยรึป่าว
    #138
    2
    • #138-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      24 ตุลาคม 2561 / 08:33
      คาดว่าป๋าใช้ชิ้นเค้กแล้วหยดน้ำยาดูว่าเป็นพิษหรือ
      ป๋าต้องแอบดมแต่ไม่กินค่ะ ป๋าไม่ชอบของหวานนนน
      #138-1
  8. #137 love-novel-pp (@love-novel-pp) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 18:19
    ชอบเบลสจัง
    #137
    1
    • #137-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      23 ตุลาคม 2561 / 19:22
      เบลสเป็นคนตลกก
      #137-1
  9. #136 AngliGa (@Film_Parichat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 13:15
    ป๋าเนป จะแย่งขนมน้องไม่ได้นะ!!! 555
    #136
    1
    • #136-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      23 ตุลาคม 2561 / 17:27
      ทำไปแล้วค่ะและหักคะแนนด้วย 55555
      #136-1
  10. #134 EngEnglish (@EngEnglish) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 11:46
    ศาสตราจารย์สเนปเอาขนมมาคืนน้อง!!!!!

    ชอบเบลสเวอร์ชั่นนี้มาก
    #134
    1
    • #134-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      23 ตุลาคม 2561 / 17:25
      เบลสเวอร์ชั่นนี้ค่อนข้างวุ่นวายเป็นพิเศษค่ะ 55555
      //สเนปแค่หวังดีเท่านั้นเอ้งงง
      #134-1
  11. #132 wal_5678 (@wal_5678) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 11:19

    รอนนี่รอนจริงๆ


    เอาจริงๆคือถ้ารอนกับเดรโกซี้กันมันจะเข้ากันได้แบบพิลึก...แต่เข้ากันได้ อืม...

    #132
    1
    • #132-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      23 ตุลาคม 2561 / 11:29
      สองคนนี้เหมือนกันหลายอย่างจริงๆค่ะ!
      #132-1
  12. #131 เงาปากกา-ฟูมิ (@misa------) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 11:10
    อยากให้กระรอกมาอยู่ด้วยจัง เรือสเนปเราจะได้แล่น5555
    #131
    1
    • #131-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      23 ตุลาคม 2561 / 11:28
      อิอิ ไรต์ยังไม่ฟิคว่าโอลิเวียจะมีคู่ไหมหรือคู่ใคร
      เคมีจะไปตรงกับใครต้องรอดูเรื่อยๆค่าา
      //ป๋าก็น่าสนนะ
      //ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นนะคะ ><
      #131-1
  13. #130 没有 (@kaowfang55) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 11:05

    กระรอกจะได้มาที่ฮอกวอตส์มั้ยคะไรท์


    #130
    1
    • #130-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 26)
      23 ตุลาคม 2561 / 11:26
      ตอนแฮร์รี่ปีหนึ่งยังไม่ได้มาค่ะ
      แต่ปีสองมาแน่นอนน รอติดตามนะคะ

      //ขอบคุณที่อ่านและคอมเม้นค่าาา
      #130-1