[Fanfiction Harry Potter] What If...? (OC)

ตอนที่ 31 : [Other Side] Chapter 22 || Fluxweed

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2623
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 238 ครั้ง
    7 มี.ค. 62




Chapter 22
Fluxweed





' With a secret like that, at some point the secret itself becomes irrelevant.
The fact that you kept it dose not '

- Sara Gruen -


✿.。.:* *.:。.✿



   ความมืดที่เย็นฉ่ำปกคลุมไปทั่วบริเวณ กลิ่นเกลือและเสียงคลื่นที่ซัดสาดแตกเป็นฟอง เคลื่อนที่เป็นระลอกอยู่เบื้องล่าง 

   ร่างปราดเปรียวยืนมองบรรยากาศโดยรอบอยู่บนยอดโขดหินดำทะมึน มีภาพเบื้องหลังเป็นหน้าผาที่สูงชันสีดำสนิท มันอ้างว้าง ทุรกันดาร ไม่มีแม้ต้นไม้หรือพงหญ้าขึ้นให้ดูสบายตา -- สองขาในรองเท้าผ้าใบคู่โปรด เดินอย่างมั่นคงไปเรื่อยๆยังขอบโขดหินที่ขรุขระต่อกันเป็นแนวยาวชิดหน้าผา ทางเดินดังกล่าวอันตราย ยิ่งเดินลึกเข้าไปหินหลายก้อนยิ่งลื่นมากขึ้นเพราะน้ำทะเลที่พัดอยู่ตลอด


   “ ลูมอส  


   แสงไฟจากไม้กายสิทธิ์ส่องสว่างให้เห็นรอยแยกเป็นช่องลึกในหน้าผา มีน้ำสีดำไหลพัดหมุนวนเข้าไปตามรอยแยกนั้น


   “ ให้ตาย... ไม่คิดว่าตัวเองต้องมาที่นี่อีกรอบ  


   เสียงหญิงสาวบ่นพึมพำและมองทางเข้าไปภายในช่องหินเบื้องหน้า เธอเปลี่ยนจากมือที่ถือไม้กายสิทธิ์มาเป็นใช้ปากคาบแทน -- ด้วยความคล่องแคล่ว เธอก็ไถลตัวจากก้อนหินลงไปในทะเลและแหวกว่ายผ่านช่องทางนั้นเข้าไป น้ำทะเลเย็นเฉียบเหมือนกับได้แช่น้ำแข็ง หญิงสาวคิดผิดนิดหน่อยที่เลือกใส่กางเกงยีนกับเสื้อตัวใหญ่ ชุดของเธอจึงอุ้มน้ำไว้จนชุ่มและคอยถ่วงตัวเธอลง

   หญิงสาวยังคงว่ายไปข้างหน้าเรื่อยๆจนช่องลึกนั้นขยายออกเป็นอุโมงค์มืด กำแพงลื่นๆโดยรอบสะท้อนกับแสงไฟที่สว่างจากไม้กายสิทธิ์ เมื่อว่ายจนถึงจุดๆหนึ่งก็พบกับขั้นบันไดนำเข้าไปสู้ถ้ำใหญ่


   “ ถ้ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญ ข้าต้องค้านท่านจนถึงที่สุดไม่ให้ท่านมาที่นี่มายเลดี้ -- ข้าไม่พิสมัยอะไรก็ตามที่อาศัยอยู่เบื้องหลังนั่น และศาสตร์มืดที่ท่านกำลังเข้าไปเอา  

   “ ก็เพราะมันจำเป็นฉันถึงทำ คนสติดีที่ไหนจะเข้ามาที่นี่เพราะแค่ว่ายน้ำเล่นล่ะ  


   โอลิเวียตอบกระจกระหว่างที่เธอถอดเสื้อตัวนอกออกและบิดน้ำออกให้น้ำหนักเบาลง และเลือกนำมาผูกที่เอวแทน ส่วนบนเธอจึงเหลือแต่เสื้อกล้ามเปียกๆ 


   “ คุณสามารถมองเห็นไอศาสตร์มืดที่ว่าได้จริงเหรอ...? ฉันแค่มองได้รางๆ และพอสัมผัสได้แค่นั้นเอง 

   “ แน่นอน ข้าสามารถแยกแยะไอเวทมนตร์ของแต่ละคนได้ พ่อมดแม่มดยุคข้าทำได้ทั้งนั้น -- เดี๋ยวนี้อะไรๆก็เปลี่ยนไปมาก มันเลยไม่เหมือนเดิม  กระจกพูดจากเงาสะท้อนของน้ำก่อนจะหายตัวมาอยู่บนขวดแก้วที่โอลิเวียนำมาจากบ้าน

   “ พูดอย่างกับคุณเกิดยุคเดียวกับเมอร์ลิน ฉันเคยอ่านเจอว่ายุคนั้นผู้วิเศษเชี่ยวชาญมากและแยกแยะคนได้โดยการมองไอเวทย์น่ะ  เธอตอบโต้พร้อมกับเพ่งสมาธิโดยรอบเพื่อค้นหาอะไรบางอย่าง

   “ ท่านยังไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับข้าอีกมาก พอๆกับที่ข้าไม่รู้เรื่องท่านก่อนหน้าจะพบเลย แต่ข้ามองออกนะว่ามีสิ่งซ่อนเร้นในจิตใจท่านมายเลดี้  กระจกบอกด้วยเสียงหยั่งรู้


   มือเรียวที่ดูแลอย่างดีเพื่อการปรุงยาและการชงชาลูบไล้ผนังถ้ำไปเรื่อยๆ 


   “ ทุกคนต่างมีความลับและความลับนั้นก็ขึ้นอยู่กับเวลาว่าจะมีผู้อื่นล่วงรู้ถึงมันได้เมื่อไหร่ เรื่องธรรมดาสามัญน่ะคุณกระจก  

   โอลิเวียก็พึมพำภาษาพาเซลกับภาษารูนโบราณไปรอบๆถ้ำ จนเธอพบในสิ่งที่ต้องการ มือที่คลำผนังอยู่ก็ออกแรงกดแนบไปกับผนัง

   “ ข้าเกลียดภาษาพาเซลยิ่ง หวังว่าข้าจะไม่ได้ยินออกจากปากท่านอีกหากไม่จำเป็น  กระจกพูดเสียงเรียบตึง 


   โอลิเวียไม่เคยได้ยินหรือเห็นกระจกจะแสดงอาการก้าวร้าวแบบนี้เลย ยกเว้นแค่เรื่อง ไอเวทย์มนตร์ของศาสตร์มืด และภาษาพาเซล 

   อืม..ถ้านานกว่านั้น คงเป็นตอนเจอกับแฮร์รี่ใหม่ๆ ที่รู้ว่าตรงแผลเป็นเขาเป็นศาสตร์มืดน่ารังเกียจนั่นแหละ กระจกถึงไม่ยอมเรียกชื่อแฮร์รี่แม่แต่ครั้งเดียว และไม่เข้าใกล้มากเกินความจำเป็น


   โครงร่างรูปทรงโค้งปรากฏขึ้นบริเวณที่เธอออกแรงกดไป โอลิเวียเบนไม้กายสิทธิ์ไปตามช่องทางนั้น


   “ หยาบช้า 

   “ วันนี้เกี้ยวกราดกว่าปกตินะ กระจก 

   โอลิเวียรู้วิธีอยู่แล้ว เธอหยิบกริชเล่มที่คุ้นเคยออกมา และใช้มันปาดเข้าเต็มแขนข้างขวา เลือดสีแดงสดกระฉูดลงบนพื้นผิวของหิน มันยังกระเด็นมาติดเสื้อผ้าเธออีกบางส่วน

   “ หัวใจแห่งอาคูก็ใช้เลือด แต่ไม่ยักเห็นว่าคุณจะรังเกียจมันนะ 

   “ จุดประสงค์ที่ใช้มันต่างกัน มายเลดี้  กระจกยังคงมีน้ำเสียงขุ่นมัว “ หัวใจแห่งอาคูจุดประสงค์ก็เห็นชัดแล้ว -- แต่เบื้องหน้าของข้านี้ ข้าเห็นเพียงแต่ผู้เป็นเจ้าของไอศาสตร์มืดต้องการให้ศัตรูหรือผู้ที่ลุกล้ำนั้นอ่อนแอลง ข้าถึงบอกว่ามันหยาบช้า 


   โอลิเวียปล่อยให้กระจกระบายออกมาและรักษาแผลที่แขนของตัวเอง

   หินที่มีเลือดกระจายหายวับไปเปิดเผยให้เห็นช่องที่มืดสนิท 

   ภาพภายในที่วังเวงชวนให้รู้สึกขนลุกควบคู่กับความหนาวเย็นโดยรอบ มีทะเลสาบกว้างใหญ่อยู่ภายในอีกที่ เพดานถ้ำก็สูงและมืดเสียมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด มีแสงสีเขียวที่พร่ามัวส่องออกมาจากที่ไกลๆสักแห่งในนั้น 

   โอลิเวียเดินเลียบไปริมทะเลสาบตามแนวหินแคบๆ 

   เธอหยุดและควานหาบางสิ่งบางอย่างจากอากาศที่ว่างเปล่า กำมันแน่นเมื่อพบในสิ่งที่ต้องการใช้ไม้กายสิทธิ์แตะลงบนกำปั้น -- โซ่ทองแดงห่วงหนาที่ขึ้นสนิมก็ปรากฏขึ้นมา มันขดม้วนตัวไปมาจนเสียงดังสะท้อนโคร้งเคร้งไปทั่วแผ่นหิน โซ่ทองแดงลากเอาเรือลำกะทัดรัดให้ผุดขึ้นมาจากใต้ผิวน้ำ

   โอลิเวียขึ้นไปนั่งบนเรือลำดังกล่าว ตัวเรือแล่นฉิวไม่ทำให้ผิวน้ำสั่นไหวแม้แต่น้อย


   “ อินเฟอไร... ท่านรู้อยู่แล้วสินะ  


   กระจกพูดเสียงเหยียดเมื่อข้างใต้ทะเลที่เรือโลดแล่นผ่านนั้นเต็มไปด้วยซากศพที่มากมายเกินจะนับได้ และคงเป็นเรื่องที่สยองขวัญมากหากทุกศพที่กองอยู่เบื้องล่างลุกขึ้นมาเพื่อไล่ล่าผู้บุกรุก


   “ ข้าไม่ไว้ใจเจ้าคนคลุมผ้าสีม่วงนั่น 

   “ กระจก...คุณพูดรอบที่ร้อยแล้วนะ 

   “ และข้าจะพูดต่อไป...มายเลดี้ ” กระจกยังคงย้ำ “ ภายใต้ผ้านั่น มีเศษวิญญาณที่ใช้ศาสตร์มืดรุนแรงจนข้าอดรู้สึกหวาดไม่ได้ และข้าก็เห็นว่าศาสตร์มืดนั่นเป็นชนิดเดียวกับแผลเป็นของเจ้าหนู -- ยังรวมถึงที่นี่ด้วย 

   “ ก็เพราะเป็นอย่างนั้นฉันถึงต้องมาไง ” 


   แสงสีเขียวที่เคยเรือนรางอยู่ไกลๆ ส่องสว่างขึ้นและเรือลำน้อยก็หยุดแล่นเมื่อมาถึงเกาะขนาดเล็กใจกลางทะเลสาบ 

   โอลิเวียก้าวเดินลงจากเรือ เลี่ยงไม่ให้ตัวเองสัมผัสกับน้ำ ตามด้วยเสกไฟเป็นวงแหวนกระจายไปบนผิวน้ำโดยรอบทั้งหมดเพื่อป้องกันไม่ให้อินเฟอไรขึ้นมาดึงเธอลงไปนอนในน้ำกับพวกมันได้ 

   มาคนเดียวและเสี่ยงอันตรายคงต้องรอบคอบหน่อย


   “ เพราะเจ้าน้ำยาเรืองแสงนี่ ท่านถึงปรุงยาต้านมันเป็นเดือนจนไม่ได้นอนเลยน่ะรึ  เสียงกระจกดังกังวานจากอ่างที่ใส่น้ำยาและฮอร์ครักซ์

   “ ใช่...ฉันมาคนเดียวมันอันตรายมาก ฉันจำเป็นต้องหาวิธีเซฟตัวเองเท่าที่จะทำได้  

   โอลิเวียบอกและหยิบขวดยาต้านที่มีของเหลวสีแดงอมส้มที่เข้มไหลวนอยู่ภายใน 

   “ เอาล่ะ ได้เวลาเล่นเกมหาฮอร์ครักซ์แล้ว -- ขอให้ยาที่ฉันปรุงมาได้ผลเถอะ 


   หญิงสาวเปิดจุกและดื่มยาภายในขวดนั้นจนหมดไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว เธอยืนพิงอ่างหินอยู่ครู่ใหญ่ ให้ยาดังกล่าวไหลซึมไปทั่วร่างและเคลือบภายในอย่างที่มันควรจะทำ 

   ความรู้พื้นฐานการปรุงยา หากต้องการปรุงยาต้านหรือยาถอน ก็จำเป็นต้องปรุงยาให้สีออกมาเป็นขั้วตรงข้าม หากกยาพิษเป็นสีม่วง ยาถอนพิษก็จำเป็นต้องเป็นสีเหลือง และเช่นกันเมื่อยาถอนพิษเป็นสีแดง ยาพิษก็คือสีเขียว

   เมื่อต้านเริ่มออกฤทธิ์ โอลิเวียจึงเสกถ้วยเปล่าออกมาและใช้จ้วงลงไปในน้ำยาสีมรกตนั่น ถ้วยแก้วใสตักเอาน้ำขึ้นมาจนปริ่มและดื่มกินมันจนหมด -- เธอทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนน้ำมรกตที่เต็มอ่างลดลงเผยให้เห็น ฮอร์ครักซ์ ในคราบล็อกเก็ตสีเหลืองอันสวย 

   ขาสองขาทรุดฮวบลงตามแรงโน้มถ่วงและน้ำหนักของตัวเอง ถ้วยที่ใช้ตักกระเด็นไปอีกฝั่ง สองมือยันกับพื้นหินเบื้องล่าง ตามด้วยร่างกายที่สั่นเทิ้มและเสียงสำลักเอาเลือดออกมากองหลายก้อนจนแทบจะหมดลม -- ร่างกายหญิงสาวแสบร้อนไปทั่วทั้งตัว ยังโชคดีที่ดื่มยาต้านไปก่อนหน้าไม่อย่างนั้นอวัยวะภายในคงถูกเผาไหม้ไปทั้งหมดและคงประคองสติไม่ได้มาจนถึงตอนนี้


   “ มายเลดี้ ท่านเป็นอะไรหรือเปล่า  กระจกถามเธอด้วยเสียงร้อนรนกว่าปกติ

   “ เคยรู้สึกดีกว่านี้... น้ำนี่ฤทธิ์แรงกว่าที่ฉันกะเอาไว้ แต่ฉันโอเค  โอลิเวียตอบ

   “ ข้าว่าสิ่งที่ท่านมาเอามันเป็นของเลียนแบบนะ...มายเลดี้ ข้าไม่เห็นศาสตร์มืดที่เหมือนกับรอบบริเวณนี้เลย 

   “ ฉันรู้แล้วว่ามันเป็นของปลอม แต่ฉันก็จำเป็นต้องมาเก็บเอาไว้อยู่ดี ” 


   เธอพยายามยันตัวลุกขึ้นยืน ส่วนของตาสีขาวแดงก่ำ เส้นเลือดรอบดวงตาเข้มชัดขึ้น รูม่านตาเธอเบิกกว้างไปโดยรอบอย่างเลื่อนลอย เหงื่อพรายทั่วตัวจากความร้อนที่แผดเผา 

   โอลิเวียเพ่งสมาธิจนช้อนล็อกเก็ตขึ้นมาได้สำเร็จ และไต่กลับไปลงเรือโดยไม่ได้สนใจอินเฟอไรที่รู้ตัวแล้วว่ามีผู้บุกรุก พวกมันยังคงหาทางขึ้นจากผิวน้ำไม่ได้เพราะเปลวไฟที่เธอเสกกันเอาไว้แต่แรก


   “ ท่านอ่อนกำลังลง ยานั่นทำให้พลังเวทย์ท่านลดและสติท่านใกล้จะเลอะเลือน 

   “ ฉันยังโอเค ตอนนี้แค่ต้องกลับบ้านให้ไวที่สุด  


   โอลิเวียพยายามเรียกสติตัวเอง ลากเอาร่างกายที่ร้อนเป็นไฟเดินอ้อมรอบทะเลสาบกลับออกมายังที่เดิม เธอปาดเอาเลือดที่ยังติดขอบปาก ป้ายลงบนหินเป็นเครื่องบรรณาการอีกรอบ ประตูทรงโค้งก็ปิดลงทันที 


   “ เวลาอย่างนี้ท่านยังมีอารมณ์ขันนะ มายเลดี้  กระจกเอ่ยขึ้นเมื่อมองสิ่งที่โอลิเวียเขียนลงบนหินถึงคนอื่นที่อาจล่วงเลยเข้ามาที่นี่

   “ คนอื่นจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเข้าไปเอาไง  เธอรับคำชมอย่างพึงพอใจและจุ่มตัวลงในน้ำเพื่อว่ายกลับออกไปยังที่ๆผ่านเข้ามา


ฮอร์ครักซ์ไม่ได้อยู่ที่นี่ ขอบคุณที่แช่มันในน้ำนิ่งๆ ฉันเลยเอามันออกมาทำลายได้อย่างราบรื่น


   โอลิเวียหายตัวมาจากหน้าผาดังกล่าวมาโผล่ยังปราสาทเพฟเวอเรลล์ด้วยสภาพที่ร่อแร่ 

   เธอพยายามตะเกียกตะกายตัวเองไปยังห้องปรุงยาแต่สุดท้ายเธอก็ทำได้แค่ฟุบตัวลงด้วยสติที่เรือนราง ไม่ได้ยินแม้เสียงของเอลฟ์ประจำบ้านตัวเองที่เรียกอย่างหวาดกลัว



✿.。.:* *.:。.✿



   เมลโล่สัมผัสได้ว่านายหญิงของมันแปลกไป เหมือนเวทย์มนตร์ในตัวไม่เสถียร และเมื่อนายหญิงเปิดประตูเข้ามาด้วยสภาพไม่สู้ดีนัก สุดท้ายก็สลบไประหว่างทางต่อหน้าต่อตามัน 

   เมลโล่แตกตื่นมันไม่รู้จะทำยังไงให้นายหญิงของมันฟื้น แม้แต่โจกี้ที่พยายามหาสมุนไพรมาช่วยก็จนปัญญา 

   เอลฟ์ประจำบ้านมีหน้าที่ทำตามคำสั่งเจ้านาย ใช้เวทย์มนตร์ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเชี่ยวชาญทุกอย่างในโลก -- อย่างนายหญิงของมันที่สลบไปต่อหน้า พวกมันก็หวาดกลัว กลัวว่าจะเป็นเรื่องร้ายแรง และแน่นอนว่าเกินความสามารถพวกมัน

   “ นายหญิงไม่ฟื้นเลยยายแก่ โจกี้เขาควรทำยังไงดี  โจกี้เดินวนเวียนอยู่ในห้องนั่งเล่นรอบโซฟาที่ย้ายนายหญิงมาพัก

   “ ต้องหาใครสักคนมาช่วย ฉันไม่รู้เรื่องน้ำยาที่นายหญิงปรุง เราต้องให้ใครสักคนมาช่วย  

   เมลโล่พึมพำ และสุดท้ายมันก็คิดออก แม้จะไม่ใช่ทางที่ดีกับนายหญิงนักแต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือก 

   “ ตาแก่เฝ้านายหญิงเอาไว้ ฉันรู้แล้วจะไปตามใครมาช่วย 



✿.。.:* *.:。.✿



Severus part


   เซเวอร์รัสกำลังตรวจรายงานเกี่ยวกับแอนติโดทและเช็คว่าเด็กกริฟฟินดอร์สามหน่อนั่นไม่ได้มักง่าย คัดเรื่องแอนติโดทมาส่งแบบชุ่ยๆ จนทำให้เขาต้องหักคะแนนเพิ่มอย่างสบายอารมณ์ แต่แล้วสถานการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้นกับเขาเมื่อมีเอลฟ์ประจำบ้านชราในชุดแม่บ้านอย่างดีโผล่มาหาด้วยท่าทีที่ร้อนรนและสติแตกเต็มทนแล้ว


   “ ใช่ศาสตราจารย์สเนปหรือไม่เจ้าคะ  มันถามเขาอย่างวอนขอให้เป็นคนที่มันคิด

   “ จะว่าใช่ก็ใช่  เซเวอร์รัสตอบ 

   เขามั่นใจว่าเอลฟ์ตัวนี้ไม่ใช่เอลฟ์ประจำที่ฮอกวอตส์แน่นอน ชุดที่ใส่อยู่บงบอกได้เป็นอย่างดี มันต้องการอะไรจากเขาล่ะ

   “ ศาสตราจารย์สเนปช่วยนายหญิงขอเมลโล่ด้วยเจ้าค่ะ ได้โปรด นายหญิงกลับมาบ้านและไอเวทย์เธอไม่คงที่ นายหญิงสลบเจ้าค่ะ ศาสตราจารย์สเนปช่วยด้วย  

   แล้วมันก็บ่อน้ำตาแตกระหว่างพล่ามขอให้เขาช่วยเหลือ

   “ ฉันไม่รู้ว่านายหญิงเธอเป็นใคร ฉันคงช่วยไม่ได้ ถ้านี่เป็นการเล่นตลกก็ให้รีบออกไปจากห้องฉันซะ 

   “ ไม่เจ้าค่ะ  มันดื้อดึง “ ได้โปรด เมลโล่ไม่รู้ว่าควรให้ใครมาช่วย นายหญิงไม่ชอบให้คนอื่นเข้ามาในบ้าน บ้านเราเป็นความลับ นายหญิงไม่อยากเปิดเผย แต่คุณรู้จักกับนายหญิงอยู่แล้ว คุณต้องช่วยนายหญิงนะเจ้าคะ 


   เซเวอร์รัสหยุดปากกาขนไว้ชั่วครู่ ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าว่าจะเป็นคนที่เขาสงสัยมาตลอด ถ้าใช่แล้วไปทำอะไรถึงมีสภาพเป็นอย่างที่เอลฟ์ตัวเองพูด 

   คิดวางแผนกับตัวเองสักพักชายผมดำก็วางปากกาขนนกและลุกขึ้นจากโต๊ะทำงาน


   “ ก็ได้ ฉันขอไปดูก่อน ถ้ามีอะไรตุกติกเจ้านายแกศพไม่สวยแน่ 

   “ ขอบคุณมากเจ้าค่ะ  เมลโล่กระโดดดีใจและคว้าเอามือของอาจารย์ปรุงยาเพื่อพาหายตัวกลับมายังบ้านของมัน


   เอลฟ์ประจำบ้านลากแขนเขาอย่างรีบร้อน เซเวอร์รัสไม่ได้มองสำรวจคฤหาสน์มากนัก แต่ประเมินได้ว่าที่นี่ค่อนข้างเก่าแก่ บาเรียที่ปกป้องที่นี่แข็งแกร่งเทียบเคียงฮอกวอตส์หรืออาจจะหนากว่าด้วยซ้ำ เว้นเสียแต่ภายในมีความทันสมัยอยู่บ้างและมีของใช้มักเกิ้ลเยอะพอสมควร

   แล้วเขาก็เจอตัวปัญหา นายหญิงของเอลฟ์ที่ว่าคือ โอลิเวีย ไพน์ อย่างที่คิด

   

   “ ห้องปรุงยาของนายหญิง อยู่ตรงไหน 

   “ ห้องที่สองฝั่งตรงข้ามครับ/เจ้าค่ะ  พวกมันตอบพร้อมกัน

   “ ดีเพราะฉันจำเป็นต้องใช้มัน  เซเวอร์รัสบอก 


   เขาหันมาสนใจร่างตรงหน้าที่ซีดเผือกไม่มีเลือดฝาด ชายหนุ่มจับชีพพจรตรงข้อมือมันยังคงเต้นแต่ช้าลงกว่าปกติมาก ร่างกายร้อนผ่าวเหมือนโดนยาพิษชนิดกัดกร่อน

   ยังไม่ทันได้ตรวจเช็คอย่างละเอียดว่าเขาควรจะปรุงยารักษาขนานไหนให้ ตัวปัญหาก็ลืมตาโพลงขึ้นมาและเด้งตัวขึ้นจากโซฟาตัวยาว ตาเธอแดงก่ำ ร่างกายสั่นเทิ้มเล็กๆ


   “ คุณไพ.... ” 


   เสียงทุ้มเอ่ยไม่จบประโยค ร่างสาวเจ้าก็ลุกพรวดและตรงดิ่งไปยังห้องปรุงยาของตัวเอง ทิ้งให้เซเวอร์รัสนั่งมึนอยู่ชั่วครู่จึงเลือกเดินตามเข้าไป 

   โอลิเวียโซเซหายาที่ตัวเองต้องการอยู่สองสามขวด เธอกรอกยาใส่ปากตัวเองทีละขวดและรอมันออกฤทธิ์ ร่างเพรียววิ่งไปทางห้องครัวและโก่งคอสำรอกเอาทุกอย่างออกมา 

   นั่นทำให้อาจารย์ปรุงยารู้ว่าหญิงสาวที่มีอาชีพเดียวกันต้องไปทำอะไรที่ร้ายแรงมากมา ยาสีมรกตถูกสำรอกออกมามากมาย ปนด้วยเลือดและน้ำสีดำที่เป็นพิษก็ถูกขย้อนออกมาจนหมด เธอก็ทรุดลงไปอย่างหมดแรงกับดวงตาที่เลื่อนลอย ก่อนจะสลบลงไปอีกที


   “ นายหญิงเธอไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ เดี๋ยวฉันจะจัดการเอง  เซเวอร์รัสหันไปบอกเอลฟ์สองตัวที่ยืนเป็นห่วงนายตัวเองมาก “ ห้องนอนนายหญิงอยู่ตรงไหน 

   “ ชั้นบนห้องขวาสุดติดกับระเบียงครับ/เจ้าค่ะ  เอลฟ์ผู้ห่วงนายตัวเองยิ่งชีพตอบอย่างพร้อมเพียง


   อาจารย์ปรุงยาพยักหน้าให้ และใช้คาถาเคลื่อนย้ายคนเพื่อพาเอาร่างที่ปวกเปียกไปพักผ่อนยังห้องนอนตัวเอง 

   เขาจัดแจงให้เอลฟ์ดูแลนายของตัวเอง ส่วนอาจารย์ปรุงยาก็ปรุงยาเพิ่มสำหรับบำรุงพลังเวทย์ในร่างกายให้ ระหว่างเดินหาของและสำรวจคฤหาสน์หลังโตไปในตัว เขาก็ได้คำตอบบางอย่างที่สงสัย และเซเวอร์รัสวางแผนไว้แล้วว่าจะเค้นมันออกจากปากหล่อนด้วยวิธีบางอย่างที่ทำให้คำตอบที่ชัดเจนและน่าพอใจที่สุด  



Olivia Part


   โอลิเวียตื่นมาด้วยร่างกายที่แย่สุดขีด พลังเวทย์มนตร์ในตัวไม่เสถียร ร่างกายยังโดนพิษแทรกซึมอีกพอสมควร 

   เมื่อคืนเมื่อเธอได้สติเธอจึงดีดตัวเองเพื่อไปเอาน้ำยาขับพิษกับน้ำยาฟื้นฟูกินเสริม ก่อนจะสลบไปอีกครั้ง โอลิเวียไม่แน่ใจว่าตัวเองตาฝาดหรือเปล่าแต่เหมือนกับเธอจะเห็นอะไรบางอย่างสีดำเดินตามเธอไปมาอยู่ตลอด

   หรือยมทูตจะมารับวิญญาณเมื่อสิ้นอายุขัย...?

   แต่เทียบจากร่างกายตอนนี้เธอว่าตัวเองก็ปกติดีนะ อาจเหนื่อยอ่อนนิดหน่อยแต่ก็ปกติดี นอนพักเอาแรงก็น่าจะไม่เป็นอะไรมากแล้ว


   ‘ มายเลดี้ข้ามีเรื่องที่ร้ายแรงจนท่านต้องช็อคตาค้างแน่นอน 

   ‘ เรื่องอะไรล่ะ 

   ‘ ก็เรื่องที่มี... ’


   “ ในเมื่อคุณฟื้นแล้ว คุณก็ควรจะลุกขึ้นมากินยานะคุณไพน์... ”


   เสียงคุ้นๆนะ

   โอลิเวียเปิดเปลือกตาและหันไปทางต้นเสียง และพบกับใบหน้าที่คุ้นเคยยืนทะมึนอยู่ตรงกรอบประตู ผู้ชายที่ชื่อ เซเวอร์รัส สเนป 

   โถ่เอ้ยนึกว่าใคร ก็ไม่ได้ร้ายแรง....


   .


   .

   ..


   .

   ..

   ...

   ร้ายแรงสิ...!


   “ เฮ้ย! ” 

   โอลิเวียตะโกนลั่นและชี้หน้าไปยังบุคคลที่ไม่ควรจะมีตัวตนอยู่ที่นี่ 

   “ คุณ! คุณสเนป! ทำไมคุณ.... -- ”

   “ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่เหรอ...? ” เซเวอร์รัสต่อประโยคของโอลิเวียให้จบ เขาเดินเข้ามาพร้อมกับ สำรับมื้อเช้าเป็นโจ๊กร้อนๆและยาที่ดูเหมือนเขาจะปรุงให้ เหมือนรู้ว่าเมื่อคืนเธอไปเจอกับอะไรมา “ เอลฟ์ประจำบ้านของคุณไปร้องแร่แห่กระเชออยู่ในห้องทำงานของผม และผมก็มีเมตตาพอที่จะมาดูว่ามีใครใกล้ตายหรือยัง 


   ชายหนุ่มวางถาดลงบนเตียง เป็นเวลานานที่สองสายตาฟาดฟันกันอย่างไม่ยอมแพ้ และโอลิเวียที่ทนไม่ไหวกับความกดดันต้องพูดออกมาก่อน


   “ ขอบคุณสำหรับความเมตตาค่ะ ฉันซาบซึ้งใจมาก  แน่นอนว่ากัดฟันพูด “ เอลฟ์ของฉันแค่วิตกมากเกินไปหน่อย และอย่างที่คุณเห็นว่าฉันสบายดี เมื่อคืนอาจ...ติดขัดไปบ้าง แต่ฉันดูแลตัวเองได้ ” โอลิเวียเชิดคอตอบก่อนจะเม้มปากเมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาที่กำลังประเมินอยู่

   “ ผมก็เหมือนจะเห็นแบบนั้น  เซเวอร์รัส ตอบอย่างไม่แยแส “ และผมจะสบายใจมากถ้าคุณกินของพวกนี้ให้หมด ภาระของผมจะได้หมดลงสักทีหลังจากที่อยู่ที่นี่มาทั้งคืน 


   ห๊ะ!


   ที่นี่!


   ทั้งคืน!


   ได้ยินอย่างนั้น โอลิเวียเลยทำได้แค่ยกมือขึ้นนวดขมับ เธอคิดไว้แล้วว่าเซเวอร์รัสอาจระแคะระคาย แต่ไม่ได้ได้หมายความว่าจะรู้เรื่องเพราะเอลฟ์ประจำบ้านเธอเชิญชวนเขาเข้ามาเอง และเร็วขนาดนี้ รูปคู่แฮร์รี่กับเธอกับเด่นหราอยู่เกือบทั้งบ้าน จะบ้าตาย... 

   นี่ยังดีนะที่เก็บภาพเซเวอร์รัสเวอร์ชันผมยาวสีรุ้งลงอัลบั้มไว้แล้ว ของแรร์แบบนั้นไม่ได้มีให้เห็นง่ายๆ ตอนเธอเห็นในกระจกว่าแฮร์รี่ทำอะไรลงไป เธอถึงกับหัวเราะเสียงดังลั่นบ้านนานเป็นชั่วโมง

   ถ้าเขาเห็นคงจะอารมณ์เสียหนักกว่านี้แน่

   ระหว่างปลงตกเธอก็ยกยาดื่มและกินโจ๊กสมุนไพร อาจารย์ปรุงยาอุตส่าห์มีน้ำใจยกขึ้นมาให้กิน แต่เธอก็คิดอยู่ว่าเขาไม่ได้ดูสงสัยรอบตัวมากอย่างที่เธอกังวลเหมือนเขารอให้...

   เพียงแค่กินโจ๊กคำแรก ลิ้นของเธอก็สัมผัสได้ถึงสิ่งที่แปลกปลอมบางอย่างที่ผสมลงในโจ๊ก 


   สัจจะเซรุ่ม


   โจ๊กที่เมลโล่ทำมาวันนี้ใช้เครื่องเทศคือ ลูกผักชีและเม็ดยี่หร่าเป็นหลัก เมื่อผสมกับวัตถุดิบบางตัวในสัจจะเซรุ่มอย่างใบแอนซิโรล์และหญ้าน้ำประสาน นอกจากจะเป็นยาจับเท็จระดับสูงแล้ว มันยังผสมกับ ความซื่อตรงที่ได้ลูกผักชี และความละอายใจของเม็ดยี่หร่า 

   โอลิเวียไม่เคยรู้สึกว่านิสัยที่ไม่ค่อยระวังของเธอ จะทำให้ตัวเองหดหู่เท่ากับวันนี้มาก่อนจริงๆ


   ‘ ข้าจะช่วยท่านเอง...มายเลดี้ ข้ามีวิธีพอจะต้านยาชนิดนี้ได้ ’


   ใบหน้าหญิงสาวเซื่องซึมและสายตาที่เลื่อนลอย บ่งบอกว่าสัจจะเซรุ่มออกฤทธิ์เต็มที่แล้ว


   “ คุณได้ยินผมไหม คุณไพน์  เซเวอร์รัสถามเมื่อเห็นว่ายาเริ่มทำงาน

   “ ได้ยินค่ะ 

   “ เอาล่ะ มีคำถามเยอะแยะที่ผมอยากรู้เกี่ยวกับตัวคุณ  


   เซเวอร์รัสดึงเอาถ้วยที่อยู่ในมือและถาดที่อยู่บนเตียงไปวางที่อื่น ตัวเขาเลือกนั่งลงบนเตียงตรงข้ามกับเธอ


   “ คุณเป็นใครกันแน่ 

   “ -- ฉัน... ฉัน... ฉันเป็นทั้งโอลิเวีย ไพน์ และ โอลิเวีย เพฟเวอร์เรลล์ ฉันใช้นามสกุล ไพน์ เพราะมันสะดวกว่า 

   “ เพฟเวอเรลล์... ” เซเวอร์รัสทวนคำ “ แฮร์รี่ พอตเตอร์ อยู่กับคุณที่นี่ใช่หรือไม่ 

   “ ใช่ 

   “ ทำไมถึงพา แฮร์รี่ พอตเตอร์ มาที่นี่ เขาควรจะอยู่กับลุงและป้าของเขา 

   “ เพราะฉันทนไม่ได้  

   “ ทนไม่ได้...? ” เซเวอร์รัสถามย้ำ ดูเหมือนเขาจะแปลกใจกับคำตอบที่ได้รับ “ ช่วยให้ความกระจ่างด้วย โอลิเวีย 

   “ ฉันเฝ้าดูเขาตั้งแต่มีข่าวว่า โวลเดอมอร์หายตัวไป -- แฮร์รี่ทรมานเพราะลุงกับป้าหลายปี ลุงกับป้าทำร้ายร่างกายเขา เขาไม่มีความสุข เขาร้องไห้ ฉันแค่อยากให้เขารู้จักคำว่า ครอบครัว และอยากช่วยเขา เลยเลือกที่จะพาเขามาอยู่ด้วยกันที่นี่ สอนทุกอย่างและบอกทุกอย่างที่เขาควรรู้ 

   “ บอกอะไรที่เขาควรรู้  เซเวอร์รัสยังคงถามเธอต่อไป ยิ่งถามเขายิ่งสงสัยกว่าเดิมอีก

   “ ความจริง ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเขา เรื่องพ่อแม่ เด็กชายผู้รอดชีวิต เรื่องพ่อทูนหัวเขา เรื่องที่เขาจะได้ปราบโวลเดอมอร์ในภายภาคหน้า 

   “ คุณรู้เหรอว่าจอมมารไม่ได้เสียชีวิต เพราะอะไรเขาถึงไม่เสียชีวิต  เซเวอร์รัสจี้ถาม

   “ เพราะเขามีฮอร์ครักซ์ เพราะฮอร์ครักซ์เลยทำให้โวลเดอมอร์ยังมีชีวิตอยู่ และในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าเขาก็จะคืนชีพ แม้แต่ปีนี้เขาก็หาทางคืนชีพ โดยคิดใช้ศิลาอาถรรพ์ที่อยู่ในโรงเรียนคุณนั่นแหละ 


   เซเวอร์รัสตาเบิกกว้าง เขาตกใจที่บุคคลภายนอกรู้โดยเฉพาะคนที่แทบไม่ได้ย่างกรายมาฮอกวอตส์อย่างหญิงสาวตรงหน้า


   “ ฮอร์ครักซ์คืออะไร 

   “ คือศาสตร์มืดแขนงหนึ่ง ใช้การตัดแบ่งวิญญาณของตัวเองใส่ลงไปในสิ่งของต่างๆที่เตรียมไว้ โดยจะต้องฆ่าคนอย่างไม่รู้สึกผิด เมื่อร่างเนื้อตายหรือสลายตัวเหลือวิญาณ ก็สามารถคืนชีพได้จากเศษวิญญาณที่แบ่งใส่วัตถุเอาไว้ 

   “ ทำไมคุณถึงรู้ว่าจอมมารมีฮอร์ครักซ์ 

   “ .... ” โอลิเวียเม้มปากแน่น ตัวเองแน่น และกัดฟันเพื่อไม่ให้ตัวเองพูดเรื่องอันตรายออกมา “ บอกไม่ได้  

   “ อาจารย์ใหญ่รู้หรือเปล่า ” เซเวอร์รัสซักถามต่อ

   “ เขาต้องรู้อยู่แล้วแต่ก็ขึ้นกับเวลา 

   “ ทำไมคุณถึงดูไม่ไว้ใจ อัลบัส ดัมเบิลดอร์ 

   “ เพราะเขาเป็นนักวางแผนที่ดี แต่ฉันไม่ชอบแผนที่เขาวางเอาไว้ เขาคาดเดาไม่ได้ เขามักนิ่งเฉยและรอจนทุกอย่างสายเกินแก้ แม้เขาจะหวังดีอยากให้เราเรียนรู้ด้วยตัวเอง แต่มันก็ทำให้รู้สึกแย่เมื่อเขารู้แต่เขาไม่ทำอะไรเลย 

   “ คุณดูจะรู้จักเขาดีนะ -- เกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับเขา ” 

   “ ..... ” โอลิเวียนิ่งค้าง พยายามดึงสติตัวเองไม่ให้พูดมากเกินไป “ เรื่องนี้ก็บอกไม่ได้ 


   เซเวอร์รัสมองหญิงสาวตรงหน้านิ่งๆสักพักก่อนจะถอนหอยใจ เมื่อเธอทำในสิ่งที่เหนือความคาดหมายคือพยายามไม่พูดความจริงออกมา แม้จะไม่ครบแต่เขาก็พึงพอใจมากพอที่จะหยดยาคลายสัจจะเซรุ่มให้

   โอลิเวียอยากขอบคุณกระจกสักล้านหน ไม่รู้กระจกทำได้ยังไงให้เธอมีสติพอที่จะไม่โดนสัจจะเซรุ่มควบคุมมากเกินไป เธอเลยยังไม่หลุดเรื่องในอดีต -- แต่ที่เรื่องอื่นที่โดนบังคับให้บอกก็เพียงพอที่จะทำให้มีงานเข้าได้ไม่ยากเย็น

   

   “ ผมแปลกใจจนเลิกแปลกใจแล้วตั้งแต่คุณหายตัวออกจากฮอกวอตส์ได้และยังต้านสัจจะเซรุ่มของผมได้อีก  เซเวอร์รัสพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะ โอลิเวีย แล้วคุณจะแปลกใจว่าเด็กน้อยของคุณมีช่องโหว่ให้ผมเห็นมากจนเบื่อจะจับผิดเลยล่ะ 

   “ คุณควรเรียกฉันว่า คุณไพน์ ตามเดิมค่ะ คุณสเนป 

   “ โอ้... เห็นคุณไม่ชอบให้เรียกว่า คุณเพฟเวอเรลล์ ผมเลยเรียก โอลิเวีย จะสะดวกใจกว่า เพราะบอกเลยว่าหลังจากผมเคลียร์เรื่องการบ้านเด็กๆและสอบไล่เสร็จ เราต้องคุยกันเยอะ โดยเฉพาะเรื่องฮอร์ครักซ์และพอตเตอร์ ช่วยเตรียมคำตอบให้ผมดีๆด้วยล่ะ 


   แล้วอาจารย์ปรุงยาก็ขอตัวกลับฮอกวอตส์ ทิ้งไว้แต่หญิงสาวที่หงุดหงิดและหาทางระบายออกไม่ได้ โอลิเวียฮึดฮัดอยู่ครู่ใหญ่ จึงเลือกที่จะสนใจกับล็อกเก็ตที่ได้มาอย่างยากลำบากและทำให้ชีวิตเธอต้องมาวิ่งเต้นบนมือคนอื่นเร็วกว่าที่คาดเอาไว้มากโข


   “ ครีเชอร์ 


   ป๊อบ!


   “ เป็นคุณเรียกครีเชอร์  


   เอลฟ์ประจำบ้านชายชราปรากฏตัว แน่ล่ะโอลิเวียก็มีสิทธิ์ในตระกูลแบล็กเหมือนกัน สามารถเรียกครีเชอร์มาได้ก็ไม่แปลก 


   “ ครีเชอร์เขารับชายนายหญิงแบล็กเท่านั้น เขาไม่ต้องการภักดีกับนายคนอื่น ” มันว่าอย่างชั่วร้าย

   “ ฉันไม่ได้ต้องการให้เธอภักดีกับฉัน  โอลิเวียถอนหายใจกับความดื้อดึง “ ฉันแค่อยากแลกเปลี่ยนของบางอย่างนิดหน่อย  


   เธอหยิบเอาล็อกเก็ตที่น่าจะดูคุ้นตาในความทรงจำของเอลฟ์ประจำบ้านชราตนนี้ และเมื่อมันเห็นล็อกเก็ตสลิธีรินทรงแปดเหลี่ยม มรกตสีเหลืองใจกลางเป็นรูป ส. สีเขียว มันก็เบิกตากว้างและพยายามไขว่ขว้าเพื่อที่จะเอามาให้ได้


   “ เดี๋ยวก่อน  โอลิเวียปราม ฉันรู้ว่าเธอมีแบบนี้อีกอัน -- อันที่นายน้อยเรกูลัสให้เธอเอาไปทำลายน่ะ แลกกันกับอันนี้ ฉันรู้วิธีทำลายมัน 

   มันมองหน้าเธอเหมือนไม่เชื่อหู หายตัวไปสักครู่และโผล่มาพร้อมกับล็อกเก็ตของแท้ที่เธอต้องการ

   “ ใช่ครีเชอร์ ฉันรับปากจะทำลายมันให้ ไม่ต้องกลัวว่าเรกูลัสจะโกรธเธอ เขาจะภูมิใจในตัวเธอแน่  โอลิเวียหว่านล้อม

   “ นะ-นายน้อยให้ล็อกเก็ตครีเชอร์ ครีเชอร์นั่งดูนายน้อยเรกูลัส...ถูกลากลงไปใต้น้ำ... ครีเชอร์ทำลายมันตามคำสั่งของนายน้อยไม่ได้เลย! ครีเชอร์ทำตามคำสั่งไม่สำเร็จ! ” ครีเชอร์เริ่มสะอึกสะอื้น

   “ แต่ฉันทำได้ เอามาแลกกัน อันนี้เป็นของนายน้อยของเธอ เธอจำมันได้อยู่แล้วครีเชอร์ ฉันเอามาจากในถ้ำน่ากลัวได้ ฉันก็สามารถทำลายมันได้ 


   เมื่อครีเชอร์ปลอบตัวเองให้ใจเย็นลงได้ มันก็ตัดสินใจยื่นล็อกเก็ตของแท้แลกกับของปลอมที่เรกูลัส แบล็กสับเปลี่ยนเอาไว้ไม่ให้โวลเดอมอร์เอาคืนมาได้


   “ ขอบคุณครีเชอร์  ครีเชอร์มองล็อกเก็ตของนายน้อยอย่างยินดี มันอ่อนลงและดูเชื่อฟังเธอมากขึ้น “ แค่นี้แหละครีเชอร์ เธอกลับไปดูแลบ้านให้สะอาดและดูแลนายหญิงของเธอเถอะ 

   “ ครีเชอร์เขาจะทำให้เต็มที่  เอลฟ์ชรารับคำอย่างว่าง่ายและหายไป 

   

   โอลิเวียมองสร้อยคอที่เป็นฮอร์ครักซ์อีกชิ้นของโวลเดอมอร์ ก่อนจะเอาไปเก็บอย่างดีในห้องสะสมตรงช่องทางลับ 

   เธอตัดสินใจมาสักพักแล้วว่าจะรวบรวมฮอร์ครักซ์ให้ได้มากที่สุด และทำลายมันเมื่อถึงเวลาที่สมควร -- แม้ใจจะไม่อยากยุ่งกับเรื่องพวกนี้แล้ว แต่ในเมื่อเด็กน้อยของเธอดันมีส่วนข้องเกี่ยวด้วยซะเยอะ เธอก็ไม่ใจร้ายพอที่จะให้เด็กวัยรุ่นต้องเจอปัญหาและแก้เองแบบแต่ก่อน เอาแฮร์รี่มาเลี้ยงก็เรียกว่ารนหาที่แล้ว เพิ่มเรื่องยุ่งยากให้ตัวเองอีกสักเรื่องสองเรื่องโอลิเวียก็คงจะรับมือกับมันไหวอยู่หรอก 




TBC.
✿.。.:* *.:。.✿


*คาถาต่างๆ

คาถาเสกไฟที่ปลายไม้กายสิทธิ์ (Wand-Lighting Charm) คำร่าย ลูมอส (Lumos) ใช้คู่กับ คาถาดับไฟที่ปลายไม้กายสิทธิ์ (Wand-Extinguishing Charm) คำร่าย น็อกซ์ (Nox)

คาถาเคลื่อนย้ายคน คำร่าย โมบิลิคอร์ปัส (Mobilicorpus) ทำให้คนลอยจากพื้นเหมือนมีเชือกที่มองไม่เห็นผูกร่างกายอยู่เหมือนหุ่นกระบอก สามารถพลิกแพลงนำมาใช้ในการต่อสู้ได้

**อินเฟอไร (Inferi) : คือซากศพหรือร่างกายที่ตายแล้ว คำสาปให้ทำตามคำสั่ง เป็นหุ่นเชิดของพ่อมดศาสตร์มืด มีผิวหนังที่เย็นเฉียบ ดวงตาโหลลึกและขาวขุ่น


***ลูกผักชี (Coriander Seeds) เมล็ดยี่หร่า (Cumin Seedsใบแอนซิโรล์ หญ้าน้ำประสาน (Fluxweed)

ลูกผักชี (Coriander Seed) : นิยมนำมาทำเป็นเครื่องเทศ มีกลิ่นหอม มักใช้ทำอาหาร สามารถแก้พิษ กระหายน้ำและบำรุงธาตุได้ดี


เมล็ดยี่หร่า (Cumin Seeds) : จัดอยู่ในหมู่เครื่องเทศเช่นกันและนิยมนำมาปรุงอาหาร โดยเฉพาะกับเนื้อสัตว์


ใบแอนซิโรล์ : ใช้เป็นส่วนผสมหลักในน้ำยาสัจจะเซรุ่ม

หญ้าน้ำประสาน (Fluxweed) : ใช้ในการรักษา และเป็นวัตถุดิบหลักในการปรุง น้ำยาสรรพรส (Polyjuice Potion) กับ สัจจะเซรุ่ม (Veritaserum) จะต้องเก็บเฉพาะในคืนวันเพ็ญเท่านั้น



✿.。.:* *.:。.✿

...Writer...


ที่จริงวางพล็อตไว้ให้อาจารย์จับไต๋ได้ตอนแฮร์รี่อยู่ปี 2 ค่ะ 
แต่พอลองเขียนบทนี้ดูแล้ว ให้สเนปมาช่วยก็เข้าท่าดีเหมือนกัน เลยปรับใหม่นิดหน่อย

แฮร์รี่ไม่ต้องเหนื่อยนะคะ เดี๋ยวแม่กระรอกจะช่วยหนูเองง 


 


โอลิเวีย : เอาที่สบายใจเลย


อัพครั้งแรก : 3/11/2561
แก้ไขครั้งล่าสุด : 7/2/2562


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 238 ครั้ง

1,298 ความคิดเห็น

  1. #1234 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 22:18

    รู้สึกได้ว่าพี่กระจกเนี่ยต้องมีเงื่อนงำเบื้องหลังที่เกี่ยวโยงกันกับอดีตของโอลิเวียแน่เลย (รึเปล่า เราอาจมโนมากไป 55555)


    แต่นั่นแหละ ความลับไม่มีในโลก อีกอย่างสเนปได้รู้คร่าวๆก่อนก็ดีค่ะจะได้เลิกระแวงเบื้องต้นกันได้ เพราะยังไงก็มีจุดมุ่งหมายเดียวกันเนอะ

    #1234
    0
  2. #714 milkgy (@muk13115) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 12:23
    อ่านกี่รอบ -กระจกเนี่ย นึกถึงตุ๊กตาหุ่น สเเครปปี้ ตลอดเลย
    #714
    1
    • #714-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      22 มกราคม 2562 / 09:04
      ขอโทษนะคะ พอดีไรต์ไม่รู้จักหุ่นที่ชื่อสแครบปี้
      เป็นการ์ตูนของต่างประเทศเหรอคะ...?
      พอดีต้นแบบที่ไรต์คิดมาจาก คุ๊กตากระเบื้องเคลือบในหนังเรื่อง ออซ น่ะค่ะ
      เลยสงสัยนิดหน่อย... ><
      #714-1
  3. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 02:03
    สเนป โอลิเวียร์ โอ้ นายเย็นชากับสาวตัวป่วน
    #202
    1
    • #202-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      4 พฤศจิกายน 2561 / 08:20
      ดูมุ้งมิ้งเหมือนซีรีย์เกาหลีเลยค่ะ 5555
      #202-1
  4. #201 ฮิจินะ (@pho-poe) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 01:05

    สเนปมาถึงหมดเลยโอลิเวีย จบแล้วววว 55555 เกือบไปแล้ววว แต่ก็รู้เรื่องงแล้วว ไม่ลงไม่ลับแล้วคราวนี้!!!

    #201
    1
    • #201-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      4 พฤศจิกายน 2561 / 08:17
      โอลิเวียพูดเองกับปากแต่ต้นตอนแล้วค่ะ
      " ความลับไม่มีในโลก มันขึ้นอยู่กับเวลาที่คนอื่นจะได้รู้มันต่างหาก "
      จริงดั่งปากว่า 555555
      #201-1
  5. #200 PARROS (@hummingbird999) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 23:34
    เราไม่รู้จริงๆว่าเรกูลัสจากไปแบบนี้ ฮืออ รอตอนต่อไปค่ะ
    #200
    1
    • #200-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      4 พฤศจิกายน 2561 / 08:15
      รีดสามารถอ่านเต็มๆได้ในหนังสือเล่มที่ 7 ตอนเรื่องเล่าของครีเชอร์ได้เลยค่ะ ไรต์ยกมาเขียนแค่นิดหน่อย //ถ้ารีดมีหนังสือนะคะ

      ในหนังสือบอกว่าเรกูลัสเป็นคนกินยาพิษและเอาล็อกเก็ตไว้ให้ครีเชอร์ทำลาย สุดท้ายเขาก็ถูลากลงไปในน้ำ
      ตอนไรต์อ่านไรต์ก็แซดเบาๆค่ะ //ฮืออ
      #200-1
  6. #199 เงาปากกา-ฟูมิ (@misa------) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 23:14
    เคมีเค้าเข้ากันมากเลย หรือเพราะเราเชียร์สเนปอยู่แล้ว555
    ต้องคู่กันแล้วแหละค่ะแบบนี้>////<
    #199
    1
    • #199-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      4 พฤศจิกายน 2561 / 08:09
      อิอิ ต้องรอดูกันยาวๆนะคะะ
      //ขอบคุณที่อ่านและคอมเม้นค่าา
      #199-1
  7. #198 Bubble_pxx (@misaki_rin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 20:12
    กรี๊ดด แอบเรือป๋าเนปคือดจีย์ ป๋าเนปมีความเจ้าเล่ห์สมเป็นเด็กสลิธิริน งี้แหละต้องฉลาดเจ้าเล่ห์ปากจัดเหมือนกันถึงเข้ากันได้วี๊ดดดด
    #198
    3
    • #198-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 20:28
      ไรต์พยายามคงคาแรคเตอร์ของป๋าไว้ให้มากที่สุด
      เห็นรีดชอบไรต์ก็สบายใจจ ขอบคุณนะคะ ><
      #198-1
    • #198-3 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 21:31
      รีดกำลังทำให้ไรต์เหลิงค่ะ //ตอนนี้หน้าบานยิ่งกว่าพระอาทิตย์อีก
      #198-3
  8. #194 VioMayLin (@mayviolincatcat) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 12:47

    ใครคือพระเอกคะเนี่ย
    #194
    1
    • #194-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 19:50
      ไรต์ยังก้ำกึ่งค่ะ
      ยังตัดสินใจไม่ได้เลยย ถ้าแม่กระรอกเลือกคู่ได้ ไรต์จะแจ้งอีกทีนะคะ ><
      #194-1
  9. #193 zionp (@zamguiddi) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 11:20
    เมนท์ให้ไรท์ก่อนอ่านเลย

    ไรท์อัพต่อเนื่องมากๆ ขอบคุณนะคะ &#10084;&#10084;&#10084;
    #193
    1
    • #193-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 19:49
      ฮี่..... ไรต์ก็อัพต่อเนื่องบ้าง ขาดหายบ้างงง
      ขอบคุณเช่นกันค่าาา
      #193-1
  10. #192 Ralaza (@bacon1) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 10:28
    ต้องได้แล้วคู่นี้ และในที่สุดโอลิเวียเธอก็เก็บรูปเสนปหัวรุ้งมาจนได้5555555555
    #192
    1
    • #192-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 19:48
      อิอิ จะได้คู่กันไหมก็รอตามนะคะ ^^
      #192-1
  11. #191 nooknook1992 (@cu_nunook) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 09:47
    ก่อนหน้านี้โอลิเวียได้เข้าไปรร.แล้ว คราวหน้าควรให้เอารัดเกล้ามาด้วยเลยนะคะ5555
    #191
    1
    • #191-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 19:48
      แน่นอนค่ะะะ //ขอบคุณที่คอมเม้นนะคะะ
      #191-1
  12. #190 เต่าน้ำ (@nos-taw) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 09:05
    รู้สึกดีที่ไรต์เปลี่ยนพลอตให้มาโป๊ะแตกตั้งแต่ปี 1 ค่ะ แบบว่าไม่ต้องลุ้นยาว 555 แถมรู้สึกว่าสเนปฉลาดสมตัวดีด้วย

    จะรอความวายป่วงของตอนต่อจากนี้นะคะ อิอิ
    #190
    1
    • #190-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 19:47
      ขอบคุณนะคะะ
      ตอนแรกก็ลังเลว่าจะเร็วไปหรือปล่าว แต่อีกแง่เร็วก็ดีมีคนช่วยกันเยอะๆ
      #190-1
  13. #189 EngEnglish (@EngEnglish) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 08:42

    สเนปรู้เรื่องแล้ว!!!! omg คราวนี้จะเป็นยังไงนะ
    #189
    1
    • #189-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 19:46
      อิอิ รอติดตามนะคะ ^^
      #189-1
  14. #188 annaly chan (@annaly_swe) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 08:37
    สนุกมากค่ะ
    #188
    1
    • #188-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 19:25
      ขอบคุณที่ติดตามทั้งสองเรื่องเลยค่ะ
      ฮืออ รีดน่ารักกก
      #188-1
  15. #186 nicha_112 (@nicha_112) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 07:59

    แน่ ป๋ามีความเรียกชื่อ โอลิเวียยยย กรี๊ดดดดด หนูเขิน5555

    #186
    1
    • #186-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 19:23
      มีเรื่องต้องเคลียร์กันยาวววว
      #186-1
  16. #185 wal_5678 (@wal_5678) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 07:49

    เปิดมาเจอบุกทะเลลุยถ้ำเลย ตอนแรกนึกว่าจะเปิดมาด้วยพาร์ทโรงเรียนของแฮรี่


    แอบคิดเล่นๆ ยามแมวกับกระรอกมีโมเม้นครอบครัวอบอุ่น เฮียเนปเค้าจะไปแจมด้วยมั้ยนะ?



    ปล//จริงๆลงเรือซีเรียส5555

    #185
    3
    • #185-2 wal_5678 (@wal_5678) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 20:06
      คือชิบตั้งแต่อีฟโผล่เถียงกับซีเรียสในคุกแล้ว ตอนนั้นไม่กล้าประกาศตัวเพราะกลัวกดดันไรท์ไป รอเฮียคัมแบ็คค่อยชง

      แต่ตอนนี้ขอประกาศศักดาค่ะ กลัวสเนปวินไปก่อนซีเรียสมา555

      #ทีมซีเรียส
      #185-2
    • #185-3 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 31)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 20:26
      ไม่เป็นไรค่ะ ไรต์ก็ไม่ได้กดดันตัวเองขนาดนั้น //ชอบเพ้อเจ้อไปเรื่อยเฉยๆ
      ชอบเรือไหนก็ลงเลยค่ะ เดี๋ยวก็รู้กันเองว่าไรต์จะช่วยเรือลำไหนพายให้ถึงฟัง หุหุ
      #185-3