[Diabolik lover] love is science

ตอนที่ 29 : การแก้แค้นที่ชื่อ'เวรกรรม'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    16 ก.พ. 63

"ซาเอโกะ มิติมืดนั่นน่ะจะขังยัยนั่นไปตลอดกาลสินะ"

"ใช่ค่ะ ตลอดกาลเลยล่ะ"

"เธอไม่ได้หลอกฉันสินะ"

"อย่าพูดแบบนั้นสิคะ ฉันน่ะสุดยอดมือขวาผู้จงรักภักดีกับคุณเลยนะคะ"

จริงๆแล้วซากิไม่รู้เรื่องผลข้างเคียงของมนตร์ดำ และเธอก็ไม่รู้ว่ามันมีวิธีแก้ ซาเอโกะเองก็ไม่ใช่คนที่จงรักภักดีต่อซากิ เธอคบซากิเพื่อผลประโยชน์ล้วนๆและซาเอโกะก็จ้องจะหักหลังซากิตลอด จริงๆเธอก็ไม่ชอบจิซาคุเท่าไหร่จึงเป่าหูให้ซากิหาเรื่องจิซาคุ แต่ฝ่ายตรงข้ามตอบโต้มาได้ปั่นประสาทสุดๆเธอคิดว่าวิธีธรรมดาทำอะไรผู้หญิงคนนี้ไม่ได้แน่ๆ จนเธอต้องเล่นไม้แข็งด้วยการไปขโมยแหวนวงนี้มาจากในบ้านของตัวเองมาให้ซากิใช้ เพราะถ้ามันพลาดคนที่โดนมนตร์ดำย้อนศรจะเป็นซากิแทน สรุปก็คือเธอใช้ซากิเป็นเครื่องมือแก้แค้นนั่นเอง


"นี่คือแก้วยูเรก้า และนี่คือบีกเกอร์"

"รู้สึกเหมือนเคยเรียนเลยนะ หวา ลืมไปแล้วมั้งเนี่ยเรา"

"ก็ต้องเคยแหละนะ"

"จะเอาอะไรอีกมั้ยจิซาคุ"

"จำได้แล้ว!ถ้าเรื่องนี้ต้องใช้น้ำสินะ "

"ถูกต้องแล้วคาริน"

"ไม่เสียแรงที่ตั้งใจเรียน"

"เดี๋ยวหามาให้ รอแป๊ปนึงนะ"

แล้วคุณผีก็หายไป

"เพราะเป็นนักวิทย์ไม่ใช่นักเวทย์การแก้ปัญหาเลยอาจดูธรรมดาๆ เธอเบื่อรึเปล่า"

"ไม่เลย แบบนี้มันทำให้ฉันมีส่วนร่วมง่ายกว่าใช้เวทมนตร์ซะอีก ทำให้ฉันรู้ค่ะว่ามนุษย์ก็ไม่ได้ไร้ค่า มนุษย์ก็มีเวทมนตร์ของมนุษย์เหมือนกัน"

"ใช่ มนุษย์ก็มีเวทมนตร์ของมนุษย์เหมือนกัน"

"ได้น้ำมาแล้ว"

"ใส่น้ำลงในถ้วยยูเรก้าเลย"

"อื้ม"

เมื่อคุณผีเทน้ำลงในถ้วยยูเรก้าจิซาคุก็หย่อนแหวนลงไป น้ำไหลออกมาทางรูของถ้วย

"มีใครรู้รึเปล่า แหวนวงนั้นหนักเท่าไหร่ ประมาณก็ได้"

"อืม จากที่อ่านมา รู้สึกจะ..."

"18กิโล"

"ใช่ๆ"

คารินพูด แล้วกำลังนึกถึงขั้นตอนต่อง

"ขั้นตอนต่อไปรู้สึกว่าจะ หาปริมาตรนะ หวาคำนวณล่ะ ยากแล้วสิฉันไม่ถนัดอะไรแบบนี้เลย"

"สบายใจได้ฉันจัดการเอง นี่คุณผีฉันใช้กระดานตรงนั้นได้มั้ย"

"ได้สิ"

จิซาคุกำลังคำนวนหาปริมาตรของแหวน

"เอาล่ะได้แล้ว"

"คำตอบนั้นมัน 19กิโล มันเกินมานี่นา!!"

"มันมีน้ำหนักมากกว่าทองคำบริสุทธิ์สินะ"

"แหวนปลอม"

"บอกแล้วไง ดีนะที่ไม่ได้ใส่ แหวนนี่คือกับดักถ้าใส่เข้าไปจะโดนแหวนสูบวิญญาณแล้วคนใส่ก็จะตาย คนที่อยู่มิตินี้ส่วนใหญ่ตายเพราะแหวนนี่แหละ มันเป็นกับดักทางจิตวิทยาที่เล่นกับจิตใจคนว่าความอยากกับสติอันไหนจะมีมากกว่ากันยังไงล่ะ"

"ยอมใจคนสร้างเลยนะเนี่ย แต่ถึงจะน้ำหนักเท่าอันจริงก็ไม่ใส่หรอกน่า

"มันไม่น่าไว้ใจสินะ"

"เอาล่ะต่อไปจะมีอะไรกันนะ"

"ไปชั้น1กันเลย"


นอกมิติ

"นี่รู้สึกมันสั่นๆรึเปล่า"

ยุยพูด

"นั่นสิ ทำไมกัน"

สึบารุพูด

"อ้าวๆ ยังรอยัยนั่นอยู่อีกหรอ เรย์จิยอมได้แล้วมั้ง ยัยเนิร์ดจืดชืดแบบนั้นน่าสนใจกว่าฉันยังไงกันนะ"

"เขามีสมองล่ะมั้งครับ"

เรย์จิตอบเรียบๆ ซากิทำท่าไม่พอใจ

"แหวนนั่น.....จริงๆ....ด้วย.....มิตินั่น....มีวิธีออกอยู่.....ด๊อกเตอร์....อาจกำลังหา....แหวนของทางฝั่งนั้น....อยู่ก็ได้"

อาซึสะพูด เขาเคยอ่านเจอเรื่องของแหวนนั่นมาก่อน ซากิไม่เคยรู้เรื่องนี้ก็ได้แต่ทำหน้าสงสัย ซาเอโกะทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

"ถ้ามีคนแก้มนตร์ดำนั่นได้มนตร์ดำทั้งหมดจะย้อนเข้าหาตัวคนทำทั้งหมด เธอคิดว่ามนตร์ดำมันคือของที่ใช้ได้โดยไม่มีของตอบแทนงั้นหรอ ไม่หรอกเธอคิดผิดนะ ของตอบแทนของมนตร์ดำนั่นน่ะเธอรู้มั้ยมันน่ากลัวนะ เพื่อนของเธอที่เอาแหวนมาให้เธอเขาไม่ได้บอกเธอหรอกหรอ"

รุกิพูดด้วยสีหน้าราบเรียบ

"เห งั้นแสดงว่าถ้าจี้จังแก้มนตร์ดำได้ ไอดอลจังก็จะโดนมนตร์ดำนั้นย้อนเข้าตัวสินะ"

ไรโตะพูดพร้อมเหยียดยิ้ม

"ดูสีหน้าที่หวาดกลัวนั่นสิเท็ดดี้....สุดยอดไปเลย555"

"อยากเห็นจังนะแบบที่อ่านเจอในหนังสือน่ะ โชคร้ายหน่อยนะที่ในมิตินั้นดันเป็นเอ็มเกิร์ลจังน่ะ แบบนี้ชักอยากเป็นเพื่อนเธอคนนั้นมากขึ้นอีกแล้วสิเนี่ย"

"นายก็คุยกับยัยนั่นดีๆสิ"

ยูมะหันไปบอกกับโคว

"ซาเอโกะ!! จริงหรอ!!"

"เอ~ อันนี้ซาเอโกะไม่รู้ค่ะแหวนนั่นของที่ปู่ทวดสร้างขึ้นน่ะค่ะ"

"ม....มันคงไม่จริงหรอกมั้ง....เรื่องนั้นน่ะ....ยัยนั่นคงออกมาไม่ได้หรอก! อย่างน้อยตอนติดกับดักหรือโดนปีศาจจัดการไปแล้วแล้วยัยนั่นก็จะหายไป ตลอดกาลไงล่ะ!!"

เรย์จิหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทางลนลานของซากิ

"นี่ๆ คนที่คุณจับไปขังในนั้นน่ะเป็นระดับอัจฉริยะเลยนะ ขนาดไม่มีไฟก็สร้างไฟใช้เองมาแล้ว คนแบบนั้นน่ะไม่แพ้กับของพรรค์นั้นหรอก"

"แค่มนุษย์ธรรมดาแหละน่า!!ถึงจะอัจฉริยะขนาดไหนก็แค่คนธรรมดาไม่ใช่รึไง!!!"

"อย่ามาว่าผู้หญิงของผมแบบนั้นสิ ครับเธอเป็นคนธรรมดาก็จริง แต่เป็นคนธรรมดาที่มีพลังพิเศษ พลังพิเศษที่ชื่อว่าวิทยาศาสตร์ไงล่ะ"


______________

ปกติจะอัพวันเว้นวันในตอนเช้าๆ แต่วันนี้ไรท์ลืมอัพค่ะแม่!!!!! ติดอนิเมะสาวรถถังงอมแงมเลยเลยมาซะมืด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

179 ความคิดเห็น

  1. #170 Focus2019 (@Focus2019) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 13:19

    เรย์จินายว่าอะไรน่ะ ผะ ผู้หญิงของผมงะ งั้นหรอ ฉ ฮันไม่ได้ตาฝาดหรืออ่านผิดใช่ไหม!? เรย์จินายบอกว่าจร้จังเป็นผู้หญิงของนายงั้นหรอ อร้ายยยยย นอนตายตาหลับแล้วคร้าาา

    #170
    0
  2. #100 rin_1080 (@rin_1080) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:12
    เรย์จิอวยฏครตสุดอ่ะ
    #100
    1
    • #100-1 rin_1080 (@rin_1080) (จากตอนที่ 29)
      17 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:13
      โครต*...
      #100-1
  3. #99 sa5sa5sa (@sa5sa5sa) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:44

    เป็นกำลังใจให้นะคะ^_^
    #99
    0
  4. #98 Mickey1603 (@Mickey1603) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:52
    เนื้อเริ่มยืดเยื้อแล้วอ่า ดีใจที่เรย์จิกับหนุ่มๆ+ยุยเชื่อมั่นในตัวนางเอกของเรามากขนาดนี้ แต่แอบขัดใจที่พวกเรย์จิไม่คิดจะจับตัวยัยพวกสองตัวบาทนั่น ทั้งๆที่รู้ว่ายัยพวกนั้นเป็นคนที่ทำร้ายจิซาคุครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ยังอยู่เฉยๆรอให้จิซาคุจัดการเอง ถ้าครั้งหน้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกก็คงปล่อยคนที่คิดร้ายกับจิซาคุให้ลอยนวลสินะ เฮ้ออ เป็นจิซาคุนี่มันเหนื่อยจริงๆเลยน๊า โชคดีที่นางฉลาด เลยเอาตลอดได้ แต่ก็ใช่ว่าจะรอดทุกครั้ง ถ้ามีคนคอยช่วยหนุนหลังหลายๆคนก็ยิ่งดีใหญ่
    #98
    0
  5. #97 มิยู♥️ (@-Hame-) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:39
    อ้ากกกก~
    ชอบคำว่าผู้​หญิง​ของผม
    มากอ่ะ
    #97
    0
  6. #96 Mirage.S (@lovekayhotmail) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:36
    ผู้...หญิง....ของ..ผม.....
    ผู้หญิงของผมม!!!!!อ้ากกกก@#@€#£$£@¥*$
    #96
    0