[Fanfiction Harry Potter] What If...? (OC)

ตอนที่ 45 : [Second Year] Chapter 34 || Banana

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 239 ครั้ง
    12 ม.ค. 62




I learned that courage was not the absence of fear, but the triumph over it. '

Nelson Mandela -






Chapter 34






Harry Part


   แฮร์รีรู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจหลังจากที่โอลิเวียอธิบายเรื่องต่างๆให้เขาฟัง ทั้งเรื่องที่ล็อกฮาร์ตมาจีบ กับเรื่องที่เขาคิดไปเองว่าโอลิเวียมีกิ๊กแล้วไม่ยอมบอก -- เธอพาแฮร์รี่มาส่งถึงหน้าหอกริฟฟินดอร์อย่างปลอดภัย และสัญญาว่าวันรุ่งขึ้นเขาจะได้ขนมฟัดจ์รสฟักทองแสนอร่อยปลอบใจที่วันนี้หัวเสียมาแล้วทั้งวัน

   เด็กชายปีนป่ายผ่านช่องบนผนัง หลังรูปภาพสุภาพสตรีอ้วนเข้าไปยังห้องนั่งเล่นรวมของบ้าน เดินตรงไปยังที่นั่งประจำของพวกเขา -- ดีน เบลส และเฮอร์ไมโอนี่กำลังง่วนอยู่กับการบ้านวิชาเวทมนตร์คาถา 

   แต่เมื่อเขาเดินมาถึง เฮอร์ไมโอนี่ก็กระแทกหนังสือเรียน คาถามาตรฐานปีสอง ปิดดังปัง


   “ จะเป็นใครนะ  เธอพูดเสียงแผ่วเบา

   “ ใคร  แฮร์รี่ถามกลับ

   “ คนที่ต้องการให้สควิปและพวกคนที่เกิดจากมักเกิ้ลทั้งหมดออกไปจากฮอกวอตส์น่ะ  เฮอร์ไมโอนี่ตอบ เธอดูไม่ค่อยมีสมาธิและยุ่งยากใจ อาจเพราะเธอเป็นมักเกิ้ลบอร์น(เกิดจากครอบครัวมักเกิ้ลแท้) เลยกังวลกว่าคนอื่นๆ

   “ ถ้าถามฉัน ฉันคิดว่า...อาจเป็นมัลฟอย  ดีนเงยหน้าขึ้นมาตอบ “ ก็คืนที่เกิดเรื่องน่ะ เขาพูดชัดเจนเลยว่าคนที่เป็นเลือดสีโคลนให้ระวังตัวไว้ให้ดี 

   “ มัลฟอยจะเป็นทายาทของสลิธีรินอย่างนั้นหรือ  เฮอร์ไมโอนี่ถามอย่างสงสัย

   “ แค่อาจจะ  ดีนยักไหล่

   “ ฉันว่าทุกคนเป็นไปได้หมดเลย  แฮร์รี่พูดตามสิ่งที่คิด “ ถ้าเจาะจง ฉันว่าอาจเป็นคนที่เลือดบริสุทธิ์หรือคนที่รู้ประวัติเรื่องแบบนี้ก็ได้ มันไม่จำเป็นว่าทายาทต้องอยู่สลิธีริน เพราะเขาบอกว่าต้องสืบเชื้อสายมาจาก ซัลลาซาร์ สลิธีริน แค่นั้นนี่

   “ ถ้าเป็นเลือดบริสุทธิ์ก็ตัดได้เยอะเลย มีพวกสลิธีรินกับเรเวนคลอนิดหน่อย วีสลีย์ ลองบัตท่อม แล้วก็มักมิลลันที่อยู่ฮัพเฟิลพัฟ ก็เลือดบริสุทธิ์ทั้งนั้น -- ” เบลสนิ่งไปสักพักก่อนจะพูดต่อ เอาตามตรงฉันก็ไม่แน่ใจเรื่องเพื่อนตัวเอง แต่ฉันไม่คิดว่าเดรโกจะเป็น หมอนั่นชอบคุยโวอย่างที่พวกนายเห็น ถ้าเดรโกเป็นทายาทจริงก็คงเปิดห้องแห่งความลับไปตั้งแต่ปีหนึ่งและกำจัดคนที่ไม่ชอบไปแล้ว ดีไม่ดีเอามาโม้ให้ฟังด้วยซ้ำ 


   เบลสมองดีนกับเฮอร์ไมโอนี่ที่ดูจะไม่ชอบใจมากกว่าเดิม เดรโกมีนิสัยชอบดูถูกคน เขามักหาเรื่องแกล้งเด็กคนอื่นบ่อยๆทั้งรอน เนวิลล์และเด็กต่างบ้าน -- ยิ่งเด็กที่เกิดจากครอบครัวมักเกิ้ล เขายิ่งแกล้งหนักเป็นพิเศษ เฮอร์ไมโอนี่เคยโดนว่าบ้างแต่ไม่บ่อย เธอไม่ได้ไปยุ่งหรือมีเรื่องด้วย


   “ พวกนายต้องเข้าใจนะ ครอบครัวพวกเราถูกเลี้ยงมาแบบนี้ พ่อแม่ของเดรโกรักและตามใจมาก พวกเขาก็สอนให้เดรโกคบแต่เพื่อนที่เป็นเลือดบริสุทธิ์ เพราะพวกเลือดผสมหรือมักเกิ้ลนั่นไม่น่าไว้ใจและ...น่ารังเกียจ --  ไม่ใช่แค่เดรโก ธีโอดอร์ แพนซี แครบ กอยล์ก็เหมือนกัน มีครอบครัวฉันกับพวกกรีนกราสเท่านั้นที่ไม่ได้คลั่งสายเลือด


   เบลสถอนหายใจอย่างอึดอัด


   “ แล้ว...ที่เดรโกเข้ามาผูกมิตรกับแฮร์รี่ก็เพราะพ่อเขาอยากให้ทำ พวกเขาคิดว่ามันจะช่วยให้ครอบครัวอยู่สบายขึ้น แต่ไม่ต้องห่วงนะ หมอนั่นก็อยากเป็นเพื่อนกับนายจริงๆแหละ -- ใครกันจะไม่อยากเป็นเพื่อนกับคนดังอย่างแฮร์รี่ พอตเตอร์ 

   “ ฉันควรดีใจใช่ไหม  แฮร์รี่พูดยิ้มๆ เขาชินแล้วเวลามีคนบอกว่าเขาเป็นคนดัง จะปฏิเสธไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะมันหนีความจริงไม่ได้

   “ ควรสิ ฉันก็พลอยได้เครดิตไปด้วยไง เบลส ซาบินี่ เพื่อนสนิทของเด็กชายผู้รอดชีวิตและเป็นเพื่อนเขาไว้ใจมาก เท่โคตรถ้ามีแบบ ฉันหล่อจนสาวหลง ด้วยยิ่งดีใหญ่ 

   “ แหวะ/ถุยเถอะเบลส  มีคนไม่เห็นด้วยสองคน

   “ พวกนายเป็นงี้ตลอด เห็นด้วยหน่อยมันจะตายหรือไง 

   “ ฉันดีใจนะที่นายอยากเป็นเพื่อนรักฉันขนาดนั้น  คงมีแฮร์รี่คนเดียวที่ไม่รู้สึกอยากอ้วกกับคำพูดเบลส

   “ งั้น ถ้าเธอไปถามเพื่อนเธอตรงๆเรื่องนี้ พวกเขาจะบอกไหม  เฮอร์ไมโอนี่เปลี่ยนเรื่องคุย

   “ อาจจะ  เบลสโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ แต่เดี๋ยวจะไปคุยให้ แล้วจะไปล่าข่าวคนอื่นที่พอจะเป็นทายาทได้ด้วยเลยละกัน ดีนนายต้องไปกับฉัน 

   “ อีกแล้ว --  ดีนเบื่อหน่าย

   “ เพราะฉันรู้ว่าน้องฟูฟูต้องอยากหาข้อมูลสัตว์ร้ายในห้องสมุด และแฮร์รี่สามารถช่วยได้มากกว่าเราสองคนแน่นอน  เบลสยิ้มมุมปาก “ ไปตามล่าเหมือนปีที่แล้วที่เราไล่คุยกับรูปภาพไง 

   “ จะบ้าตาย... หวังว่าปีหน้าฉันคงไม่ต้องตามคุยกับรูปภาพหรือผีอีกนะ  ดีนเอนตัวพิงโซฟาอย่างนึกขี้เกียจ “ งั้นฉันขอใช้แผนที่ตัวกวนบ้างได้ไหม เผื่อจะมีประโยชน์ 

   “ เอาสิ อยากใช้ก็บอกแล้วกัน 

   “ โอเค งั้นทำการบ้านต่อกันได้แล้วพวกเธอ  เฮอร์ไมโอนี่กลับมาเปิดตำราวิชาคาถาต่อ

   “ เธอเป็นคนเริ่มเรื่องเองนะ  แฮร์รี่แซะไหล่

   “ อุ้ย...เดี๋ยวจะชดเชยด้วยการสอนพิเศษให้นะ  เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มหวาน

   “ ม่ายยยยยย  ดีนกับเบลสร้องประสานเสียง สอนพิเศษทีไรทั้งคู่มักโดนเด็กหญิงเคี่ยวจนแทบสลบคากองหนังสือทุกที



✿.。.:* *.:。.✿



   เป็นอีกครั้ง ที่แฮร์รี่ถูกเรียกให้มาหน้าชั้นเรียนในชั่วโมงการป้องกันตัวจากศาสตร์มืด คราวนี้เขาได้เล่นเป็นมนุษย์หมาป่า โดยมี ดีน เบลส เนวิลล์ และรอน เล่นเป็นชาวบ้านที่ต้องการความช่วยเหลือกับสรรเสริญล็อกฮาร์ตในฐานะวีรบุรุษ


   “ หอนดังดีมาก แฮร์รี่ -- อย่างนั้นเลย -- แล้วทีนี้พวกเธอเชื่อไหม ฉันก็ต่อยเต็มแรง -- อย่างนี้ -- จนมันหงายหลังไปกองกับพื้น -- และใช้มือข้างเดียวกดมันไว้ -- มืออีกข้าง ฉันจิ้มไม้กายสิทธิ์ลงที่คอ -- แล้วก็รวบรวมกำลังทั้งหมดที่เหลือเสกคาถาโฮมอร์ฟัส ที่ซับซ้อนมาก -- มันร้องครวญครางอย่างน่าสงสาร -- ร้องสิ แฮร์รี่ ร้องอีกดังๆเลย เสียงสูงอีกหน่อย ใช่ๆ 


   คดีเก่าที่ล็อกฮาร์ตแต๊ะอั๋งโอลิเวียก็ยังไม่ได้สะสาง ยังเพิ่มคดีใหม่มาให้น่ารำคาญ -- ไม่รู้ว่าจริงอย่างที่อาจารย์เขียนหรือเปล่า แฮร์รี่รู้แค่ว่าคาถาโฮมอร์ฟัส คือคาถาที่ทำให้แอนิเมจัสกลับคืนร่างเดิม ไม่รู้ว่าใช้กับมนุษย์หมาป่าได้ด้วย 

   แต่รอเขากลับไปนั่งที่ได้ก่อนเขาจะเอาคืนเรื่องที่แต๊ะอั๋งโอลิเวียแน่นอน ถือเป็นการทดลองของที่จิ๊กออกมาจากที่บ้าน


   “ แล้วขนของมันก็หายไป -- เขี้ยวหดสั้นลง แล้วกลายร่างเป็นคนตามเดิม ง่ายๆแต่มีประสิทธิภาพมาก -- แล้วในที่สุด ก็มีอีกหมู่บ้านหนึ่งที่จะระลึกถึงฉันในฐานะวีรบุรุษ ที่ช่วยให้พวกเขารอดพ้นจากความหวาดกลัวว่าทุกเดือนมนุษย์หมาป่าจะมาทำร้าย -- พวกเธอต้องเข้ามารุมดีใจที่ฉันปราบมันสำเร็จสิ มา! เข้ามา! ”


   จบการแสดงประกอบหนังสือก็เดินกลับมายังที่นั่งของตัวเอง แฮร์รี่เขม่นใส่เดรโกนิดหน่อย ที่เอาแต่ล้อเลียนท่าทางของเขาตอนแสดงเป็นมนุษย์หมาป่า 

   ไม่ได้โดนเรียกออกไปแสดงก็สบายใจได้ล่ะสิ 

   เด็กชายล้วงหากระปุกไม้สีเข้มขนาดกำปั้นในกระเป๋าเป้ ภายในบรรจุยาลูกกลอนที่ดำเต็มกระปุก -- เอาตามตรงแฮร์รี่ก็ไม่รู้ว่ามันใช้ทำอะไรได้บ้าง แต่เขาคิดว่าทำเป็นเม็ดแบบนี้ก็ต้องกินได้แน่นอน

   แต่อีกไม่กี่นาทีจะได้รูว่ามันใช้ทำอะไรได้

   แฮร์รี่ฉวยโอกาสเอาตอนที่เฮอร์ไมโอนี่เผลอ เสกคาถาลอยได้ใส่ยาลูกกลอน บังคับให้มันลอยขึ้นไปในอากาศนิ่งๆ จนเมื่อคนที่น่าหมั่นไส้หัวเราะอ้าปากกว้าง เขาก็เสกให้มันพุ่งใส่ปากของล็อกฮาร์ตทันควัน ดีเสียอีกที่อาจารย์กลืนมันลงคอไปเองโดยไม่คิดเอะใจ

   เด็กชายจ้องมองการเปลี่ยนแปลงตาไม่กระพริบ ผ่านไปแล้วห้านาทีทุกอย่างก็ยังคงปกติดี

 

   หรือมันจะเป็นแค่ยาธรรมดา...

   จนเสียงระฆังดังขึ้นบอกเวลาหมดคาบ นักเรียนต่างพากันเก็บของเตรียมตัวไปเรียนวิชาต่อไป


   “ การบ้าน ! เขียนกลอนเกี่ยวกับชัยชนะของฉันต่อมนุษย์หมาป่าวักกาวักกา แล้วฉันจะให้ -- ”


   ล็อกฮาร์ตก็นิ่งไปจนผิดสังเกต เขากรอกตาไปมาแล้วลูบท้องเป็นวงกลมเหมือนกับว่ามีอะไรสักอย่างในร่างกายเขากำลังผิดปกติ


   “ !!!! ”


   “ อาจารย์! อาจารย์มีหางงอกออกมาด้วยอ่ะ  เชมัสร้องเสียงดัง และชี้ชวนให้นักเรียนคนอื่นดูอวัยวะอีกส่วนที่โผล่ออกมาจากก้น

   “ ไม่ใช่แค่หาง! ที่หน้าอาจารย์มีขนงอกออกมาด้วย!  รอนยิ้มกว้างกับภาพชวนน่าตื่นตา

   “ พวกเธอแค่ตาฝาดไปเอง อย่าแตกตื่น! นี่เป็นแค่คาถาที่ฉันจะใช้ปราบเจ้าสัตว์ร้าย -- ”


   นอกจากหางสีดำยาวโผล่ทะลุออกมานอกกางเกงแล้ว ทั่วทั้งร่างกายเขาก็เริ่มมีขนสีดำงอกยาวออกมา จากที่เคยเดินอกผายไหล่ผึ่งอยู่ตลอดก็เริ่มหลังค่อมห่อไหล่ ช่วงตัวหดสั้นลง แขนและขายาวขึ้นอีกเล็กน้อย นิ้วมือยื่นยาวผิดกับนิ้วมนุษย์ ผิวเรียบลื่นเริ่มดูสาก ผิวสีขาวกลับหลายเป็นสีดำ จมูกที่เคยโด่งกลับหดสั้น มีรูจมูกที่กว้างขึ้น หูก็เริ่มกางออก


   โอเค... โดยรวมตอนนี้คือ...

   กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต กลายร่างเป็น ลิงชิมแปนซีที่มีผมสีทองดัดเป็นลอน และใส่เสื้อคลุมสีเขียวปีกแมงทับ

   

   นักเรียนทุกคนมองการเปลี่ยนแปลงตรงหน้าตาไม่กระพริบ ทั้งชั้นเรียนเงียบจนได้ยินเสียงหายใจไปชั่วขณะ ก่อนที่ทุกคนจะพร้อมใจกันระเบิดเสียงหัวเราะอย่างหยุดไม่ได้


   “ ผมว่าคาถานี้ต้องใช้ได้ผลกับสัตว์ร้ายนั่นแน่ครับ ศาสตราจารย์ล็อกฮาร์ต  เบลสพูดจบก็หัวเราะลั่นตามคนอื่นๆ

   “ เอากล้วยไหมครับศาสตราจารย์  ยิ่งธีโอดอร์ น็อตต์พูดเรื่องกล้วย มันยิ่งเรียกเสียงหัวเราะให้ทุกคนได้อ่างไม่ยากเย็น น็อตต์เป็นคนไม่ค่อยแสดงอารมณ์ ไม่ค่อยพูด แต่พูดทีก็เป็นเหมือนหมัดชกใต้เข็มขัด


   มีสาวๆกับเฮอร์ไมโอนี่แค่ไม่กี่คนดูจะสับสนกับตัวเอง ว่าพวกเธอควรจะขำหรือควรจะโวยวายที่อาจารย์กลายร่างเป็นลิงไปแล้ว แฮร์รี่กับดีนขำจนปวดท้องและน้ำตาไหลเมื่อ ลิงตัวนั้น(ล็อกฮาร์ต) เริ่มเกาหัว หาเห็บหมัดตามตัวใส่ปากและเริ่มปีนป่ายไปทั่วทั้งห้อง

   แฮร์รี่ขอเชิดชูยาลูกกลอนกล่องนี้เป็นหนึ่งในดวงใจ และอาจจะหาทางทดสอบอีก ว่ามันทำให้คนที่กินเข้าไปเป็นลิงเหมือนกันทุกเม็ด หรือสามารถทำให้กลายร่างเป็นสัตว์ชนิดอื่นได้ด้วย



✿.。.:* *.:。.✿



   ข่าวเรื่องล็อกฮาร์ตกลายร่างเป็นลิงชิมแปนซีแพร่กระจายไปทั่วอย่างรวดเร็ว ทุกคนดูจะสนใจเรื่องนี้จนลืมไปเลยว่ากำลังหวาดกลัวเรื่องห้องแห่งความลับอยู่ 

   แฮร์รี่รู้สึกได้ว่าอาจารย์ทุกคนดูมีความสุขกว่าปกติ ไม่เดือดร้อนแม้เพื่อนร่วมงานตัวเองจะกลายร่างเป็นลิง -- ศาสตราจารย์ฟลิตวิกกับศาสตราจารย์สเปราต์ยิ่งทำตัวตามสบายกว่าเดิม พวกเขาต้องรีบหาวิธีทำให้ล็อกฮาร์ตกลับคืนร่างเดิม แต่ทั้งคู่ก็จงใจยืดเวลาให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ แม้แต่มาดามพอมฟรีย์เองก็ไม่สนใจ ส่วนโอลิเวียของแฮร์รี่ก็ไม่สนใจอยู่แล้ว ที่เห็นได้ชัดสุดคงเป็นศาสตราจารย์สเนป เพราะคาบวิชาปรุงยาเขาปล่อยให้นักเรียนปรุงยาที่สั่งตามใจชอบ ไม่จู้จี้หรือตามจิกอย่างที่เคยๆ 

   อะไรก็ดีไปหมด ติดอยู่อย่างเดียวคือ...ล็อกฮาร์ตชอบหนีเข้าไปในป่าต้องห้าม เพื่อห้อยโหนหรือทำอะไรก็ตามที่เป็นนิสัยแบบลิงๆ 

   นั่นจึงทำให้อาจารย์ท่านอื่นวุ่นวายเข้าไปตามหา เพื่อไม่ให้โดนสัตว์อันตรายตัวอื่นโจมตีหรืออาจโดนจับกิน แม้อาจารย์วิชาป้องกันจากศาสตร์มืดตัวจะกลายร่างเป็นลิง แต่สัญชาติหรือนิสัยส่วนตัวยังคงปรากฏให้ทุกคนได้เห็นกัน ทั้งหยิบเสื้อคลุมมาใส่(แม้มันจะยับเยิน) เซ็ตผมด้วยตัวเอง(แม้มันจะไม่เป็นทรงสักนิด) หรือเซ็นหนังสือให้บรรดาแฟนคลับพร้อมกับมืออีกข้างที่ถือกล้วย(แต่คงไม่มีใครอ่านภาษาลิงออก) ต่อให้เขากลายร่างเป็นลิง เขาก็ยังน่ารำคาญเหมือนเดิมเพราะไม่ว่าจะไปที่ไหนเสียงร้อง เจี๊ยก เจี๊ยก ก็จะดังไปทางนั้น

   เอาเถอะ มันก็น่าสบายใจกว่าตอนเขาเป็นคน


.

.

.

   ในวันเสาร์แฮร์รี่ตื่นแต่เช้าเพราะตื่นเต้นกับเกมควิดดิชที่ตัวเองจะลงเป็นนัดแรก 

   แฮร์รี่ขอให้โอลิเวียซื้อไม้กวาด นิมบัสสองพันหนึ่ง เหมือนกับที่เดรโกใช้ เพราะในตอนนี้ไม่มีไม้กวาดรุ่นไหนจะดีหรือเร็วเท่านิมบัสอีกแล้ว 

   นอกจากเรื่องตื่นเต้น เขาก็ยังกังวลใจเรื่องไม้กวาด ทีมกริฟฟินดอร์ต้องประชันกับทีมสลิธีรินที่แต่เดิมก็รับมือยากแถมยังมีไม้กวาดดีๆครบทั้งทีมเสริมเข้าไปอีก มันต้องเป็นอะไรที่หินกว่าการแข่งนัดที่แล้วๆมา

   เขาลุกขึ้นแต่งตัวลงมากินอาหารเช้าเร็วกว่าปกติและพบว่านักกีฬาทีมกริฟฟินดอร์นั่งรวมกันอยู่แล้ว ทุกคนเคร่งเครียด ไม่พูดไม่จาเหมือนกันหมด


   “ นี่! ” เบลสเข้ามาหาพร้อมกับกางบางอย่างให้ดู “ อันนี้ฉันทำเอง แฮร์รี่ พอตเตอร์ ซีกเกอร์ผู้ว่องไวดุจสายฟ้า ส่วนอันนี้คือ ลาก่อนงูเก็งกอง เจ๋งป่ะ 

   ความกังวลของแฮร์รี่หายไปเล็กน้อย เมื่อเห็นสโลแกนที่เบลสขยันสร้างสรรค์ตั้งให้ทุกนัด “ ต้องขอบคุณ...? ”

   “ ต้องสิมันเจ๋งจะตาย 

   “ ถ้าแฮร์รี่โดนลูกบลัดเจอร์อัดฉันจะโทษนาย อันนี้ต่างหากของจริง พวกเนวิลล์ช่วยทำด้วยอีกแรง  ดีนบุ้ยใบ้ไปทางเนวิลล์ เชมัสและรอน ผ้าคลุมผืนเดิมที่ปีที่แล้วพวกเขาใช้วาดเชียร์ มันถูกนำกลับมาทำใหม่ เป็นรูปสิงโตแบบเต็มตัวและวิ่งไปมารอบผืนผ้า

   “ และนี้คือเซอร์ไพร์ส!  เฮอร์ไมโอนี่แตะไม้กายสิทธิ์เบาๆที่ผ้าเชียร์ เสียงคำรามของสิงโตก้องว่า กริฟฟินดอร์!!!’ ดังกระหึ่มทั่วโต๊ะ เรียกความสนใจผู้เล่นคนอื่นให้กลับมาครื้นเครง

   “ เจ้าพวกปีสองตัวกะเปี๊ยกนี่ใช้ได้เลยนะเฟร็ด -- ”

   “ ดูท่าพวกเราจะแพ้ไม่ได้เลยล่ะจอร์จ -- ”


   ฝาแฝดที่ดูจะชื่นชอบผ้าเชียร์กว่าคนอื่นก็เริ่มทำตัวป่วนกับทุกคนรอบข้าง และมันก็ได้ผลเพราะวู้ดกลับมาคะยั้นคะยอให้ทุกคนกินมื้อเช้าอย่างเข้มงวดเหมือนเดิม       



   ใกล้เวลาสิบเอ็ดนาฬิกา ทั้งโรงเรียนก็เริ่มเดินลงไปที่สนามควิดดิช สภาพอากาศไม่เป็นใจให้แข่งขันกันเลยสักนิด มันร้อนชื้น เห็นเมฆครึ้มไกลๆเหมือนจะเกิดฝนฟ้าคะนอง ยิ่งรอบบริเวณทางเข้าฮอกวอตส์มีผู้คุมวิญญาณเฝ้าอยู่ยิ่งชวนอึมครึมมากกว่าเดิม 

   แฮร์รี่เปลี่ยนชุดในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า นักกีฬาทั้งทีมสวมชุดสีแดงของกริฟฟินดอร์ สวมอุปกรณ์ป้องกันที่แขนและเข่าเอาไว้ แล้วนั่งลงฟังวู้ดพูดให้กำลังใจก่อนการเริ่มการแข่งขัน


   “ สลิธีรินมีไม้กวาดดีกว่าเรา  เขาเกริ่น “ เป็นเรื่องจริงที่ต้องยอมรับ แต่เรามีคนที่ดีกว่าอยู่บนไม้กวาด เราฝึกหนักกว่าพวกเขา เราบินมาแล้วทุกสภาพอากาศ -- ” (‘แน่สิ เกือบตายเพราะพายุไปแล้วรอบนึง จอร์จพึมพำ) “ และเราจะทำให้พวกเขาเสียใจว่าแม้จะมีไม้กวาดดีแค่ไหน เราก็สามารถเอาชนะได้โดยไม่ต้องใช้เงินซื้อพร่ำเพื่อ 


   หน้าอกวู้ดขยับขึ้นลงตามแรงอารมณ์อย่างชัดเจน


   “ ขึ้นอยู่กับนายแล้วแฮร์รี่  วู้ดหันมาบอก “ ครั้งก่อนนายแพ้ก็จริง แต่เป็นเพราะความเร็วไม้กวาดไม่เท่ากัน ครั้งนี้นายชนะแน่ แสดงให้พวกนั้นเห็นว่าแม้อีกฝ่ายจะมีไม้กวาดดีทั้งทีม เราก็จะชนะได้ 

   “ กดดันไหมล่ะแฮร์รี่  เฟร็ดหันมาหลิ่วตาให้

   “ ไม่ฮะ  แฮร์รี่ยิ้มกลับ “ ซีกเกอร์มีหน้าที่ทำให้ทีมชนะนี่ แล้วพวกพี่ก็เก่งพอจะไม่โดนพวกเขาทำคะแนนทิ้งห่างแน่ ผมเชื่อแบบนั้น 

   “ เด็กใหม่มันแน่เว้ย วู้ด  จอร์จขยี้หัวเขาอย่างชอบใจ

   “ เวร กลายเป็นเราโดนกดดันซะงั้น  แอนเจลิน่าสูดหายใจเข้าเต็มปอดเพิ่มความมั่นใจ



   เมื่อพวกเขาก้าวออกไปสู่สนามควิดดิช เสียงกึกก้องกระหึ่มดังขึ้นต้อนรับเหล่านักกีฬา บ้านกริฟฟินดอร์ได้เสียงเชียร์ของทั้งเรเวนคลอและฮัพเฟิลพัฟร่วมด้วย เพราะพวกเขาอยากเห็นสลิธีรินแพ้ยับเยิน ส่วนบ้านสลิธีรินก็ส่งเสียงโห่ไล่พวกเขาให้ได้ยินเหมือนกัน แฮร์รี่โบกมือให้เพื่อนๆและแฮกริดที่อยู่รวมกันเป็นกระจุกเดียว ทุกคนโบกผ้าเชียร์กันอย่างบ้าคลั่ง โดยเฉพาะกับดีนจริงจังทุกทีเวลาเชียร์กีฬา(‘ถ้าอีกฝั่งโกงก็ใบแดงไปเลย แฮร์รี่!’) 

   มาดามฮูช อาจารย์สอนวิชาการบิน บอกให้ฟลินต์กับวู้ดจับมือกัน แม้ใบหน้าทั้งคู่จะยิ้มแย้มแต่แรงบีบที่มือนั่นดูจะมากกว่าที่จำเป็นเยอะ


   “ เริ่มหลังเสียงนกหวีดนะ  มาดามฮูชตะโกนบอก “ สาม... สอง... หนึ่ง... ปี๊ด!


   นักกีฬาทุกคนขึ้นขี่ไม้กวาด ถีบเท้าขึ้นจากพื้นแล้วเร่งทะยานไปบนท้องฟ้าตามแรงเชียร์คนดู แฮร์รี่เหาะขึ้นสูงกว่าทุกคนในทีมเพราะเขามีหน้าที่แค่หาลูกสนิชสีทอง เขากวาดตามองจนเจอคนที่ตามหา โอลิเวียโบกมือให้เขาน้อยๆ เธออยู่ตรงที่นั่งอาจารย์ระหว่างศาสตราจารย์สเปราต์กับศาสตราจารย์สเนป ชั้นบนสุดของที่นั่งมีลิงตัวหนึ่งห้อยโหนอยู่(‘อย่าซนสิล็อกฮาร์ต’) ทุกคนล้วนคุ้นหน้า ยกเว้นมีชายคนหนึ่งที่มีผมสีบลอนด์ซีดยาวตรง สวมชุดสูทดำตัดอย่างดี ใบหน้าติดหยิ่งจนทำให้เขาอดคิดถึงเดรโกไม่ได้


   “ ฉันรู้มาสักพักแล้วว่านายใช้ไม้กวาดรุ่นเดียวกับฉัน  เดรโกที่บินพุ่งขึ้นมาในระดับเดียวกันตะโกนคุย “ จะได้ตัดสินกันไปเลยทีเดียว พอตเตอร์ 

   “ ฉันไม่แพ้นายเป็นครั้งที่สองแน่  แฮร์รี่ตะโกนกลับ

   “ ประเดิมขี่แข่งกันก่อนไหมล่ะ 

   “ ดะ -- เดรโกหลบ! ” 


   ก่อนที่เขาจะตอบอะไรออกไป แฮร์รี่ก็เห็นลูกบลัดเจอร์โผล่มาจากด้านหลังเดรโกพุ่งตรงเข้ามาระยะประชิด เดรโกหักหลบไปอีกทาง ส่วนแฮร์รี่ก็ขยับตัวหนีอย่างหวุดหวิดเฉียดปรายเส้นผมไปเพียงเล็กน้อย

   โหย หัวใจจะวาย


   “ เกือบไป แฮร์รี่! ” จอร์จบอกระหว่างบินผ่าน เขาฟาดลูกบลัดเจอร์กลับไปทางเดรโกซ้ำ ทำให้เดรโกต้องบินหนีไปอีกฝั่งของสนาม 


   ลูกบลัดเจอร์โค้งย้อนกลับมายังที่เขาอยู่อีกรอบ แฮร์รี่เร่งความเร็วไม้กวาดให้ออกห่าง เขาพุ่งตรงไปยังพื้นที่เบื้องล่าง แต่มันก็ยังคงเร่งความเร็วตามเขามาติดๆจนได้ยินเสียงหวีดหวิวตัดผ่านอากาศทางด้านหลัง แฮร์รี่เหาะตีลังกาฉวัดเฉวียด บินซิกแซกและหักม้วนตัวเพื่อหนีลูกบอลสีเข้มที่ตามมาอย่างไม่ลดละ -- มันแปลกมากที่ลูกบลัดเจอร์เอาแต่ไล่ตามเขาอยู่คนเดียว ทั้งๆที่หน้าที่มันคือต้องคว่ำผู้เล่นในสนามให้ได้มากที่สุดต่างหาก เฟร็ดที่คอยหวดลูกอยู่อีกฝั่งเข้ามาหวดลูกบลัดเจอร์ช่วยแฮร์รี่ออกไปอย่างสุดแรงเกิด


   “ เออ ไปไกลๆเลย! ” เฟร็ดตะโกนอย่างสะใจ

   แต่แล้วมันก็วนกลับมาเหมือนกับบูมเมอแรง ตรงมาที่แฮร์รี่อีกหน “ โถ่เว้ย! ” แฮร์รี่สบถอย่างหัวเสียเพราะเขาต้องเอาแต่หลบลูกบลัดเจอร์เลยไม่มีเวลามองหาลูกสนิช


   ฝนเม็ดใหญ่ตกลงมาอย่างที่คาดการณ์กันไว้ แน่นอนว่ากริฟฟินดอร์เสียเปรียบกว่ามาก อีกฝ่ายมีไม้กวาดดีกว่า แถมแฮร์รี่ก็เอาแต่คอยหลบลูกบลัดเจอร์อย่างบ้าคลั่ง ถ้าเขายังสลัดมันไม่หลุดหรือไม่จัดการลูกบลัดเจอร์ทิ้ง กริฟฟินดอร์คงไม่มีทางชนะการแข่งนัดนี้ได้ 

   เด็กชายคิดจะใช้ไม้กายสิทธิ์หันไปเสกระเบิดใส่ลูกบลัดเจอร์ แต่เพราะเล็งเป้าไม่ถนัดแถมยังผิดกติกา (‘ข้อที่ สี่สิบเจ็ด-ห้ามระเบิดลูกบลัดเจอร์ ลูกควัฟเฟิล ลูกสนิช ในระหว่างการแข่งขัน ไม่อย่างนั้นจะถือว่าเป็นการจงใจยืดเวลาและขัดขวางการเล่น ฟังอยู่หรือเปล่าแฮร์รี่ เธอต้องจำมันนะ’) ไม่น่าเชื่อตัวเองเหมือนกัน ว่าเขาจะจำเรื่องที่เฮอร์ไมโอนี่อ่านให้ฟังได้ด้วย


   “ ต้องมีสักคน -- ทำอะไร -- กับลูกบลัดเจอร์  เฟร็ดคำรามระหว่างเหวี่ยงไม้ ฝาแฝดตระกูลวีสลีย์บินตามมาติดๆ พยายามช่วยเขาจากลูกบลัดเจอร์ที่เดือดดาล

   “ ต้องขอเวลานอก 

   “ ไม่! ” 


   แฮร์รี่ตะโกนบอกจอร์จที่กำลังส่งสัญญาณขอเวลานอก เขาเร่งความเร็วออกห่างฝาแฝดวีสลีย์และหลอกให้ลูกบลัดเจอร์หลงทิศพุ่งออกไปนอกสนาม แล้วบินกลับมาหาเฟร็ดที่อยู่ใกล้สุด 


   “ พวกพี่ต้องกลับไปเล่นตามปกติอย่างที่พี่วู้ดวางแผน ไม้กวาดผมเร็วกว่า ผมน่าจะเร่งความเร็วที่ได้โดยที่ไม่เป็นอันตราย อย่างดีคือผมอาจจะจับลูกสนิชได้ตอนมันบินมาเกาะที่แขนเสื้อ 

   “ หัวนายจะหลุดก่อนจบเกมสิไม่ว่า  เฟร็จตอบ

   “ เดี๋ยวก่อน! ” จอร์จตะโกน “ มันหยุดแล้ว เมื่อกี้ตอนพวกนายคุยกัน ไอ้ลูกขี้โกงนั่นบินขึ้นไปโจมตีคนอื่นแทนแล้ว -- ฉันต้องไปประจำที่ก่อน 

   “ ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีสิ  เฟร็จยังไม่วางใจ 

   “ เราต้องรีบแล้ว ผมเสียเวลาหนีลูกบลัดเจอร์แทนที่ควรจะจับตามองลูกสนิชนานเกินไปแล้ว 


   ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆลูกบลัดเจอร์นั่นถึงเลิกทำตัวเกรี้ยวกราดใส่ แต่ก็ถือว่าเป็นผลดีและทันเวลาเพราะเดรโกกำลังไล่ตามลูกสนิชอยู่ แฮร์รี่เหาะฝ่าสายฝนที่เริ่มตกหนักตรงไปหาเดรโกและกระแทกใส่อย่างแรง ทำให้ลูกสนิชที่บินหนีอยู่ฉวยโอกาสเผ่นแนบไปในทันที


   “ โถ่เว้ย! พอตเตอร์! ฉันเกือบชนะพวกนายแล้ว เดรโกหัวเสีย “ ชนะด้วยสกอร์รวม 200 ต่อ 0 คงจะดีทีเดียว...ไม่สิ เป็น 210 แต้มแล้ว  (‘สลิธีรินนำกริฟฟินดอร์อยู่ 60 ต่อ 0 ครับ แค่เพราะไม้กวาดเร็วกว่าเท่านั้นเอง’)

   “ ง่ายไปเดรโก ฉันแค่ติดธุระนิดหน่อยเลยมาช้า  แฮร์รี่ตอบกลับ

   “ เต้นบัลเลต์กับลูกบลัดเจอร์อยู่ล่ะสิ เดรโกยิ้มเหยาะ

   “ อยากฝึกด้วยไหมล่ะ ฉันไม่คิดเงิน  แฮร์รี่โต้กลับอย่างไม่น้อยหน้า พลางกวาดตาหาลูกสนิชที่หายต๋อม


   ฝนกระหน่ำตกแรงขึ้น มันตกกระทบกับแว่นตาไหลลงไปตามร่องจมูก แถมยังทำให้ตัวหนักเทอะทะเพราะเสื้อผ้าที่ชุ่มน้ำ ท้องฟ้าจากเดิมที่เป็นสีตะกั่วกลับกลายเป็นมืดครื้มเพราะเมฆฝน อากาศร้อนชื้นเริ่มหนาวเย็นขึ้นตามลำดับ แฮร์รี่บังคับไม้กวาดเหาะไปรอบๆและเพ่งหาลูกสนิช เขาไม่ได้ยินเสียงบรรยายเกมที่สนุกสนานของลี จอร์ดัน เพราะเสียงลมฝนรอบตัวกลบไปหมด


   เปรี้ยง!


   ฟ้าฝ่าเสียงดังหลังจากที่ร้องครืนครานอยู่สักพัก แฮร์รี่เห็นเดรโกทำปากขมุบขมิบอยู่ไกลๆ ตัวเปียกมะลอกมะแลกไม่ต่างกัน เขาทนได้เพราะโดนวู้ดจับฝึกทุกสภาพอากาศมาแล้ว ที่ต้องทำตอนนี้คือตามจับลูกสนิชเพื่อจบเกม ไม่อย่างนั้นพวกเขาอาจเป็นปอดบวมหรือหนาวตายไปซะก่อน 

   เพียงไม่นาน แฮร์รี่ก็เพ่งสายตาจนเห็นจุดสีทองเล็กจิ๋วแถวที่นั่งอาจารย์ มันทอประกายท่ามกลางสายฝน แฮร์รี่แนบตัวกับไม้กวาดแล้วพุ่งตรงไปทันทีที่เห็นลูกสนิช หางตาเขาเห็นจุดสีเขียวกำลังเหาะตามมา ไม่เดรโกเห็นลูกสนิชเหมือนกันก็ต้องบินตามมาประกบ เด็กชายจึงเร่งความเร็วให้มากกว่าเดิมฝ่าตรงไป 

   ฝนเม็ดใหญ่ปะทะกับใบหน้าจนรู้สึกเจ็บและชา ลูกสนิชรู้ตัวแล้วว่าถูกไล่ตาม มันบินหนีสูงขึ้นไปเรื่อยๆ เขาจึงเพิ่มความเร็วให้มากขึ้นเพื่อไล่ตามให้ทัน 

   ทว่าลูกบลัดเจอร์จากไหนไม่รู้โผล่มาชนเข้าที่สีข้างลำตัวแฮร์รี่จนจุก ไม้กวาดหมุนคว้างกลางอากาศชั่วขณะ เขาขืนไม้กวาดแล้วบังคับให้มันพุ่งตรงไปหาลูกสนิชตามเดิม แฮร์รี่งอตัวมากไม่ได้ แรงกระแทกเมื่อครู่ทำให้เด็กชายรู้สึกว่าซี่โครงเขาต้องร้าวแน่นอน -- เพราะลูกบลัดเจอร์เข้ามาขัดขวางเดรโกจึงสามารถเร่งความเร็วตามทัน เดรโกกระแทกแฮร์รี่กลับตรงจุดที่โดนลูกบลัดเจอร์อัดพอดี เขากัดปากกลั้นความเจ็บจนห้อเลือด ลูกสนิชอยู่ห่างไม่ไกล ทั้งคู่ปะทะกันอีกเล็กน้อยแล้วยื่นมือออกไปเพื่อคว้าเอาลูกสนิชมาครอง 

   แฮร์รี่ทำสำเร็จ เขาคว้าลูกสนิชได้ก่อนเดรโกเป็นจังหวะเดียวกับลูกบลัดเจอร์วกกลับมาหา แฮร์รี่ยกแขนขึ้นทัน มันจึงอัดแขนเข้าที่แขนขวาของเดรโกเข้าเต็มๆ


   “ ไอ้เวรบลัดเจอร์! ” เดรโกสบถอย่างเกรี้ยวกราด ความแรงนั่นทำให้ปลอกแขนกระเด็นหลุดออกไป


   แฮร์รี่เพิ่งเห็นว่า เขากับเดรโกไล่ล่าลูกสนิชขึ้นมาสูงจนมองไม่เห็นสนามเบื้องล่าง ซีกเกอร์สลิธีรินมองเขาอย่างโมโหที่ชิงจับได้ก่อน แต่คงเพราะเจ็บแขนเลยวางท่าไม่พูดอะไร

   จู่ๆเสียงฟ้าร้องกับเสียงฝนกระหน่ำที่ดังกลบทุกอย่างรอบตัว กลับหยุดนิ่ง เงียบสงัดจนเหมือนว่าแฮร์รี่เป็นคนหูหนวก ตามมาด้วยความเย็นเฉียบที่ซึมลึกเข้าไปในกระดูก ถาโถมใส่เด็กทั้งสองคนราวกับโดนคลื่นยักษ์ซัดสาด


   “ พอตเตอร์! ”

   แฮร์รี่หันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงร้องเรียก


   “ เดรโก! ”

   แฮร์รี่ตะโกนกลับเสียงดังไม่ต่างกัน เพราะสิ่งมีชีวิตในชุดคลุมสีดำอยู่ด้านหลังเดรโกเต็มไปหมด 


   ผิดแล้ว...


   พวกมันกำลังล้อมเขาทั้งสองคนอยู่ต่างหาก ร่างผู้คุมวิญญาณนับร้อยลอยละล่องอยู่รอบตัว และเริ่มห้อมล้อมเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าเหมือนศพแช่น้ำภายใต้ผ้าคลุมเข้มเงยขึ้นมองพวกเขา มันให้ความรู้สึกเหมือนน้ำเย็นเฉียบเอ่อขึ้นสูงท่วมทับหน้าอก และหายใจไม่ออก 

   อุณหภูมิลดต่ำลงอีก ต่ำจนลมหายที่พ่นออกมาเป็นควันสีขาว 

   ความตื่นเต้นของผู้คน เสียงร้องเชียร์ที่ดังกระหึ่มทำให้ผู้คุมวิญญาณนิ่งเฉยไม่ได้ พวกมันกระสับกระส่ายเพราะอารมณ์รุนแรงที่สัมผัสได้จากที่นี่ พวกมันไม่สนใจแล้วว่าหน้าที่ตัวเองคืออะไร รู้เพียงอย่างเดียวคือต้องพุ่งเข้าหามนุษย์ทั้งสองตรงหน้า แล้วกลืนกินอารมณ์ที่น่าหลงใหลนั่นให้หมด


   ไม่มีสัญญาณเตือนใดๆจากเหล่าผู้คุมวิญญาณ พวกมันเร่งปรี่เข้าโจมตีตามที่มันปรารถนา


   “ เดรโก! หนีเร็ว! ” แฮร์รี่ตะโกนเร่ง


   ทั้งคู่ถูกรุมล้อมจากทุกทิศจนเป็นก้อนกลมสีดำใหญ่ แฮร์รี่เหาะนำเดรโกพุ่งทะยานหนีกลับไปยังสนามเบื้องล่าง 


   สองเมตร.... 


   ห้าเมตร.... 



   เจ็ดเมตร.... 




   สิบเมตร....


   ระยะทางที่เด็กทั้งสองเหาะขึ้นมาไม่ใช่น้อยๆ ผ่านมาเกือบสิบห้าเมตรพวกเขาก็ยังมองไม่เห็นสนามเบื้องล่าง ผู้คุมวิญญาณยังคงลอยตามมาติดๆ จนสามารถเข้ามาประชิดตัว มันพากันคว้าไหล่ คว้าขาพวกเขาให้แยกออกจากกัน 


   “ อ๊ากกกกก! ” 


   แฮร์รี่ได้ยินเสียงเดรโกร้องลั่นอยู่ไม่ไกล พวกมันเข้าจับตัวและจับไม้กวาดเอาไว้แน่น เด็กผมบลอนด์หวาดกลัวยิ่งกว่าเดิม เขาพยายามใช้แขนข้างที่ไม่เจ็บปัดป้องให้พวกมันถอยห่าง แต่จำนวนเยอะเกินไป เดรโกแค่คนเดียวก็โดนพวกมันนับสิบล้อมสูดเอาอารมณ์และความรู้สึกออกจากตัวจนไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะเกาะไม้กวาด


   “ เอกซ์เปกโต พาโตรนุม!  


   แฮร์รี่ฝืนแรงที่โดนฉุดกับกระดูกซี่โครงที่ร้าวเอี้ยวตัวควักไม้กายสิทธิ์จ่อไปทางเดรโกแล้วเสกคาถาผู้พิทักษ์ออกไป เพราะหัวใจเขาตื่นตระหนก มันจึงพุ่งออกมาแค่แสงสีเงินลำใหญ่ตรงเข้าใส่กลุ่มก้อนสีดำ

   เขาเหาะหนี พยายามเสกใหม่แต่ยังทำได้แค่ไล่พวกมันออกไปชั่วคราว เดรโกนิ่งเงียบจนแฮร์รี่เป็นกังวล เขาเสกใส่ผู้คุมวิญญาณที่ล้อมซีกเกอร์ต่างบ้านอีกที เมื่อพวกมันกระจายตัวหลบ เขาก็เห็นว่าเดรโกหน้าซีดขาวไม่มีสีเลือด ร่างกายเด็กผมบลอนด์ลื่นไถลร่วงจากไม้กวาดทิ้งตัวลงตามแรงโน้มถ่วงไปอย่างรวดเร็ว


   “ เดรโก!!!  


   แฮร์รี่บินเหาะตามลงไปใช้แขนคว้าร่างอีกฝ่ายและรั้งเอาไว้ แต่ด้วยความเร็วที่ร่วงและน้ำหนักตัวของอีกฝ่าย ฉุดให้ไหล่ของเขาหลุดกึกพร้อมกับเสียงกระดูกซี่โครงหัก 

   มันดังสะท้อนก้องอยู่หัว จนจิตใจสั่นไหว หวาดหวั่น

   แขนที่คว้าตัวเดรโกค้างเอาไว้เริ่มสั่นสะท้าน -- ช่วงเวลาที่แฮร์รี่ชะงักเพราะความเจ็บ ก็เปิดโอกาสให้เหล่าผู้คุมวิญญาณที่กระจายหายไปสักพักกลับเข้ามาโจมตีอีกระรอก 

   เด็กชายใช้แรงเฮือกสุดท้ายดึงร่างเดรโกที่ไม่ยังไม่สติพาดไว้กับไม้กวาด แล้วรีบเหาะดิ่งลงไปให้เร็วที่สุด เขาสูดหายใจเรียกสติให้ตัวเองใจเย็น คิดถึงเรื่องที่ดีที่สุดในชีวิต แล้วเสกคาถาใส่มวลสีดำฝูงใหญ่ที่ลอยมาปิดทางเบื้องหน้า 


   “ เอกซ์เปกโต พาโตรนุม!!! 


   กระรอกสีเงินตัวน้อยส่องสว่างใสพุ่งออกจากไม้กายสิทธิ์เป็นรูปร่างชัดเจน มันตรงดิ่งเข้าหาผู้คุมวิญญาณแล้วเปิดทางให้เขากลับลงไปขอความช่วยเหลือ 



   อีกนิดเดียว... 




   อีกนิดเดียวเท่านั้น...




   แฮร์รี่เห็นสนามควิดดิชแล้ว เขาไม่นึกว่าตัวเองดีใจที่ได้เจอกับทุกคนมากขนาดนี้มาก่อน 

   ผู้คนเบื้องล่างโห่ร้องเสียงกึกก้องเมื่อเห็นแฮร์รี่กลับลงมา อะดรีนารีนในร่างกายแฮร์รี่เหมือนหมดหลอด รู้สึกวางใจจนภาพที่เห็นเริ่มพร่ามัวพร้อมจะหลับได้ตลอดเวลา เมื่อเขามองไปยังที่นั่งอาจารย์ เขาก็รู้สึกว่าร่างกายหนักอึ้งและเจ็บปวดมากขึ้นกว่าเก่า แรงกดดันจากที่โดนผู้คุมวิญญาณโจมตีพาลทำให้หมดแรงเอาได้ดื้อๆ 

   ก่อนที่จะหมดสติตามเดรโกไปอีกคน แฮร์รี่ก็เห็นกวางหนุ่มสาววิ่งคู่กันมา โอบอุ้มร่างกายเขาไว้จนรู้สึกอบอุ่นไปทั่วทั้งหัวใจ ตามด้วยนกสีเงินตัวใหญ่ที่สว่างไสวพัดให้ทุกอย่างกลับมาสดใสเหมือนเดิม




TBC.

✿.。.:* *.:。.✿



*28 ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ (Sacred Twenty-Eight) : คือตระกูลเลือดบริสุทธิ์ ทั้งตระกูล ทั้งครอบครัวไม่มีใครมีความสัมพันธิ์เกี่ยวข้องกับมักเกิ้ล 

ได้แก่  กรีนกราส, ก็อนท์, เคราช์, แคโรว์, ชาร์ฟิกค์, ซลักฮอร์น, เซลวิน, ชักเคิลโบลต์, น็อตต์, บรูคค์, บัลสโตรด์, แบล็ก, พาร์กินสัน, เพฟเวอเรลล์, ฟาวเลย์, ฟลินต์, แยกซ์ลีย์, มักมิลลัน, มัลฟอย, โรซิเออร์, โรวว์,  ลองบัตท่อม, เลสแตรงจ์, วีสลีย์, อับบอร์ต, เอเวอรี่, โอลิแวนเดอร์

**คาถาต่างๆ

คาถาโฮมอร์ฟัส (Homorphus Charm) คำร่าย โฮมอร์ฟัส (Homorphus) ทำให้แอนิเมจัสหรือวัตถุที่ถูกเปลี่ยนรูปร่างกลับคืนร่างเดิม

คาถาระเบิดปัง (Exploding Charm) คำร่าย บอมบาด้า (Bombarda) ใช้เพื่อระเบิดสิ่งของ แรงระเบิดของคาถานี้ค่อนข้างเสียงดัง

_____________________________________________________________

Writer.....


ไรต์แต่งเพลินมากก ควิดดิชและผู้คุมวิญญาณเป็นอีกฉากที่แต่งสนุกสุดๆไปเลยค่ะ

แอบกังวลว่าจะอัพลงวันอาทิตย์ไม่ทัน เพราะสัปดาห์นี้ไรต์ทำงานทั้งสัปดาห์เลย ไม่ได้หยุดอยู่บ้าน 
แต่งไว้เมื่อคืน เพิ่งมาตรวจแก้ เรียบเรียง แล้วก็อัพวันนี้ 

พอดีสัปดาห์หน้าก็ปีใหม่แล้ว เพื่อวันหยุดยาวของเรา ต้องลำบากทำงานตอนนี้ ปิดปีใหม่ไรต์จะได้นอนขึ้นอืดอย่างเป็นสุข

แฮร์รี่ไม่โดนล็อกฮาร์ตเสกคาถาสลายกระดูกใส่นะคะ เขาเป็นลิงอยู่ ปีนป่ายกินกล้วยไปตามวิถีชีวิตของเขาค่ะ



อัพครั้งแรก : 23/12/2561
แก้ไขครั้งล่าสุด : 12/1/2562


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 239 ครั้ง

1,300 ความคิดเห็น

  1. #1247 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 23:20

    ทำไมอาจารย์ทุกคนใจร้ายกับล็อกฮาร์ตยังงี้ /ปาดน้ำตาอย่างเสแสร้ง/ ก็สมควรโดนน่ะเนอะ 55555555 จะในหนังสือหรือหนัง ผู้ชายคนนี้ก็ไม่น่าพิศมัยเสมอเลย

    ขอกรีดร้องให้กับโมเม้นท์กวางหนุ่มสาวด้วยค่ะ ฮื้ออออ ขนาดวิญญาณผู้พิทักษ์ยังมีร่างที่เหมาะสมกันเลยนะคะ ไม่ใช่คู่กันแล้วจะเป็นอะไรด๊ายยยยย คิคิ

    #1247
    0
  2. #1045 autumn morning^^ (@pofaiwipada) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 17:42
    กวางสองตัวนี้ เซฟกับอีฟสินะคะ^^
    #1045
    1
    • #1045-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      16 มีนาคม 2562 / 01:31
      หุหุ ทำนองนั้นแล...
      #1045-1
  3. #448 บอสสึ (@campus_dm) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 15:39
    กวางหนุ่มสาว แงงงงงงงโมเม้นแค่นี้ก็เอา
    #448
    1
    • #448-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      25 ธันวาคม 2561 / 17:51
      ไรต์แต่งแบบนิดๆหน่อยๆแบบนี้ไปเรื่อยๆค่ะ อิอิ
      #448-1
  4. #444 bombom88 (@bombom88) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:00
    ชอบตอนบรรยายตรง กวางหนุ่มสาว มากบอกตรง ชอบมากเลยตอนนี้ตื่นเต้นดี
    #444
    1
    • #444-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      25 ธันวาคม 2561 / 07:26
      ขอบคุณมากเลยนะคะ ><
      #444-1
  5. #442 gunnyza (@gunnychanyanuch) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 04:15
    บอกเลยว่าค้างมากอุแงงง ฉากที่ไล่ล่าลูกสนิชข้างบนแล้วต่อด้วยผู้เสพฯ ก็คือลุ้นมาก เกร็งตามเลย555 ทำดีแล้วนุ้งแฮร์ เก่งมากลูก ใส่ส่วนของกวางคู่นั้น หุหุ -..-
    #442
    1
    • #442-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      24 ธันวาคม 2561 / 08:13
      อิอิ ไรต์คิดว่าตัดจบตอนแบบนี้มันดูดีอ่ะค่ะ 55555
      น้องพยายามเต็มที่แล้วก็พักได้ ที่เหลือให้ผู้ใหญ่เขาจัดการร //รอติดตามตอนต่อนาจาา ^^
      #442-1
  6. #441 nyymmpph (@nnyymmpphh18) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 02:59

    หู้ยยยยยย กวางคู่ไปอีกอ่ะ อ่านไปก็ลุ้นไปเหมือนตัวเองอยู่ในเรื่องเลย55555 ชอบที่สุดก็ตอนอีฟอยู่กับแฮร์รี่ เหมือนแม่ลูกกันจริงๆ น่ารักมากกกก รอตอนต่อไปอย่างใจจดจ่อค่ะ!!!!
    #441
    1
    • #441-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      24 ธันวาคม 2561 / 08:09
      ฮืออ ขอบคุณที่เอ็นดูคู่แม่ลูกนะคะ
      ขอบคุณที่เลือกเข้ามาอ่านและคอมเม้นให้
      รอติดตามอีกต่างหากน่ารักจุงงง ><
      #441-1
  7. วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 01:54
    แหมมม คู่กวางนี่เปิดตัวแล้วนะ ปีใหม่ไรท์หมดสิทธิ์นอนอืดนะครับเพราะต้องปั่นนิยายให้อ่านทั้งสองเรื่องๆละสิบตอนเป็นของขวัญให้กับพวกเรา 555 ล้อเล่น
    #440
    1
    • #440-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      24 ธันวาคม 2561 / 08:07
      ไรต์ก็รู้แหละว่าล้อเล่น แต่มันก็อดสะดุ้งไม่ได้จิมๆ
      ไรต์ขี้เกียจไม่ได้เลยสินะ...//ผิวปาก
      #440-1
  8. #439 nicha_112 (@nicha_112) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 01:27

    แหมมมมมมมม กวางหนุ่มสาวววว ฮิ้ววววววว โอ้ย เขิลเองง ม้วนไปยาวๆเลยค่ะรีดเดอร์55555

    เขามีความใจตรงกัน ส่วนโมเมนต์น่ารักๆของนุ้งแฮร์รี่คนคูลของรีดเดอร์กับเดรโกนี่มันดีงามจริมๆค่ะ //สูดกาววว

    #439
    1
    • #439-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      24 ธันวาคม 2561 / 08:06
      คึคึ คนมันจะใจตรงกันเนอะะ
      แฮร์รี่กับเดรโกอาจมีไม่มาบ่อย(เพราะเขาไม่ตามจองเวรกันอย่างต้นฉบับ) ฉะนั้นมีมาทีก็เต็มที่ไปเลยย //ยื่นกาว
      #439-1
  9. #438 Numfon1221 (@noogfon) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 00:59

    อ่านเพลินมากเลย
    #438
    1
    • #438-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      24 ธันวาคม 2561 / 08:01
      ขอบคุณมากเลยค่าาา ><
      #438-1
  10. #437 Hoshi_ruri (@tuesday6483) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 22:08

    หึหึหึ สะจายยยยยยยย เป็นไปจนจบปีเลยนะล็อกฮาร์ต555555 // ฮันแน่นนนนนน อะไรคือมาพร้อมกันอะทั้งสองคนนนน แหมๆๆ
    #437
    1
    • #437-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      24 ธันวาคม 2561 / 07:57
      โถถถ มีคนอยากให้เป็นลิงไปเลย //น่าสงสารร
      พวกเขาอยากช่วยพร้อมกันนน งุงิ
      #437-1
  11. #436 ฮิจินะ (@pho-poe) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 21:26

    ล็อกฮาร์ตอยู่อย่างงั้นจนจบเรื่องได้ไหม 5555

    แหมมมมม มาพร้อมกันเลยนะกวางตัวผู้ตัวเมีย

    #436
    1
    • #436-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 21:30
      คนเขาใจตรงกั...แค่กกก
      เขาห่วงแฮร์รี่เหมือนกันทั้งคู่เนอะะ
      ทุกคนดูไม่อยากให้เขากลับมาเป็นมนุษย์เลยสักคน ฮ่าๆๆ //โอ๋ๆนะล็อกฮาร์ต ยื่นกล้วยให้
      #436-1
  12. #435 Ppunee^^ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 21:21

    ทะไมอยู่ๆก็เหนเรือ เดรรี่มา เอ๊ะมันยังไงยังไงคะ55555

    #435
    1
    • #435-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 21:26
      เพราะน้องแฮร์รี่เป็นคนดี อยากช่วยเพื่อนร่วมสถาบัน //ว่าแล้วเชียวว่าต้องมีคนทักเรื่องนี้ หุหุ
      #435-1
  13. #434 Melinna_Lena (@maleen031309) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 21:13
    ล็อกฮาร์ตยังอยู่ในร่างลิงอยู่ใช่มั้ยจ๊ะ อย่าพึ่งกลับร่างเดิมนะ หนูแฮร์รี่คนคูลจะได้ไม่ต้องปลูกกระดูกใหม่ ปีสองนี่ความวุ่นวายเต็มพิกัดมาก รวมเอาความวายป่วงทั้งปีสองปีสามมารวมกันหมด สงสารอ่ะ555
    #434
    1
    • #434-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 21:20
      มันจะเบากว่านี้ถ้าพ่อทูนหัวของน้องรี่ไม่ได้แหกคุกออกมาค่ะ
      ซีเรียส : เธอเขียนให้ฉันแหกคุกก่อนเวลาไม่ใช่หรือไง
      ไรต์ : เราแค่หวังดี โอลิเวียก็อยู่ทั้งคน ไม่เป็นไรหรอก
      ซีเรียส : เข้าใจแล้วครับ
      #434-1
  14. #433 Kwangzii33 (@Kwangzii33) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 21:06

    เดี๋ยวล็อกฮาร์ตจะมีหนังสือเล่มใหม่ออกมาชื่อ "ครั้งหนึ่งเมื่อผมกลายเป็นลิง" แน่ๆ 5555


    ค้างมากเลยค่ะไรท์ หวังว่าเหตุการณ์นี้เดรโกจะมองเห็นความดีของแฮร์รี่บ้างนะ รอโมเม้นน่ารักๆของเพื่อนคู่นี้อยู่ อิอิ

    #433
    1
    • #433-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 21:14
      ประสบการณ์ที่ได้พบเจอระหว่างปีนป่ายเข้าไปในป่าต้องห้าม และการหลบหนีจากฝูงเซนทอร์!
      //หน้าอ่านเหมือนกันนะคะ
      ขอบคุณที่รอติดตามค่าาา เพื่อนคู่นี้คงไม่เน้นน่ารักเน้นจิกกัดกันมากกว่าค่ะ 555555
      #433-1
  15. #432 ploywendy (@ploywendy) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:46
    แฮร์รี่สู้ๆ ลูก
    #432
    1
    • #432-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 20:56
      น้องอดทนได้ดีแล้วค่ะ จากนี้คุณแม่จะดูแลเองงง
      #432-1
  16. #431 เต่าน้ำ (@nos-taw) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:12
    หนูรี่ ดีแล้วที่ไม่จ้องปลูกกระดูกใหม่ กวางตัวผู้ตัวเมียนี่รู้เลยว่าใครกับใคร หุหุ
    #431
    1
    • #431-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 20:55
      ไม่ได้ปลูกกระดูกแต่ก็ต้องกินยารักษากระดูก แต่ก็ยังดีเพราะเจ็บน้อยกว่าเยอะะ
      #431-1
  17. #430 Little G. (@fong-rin) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:02
    ให้พ่อคุณเป็นลิงจนจบภาคได้มั้ยคะ55555555555555555555555555
    #430
    1
    • #430-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 20:54
      น่าสนใจมากเลยค่ะ อาจารย์คงมีความสุขกันน่าดูเชียว
      #430-1
  18. #429 PARROS (@hummingbird999) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:58

    ตอนต่อไปนำเสนอ วิถีชีวิตของลิงล็อกฮาร์ตกับความสงบสุขของคณาจารย์คนอื่นๆในฮอกวอต

    #429
    3
    • #429-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 20:53
      หึหึ รอติดตามนะคะ
      #429-1
    • #429-3 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 21:08
      งืออ ขอบคุณมากเลยค่าา ><
      #429-3
  19. #428 CHECK224 (@Pear224) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:37
    โอยค้างงงงงงง
    #428
    1
    • #428-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 20:53
      งุ้ยย ขอเวลาไรต์หน่อยน้าาา ><
      #428-1
  20. #427 Puig (@Puig) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:21
    ไรท์....ค้างงงงงง......มาต่อเร็วๆหน่อยน้าาาา
    #427
    1
    • #427-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 20:49
      อิอิ ขอบคุณมากนะคะะะ ><
      #427-1
  21. #426 Liana-milky (@Liana-milky) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:18

    ลิง 55555555 สะใจเว่อร์
    #426
    4
    • #426-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 20:49
      น่าปล่อยให้เขากลับคืนสู่ป่านะคะ ถ้าไม่ติดว่าเขาเคยเป็นคนมาก่อน...
      #426-1
    • #426-3 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      24 ธันวาคม 2561 / 07:58
      จริงด้วยค่ะ! งั้นปล่อยเขาไปละกันเนอะ อิอิ
      #426-3
  22. #424 PYT_CREAM42 (@PYT_CREAM42) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:14
    แงงงงง น้องงงงงง
    #424
    1
    • #424-1 YukiMichiyo (@YukiMichiyo) (จากตอนที่ 45)
      23 ธันวาคม 2561 / 20:47
      แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับการ บิน สู้ ฟัด ของเขา
      //ขอบคุณที่เลือกเข้ามาอ่านและคอมเม้นนะคะะ <3
      #424-1