[Fanfiction Harry Potter] What If...? (OC)

ตอนที่ 43 : [Other Side] Chapter 32 || Peppermint

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 222 ครั้ง
    12 ม.ค. 62




' If a problem can be solved it will be.
If it cannot be solved there is no use worrying about it '

- Dalai Lama XIV -





Chapter 32






   “ แม้แต่ที่โรงเลี้ยงเด็กกำพร้าก็ไม่มีเหรอ กระจก 

   “ ไม่เลยมายเลดี้ โรงเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ท่านว่ามันถูกทำลายทิ้งไปนานแล้ว ไม่มีแม้แต่ห้องลับใต้ดินให้ซ่อนด้วยซ้ำ 

   “ นี่ฉันต้องบุกกริงกอตส์อีกรอบจริงเหรอเนี่ย  

   หญิงอายุสามสิบได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่กับสิ่งที่ตัวเองต้องทำ


   โอลิเวียยังคงให้กระจกค้นหาร่องรอยศาสตร์มืดที่เป็นฮอครักซ์ของโวลเดอมอร์ แต่ไม่ว่าจะค้นที่ไหนก็ไม่มีแม้แต่กลิ่นอายเลยสักนิดเดียว -- นั่นแสดงว่าถ้วยฮัพเฟิลพัฟที่เธอตามหา จะต้องอยู่ในธนาคารกริงกอตส์ตั้งแต่ก่อนที่จอมมารจะสิ้นอำนาจ


   “ มายเลดี้ ในเมื่อท่านรู้อยู่แล้วว่ามันอยู่ในกริงกอตส์นั่น ท่านจะให้ข้าหาที่อื่นทำไม  กระจกหรี่ตามอง

   “ ก็เผื่อจะมีฮอร์ครักซ์ชิ้นอื่นที่ฉันไม่รู้ซ่อนอยู่ และถ้าหากมันฟลุคไม่ได้อยู่ในกริงกอตส์เราก็จะได้ไปมาเก็บอย่างสบายใจน่ะสิ  โอลิเวียทำสีหน้าลำบากใจ “ แต่นี่หมายความว่าเราต้องบุกเข้าไปในธนาคารนะ งานยากสุดเลยต่างหาก 

   “ ไม่ใช่เรา...มายเลดี้ แค่ท่านคนเดียว ข้าเป็นแค่กระจกดาษดื่นนะเผื่อท่านจะลืม  

   กระจกกางพัดในมือแล้วโบกอ่อนๆดูน่าหมั่นไส้

   “ ค่ะ! ฉันคนเดียวที่ต้องบุกเข้ากริงกอตส์ แย่กว่าเดิมอีก! ” 


   เรื่องหนักอึ้งที่ต้องใช้เวลาวางแผนนานมาก จะเดินดุ่มๆเข้าไปสั่งก็อบลินให้พาไปเลยก็ไม่ใช่ จะทำให้เป็นข่าวใหญ่โตเหมือนอย่างที่เธอใช้มังกรบินหลบหนีนั่นยิ่งแย่กว่า -- หากคิดหาหนทางไม่ออก โอลิเวียก็อาจจำต้องพึ่งพาศาสตร์มืดเหมือนอย่างที่ควีเรลล์เคยบุกไปขโมยศิลาอาถรรพ์ ขึ้นข่าวหน้าหนึ่งนิดๆหน่อยๆคงไม่เป็นไร แค่อย่าให้รู้ว่าตู้นิรภัยไหนก็พอ 


   “ แล้วท่านจะทำอย่างไรต่อ 

   “ วางแผนก่อน พร้อมตอนไหนก็ลงมือตอนนั้น  เธอกุมขมับที่ตัวเองต้องวุ่นวายกับเรื่องซ้ำซาก

   “ สวัสดี เจ้าตูบ  กระจกหน้าตายโบกมือเอื่อยๆให้กับ สุนัขขนสีดำที่อยู่ด้านหลัง

  

   ซีเรียสเล่นบทเป็นโคลได้เนียนมากเกินไป ถ้าไม่ติดตรงที่อีกฝ่ายมักแสดงอาการที่สัตว์ทั่วไปไม่ทำกันอย่าง ยิ้มกว้างเวลาแฮร์รี่เล่นด้วย ทำหน้าเยาะเย้ยเวลาเธอเถียงชนะเซเวอร์รัส อ้าปากค้างและทำตาโตตกใจกับเรื่องที่เธอคุยกับกระจกเมื่อครู่ หรือเรื่องที่รู้ว่าซีเรียสเป็นแอนิเมจัสรูปร่างแบบไหน เธอก็คงคิดว่าสุนัขขนสีดำตัวนี่เป็นแค่สุนัขแสนรู้ทั่วไปเท่านั้น


   “ นี่คือกระจกนะโคล  โอลิเวียถือโอกาสแนะนำ “ กระจกเป็น -- ผู้มีพระคุณของฉัน เขาช่วยเหลือฉันหลายเรื่องมาก และอย่างที่เห็นว่าเขาอาศัยอยู่ในกระจก เขาไม่เคยบอกเหตุผลด้วยซ้ำว่าทำไมไม่ออกมาข้างนอกบ้างหรือออกมาไม่ได้กันแน่ 

   “ หึ  กระจกหัวเราะในลำคอ “ มนุษย์เกลียดปริศนา แต่ก็ยังคงค้นหาปริศนาและไขความลับจากมันอยู่ร่ำไป หากท่านอยากรู้ท่านก็จงหาคำตอบเอาเอง มันสนุกกว่ากันเยอะ 

   “ งั้นคุณก็ใบ้ให้หน่อยสิ  โอลิเวียขมวดคิ้ว

   “ ทุกการเริ่มต้นมักมาจากศูนย์  -- หมดธุระแล้วข้าขอตัวลาล่ะ  ภาพตุ๊กตากระเบื้องเคลือบเดินหายลับไปยังที่ที่จากมา

   “ เขาก็เป็นอย่างที่เห็น  เธอหันมาบอกสุนัขที่ยังมองงงๆอยู่ “ เข้านอนกันเถอะ ดึกมากแล้ว 


   โอลิเวียเดินนำโคลไปยังห้องนอน จัดที่ทางเรียบร้อยแล้วทิ้งตัวลงบนที่นอนและหมอนนุ่มๆ คู่กับสุนัขตัวใหญ่ที่อยู่ข้างกัน 

   หลังจากส่งแฮร์รี่ไปโรงเรียน โอลิเวียหาเวลาแวะไปที่กระทรวงเวทมนตร์เพื่อยื่นเรื่องขอรื้อคดีพ่อทูนหัวให้พิจารณาใหม่ -- แต่มันถูกปัดตก เอกสารประกอบคดีก็มีแค่ไม่กี่แผ่นที่บุคคลสาธารณะสามารถเบิกดูได้ ตราบใดที่ไม่มีหลักฐานว่าซีเรียสบริสุทธิ์ เจ้าหน้าที่ทั้งหลายยังคงตามล่าและคดีก็จะถูกปล่อยทิ้งเอาไว้แบบนั้น

   ประเด็นคือสิ่งที่สามารถยืนยันได้ก็มีแค่ ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ เพียงคนเดียวเท่านั้น

   จะทำยังไงให้ซีเรียสพ้นโทษดี หรือจะมีวิธีไหนที่เข้าไปเอาถ้วยฮัพเฟิลพัฟอย่างไม่โดดเด่นเกินไป...


   แผล่บ


   ลิ้นที่ชื้นแฉะด้วยน้ำลายเลียที่หลังมือของเธอเบาๆ ดวงตาสีเทามองสบผ่านความมืดเข้ามา โคลมองเธอสักพักก่อนจะขยับตัวเอาหัวมาหนุนที่มือแล้วหลับใหล

   “ ขอบคุณนะโคล  

   ขอบคุณนะซีเรียส โอลิเวียลูบหัวโคลเบาๆ อีกฝ่ายคงไม่อยากให้เธอคิดมากจนนอนไม่หลับ เธอสะบัดความคิดฟุ้งซ่านแล้วปิดตาหลับตามไป   



✿.。.:* *.:。.✿



   “ เขาทำสำเร็จใช่ไหมคะ  เคทถาม “ เขาสร้างฮอร์ครักซ์ขึ้นมาอันหนึ่ง นั่นจึงเป็นสาเหตุที่เขาไม่ตายเมื่อเขาทำร้ายหนู เขามีฮอร์ครักซ์ซ่อนเอาไว้ วิญญาณส่วนนั้นของเขายังปลอดภัยอยู่ใช่ไหมคะ 

   “ ส่วนหนึ่ง...หรือมากกว่า ดัมเบิลดอร์ตอบเด็กสาว “ เธอเห็นแล้วว่า โวลเดอมอร์ต้องการแค่ความเห็นจากฮอเรซเกี่ยวกับพ่อมดที่สร้างฮอร์ครักซ์มากกว่าหนึ่งชิ้น จะเกิดอะไรขึ้นกับพ่อมดที่อยากหนีความตายจนพร้อมจะฆ่าคนอีกหลายๆหน เพื่อฉีกแยกวิญญาณตนเองใส่ฮอร์ครักซ์หลายๆอัน เท่าที่เขาและฉันรู้ คือไม่เคยมีพ่อมดคนไหนกล้าฉีกวิญญาณตัวเองมากกว่าสองส่วน 

   อาจารย์นิ่งคิดไปชั่วครู่แล้วกล่าวต่อ

   “ สี่ปีก่อน ฉันได้รับสิ่งที่ฉันตัดสินได้ว่าเขาสร้างฮอร์ครักซ์และแยกวิญญาณตัวเองออกจริงๆ 

   “ สี่ปีก่อน.... ” เคทงึมงำ “ สมุดบันทึก -- สมุดบันทึกของทอม ริดเดิ้ล? ”

   “ ใช่แล้ว  ดัมเบิลดอร์พยักหน้าพึงพอใจกับความหัวไวของนักเรียนคนโปรด “ หากเป็นเพียงความทรงจำเฉยๆ คงไม่สามารถดูดชีวิตของเด็กผู้หญิงในมือตัวเองได้ มันจึงต้องเป็นสิ่งที่ชั่วร้ายกว่าความทรงจำ -- บันทึกนั่นคือฮอร์ครักซ์ โวลเดอมอร์ตั้งใจทำให้มันเป็นอาวุธพอๆกับเครื่องป้องกัน เขาเก็บเสี้ยววิญญาณเอาไว้อย่างปลอดภัย แต่ก็ต้องการให้มีคนอ่านบันทึกนั่นด้วย เพื่อที่สัตว์ร้ายของสลิธีรินจะได้ถูกปลดปล่อยอีกครั้ง 

   “ เขาคงอยากให้ทุกคนกลัวมากกว่าเดิม หากรู้ว่าเขาเป็นทายาทของสลิธีรินด้วย งานที่เขาทุ่มเทจะได้ไม่เสียเปล่าหรือมีคนกล้าแอบอ้าง 

   “ ถูกต้อง  ดัมเบิลดอร์รับ “ เขาจงใจส่งมอบมันให้กับคนอื่น หรือยัดเยียดให้แบบนั้นเหมือนกับการปล่อยปละละเลย สำหรับฉันมันเป็นลางไม่ดีทีเดียว มันชี้ให้เห็นว่าเขาต้องสร้างหรือวางแผนจะสร้างฮอร์ครักซ์มากกว่าหนึ่งอัน -- สองปีที่แล้ว ในคืนที่โวลเดอมอร์ได้ร่างคืนกลับ คำพูดของเขาที่บอกกับผู้เสพความตายมันชัดเจนมาก ‘ ข้าผู้มาไกลกว่าคนอื่นบนเส้นทางแห่งความอมตะ  เขาต้องหมายถึงฮอร์ครักซ์แน่ มันช่างลงตัวเมื่อโวลเดอมอร์เริ่มห่างไกลจากความเป็นมนุษย์เรื่อยๆเมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า วิญญาณเขาถูกบั่นทอนจนเสียหายเกินกว่าขอบเขตที่เราเรียกกันว่า ความชั่วปกติ 

   “ เขาฆ่าคนอื่นเพียงเพื่อไม่ให้มีใครฆ่าเขาได้หรือคะ  เคทคิดตาม “ งั้นที่เขาไม่ประดิษฐ์ศิลาอาถรรพ์ก็เพราะเขาจะต้องพึ่งพามันไปตลอดชีวิต อาจารย์เคยบอกหนูว่าเขาชอบทำงานตามลำพังและไม่อยากพึ่งพาใครทั้งนั้น เขาถึงเลือกทางที่ตัวเองคิดว่าดีกว่า อย่างการสร้างฮอร์ครักซ์หลายชิ้น แม้ตัวเองจะห่างจากความเป็นมนุษย์ 

   “ เธอหัวไวทีเดียว  ดัมเบิลดอร์แย้มยิ้มพอใจ “ ความทรงจำของฮอเรซที่เธอได้มามันสำคัญมาก เราเข้าใกล้ความลับที่จะพิชิตลอร์ดโวลเดอมอร์ได้มากกว่าคนอื่นๆ ได้ยินคำพูดเขาใช่ไหม ‘ จะไม่ดีกว่าหรือ จะไม่ทำให้เราเข้มแข็งกว่าหรือ ถ้าจะทำให้วิญญาณแยกเป็นหลายๆส่วน -- เลขเจ็ด นี่ไม่ใช่เลขวิเศษที่มีพลังอำนาจที่สุดหรอกหรือ  ฉันคิดว่าความคิดเรื่องวิญญาณที่จะแบ่งเป็นเจ็ดส่วนมันดึงดูดใจลอร์ดโวลเดอมอร์มากจริงๆ 

   “ เจ็ดอัน! ” เคทตกใจ รูปภาพรอบห้องอาจารย์ใหญ่ที่ฟังอยู่ด้วยกันนั้นก็ส่งเสียงเกรี้ยวกราดแบบเดียวกับเธอ “ เขาซ่อนฮอร์ครักซ์เจ็ดอัน -- ในโลก -- มันอาจอยู่ที่ไหนก็ได้ หรือ -- ล่องหนอยู่ 

   “ นั่นคือความยิ่งใหญ่ของปัญหานี้  พ่อมดชราพูดเรียบๆ “ ไม่ใช่ฮอร์ครักซ์เจ็ดอัน แต่เป็นหก เพราะวิญญาณส่วนที่เจ็ดอยู่ในร่างที่เกิดใหม่ แม้จะพิการก็ตาม อาจจะสบายใจขึ้นหน่อยหากเธอรู้แล้วว่าเธอทำลายไปแล้วหนึ่งชิ้น และฉันทำลายไปแล้วหนึ่งชิ้น ดังนั้นจะเหลือฮอร์ครักซ์อีกเพียงสี่ชิ้นให้เราไปทำลาย 


   ดัมเบิลดอร์ชูมือที่ไหม้ดำขึ้นมาเพราะแหวนของตระกูลก๊อนท์ เคทสงสัยว่าเมื่อมันมีคำสาปแช่งร้ายกาจอยู่บนแหวน แม้มันจะสามารถแลกเปลี่ยนกับวิญญาณของโวลเดอมอร์ได้ แต่ทำไมอาจารย์ใหญ่ที่เก่งกาจถึงยอมสวมใส่มัน เขาน่าจะสามารถหาวิธีแก้คำสาปได้ด้วยซ้ำ


   “ ที่ทำลายไปแล้วมีแหวนและบันทึก งั้นอีกสี่อันล่ะคะ เราจะหายังไง  เคทรู้สึกหมดหวังเล็กน้อย

   “ ฉันได้แต่เดาเท่านั้น ฉันเชื่อว่าลอร์ดโวลเดอมอร์น่าจะพอใจกับวัตถุที่มีความยิ่งใหญ่ในตัวของมันเอง 

   “ ล็อกเก็ต! ” เคทร้องเสียงดัง เมื่อนึกถึงสิ่งประดิษฐ์ที่มีคุณค่าและยิ่งใหญ่ อย่างในความทรงจำที่โวลเดอมอร์สนใจหรือเคยพูดถึง “ ถ้วยของฮัพเฟิลพัฟ! ”

   “ ใช่  ดัมเบิลดอร์รับ “ ฉันพนันได้เลยว่าสองอย่างที่เธอพูดเมื่อกี้ต้องเป็นหนึ่งในฮอร์ครักซ์ของเขา เมื่อเขาได้ของบ้านสลิธีรินและบ้านฮัพเฟิลพัฟไปแล้ว เขาต้องแกะรอยหาของบ้านกริฟฟินดอร์และเรเวนคลอด้วย แต่ฉันก็มั่นใจว่าที่ระลึกอันเดียวของกริฟฟินดอร์นั้นยังอยู่ดี 

   “ เพราะอย่างนั้นโวลเดอมอร์ถึงอยากกลับมาที่ฮอกวอตส์ เขาพยายามค้นหาของจากผู้ก่อตั้ง  เคทถาม

   “ เหมือนกับที่ฉันคิด และมันคงขาดส่วนที่หกไปเพราะเขาได้ของไปไม่ครบ -- ฉันจึงเดาว่าฮอร์ครักซ์ชิ้นสุดท้ายอาจเป็นงูนากินี 

   เด็กสาวนิ่งคิดไปชั่วครู่ แล้วถามต่อ 

   “ ถ้ากำจัดฮอร์ครักซ์ทั้งหมด ก็จะสามารถฆ่าโวลเดอมอร์ได้ใช่ไหมคะ 

   “ ฉันคิดว่าเป็นเช่นนั้น เมื่อปราศจากฮอร์ครักซ์ โวลเดอมอร์จะเป็นเพียงมนุษย์ที่ตายได้คนหนึ่ง แม้วิญญาณเขาจะเสียหายเกินเยียวยา แต่เขาก็มีสิ่งที่ทดแทนคือ สมองและอำนาจวิเศษ ไหนจะความเชี่ยวชาญเฉพาะตัว -- ”

   “ แต่หนูเทียบเขาไม่ได้สักอย่าง  เธอพูดก่อนจะยั้งตัวเองได้ทัน “ หนูเป็นแค่แม่มดอายุสิบหก ไม่ได้เชี่ยวชาญคาถา ไม่มีอำนาจ ไม่ได้ฉลาดเท่าเขาคำพยากรณ์นั่นแสดงให้เห็นแล้วว่ามันจะลงเอยเหมือน -- ”

   “ ไม่มีอะไรเหมือนเลยเคท  ดัมเบิลดอร์พูด น้ำเสียงเขาดูหงุดหงิดและรำคาญ “ เธอสามารถรักได้ หลายอย่างที่ยิ่งใหญ่และน่าประหลาดเกิดขึ้นเพราะเธอ เสียดายที่เธอยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจพวกมัน -- คำพยากรณ์บอกแบบนั้นจริงอยู่ แต่มันสำคัญก็เมื่อโวลเดอมอร์ทำให้มันเป็นจริง เพราะเขาเจาะจงเธอ เขาทำให้เธอกลายเป็นคนที่อันตรายต่อเขา 

   “ แต่ว่า.... ”

   “ เคท เคท โวลเดอมอร์เลือกทำผิดฉกรรจ์ คือเขาทำตามคำพูดของศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์! -- ถ้าโวลเดอมอร์ไม่ฆ่าพ่อแม่เธอ เขาจะทำให้เธอเดือดดาลอยากแก้แค้นเขาไหม...ไม่! ถ้าเขาไม่บีบบังคับแม่เธอให้ตายแทน เขาจะทำให้เธอได้รับการปกป้องทางเวทมนตร์ไหม...ไม่! โวลเดอมอร์เองนั่นแหละคือศัตรูที่ร้ายที่สุดของตัวเขาเอง เขาทำตัวเองทั้งนั้น! -- เธอสามารถเป็นอิสระจากคำพยากรณนั่นได้ แต่เพราะโวลเดอมอร์ให้คุณค่ากับคำพยากรณ์ เขาถึงตามไล่ล่าเธอ สุดท้ายใครคนใดคนหนึ่งจะต้องฆ่าอีกคนดังคำนายว่าไว้ 



✿.。.:* *.:。.✿



   โอลิเวียรู้สึกขอบคุณความทรงจำเก่าๆหรือความฝันเมื่อคืนของตัวเอง มันทำให้เธอมั่นใจว่าโวลเดอมอร์จะต้องแบ่งวิญญาณเป็นเจ็ดส่วน เพราะความเชื่อมั่นในอำนาจของเลขเจ็ดอย่างที่ดัมเบิลดอร์สันนิฐานเอาไว้(รวมกับแฮร์รี่เป็นแปดเพราะเขาทำไปโดยไม่รู้ตัว) 

   ดังนั้นตอนนี้เธอต้องโฟกัสแค่การหาวิธีบุกเข้าตู้นิรภัยตระกูลเลสแตรงจ์ รัดเกล้าไว้ค่อยคิดทีหลัง สมุดบันทึกยังไงแฮร์รี่คงทำลายมันได้แค่คอยตามดูไปเรื่อยๆ ส่วนงูนากินี ต้อนนี้ยังไม่ได้เป็นฮอร์ครักซ์ คงหลังจากปีสี่นู่นโวลดอร์มอร์ถึงทำเพิ่ม


   

   “ ปลูกถั่วเหลืองเพิ่มดีกว่ามั้ง  โอลิเวียงืมงำในลำคอ 

   “ นายหญิงจะปลูกอะไรเพิ่มหรือขอรับ ให้โจกี้เขาขุดดินเตรียมไว้เลยไหมครับ  โจกี้ถามด้วยความกระตือรือร้น

   “ ยังก่อน  เธอปราม “ ให้ฉันไปหาพันธุ์ดีๆให้ได้ก่อนแล้วค่อยลงมือปลูก จะรีบไปไหนฮึ 

   “ แหะๆ โจกี้เขาเห็นยังมีพื้นที่ดินโล่งอยู่เลยอยากรู้น่ะครับ  เอลฟ์ทำสวนชราเกาหัวแกรกๆ “ นอกจากผสมปุ๋ยเพิ่มแล้ว นายหญิงจะให้โจกี้เขาทำอะไรเพิ่มอีกไหมครับ 

   “ อืมม  เธอกวาดตามองไปรอบๆ “ เก็บผลไม้ที่ร่วงจากต้นละกัน เลือกเอาผลที่ไม่เละ ไม่เน่า ไม่แตก เอาไปให้เมลโล่หั่นชิ้นเล็กๆแล้วค่อยนำมาตากแห้งนะ....โคล! หยุดเลย! อย่าไปคุ้ยดินตรงนั้นนะ! ”

  

   ยังไม่ทันที่โอลิเวียจะสั่งงานเอลฟ์ชราเสร็จ เธอก็ต้องร้องเสียงสูงห้ามโคลที่เข้ามาคุ้ยดินเล่น(อีกแล้ว) และมักเป็นที่เดิมๆแถวต้นพีชและต้นซากุระ -- นับเป็นครั้งที่สามในรอบสัปดาห์ที่สุนัขตัวใหญ่หาเรื่องให้เธอปวดหัว มันประท้วงเธอทางอ้อมเรื่องที่เธอไม่ปล่อยให้ไปฮอกวอตส์กับแฮร์รี่ด้วย 

   ถ้ารอยตีนกาตัวเองเพิ่มขึ้นนี่จะไม่แปลกใจเลยจริงๆ


   ป๊อบ!


   “ นายหญิงเจ้าคะ  เมลโล่หายตัวโผล่มาหาเธอในเรือนกระจก “ จดหมายถึงนายหญิงเจ้าค่ะ 

   “ ขอบคุณเมลโล่ ไปทำอาหารต่อเถอะ 

   “ เจ้าค่ะ  

 

   ป๊อบ!


   “ ถ้าขุดอีกทีฉันจะไล่นายออกจากบ้าน แล้วจะหาหมาตัวใหม่มาให้แฮร์รี่เลี้ยงแทน  โอลิเวียชี้หน้าสุนัขตัวโตด้วยความเจ็บใจ

   “ งื๊ดดดด  สุนัขใหญ่ตกใจแรงกับคำพูดเธอ 


   จากที่ขุดเป็นหลุมเป็นบ่อก็รีบใช้เท้าเขี่ยกลบ ใช้จมูกดุนให้ดินแถวนั้นกลับมาเรียบเนียนเหมือนใหม่ โอลิเวียเกือบหลุดขำตอนโคลใช้ปากคาบสายยาง แล้วใช้ขาหน้าเปิดก๊อกล้างขากับปากที่เปื้อนดินให้สะอาด

   สุนัขบ้านไหนเขาทำแบบนี้ล่ะซีเรียส!


   “ โคลแสนรู้จริงๆนายหญิง โจกี้เขาประทับใจมาก  ก็นั่นแอนิเมจัสนี่ทำไมจะไม่แสนรู้ล่ะ “ โจกี้เขาขอตัวไปทำงานต่อนะขอรับ ” 

   โอลิเวียพยักหน้ารับ เธอเดินมานั่งบนม้าหินแล้วเปิดซองจดหมายที่ส่งมาหาเธอพร้อมกันถึงสองฉบับ







   เรียนคุณ โอลิเวีย ไพน์ 

   โรงพยาบาลวิเศษเซนต์มังโกเพื่อผู้ป่วยและบาดเจ็บ ได้รับจดหมายขอความร่วมมือจาก อัลบัส ดัมเบิลดอร์ อาจารย์ใหญ่แห่งโรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ เนื่องจากเวลานี้ต้องการผู้เชี่ยวชาญด้านการปรุงยาเป็นอย่างด่วน และได้เจาะจงถึงคุณเป็นพิเศษ 

   ทางเราจึงใคร่ขอความร่วมมือให้คุณโอลิเวีย ไพน์ เดินทางไปยังฮอกวอตส์ภายในเวลาสามวัน เพื่อความร่วมมือที่ดีระหว่างโรงพยาบาลเซนต์มังโกและโรงเรียนฮอกวอตส์



ให้การรับรองโดย


Helbert Spleen

(เฮลเบิร์ต สปรีน)
ผู้เชี่ยวชาญและผู้ดูแลโรงพยาบาลวิเศษเซนต์มังโกเพื่อผู้ป่วยและบาดเจ็บ   





   เดจาวู...? 

   แค่จดหมายฉบับแรกก็ทำเอาโอลิเวียเหงื่อตกได้อย่างไม่ยากเย็น ไหนจะประโยคที่ว่า อัลบัส ดัมเบิลดอร์ เจาะจงถึงคุณเป็นพิเศษ ทั้งยังไม่บอกเวลาที่ต้องไปประจำการอีก

   ลางไม่ดีเลยจริงๆ

   เธอนั่งมองจดหมายอีกฉบับด้วยความรู้สึกหวาดระแวง -- ไม่น่าใช่ของแฮร์รี่เพราะแฮร์รี่เพิ่งเขียนส่งมาให้เธอเมื่อวาน เขาคงไม่ได้มีธุระด่วยอะไรต้องส่งมาซ้ำอีกรอบ




ถึง โอลิเวีย


   เสียดายจริงๆที่จดหมายฉบับนี้ไม่ใช่จดหมายชวนเธอไปดื่มกันที่ร้านประจำนะ 

   พอดีที่โรงเรียนฮอกวอตส์เกิดเรื่องนิดหน่อย คุณนายนอร์ริส(แมวของอาร์กัส ฟิลช์ที่เป็นภารโรงน่ะ)ถูกทำให้กลายเป็นหิน ในมุมมองของอาจารย์ใหญ่มันไม่น่าไว้ใจที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในโรงเรียน 

   ฉันได้รับหน้าที่ให้ดูแลต้นแมนเดรกจนโตเต็มวัยแล้วส่งมันไปให้เซเวอร์รัสปรุงยาแก้ แต่หากเป็นอย่างนั้นคงต้องใช้เวลานานกว่าเดิม ฉันจึงเสนอขอให้เธอจัดส่งต้นแมนเดรกที่โตเต็มวัยมาให้ที่โรงเรียน แต่อาจารย์ใหญ่เห็นควรว่าถ้ามีเธอมาช่วยพวกเราอีกคนคงจะดีไม่น้อย เขาจึงอยากให้เธอมาเป็นผู้ช่วยของศาสตราจารย์ที่นี่ มันอาจรบกวนแต่ฉันหวังว่าเธอจะตอบรับนะ 


แล้วเจอกันที่ฮอกวอตส์
โพโมน่า สเปราต์




   มันผิดพลาดตั้งแต่ตอนไหนหนอ โอลิเวียถึงได้โดนดึงเข้าไปพัวพันด้วยได้  

   แต่บ่นไปก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นมา เพราะมันหนีความจริงที่ว่า ไม่ไปไม่ได้อยู่ดี -- ตอนนี้เธอควรหาวิธีจัดการงานที่ควรทำระหว่างที่เธอจะไม่อยู่(อีกนาน)มากกว่า



✿.。.:* *.:。.✿



   “ เอ๋...บอสจะไม่อยู่เหรอคะ  คาร่าเบิกตากว้างหลังจากรับรู้ข่าวที่ได้ยิน

   “ ค่ะ จะทำยังไงดีล่ะคะ คาร่า -- ฉันพอหาเวลาว่างในวันหยุดก็กลับมาดูได้อยู่ แต่วันธรรมดาคงไม่ว่างมาเลย  โอลิเวียปรึกษาอย่างหนักใจ “ ช่วงนี้ไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่มันลากยาวไปยังปลายมิถุนายนเลย 

   ‘ เจ๋งดีนะ เป็นถึงผู้ช่วยอาจารย์เลย  เมแกนตอบโต้

   “ นานจัง พี่ต้องคิดถึงบอสแย่  คาร่าทำปากคว่ำ “ ไม่เห็นเป็นอะไรนี่คะ บอสหาเวลากลับมาได้ทุกสัปดาห์อยู่ เดี๋ยวเรื่องชากับเมนูใหม่อย่างนมถั่วเหลืองพี่จะเป็นคนจัดการเอง เรื่องขนมก็ให้เมแกนกับอีธานช่วยกันทำ 

   “ อ้าวๆลากผมไปเกี่ยวด้วยทำไมเนี่ย  อีธานทำตาปริบๆ

   “ ทำไมจะไม่เกี่ยว ยังไม่ได้สมัครงานที่ร้านไหน ช่วงนี้ว่างก็มาช่วยกันทำขนมสิ  คาร่าจู้จี้

  

   อย่างที่คาร่าว่า อีธานเรียนจบหลักสูตรเรียบร้อย เจ้าตัวกลับมาประเทศบ้านเกิดได้สักพักและอยู่ในช่วงผ่อนคลายหลังจากทุ่มเวลาให้กับการเรียนเต็มที่ ชดเชยกับเวลาที่เขาเสียไประหว่างหาเงินส่งตัวเองเรียน จากเด็กหนุ่มตอนนี้เป็นชายหนุ่มเต็มตัว ผมสีบลอนด์ที่เคยไถข้างถูกตัดเป็นทรงอันเดอร์คัตเท่ๆแทน 


   “ ไม่น่าเชื่อว่าบอสจะเป็นถึงผู้ช่วยอาจารย์  อีธานส่ายหัว “ สงสารนักเรียนแย่ จู่ๆจะให้กระรอกแก่ไปสอนเด็ก โอ้ยย 

   “ เมื่อไหร่จะเลิกปากเสียสักที หา!  

   เพราะอีกฝ่ายสูงขึ้นและหลบหลีกทัน โอลิเวียเลยบิดต้นแขนแทนหูอย่างที่เคยทำมาก่อน

   ‘ ถ้าบอสแก่ แล้วฉันกับคาร่าจะเรียกว่าอะไร  เมแกนยืดกอดอกจ้องโกลเด้นตัวโต

   “ อ๋อ ก็ แก๊แก่น่ะสิครับ...คาร่า! นั่นเขาเอาไว้นวดแป้งนะพี่ไม่ใช่เอามาตี! โอ้ย! ” อีธานวิ่งหลบคาร่าอย่างชุลมุน เมื่อคนที่กลัวแก่ที่สุดหยิบไม้นวดแป้งฟาดอย่างมันมือ

   “ แกก็รู้ว่านั่นเป็นคำต้องห้ามแล้วยังจะพูดอีกนะ อีกสักทีดีไหม  

   “ พอค่ะพอ ทำงานค่ะทำงาน  โอลิเวียยืนขวางลำคนทั้งคู่ “ ถ้าฉันไม่อยู่จะไม่ตีกันตายเลยหรือคะ 

   “ ใช่ๆ อายุเยอะแล้วยังใจร้ายอีก สามีพี่ทนตามง้อได้ไงตั้งหลายปี  อีธานโผล่หน้ามาเถียง

   “ เอ๊ะ! เขาไม่ใช่สามีพี่! บอสดูมันสิ!  คาร่าไม่ยอม

   ‘ พอเถอะค่ะ อายหมา  เมแกนพยักเพยิดไปทางโคลที่นั่งดูอย่างสนุกสนานตรงบันไดเพราะย่างกรายเข้ามาในห้องครัวไม่ได้ หลังๆเธอต้องพาโคลไปไหนมาไหนด้วย เพื่อไม่ให้เบื่อและจะได้ไม่ต้องประท้วงด้วยการขุดดินหรือแทะขาโซฟา

   “ เฮ้อ...เอาเป็นว่า ร้านอยู่ได้ค่ะ ถ้าคนขาดเดี๋ยวพี่จะหามาเพิ่มเอง ไม่ต้องห่วงนะคะบอส  คาร่าบอกให้เธอสบายใจ “ พี่ก็อยู่ เมแกนก็อยู่ เจ้าโกลเด้นนั่นเป็นของแถม ถ้าไม่ไหวกันเดี๋ยวจ้างพนักงานชั่วคราวมาก็ได้ค่ะ 

   “ ขอบคุณค่ะคาร่า  โอลิเวียยิ้มให้อย่างโล่งใจ “ แล้ววินนี่เป็นไงบ้างอีธาน 

   “ อ๋อ...ย่าวินนี่ยังแข็งแรงดี แต่เพราะอายุเยอะพอเดินมากเข้าเลยปวดไขข้อน่ะครับ  อีธานตอบ เขายังคงอาศัยอยู่กับย่าวินนี่เหมือนเดิม ไม่แน่ใจว่าเพราะงกอยากประหยัดค่าที่พักหรือห่วงคนชรา

   ‘ ดูแลย่าเขาดีๆด้วยล่ะ  เมแกนกำชับ

   “ ครับ ครับ อีธานโคตรคูล เรื่องดูแลย่าไว้ใจผมได้  หนุ่มผมบลอนด์ตบอกรับคำ


.

.

   โอลิเวียส่งจดหมายตอบกลับไปว่าเธอจะไปถึงวันพรุ่งนี้ช่วงบ่าย 

   คู่หูเอลฟ์ประจำกลับมาสติแตกอีกรอบเมื่อเธอบอกว่าจะไม่อยู่บ้านอีกหลายเดือน แต่พวกมันก็กลับมาร่าเริงตามปกติ เพราะเธออนุญาตให้โผล่ไปหาที่ฮอกวอตส์ได้ตามต้องการและจะหายตัวกลับมาบ้านในทุกสัปดาห์ 

   โคลหรือซีเรียสที่รู้เรื่องก็ประจบประแจงขอตามไปด้วยอย่างเห็นได้ชัด มันเป็นสิ่งที่ทำให้เธอต้องคิดหนักว่าควรพาไปด้วยหรือปล่อยอยู่บ้านตามเดิมดี 



✿.。.:* *.:。.✿



   ฮอกวอตส์ยังคงเต็มเปี่ยมด้วยมนต์คาถาเพียงแค่มองจากภายนอก ไม่มีใครปฏิเสธได้หรอกว่าคุณจะไม่หลงรักปราสาทโบราณชวนน่าพิศวง แถมยังเป็นปราสาทที่พบเจอเวทมนตร์ได้ทุกหนทุกแห่ง 

   ผู้คุมวิญญาณที่เฝ้าอยู่โดยรอบบริเวณพื้นที่ เป็นเครื่องยืนยันว่าโอลิเวียตัดสินใจดีแล้ว -- เธอใช้ความคิดบวกลบคูณหารอยู่นาน ก็เลือกไม่นำภาระที่เป็นสัตว์เลี้ยงตัวโปรดมาฮอกวอตส์ด้วย เหตุเพราะที่นี่มีผู้คุมวิญญาณ เธอมาเพื่อทำงาน ถ้าพาสุนัขตัวใหญ่มาเธอก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะควบคุมปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นได้มากน้อยแค่ไหน และสุดท้ายเพื่อตัวพ่อทูนหัวของแฮร์รี่ด้วย

   บอกเลยว่าซีเรียสไม่พอใจมากทีเดียว


   แฮกริดออกมารับโอลิเวียเหมือนกับครั้งแรก เขาจัดแจงส่งกระเป๋าไปยังห้องพักให้และลำเลียงแมนเดรกต้นโตเต็มวัยส่งไปยังเรือนกระจกของโพโมน่า 

   แฮกริดพาไปยังห้องอาจารย์ใหญ่เพื่อพูดคุยสิ่งที่เธอต้องทำจนจบปีการศึกษานี้ ทั้งสองถามไถ่สารทุกสุขดิบระหว่างเดินขึ้นไปยังชั้นเจ็ดของปราสาท เดินอ้อมไปทางมุมหนึ่งแล้วหยุดยืนอยู่หน้าตุ๊กตาหินรูปการ์กอย


   “ พาร์เฟ่ต์สายรุ้ง  แฮกริดบอกรหัสผ่านที่อาจารย์ใหญ่มักใช้ชื่อขนมมาตั้ง


   การ์กอยตัวนั้นลุกขึ้นมามีชีวิตและกระโดดไปยังด้านข้าง เผยให้เห็นบันไดเวียนที่เคลื่อนที่ไปด้านบนอย่างนุ่มนวล 

   เมื่อโอลิเวียและแฮกริดก้าวขึ้นบนบันไดกำแพงก็ปิดตัวลง มันพาทั้งคู่ลอยเป็นวงสูงขึ้นและหยุดอยู่หน้าประตูไม้โอ๊กเงาวับ มีที่เคาะประตูทองเหลืองรูปสำริดตัวกริฟฟิน -- ชายลูกครึ่งยักษ์เคาะประตูเสียงดัง ประตูถูกเปิดออกอย่างเงียบเชียบ โอลิเวียก้าวออกตามแฮกริดเข้าไปยังภายในห้องพักของอาจารย์ใหญ่ 

   มันเป็นห้องรูปกลมกว้างใหญ่และงดงาม รอบห้องเต็มไปด้วยรูปภาพเหมือนของอดีตอาจารย์ใหญ่ชายหญิงแต่ละรุ่น มีเครื่องมือที่ทำด้วยเงินมากมายหลายชนิด อุ้งตีนสัตว์ และหมวกคัดสรร

   ชายชราสวมใส่แว่นตารูปพระจันทร์เสี้ยวนั่งโดดเด่นอยู่ตรงโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของเขา เห็นได้ชัดว่าเขาต้องยุ่งกับเอกสารที่ส่งเข้ามาให้วันต่อวันมากขนาดไหน(แต่เขาก็สามารถหาเวลาว่างให้ตัวเองได้เสมอ)


   “ ผมพาเธอมาแล้วครับ ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์  

   แฮกริดพูดขึ้นเมื่อดัมเบิลดอร์เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร

   “ ขอบคุณมากแฮกริด เดี๋ยวผมจะดูแลเธอเอง ขากลับฝากบอกเซเวอร์รัสว่าให้มาพบฉันที่ห้องทำงานด้วย  อาจารย์ใหญ่บอก

   “ ได้ครับ  แฮกริดรับหน้าที่อย่างยินดี “ แล้วเจอกันนะ โอลิเวีย 

   “ แล้วเจอกันค่ะ แฮกริด  โอลิเวียตอบกลับ

   “ โปรดอภัยในความเอาแต่ใจของฉันด้วย โอลิเวีย -- หวังว่าเธอจะมาที่นี่อย่างเต็มใจ ไม่ใช่เพราะถูกบังคับหรอกนะ  ดัมเบิลดอร์ลุกขึ้นเชิญให้เธอนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

   “ ไม่เชิงค่ะ  เธอนั่งลงและแค่นยิ้มให้

   “ น้ำตาลไหม 

   “ ไม่ค่ะ ฉันชอบรสธรรมชาติมากกว่า  

   “ ดีจริง อย่างฉันต้องใส่น้ำตาลสักหนึ่งก้อนทุกที กลายเป็นคนแก่ติดหวานไปแล้วล่ะ  

   ดัมเบิลดอร์ส่งแก้วชาปราศจากน้ำตาลให้ และใส่ก้อนน้ำตาลขัดสีลงหนึ่งก้อนอย่างที่เขาบอก

   “ มันคงขึ้นอยู่กับความชอบค่ะ  โอลิเวียยกจิบมันเล็กน้อย “ เป็นเกียรติมากที่คุณเชิญนักปรุงยาแบบฉัน ให้มาช่วยงานที่ฮอกอตส์อีกครั้งนะคะ 

   “ ไม่ขนาดนั้น  ดัมเบิลดอร์ยิ้มใจดี “ เข้าเรื่องเลยนะ โพโมน่าอาจเขียนเล่าให้เธอฟังคร่าวๆแล้วถึงสถานการณ์คลุมเครือที่กำลังเกิดขึ้นในโรงเรียน

   เขายกชาสมุนไพรขึ้นจิบ จากกลิ่นหอมที่เย็นสดชื่นและรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ต้องเป็นชาเปบเปอร์มิ้นท์อย่างแน่นอน

   “ มีบางคนหรือบางสิ่งทำร้ายคุณนายนอร์ริสหรือแมวของภารโรงเรา ในความเห็นฉันมันยังไม่เสียชีวิตแต่ถูกทำให้แข็งเป็นหิน แต่อย่างไรนั้นฉันคงบอกไม่ได้ ที่ฉันแน่ใจคือมันต้องเป็นเวทมนตร์มืดขั้นสูงมากถึงจะทำได้ 

   “ เหตุการณ์ดูไม่น่าไว้ใจเท่าไหร่นะคะ  โอลิเวียพูดตามเห็นสมควร “ ถ้าเป็นศาสตร์มืดขั้นสูงอย่างคุณว่า นักเรียนอาจไม่ได้เป็นคนทำ เว้นแต่จะมีนักเรียนปีสูงที่พอจะเชี่ยวชาญศาสตร์นั้นๆ 

   “ เรื่องนั้นทั้งเป็นไปได้และไม่ได้...เพราะเหตุนั้นฉันจึงอยากได้ความเห็นจากมุมมองของบุคคลภายนอก  ดัมเบิลดอร์มองอย่างเพ่งพิศ “ เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการปรุงยาทั้งยังมีต้นแมนเดรกที่โตแล้วเต็มที่ มีประสบการณ์การทำงานที่นี่แม้จะเป็นช่วงสั้นๆที่ผ่านไปแล้วหลายปี ฉันจึงถือวิสาสะยื่นเรื่องเพื่อขอความร่วมมือจากเธอไปที่เซนต์มังโก -- ไม่ว่ากันใช่ไหม 

   “ ยอมรับค่ะว่าหัวเสียนิดหน่อย แต่เมื่อเป็นเรื่องจำเป็นฉันก็เข้าใจ 

   “ ขอบคุณสำหรับความใจดีของเธอมากจริงๆ ฉันหวังว่าเราจะปรุงยาแก้ให้คุณนายนอร์ริสได้ในเร็ววัน ฉันเชื่อแบบนั้น 

   “ ได้อยู่แล้วค่ะ โอลิเวียรับปาก


   เสียงประตูเปิดออกอีกหน ร่างอาจารย์ปรุงยาขาประจำในเสื้อผ้าสีดำทั้งตัวเดินก้าวอาดๆออกมาจากช่องกำแพง เขามองเธอแว่บหนึ่งแล้วหันไปหาดัมเบิลดอร์


   “ อาจารย์ใหญ่ --  เซเวอร์รัสค้อมหัวทักทาย และคุณไพน์ ไม่เจอกันนานเลยนะครับ 


   สมแล้วที่เซเวอร์รัสเป็นสายลับสองหน้า การแสดงออกของเขาเหมือนกับว่าเราไม่เจอกันมานานหลายปีจริงๆ


   “ ต้องรบกวนเธออีกแล้วเซเวอร์รัส  ดัมเบิลดอร์พยักหน้าพอใจกับบางสิ่งบางอย่าง “ โอลิเวียจะมาอยู่กับเรา แต่ครั้งนี้คงนานหน่อย ฝากดูแลเธอทีนะ -- ไหนๆก็เคยทำงานร่วมกันและต้องทำงานร่วมกันอีกนาน 

   “ อย่างกับผมขัดคำสั่งคุณได้นี่  ชายจมูกงุ้มพูดเสียงเรียบ 

   “ อืม...ไปพักผ่อนก่อนเถอะโอลิเวีย เธอคงเดินทางมาเหนื่อยแล้ว ตอนเย็นจะมีงานเลี้ยงต้อนรับนะ  ดัมเบิลดอร์บอก “ รบกวนด้วยเซเวอร์รัส 

   “ ครับ...ตามผมมาคุณไพน์ 

   “ ขอบคุณค่ะ แล้วก็ขอบคุณสำหรับชาด้วย  

   โอลิเวียยกจิบอีกหนึ่งอึก แล้วลุกขึ้นเดินตามเซเวอร์รัสออกไป


.

.

.

   “ คุณจะได้พักห้องเดิมเหมือนกับครั้งที่แล้ว  

   หลังจากพ้นเขตห้องพักอาจารย์ใหญ่ เซเวอร์รัสก็กลับมาพูดน้ำเสียงแบบเดิมเหมือนกับช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา แต่ยังคงวางท่าสุภาพกลบเกลื่อนอยู่ 

   “ อาจารย์ใหญ่คุยอะไรกับคุณบ้าง 

   “ ก็เรื่องที่เกิดขึ้นนั่นแหละ เขาบอกแค่เรื่องคุณนายนอร์ริสถูกทำให้เป็นหิน 

   “ เขาไม่ได้บอกเรื่องห้องแห่งความลับเหรอ 

   “ ไม่ค่ะ แต่แฮร์รี่เขียนมาเล่าให้ฟังแล้ว  

   “ เรายังไม่รู้แน่ชัด เขาคงอยากให้จัดการเรื่องยาแก้ก่อน  เซเวอร์รัสบอก “ คุณนำต้นแมนเดรกมากี่ต้น 

   “ ฉันนำมาสิบต้น โตเต็มวัยพร้อมใช้ปรุงยาทุกต้น  โอลิเวียตอบคำถาม

   “ พรุ่งนี้ค่อยว่ากันเรื่องปรุงยา ” 


   เซเวอร์รัสหยุดยืนที่หน้าห้องเรียนปรุงยาก่อนจะถึงห้องพักที่เธอเคยอยู่ 

   “ ผมมีสอนต่อ และหวังว่าคุณจะไม่ได้ความจำสั้นจำทางไปห้องพักที่เคยพักไม่ได้นะ ถ้าไปไม่ถูกถามผีหรือรูปภาพแถวนี้เอาก็แล้วกัน 


   ก็คิดอยู่ว่าอีกฝ่ายคุยกับเธอดีจนผิดสังเกต ความรู้สึกดีก่อนหน้าเหมือนถูกลมสูบออกไปหมดเมื่อชายชุดดำยังพูดจาไม่เข้าหูเธอเหมือนเดิม


   “ ขอบคุณที่แนะนำค่ะ  โอลิเวียเม้มปากที่อยู่ๆตัวเองก็ถูกปล่อยเกาะ “ มันคงต้องเป็นอย่างนั้นเมื่อคนแถวนี้พึ่งพาไม่ได้ 

   “ คุณคงไม่ได้หมายถึงผม เซเวอร์รัสยิ้มมุมปาก “ ผมแค่เห็นว่าคุณเก่งและดูแลตัวเองได้ ผมเลยไม่ได้รู้สึกห่วงจนต้องตามดูแลทุกฝีก้าว เดี๋ยวคนอื่นจะเข้าใจผิดว่าผมกับคุณสนิทกัน

   “ ดีค่ะ  เธอพ่นลมหายใจ หมุนตัวและเดินไปยังห้องพักของตัวเอง


   “ โอลิเวีย... 


   “ คะ! ” เธอตวัดเสียงไม่พอใจ 

   “ หึ เปล่า...แค่จะบอกว่าไม่ใช่ทางซ้ายแต่เป็นทางขวาต่างหาก ความจำคุณคงจะไม่ดีจริงๆ ” เซเวอร์รัสทิ้งท้ายไว้แค่นั้น แล้วเดินเข้าห้องเรียนไป


   เธอชะงักฝีเท้าแล้วเดินย้อนกลับไปตามทางที่อีกฝ่ายบอก ขบเคี้ยวฟันด้วยอารมณ์หงุดหงิด หน้าร้อนผ่าวด้วยความอับอายยามที่โดนกระแนะกระแหนใส่ เขาแกล้งทำเป็นจำไม่ได้สินะว่าเธอไม่ได้มาฮอกวอตส์นานมากแล้ว 

   ก็ใครมันจะไปจำได้ทุกซอกทุกมุมกันล่ะ



✿.。.:* *.:。.✿


   
   โอลิเวียเก็บของ พักผ่อนที่ห้องพักเพียงชั่วครู่ แล้วจึงเดินออกจากปราสาทไปยังเรือนกระจกหมายเลขสาม ซึ่งเต็มไปด้วยพืชอันตรายและเป็นที่ดูแลต้นแมนเดรก


    “ พอใจไหมคะ ” เธอทักแม่มดร่างท้วมตัวเตี้ย ที่กำลังตรวจดูต้นแมนเดรกของเธอ จัดเรียงมันให้ตรงกับทิศทางของแสงแดดตามที่หน่อเหล่านั้นเรียกร้อง

   “ โอลิเวีย! ” โพโมน่า สเปราต์ อาจารย์สอนวิชาสมุนไพรศาสตร์ตอบรับอย่างยินดี “ พวกมันสวยมากแข็งแรงกันดีทุกต้น ฉันพอใจมากทีเดียว -- เพิ่งมาถึงใช่ไหม มีใครรู้แล้วบ้าง ”

   “ ใช่ค่ะ ฉันเพิ่งไปพบกับศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์มาและเจอกับคุณสเนปแล้ว ส่วนอาจารย์ท่านอื่นคงติดสอนฉันเลยยังไม่ได้ไปทักทาย ” เธอตอบและช่วยจัดแจงกระถางให้เข้าที่

   “ วันนี้ฉันไม่มีสอนแล้ว ไปหาป๊อบปี้กันดีกว่า ช่วงนี้คงไม่มีนักเรียนไปห้องพยาบาลกันหรอก ”



   โพโมน่าพาโอลิเวียไปยังระเบียงชั้นหนึ่ง ตรงไปยังห้องพยาบาล มาดามพอมฟรีย์หรือป๊อบปี้รีบต้อนรับอย่างกระตือรือร้น เธอพาโอลิเวียไปดูร่างของคุณนายนอร์ริสตรงเตียงริมสุด มันถูกกันออกมาไม่ให้นักเรียนหรือผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องเข้ามาวุ่นวาย -- โอลิเวียสำรวจร่ายกายแมวของภารโรงอย่างผิวเผิน เธอรู้อยู่แล้วว่าสัตว์เลี้ยงตรงหน้าเจอกับอะไรมาถึงมีลักษณะแข็งทื่อเหมือนกับท่อนไม้แห้ง แค่ปรุงน้ำยาจากต้นแมนเดรกออกมาได้ ก็สามารถรักษาอาการถูกสาปได้แล้ว

   หลังจากนั้นเธอก็ยังได้ไปเจอฟิลิอัส(ศาสตราจารย์ฟลิตวิก) มิเนอร์ว่า(ศาสตราจารย์มักกอนนากัล) แชริตี้(ศาสตราจารย์เบอร์เบจ) และซิลวานัส(ศาสตราจารย์แคตเทิลเบลิน) ทุกคนต้อนรับเธออย่างอบอุ่นเหมือนกับครั้งแรก และบอกเป็นเสียงเดียวกันหมดว่าให้เธอหลีกเลี่ยงกิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต เท่าที่จะทำได้

   ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเพราะอะไร 

   

   
   โอลิเวียเดินเข้ามาในห้องโถงและนั่งลงตามเก้าอี้ที่ทางโรงเรียนจัดไว้ให้ บรรยากาศเหมือนกันทุกครั้งยามที่มีคนใหม่เข้ามาเยือน ดัมเบิลดอร์แนะนำเธอให้กับทั้งโรงเรียนและบอกตำแหน่งหน้าที่ให้ทุกคนรับทราบทั่วกัน

   เธอมองเมินล็อกฮาร์ตที่พยายามชะเง้อหน้ามาคุยด้วยและเริ่มโอ้อวดสรรพคุณของตัวเอง ( ‘ คุณผู้หญิง กระผมกิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต เป็นศาสตราจารย์วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด เป็นเกียรติของผมยิ่ง ที่ได้คนสวยๆอย่างคุณมาร่วมงาน -- คุณคงมาที่นี่เป็นครั้งแรก โปรดให้ผมที่เชี่ยวชาญเส้นทางภายในปราสาทกว่าทุกคนได้แนะนำคุณเถอะ หวังว่าคุณคงไม่หลงสเน่ห์ไปกับรอยยิ้มของผมนะ!’ )

   และเขาก็หยุดพูดได้สักทีเมื่อเซเวอร์รัสปรายตามองทำนองว่าให้เขาหุบปาก 

   เด็กสี่คนที่คุ้นหน้าคุ้นตาดีอ้าปากค้างมองเมื่อรู้ว่าโอลิเวียมาเป็นผู้ช่วยในการปรุงยาและสมุนไพรศาสตร์ พวกเขาปรบมือกันสุดแรงเกิดชวนให้รู้สึกเอ็นดู -- แววตาแฮร์รี่ส่อประกายขำขันและดีใจยามที่ได้เจอหน้า คนที่ดีใจกว่าใครเพื่อนก็คงหนีไม่พ้นเด็กน้อยของเธอ





TBC.

✿.。.:* *.:。.✿




*กริฟฟิน (Griffin) : คือสัตว์ในเทพนิยาย มีร่างกายครึ่งนกอินทรีย์ครึ่งสิงโต บางตำนานว่ามีหางเป็นงู อาศัยอยู่ในถ้ำตามภูเขา ในตำนานกรีกกริฟฟินเป็นสัตว์ผู้พิทักษ์เหมืองทองคำของดินแดนไฮเปอร์โบเรีย(อยู่เขตขั้วโลกเหนือ) ทั้งยังเป็นรูปจำแลงของเทพีเนเมซิส(เทพแห่งความพยาบาท) ทำหน้าที่หมุนวงล้อแห่งโชคชะตา นอกจากนี้ยังเป็นผู้ลากรถม้าของพระอาทิตย์ มีบาซิลิสก์เป็นศัตรูที่ร้ายกาจ กริฟฟินเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงพลังอำนาจ และความหยิ่งยโส
  
_____________________________________________________________

Writer.....  

โปรดอย่าแซวเวลาฉันเดินไปผิดทางหรือทำอะไรที่น่าอับอาย


แฮ่...เนื้อหายังไม่คืบหน้าเท่าไหร่ ใจเย็นๆนะคะ ไรต์อยากเขียนถึงบรรยากาศร้านชาด้วยไม่ได้เขียนถึงคาร่า เมแกน หรืออีธานนานแล้วเลยอยากบอกเล่าบ้าง

ไม่รู้ว่าเห็นกันไหม แต่ไรต์ตัดสินใจได้แล้วนะคะ
คู่ของแม่กระรอกก็คือ คุณอาจารย์ปรุงยา! และคู่ของแฮร์รี่ก็คือ เฮอร์ไมโอนี่นั่นเอง!

ไรต์เสียดายซีเรียสมาก แต่พอเทียบว่า โอลิเวียจะหวั่นไหวกับใครมากกว่า ไรต์ว่าก็คงไม่พ้น ป๋าสเนปหรอกค่ะ //บุคลิกนางต้องชอบคนที่มีความเป็นผู้ใหญ่
กับซีเรียสคงเป็นแนวพี่ชายน้องสาวมากกว่า ยังไงโอลิเวียก็รักซีเรียสอยู่ดี...รักแบบครอบครัวน่ะ//ไรต์ขอโทษที่ช่วยพายคู่ซีเรียสกับโอลิเวียต่อไม่ได้ ฮือออออ

ส่วนเฮอร์ไมโอนี่ ไรต์เคยนึกอยากให้คู่เบลสอยู่ คู่กัดเฮฮาน่ารักๆ แต่ถ้าได้คู่กับแฮร์รี่คงอบอุ่นไปอีกแบบ
ถ้าน้องแฮร์รี่ไม่ได้คู่กับหนูเฮิร์ม น้องต้องเป็นโสดแน่นอน เพราะลิสสาวๆไม่มีใครผ่านตาเลยสักคน 
แฮร์รี่ของไรต์มาตรฐานสูง น้องว่าถ้าจะมีแฟนอยากมีแฟนเก่งแบบอีฟ //หายากมากค่ะหนู

ปล.แม้จะได้คู่ลงเอยแล้ว แต่เนื้อหาการแต่งไรต์ก็คงไม่ได้โฟกัสความรักอยู่ดี แค่มีเพิ่มเข้ามาเป็นสีสันให้ละมุนนิดหน่อย เขาจะลงเอยกันเมื่อไหร่นั้น คงอีกชาติหนึ่งค่ะ 




' ฉันไม่ได้มาฮอกวอตส์นานแล้วนี่นา... ' //ย่นจมูก




เคยเห็นภาพป๋าสเนปตอนมีหนวดไหมคะ กร๊าวใจไรต์มากมาย //จากเรื่อง Die Hard ภาค 1




อัพครั้งแรก : 16/12/2561
แก้ไขครั้งล่าสุด : 12/1/2562
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 222 ครั้ง

1,298 ความคิดเห็น

  1. #1245 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 23:06

    ป๋าสเนปคู่แม่กระรอกดีแล้วค่ะ ถ้าเป็นพ่อหมามาคู่กันเราคิดว่าสวนคงพังไปข้าง 55555

    ทีมแรกเวลากัดกันอย่างน้อยก็ยังกัดกันเงียบๆนิ่งๆ แต่ทีมสองนี่พ่อหมาเราดันตัวโวยวายซะด้วย ถึงสุดท้ายจะยอมให้แต่ก็.. นั่นแหละค่ะ โอลิเวียคงเหมือนมีลูกเพิ่ม แค่กๆๆ

    ให้ป๋าซีเรียสเป็นลูกชายคนโตของแม่กระรอกก็พอค่ะ เหมาะกว่า55555


    ถึงใจจริงจะแอบอยากให้แฮร์รี่โสดค่ะ แอบหวงเจ้าแมวแทนแม่เขาและชอบการกัดกันของเฮิร์มกับเบลสมากกว่า แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะ เราจะทำใจให้ชินกับโมเม้นท์เล้กๆน้อยๆนับจากนี้ไป ฮื่อออ


    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ :']

    #1245
    0
  2. #408 Kwangzii33 (@Kwangzii33) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 23:22

    เราเพิ่งมาเจอฟิคเรื่องนี้ สนุกมากค่ะ อ่านรวดเดียวจบเลย เป็นฟิคแฮร์รี่ที่เราชอบและประทับใจมากเรื่องหนึ่งเลยค่ะ

    เราชอบที่ไรท์ค่อยๆ พัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครและเล่าเรื่องแบบค่อยเป็นค่อยไป

    ดีใจที่แฮร์รี่คู่กับเฮอร์ไมโอนี่ เราว่าแฮร์รี่ที่โตมากับคุณกระรอกไม่น่าจะชอบผู้หญิงแบบโชหรือจินนี่อ่ะ

    ส่วนเบลสนี่เราว่าน่าจะหาสาวของตัวเองได้ไม่ยาก มีความรู้สึกว่าโตไปน่าจะเก่งเรื่องจีบหญิงมากกว่าเพื่อน เหลือแค่ดีนนี่แหละ 5555

    ส่วนคุณกระรอก จะคู่กับใครเราโอเคหมดค่ะ ชอบทั้งสองหนุ่มเลย แต่ขอไม่เอาแบบรักสามเส้าได้มั้ยคะ เราชอบฟีลอบอุ่นของเรื่องนี้มากอ่ะ

    สู้ๆนะคะ รอตอนใหม่อยู่เน้ออออ เดี๋ยวจะตามไปอ่านฟิคอีกเรื่องที่ไรท์แต่งด้วย ^^



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 ธันวาคม 2561 / 23:27
    #408
    1
    • #408-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      19 ธันวาคม 2561 / 09:13
      ไรต์ต้องขอบคุณมากๆที่ผู้อ่านหลงคารมคำโปรยเข้ามา หุหุ
      ยิ่งทำให้ผู้อ่าน(และอีกหลายคน)ประทับใจได้ด้วยแล้ว ไรต์ก็ประสบความสำเร็จในฐานะมือใหม่หรือนักเขียนโนเนมแล้วค่ะ
      ช่วงแรกๆกังวลอยู่เพราะมันค่อนข้างเอื่อยต่างจากแนวที่นักอ่านสมัยนี้ชอบกัน อาศัยว่าค่อยๆปรับแล้วก็พัฒนามา

      เรื่องแฮร์รี่หรือเบลส ก็อย่างที่ผู้อ่านเขียนมาเลยค่ะ
      อยากลองให้แฮร์รี่คู่เฮอร์ไมโอนี่มานานแล้ว อิอิ

      ไรต์เน้นฟีลกู๊ด อบอุ่นแบบเดิมค่ะ เรื่องชิงรักหักสวาทคงไม่มี //อนึ่งคือรู้ว่าตัวเองเขียนดราม่าไม่คล่องและอยากให้บรรยากาศตลอดเรื่องออกมาน่ารักๆมากกว่า

      ขอบคุณที่เลือกเข้ามาอ่าน ติดตาม คอมเม้น และกำลังใจดีๆที่ส่งให้ไรต์นะคะ
      มีคนชอบ มีคนคอมเม้น เข้ามาอ่านอยู่ประจำ กำลังใจไรต์ก็เต็มกระปุกแล้วค่ะ

      คิสสสสสส ╮( ̄▽ ̄)╭♡
      #408-1
  3. #407 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 23:18
    ถ้าจะแฮร์รี่กะเฮอร์ไมโอนี่ คงต้องมีโมเม้นมากกว่านี้แล้วล่ะ แอบโอเคที่คู่โอลิเวียไม่ใช่ซีเรียส คงจะแปลกๆ

    ที่จะได้พ่อทูนหัวมาเป็นคู่ งุ้ยยยยยย
    #407
    1
    • #407-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      18 ธันวาคม 2561 / 10:26
      ใช่ค่ะ มันเป็นไปได้ที่อีฟจะคู่กับซีเรียส แต่อีฟคงไม่คิดเกินเลยอยู่ดี
      เรื่องแฮร์รี่กับเฮอร์ไมโอนี่โมเม้นจะมากขึ้นช่วงปีสามค่ะ ตอนนี้ยังละอ่อนกันอยู่ ไรต์เลยไม่ได้เจาะจงลงไปมากนัก
      ปล่อยให้เป็นเด็กน้อยใสๆไปก่อนนน 。^‿^。
      #407-1
  4. #405 gently weep (@tealrose) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 16:47
    เฮอร์ไมโอนี่กับเบลสนี่เคมีได้สุดแล้วนา
    ตั้งแต่อ่านมายังไม่รู้สึกถึงเรือแฮร์รี่เฮอร์มเลยซักติ๊ด
    ให้แฮร์โสดก็โอน้า
    #405
    1
    • #405-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      18 ธันวาคม 2561 / 10:17
      ประกาศไปแล้วก็คงไม่แก้แล้วล่ะค่า //แก้บ่อยๆเข้าเดี๋ยวไรต์จิโดนด่า งืออ

      จริงอยู่ค่ะเพราะไรต์ไม่ได้เขียนให้ทั้งคู่มีโมเม้นหรือมุ้งมิ้งกันเท่าไหร่
      ปีหนึ่งปีสองไรต์ว่ายังเด็กกันอยู่เลย อายุแค่สิบสองปีกันเอง มันดูจะเร็วไปถ้าให้จีบ หวานแต่เริ่ม หรือออกอาการปิ๊งกันแต่แรก //ไรต์เคยเขียนว่าแฮร์รี่ชมเฮอร์ไมโอนี่น่ารักอยู่นาาา

      ตั้งใจให้ทั้งคู่มีโมเม้นกันตอนปีสามค่ะ
      เพื่อการแต่งในระยะยาว การตั้งเป้าหมายว่าใครคู่ใครก็ช่วยไรต์ได้เยอะ //หลังจากเคว้งคว้างสับสนมานาน

      //ขอบคุณที่เลือกเข้ามาอ่านและคอมเม้นให้นะคะ 。◕‿◕。
      #405-1
  5. #404 บอสสึ (@campus_dm) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 14:19
    กรี๊ดดดดดดด เรือไม่ล่ม
    #404
    1
    • #404-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      18 ธันวาคม 2561 / 10:06
      ยินดีด้วยนาจาาา มามะมาช่วยกันพายเรืออ
      o(≧ω≦)o
      #404-1
  6. #403 bombom88 (@bombom88) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 14:07
    อยากอ่านต่อแล้วค่ะ เพื่อความกรุณามาอัพเถอะ!
    #403
    1
    • #403-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      18 ธันวาคม 2561 / 10:05
      แหะๆ วันธรรมดาไรต์งานยุ่งเลยมักอัพวันศุกร์กับวันอาทิตย์ค่ะ
      ขอบคุณมากๆเลยที่รอตามอ่านนะคะ //ปลื้มม (O ^ ~ ^ O)
      #403-1
  7. #402 gunnyza (@gunnychanyanuch) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 01:54
    ลุ้นอยากให้โอลิเวียบอกความจริงกับโคลไปว่าชั้นรู้ว่าคุณคือซีเรียสบ้าง อุแง แต่ค่อยเป็นค่อยไปเนอะ
    ส่วนเรื่องเรือแฮรี่กับเฮอร์ม น่ารักดีค่ะ ชอบๆอุแง แต่ถ้าเรือป๋าเนปกับโอลิเวียคือโดยส่วนตัวแอบขัดใจนิดหน่อยเพราะไม่ได้หวังว่าจะให้คู่กับใคร(อันนี้ขออนุญาตออกคหสต.)แล้วก็ด้วยอายุป๋ากับโอลิเวียเนาะ แต่พอมานึกก็คือถ้าไม่ใช่ป๋าเนปแล้วจะเป็นใครได้อีก จะเป็นซีเรียสก็แปลกๆแบบในโลกเก่าก็พ่อทูนหัวเนาะ พอมาโลกนี้ก็คงจะแบบเหมือนพี่ชายมากกว่า ยังไงก็ติดตามนะคะ รักไรท์
    #402
    2
    • #402-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      17 ธันวาคม 2561 / 10:21

      ใช่ค่ะ​ ไรต์​เคยคิดว่านางอาจคู่กับลูปิน แต่ก็ไม่เหมาะเดี๋ยวลูกทูนหัว​นางไม่ได้เกิด
      กับซีเรียสก็ขัดๆอย่างรี้ดว่า
      ป๋าสเนปเลยลงตัวสุดแล้ว​ เรื่องอายุในหนังสือป๋าๆอายุแค่สามสิบกว่าเองค่ะ​ อายุอีฟในโลกนี้น้อยกว่าแค่ปีสองปี​ โดยรวมอายุอีฟมากกว่าอีกนะคะ​ อิอิ
      ตอนเปิดเรื่องก็ตั้งใจให้ไม่มีคู่ค่ะ(อย่างที่รู้กัน)​ พอแต่งเรื่อยๆ​ไรต์มองว่า​ ความรัก​ ก็เป็นส่วนสำคัญในชีวิต​ หากจะมีช่วงหวั่นไหวหรือรักกันก็เป็นไปได้
      //รักๆกันไว้ดีที่สุดด
      #402-1
  8. #401 Liana-milky (@Liana-milky) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 00:24
    เสกคาถาใส่ล็อกฮาร์ทไปเลย กลัวอัลไล

    พายเรือเสนปเป็นเพื่อนคอมเม้นท์ที่400
    #401
    1
    • #401-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      17 ธันวาคม 2561 / 10:14
      ลูกบ้านไรต์​พายเรือป๋าสเนปเยอะค่ะ​ ไม่ต้องเหนื่อยเลยย
      #401-1
  9. #400 เต่าน้ำ (@nos-taw) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 19:49
    กรี้ด เรือชั้นค่ะเรือชั้น เรือป๋าเนปวิ่งฉิวละค่าาาาา ไม่ผิดหวังจริงๆที่ลงเรือนี้ ฮรื้อ

    เหล่าชิปเปอร์จะมีไว้ทำไมในเมื่อกัปตันเราพายเองละค่า เฮ
    #400
    4
    • #400-2 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      17 ธันวาคม 2561 / 10:13
      ไรต์​ก็ลุ้นตั้งแต่ในหนังเหมือนกันค่ะ​ รอนคู่เฮอร์ไมโอนี่​ไรต์ก็ไม่ได้อะไรมาก​ แต่ไรต์​ขัดใจที่แฮร์​รี่คู่กับจินนี่มากว่า​ //รู้สึกขัดใจ
      #400-2
    • #400-4 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      22 ธันวาคม 2561 / 10:40
      ขอแอบมาเล่าให้ฟังนิดนึงค่ะ

      ในหนังสือจินนี่จะเป็นผู้หญิงที่มั่นๆ(หญิงแกร่งอีกคนเพราะมีแต่พี่ชาย) และตรงๆ
      เรารู้กันแต่แรกแล้วว่าจินนี่ชอบแฮร์รี่มานานมาก ยิ่งถูกช่วยจากห้องแห่งความลับยิ่งชอบมากกว่าเดิม
      แต่พอเริ่มวัยรุ่น เริ่มโตขึ้น(และรู้ว่าแฮร์รี่ชอบโช) จินนี่ก็ประมาณให้โอกาสตัวเองลองคบคนอื่นบ้าง และเป็นตัวของตัวเองอย่างที่เฮอร์ไมโอนี่แนะนำ
      แฮร์รี่เริ่มรู้สึกดีกับจินนี่ช่วงปิดเทอมปีหก เพราะเธอตลก มีอารมณ์ขัน และเข้าใจความคิดผู้ชาย รู้ใจตัวเองว่าชอบจินนี่แน่ชัดตอนที่จินนี่คบกับดีน เขาไม่พอใจแต่เพราะเป็นน้องเพื่อนเลยไม่แสดงออก
      จนจินนี่เลิกกับดีนก็เหมือนทำให้เขามีความหวัง แล้วทั้งคู่ก็จูบกันในนัดที่กริฟฟินดอร์ชนะ แล้วคบกันค่ะ
      จะมีห่างๆตอนปี 7 เพราะแฮร์รี่ออกไปตามหาฮอร์ครักซ์ แฮร์รี่ขอเลิกเพราะไม่อยากให้เธอเป็นอันตราย แต่สุดท้ายก็ลงเอยกันด้วยดี

      ไรต์ขัดใจจริงอยู่ แต่ถ้าป้าเจเคให้จินนี่มีบทบาทากกว่าเด็กที่ชอบคนดัง ไรต์จะโอเคกว่านี้ค่ะ
      เรารู้แค่เออน้องสาวรอนชอบแฮร์รี่มาก ชอบแบบทั้งเหมือนเป็นรักเรียกและแฟนคลับ แล้วก็หายไป อีกทีคือแฮร์รี่เกิดจะหวั่นไหวกับจินนี่เพราะเธอสวยขึ้น สดใส และเป็นตัวของตัวเอง

      มันเลยไม่รู้สึกฟินอย่างที่ควรจะเป็น //ป้าเขาคงไม่ได้เน้นเรื่องความรักด้วยแหละค่ะ
      #400-4
  10. วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 19:28
    เรือไม่จมแถมอีกเรือก็อวยด้วยชีวิตชิปเปอร์ประสบความสำเร็จ 555555 เห็นค่ะว่าอีฟไม่น่าจะปิ๊งซีเรียส ทุกวันนี้เหมือนเลี้ยงน้องหมาจริงๆมาก
    #399
    1
    • #399-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      17 ธันวาคม 2561 / 10:11
      การเลี้ยงโคลก็เหมือนเพิ่มภาระให้กับชีวิต​ หุหุ
      #399-1
  11. #398 Jarynn (@Jarynn) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 18:40
    ไรต์พิมมาขนาดนี้โยนไม้พายทิ้งไม่ต้องพายแล้วเพราะเรือของเราคือเรือสำราญ555555555555
    ส่วนตัวคิดว่าอีฟมีพ่อทูนหัวเป็นซีเรียสพอมาโลกคู่ขนานคงยากที่จะมองซีเรียสเป็นมากกว่านั้น ส่วนเซเวอรัสก็อาจมีตีๆกันหน่อยตามประสาอาจารย์ที่เคยหักคะแนน5555
    #398
    1
    • #398-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      17 ธันวาคม 2561 / 10:10
      ตามนั้นเลยค่าาา​ เราจะลอยลำไปเอื่อยๆอย่างมั่นคง
      #398-1
  12. #397 Melinna_Lena (@maleen031309) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 18:16

    เรือป๋าเนปเฮลั่นบ้านแล้วค้าาา หลบค่ะเรือแรงแซงทางโค้งมาก สมหวังทั้งสองคู่เลยทั้งแม่กระรอกและหนูแฮรี่ แอบเศร้าหน่อยๆที่ต้องรอไอีกห้าหกวันถึงจะได้อ่าน โฮ~~~

    #397
    1
    • #397-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      17 ธันวาคม 2561 / 10:09

      ฮืออ... ขอบคุณ​ที่รอติดตามตลอดเลยนะคะ
      #397-1
  13. #396 เงาปากกา-ฟูมิ (@misa------) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 16:54
    ป๋าเนปปปป แค่รู้ว่าเรือที่พายมาไม่จมก็ตายตาหลับแล้วค่ะ
    #396
    1
    • #396-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 18:11
      เอ้าาา พายต่อเลยยย
      #396-1
  14. #395 Earn Waranluk (@w-earn) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 16:21

    ได้เวลาออกเรือ!! พายต่อไม่รอแล้วนะ
    #395
    2
    • #395-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 18:08
      เดี๋ยวช่วยพายอีกแรงค่ะะะ ><
      #395-1
  15. #394 ploywendy (@ploywendy) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 16:04
    ตอนแรกขัดใจกับป๋าเนปนะ แต่พอไรท์แปะรูปอีกเวอร์ชัน โอ้ยยย ยอมเลยยยค่ะ อิอิ
    #394
    1
    • #394-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 16:09
      จิตใจเอนเอียงเพราะหนวด ป๋ามีหนวดแล้วล้อหล่ออ //เขินนน
      #394-1
  16. วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 15:46

    ต่ออออนะค้าา
    #393
    1
    • #393-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 16:07
      ขอบคุณที่รอติดตามนะคะ ><
      #393-1
  17. #392 wal_5678 (@wal_5678) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 15:42

    ไม่เป็นไรไรท์ เรือซีเรียสรีดชิพในมุมมืดก็ได้ เฮียเนปเวลาถูกแกล้ง(?)น่ารักดีอิอิ


    เคยอยากขึ้นเรือเบลสเฮิร์มเหมือนกัน แต่กลัวคดีไปซ้ำกับรอนรอนที่ก็คู่รักคู่กัดเนี่ยสิ งั้นคู่กับแฮรี่ไปเลย รีดเป็นประเภทชิพได้ทุกคู่อยู่แล้วอิอิ

    #392
    1
    • #392-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 16:05
      ไรต์ก็ลังเลตั้งแต่เปิดเรื่องแรกๆแล้วค่ะ
      คิดไว้ก่อนเผื่อผู้อ่านหลายท่านอยากให้มีความกุ๊กกิ๊กเพิ่มเข้ามา ยิ่งแต่งนานเข้าไรต์ต้านทานความเย็นชาแต่รักหมดใจของป๋าเนปไม่ได้จริงๆ //มโนประหนึ่งตัวเองเป็นโอลิเวีย
      #392-1
  18. #391 O-pal Kanjana (@opalporpy) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 15:33
    มาลงต่อไวๆน้าแง้ รอแจ้งเตือนทุกวันเลย
    #391
    1
    • #391-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 15:52
      ขอบคุณมากเลยนะคะที่รอติดตาม เลือกเข้ามาอ่าน และคอมเม้นให้
      น่ารักจุงงง ><
      #391-1
  19. #390 Hoshi_ruri (@tuesday6483) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 15:03

    จะสงสารหรือจะขำซีเรียสดีละ55555 //ป๋าเนปหึงแม่กระรอกหรอม?5555555
    #390
    1
    • #390-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 15:49
      อย่าไปสงสารคนชอบกวน(ตีน)คนอื่นเลยค่ะะะ
      #390-1
  20. #389 ฮิจินะ (@pho-poe) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 14:34

    ซีเรียส อย่าหาเรื่องไปเลย เดียวโดนไล่ออกจากบ้านไม่รู้ด้วยนะ55555\\สงสารหมาตัวน้อยๆ

    #389
    2
    • #389-1 ฮิจินะ (@pho-poe) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 14:48
      แล้วเรื่องเรือซีเรียสกับอีฟ โธ่~~~~~TT ทำไมง่าาาา โมเมนก็ให้แท้ๆ ถ้าคู่กันแฮร์รี่ก็จะได้แม่ทูนหัวเลย
      #389-1
    • #389-2 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 15:45
      ฮืออออ ไรต์ขอโทษค่าาา
      มีโมเมนต์ให้นะคะ แต่เป็นโมเม้นพี่น้อง //หลบมุม
      #389-2
  21. #388 PARROS (@hummingbird999) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 14:09
    โอ๊ย ขอบคุณมากค่ะ เนื้อเรื่องกำลังดีค่ะ
    #388
    1
    • #388-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 15:44
      ขอบคุณมากค่าาาา ><
      #388-1
  22. #387 Little G. (@fong-rin) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 13:04
    เอ็นดูซีเรียสจัง55555555555555555
    #387
    1
    • #387-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 13:11
      วิธีการเอาตัวรอดฉบับสุนัขแสนรู้ กวนคนอื่นไปวันๆ
      #387-1
  23. #386 neyjin (@neyjin) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 12:30

    มาต่อไวๆนะคะอยากอ่านมากมาย มันกร๊าวใจมักๆ
    #386
    1
    • #386-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 12:59
      ขอบคุณมากเลยนะคะะ งุงิ
      >////<
      #386-1
  24. #385 nicha_112 (@nicha_112) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 12:23

    กรี๊ดดดดดดด ในที่สุดไรต์ก็ประกาศเรือซักที โอ้ยยย เขิลลลลลล ในใจก็แอบคิดมานานแล้วว่า คุณแม่กระรอกไม่น่าจะคู่กับซิเรียสได้ เพราะความที่ชาติก่อนเป็นพ่อลูกบุญธรรมกัน มันก็จะออกจั๊กจี้ไปหน่อยเนอะ5555 หายากมาก ฟิคที่แฮร์รี่ คู่กับเฮิร์ม นี่รอดูมากมายค่ะว่าจะเป็นยังไง เพราะนุ้งแฮร์รี่ตอนนี้ เป็นคูลมากเลย เอ็นดูวววว

    #385
    1
    • #385-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 43)
      16 ธันวาคม 2561 / 12:55
      ตามที่ผู้อ่านคิดเลยค่ะ
      ตอนแรกไรต์คิดว่าจะให้คู่กับซีเรียส แต่ถึงแม้จะอยู่คนละโลก ความรู้สึกแบบพ่อลูกทูนหัวยังต้องตามติดอยู่แน่ และเพราะสเนปรักลิลลี่มากไรต์เลยไม่กล้าแตะ
      แต่บางทีอยู่ด้วยกันมากๆอาจหวั่นไหวได้ ยิ่งอีฟห่วงแฮร์รี่ไรต์ว่าสเนปอาจเปิดใจง่ายขึ้น
      ไรต์เลยเลือกสเนปแทน (คนปากแข็งเขาจะไม่ยอมรับอะไรง่าย จนกว่าจะจวนตัวแน่)

      ฟิคแฮร์รี่กับเฮอร์ไมโอนี่หายากจริงค่ะ เพราะมีแต่แฮร์รี่คู่กับหนุ่ม ฮ่าาาาา
      เรื่องนี้ไรต์จะเปิดโอกาสให้น้องได้คูลและแมนเต็มที่ค่ะ!
      #385-1